คัดลอกลิงก์เเล้ว

Fic sasusaku รักนะ ยัยน่ารัก

โดย Sky@dragon

ซาสึเกะ : เธออยากได้อะไร ผมก็จะหามาให้ แต่อยากจะคุยกับเธอแต่ไม่กล้า อยากจะโทรหายิ่งแล้วใหญ่ แล้วผมจะทำยังไง พอจะตีสนิทก็โดนขวาง ทำไงดีคราวนี้ ...โปรดติดตาม

ยอดวิวรวม

1,396

ยอดวิวเดือนนี้

14

ยอดวิวรวม


1,396

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


32
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  27 พ.ค. 61 / 20:29 น.
นิยาย Fic sasusaku ѡ ¹ѡ Fic sasusaku รักนะ ยัยน่ารัก | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
เรื่องสั้นสนองNeed จ้า ^W^

เนื้อเรื่อง อัปเดต 27 พ.ค. 61 / 20:29


เมืองโคโนฮะ ซิตี้ ในยามเช้าที่แสนจะวุ่นวาย 

 

"สายแล้วๆ"ร่างบอบบางที่กำลังวิ่งอย่างเร่งรีบ 

โดยไม่ทันได้มองทางข้างหน้า

"แว้ก!!/เฮ้ยยย!/โครม!!!!!"

ร่างสองร่างที่วิ่งมา ชนกัน ประหนึ่งรถประสานงา แต่! มีเพียงร่างบอบบางของเด็กสาวผมชมพูตาสีมรกตเท่านั้น ที่ล้ม ก้นจ้ำเบ้า

"โอ๊ย โทด'ทีนะ จะสายแล้ว"ร่างที่ล้มรีบกระเด้งตัวขึ้นอย่างรวดเร็วและคล่องแคล่ว แล้วใส่ตีนผีวิ่งจู้ดไปยังที่หมาย

โดยไม่สนคนที่ชนเธอ

"เดี๋ยวสิ!"

ตาสีดำของเด็กหนุ่มเหลือบไปเห็น กระเป๋าตังค์สีชมพู ลายแมวดำ ตกอยู่ พอหยิบมาเปิดดู

...ฮารุโนะ ซากุระ เหรอ...

"น่าสนใจ แต่นั่นคน หรือเสือวะ วิ่งเร็วจริง"

...

กว่าจะมาถึงงานแข่งพลังโดนสูบหม๊ด! ทั้งหมดเป็นเพราะนายเลย เจ้าบ้า!

สวัสดีค่ะ ชั้น ฮารุโนะ ซากุระ ตอนนี้ชั้นแค่นำของที่ เจ้าบ้า ฝาแฝดชั้นลืมไว้

จำไว้เลยนะ คาโอรุ! โรงเรียนก็ไม่ใช่ใกล้ วิ่งจากสถานีรถไฟที สูบพลังชีวิตไปเยอะเลย เรื่องนี้ไม่จบแค่บิงซูเมลอนแน่!(?)

"มาช้า ยัยบ้า"ดูมันพูด!นั่นคือคำทักคนที่นำรองเท้าคู่เก่งมาให้รึยะ! 

"รีบสุดเเล้วย่ะ ขาแทบพัง"ชั้นยื่นถุงใส่รองเท้าเตะบอลคู่เก่งให้ เด็กหนุ่มที่เหมือนกับชั้นทุกอย่าง คือผมสีชมพูตัดสั้นละต้นคอ ตัวสูง165 เท่ากัน ชั้นกับเจ้าบ้านี่ วิ่งเร็วแถมเตะบอลเก่ง และคาโอรุก็เป็นถึงกัปตันทีมฟุตบอลชาย ส่วนชั้นเป็นกัปตันทีมฟุตบอลหญิงของโรงเรียน เรามีจุดต่างก็คือ เพศและสีตา ชั้นตาสีเขียวมรกตสวย ส่วนคาโอรุ เป็นสีฟ้าน้ำทะเล 

"คราวหลัง อย่าลืมรองเท้าล่ะ แย่จริงๆ"

"เออน่า ขอบใจ ไปนั่งพักไป๊"

"อืม ไปหาอะไร...อ๊ะ"

"เกิดอะไร ซากุระ"

"กระเป๋าตังค์ชั้นหายยยยยยยยยยย"โหยหวนประดุจแมวถูกเจี๋ยน

ดีที่เด็กหนุ่มผมชมพู เอามืออุดหูทัน

"เออ เดี๋ยวค่อยไปแจ้งความนะ ใจเย็นๆไปนั่งพักซะ"

แฝดหนุ่มรีบไล่แฝดสาวที่วิญญาณออกจากร่างไปชั่วขณะ ให้ไปนั่งพักที่ห้องพักนักกีฬาแทน

....ขอตัดฉับด้วยความรวดเร็วนะจ๊ะ...

หลังจากที่ ฮารุโนะ คาโอรุ นำทีมไปชิงชัย ชนะโรงเรียนคู่แข่ง ก็จัดการหิ้วฝาแฝดสาวที่วิญญาณออกจากร่างไปเฝ้าเทพบนสวรรค์เป็นการชั่วคราว เหตุเพราะกระเป๋าตังค์หาย

"น่าๆเดี๋ยวก็เจอกระเป๋าตังค์นะ มีตังค์ไม่กี่บาทเองนิ"

"เเต่ว่า เงินล๊อตใหม่ที่เพิ่งไปกดอยู่ในนั้นนะ"

"ไปสถานีตำรวจเลย!!"หนุ่มผมชมพูรีบลากฝาแฝดไปยังสถานีตำรวจที่อยู่ไม่ไกล

"คุณตำรวจคร้าบบบบบบ/ค๊าาาา"

"เฮ้ย!!!"ตำรวจหนุ่มที่เข้าเวรอยู่ที่ป้อม สองคน ร้องพร้อมกันเมื่อ ฝาแฝดสองคนพุ่งเข้ามาแล้วตะโกนพร้อมกันแบบนี้!!

