Wanna one x you ft.produce101 My little star

ตอนที่ 12 : ความจริง.100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,200
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    31 ม.ค. 61

"ควานลินชอบรุ่นพี่แชยอนใช่ไหมคะ"

ซองอูหลบตาของจีนึลกระทันหันเมื่อเจอคำถาม ไม่ใช่ว่าจะไม่ตอบ หากแต่ว่าเขาเองคิดหาคำตอบที่จะทำให้จีนึลรู้สึกไม่ดีได้น้อยที่สุดต่างหาก 

"รุ่นพี่บอกจะตอบความจริงไงคะ"  เมื่อซองอุเงียบจีนึลจึงทวงคำตอบ แม้เขาจะยังไม่ตอบแต่สีหน้าและท่าทางของรุ่นพี่คนนี้กลับแสดงออกมาอย่างชัดเจนจนสามารถมองออกเป็นคำตอบได้

ครืดดดด
เสียงเปิดประตูเข้ามาทำให้ซองอูหลุดจากสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก เขาไม่อยากตอบเพราะไม่อยากเห้นจีนึลทำหน้าเศร้าๆ จีนึลเป็นบุคคลที่เหมาะกับรอยยิ้มซะมากกว่า แต่ตั้งแต่เรื่องวุ่นเกิดขึ้นดูเหมือนเขาจะไม่ได้สัมผัสรอยยิ้มจริงใจของจีนึลเลย 

"คุณคิม จีนึล หมออนุญาตให้กับได้แล้วนะคะ" เมื่อพยาบาลตรวจทุกอย่างเสร็จก็เดินออกไป

"ฉันกลับไปเอาชุดให้เธอดีกว่า ชุดเมื่อเ้ามันเปื้อนเลือด" ไม่ทันที่จีนึลจะพูดขัดซองอูก็วิ่งแจ้นออกจากห้องไปแล้ว 

คงจะจริงสินะ ท่าทางแบบนี้ของซองอูและจากที่สังเกตุควานลิน จีนึลยกมือขึ้นมาจับที่อกข้างอซ้ายของตัว ทำไมถึงรู้สึกเจ็บ ทำไมถึงรู้สึกจุกขนาดนี้กัน "เป็นอะไรของแกนะจีนึล" 

"จีนึล เป็นยังไงบ้าง" หญิงสาวเดินเข้ามาด้วยไปหน้าที่ยิ้มสดใส แต่จีนึลกลับไม่รู้สึกแบบนั้นเพราะเธอคือคนเดียวกันที่บีบมือจีนึลในวันนั้น อัน มินยอง

"เธอ..." 
มินยองเดินเข้ามาใกล้เตียงของจีนึล ใบหน้าที่เปลี่ยนไปทำให้จีนึลกัวอยู่ลึกๆ"มาทำไม" 

"มาเยี่ยมคนหน้าด้านแบบเธอไง" มินยองแสดงสีหน้าว่าเกลียดคนตรงหน้าสุดๆอย่างจริงจัง ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงได้เจอแต่อะไรดีๆ แถมยังมีคนดีๆอยู้รอบตัวไปหมดกันนะ"น่าจะตายๆไปซะ" 

"แล้วเธอหละ มีเหตุผลอะไรมายืนด่าคนอื่นปาวๆแบบนี้"  ถึงจะป่วยอยู่แต่ใช่ว่าจะยอมคน จีนึลไม่ใช่ผู้หญิงอ่อนแอที่จะยอมอะไรง่ายๆ"อิจฉาฉันรึไง" 

"หึ อย่างเธอมีอะไรให้อิจฉาหละ" มินยองเปีายนท่าทางจากยืนตรงเป็นยืนกอดอกและใช้สายตามองจีนึลอย่างเหยียดๆ "ที่เธอถามรุ่นพี่ซองอูหนะ ใช่แล้วหล่ะรุ่นพี่ควานลินชอบรุ่นพี่แชยอน และดูเหมือนจะชอบมากด้วยสิ น่าสงสารเธอจริงๆเลย ที่โดนรุ่นพี่หลอกจนตายใจ หึ" 

ใบหน้าร้อนผ่าวกับอาการจุกที่อกทำให้จีนึลไม่สามารถคิดคำพูดต่อไปได้ น้ำตาที่เริ่มเอ่อออกมายิ่งทำให้มินยองสะใจ เธอเกลียดจีนึลมากเพราะเรื่องที่เธอเข้าไปยุ่งกับควานลินเพราะเธอเองก็ตกหลุมรักควานลินตั้งแต่แรกเห็นเหมือนกัน "ไง เจ็บใช่ไหมหละ"

"ทีนี้ก็หัดเจียมตัวบ้างนะที่รุ่นพี่เขาทำดีกับเธอเพราะเธอมันแค่ของเล่น" 




เช้าวันใหม่ จีนึลตื่นขึ้นมาด้วยอาการไม่สู้ดีนัก เพราะตั้งแต่เมื่อวานก็มีเรื่องกังวลใจจนนอนไม่หลับ 
"ไหวไหมเนี่ย" จัสตินเดินมาเจอพอดี ด้วยสีหน้าที่ดูซีดเซียวเหมือนไม่ได้นอนมาทั้งชาติทำให้อดห่วงไม่ได้
"นอนน้อยไปหน่อย ห๊าววววว" จีนึลตอบไปพร้อมกับเอามือยกขึ้นมาปิดปากหาว

