Wanna one x you ft.produce101 My little star

ตอนที่ 14 : ทุกอย่างกำลังไปได้ดี [100%]+(บ่น)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 782
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    22 เม.ย. 61

"นะ...นายไป เอามาจากไหน" 0.0
วีดีโอที่ไม่บอกก็รู้ว่ามาจากกล้องวงจรปิดโชว์หลาบนหน้าจอโทรศัพท์ของดาเนียล  นี่เขาลงทุนไปดูกล้องวงจรปิดหลายๆตัวเพราะการนี้เลยหรอ และแน่นอน มันไม่ใช่เลือกยากเพราะเพราะเขาคือเมมเบอร์ในwanna one ไง 
"ฉันคิดไม่ผิดจริงๆ ว่าที่สภาพเธอเป็นแบบนี้เพราะใคร"  ดาเนียลเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋ากางเกงตัวเอง แล้วยืนเท้าสะเอว แล้วหันมาคาดโทษกับจีนึลที่ไม่ยอมบอกเขาว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น "ที่ไม่บอกเพราะอยากปกป้องมันรึไง" 

"มะ ไม่ใช่แบบนั้นน้าา"(´・_・`) ก็เพราะรู้ดีว่าถ้าบอกว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น ต้องเกิดเรืื่่องขึ้นแน่ๆ อีกอย่างเรื่องที่ดาเนียลทะเลาะกับควานลินครั้งล่าสุดดูเหมือนจะทำให้รุ่นพี่จีซองโกรธเอามากๆ ถ้าขืนเกิดทะเลาะกันอีกครั้งมีหวังเรื่องถึงหูครูใหญ่แน่ๆ"เรื่องมันไม่ได้ใหญ่อะไร ปล่อยมันไปเถอะ" จีนึลเองก็ไม่อยากให้เรื่องมันวุ่นวายและไม่อยากให้ใครมาเดือดร้อนเพราะเธอหรอก 

"เรื่องที่เกิดขึ้นกับเธอมันใหญ่สำหรับฉันเสมอ จีนึล" ดาเนียลพยายามจะสื่อว่าเขารู้สึกกับจีนึลยังไง ทั้งๆที่แสดงออกขนาดนี้แต่ทำไมจีนึลยังนิ่งเฉยได้อีก ไม่ใช่ว่าที่เขาทำดีกับเธอเพราะรู้สึกผิดกับเรื่อง2ปีก่อนหรอกนะ แต่ที่ทำเพราะมันมาจากความรู้สึกจริงๆต่างหาก ความรู้สึกที่ว่าเขาไม่เคยลืมเธอเลย  "ขอร้องหล่ะ ถ้ามีใครรังแกอีกช่วยบอกฉันได้ไหม" 

"มะ ไม่" จีนึลเม้มริมผีปากบางๆของตัวเองลงพร้อมกับส่ายหน้าไปมา ทำให้อีกคนขมวดคิ้วเป็นเชิงว่าไม่พอใจอยู่นิดๆ "เพราะฉันจะไม่ยอมให้ใครทำอะไรฉันอีกแล้ว"

ใบหน้าของร่างสูงเผยยิ้มออกมาเเละยื่นมือไปลูบหัวจีนึลอย่างเอ็นดู นี่ถ้าใครมาเห็นคงคิดว่าสองคนนี้คบกันแน่ๆ "ไปพักได้แล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้เธอจะไม่สวย" ดาเนียลเลื่อนมือลงมาจับมือเล็กๆของจีนึลแทน แต่ร่างเล็กกลับไม่ปฏิเสธอะไรทำให้เขางงหน่อยๆ แต่ก็ดีใจมากกว่า