ตำรวจหนุ่มผมยาวรวบต่ำรีบไกล่เกลี่ยให้สองแฝดใจเย็น "น้องจ๋าค่อยๆพูดนะ"

แฝดหญิงน้ำตาซึม ชวนใจใครหลายคนสั่น "กระเป๋าตังค์หนูหายค่ะ"

ตำรวจอีกคนหยิบบางสิ่งออกมา "ใช่ใบนี้รึเปล่า เห็นมันถูกโยนเข้ามาในนี้น่ะ ดูในบัตรประชาชนแล้ว หน้าเหมือนเรานะ"

"เอ๋?"

ไว้เท่าความคิดเด็กสาวรีบคว้ากระเป๋าของตนในมือตำรวจ แล้วตรวจเงิน

"ครบ ดีจังเลย รอดตายแล้ว"

แฝดหนุ่มแสนโล่งใจ"เฮ้อ โล่งอก ตังค์อยู่ครบ ไม่กินเเกร๊บทั้งเดือนแน่T^T"

สองแฝดรีบโค้งเคารพพร้อมกัน

"ขอบคุณคร้าบ/ค่า"

"โอ๊ย น่ารัก ไม่ต้องขอบคุณหรอก”แค่หยุดโวยวายก็ดีแล้ว

สองแฝดจึงโบกมือลาด้วยรอยยิ้ม

...

หมดไปเรื่องหนึ่งนะ อิทาจิ”ตำรวจหนุ่ม นามอุจิวะ ซิชุย เอ่ยขึ้น ขณะที่กำลังดื่มกาแฟ

“นั่นสิ แต่แฝดคู่นั้นโชคดีที่กระเป๋าตังค์ไม่หายแถมเอามาส่งตำรวจอีก เด็กผู้หญิงน่ารักนะว่ามั้ย”

“นายสนเหรอ”

“เออ นั่นน่ะสเป็คเลย ตัวเล็ก ผิวขาว น่ารัก น่ากิน”

ซิชุยหรี่“จะไปฟ้องอิซึมิ”

เมื่อชื่อแฟนสาวลอยเข้าหู ทำเอาหนุ่มผู้ใจเย็นถึงกับโวย “อย่านะโว้ย ที่บอกว่าสเป็คน่ะ แค่พูดเล่น แต่เด็กคนนั้นก็น่ารักจริงๆนะ” แฟนเค้าตอนโกรธน่ะ โหดสุดๆเลย

อีกด้าน

เด็กหนุ่มคนหนึ่งกำลัง กดโน๊ตบุ๊คเพื่อหาข้อมูลใครบางคน

“เจอแล้ว” แค่มีชื่อ ก็สะดวกสุดๆ

ชื่อ ฮารุโนะ ซากุระ เป็นกัปตันทีมฟุตบอลหญิง โรงเรียนรัฐโคโนฮะ

“หน้าตาน่ารักดีจัง แต่วิ่งเร็วแฮะ”

สวัสดี คนอ่านทุกคน ผมชื่ออุจิวะ ซาสึเกะ ตอนนี้ผมกำลังหาประวัติของผู้หญิงที่วิ่งมาชนผมเมื่อเช้านี้ เธอคนนี้ตรงสเป็คเลย ตัวเล็กผิวขาว น่ารัก ผมตกหลุมรักเธอซะแล้วสิ ท่าทางม้าดีดกะโหลกแบบนี้ ดูน่ารักดี เธอคนนี้ถือว่าเป็นรักแรกพบของผมเลย

เธอต่างจากผมจริง ผมเป็นคนเงียบๆ ไม่ค่อยเข้าสังคม การเรียนอาจจะดี แต่กีฬานี่สิ ห่วยแตก ผิดกับพี่ชายผมเลย เก่งไปซะทุกอย่าง ตอนนี้มีแฟนและเป็นตำรวจ แยกไปอยู่กับแฟนและ อิจฉา มันที่มีแฟน คราวนี้แหละที่ผมจะสละโสดสักที

...

“ฮัดชิ่ว!

“เนื้อคู่บ่นถึงเหรอ”เด็กหนุ่มที่กำลังซิทอัพร้องถามคนที่ช่วยจับขาอยู่

“บ้า! รอบที่เท่าไหร่แล้ว จะได้ซิทอัพบ้าง”

“เออๆ ขออีกสิบรอบ”ว่าจบหนุ่มผมสีหวานก็ซิทอัพต่อ โดยมีสาวผมชมพูช่วยนับ

...

เช้าวันต่อมา...

ฮารุโนะ  ซากุระ ตื่นเช้าไปโรงเรียนพร้อมฝาแฝด คาโอรุ ตามปกติ แต่พอมาถึงโรงเรียน สิ่งที่ไม่ปกติก็ปรากฏขึ้น

“อะไรกันเนี่ย กุหลาบพวกนี้มาจากไหนกัน!?”

