คัดลอกลิงก์เเล้ว

bleach special story (ukitake)

โดย Maypril

เหตุใดเจ้าถึงต้องสละชีวิตของเจ้าเพื่อปกป้องข้าด้วย เจ้าจะมาช่วยข้าทำไม ขอร้องล่ะ ข้าไม่อยากเสียเจ้าไป ไม่อยากเสียเจ้าไปเหมือนเมื่อ 50 ปีก่อนเลยนะ ริวเซ็ทสึ

ยอดวิวรวม

404

ยอดวิวเดือนนี้

7

ยอดวิวรวม


404

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


4
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  23 เม.ย. 61 / 00:25 น.
นิยาย bleach special story (ukitake) bleach special story (ukitake) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
'ยามใดที่ท่านต้องเจอกับอะไรข้าจะอยู่ข้างท่านท่านจะต้องไม่เป็นไร ข้าจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายท่านแม้จะต้องตายก็ตามข้าขอปกป้องท่านตลอดไป หัวหน้าอุคิทาเกะ'

bleach  special story (ukitake)

เนื้อเรื่องต่อไปนี้จะเป็นเนื้อเรื่องที่แต่งขึ้นมา ภาพนางเอกบางภาพจะเป็นอุโนฮานะค่ะ แต่อยากให้คิดว่าไม่ใช่นะค่ะ และบางภาพจะเป็นของอุโนฮานะเลยอยากให้คิดว่านางเอกไว้ผมเปีย2ข้างนะและใส้เสื้อคลุมสีดำนะ เนื้อเรื่องส่วนนี้เป็นเนื้อเรื่องแยกจากจากนิยายภาคหลักของไรท์เป็นเนื้อเรื่องที่จบแบบเศร้าแต่ในภาคหลักไรท์ยังไม่แต่ง แต่ถ้าเรื่องนี้ผลตอบรับมันดีไรท์อาจจะไปแต่งภาคหลักก็ได้นะ


แนะนำตัวละคร
 
ยามาโมโตะ ริวเซ็ทสึ (นางเอก)
เป็นผู้หญิงที่มีรูปร่างหน้าตาคล้ายกลับอุโนฮานะ แต่ไม่ใช่พี่น้องหรือญาติ อาจเป็นเพราะในวัยเด็กชอบอยู่กับอุโนฮานะจึงติดนิสัยชอบยิ้ม การไว้ผมเปียสองข้าง(ภาพที่เป็นอุโนฮานะทีมีเปียข้างหน้าให้คิดว่ามีสองข้างและไม่ได้ใส่เสื้อคลุมสีขาวนะ)เป็นหลานสาวของปู่ยามะและเป็นผู้นำหน่วยพิเศษที่1ที่คอยสนับสนุน13หน่วยพิทักษ์และเป็นลูกครึ่งยมทูตกับดรีมเมอร์ มีดาบชื่อว่า ฮาคุโยโนะ ลักษณะเป็นดาบคู่ที่มีโซ่ล่ามติดกัน มีพลังธาตุดังนี้ น้ำ น้ำแข็ง ลม หมอก คำปลดปล่อยคือ จงเงียบสงั้ดฮาคุโยโนะ มีร่างบังไคถึง7ร่าง
"ข้าขอโทษ ข้าอาจจะไม่ได้กลับไปหาท่านได้อีกแล้วล่ะ ข้าไม่อาจจะกลับไปเป็นตักให้ท่านหนุนได้อีกแล้ว ข้าอยากอยู่กับท่านอีกนะ แต่คงไม่ได้แล้วล่ะ ถ้าชาติหน้ามีจริงขอให้ข้ากลับมาเจอท่านด้วยเถอะ หัวหน้าอุคิทาเกะ"

   
อุคิทาเกะ จูชิโร่ (พระเอก)
เป็นผู้ชายที่ใจดี ยิ้มบ่อย ชอบอยู่กับริวเซ็ทสึ เป็นหัวหน้าหน่ยที่13ของ13หน่วยพิทักษ์ มีผมขาวทั้งหัวเนื่องจากป่วย เป็นศิษของปู่ยามะ มีดาบชื่อว่า โซเกียวโนะโคโตวาริ คำปลดปล่อยคือ จงเป็นเกราะให้กับข้าดุจดั่งเกลียวคลื่น และเป็นคมดาบให้กับข้าดุจดั่งอัสนีโซเกียวโนะโคโตวาริ ร่างบังไคยังไม่ทราบแน่ชัด
'อย่าจากข้าไปนะ อย่าจากข้าไปเหมือนเมื่อห้าสิบปีที่แล้วเลยนะ ริวเซ็ทสึ'