"ทำไม ถ้าเกิดว่าฉันไม่สวยแล้วจะไม่ชอบใช่ไหม"(^~^)
"นี่งอนหรอ" ดาเนียลหยุดเดินและหันกลับมามองจีนึลอย่างเอ็นดู 
"ปะ ป่าว ไม่มีอะไร" จีนึลหลุบตาลงต่ำเมื่อพบว่าตัวเองเผลอพูดอะไรออกไปทั้งที่ตัวเองก็ไม่รู้สึกตัวอีกครั้ง 
"อย่าน้อยใจไปหน่อยเลยน่า ยังไงฉันก็รักเธอคนเดียว" 
"ย่าห์ ใครใช้ให้นายทำแบบนี้ ห๊ะ!" จีนึลดิ้นและโวยวายเมื่อดาเนียลเปลี่ยนจากจับมือมาเป็นโอบไหล่แทน  แต่ดิ้นให้ตายก็คงไม่หลุดแต่กลับกลายเป็นว่าทั้งสองคนเสียหลักจนตัวจีนึลเซไปติดกับกำแพงตึก และที่สำคัญใบหน้าของทั้งมองอยู่ใกล้จนจมูกชนกัน 
 ~ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก~
เสียงหัวใจที่เต้นแรงไม่ใช่แค่ของคนใดคนหนึ่งหรอก. หากแต่ว่ามันเป็นของทั้งสองคนที่เต้นแข่งกันต่างหาก 

  ร่างสูงค่อยๆโน้มหน้าลงหาคนตัวเล็ก จนจีนึลต้องหลับตาปี๋เพราะยังไงเธอเขินหรืออะไรไม่รู้ แต่ตอนนี้ใบหน้าที่ร้อนผ่าวและหัวใจที่เต้นเเรงมันทำให้เธอแทบช็ิอค  แต่ก็ยังไม่เบือนหน้าหนีเหมือนครั้งก่อนๆ

จุ๊บ~(>y<)  
แต่ทว่าทิศทางกลับเปลี่ยนไปจากที่เธอคิดว่าจะจะเป็นปาก แต่กลับกลายเป็นหน้าผากแทน นี่เธอกำลังหวังอะไรอยู่กันแน่เนี่ย 

"ฉันจะไม่จูบเธอจนกว่าเราจะคบกันเป็นแฟน" 

.....จีนึลมองดาเนียลอย่างงงๆ และเดินไปพร้อมกับเขาเมื่อร่างสูงเปลี่ยนมาจับมือเหมือนเดิม สมองสั่งว่าต้องดึงมือออก แต่ใจกลับปล่อยให้เขาจับไปโดยไม่ขัดอะไร 
"แต่...อาจจะฉวยโอกาสนิดๆหน่อยๆ" (^v^)
"คิดไม่ผิดจริงๆเลย คนแบบนาย" (^~^)


20.03 น.  วันงานเลี้ยงรุ่น 

"รีบไปสิ จ้องอะไรเล่า!สายไปสามนาทีแล้วนะ" จีนึลทักท้วงร่างสูงตรงหน้าเมื่อเขาจ้องเธอตาไม่กระพริบ รู้อยู่หรอกว่าตัวเองสวยชายที่ไหนก็หมายปองแต่โดนจ้องแบบนี้เป็นใครก็ต้องเขินเป็นธรรมดา 

 "ว้าววว คิดไม่ผิดที่เลือกชุดนี้ให้เธอ"  เดรสความยาวเท่าเข่าสีชมพูโอรสรับกับผิวขาวๆของจีนึลทำให้ดาเนียลไม่อยากละสายตาไปไหน  นอกจากจะเข้ากับจีนึลแล้วมันยังพิเศษตรงที่ว่าจีนึลไม่เคยแต่งตัวแบบนี้เลย ไม่รู้หรือยังไงว่าตัวเองเข้ากับชุดพวกนี้สุดๆ "แฟนฉันสวยสุดๆเลยวันนี้"

"เว่อแล้ว ใครแฟนนายกันยะ!!" 

ดาเนียลททำท่าเป็นเชิงว่าให้จีนึลเอาแขนมาคล้องที่แขนตัวเอง ซึ้งเจ้าตัวก็ไม่ปฏิเสธอะไรทำให้ร่างสูงยกยิ้มอย่างดีใจเหมือนกับว่าได้จีบจีนึลอีกครั้ง 



"นี่ๆ เธอว่ารุ่นพี่ควานลินมองทางเราแปลกไหมอะ"       อึนซอที่แอบเหลือบมองสังเกตุควานลินอยู่นานอดที่จะพูดขึ้นไม่ไหว "หรือว่า.....ฉันสวยจนเกินห้ามใจ ไม่นะ ไม่ๆๆๆ ในใจฉันให้ได้แค่รุ่นพี่มินฮยอนเท่านั้น" ได้ข่าวว่าแต่ก่อนอึนซอเอาแต่กรี๊ดคังดาเนียลนะ 