ในตอนนี้ช่อกุหลาบสีแดงสดช่อโต ถูกนำมาวางไว้ เด็กสาวจามไม่หยุด ใช่แล้ว เธอแพ้เกสรดอกไม้

“ฮัดชิ่ว!”ใครเอามาวางวะ แกล้งกันชัดๆ ฮัดชิ่ว!”คาโอรุ เองก็แพ้เกสรดอกไม้เหมือนกัน

คนทั้งห้องเริ่มรู้สึกสงสาร อิโนะจึงหยิบช่อกุหลาบออกจากโต๊ะเพื่อนซี้ ฝาแฝดคู่นี้ น่าสงสาร ถึงจะแข็งแรงเป็นควายทุย ยังไง แต่ก็เป็นโรคได้  โรคอะไรไม่เป็น ดันมาเป็นโรคภูมิแพ้เกสรดอกไม้ ถ้าเป็นดอกไม้ชนิดอื่นยังพอว่า แต่เป็นกุหลาบเนี่ยแหละ แพ้สุดๆ

“เอ๊ะ มีการ์ดแนบมาด้วยนะ”

อิโนะ เปิดการ์ดสีทองที่แนบมา หวังว่าเธอคงจะชอบนะ คนสวย

“เฮ้อ งานนี้ไม่รู้ว่าจะสงสารใครดีนะ ซากุระ...”สาวผมทองมองไปที่ฝาแฝดที่ยังคงจามไปหยุด

ฮินาตะ จึงเข้าไปประคองเพื่อนสาวที่อาการเริ่มจะหนัก โดยมีนารูโตะไปประคองเพื่อนชาย

“ไปห้องพยาบาลเถอะ”

สองหนุ่มสาวลากสังขารฝาแฝดหัวชมพูไปยังห้องพยาบาลแล้ว

อิโนะมองกุหลาบในมือ พลางถอนใจไม่รู้ว่าจะเอากุหลาบช่อนี้ไปทำอะไรดี เพราะเจ้าของดันมาเป็นโรคภูมิแพ้ซะงั้น?

เท็นเท็น เพื่อนร่วมห้องเสนอความเห็น “งั้นเอากุหลาบพวกนี้ไปทำดอกไม้แห้งหรือน้ำหอมสิ ซากุระจะได้ไม่แพ้ไง”

“เป็นความคิดที่ดีนะ”

...

คนที่แอบมองทางระยะไกลจากตึก ทึ้งผมอย่างหัวเสีย ที่เค้าส่งดอกไม้ไปให้แต่ดันเป็นภูมิแพ้ ซะงั้น

“โว้ย!!!ดอกไม้ก็โคตรแพงเลย!

ทำไงดี ทำไงดี ทำไงดี

ส่งดอกไม้ไปไม่ได้ ก็ส่งขนมไปสิ ใช่แล้ว ผู้หญิงกับขนมหวานคือของคู่กันนี่นา

เย็นวันนั้น

สองแฝดกลับบ้านพร้อมด้วยน้ำหอมกลิ่นกุหลาบ ที่เพื่อนซี้ช่วยทำให้ เพราะอยากช่วยให้เธอรักษาน้ำใจของคนให้ช่อกุหลาบ

“ดีจังนะ วันนี้มีน้ำหอมกลิ่นกุหลาบใส่ในอ่างน้ำน่ะ”เด็กหนุ่มเอ่ยขึ้น

“อืม แต่มันเยอะนะ เอาไปแบ่งให้พี่อิซึมิดีกว่า”

พอกลับมาถึงห้องเช่า แฝดหนุ่มตัดสินใจกลับไปที่ห้องก่อน

เด็กสาวตรงไปที่ห้องของพี่สาวข้างห้องที่แสนใจดี

กริ๊ง กริ๊ง

“ค่า...”หญิงสาวหน้าหวานผมสีน้ำตาลเปิดประตูทักทายด้วยรอยยิ้ม “อ้าว ซากุระจัง สวัสดีจ้ะ”

“สวัสดีค่ะ พี่อิซึมิ หนูนำน้ำหอมกุหลาบมาให้ เอาไว้ผสมน้ำอาบนะคะ”

“จ้า เอ๊ะ เป็นอะไรไป ทำไมจมูกแดงๆ”

“คือ..

“งั้นเข้ามาคุยกันในบ้านเถอะจ้ะ”

“ค่ะ”

อิซึมิ นำน้ำชามาเสิร์ฟให้เพื่อนบ้านสาว

“วันนี้ มีเรื่องอะไรรึเปล่า”

“มีคนนำกุหลาบช่อโตมาให้น่ะค่ะ”

“มิน่าล่ะ เป็นใครรึ”

“ไม่ทราบค่ะ แต่หนูดูแล้ว เค้าคงจะไม่มีเจตนาร้ายนะคะ อิโนะไม่อยากให้หนูทิ้งช่อกหลาบลงถังขยะ อีกอย่างหนูก็เสียดายดอกไม้ พวกเพื่อนๆเลยนำไปทำน้ำหอมน่ะค่ะ มันเยอะมากเลยแบ่งมาให้พี่ด้วย”

“เหรอจ๊ะ ขอบใจมากจ้ะ”

“ถ้าไม่มีธุระอะไร หนูขอตัวก่อนนะคะ”

“จ้า รักษาสุขภาพด้วยนะ”

พอกลับไปที่ห้อง ก็เห็นว่าฝาแฝดของเธอกำลังกินอะไรอยู่

“นายซื้อขนมไว้เหรอ”