"แผลยังไม่หายแล้วจะซ้อมไหวหรอ" 
"ขืนไม่ไหวก็โดนรุ่นพี่ioiตัดคะแนนสิ ไม่เอาด้วยหรอกยิ่งล้าหลังคนอื่น" ในส่วนของผู้หญิงจะเป็นioi ดูแลและผู้ชายจะเป็นwanna one แต่ในการตัดสินรอบ11 คน จะสลับกันตัดสินใจพร้อมกับคะแนนโหวตจากคนทั้งโรงเรียน 

จัสตินอาสาเดินมาส่งจีนึลที่ห้องซ้อมเพราะกลัวจะมีใครแกล้งอีก พักหลังมานี้ดูเหมือนชีวิตเธอจะไม่ปลอดภัยเอาซะเลย 
 
เมื่อเข้ามายังห้องซ้อม สิ่งแรกที่เจอคือสายตาที่ทุกคนจับจ้องจีนึลบางคนก็หันซุบซิบกับเพื่อนบ้าง
"จีนึล หายดีแล้วหรอ" รุ่นพี่น่าตาน่ารัก ยูจอง เดินเข้ามาหาจีนึลและเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง 
"ก็เจ็บนิดหน่อยค่ะ ว่าแต่รู้ได้ไงคะ" 
"รูปที่ควานลินอุ้มเธอว่อนขนาดนั้น เขารู้ทั้งโรงเรียนแล้ว" 
(●__●)
คำตอบของยูจองทำเอาจีนึลอึ้งแ้วรีบกดโทรศัพท์ทันที มันไม่ใช่แค่รูปควานลินอุ้มเธอ แต่รูปที่เธออยู่กับดาเนียลที่แม่น้ำฮันอีก แล้วคนอื่นจะคิดว่าเธอเป็นคนแบบไหนกันนะ (T_T)
"ไปซ้อมเถอะ อาทิตน์หน้าต้องประเมินจริงจังแล้ว มีการคัดคนออกด้วยนะ" 
"คะ คัดออกหรอ(◎_◎)"  ไม่รอช้าจีนึลรีบหาที่เข้าไปประจำตัวเองทันที เพราะเหมือนทุกคนจะำร้อมสำหรับซ้อมแล้ว 
"จีนึล เธออยู่กรุ๊ปกับพวกเรา"  ผู้หญิงตัวสูงเดินมาทางจีนึลพร้อมกับกวักมือเรียกให้ตามไปด้วย

   ตอนนี้ห้องซ้อมถูกแบ่งออกเป็นโซนกรุ๊ปใครกรุ๊บมัน ทุกคนต่างโฟกัสแค่เพลงที่ตัวเองซ้อมเพราะเพลงของทุกทีมตีกันไปมา 
  เวลาล่วงเลยมาจนถึงเวลาเลิกซ้อมจีนึลนั่งลงอย่างเข่าอ่อน เพราะซ้อมไม่ได้หยุดเหตุเพราะตัวเองช้ากว่าเพื่อน "เฮ้ออออ" เมื่อถอนหายใจเฮือกใหญ่ก็ล้มตัวลงนอนอย่างหมดสภาพและค่อยๆหลับตาลงเพื่อพักผ่อนสายตา 

"โอ๊ะ!!!  ย่าห์!! ตกใจหมดเลย!" \(〇_o)/เรียกได้ว่าแถบช็อคเพราะดาเนียลที่มาตอนไหนไม่รู้ยื่นหน้าเข้ามาใก้ในขณะที่ร่างเล็กหลับตาพริ้มอยู่ 
"ออกจากโรงพยาบาลเมื่อวาน มาซ้อมซะแล้วเดี๋ยวแผลก็อักเสบหรอก"ดาเนียลมองตามจีนึลที่ยืนขึ้นพร้อมกับท่าทางที่เป็นห่วงเธอเอามากๆ
"ขืนไม่มาโดนตัดคะแนนพอดี" ร่างเล็กของจีนึลเดินไปเก็บสัมภาระที่วางอยู่พื้นกะจะออกไปให้ห่างดาเนียลเพราะขืนใครมาเห็นจะเกิดประเด็นอีก 
"ถึงไม่มาฉันก็ช่วยเธออยู่ดี ไปบอกแชยอนเพิ่มคะแนนให้เธอยังได้" 



 ควับบบ 
จีนึลสบัดหน้าไปหาดาเนียลโดยทันทีที่ได้ยินเขาพูด"หยุดเลยนะ" ด้วยความที่ไม่อยากให้เกิดเรื่องเข้าใจผิดเธอจึงรีบห้ามดาเนียน ถ้าเขาได้ทำจริงๆความซวยคงจะตกมาที่จีนึล แค่นึกถึงหน้าควานินก็สยองแล้ว"ถ้าจะช่วยก็อยู่เงียบๆพอแล้ว"

พูดเสร็จก็รีบเดินออกจากห้อง พอดีกับที่แชยอนเดินเข้ามาถ้าจีนึลไม่หยุดมีหวังชนกันล้มแน่ๆ 
"รุ่นพี่..." ณ ตอนนี้จีนึลพูดอะไรไม่ออกเพราะเมื่อดาเนียลโผล่หน้าออกมาสีหน้าแชยอนก็เปลี่ยนไป และดูเหมือนจะร้องไห้อีก เธอควรทำยังไงดี"รุ่นพี่คะ!" 
  จีนึลวิ่งตามแชยอนออกมาเพราะไม่อยากให้เธอเข้าใจผิด แต่ไม่รู้คิดถูดกหรือคิดผิดกันแน่เพราะตรงที่แชยอยวิ่งมามืดสนิท สองขาของจีนึลเริ่มก้าวไม่ออกเพราะกลัวความมืดจับใจ 
"ไหนบอกจะจัดการให้ไง ฮึก" แม้จะกลัวแต่การที่ได้ยินอะไรแบบนี้จีนึลแถบลืมมันไปเลย
"ฉันพยายามอยู่"  เสียงสนทนาของคนทั้งสองช่างคุ้นหูจีนึลเหลือเกิน จนเธออยากจะเข้าไปใกล้เพื่อฟังให้ถนัดมากขึ้น"แต่ว่ามันไม่มีโอกาส"
"ไม่ นายมีโอกาสมากมาย แต่ไม่ยอมทำมากกว่า" เสียงสั่นๆร้องไห้ปนโกรธๆของผู้หญิง ดูเหมือนว่าสถานการณ์ตรึงเครียดเอามากๆ"นายชอบจีนึลแล้วใช่ไมควานลิน" 