"น้อยๆหน่อย ใครจะมามองหมูสามชั้นแบบเธอกันยัยเง๊อะ!!" จัสตินพูดเสริมขึ้นทำเอาจีนึลกลั้นขำไม่ได้ ผู้ถูกว่าจึงไม่พอใจเป็นอย่างมาก "รุ่นพี่เขามองจีนึลมากกว่า" 
"ฉันหรอ" จีนึลยกมือขึ้นมาชี้ที่ตัวเองแล้วแอบลอบมองไปที่ความลินเป็นจังหวะเดียวกับที่เขาหันไปหาแชยอนพอดี  "ไหนว่าชอบดาเนียลไง"จีนึลบ่นพึมพำกับตัวเอง แต่ก็ทำให้เพื่อนทั้งสองคนได้ยินจนต้องหันกลับมาฟังให้ชัด 

"อะ เอ่อไม่มีอะไร ฉันต้องไปเตรียมตัวขึ้นแสดงแล้วหล่ะ"(^▽^)  พูดเสร็จจีนึลก็โบกมือให้เพื่อนทั้งสองเพื่อออกมาเตรียมตัวสำหรับการแสดงในการเปิดงาน ใช่แล้วหล่ะ เธอได้รับเลือกเป็นผู้แสดงในการเปิดงานร่วมกันรุ่นพี่เซจองยังไงหล่ะ แถมยังได้คะแนนประเมินเพิ่มเป็นตั้งสองเท่าตัว โอกาสได้ย้ายไปห้องAก็ดูจะไม่ยากอะไรแล้วหล่ะ 



"อ่ะ มีคนฝากมาให้" รุ่นพี่เซจองยื่นนมรสสตอเบอร์รี่ให้จีนึลที่กำลังบ่มใจตัวเองให้สงบสำหรับการแสดงอยู่ 

"ใครคะ" มือเล็กยื่นมารับมันอย่างสงสัย ตอนช่วงการแข่งขันคัดเลือกครั้งก่อนก็มีคนให้ 
"เขาบอกมีคนฝากมาให้อีกทีแหนะ " 
เซจองนั่งตรวจสอบความเรียบร้อยของตัวเองในกระจก"เนื้อหอมจริงๆเลยนะ" และเธอก็พูดออกมาด้วยความอิจฉา ขนาดเป็นioi. พวกwanna one ยังไม่สนใจเธอเลยหนำซ้ำยังหาว่าเป็นทอมซะอีก 

"คงจะเป็นรุ่นพี่มินฮยอนหนะค่ะ เขาเคยให้ตอนฉันแข่งคัดเลือก" (^v^)








แปะๆๆๆๆๆๆๆ 
เสียงปรบมือดังขึ้นทั่วทั้งหอประชุมทำเอาทั้งสองสาวโล่งอกไปกับการแสดงของตนที่ผผ่านพ้นไปด้วยดี ต่อนจากนนี้ก็คงเป็นเวลาสนุกกับงานเลี้ยงรุ่นแล้วสินะ

"ทำได้ดีกว่าที่คิดนะเนี่ย" เมื่อลงมาจากเวทีคนแรกที่ทักขึ้นคือคังดาเนียล นี่เขาว่างมากรึไงถึงได้มายืนอยู่ตรงนี้ทั้งที่เขาควรจะอยู่หน้างานกับเมมเบอร์คนอื่นๆ 
"ขอบใจจ้ะ" เซจองกล่าวขอบคุณดาเนียลทั้งๆที่เธอก็รู้ว่าไอ้หมาซามอยด์มันชมใคร 
"ให้รู้ไว้ว่าฉันไม่ได้ชมเธอ" ดาเนียลเบ้ปากก่อนจะพูดประโยคนี้ขึ้นมา 




"มาได้สักที ไหนหล่ะคู่นายที่ว่า"  หลังจากที่คอยอยู่นานก็ทำเอาทุกคนอยากจะรู้ว่าคู่ของดาเนียลเป็นใคร เมื่อมาถึงคนแรกที่ทักขึ้นคือซองอุน จริงๆดาเนียลก็เคยบอกว่าใคร แต่เป็นเพราะพวกเขาไม่เชื่อต่างหากเลยอยากจะได้เห็นกับตามากกว่า