เกร็ดความรู้ของไรท์
ดรีมเมอร์ ดรีมเมอร์เป็นเผ่าพันธุ์ที่ไรท์แต่งขึ้นมาเอง เป็นเผ่าที่มีพลังวิเศษติดตัวมาแต่กำเนิดและเผ่าพันนี้มักจะมีอยู่21คนที่ถูกเลือกจากพลังทาคาน่า พลังทาคาน่าเป็นพลังวิเศษที่จะต้องทำพันธสัญญากับอักขระนั้นๆมันจะให้พลังของอักขระนั้นแก่ผู้ทำพันธสัญญา ซึ่งริวเซ็ทสึมีพลังทาคาน่าถึง2พลัง



ติดตามกันในเนื้อเรื่องกันเองนะ

เนื้อเรื่อง อัปเดต 23 เม.ย. 61 / 00:25


ในค่ำคืนหนึ่ง ที่เงียบสงั้ดได้มีเสียงฝีเท้าคู่หนึ่งวิ่งซึ้งเสียงนั้นเป็นเสียงของรองเท้าส้นสูงของยมทูตสาวที่มีผมสีดำยาวทั่กเปียคู่ เสื้อคลุมสีดำยาวพร้อมกับตราสัญลักษณ์ยมทูตผู้นำหน่วยพิเศษ เธอคนนั้นมีชื่อว่า 'ยามาโมโตะ ริวเซ็ทสึ'
"จับตัวมันมาให้ได้"เสียงของชายคนหนึ่งพร้อมกับลูกน้องของมัน
"เจอตัวแล้ว เสร็จล่ะ!!!!"มีคนเจอเธอเข้าแล้วกำลังจะพุ่งเข้ามาหาเธอ
"ใครจะยอมล่ะ วิถีทำลายที่31 ชักกะโฮ่"สิ้นเสียงเธอก็ได้วิถีทำลายก่อนจะวิ่งอีกครั้ง
'ใครจะมายอมตายที่นี้กันล่ะ ฉันต้องกลับไปหาเขาให้ได้ ต้องกลับไปหาหัวหน้าอุคิทาเกะให้ได้'
อีกฝั่งหนึ่ง ฝั่งของพระเอก
"มีอะไรรึป่าว อุคิทาเกะ"เคียวราคุกล่าวถามอุคิทาเกะ
"ไม่รู้สิเคียวราคุ ข้ารู้สึกแปลกๆ"อุคิทาเกะกล่าวขึ้นด้วยสีหน้าที่กังวล
"แปลกๆเนี่ยมันยังไงกันล่ะ"เคียวราคุถามขึ้น
"ลางสังหรข้ามันแปลกๆเหมือนเรื่องไม่ดีมันจะเกิดขึ้นนะ"อุคิทาเกะบอกกลับ
"งั้นหรอ ข้าว่าเจ้าอย่าคิดมากเลย"เคียวราคุพูดขึ้น
"นั้นสินะ"อุคิทาเกะพูดพลางยิ้ม
ทางด้านนางเอก
"อย่าให้มันหนีไปได้ต้องฆ่าทิ้งไปซะ"พวกคนร้ายพูดขึ้นพลางวิ่งไล่ริวเซ็ทสึ
"จงเงียบสงั่ด ฮาคุโยโนะ"เธอหยิบดาบฟันวิญญาณขึ้นมาก่อนปลดปล่อยและฟาดฟันลงใส่พวกศัตรูอย่างจัง
"ฉันจะยังมาตายที่นี้ไม่ได้ ฉันต้องกลับไปหาเขาก่อน"สิ้นเสียงหญิงสาวได้วิ่งเข้ามายังคงวิ่งต่อไป
"ไม่ให้หนีได้หรอก ตามมันไปเร็ว"พูดเสร็จพวกมันก็วิ่งไล่ตาม
"อย่างนี้ก็ต้อง บังไค!!!!"สิ้นเสียงแรงดันวิญญาณมหาศาลได้เข้าปกคลุมทั่วโซลโซไซตี้
"แรงดันวิญญาณแบบนี้ ผู้นำริวเซ็ทสึหรอ"ลูเคียหันหน้ามาทางแรงดันวิญญาณ
"มีอะไรรึป่าวครับ รองหัวหน้าคุจิกิ"ลูกน้องของลูเคียพูดขึ้น
"ฉันจะไปตรวจสอบแรงวิญญาณ"ลูเคียได้วาปไป
"อะไรน่ะ"พวกศัตรูต่างพากันตกใจในแรงดันวิญญาณของเธอ
"ทาคุสึโนะ ฮาคุโยโนะ"สิ้นเสียงผมที่ทั่กเปียสองข้างค่อยๆปล่อยยาวลงมาดาบค่อยๆกลายเป็นเส้นผมสีดำสนิด