O.O "คะ ควานลิน"
จีนึลพึมพำเบาๆ พวกเขาทั้งสองกำลังพูดถึงเธอ หรือว่าที่เป็นแบบนี้เพราะแชยอนจริงๆ 
"ไม่! ไม่มีทาง เธอก็รู้ว่าฉันคิดยังไงกับเธอ" 

นาทีนี้จีนึลแถบล้มทั้งยืน เจ็บ! ความรู้สึกเจ็บเริ่มลุกรานจนน้ำตาเอ่อล้นแก้ม จีนึลยกมือขึ้นมาปิดปากตัวเองไว้เพราะเสียงสะอื้น  

"ใช่นายชอบฉัน เพราะฉนั้นจัดการยัยนั่นซะ!" 

ตื๊ดดดด ตื๊ดดด 
'ดาเนียล' เสียงโทรศัพท์ของจีนึลดังขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว
"ใครหนะ!"   ควานลินรีบวิ่งมาดูอย่างตกใจ แะเมื่อพบงว่าเป็นจีนึลเขายิ่งตกใจมากว่าเดิม 
"จีนึล" น้ำเสียงควานลินอ่อนลงอย่างไม่เคยเป็น เขาพยายามจะเข้ามาจับจีนึลไว้เพราะไมาอยากให้เธอเสียใจ หัวใจที่เย็นชาของเขาตอนนี้ร้อนรนดั่งไฟเพราะเห็นน้ำตาจีนึลที่มาจากน้ำมือเขา "จีนึล ฟังก่อนนะ" 

ร่างเล็กส่ายหน้าไปมาและถอยหลังให้ห่างควานลินมากที่สุด  รู้ว่าเขาเกลียดเธอ แต่ก็ไม่คิดว่าจะมากขนาดนี้  
"ฉันเข้าใจแล้ว ฮึกก"
"จีนึล โถ่เอ้ยยยย!!!"







"จีนึล!!"  ดาเนียลที่ยืนโทรตามจีนึลเห็นเธอวิ่งมาพอดี แต่จีนึลกลับวิ่งผ่านเขาไป และดูเหมือนว่าจะร้องไห้มาด้วย

หมับ 
เมื่อวิ่งตามมาทันก็รีบคว้ามืออีกข้างของจีนึลไว้ การสะอื้นอย่างหนักของจีนึลทำให้คนตัวเล็กสั่นจนน่าเป็นห่วง 
"เป็นอะไร" น้ำเสียงดาเนียลอ่อนลง พร้อมกับดึงจีนึลเข้ามาปลอบ แต่ดูเหมือนเธอจะร้องหนักกว่าเดิม"อย่าร้องสิ"ดาเนียลรู้สึกเจ็บจนอยากจะรู้ว่าใครทำอะไรจีนึล 
"ฉัน...ฮึกก ไม่เป็นไร" เพราะความที่ไม่อยากให้มีเรื่องจึงเลือกตอบไปแบบนั้น ทั้งที่ในใจเจ็บจนจะตายอยู่แล้ว
"ใครทำอะไรเธอ!" ถ้าจีนึลร้องไห้ขนาดนี้มันต้องมีต้นตอ และคงจะเกี่ยวกับแชยอน 
"แชยอนใช่ไหม".
จีนึลส่ายหัวไปมา หวังจะให้เรื่องมันจบๆ เพราะถ้าดาเนียรู้ว่าเป็นควานลินเรื่องคงไม่จบแค่นี้  
"แค่เจ็บที่แผล"  ไม่พูดเปล่า จีนึลผลักตัวออกจากดาเนียลและยกมือขึ้นมาเช็ดน้ำตาที่เปื้อน เมื่อมองไปด้านหลังกลับพบควานลินที่ยืนมองอยู่ "ฉันจะกลับหอแล้ว" 
 สายตาจีนึลเหลือบไปมองข้างหลัง และเมื่อพบว่าเป็นควานลินที่ยืนมองเธอกับดาเนียลอยู่จึงรีบจับมือดาเนียลและลากออกมาจากตรงนั้นโดยเร็ว 

"ตกลงจะไม่บอกว่าเป็นอะไรใช่ไหม" เมื่อเดินมาถึงหอคำถามเรียกก็ผุดขึ้น เพราะเขารู้ว่าแค่เจ็บแผลไม่ได้ทำให้จีนึลร้องไห้แบบนี้หรอก

"ไม่มีจริงๆ" ????  ถึงแม้สีหน้าจะบ่งบอกว่าไม่เป็นอะไร แต่ในใจกับเจ็บจนอยากจะกรี๊ดดังๆ "ปวดหัวมากเลย ขอตัวนะ". ไม่รอให้ดาเนียลได้ตอบอะไร จีนึลก็รีบวิ่งแจ้นเข้าหอทันทีเพราะกลัวจะได้ตอบคำถามมากมาย