“เปล่า มีคนส่งมาให้เธอน่ะ อร่อยดีนะ”แฝดหนุ่มส่งกล่องช็อกโกแลตราคาแพงให้แฝดสาว

เด็กสาวหยิบช็อกโกแลตชิ้นหนึ่งมากิน”อร่อยอ่ะ”

“มีคนแนบการ์ดมาให้ด้วยนะ”

“เหรอ นิสัยแย่นะที่นายมาเปิดกินก่อนเจ้าของน่ะ”

“ทำไงได้ก็คนมันหิวนี่หว่า”

เด็กสาวเปิดการ์ดอ่านดู ขอโทษนะ เพราะไม่รู้ว่าเธอแพ้เกสรดอกไม้ หวังว่าเธอคงจะชอบขนมนี่นะ

“ใครกันนะ”แต่ที่แน่ๆ ต้องเป็นคนเดียวกันกับที่ส่งช่อกุลาบราคาแพงมาให้

เด็กหนุ่มยิ้มอย่างพอใจ เมื่อได้ยินบทสนทนา ใช่ เค้าแอบติดเครื่องดักฟังไว้ในห้องพักของเธอนี่นา เห็นอย่างนี้เค้าสะเดาะกลอนเป็นนะ

หลังจากนั้น

ก็มีของขวัญ หรือจดหมายต่างๆส่งมาหาซากุระเสมอๆ โดยไม่รู้ว่าผู้ส่งคือใคร

วันแล้ววันเล่า จนเวลาร่วมสามเดือน ซากุระพยายามสืบดูว่าใครเป็นคนส่งของมา ในตอนนี้เธอเพ่งมองการ์ดที่แนบมากับของขวัญล่าสุดที่ได้ คือ ตุ๊กตามินเนี่ยน ที่เธอเคยบ่นว่าอยากได้

คาโอรุจึงดึงแฝดสาวเข้าไปใกล้พลางกระซิบ”ไปคุยกันในห้องน้ำ”

เธอตามฝาแฝดไปที่ห้องก็เห็นว่า เค้านำสมุดออกมาเขียนข้อความ

ท่าทางป๋าที่เปย์เธอจะเป็นสโตกเกอร์นะ

ซากุระนำสมุดในมือของฝาแฝดมาเขียนตอบ

จริงดิ?

จริงไม่รู้สึกบ้างเหรอที่ถูกจ้องมอง และชั้นเห็นเครื่องดักฟังนี่ เต็มห้องเราเลย

แล้วจะทำยังไงดี น่ากลัวเพราะหลายวันมานี้เธอรู้ถึงว่าถูกจ้องมองเกือบตลอดเวลา

หนีอย่างเดียว อยู่ต่ออันตรายแน่

สองแฝดจัดการเก็บเสื้อผ้าข้าวของย้ายไปที่บ้านของพ่อทูนหัวทันที เพราะก่อนหน้านั้นเค้าได้ส่งข้อความไปปรึกษาพ่อทูนหัวทันทีที่เค้าเห็นเครื่องดักฟังในชั้นหนังสือของเค้า พ่อทูนหัวก็จัดการให้สองแฝดย้ายมาอยู่ที่บ้านเป็นการด่วน

ทางด้านสโตกเกอร์หนุ่มที่ใช้เวลาแทบทั้งวันในการดักฟัง สาวน้อยในดวงใจ แต่ก็ต้องพบกับเสียงกุกกักๆตลอดเวลาจนหนวกหู

...ทำอะไรน่ะ...

ที่ผ่านมาเค้าได้ดักฟังเธอ อยากรู้ว่าเธอต้องการอะไร เค้าก็จะจัดการให้เธอตามปรารถนา แต่เค้ายังไม่พร้อมที่จะแสดงตัวหรอกนะ เพราะเค้าอาย ไม่มีอะไรที่เหมาะสมกับเธอเลย เธอทั้งเรียนเก่ง กีฬาเด่น น่ารักแต่เค้าสิ  มีดีแค่การเรียนกับหน้าตาเท่านั้น เรื่องกีฬาจัดว่า ห่วยแตกสิ้นดี เข้าสังคมก็ไม่เก่ง ไม่คู่ควรกับเธอเลย

พอเค้ากลับจากห้องเช่าที่ใช่สังเกตการณ์ มาที่บ้านประจำตระกูลอุจิวะ

ก็พบว่ามีแขกมาเยือน

“อ้าว กลับมาบ้านได้สักทีนะ ไอ้ลูกชาย มารู้จักลูกของเพื่อนพ่อสิ วัยเดียวกันเลย”

คนที่ทำให้ผมแปลกใจคือ หวานใจของผม และ...ไอ้แฝดนรกของเจ้าหล่อน

สองแฝดทักทายเพื่อนรุ่นเดียวกันด้วยสีหน้าเปื้อนยิ้ม “ยินดีที่ได้รู้จัก”

“ชั้น ฮารุโนะ คาโอรุ และนี่ น้องสาวฝาแฝดของชั้น ซากุระ”

ฟุงาคุเอ่ยขึ้น “เผอิญสองแฝดโดนสโตกเกอร์ใช้เครื่องดักฟัง ติดที่ห้อง พ่อเกรงว่าจะเป็นอันตราย เลยให้มาพักที่บ้านเราเพื่อความปลอดภัยน่ะนะ ปรองดองกันไว้เถอะ ส่วนห้องของทั้งคู่ก็ให้พักห้องเดียวกันก็แล้วกันนะ”

ซาสึเกะขมวดคิ้ว “คงไม่ดีมั้งครับ ซากุระจะไม่อึดอัดเหรอครับ”

