[ FIC ] Love is Miracle ღ [ Gyuwoo ft. Infinite ]

ตอนที่ 4 : Miracle ღ [4]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 123
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    11 ก.ย. 60


Love is Miracle

[ 4 ]

 

 

ใบหน้าคมที่มีจมูกโด่งเป็นสัน ขนตาที่งอนยาวเป็นแพสวยอยู่บนเปลือกตาที่กำลังปิดสนิท คิม ซองกยู ผู้มีใบหน้าที่หล่อเหลาดั่งเป็นลูกรักของเทพเจ้าที่อวยพรให้เขาได้เกิดมามีหน้าตาที่หล่อเกินคนขนาดนี้ ไม่ว่าจะในยามหลับหรือยามตื่น ก็ไม่สามารถทำให้ผู้คนละสายตาไปจากใบหน้าของเขาได้เลย ไม่ใช่เพราะว่าความหล่อแต่เป็นเพราะว่าหาดวงตาของอีกฝ่ายไม่เจอต่างหาก ..

 

จึก

 

 ความรู้สึกที่เหมือนมีอะไรมาสัมผัสลงบนแก้มฝั่งขวาของคนตัวใหญ่ที่กำลังนอนหลับตาพริ้มอย่างสบายใจอยู่บนเตียง มือหนายกขึ้นมาปัดสิ่งก่อกวนออกจากใบหน้าทั้งๆที่ยังหลับตาอยู่ ก่อนจะพลิกตัวนอนตะแคงเอาขาก่ายเข้ากับหมอนข้างใบโต

 

จึก

 

สัมผัสแบบเดิมที่เกิดขึ้นบนแก้มข้างขวาของเขาอีกครั้ง คิ้วหนาเริ่มขมวดหัวคิ้วเข้าหากันอย่างเริ่มรู้สึกรำคาญใจ

 

           '' ไอมยองอย่ากวน คนจะหลับจะนอน '' ซองกยูพูดออกมาอย่างใส่อารมณ์พร้อมกับดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวอย่างตัดความรำคาญ

 

2 นาทีผ่านไป ..

 

 

5 นาทีผ่านไป ..

 

          คร่อกก Zzz “ เสียงกรมเบาๆดังออกมาจากลำคอของซองกยู ที่ยังคงนอนหลับสนิทอยู่บนเตียงไม่มีทีท่าว่าจะตื่นขึ้นมาง่ายๆ

          กายูตื่นได้แล้ว คุณพระอาทิตย์จะโกรธเอานะนอนตื่นสายเสียงกระซิบเบาๆเข้าที่ข้างหูจนรู้สึกจั๊กจี้ มือหนายกขึ้นมาปัดๆที่ข้างหูสองสามทีแล้วนอนต่อเพราะคิดว่าคงเป็นพวกแมลงที่บินเข้ามาทางหน้าต่าง แมลงพวกนั้นชอบมากวนเวลานอนของเขาอย่างเช่นทุกวัน

 

หงับ !

 

          โอ้ยยยยย !! ” ซองกยูเด้งตัวขึ้นมานั่งบนเตียงเพราะรู้สึกเจ็บจี๊ดเข้าที่หัวไหล่ข้างขวา ซองกยูทำหน้าเหยเกอย่างรู้สึกเจ็บปวดก่อนจะดึงคอเสื้อของตัวเองลงเพื่อดูบาดแผล รอยฟันเล็กๆปรากฏขึ้นอยู่บนไหล่ขวาที่ตอนนี้เป็นรอยแดงยาว ร่างหนาหันหน้าไปจะเอาเรื่องคนที่ทำร้ายร่างกายตนเองแต่ก็ต้องทำสีหน้าตกใจอย่างสุดขีด ในเมื่อคนตรงหน้านี้ไม่ใช่มยองซูแต่เป็น

 

(‘ ‘)

 