"อะไรเนี่ย มันกำลังเข้ามา"พวกศัตรูต่างพากันตกใจ
"รีบหนีกันเร็ว"ศัตรูพากันวิ่งหนี
"ไม่ปล่อยให้รอดหรอก"ริวเซ็ทสึใช้เส้นผมที่ดาบมัดตัวพวกศัตรู
"อ้ากกกกกกกกกก!!!!!"พวกศัตรูต่างพากันร้องด้วยความเจ็บปวด
ทางลูเคีย
'แรงดันวิญญาณแบบนี้ไม่ผิดแน่ ผู้นำหน่วยพิเศษริวเซ็ทสึแน่นอน'ลูเคียนึกในใจ
"คุจิกิ เกิดอะไรขึ้น"อุคิทาเกะรีบวิ่งมาหาลูเคียพร้อมกับเคียวราคุ
"หัวหน้าอุคิทาเกะ ข้าเองก็ยังไม่ทราบค่ะแต่แรงดันวิญญาณนี้น่าจะเป็นของผู้นำหน่วยพิเศษริวเซ็ทสึค่ะ"ลูเคียพูดขึ้น
"ถ้าเป็นแรงดันวิญญาณขนาดนี้ไม่ผิดแน่ บังไคน่ะ"เคียวราคุพูดขึ้น
"ริวเซ็ทสึ......"อุคิทาเกะพูดด้วยสีหน้าที่กังวลมาก
"งั้นเราก็ไปกันเถอะ"เคียวราคุพูดเสร็จทุกคนต่างพากันไปหาริวเซ็ทสึ
หลังจากที่ริวเซ็ทสึจัดการพวกศัตรูแล้วมันก้ช่วงเดียวที่พวกอุคิทาเกะมาถึงพอดี
"ริวเซ็ทสึ...."อุคิทาเกะพูดด้วยสีหน้าที่รู้สึกโล่งอกที่หญิงสาวไม่ได้เป็นอะไร
"หัวหน้าอุคิทาเกะ หัวหน้าเคียวราคุ ลูเคีย"ริวเซ็ทสึพูดด้วยสีหน้าที่ตกใจ
"ปลอดภัยดีใช่ไหม ริวเซ็ทสึ"อุคิทาเกะพูดขึ้นก่อนที่จะมองมาที่ตัวเธอ
"ค่ะ ปลอดภัยดีค่ะ"เธอตอบ
"เล่นใช่บังไคเลยหรอรู้ไหมว่าแรงดันวิญญาณเธอนะคลุมทั่วเซเรเทเลยนะ"เคียวราคุบอก
"งั้นหรอ....ข้าว่ารีบไปจากที่นี้ก่อนดีกว่า ไปข้างในเซเรเทน่าจะปลอดภัยนะ"เธอบอก
"จริงด้วยค่ะ เดี้ยวพวกศัตรูจะมากันอีก"ลูเคียพูดขึ้น
ในขณะที่ทุกคนกำลังจะรีบวิ่งเข้าไปข้างในเซเรเทแต่จู่หญิงสาวปริศนาก็พุ่งเข้ามาหวังจะฆ่าหัวหน้าอุคิทาเกะ
"ตายซ่ะเถอะ หัวหน้าหน่วยที่13"พูดเสร็จมันก็กำลังจะใช้ดาบแทงใส่อุคิทาเกะ
"หัวหน้าอุคิทาเกะ!!!"ลูเคียพูดขึ้นด้วยความตกใจ
"ไม่ทันแล้ว"เคียวราคุพูด
แต่ทว่า............ฉึกกกกก!!!!
"ริวเซ็ทสึ!!!!!"อุคิทาเกะพูดด้วยสีหน้าที่ตกใจแบบสุดๆ
ใช้แล้ว....ริวเซ็ทสึเอาตัวเองมากั้นทำให้ดาบแทงเข้าไปที่กลางอกของริวเซ็ทสึ
"ชิ!!!พลาดหรอเนี่ย ไปก่อนดีกว่า"พูดเสร็จมันก็เอาดาบออกก่อนจะหนีไป