ตื๊ดดด ตื๊ดดดดด
'33 สายไม่ได้รับ' 
0.0  
เพราะอยากระบายอารมณ์ต่างๆ เลยตั้งใจจะเปิดเพลงฟัง แต่ก็ต้องชงักเพราะจอปรากฎสายที่ไม่ได้รับกว่า33สาย และเป็นเบอร์แปลกอีก  แต่ก็ไม่อยากจะโทรกลับสักเท่าไหร่เพราะกลัวจะเจอพวกเลิกจิตที่มักจะเจอบ่อยๆ 



"จีนึล ไหวป่ะเนี่ย" จีนึลหันหน้าไปทางอึนซอพร้อมกับการตอบเพียงแค่พยักหน้า "บอกตามตรงว่าเหมือนฉันเดินกับศพ" ???‘
"นอนน้อยไปหน่อย" ช่วงนี้มีแต่เรื่องวุ่นวายเข้ามาในหัว อีกทั้งเมื่อคืนยังเผลอไปเปิดเพลงบิ้วอารมณ์ตัวเองจนร้องไห้ สภาพตาที่บวมกับรอยคล้ำใต้ตาทำให้จีนึลโทรมเหมือนไม่ได้นอนมาเป็นอาทิตย์


"one two three four"  เสียงการนับจังหวะในการซ้อมดังเป็นระยะ พร้อมๆกับการเดินสำรวจการพัฒนาของเด็กฝึกทุกๆคน หนึ่งในนั้นคือไลควานลิน 

"ทำไมกระดาษว่างแบบนั้นหวะ" จีฮุนที่เดินมาทางควานลินพอดีจึงทักขึ้น นอกจากกระดาษจะว่างสีหน้าควานินยังดูว่างเปล่าจนจีฮุนอดทักขึ้นไม่ได้"เป็นไรหวะ" 

"เปล่า ต้องใช้เวลาสังเกตุดิ" นั่นไม่ใช่เหตุผลที่เขาเป็นแบบนี้ แต่เพราะคิดถึงเรื่องเมื่อคืนอยู่ต่างหาก ตอนนี้คนตัวเล็กจะเป็นยังไงบ้างเขาไม่มีทางรู้เลย เพราะตัวเองแท้ๆที่ทำให้จีนึลเป็นแบบนี้ 
"ให้มันจริงเถอะ หน้ามองออกไปนอกหน้าต่างขนาดนั้นสังเกตุฟ้ารึไง" เพราะเขาเป็นคนที่สนิทกับควานลินที่สุดจึงสังเกตุได้ง่ายว่าเพื่อนตัวเองตอนนี้เป็นอะไร ตั้งแต่เมื่อคืนที่เดินเข้าห้องด้วยแววตาที่ล่องลอย 
"ยุ่งหน่าาาาา" ควานลินเดินเลี่ยงออกมาจากจีฮุนและเข้าไปเขียนบันทึกของตัวเอง
"บอกไม่ได้ นี่เพื่อนป่ะ เพื่อนอะ"




 ด้วยความที่อยากรู้ บวกกับความเป็นห่วงเพื่อนจึงอยากจะให้ควาลินเล่าสิ่งที่เขากังวลให้ตัวเองฟัง 
"พร้อมเมื่อไหร่จะบอกละกัน"  ควานลินลุกขึ้นพร้อมกับยื่นกระดาษบันทึกใส่มือจีฮุน"ไหนๆก็ฝากลงหน่อยละกัน" 
"อ้าวเฮ้ยยย ถ้าจีซองฮยองรู้จะทำไงหวะ แล้วนั่นจะไปไหน โว้ยยยย ไอ้บ้าควานลิน" ควานลินไม่สนใจเสียงจีฮุนที่ไล่ตามหลังมาแต่อย่างใด แต่คนที่สนใจเห็นจะเป็นพวกเด็กฝึกมากกว่า 


ควานลินยืนอยู่หน้าประตูของตึกฝึกซ้อมหญิง สายตาก็จับจ้องมองนาฬิกาข้อมือคิดว่าเมื่อไหร่จะถึงเวลาเลิกสักที 
"ควานลิน" แชยอนที่้เดินออกมาก่อนเมื่อเจอควานลินเลยทักขึ้นเพราะเหตุผลที่เขามาที่นี่คงไม่มากหรอกหนึ่งคือแค่เดินผ่านมา และสองเขามาหาเธอ 
"มาทำอะไรทะ....."

"จีนึล!!!" ควานลินพุ่งผ่านตัวแชยอนไปเพื่อไปขวางหน้าจีนึลไว้ ทำเอาคนแถวนั้นตกใจไปพร้อมกับจีนึล  
"ขอคุยด้วยหน่อย" ไม่เพียงแค่พูดแต่เขายังจับมือจีนึลไว้แน่นกันเธอหนีอีกด้วย 
"เรามีเรื่องต้องคุยกันเหรอ"  จีนึลสบัดมือออกอย่างแรงแล้วเดินเลี่ยงออกมา แต่ก็ไม่วายที่ควานลินจะตามมาด้วย

