Wanna one x you ft.produce101 My little star

ตอนที่ 3 : ความวุ่นวาย 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,062
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    7 ต.ค. 60

วันนี้เป็นอีกวันที่แสนจะวุ่นวาย ฉันตื่นเช้าขึ้นมาพร้อมกับใต้ตาที่คล้ำเป็นหมีแพนด้า เพราะเหตุการเมื่อวาน  ตลกไมหล่ะ ฉันเอาภาพเมื่อวานมาคิดวนไปวนมาจนนอนไม่หลับ  และวันนี้ก็โดนเคาะเรียกแต่เช้าโดยดูแลหอพัก เพราะจะมีประชุมนักเรียนปี1โดยครูใหญ่  แถมพอเดินเข้ามาในโรงเรียนก็มีแต่คนจ้องยังกับฉันไปทำอะไรผิดงั้นแหละ หรือจะเพราะเรื่องเมื่อวานกันนะ 
"จีนึล!!" เสียงตะโกนเรียกของอึนซอที่อยู่อีกฝั่งของหอประชุม พร้อมกับโบกมื้อไปมา ทำให้ฉันต้องรีบวิ่งไปหาเธอ 

"เธอเป็นยังไงบ้าง" เมื่อมาถึงอึนซอก็รีบถามเพื่อนตัวเองขึ้น เธอได้แต่หวังว่าคงไม่เกิดอะไรขึ้นในระหว่างที่เธอเดินทางมาที่นี่หลอกใช่ไม เพราะตั้งแต่เช้าทุดคนก็เอาแต่พูดเรื่องของจีนึลกับรุ่นพี่คังแดเนียล
"ก็สบายดี" จีนึลตอบไปเพราะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง 
"โล่งอกไปที นี่ถ้าเธอเป็นอะไรไปฉันคงรู้สึกผิดแน่ๆที่ยกมือเธอขึ้นเมื่อวาน"
"เกิดอะไรขึ้นรึป่าว"
"เธอยังไม่เห็นเหรอ" เมื่ออึนซอพูดขึ้น ยิ่งทำให้จีนึลงงไปใหญ่  อึนซอรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดหยุกๆหยิกๆและยื่นมันให้กับจีนึล 

O_o ฉันเบิกตากว้างเมื่อเห็นภาพตัวเองกับแดเนียลในขณะที่เล่นบทละครนอกบทกันอยู่  งั้นที่ทุกคนมองฉันตลอดทางเดินและที่มีผู้หญิงบางคนทำท่าจะกระโจนมาบีบคอฉัน 
"ทำไงดี" ฉันยื่อโทรศัพท์คืนให้อึนซอ พร้อมกับคพถามที่ได้เพียงการส่ายหัวไปมาเป็นคำตอบ  

"นักเรียนทุกคน เข้าแถวตามห้อง"  
นักเรียนทุกคนที่สนใจฉันอยู่เริ่มแยกย้่ายกันไปเข้าแถวตามที่ครูบอกอย่างเป็นระเบียบ รวมทั้งฉันด้วย
หลังจากนั้นครูใหญ่ก็ขึ้นมาบนเวที พร้อมทั้งท็อป11 คน ทั้งหญิงและชาย  ทุกคนอย่างก็จับจ้อง แน่นอนไม่ใช่ครูใหญ่ แต่เป็นท็อป11  ทั้ง22คนต่างหาก 

"อย่างที่นักเรียนรู้ๆกัน ถ้าไม่มีการเปลี่ยนแปลงหรืออะไรที่สำคัญฉันคงไม่ขึ้นมาบนเวทีแห่งนี้ วันนี้   เช่นกันฉันมีเรื่องสำคัญจะมาบอก" 
หลังจากสิ้นคำทุกคนต่างหันหน้าไปกระซิบกันยกใหญ่ 
"เอาหละ เงียบๆกันก่อน เรื่องสำคัญในวันนี้คือการแข่งขันproduce101  เพื่อมาเป็นครอบครัวท็อป11คนของโรงเรียน นักเรียนทุกคนคงรู้หลักเกณฑ์กันดี แต่ก่อนมีเพียงห้องA เท่านั้นที่มีสิทธิเข้าร่วมการคัดเลือก แต่ปีนี้ทางโรงเรียนเห็นว่ามันไม่ยุติธรรมสำหรับนักเรียนห้องB ฉนั้นครูทุกฝ่ายจึงได้ประชุมและตกลงแล้วว่า ทุกห้องมีสิทธิ์เข้าคัดเลือกและเเข่งขัน" 