ในขณะที่ริวเซ็ทสึกำลังล้มลงไป อุคิทาเกะก็มารับตัวเธอไว้
"ทำไม...ทำไมถึงเอาตัวเองมาบังล่ะริวเซ็ทสึ"อุคิทาเกะพูดขึ้นด้วยสีหน้าที่ตอนนี้มีน้ำตา

"ข้าขอโทษ หัวหน้าอุคิทาเกะ ข้าคงไม่อาจกลับไปกับท่านได้แล้วล่ะ..."ริวเซ็ทสึพูดขึ้น
"ไม่เอานะริวเซ็ทสึ อย่าจากข้าไปนะ อย่าไปเลยนะ"เขาพูดขึ้นด้วยแววตาที่กลัว
"ข้าคงไม่สามารถจะยืนเคียงข้างท่านได้อีกแล้วล่ะ"หญิงสาวยังคงพูดต่อไปอีก
"เจ้าจะมาปกป้องข้าทำไม จะมาสละชีวิตเพื่อข้าทำไม"เขาพูดขึ้นทั้งน้ำตา
"ข้านะมีความสุขมากเลยนะที่ได้อยู่กับหัวหน้านะ ดีใจมากเลยที่ในที่สุดก็ได้อยู่ใกล้กับหัวหน้าจนถึงวาระสุดท้าย"พูดจบหญิงสาวค่อยๆหลับตาลงพร้อมกับมือที่วางลงบนพื้น
"ไม่นะ อย่าจากข้าไปนะ อย่าจากข้าไปเมื่อห้าสิบปีที่แล้วนะ ริวเซ็ทสึ!!!!"อุคิทาเกะร้องไห้ออกมาพร้อมกับกอดร่างของริวเซ็ทสึ
อุคิทาเกะนึกย้อนกลับไปเมื่อ200กว่าปีวันที่เข้าได้พบกับริวเซ็ทสึครั้งแรก
'โครมมมม!!!'เสียงคนชนกัน
"โอ้ยเจ็บๆๆๆๆ"อุคิทาเกะพูดขึ้น
"คือว่า ขอโทษด้วยนะค่ะ"ริวเซ็ทสึพูดขึ้น
"อ่อ ไม่เป็นไรหรอก"พูดจบทั้งสองต่างยิ้มกัน

ทั้งสองค่อยๆลุกขึ้นมา
"ฉันชื่อ อุคิทาเกะ จูชิโร่แล้วเธอล่ะ"เขาแนะนำตัว
"ยามาโมโตะ ริวเซ็ทสึค่ะ"เธอแนะนำกลับ
"ยินดีที่ได้รู้จักนะริวเซ็ทสึ"อุคิทาเกะพูดขึ้น
"เช่นกันค่ะ ได้เวลาที่ต้องไปแล้วค่ะ ไว้เจอกันใหม่นะค่ะคุณอุคิทาเกะ"เธอรีบวิ่งออกไป
"อืม....ริวเซ็ทสึชื่อน่ารักจัง"อุคิทาเกะยิ้มออกมา
ทั้งสองสนิทกันจนเวลาล่วงเลยมาถึง180กกว่าปี
"หัวหน้าอุคิทาเกะค่ะ"
"มีอะไรหรอ..."
"ทำไมชอบมานอนตักฉันอยู่เรื่อยล่ะค่ะ"
"ไม่รู้สิ แต่มันชอบไปแล้วนะ"อุคิทาเกะยิ้มให้เธอ

ณ ปัจจุบัน
ในก้นบึ่งหัวใจของริวเซ็ทสึ
'ข้าไม่เคยบอกหัวหน้าเลยว่าข้ารักหัวหน้ามากๆ รักมาตลอด รักจากใจจริง ถ้าชาติหน้ามีจริง ข้าให้ข้าและหัวหน้าได้เกิดมาคู่กันด้วยเถิด'

Bad End
'รักที่ต้องตาย'

ผลงานทั้งหมด ของ Maypril

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น