"จีนึล!!! ถ้าไม่หยุดฉันจะตัดคะแนนเธอ!"  ใช่ว่าเขาจะทำจริงๆ แต่เพราะไม่มีทางเลือกที่จะทำให้จีนึลหยุดฟังเขาได้เลยเลือกวิธีนี้ และมันกลับได้ผลซะด้วย 
"ก็เอาสิ เกลียดกันมากไม่ใช่หรอ ไล่ออกเลยก็ได้นายมันมีสิทธิ์ในตัวฉันทุกอย่างอยู่แล้วหนิ" ไม่ใชาแค่อารมณ์โกรธ แต่มีทั้งเสียใจ น้อยใจปนอยู่ด้วย อีกทั้งยังเกลียดตัวเองที่รู้ทั้งรู้ว่าเขาเป็นยังไงแต่ก็ยังใจเต้นเมื่อเจอควานลินอีก 

"ไม่ จีนึล เรื่องเมืีอคืนฉันขอโทษ" ด้วยอารมณ์ที่ยากจะอธิบายควานลินยืนคิดหาคำอธิบายอยู่นาน แต่ก็นั่นแหละเมื่อคืนไม่รู้อะไรทำให้เขาพูดออกไปแบบนั้นกับแชยอน รู้ตัวอีกทีก็ตอนเห็นว่าคนตัวเล็กแอบฟังอยู่
"ถ้าฉันไป ทุกอย่างจะดีขึ้นใช่ไหม" น้ำเสียงสั่นของจีนึลทำให้ร่างสูงควานลิน"ขอร้องหล่ะ เลิกยุ่งกับฉันเถอะ" 

"ไม่! ไม่มีทาง!!" ควานลินรีบรวบตัวจีนึลเข้ามากอด แม้พยายามจะผลักเขาออกแต่ด้วยแรงที่มีเล็กน้อยบวกกับอาการปวดแผลที่หัวทำให้จีนึลขัดขืนไม่ได้ 

"นี่ ปล่อย ควานลินนายเป็นบ้ารึไง" จีนึลรวบรวมแรงเฮือกสุดท้ายเพื่อผลักควานลินออก"อย่าทำแบบนี้อีกกับคนที่นายเกลียด" 

ปฏิเสธไม่ได้ว่าแรกๆเขาเกลียดเธอ แต่ถ้าจีนึลยังไม่เลิกยุ่งกับดาเนียลคนที่ทำร้ายเธออาจไม่ใช่ควานลิน

จีนึลไม่รอฟังอะไรจากเขาแล้ว เธอเดินหันหลังถอยห่างออกมาจากเขาหวังแค่ว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่จะพูดกับเขา และถึงเวลาที่จะตัดใจจากเขาสักที
"ฉันรักเธอ!!" 


สองขาจีนึลหยุดชะงักก่อนจะเดินกลับไปหาควานลิน 
"คนที่นายต้องบอกเขายืนอยู่ตรงนั้น" จีนึลเบือนหน้าไปทางแชยอนที่ยืนฟังการสนทนาระหว่างทั้งสองมานาน 
  เมื่อรู้ตัวว่าตัวเองโดนจับได้แล้วจึงเดินออกมายืนข้างควานลิน 
จีนึลก้มหัวเล็กน้อยให้แชยอนเพื่อเป็นการเคารพในฐานะรุ่นพี่ เธอเองก็ยังคงนับถือแชยอนเป็นรุ่นพี่คนหนึ่ง หากแต่อาจจะไม่สนิทใจเท่าแต่ก่อน 
"มาทำอะไรกันหรอ" แชยอนถามออกไปทั้งๆที่รู้ตั้งแต่ต้นแล้วว่าเกิดอะไรข้นระหว่างทั้งสองคน 

"รุ่นพี่รู้อยู่แล้วนี่คะ"(^v^) รอยยิ้มของจีนึลทำเอาแชยอนหุบยิ้มไปชั่วขณะ"ฉันไม่รู้หรอกว่าพวกพี่ทั้งสองคิดจะทำอะไรกัน"  จากที่ได้ยินเมื่อคืนทำให้แน่ใจว่าแชยอนคงไม่ได้ญาติดีกับเธออย่างที่คิด
"ระวังปากหน่อยจีนึล" คนที่ดูเหมือนจะดีตอนนี้ปรับเปลี่ยนสีหน้าให้เห็นธาตุแท้ว่าเธอไม่ชอบจีนึลเอามากๆ "ฉันจะทำอะไนเธอตอนไหนก็ได้" 

"งั้นรุ่นพี่ก็ระวังตัวเหมือนกันนะคะ ฉันจะบอกเรื่องนี้กับดาเนียลตินไหนก็ได้เหมือนกัน" และเพราะรู้ว่าแชยอนชอบดาเนียลเอามากๆเลยงัดเรื่องนี้มาต่อรอง แชยอนคงไม่อยากให้คนที่ตัวเองรักตัวเองชอบมารู้หรอดว่าเธอทำอะไร "ขอตัวนะคะ" 



จีนึลเดินออกมาจากทั้งสองด้วยอารมณ์ยากจะอธิบาย เธออิจฉา อิจฉาที่แชยอนมีควานลินอยู่ข้างๆเสมอเขาทำดีกับแชยอนทุกอย่างซึ้งตรงช้างกับจีนึลโดยสิ้นเชิง 

"โลกนี้มันไม่น่าอยู่ขนาดนั้นเลยหรอ"  จีนึลสดุ้งตื่นเมื่ออยู่ๆร่างสูงของมินฮยอนก็โพล่ออกมาจากซอกตึก"หล่อขนาดนี้ยังตกใจอีก" 