ฮือฮาๆ 
เสียงฮือฮาต่างๆดังเพิ่มขึ้นกว่าเดิมเมื่อครูใหญ่บอกว่าห้องBมีสิทธิ์เข้าคัดเลือก แน่นอนห้องB ทุกคนต่างดีใจ รวมทั้งฉันด้วย ผิดกับห้องA ซึ่งตอนนี้โวยวายกันใหญ่ ทั้งที่พวกเราทุกคนควรจะได้สิทธิ์นี้แท้ๆ 

"เราจะทำการคัดเลือกในอีก5วัน ฉนั้นครูขอให้นักเรียนทุกคนตั้งใจฝึก......" ฉันที่ยืนฟังครูไปเรื่อยๆแต่สายตาดันไปสดุดกับอีกคนที่บนเวทีนั้น เขากำลังมองฉัน แดเนียล!
 
ฟรุบบบบ! 
จีนึลรีบก้มหน้าลงพื้นทันทีที่รู้ว่าตัวเองโดนจ้องโดยบุคคลที่ตัวเองตั้งขึ้นว่าเขามันเลว! 

"จีนึลอาาาา เธอต้องเป็นตัวนำโชคมาให้พวกเราแน่ๆ" 
จัสตินที่มายืนอยู่ข้างๆฉันตอยไหนไม่รู้พูดขึ้นพร้อมกับทำหน้าตาน่ารักโดยเอนคอไปด้านข้างและหลับตาปริบๆ 
"ย่า! อย่ามาทำหน้าแบบนั้นใส่เพื่อนฉันนะจัสติน" อึนซอที่ยืนอยู่ด้านหลังพูดขึ้นอย่างหมั่นไส้ ทำให้จัสตินทำหน้าหมุ่ยลงทันที 
"ฉันคิดว่าเราไปคัดเลือกเป็นคู่ดีไม" 
"ทำได้หรอ" 
"ได้สิ เดี่ยว คู่ กลุ่มได้หมด" 
"ก็ดีนะ จะได้มีเพื่อนซ้อม เพราะฉันยังต้องฝึกอีกเยอะ"  ไหนๆแล้วมีเพื่อนแบบนี้ก็ได้เหมืิอนกัน เพราะพึ่งเข้ามาเลยยังไม่รู้อะไรมาก อยู่กับอึนซอคงดีที่สุดแล้ว เพราะตั้งแต่เหตุการณ์เมื่อวานก็ดูเหมือนจะไม่มีใครอยากเป็นมิตรกับฉันเลย
"งั้นดีเลย ฉันว่าเราสามคนอยู่ทีมเดียวกันเหมาะสมที่สุดแล้ว" ฉันและอึนซอหันไปหาจัสตินพร้อมๆกัน
"แต่นายเป็นผู้ชายนะจัสติน" ฉันเสริมขึ้น
"จริงสิ ฉันลืมไป"  
"เฮ้อออ"ฉันกับอึนซอถึงกับต้องถอนหายใจลูกใหญ่พร้อมๆกัน พร้อมกับส่ายหัวไปมา 

"ฉันว่าเรารีบไปกันดีกว่า รู้สึกมีคนมองเยอะไงไม่รู้อะ" 
จีนึลรีบทักเพื่อนทั้งสองคนและเดินนำออกมาจากหอประชุมเพื่อรีบไปห้องเรียนเพราะกลัวจะไปช้าอีก กลัวจะซวยเหมือนเมื่อวาน 
   "หวังว่าวันนี้คงไม่ใช่พวกwanna one มาสอนนะ". จีนึลอุทานขึ้นเขาๆแต่ก็ก็ดังพอที่คนที่อยู่ใกล้ๆได้ยิน 
"Wanna one ทำไมหรอ" 
 
เฮือกกกก 
ละ ไล ควานลิน
ชายหนุ่มร่างสูงปรากฎตัวขึ้นอย่าที่ไม่ได้ทันตั้งตัว จนจีนึลตกใจแถบอยากจะวิ่งหนี ทำไมหมู่นี้เจอเขาบ่อยจัง ฉันจะต้านทานแรงเต้นของหัวใจตัวเองไม่ไหวแล้วนะ 
"รุ่นพี่!" ถึงหน้าเขาจะเด็กมากๆแต่เพราะเขาอยู่ปี2. ฉันจึงต้องเรียกรุ่นพี่
"โชคร้่ายหน่อยนะ ที่เราสามคนต้องมาช่วยแนะนำการร้องเพลงให้กับห้องB หนะ" 
สมทบด้วยผู้ชายอีก2 คนซึ่งเมื่อฉันหันไปอ่านป้ายก็รู้จักชื่อเขา
'คิม แจฮวาน'
'ฮา ซองอุน'
 ไม่ใช่แค่1หรือ2. แต่กลับเป็น3  ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะคะพระเจ้า 