คาโอรุเป็นฝ่ายตอบเสียเอง “ไม่อึดอัดหรอก เรานอนด้วยกันตั้งแต่เด็กแล้ว แบบนี้จะดีกว่า อุ่นใจกว่าเยอะ”

“อื้ม อุ่นใจกว่า”เธอรู้สึกคุ้นๆกับคนที่ชื่อซาสึเกะจริงๆ เท่าที่รู้ ซาสึเกะเป็นลูกคนรองของตระกูลนี้  แต่เหมือนเธอเคยเจอที่ไหนสักที่

อุจิวะ ฟุงาคุ เป็นพ่อทูนหัวของพวกเธอ เนื่องจาก พ่อแม่ของพวกเธอไปทำงานที่ต่างประเทศ ทำให้ไม่ค่อยมาที่บ้าน ซึ่งตอนนี้ พวกเค้าจำต้องทิ้งบ้านพัก ที่พ่อแม่เช่าไว้สำหรับมาเรียนในเมือง มาอยู่บ้านพ่อทูนหัวแบบนี้ ซึ่งก่อนหน้านั้นคาโอรุได้ส่งข้อความไปหาพ่อแม่ที่ต่างประเทศ ซึ่งพวกท่านก็บอกให้สองแฝดไปอยู่กับพ่อทูนหัวก่อนเพื่อความปลอดภัย

ซาสึเกะนั้นดีใจจนเนื้อเต้นที่ คนสวยของเค้าย้ายเข้ามาอยู่ชายคาเดียวกัน แบบนี้ ตีสนิทได้แน่ แต่....ไอ้ฝาแฝดนั่นคือ  ก ข ค !!! ทำไม๊ ทำไม สวรรค์ช่างใจร้ายเสียจริงๆ

ในตอนนี้สองแฝดก็กลับมาที่ห้องนอนของตัวเองแล้ว

“เหนื่อยจัง”แฝดสาวล้มตัวนอนบนเตียงอย่างอ่อนล้า

“ชั้นไม่ไว้ใจหมอนั่นเลย”

“เอ๋ หมายถึงซาสึเกะคุงเหรอ ชั้นว่าเค้าก็ไม่ได้มีอะไรนะ”

“ชั้นสงสัย ไม่ไว้ใจ เธอก็อย่าประมาทล่ะ”

“อย่าห่วง ชั้น เทควันโด้สายดำ นะ”

“นั่นล่ะ เค้าเรียกว่าประมาท”

“จ้าๆชั้นจะระวัง”

สองแฝดย้ายเข้ามาอยู่บ้านตระกูล อุจิวะ และนั่นทำให้พวกเค้าได้รู้ว่า พี่สาวข้างห้องอย่าง อิซึมิ คือสะใภ้บ้านนี้ และสามีคือ อิทาจิ พี่ชายของซาสึเกะ ซึ่งก็คือ คุณตำรวจใจดีที่พวกเค้าไปแจ้งความเรื่องกระเป๋าตังค์หาย

นั่นทำให้สองแฝดสนิทพี่ชายและพี่สาวทั้งสองมากกว่า น้องชายคนเล็กของตระกูลเสียอีก

และนั่นสร้างความไม่พอใจกับซาสึเกะมาก พอเค้าจะไปตีสนิทกับแฝดสาวก็โดน เจ้าหัวชมพูตาสีฟ้านั่นขวางซะได้

แกนะแก ไอ้เวร หวงแฝดตัวเองจริงๆนะ คอยดู ชั้นจะโต้คืนบ้าง!!!

หลายวันผ่านไป

มื้อเย็นบ้านอุจิวะ ครั้งนี้ ทุกคนในตระกูลอยู่พร้อมหน้า ใช่! เพราะครั้งนี้มี คุณปู่อย่างมาดาระมาร่วงวงด้วย ปกติแล้ว มาดาระจะไม่ค่อยมาร่วงวงกินข้าวบ่อยนัก แต่เพราะมีเด็กๆน่ารักอย่างสองแฝดฮารุโนะ มันก็ทำให้คุณปู่อย่างเค้ากระชุ่มกระชวยมาก

อาจเป็นเพราะตระกูลนี้ไม่มีลูกสาวเลยก็ได้ นั่นทำให้ตระกูลดูเหงาหงอย หลานชายคนโตก็สุขุม คนเล็กก็เงียบขรึม ผิดกับสองแฝดที่ร่าเริงสดใส โดยเฉพาะแฝดสาวที่บางที เธอก็ทำของโปรดมาให้เค้ากินบ้าง ซึ่งอร่อยมาก มาเล่นหมากรุกเป็นเพื่อนบ้าง นั่นทำให้ชีวิตชายชรา(หน้าไม่เหี่ยว)คลายเหงาได้เยอะ

ระหว่างที่กินอาหาร

คาโอรุก็รีบเข้าห้องน้ำแทบจะทันที

“คาโอรุ!”ซากุระรีบวิ่งไปหาแฝดชายที่ไปห้องน้ำ

วันนั้นคาโอรุเกิดท้องเสียจนต้องเข้าโรงบาล ด้วยอาการอาหารเป็นพิษโดยงานนี้ซากุระขอเฝ้าแฝดชายเอง

“คราวเคราะห์อะไรของนายยะ”

“ไม่รู้อ่ะ แย่จัง”

เด็กสาวขมวดคิ้วตั้งข้อสังเกต“แต่ นายก็ไม่ได้กินอะไรผิดสำแดงเข้าไปนี่นา”

“เธอต้องเฝ้าชั้นนะ”