"โผล่มาไม่ให้สุ้มให้เสียงฉันไม่เตะก็ดีเท่าไหร่แล้วคะ" (^~^) มินฮยอนยิ้มให้กับท่าทางของจีนึล จริงๆก็ตั้งใจจะไปดูจีนึลอยู่แล้วเพราะกลัวว่าถ้าเจอเจ้าสองคนนั้นจีนึลจะมีเรื่องอีก แต่ก็นั่นแหละมันเกิดขึ้นแล้ว 
"ดีขึ้นแล้วหรอถึงออกมาซ้อมแบบนี้"   ร่างสูงเปลี่ยนทิศทางมาเดินข้างจีนึลแทน 

จีนึลเอามือไปแตะที่บริเวณแผลตนเอง อยู่ๆก็รู้สึกเจ็บขึ้นมาซะดื้อๆ 
"ก็นิดหน่อยค่ะ พอทนได้"  เพราะมีเรื่องที่เจ็บกว่าแผลบนหัวซะอีก
"ถ้าเจ็บก็หยุดสิ" มินฮยอนหยุดเดินกระทันหันจนจีนึลงงและหยุดตามเพราะดูเหมือนรุ่นพี่คนนี้มีอะไรจะพูด"ฉันหมายถึงนี่" มินฮยอนชี้ไปที่อกข้างซ้ายของตนเองและย้ำอยู่แบบนั้น
"รุ่นพี่....." ไม่รู้ว่ามินฮยอนรู้เรื่องนี้ได้ยังไง หรือเพราะเขาบังเอิญได้ยินอะไรมาหรือเปล่า"พูดเรื่องอะไรคะ" (^v^)

"ช่างเถอะ แต่ว่าเมื่อกี้เธอเรียกฉันว่ารุ่นพี่!"
( ̄へ ̄) มินฮยอนยืนกอดอกมองจีนึลอย่างโกรธๆเพราะเคยบอกเธอไว้แล้วว่าให้เรียก อปป้าเพราะถือว่าเธอกับเขานั้นสนิทกัน
"มินฮยอนอปป้า!!" เมื่อรู้ตัวว่าตัวเองเผลอเรียกเขาว่ารุ่นพี่ก็รีบแก้ แต่ดูเหมือนคนคนนี้งอนจนปากจะติดกับจมูกซะแล้ว"มีงอนด้วย"

"ออกไปเที่ยวกันแล้วจะหายงอน"  เจ้าเล่ไม่มีผิด เอาความผิดของเธอมาต่อรอง
"แต่ว่ารุ่นพี่เลี้ยงนะคะ" ใครบอกว่าจีนึลจะปฏิเสธหละ ในเวลาแบบนี้การออกไปนอกรั้วโรงเรียนอาจทำให้จีนึลผ่อนคลายคฃขึ้นก็ได้ ถ้าไปเที่ยวกับรุ่นพี่อย่างมินฮยอนคงไม่มีอะไรหรอก หรือถึงมีมันก็คงไม่มีอะไรจะเสียแล้ว 

"แน่นอน ป๋าเลี้ยงเอง" 



@ห้องประชุมwanna one 
ทุกคนกำลังรวมตัวกัยเพื่อเข้าประชุมแต่ขาดคนเดียวคือมินฮยอน และแน่นอนเขาโกหกว่าออกไปธุระที่บ้าน 
"งานเลี้ยงรุ่นที่จะถึงทุกคนต้องมีคู่" สีหน้าแต่ละคนที่แสดงออกมาอย่างดีใจ ยกเว้นคนคนเดียวนั่นคือควานลินเขาไม่แม้แต่จะฟังที่จีซองพูดเลย "เข้าใจใช่ไหมควานลิน" เพราะจีซองสังเกตุว่าควานลินไม่ฟังเขาเลยแม้แต่นิดจึงจี้ถามเผื่อว่าเขาจะให้ความสนใจมากขึ้น 
"ครับฮยอง" ในใจไม่ได้คิดถึงเรื่องอะไรทั้งนั้น แต่กลับมีแต่เรื่องของจีนึล ควานลินจับโทรศัพท์ขึ้นมาและกดเข้าไปยังรายชื่อคำว่าจีนึลขึ้นเป็นอันกับหนึ่งที่เขาโทรออก แต่ร่างเล็กกลับไม่แม้แต่จะรับสายเขาเลยสักนิด 

"วันนี้พอแค่นี้หล่ะ แล้วก็อีกเรื่อง ตอนนี้อยู่ในช่วงการแข่งขันดาเนียลกับควานลินอย่าทำให้จีนึลเกิดเรื่องอีกเข้าใจใช่ไหม" จีซองกวาดสายตาไปยังทั้งสองคนที่พออยู่ใกล้จีนึลทีไนก็เอาแต่ก่อเรื่องจนได้รับบาดเจ็บ 
"ผมไม่รับปากอะ" ดาเนียลพยักหน้าแต่พอหันมาเจอหน้าควานลินกลับพูดเพื่อกวนประสาทน้องชายตัวสูง 
"ผมก็ไม่มีเหตุผลที่ต้องเลิกยุ่งกับยัยนั่น" แล้วควานลินเป็นยอมคนที่ไหนหละ ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุนั่นหล่ะ  
"ควานลิน!!" เหตุการณ์เหมือนจะวนเวียนอยู่แต่ที่เดิม พอมีชื่อจีนึลมาเกี่ยวข้องร่างหมาบ้าที่อยู่ในตัวของทั้งสองก็แสดงออกมา

จีซองถึงกับกุมขมับเพราะไม่ว่าจะห้ามยังไงทั้งสองก็ยังไม่หยุดทะเลาะกัน คนที่เข้าไปแยกเป็นจีฮุนและจินยองเพราะยืนอยู่ใกล้ที่สุด 