เมื่อเข้ามาในห้องเรียนทุกคนก็นั่งกันอย่างเป็นระเบียบ และผู้หญิงในห้องก็เอาแต่จ้องสมาชิกWanna one บ้างก็เอาโทรศัพท์เข้ามาถ่าย ฉันยังสงสัยอยู่เลยว่าพวกเขาไม่มีเรียนรึไง ถึงได้ทำตัวว่างมาสอนคนอื่นแบบนี้เนี่ย และก็ดูเหมืิอนทุกคนจะยินดีซะด้วยสิ 

"ทุกคน วันนี้พิเศษหน่อยนะสมาชิกWanna one มาสอนเองถึง3คนเลย"
เสียงปรบมือจากผู้หญิงในห้องดังขึ้นอย่างดีใจ แตกต่างจากผู้ชายที่ไม่ได้ยินดีอะไร โดยเฉพาะคนที่อยู่ข้างฉัน
"มาทีไรผู้หญิงก็หันไปสนใจพวกรุ่นพี่กันหมด" จัสตินเบ้ปากเล็กน้อยจนฉันอดยิ้มในความขี้น้อยใจจนกลายเป็นดูน่ารักไม่ได้ 


"สวัสดีนักเรียนปี1ห้องB คงรู้จักเราแแล้ว คงไม่ต้องแนะนำตัวหรอกนะ  ได้ข่าวว่าควานลินเคยมาสอนแล้ว......"

ระหว่างที่แจฮวานพูดไปเรื่อยๆ ควานลินก็เอาแต่จ้องร่างเล็กที่นั่งฟังอย่างตั้งใจ เขามาที่นี่ไม่ได้ต้องการจะมาเพราะสอนอย่างเดียวหรอกหรอก แต่มาเพราะต้องการสังเกตใครสักคนต่างหาก เพราะเขาแน่ใจว่ายังไงพี่ชายอย่างดาเนียลและจีนึลต้องเคยมีความสัมพันธ์กันมาก่อน  

  ถ้าสิ่งที่ผมคิดคือเรื่องจริง แน่นอน ผมจะไม่ยอมให้สองคนนั้นได้ใกล้กันหรอก ผมรู้ว่าผมไม่มีสิทธิ์ไปขัดขวางความสัมพันธ์ของใคร แต่ถ้าคนที่ต้องมาเสียใจไม่ใช่แชยอน ผมคงไม่ทำแบบนี้ แชยอนชอบดาเนียลฮยองและแน่นอนผมก็ชอบเธอ เรื่องนี้ไม่มีใครรู้นอกจากตัวผมเอง เพราะผมยังอยากให้ความสัมพันธ์ของพวกเร่ดำเนินต่อไปเหมือนเดิม แต่ตั้งแต่จีนึลย้ายเข้ามา ทุกอย่างคงจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ใครจะเสียใจก็ได้ แต่ไม่ใช่แชยอน!


จีนึลที่ตอนนี้พึ่งสึกตัวว่าตัวเองโดนจ้องก็รู้สึกประหม่าทันที เขามาที่นี่เพื่อจ้องฉันรึไง ฉันเป็นคนนะโดนคนหล่อมาจ้องแบบนี้มันก็ไม่โอเคแถมยังเป็นคนที่ตัวเองยังไม่รู้อีกว่าจริงแล้วชอบหรืออะไรยังไง เพราะหัวใจมันเต้นแรงทุกครั้งที่เจอ ::>_<::
"จีนึล เป็นอะไรรึเปล่าหน้าแดงมากเลย" 
อึนซอที่กะว่าจะหันไปพูดกับเพื่อนตัวเองสังเกตุเห็นสีจีนึล  เมื่อได้ยินดังนั้นจีนึลก็รีบเอมือมากุมหน้าทันที
"ร้อนหนะ ฉันร้อนมากเลย"~>_<~
"หรอ แต่ฉันหนาวจะแย่ ยังกับปรับแอร์ให้หมีขั้วโลก" จีนึลได้แต่ยิ้มบางให้กับเพื่อนตัวเองเพื่อไม่ให้เรื่องมันยาวขึ้นกว่านี้

"วันนี้ทุกคนทำดีมาก ขอให้ทุกคนผ่านการคัดเลือกนะ พวกเราเป็นกำลังใจให้ ขอบคุณที่ตั้งใจเรียน" หลังจากที่รุ่นพี่ซองอุนพูดจบ ทุกคนในห้องก็ต่างโค้งขอบคุณรุ่นพี่ และเเยกย้ายเพื่อไปพักผ่อนเพราะคาบต่อไป ว่าง!!

