NCT x YOU [UglyFool]

ตอนที่ 4 : CHAPTER 3 [UglyFool]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 139
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    7 เม.ย. 63

อิมเมจ : งานส่งอาหารของเชบี

 

CHAPTER 3 [UglyFool]

 

ณ ร้านอาหารขนาดกลางที่มีผู้คนมากินมากมายเพราะขึ้นชื่อเรื่องรสชาตที่เป็นเอกลักษณ์ของทางร้าน

 

กริ๊งงงงงงง

 

“สวัสดีค่ะ ร้านซัมยองกูค่ะ”

 

(สวัสดีครับสั่งอาหารครับ)

 

............ทำไมคน คนนี้เสียงพูดของเขาน่าฟังจัง.............

 

“รับอะไรดีคะให้ทวนเมนูอาหารไหมคะ”

 

(ไม่ครับเดี๋ยวผมสั่งเลย เอา บิบิมบัม โพชัม จิมดัก กุย แล้วก็นามุลอย่างละX ที่ครับ)

 

“ค่ะให้ไปส่งที่ไหนคะ”

 

(ที่หอพักXXX ย่านXX เขต ชองดัมดงครับ)

 

“โอเคค่ะ ขอบคุณที่ใช้บริการนะคะ”

 

 

.......................

 

“เจ้เอาบิบิมบัม โพชัม จิมดัก กุย แล้วก็นามุลอย่างละX ที่”คนตัวเล็กเดินอย่างคล่องแคล้วไปสั่งทางอาหารกับแผนกทำอาหาร

 

“ได้”

 

.

.

.

.

30 นาทีผ่านไป

 

ร่างเล็กมายืนอยู่หน้าหอพักชั้นสี่ที่ทั้งชั้นเป็นของเจ้าของที่สั่งอาหารทั้งหมด เธอทวนเลขหน้าห้องของหอพักว่าเธอจดถูกจริงๆใช่ไหมเพราะเธอไม่ค่อยเจอลูกค้าที่ดูมีฐานะสั่งอาหารประเภทนี้กินกันสักเท่าไหร่ ก่อนที่เธอจะตัดสินใจกดออด

 

กริ๊ง ๆๆ

 

แกร๊ก

 

“เข้ามาได้ครับ” มีเสียงที่ออกมาจากลำโพงที่ถูกเชื่อมต่อกับกล้องด้านในของหอพัก ทันใดนั้น เสียงปลดล็อคของประตูอัตโนมัตดังขึ้นเชบีเดินเข้าไปด้านในหอพักอย่างประหม่า ภายในที่เธอเดินเข้ามามันเป็นทางเดินที่เชื่อมอยู่กับประตูด้านในที่เป็นซึ่งเขาก็หยุดอยู่แค่เพียงบริเวณทางเดินเพื่อจ่ายค่าเสียหายทั้งหมด

 

“ทั้งหมดเท่าไหร่ครับ” เสียงชายที่เป็นคนโทรมาสั่งอาหารกับเธอถามขึ้น ใช่เธอจำเสียงนั้นได้แต่ แต่ทำไมเขาต้องปิดหน้าปิดตาใส่แมทและหมวกด้วยนะแค่มารับอาหารเองเชบีคิด

 

“ผมถามว่าค่าอาหารเท่าไหร่ครับ” คนตัวเล็กสะดุ้งเล็กน้ยหรือเธอจะจ้องเขานานเกินไปนะ

 

“อะ เอ่อ ทั้งหมด 240000 วอนค่ะ”เชบีประหม่าจนเห็นได้ชัด

 

“นี่ครับ” ชายผู้นั้นส่งบัตรเครดิตให้เธอ

 

“เรียบร้อยค่ะ”เมื่อเธอส่งอาหารให้เขาเรียบร้อยเธอเตรียมหมุนตัวจะกลับแต่ยังไม่ทันที่จะได้หันตัวของเธอไปยังประตูก็มีเสียงพร้อมกับคนที่เดินออกมาจากประตูด้านในห้องรับแขกดังขึ้น

 

“แทยงนายสั่งอะไร มะ มา” ยังไม่ทันได้หันกลับเชบีพบกับชายร่างสูงที่มีเพียงผ้าขนหนูปิดบังร่างกายท่อนร่างของเขาเอาไว้ สายตาเชบีเลื่อนลงจากใบหน้าลูกครึ่งที่ดูดีมากๆนั้นลงไปยังซิกแพคของเขา ซึ่งมันเป็นส่วนที่เชบีแพ้เอามากๆ เธอเป็นตั้งแต่จำความได้ว่าเมื่อเธอเห็นหน้าท้องไม่ว่าจะเป็นของผู้ชายคนไหนก็ตายจะทำให้เธอสติแตกเธอจะรนรานมาก

 

“ออกมาทำไม!ไอ้จอห์นนี่!!” แทยงตวาดลั่น เป็นเขาที่หันมามองคนตัวเล็กที่ยืนสั่นมองเพื่อนในวงของเขาที่แต่งกายล่อแหลมด้วยสายตาตกใจ

 

“คุณ!! คุณ” แทยงเรียกคนตัวเล็กถึงสองครั้งกว่าเธอจะได้สติ

 

เชบีกลืนน้ำลายเอือกใหญ่ก่อนจะตั้งสติพร้อมกับหยิบกล่องใส่อาหารประจำกายและเตรียมที่จะวิ่งออกไป

 

โครม!