"น่ากินจัง อันนี้ด้วย ว้าวววไอศกรีมสตอเบอร์รี่" จีนึลตาลุกวาวเมื่อพนักงานนำเมนูให้ "เอาอันนี้นี้ค่ะ


"แน่ใจใช่ไหมว่านั่นกิน"  เมื่ออาหารมาเสิร์ฟมินฮยอนก็เอาแต่มองจานเมนูที่จีนึลสั่งมา ดูยังไงผู้หญิงแบบจีนึลก็ไม่น่าจะกินเนอะแบบนี้ 

"ใครบอกว่าฉันจะกินคนเดียว ฉันสั่งเผื่อพี่ด้วยต่างหาก" พูดไปพร้อมกับการตักเค้กเข้าปากคำโตๆ พอได้กินอะไรแบบนี้ความเครียดที่เก็บมากลับลืมไปหมด"กินไปเถอะค่ะ ได้ข่าวว่าพอถึงช่วงไดเอทต้องกินแต่ผักนี่ แค่คิดก็ขนลุกแล้วอะ" 

"แต่ช่วงนี้ฉันไดเอทอยู่นี่" จีนึลไม่ฟังคำพูดของมินฮยอนเลยสักนิดแต่กลับตักเค้กคำโตยื่นไปจ่อที่ปากมินฮยอน
 "แหนะ อร่อยเลยสิ"( ^∇^)

หลังจากที่จัดการกับของหวานหมดทั้วทั้งสองก็ออกมาเดินเล่นเลือกซื้อของย่านฮงแดที่เต็มไปด้วยผู้คน อีกทั้งยังเป็นย่านที่วงcover ต่างๆมาแสดง 

"กลับกันเลยไหม เดี๋ยวหอจะปิดเอาเธอจะโดนตัดคะแนน" เมื่อมองดูนาฬิกากลับพบว่าตอนนี้เป็นเวลาสองทุ่มกว่าซะแล้ว ถ้าไม่รีบกลับคงโดนตัดคะแนนแน่ๆ 




"ขอบคุณสำหรับวันนี้นะคะ" จีนึลโค้งตัวขอบคุณมินฮยอน 

"เงินแถบหมดกระเป๋าแหนะ"  



ก่อนเอ่ยปากว่าจะเลี้ยงไม่คิดว่าจีนึลจะกินเก่งขนาดนี้ จริงๆจีนึลก็กะจะจ่ายเองหลายครั้งแต่เป็นเขาเองที่ห้ามไว้ ลูกผู้ชายต้องคำไหนคำนั้น "พักผ่อนเยอะๆหล่ะ"
เมื่อมินฮยอนเดินพ้นไปจีนึลก็หันหลังเพื่อจะเข้าหอ แต่ต้องหยุดชงักเมื่อเจอดาเนียลมายืนขวางทาง

"อะไรของนาย" จีนึลถามขึ้นอย่างงๆเพราะนี่ก็ดึกแล้ว จริงที่หอAไม่กำหนดเวลาเข้าออก แต่มันก็ไม่ใช่เวลาที่เขาจะมาอยู่หน้าหอหญิงแบบนี้ 

"ไปไหนมา" น้ำเสียงดุๆปนหวึดหงิดทำให้จีนึลต้องขมวดคิ้ว "โทรไปเป็นสิบๆสายไม่รู้เหรอว่าทำคนอื่นเป็นห่วง" 

"แล้วนายจะมาเป็นห่วงฉันทำไม" ใช่! เขาจะมาห่วงเธอทำไม ทั้งที่ไม่ได้เป็นอะไรกันเลยสักนิด "ดึกแล้ว จะเข้าหอ" 

"หรือเธอจะเป็นแบบที่ควานลินมันพูด". 
ขวับบบ~ 
"ทำไม ฉันจะเป็นอะไรมันก็เรื่องของฉัน"  ดาเนียลทำหน้าอย่างไม่เข้าใจ ทั้งที่เมื่อไม่นานมานี้ดูเหมือนจีนึลเองก็เหมือนจะมีใจให้เขา แต่กลับไม่ใช่ "ฉันจะแรด จะร่านนั่นมันก็เรื่องของฉัน"

ไม่ใช่เพราะโกรธที่ดาเนียลพูดดูถูกเธอ แต่เพราะโกรธที่เขาเชื่อคนอื่นทั้งที่เขาน่าจะเป็นคนที่รู้จักจีนึลมากที่สุด 
"จีนึล มันใช่เวลาที่้เธอจะมายอกย้อนฉันไหม" 
"แล้วมันใช่เวลาที่นายจะมาพูดจาดูถูกฉันแบบนี้ไหม"  จีนึลเองก็เถียงอย่างไม่ยอมเเพ้ กับอีแค่ออกไปเที่ยวทำไมเขาต้องทำให้เป็นเรื่องใหญ่ด้วย "อย่าลืมสิว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน" 

"หรือที่เราจูบกันวันนั้นมันเป็นแค่อารมณ์ชั่ววูบ"  จีนึลยืนเงียบเพราะก็ตอบตัวเองไม่ได้เหมือนกัน คำตอบที่จีนึลให้กับดาเนียลก็ดูเหมือนจะใจอ่อนให้เขา 
"ถ้าฉันมันสะเออะคิดไปเองก็ขอโทษแล้วกัน"  ทั้งสองเอาแต่เงียบ จีนึลอยากจะพูดคำว่าขอโทษแต่กลับพูดไม่ออก นี่มันก็สาสมแล้วไม่ใช่หรอกับสิ่งที่เขาเคยทำไว้กับเธอ "ขอโทษละกันที่ห่วงเธอเกินไป" 