"ขอคุยด้วยหน่อย" ยังไม่ทันที่ฉันจะเอ่ยปากพูดอะไร ควานลินที่มาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ก็ดึงแขนฉันเเละลากออกมาจากห้องท่ามกลางสายตาทุกคนและความงงของฉัน  -O-

ฉันได้แต่เดินตามเขามาในที่ที่ไม่คุ้นตา ไม่เคยรู้มาก่อนว่าในโรงเรียนมีที่แบบนี้ด้วย สวนดอกไม้ที่ถูกจัดอย่างสวยงามมีโต๊ะไม้2-3โต๊ะเอาไว้นั่งพักผ่อน สวยจนไม่อยากไปไหนเลย >_<

พรึบ!!
เขาสบัดมือฉันออกอย่างแรงจนรู้สึกเจ็บ ทำอย่างกับฉันบังคับให้เขาลากฉันมางั้นแหละ ตัวเองลากฉันมาแท้ๆ
"มีอะไรคะ" ฉันถามออกไปโดยที่ตอนนี้ไม่ได้เขินอะแล้วเพราะอารมณ์ไม่พอใจมันแทรกมาแทน
"ฉันจะไม่อ้อมค้อมนะ ฉันไม่รู้ว่าเธอกับดาเนียลฮยองมีความสัมพันธ์กันยังไง แต่เธอควรเลิกยุ่งกับฮยองซะ" 

นี่เขาต้องประสาทแล้วแน่ๆ การกระทำของฉันที่ทำกับดาเนียลมันดูไม่ออกรึไงกันว่าฉันไม่ได้อยากยุ่งกับเขาเลย แต่ก็นะฉันไม่ชอบให้ใครมาบังคับ
"ถ้าจะคุยเรื่องนี้ ฉันขอตัวนะคะ"
จีนึลที่เดินหันหลังเพื่อที่จะกลับโรงเรียนแต่กลับโดนยึดแขนไว้ซะก่อน
"เธอไม่ควรเดินหนีคนแบบฉันนะ" ไม่เพียงแต่พูดควานลินเดินไปยืนอยู่ด้านหน้าตัวเองทันที สิ่งที่เขาไม่ชอบคือการเดินหนีเขาและการโดนเมิน แต่จีนึลคงเป็นอีกหนึ่งที่เขาเพิ่มมาใหม่
"ฉันว่าเรื่องที่รุ่นพี่จะคุยกับฉันมันหาสาระไม่ได้ ไม่จำเป็นที่เราต้องคุยกัน"  จีนึลเดินหลบไปอีกครั้ง แต่ควานลินไม่ได้รั้งแขนไว้แต่กลับตะโกนเรียกชื่อแทน
"คิม จีนึล" น้ำเสียงหนักแน่นของร่างสูงทำให้จีนึลหยุดอัตโนมัตและหันกลับไปหาเขาโดยที่ตัวเองไม่รู้ตัว 
"ลำพังความสามารถของเธอคงไปสู้คนอื่นไม่ได้  แล้วถ้าฉันทำให้เธอโดนตัดคะแนนหละ เธอคงไม่มีสิทธิ์ได้แม้แต่รอบแรก"