“จ้า ชั้นรู้หรอกว่านายกลัวโรงบาล”

หลังจากนั้นซากุระก็จำต้องอยู่โรงพยาบาลคอยดูแลฝาแฝดอย่างใกล้ชิด ครั้งนี้เธอรู้สึกว่าอันตรายเริ่มเข้ามาใกล้ตัวเธอแล้ว ตั้งแต่มาอยู่บ้านอุจิวะ เธอกับฝาแฝดเริ่มเจออุบัติเหตุถี่ขึ้น ถึงจะเล็กน้อยแต่นั่นมันก็บ่อยเกินไป

ไหนจะน้ำมันที่หกอยู่ที่พื้นห้องน้ำ นั่นทำให้เธอลื่นล้ม เกือบแข่งบอลไม่ได้

ไหนจะชั้นหนังสือในห้องสมุดล้มทับคาโอรุกับเธออีก

แถม

มีจดหมายประหลาดๆส่งมาหาและเบอร์โทรศัพท์ประหลาดๆที่โทรเข้ามา พอถามว่าเป็นใคร อีกฝ่ายก็ไม่พูด

พอเปลี่ยนเบอร์ก้โทรตาได้ทุกครั้ง แบบนี้มันไม่ไหวแล้วนะ 

ขณะที่ซากุระกำลังนั่งเล่นโทรศัพท์ในขณะที่คาโอรุกำลังนอนเล่น

“คาโอรุ....

“มีอะไรเหรอ”

“ชั้นว่า...เราไปเรียนที่ต่างประเทศจะดีกว่านะ อยู่ที่บ้านนี้ ชั้นชักกลัวอ่ะ”

เด็กหนุ่มผมชมพูยิ้มให้ “เธอน่ะคิดมาก”ถึงปากจะว่ายังงั้นแต่เด็กหนุ่ม กลับส่งหนังสือเล่มเล็กของตนให้

ใจเย็นๆ อย่าเพิ่งโต้ตอบนะ ตอนนี้ชั้นติดต่อบอกพ่อกับแม่แล้ว ทำตัวตามปกติ เธอรีบกลับไปเก็บของซะ เอาสเปย์พริกไทยไปด้วย

ซากุระยิ้มหวาน “ชั้นกลับก่อนนะ พรุ่งนี้เจอกัน”

เมื่อฝาแฝดตัวเองออกจากห้องไปแล้ว เด็กหนุ่มคิดอยู่นาน เค้าก็ส่งข้อความขอความช่วยเหลือจากใครบางคน

...

ซากุระกลับไปที่บ้านอุจิวะ ก็ไม่พบใคร

“ไปไหนหมดนะ ช่างเถอะ”

แต่ก็มีมือของใครบางคนดึงตัวเธอเข้าไปในอ้อมแขน “ไปไหนมา”

เด็กสาวดิ้นจนหลุด“ปล่อยนะ”

“ซาสึเกะคุง”

เด็กหนุ่มยิ้มหวาน “กลับบ้านช้าจัง หิวมั้ย”

สัญชาตญาณของเด็กสาวมันร้องบอกว่ามีสิ่งผิดปกติ เพราะสายตาของอีกฝ่าย “ไม่จ้ะ กินจากข้างนอกมาแล้ว”

รอยยิ้มหวานหุบทันควัน“โกหก เธอไม่ได้แวะที่ไหนเลย”

“รู้ได้ยังไง”

“รู้สิ...เพราะชั้น แอบดูเธออยู่”

เด็กสาวถอยห่างอย่างช้าๆ“จากไหน”

“กล้องวงจรปิดของเมืองนี้ เสียดายที่ชั้นไม่ได้ดูกล้องที่โรงพยาบาลด้วยน่ะ”

...ไอ้บ้านี่ โรคจิตชัดๆ...

“กลัวชั้นเหรอ คนดี”

ร่างบางนิ่งเงียบ แต่ยังคงถอยห่างจนติดกำแพง  ร่างสูงค่อยๆเดินเข้าไปใกล้

“อย่าเข้ามานะ!

“หึ น่ารักจัง”

ซาสึเกะใช้สองแขนกักร่างบางไว้กันหนี “ชั้นชอบเธอมาตลอดเลยนะ ตั้งแต่วันนั้น”

“วันไหน?”

ร่างสูงกระซิบข้างหู“เราเดินชนกัน ท่าทางแก่นๆเป็นม้าดีดกะโหลกแบบนั้น ทำให้ชั้นชอบ ไม่ว่าเธออยากได้อะไรชั้นก็สรรหาให้ตลอดเลยนะ คบกับชั้นเถอะนะ นะๆ”เค้ารวบตัวเธอไปกอด “ถ้าเราคบกันแล้ว ไม่ว่าเธอต้องการอะไร ชั้นก็จะสรรหามาให้หมดทุกอย่างและใครที่ขวางทางชั้น ชั้นจะกำจัดมันให้หมด”

เด็กสาวสะบัดตัวออกจากอ้อมแขน“แล้วที่คาโอรุต้องนอนโรงบาล”

“ชั้นวางยาที่ถ้วยข้าวเองแหละ รวมทั้งชั้นหนังสือ และน้ำมันในห้องน้ำ”

“ทำไม นายทำอย่างงี้ทำไม”

“เพราะถ้าไม่มีมัน ชั้นคงจะสามารถคุยกับเธอดะ..

“เผี๊ยะ!