"นี่ไง"  จีนึลที่เดินมาทีหลังก็ยืนข้างดาเนียลก่อนจะค่อยๆโค้งตัวเคารพรุ่นพี่wanna one ที่ยืนอยู่กับคู่ตัวเอง บ้างก็มีรุ่นเดียวกับเธอ บ้างก็เป็นรุ่นพี่ และที่แน่ๆหนึ่งในนั้นคือแชยอนและมันก็คงจะเดาไม่ยากนักหรอกว่าเป็นคู่ของใคร "สวยใช่ไหมหล่ะ หึ" ดาเนียลเหลือบตามองไปทางควานลิน และไม่วายที่เขาจะจ้องกลับจนกลับกลายเป็นว่าบรรยากาศตกอยู่ในความเงียบ 

"แมลงบินเข้าปากแล้วมั้งอูจิน จ้องขนาดนั้นกินหัวจีนึลเลยไหม" จีฮุนที่ยืนอยู่ตรงข้ามอูจินทักขึ้นหวังจะทำลายความเงียบ และมันก็ได้ผลเมื่อทุกคนละสายตาต่างจับจ้องไปที่อูจินแทน 
"ไม่ใช่ฉันคนเดียวสักหน่อย" (^~^) เขาชักสีหน้าเป็นเชิงไม่พอใจจนทำให้ดูหน้ารัก 

"แล้วอะไรทำให้เธอยอมคู่กับมันเนี่ย ทั้งที่ก่อนหน้านี้ดูเกลียดกันจะตาย ไม่สิต้องว่าเธอเกลียดมัน" 

"เดี๋ยวเหอะ"- _ -' ดาเนียลมองค้อนไปที่ซองอุนเมื่อเขาพูดไม่เข้าหูเอาซะเลย 

"ไปเถอะ อีกสักหน่อยต้องขึ้นเวทีแล้ว" 

ขวับ~
จีนึลหันไปทางจีซองอย่างรวดเร็วเมื่อได้ยินคำว่าเวที 
"ทะ ทำไมต้องขึ้นหละคะ" จีนึลถาม เพราะไม่เห็นดาเนียลจะบอกอะไรเลย นึกว่าให้มาเป็นคู่เฉยๆซะอีก 
"เพื่อประกวดไงหล่ะ" คนที่ดูตื่นเต้นที่สุดคือแจฮวาน คู่ของเขาน่าตาน่ารักท่าทางจะรุ่นเดียวกันกับจีนึลด้วย 

"ห๊ะ!! ประกวดหรอคะ"(^~^) จีนึลมองกลับไปทางดาเยียลที่ไม่ยอมบอกก่อน แถมพอถามว่าแค่เป็นคู่เฉยๆใช่ไหมเขาก็ตอบมาอย่างน่าตาเฉยว่าไม่ได้ทำอะไรแล้วนอกจากนี้ 

"เถอะน่าาา ไปกันเถอะ" (^v^) ร่างสูงไม่รอช้าเพราะกลัวจีนึลจะบ่นไปมากกว่านี้  จึงยื่นมือไปจับมือเล็กแล้วลากพามาหลังเวทีเพื่อเตรียมขึ้นตัว "เธอได้คู่กับที่หนึ่งของโรงเรียนเลยนะ ทำหน้าให้มันดีๆหน่อย" 

"ก็แล้วทำไมไม่บอกว่าต้องมาประกวดอะไรแบบนี้ด้วยหล่ะ" (^~^)
"บอกแล้วเธอจะยอมรึไง!"(^~^) ดาเนียลชักสีหน้าไม่พอใจใส่จีนึล แทนที่จีนึลจะเป็นฝ่ายโกรธแต่กลับเป็นร่างสูงที่ทำตัวเหมือนเด็กงอแงอยากได้ของเล่น
"ฉันควรจะโกรธนายมากกว่าไหม" ( ̄~ ̄;)
"ก็เธอไม่อยากคู่กับฉันอะ" ( ̄へ ̄) แหนะมีความเล่นใหญ่ไปอีก 
"ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นนน แค่โกรธที่นายไม่บอกกันก่อน" 
"ไม่รู้แหละ ถ้าไม่ง้อฉันจะไม่ยอมขึ้นเวที และถ้าฉันไม่ขึ้นทุกคนก็ไม่ได้ขึ้น และพอทุกคนไม่ขึ้นงานก็จะร่ม ทุกอย่างในวันนี้ถือเป็นโมฆะ!"จีนึลหลับตาลงเพื่อสงบจิตใจให้เย็น และหาพยาหาคำพูดเพื่อให้เขายอมเพราะตอนนี้สตาฟก็กำลังวุ่นวายเพราะดาเนียลไม่ยอมขึ้นไป แถมยังทำคนอื่นๆบ่นไปด้วย 