จีนึงจ้องหน้าความลินอย่างไม่เข้าใจ เขาห่วงดาเนียลหรือเพราะอะไรกันแน่ ทำไมต้องมาบีบบังคับเธอทั้งที่การกระทำของฉันก็พอจะดูออกว่าเธอเกลียดดาเนียลแค่ไหน 
"ต้องการอะไร ทำไมต้องมาบังคับฉัน" 
"ฉันแค่ต้องการให้เธออยู่ห่างๆดาเนียลฮยอง"
"เหตุผลหละ?" 
"ไม่จำเป็นต้องรู้"
"ฉันก็ไม่จำเป็นต้องทำ!" ฉันจ้องหน้าเขาแน่นอย่างไม่เกรงกลัว และเขาก็จ้องฉันเหมือนกัน  ถึงจะบอกว่าไม่ทำตามคำขอ ไม่สิต้องเรียกว่าคำสั่งของเขาก็ตาม แต่ทุกวันนี้ฉะนก็ทำมันอยู่ ฉันไม่อยากแม้แต่จะเจอหน้าเขาด้วยซ้ำ แต่ที่พูดออกไปว่าจะไม่ทำเพราะไม่ชอบให้ใครมาบังคับ แถมไม่มีเหตุผลอีก
"งั้นก็ทำใจเถอะ เธอตกรอบตั้งแต่ตอนนั้แหละ"
" ถึงรุ่นพี่จะทำอะไรที่ฉันไม่รู้ แต่ฉันจะสู้ด้วยความสามารถของฉันเอง"
"คิดหรอว่าตัวเองจะทำได้  หึ เต้นอย่างกับปลาโดนน้ำร้อน ร้องก็ใช่ว่าจะดี ยังคิดว่าจะได้อีกรึไง"
มากไปแล้วนะ ถึงจะไม่ชอบฉันแต่ก็ไม่ควรมาพูดแทงใจดำฉันขนาดนี้ (ถึงมันจะจริงก็เถอะ(T⌓T)) อุตส่าห์ใจเต้นแรงด้วยแท้ๆ 
"อย่ามาดูถูกความสามารถของฉัน!"  ฉันเดินออกมาอย่างไม่สะทกสะท้านอะไรกับคำพูดควานลินแม้ในใจจะกลัวก็เถอะ เขาเป็นถึงWanna one แล้วเร่จะไปทำอะไรได้ เฮ้อออ ทำไมชีวิตมันวุ่นวายแบบนี้นะจีนึล แกจะสู้ไปได้ถึงเมื่อไหร่กัน

ปึกก!!
"เดินระวังหน่อยสิ" 
"ขอโทษค่ะ" ฉันรีบโค้งตัวขอโทษก่อนจะเงยหน้าขึ้นและพบว่าเป็นดาเนียล สงสัยต้องไปเข้าโบสถ์แล้วหล่ะ ซวยซ้ำซวยซ้อนแบบนี้ชีวิตคงพังเป็นแน่ฉันรีบเดินหนีเพราะไม่อยากเจอหน้าเขาแต่กลับโดนรั้งไว้ก่อน
"ผู้หญิงที่อยู่ในรูปกับนายใช่ไม" ผู้หญิงอีกคนที่ยืนอยู่ข้างๆเขาพูดขึ้น หน้าตาสวยมากเงยทีเดียว อืมมคุ้นๆแหะ เคยเห็นที่ จริงสิสมาชิกioiสินะ ไม่น่าหล่ะสวยขนาดนี้
"ขอโทษนะคะ ปล่อยมือด้วยค่ะ" ฉันบอกดาเนียลอย่างเรียบๆแต่ในใจยิ่งกว่าไฟ อยากจะตะโกนด่าเขาให้สะใจแต่ก็ลืมไปว่าเขาเป็นwanna oneที่มีแฟนคคลับคือผู้หญิงทั้งโรงเรียน 
"จีนึล คุยกันหน่อยนะ"เขาพูดกับจีนึลด้วยน้ำเสียงตัดพ้อโดยที่ไม่ได้สังเกตผู้หญิงอีกคนเลยว่าเธอรู้สึกยังไง แชยอนที่ยืนอยู่ข้างๆได้แต่ยืนมองทั้งคู่ด้วยอาการที่เจ็บปวดใจสุดๆ ผู้หญิงคนเดียวที่ดาเนียลพูดถึงบ่อยๆว่าจะรักคือคนนี้สินะ  ทำไมเขาไม่เคยสนใจความรู้สึกเธอเลยแม้เเต่น้อย รู้ทั้งรู้ว่าเธอชอบเขามากแค่ไหน

"ทำอะไรเกรงใจแฟนตัวเองทำอะไรเกรงใจแฟนตัวเองบ้างนะ"จีนึลสวนกลับแบบไม่ใยดี เธอเข้าใจความรู้สึกแบบนี้ดีเพราะเคยโดนมากับตัว จากผู้ชายคนเดียวกัน!
"แชยอนไม่ใช่แฟนฉัน!"
คำพูดเดิมๆที่เคยพูดกับจีนึล ในวันนั้นเขาพูดมันออกมาอีกแล้ว