เด็กสาวรวบรวมความกล้าตบหน้าของอีกฝ่าย ก่อนจะผลักร่างสูงให้พ้นทางแล้ววิ่งหนีออกจากบ้าน โดยที่ซาสึเกะตามหลังไปติดๆ

“เดี๋ยวก่อน!!

รถคันหนึ่งพุ่งมาด้วยความเร็ว  ซาสึเกะรีบคว้าตัวร่างบางมาได้ทัน

ทั้งคู่ล้มทับกันบนริมถนน “ค่อยยังชั่ว...เธอปลอดภัย”

“ปล่อยนะ คนใจร้าย!”เด็กสาวดิ้นหลุด

“นี่ ขอโทษที่ทำร้ายฝาแฝดเธอนะ”

คำว่า ขอโทษ จากอีกฝ่ายทำเอาร่างบางหน้าขึ้นสีแต่...”ไม่รู้ล่ะ ชั้นจะไม่อยู่บ้านนายแล้ว”

“ทำไม”

“ไปล่ะ”ซากุระรีบกลับไปที่บ้านอุจิวะ จากนั้นเด็กสาวจัดการยัดเสื้อผ้าเข้ากระเป๋า แต่ซาสึเกะที่ตามมานั้นไม่ยอมเค้าพยายามยื้อแย้งกระเป๋าจากในมือเด็กสาว

“ชั้นจะไม่ให้เธอไปไหนทั้งนั้น!

“ไม่สน คนใจร้ายอย่างนาย ชั้นไม่อยากอยู่ด้วยหรอก”

“ใจร้าย? ชั้นใจร้ายยังไง ไม่ว่าเธออยากได้อะไร ชั้นก็หามาให้ถึงตอนแรกจะรู้ว่าเธอแพ้เกสรดอกกุหลาบก็เถอะ! ที่ชั้นโทรมาหาก็เพราะอยากบอกฝันดีแต่ไม่กล้า ที่ชั้นทำน้ำมันใส่ห้องน้ำหรือวางยาฝาแฝดเธอก็เพราะอยากคุยกับเธอ!

ซากุระกัดฟันกรอด “งั้นนี่สำหรับฝาแฝดชั้น!

เด็กสาวยกเท้าถีบท้องของอีกฝ่ายจนล้มตึง

ซากุระรีบคว้ากระเป๋าออกจากบ้านไป

ซาสึเกะพยายามลุกขึ้นแล้ววิ่งตามแต่ก็ไม่ทัน เพราะเด็กสาวขึ้นแท๊กซี่หนีไปแล้ว

...

ซากุระรีบหนีไปที่โรงพยาบาล ที่คาโอรุพักอยู่

วันต่อมา...

พ่อแม่ของสองแฝดฮารุโนะได้มารับทั้งคู่กลับฝรั่งเศส ด้วยเหตุผลที่ว่า อยากให้ลูกๆได้ศึกษาต่อ โดยเฉพาะด้านกีฬา

ครอบครัวอุจิวะมาล่ำลาที่สนามบิน

ฮารุโนะ เมบุกิ ยิ้มแย้ม “ต้องรบกวนอยู่เรื่อย ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะคะ”

“ไม่เป็นไรค่ะ บ้านเราคงเหงาน่าดูนะ”

สองแฝดโค้งเคารพขอบคุณ

มาดาระนั้นอยากจะพูดบางอย่าง แต่เลือกที่จะไม่พูดดีกว่า เพราะเมื่อวาน คาโอรุส่งข้อความขอความช่วยเหลือให้มาดาระ ช่วยปกป้องฝาแฝด เพราะคาโอรุพบว่าเครื่องดักฟังที่ห้องซาสึเกะ เลยนึกห่วงฝาแฝดมาก แต่พอได้ยินสิ่งที่ ซาสึเกะเผยออกมาก็นึกสงสารหลานชาย

ขณะที่ครอบครัวฮารุโนะกำลังเดินทางไปขึ้นเครื่อง

“เดี๋ยวก่อน!”ซาสึเกะวิ่งมาพร้อมกล่องของขวัญสีสวยในมือ

เด็กหนุ่มตรงไปหาเด็กสาวผมชมพู “รับไปสิ แทนคำขอโทษ ถ้าไปที่ฝรั่งเศส เอาไว้ถ้ามีเวลาชะ...ชั้นจะขอโทรหาเธอได้ไหม”

ใบหน้าของเด็กสาวขึ้นสีระเรื่อ “ก็ได้ แต่นายห้ามใบ้กินก่อนนะ เดี๋ยวชั้นคิดว่าเป็นพวกโรคจิตอีก”

“ได้ครับผม”

ทั้งคู่ยิ้มให้กัน ก่อนจะจากกัน ซาสึเกะตัดสินใจคว้าตัวร่างบางมากอดแก้มฟอดใหญ่

“นายไม่ต้องมารักชั้นหรอก!เพราะแก้มชั้นมีไว้ให้สาวๆหอมและตอนนี้ชั้นต้องการยาฆ่าเชื้อด่วน!”ตาสีฟ้ามองมาทำเอาเด็กหนุ่มผมดำรู้ตัวว่า หอมผิดคน เพราะวันนี้สองแฝดดันใส่เสื้อโค้ดเหมือนกันอี๊ก! หัวก็ชมพูเหมือนกัน ตัวก็เท่ากัน ผิวก็ขาวพอกัน ถ้าไม่มองสีหน้าก็แยกไม่ออกบอกตรงๆ