จุ๊บ>///< 
เมื่อคิดว่าวิธีนี้ดีที่สุด จีนึลพุ่งไปหอมแก้มของร่างสูงทำเอาทุกคนอึ้ง รวมทั้งตัวเธอเองด้วยที่ไม่คิดว่าตัวเองจะกล้าทำอะไรแบบนี้ แค่ดาเนียลยอมขึ้นเวทีและไม่ทำคนอื่นเสียเวลาก็พอแล้ว 





ดาเนียลหันมาอมยิ้มให้จีนึล ก่อนจะยื่มมือมาจับมือเล็กและพาขึ้นเวทีไป  โดยทิ้งทุกคนอึ้งกันกับสถานะการณ์เมื่อครู่ รวมทั้งควานลินที่ตอนนี้ทั้งรู้สึกโกรธและสับสนกับตัวเอง อยากจะพุ่งตัวไปดึงจีนึลออกมาห่างๆดาเนียล



ตึกตัก ตึกตัก ~
แต่ทำไมหัวใจเจ้ากรรมเต้นแรงกว่าเดิมอีกทั้งที่เคยขึ้นมาครั้งหนึ่งแล้ว ยิ่งเมื่อดาเนียลยื่นมือมากุมมือเธอไว้ความรู้สึกร้อนผ่าวบนใบหน้ายิ่งเพิ่มมากขึ้น หรือเพราะครั้งนี้ทุกคนต่างให้ความสนใจกันมากกว่าตอนขึ้นแน่


เวลาร่วงมาเที่ยงคืนตอนนี้จีนึลกำลังเดินกลับหอกับอึนซอหลังจากที่ประกาศผลประกวด คนที่ดูเสียใจกับการที่คู่ของเธอแพ้คืออึนซอที่บ่นไม่หยุดตั้งแต่ผลประกาศออก 
"เอาน่า อย่างน้อยก็ได้ที่2นะ"(^_^) 
"ทำไมแกต้องเกร็งขนาดนั้นด้วย เป็นอะไรทั้งที่เคยขึ้นไปแล้วแท้ๆ" 

"อยากให้เธอชนะจะได้ขิง(อวด) ใส่พวกที่มันชอบนินทาหาเรื่องแกล้งเธอ พวกขี้อิจฉา!!"=_=* 

อึนซอพูดเสร็จและเน้นคำสุดท้ายจนทุกคนที่อยู่ตามทางเข้าหอต้องหันหน้าไปทางอื่น บ้างก็รีบกรูเข้าหอแต่ก็ไม่วายหันมาทางทั้งสองเหมือนเหมือนเดิม 


"ฝันดีนะ" อึนซอโบกมือให้จีนึลก่อนจะแทรกตัวเข้าห้องตัวเอง 

พรึบบบบ~
น่างเล็กๆของจีนึลทิ้งตัวลงเตียงอย่างเหนื่อยอ่อน มือเล็กๆถูกยกขึ้นมากุมที่หัวใจตัวเองอย่างสงสัย 
"เป็นไรไปนะ" 

อยู่ๆรอยยิ้มของดาเนียลก็มีปรากฎในจินตภาพของจีนึล เธอยกขึ้นมาปิดหน้าด้วยอาการเขินรุนแรงใบหน้าร้อนผ่าวจนต้องเอนตัวลุกขึ้นเพื่อสงบสติอารมณ์ 
 
ตื๊ดดดดด. ตื๊ดดดดดด 
'ดาเนียล' 

=///= 
ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก 

"ฮะ ฮัลโหล" 
"ทำไมเสียงเป็นแบบนั้น ไม่สบายรึป่าว"
"ป่าวแค่...แอ์เย็นไปหนะ" 
"อ๋อ ถึงห้องแล้วฉันก็สบายใจหน่อย เรื่องวันนี้ไม่ต้องขอโทษแล้วนะ มันไม่ใช่ความผิดเธอ"