"ดาเนียล คือว่าฉัน..." จีนึลยังพูดไม่จบแต่เขากลับเดินจากไปแล้ว และเหมือนดาเนียลจะจริงจังเอามากๆจนจีนึลอยากจะขอโทษ.  ทำไมรู้สึกไม่ดีเลยก็ไม่รู้  นี่เธอเป็นอะไรกันแน่เนี่ย 














31-01-2018
อัพครบแล้วกับตอนนี้ เจอกันใหม่หลังสอบgatpat นะคะ เดือนนี้ขอไรท์สิงหนังสือก่อน ขอบคุณที่ติดตาม ขอบคุณคอมเม้นต่างๆ???????? สัญญาว่าหลังสอบเสร็จไรจะรีบมาทันทีเลยค่ะ  เม้นให้กำลังใจกันด้วยเน้อ หลังจากนี้พี่ดาจะออกโรงแล้วจ้าาาา 








28-01-2018
แจ้งนะคะหลังจากตอนนี้ครบ100% ไรท์จะพักไว้ก่อน เนื่องจากไรท์ต้องอ่านหนังสือสอบ ขอบคุณทุกเม้นทุกกำลังใจนะคะ สอบเสร็จแล้วไรต์จะรีบมาปั่นทันทีเลย 



21/01/2018. 
ฮรือออ สงสารนางเอกอะ เอาแค่นี้ไปก่อนเนาะไว้มาต่อ ช่วงนี้จะพยายามอัพค่ะ เพราะเดือนหน้าต้องตะลุยสอบเม้นให้กำลังใจไรท์ด้วย เพื่อที่จะมีแรงฮึดสู้ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

136 ความคิดเห็น

  1. #93 KaewtaSky (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:34
    โอ้ยยยย ใจบ่ดี ดาเนียลอย่าพึ่งงอลลลล
    #93
    0
  2. #92 Jnnie2310 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:19
    ไปขอโทษพี่แดนเลยนะจีนึล (╥﹏╥)
    #92
    0
  3. #91 boooooooooooooo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 06:57
    คนอื่นทำจีนึลเจ็บ มินฮยอนดีกว่าแล้ว
    #91
    0
  4. #90 boooooooooooooo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 06:57
    เริ่มเชียร์มินฮยอนแล้ว
    #90
    0
  5. #89 EXOPP (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:20
    อยากให้จีนึลได้เคลียร์กับดาเนียล จะเป็นแค่พี่น้องกันก็ว่าไปอะไรแบบนี้
    #89
    0
  6. #88 boooooooooooooo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 19:43
    อย่าไปสนกับคำพูดของผู้ชายค่ะ
    #88
    0
  7. #87 EXOPP (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 06:20
    ควานลินคงชอบจีนึลแล้วล่ะ แต่จีนึลไ้ด้ยินแบบนั้นคงยากแล้วที่จะกลับมาดีกัน
    #87
    0
  8. #86 pwashungry (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 21:54
    แชยินหลอกใช้หลินชัดๆ สงสารจีนึล._. รอน้าาา
    #86
    0
  9. #85 Solyah (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 20:56
    สงสารจีนึลล ถ้าหลินรักจริงเลิกยุ่งกับแชยอนเถอะTT
    #85
    0
  10. #84 EXOPP (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 01:22
    สงสารจีนึล แต่ควานลินคิดยังไงกับจีนึลกันแน่นะ
    #84
    0
  11. #83 nozx (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 23:42
    สงสารจีนึลอ่าาา
    #83
    0
  12. #82 Starhun94 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 23:10
    โอ๊ยยย ปวดใจจ
    #82
    0
  13. #81 jirawan33335 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 21:53
    ต่อเลยได้ไหมมันสั้นเกินไปไม่ก็ส่งเนื้อเรื่องมาทางเฟสได้ไหมได้โปรดขาดนิยายเรื่องนี้ไม่ได้
    #81
    0
  14. #80 pianoart (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 19:03
    จีนึลงื้อน่าสงสารวงวารจีนึล
    ควานลินอย่าใจร้ายสิไม่งั้นเขาจะอยู่ข้างจัสตินแล้วนะ
    จัสตินเกี่ยวไรเขาเพื่อนกัน55นี่ก็ฟินแบบเพื่อน
    #เป็นกำลังใจให้นะคะไรท์สู้ๆนะมาต่อไวๆนะคะรอทุกวันที่ห้องนํ้าบ้าน55สู้ๆนะไรท์
    #80
    0
  15. #79 Jnnie2310 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 17:04
    เป็นกำลังใจให้นะคะ 。^‿^。
    #79
    0
  16. #78 namzy__ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 16:48
    มาต่อไวๆนะรออยู่
    #78
    0
  17. #77 got7bts4748 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 15:52
    มาต่อไวๆน้า
    สงสารจีนึล
    #77
    0
  18. #76 haebyeon2002 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 15:44
    สู้ๆนะคะไรท์
    #76
    0
  19. #75 Solyah (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 15:15
    ควานลินคนใจร้ายTT
    #75
    0
  20. #74 boooooooooooooo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 15:08
    ให้ตายสิอีแชยอน
    #74
    0
  21. #73 pwashungry (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 15:06
    สงสารจีนึลล รอเด้อออออออ
    #73
    0
  22. #72 boooooooooooooo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 15:06
    กรี๊ดดดดดดดดด ระเบิดลูกนี้ใหญ่เกินไปแล้วววววว ไรท์มาต่อเดี้ยวนี้!!!!
    #72
    0