 

เมี้ยว!!!

 

!

 

!!

 

!!!

 

เคราะห์ซ้ำกรรมซัดเชบียังไม่ทันได้วิ่งออกไปพ้นประตูทางออก เธอก็สะดุดกับแมวพันธุ์สก็อตติชโฟลด์ตัวอ้วนจนทั้งคนทั้งแมวกลิ้งกันไปคนละทิศละทาง

 

“เห้ยยย/เห้ยยยย”ชายทั้งสองต่างประสานเสียงกันด้วยความตกใจ

 

“อะ-ลัน!!!!”จากนั้นก็มีชายอีกคนที่วิ่งออกมาจากด้านในห้องรับแขกเขาวิ่งมากอดแมวของเขาที่ตอนนี้ตัวมันสั่นเทาด้วยความตกใจ

 

ไม่ทันที่พวกเขาทั้งสามคนจะพูดอะไรคนร่างเล็กก็เปิดประตูวิ่งหนีออกไปแล้วและครั้งนี้เธอไม่ได้เอากล่องส่งอาหารคู่ใจของเธอไปด้วย

 

“เชี่ยเอ้ย!!”เป็นแทยงที่สบถพร้อมกับวิ่งตามออกไปโดยไม่ลืมที่จะหยิบกล่องอาหารเพื่อเอาไปคือเธอ

 

“อลันเป็นไงบ้างครับ”

 

เมี้ยว!!

 

“แจฮยอนแมวมึงมันไม่ตายง่ายๆหรอก”

 

“เงียบปากไปไอจอห์น”

 

“กูจะบอกให้นะว่าคนที่น่าจะเจ็บน่าจะเป็นเธอคนนู้นต่างหากที่กระโดดหลบไอ้อลันของมึงจนล้มขนาดนั้น”

 

“ถ้าแมวกูเป็นอะไรขึ้นมา กูจะไปเอาเรื่องกับยัยโง่นั่น!” ตอนนี้ร่างกายของแจฮยอนสั่นเทาด้วยความโกรธเกรี้ยวเพราะเธอคนนั้นกล้าดีมากที่มาทำแมวของเขาเจ็บ

 

“หึ ไอ้มันอลันดื้อเองมึงก็เห็น”จอห์นนี่ไหวไหล่พร้อมกับถืออาหารเดินเข้าไปด้านใน

 

 

 

ตอนนี้คนตั้วเล็กวิ่งออกมายังด้านหน้าของหอพักเพื่อตั้งสติ เธอคิดทบทวนเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดเมื่อกี้เธอก็ตระหนักได้ว่าเธอลืมกล่องส่งอาหารเอาไว้ด้านใน เธอเสียดายก็จริงแต่ใครจะกล้าขึ้นไปอีกหละคิดได้ดังนั้นเธอจึงตัดสินใจกลับไปตั้งหลักที่ร้านก่อน

 

หมับ

 

มือหนาของใครบางจนมาดึงตัวเธอเอาไว้

“นะ น นายย”

 

เอาแหละครับเค้าเจอกันแล้วแกรรรรร เค้าเจอกันแล้ววววว งื้ออออออ แล้วคนที่วิ่งตามมาจะทำอะไรนางเอกไหมเนี๊ยยยยยยยย โอ้ววววววรอติดตามกันน้าาาาถ้าคนดู + เม้นเยอะ ไรท์จะลงรัวๆเลยแหละ จุ๊บๆ ข่าาาาาา

 

น้องอลันของพ่อแจเเจ

"หนูไม่ดื้อนะพ่อแต่หนูอาจจะเป็นพ่อสื่อสื่อรักก็ด้ายยยย"

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

29 ความคิดเห็น

  1. #27 thanutcha0709 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 16:14

    โดดหน้าต่างแล้วจังหวะนี้

    #27
    0
  2. #24 มะขวิด (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 00:36

    เริ่มสนุกแบ้วววไรท์สู้ๆ

    #24
    1
  3. #18 Malila1998 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 00:25

    555555555 แมวแจที่ดื้อจัง

    #18
    0
  4. #15 ????? (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 00:22

    ง่้อทาสเเมววววว ทำไมอลันน่ารักกกกจางง

    #15
    0
  5. #13 JeaTH (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 00:51

    ไฟติ้งเน้ออออไรท์


    #13
    1
  6. #12 KHUNkkkok (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 00:50

    วันนี้มาลงรัวๆไปเลยเยี่ยมคร่าไรท์ https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-05.png

    #12
    0