แต่ก็ยังรู้สึกผิดอยู่ดีแหละ ถ้าเธอไม่ทำเงอะงะ ดาเนียลคงครองที่หนึ่งไปแล้วไม่ใช่แชยอนกับความลิน คิดถึงแล้วหมั่นไส้ชมัดเลย(^~^)
"แต่ถ้าไม่ใช่ฉันนายคงชนะไปแล้วอะ"(╯︵╰,)
"ไม่ต้องชนะใครหรอก แค่ชนะใจเธอก็พอแล้ว"

=///= ใบหน้าหวานของจีนึลหลุดยิ้มออกใาอย่างเขินอาย โชคดีที่อยู่คนเดียวไม่งั้นคนคงเห็นอาการหน้าแดงสึดขีดของเธอเป็นแน่

"แค่่นี้แหละ ไม่กวนเธอแล้ว"
"ฝะ ฝันดี"
"เมื่อกี้ว่าไงนะ หูฟาดไปป่ะเนี่ย!"
"ก็บอกว่าฝันดีไงเล่า!!">//<

ติ๊ดดดด 
สายถูกตัดโดยมือเล็กก่อนจะทิ้งตัวลงนอนบิดไปบิดมาอย่างไม่เคยเป็นมาในรอบหลายปี 


"ฉันจะมาเขินอะไรแบบนี้ไม่ได้นะ">//< 












อันนี้ขอบ่นหน่อย  ทำไมไม่ค่อยมีคนเม้นเลยงื้ออออ ไรท์เสียใจ(╥_╥). หรือไรท์จะแต่งไม่สนุกกันนะ ไม่รู้จะบ่นอะไรแต่น้อยใจมากๆ ยอดเข้าชมห้าพันกว่าแต่ยอดเม้นเหมือนเศษคะแนนสอบไรท์เลย ถ้าไรท์แต่งไม่สนุกจริงๆจะปิดไว้เพียงเท่านี้นะคะ ╥﹏╥ อยากแต่งให้จบแต่แต่งไปเหมือนไม่มีใครรออ่านเลยอะ หมดกำลังใจเด้อออ เม้นน้อยมากๆเลย แค่คนละแม้นไรท์ก็ดีใจแล้ว แต่ละตอนไม่ถึง10เม้นด้วยซ้ำอะเสียใจ เสียใจมากๆ 








ต้องขอโทษ ขออภัยที่หายไปนาน ไรท์ติดงานค่ะ (个_个) ไม่ค่อยมีเวลาเลยยยย อย่าลืมเม้นเป็นกำังใจให้ไรท์เด้ออออ 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

136 ความคิดเห็น

  1. #120 PHLJH (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 11:31
    สู้ๆค่ะไรท์ รอนะคะ
    #120
    0
  2. #118 evelarpyai (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 15:45
    เน่วววววววว
    #118
    0
  3. #117 Jnnie2310 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 00:26
    ดาเน่วววววว
    #117
    0
  4. #116 WApp (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 22:46
    แงงงง ไรท์ไม่นะๆๆๆๆ สนุกนะคะ รออยู่นะ ❤️❤️❤️❤️❤️
    #116
    0
  5. #115 0827677131 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 21:58
    ไรต์สู้ๆ
    #115
    0
  6. #114 pwashungry (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 19:39
    อย่าเพิ่งหมดกำลังใจเยยยยยย รอตามต่อน้า
    #114
    0
  7. #112 jerawanjunlapan (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 16:08
    สู้ๆน้าไรท์ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #112
    0
  8. #111 namzy__ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 15:51
    สู้ๆรออยู่นะค่ะเป็นกำลังใจ
    #111
    0
  9. #110 Mimm Lee (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 11:49
    เอาเลย เอาให้ควานหลินอกแตกตายไปเลย
    #110
    0
  10. #109 lovelysuga (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 10:22
    รอ ค่าาาา❤
    #109
    0
  11. #108 haebyeon2002 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 09:41
    งุมมไรท์สู้ๆนะคะรอตอนต่อไปน้าาา
    #108
    0
  12. #107 ice7511 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 16:07
    ต่ออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
    #107
    0
  13. #106 boooooooooooooo (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 23:52
    ทำไมไม่จูบฟ่ะ
    #106
    0
  14. #105 namzy__ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 08:39
    สู้ๆนะคะ
    #105
    0
  15. #104 Jnnie2310 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 01:04
    สู้ๆน้าาาาาา
    #104
    0