ซากุระ ยิ้มเจื่อนๆปลอบฝาแฝดที่โดนดึงมาหอมแก้มผิดตัว ก่อนจะหอมแก้มแฝดหนุ่มฟอดใหญ่ข้างเดียวกับที่โดนดึงไปหอมเมื่อครู่ จากนั้นก็ตรงไปหาหนุ่มผมดำหัวเป็ดและจุ๊บแก้มทั้งสองข้างของเค้าเบาๆ

ใจของซาสึเกะเต้นกระหน่ำ ใบหน้าขาวแดงก่ำเหมือนมะเขือเทศ

ขณะที่ครอบครัวฮารุโนะจากไปแล้วก็ยังไม่หายแดง ให้ตาย ผู้หญิงอย่างเธอช่างร้ายจริงๆ

งานนี้ต้องยกความดีให้กับคุณปู่รูปหล่ออย่างมาดาระ ที่อยากให้หลานชายสมหวัง จึงได้อธิบายและขอให้สองแฝดอภัยให้กับการกระทำของซาสึเกะซึ่งทั้งคู่ก็ยินดี จากนั้น มาดาระก็เรียกหลานชายตัวดีมาเทศนาพร้อมกับแนะนำวิธีจีบสาวให้ติด ตามแบบฉบับตระกูลอุจิวะ

จากนั้นซาสึเกะก็นำกลยุทธ์มาใช้กับซากุระ ทั้งสองติดต่อคุยกันทุกครั้งที่ว่าง...

หลายปีผ่านไป

สนามบิน

ซาสึเกะมารับสาวสวยในดวงใจที่กำลังจะกลับมาที่ญี่ปุ่น

“ซาสึเกะคุง”

เด็กหนุ่มหันไปตามเสียงเรียก

ตาสีดำเบิกกว้าง เธอดูสวยขึ้นมากกว่าเก่า ผิวขาวอมชมพูเนียนสวย ถึงเธอจะจากไปไกลเค้าก็แอบติดเครื่องดักฟังไว้ที่กล่องของขวัญ เธอก็ทำให้เค้าแปลกใจโดยการบอกอรุณสวัสดิ์เค้าทุกเช้า ถึงตอนเช้าของเธอจะคนละเวลากับที่ญี่ปุ่นก็เถอะ แต่ ก็ทำให้คนแอบฟังอุ่นใจเสมอ

ทั้งคู่ไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาอยู่นาน

“เธอสวยขึ้นนะ”

คนถูกชมนั้นสองแก้มขึ้นสีระเรื่อ “ขอบคุณ นายเอง...ก็ดูหล่อขึ้นนะ”

“ขอบคุณ”

เด็กหนุ่มยื่นบางสิ่งออกมา มันคือกล่องกำมะยีสีแดงสดออกมา

“นี่คือ...

“แต่งงานกันนะ”

“เร็วไป!”เด็กสาวหน้าแดงปานมะเขือเทศสุก

“ก็หมั้นกันไปก่อนไง จบมหาลัยแล้วค่อยแต่งงาน ดีมั้ย”

“ก็ได้”

“ตกลงแล้วสินะ”

เด็กสาวบิดตัวอย่างเอียงอายที่จู่ๆโดนขอหมั้นขอแต่งงานแบบนี้ “คะ...คุยกับพ่อแม่เค้ายังล่ะ...

“พวกท่านแอบคุยกันแล้ว”

“จริงอ่ะ”

ชายหนุ่มยิ้มหวาน “ชั้นอยากเซอร์ไพรส์เธอนี่นา กลับบ้านกัน”เด็กหนุ่มกุมมือสาวร่างบางไว้

สี่ปีต่อมา...

หญิงสาวคนหนึ่งในชุดแต่งงานเกาะอกสีขาวบริสุทธิ์ เรือนผมสีซากุระยาวสยายดัดลอนปลาย ประดับด้วยกุหลาบขาว ใบหน้าแต่งแต้มสีอ่อนแต่ใบหน้าหวานดูสวยเด่นที่ถูกคลุมด้วยผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวลายลูกไม้ในตอนนี้เธอดูเหมือนนางฟ้า และเธอกำลังถือช่อดอกไม้และควงแขนไปยังพิธี ใช่ตอนนี้ ฮารุโนะ ซากุระ กำลังจะแต่งงานกับอุจิวะ ซาสึเกะ ชายที่เธอคบหาดูใจนานสามปี

ซาสึเกะในชุดทักสิโด้อย่างดี มองเจ้าสาวของเค้าด้วยความรัก วันนี้เธอช่างงดงามจริงๆ เธอป็นเหมือนแสงสว่างที่ฉุดเค้าจากความมืด ทำให้เค้ามีเพื่อน และทำให้เค้ารักเธอ หัวใจของเค้ารักเธอเหลือเกิน

พอกล่าวพิธีสาบานจบ...ชายหนุ่มค่อยๆเปิดผ้าคลุมหน้า และจุมพิตริมฝีปากบางด้วยความรัก....

ตำนานแห่งความสุขกำลังจะเริ่มขึ้น....

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Sky@dragon จากทั้งหมด 34 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 23:07

    5555​5 กว่าจะได้ซากุระจังมาครอง

    #3
    1
    • 2 ตุลาคม 2561 / 23:55
      เราต้องสร้างอุปสรรคให้เกะกันหน่อย อิอิ
      #3-1
  2. วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 22:14
    ขำวิธีจีบของบักเกะ ตั๊ลร๊ากกกก >\\\<
    #2
    0
  3. วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 21:14
    ลั่นเด้ออ ดีนะไม่แห้ว55555
    #1
    0