"ทำอะไรกันหรอ" ดั่งสวรรค์โปรด ก่อนที่สงครามประสาทจะยาวนานกว่านี้ เสียงขอใครอีกคนก็ดังขึ้น และเจ้าของเสียงก็คือสมาชิกอีกคนในwanna one เเดฮวี ผู้ชายที่ให้เงินฉันยืม
"อ้าวเด็กใหม่ ตั้งแต่ฉันให้ยืมเงิน หายหน้าหายตาเงยนะ" แดฮวีทำท่ายื่นมือเพื่อที่ขอเงินคืน 

"ถ้าเธอไม่คืน ฉันคงต้องขอตัวเธองะนะ"แดฮวีจับแขนของจีนึลและดึงให้ไปกับเขา ใช่ที่ทำแบบนี้ิพราะเขาเห็นเหตุการณ์ตั้งแต่ตอนแรก ทั้งสงสารรุ่นพี่แชยอน และอยากจะช่วยจีนึลให้ออกจากตรงนั้นเพราะดูแล้วดาเนียลไม่ยอมปล่อยแน่ๆ 


ไม่เข้าทำไมต้องมาขอเงินคืนในสถานการณ์แบบนี้  แต่นี่ก็ดีแล้วฉันไม่อยากอยู่ตรงนี้ กลัวอดใจตบหน้าเขาไม่ไหว
"ไว้พรุ่งนี้ฉันค่อยคืนนะคะ พอดีวันนี้เอาเงินมาไม่พอ"
"เรื่องเงินช่างเถอะ ว่าแต่เธอเถอะ โอเครึเปล่า" 


ฉันมองหน้าเขาสักพัก ถ้าจะบอกว่าโอเคมันก็คงไม่ได้เพราะสีหน้าของฉันที่ใครต่อใครก็ดูออก ได้แต่ส่ายหน้าไปมา ทั้งเหตุการณ์ก่อนหน้านนี้ ทั้งเหตุการณ์ที่พึ่งเกิดขึ้น 
"วันนี้คงซวยไปหน่อยค่ะ ขอบคุณนะคะที่ช่วยไว้"
ฉันโค้งตัวให้เขาอีกครั้ง และหันหลังเพื่อจะเดินกลับห้องเรียน 
คงไม่ต้องเจออะไรอีกนะ แค่นี้ก็วุ่นวายพอแล้ว  

"จีนึล!!! โดนรุ่นพี่ลากไปทำอะไรหรอ" ว่าแล้วเชียว คงไม่ใช่แค่อึนซอที่อยากรู้ แต่คนทั้งห้องต่างหากหล่ะ มองกันขนาดนี้วิ่งมาบีบคอกันเลยไม 
"ไม่มีอะไรหรอก แค่หาเรื่องฉันแค่นั้นเอง" 

ฉันไปนั่งที่ของตัวเองพลางมองออกไปนอกหน้าต่าง  นั่นมันนายความลินกับผู้หญิงที่อยู่กับดาเนียลไม่ใช่หรอ  แล้วรอยยิ้มนั้นคือไร เขายิ้มให้ผู้หญิงคนนั้นจนปากจะฉีกถึงหู ยอมรับว่าอิจฉาแถมใจฉันตอนนี้ยังรุ่มๆร่อนๆอีก  เป็นอะไรไปอีกนะคิม จีนึล 


~เลิกเรียน~
ฉันเดินมาหยิบของในล็อกเกอร์พร้อมกับการที่เพื่อนทั้งสองคนตามมาด้วย บอกว่าไม่ต้องก็ไม่ยอม กลัวว่าฉันจะโดนแฟนคลับดาเนียลทำร้าย  
 หวังว่าจะไม่มีอะไรมายัดไว้ในล็อกเกอร์เหมือนในซีรีย์หรอกนะ ฉันเปิดออกอย่าระมัดระวังกลัวจะเจอสิ่งที่ทำให้เซอร์ไพร แต่กลับไม่มีอะไร จะมีก็แต่กระดาษที่ถูกพับไว้ ล่นลงมาฉันจึงหยิบมันขึ้นมา

'มาเจอกันหน่อยนะ ที่สวนข้างหอA'
'แชยอน'




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

136 ความคิดเห็น

  1. #56 EXOPP (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 12:01
    แชยอนส่งมาจริงรึเปล่านะ
    #56
    0
  2. #5 ZaiiSVT (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 00:33
    ต่อค่าา
    #5
    0
  3. #4 0618695880 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 11:27
    ต่อๆๆๆๆๆ
    #4
    0