          อ .. อูฮยอน !! “ ร่างหนาเผลอตะโกนออกไปเสียงดังจนคนตัวเล็กถึงกับสะดุ้งแล้วรีบยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาปิดหูพร้อมกับหลับตาปี๋

          กายูเสียงดังใส่อูยอนทำไมคนตัวเล็กลืมตาขึ้นมาถามซองกยูด้วยน้ำเสียงน่ารักสดใส

 

ซองกยูได้แต่นั่งทำหน้าตกใจอ้าปากค้างอย่างไม่เชื่อในสายตาของตนเอง อูฮยอน .. อูฮยอนที่ตัวเล็กกว่าเขาเกือบเท่าตัว มานั่งทำหน้าตาน่ารักอยู่ต่อหน้าเขา แถมยังมาอยู่ในห้องนอนของเขาอีกด้วย ไม่จริงเรื่องนี้มันเป็นไปไม่ได้ นี่ไม่ใช่อูฮยอนตัวจริงแน่นอน ไม่ใช่ อูฮยอนหวานใจของเขาต้องปากจัดๆหน่อย ชอบทำร้ายร่างกาย แถมยังตัวโตกว่านี้อีกด้วย นี้มันเกิดอะไรขึ้น คนที่นั่งอยู่ตรงหน้าเขานี้เป็นใครกันแน่ ?

 

          กายูอ้าปากทำไม ปวดฟันใช่ป่าวเดี๋ยวอูยอนดูให้นะอูฮยอนยืดตัวขึ้นแล้วใช้เข่าเขยิบไปหาอีกคนที่กำลังทำสีหน้าตกใจไม่หาย มือเล็กทั้งสองข้างจับเข้าที่ใบหน้าของคนตัวใหญ่ สัมผัสนุ่มๆหอมที่อยู่บนใบหน้าของซองกยูเรียกสติของเขาให้กลับมา ซองกยูจับมือของคนตัวเล็กลงพร้อมกับถามในสิ่งที่กำลังสงสัย

          ทำไมนายตัวเล็กแบบนี้ แล้วนายมาที่นี่ได้ยังไง แล้วนี่ใช่อูฮยอนของฉันจริงๆหรอซองกยูรัวคำถามใส่คนตัวเล็กที่กำลังเอียงคอมองหน้าเขาด้วยแววตาใสซื่อ

          กายูพูดอะไรอูยอนงง แม่บอกว่าให้มาเล่นกับกายูได้อูยอนเลยมาหาสองมือเล็กโอบรอบคอคนตัวหนาก่อนจะซุกหน้าลงบนไหล่ของอีกคนอย่างออดอ้อน ซองกยูได้แต่กลืนน้ำลายลงคอ ความรู้สึกสับสนปนเปกันไปหมดจนมือไม้สั่น หรือว่าเขากำลังฝันอยู่กันแน่ ฝันอย่างนั้นหรอ .. ?

 

 

 

ถ้าขอๆไปแล้วมันจะจบใช่ไหม งั้นก็ขอเมียมาคนขอรุ่นน้องน่ารักๆ นมใหญ่ๆ ก้นใหญ่ๆ ไหนอ่ะออกมาดิ ขอแล้วนี่ไง ! “

 

 

จู่ๆภาพเมื่อวานก็ปรากฏเข้ามาในหัวของเขา หรือว่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นมันจะเป็นเรื่องจริง ! แล้วเขาจะต้องช๊อคกับเรื่องไหนก่อนดี เรื่องที่ไอเด็กหน้าสวยนั่นเป็นเทวดาจริงๆ หรือว่าเรื่องที่อูฮยอนมาปรากฏตัวต่อหน้าเขาแล้วทำท่าออดอ้อนแบบนี้ ตกใจสองเรื่องควบเลยแล้วกัน ..

 


          กายูเป็นอะไร ทำไมถึงไม่พูดกับอูยอนคนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นถามอย่างสงสัย พร้อมกับเริ่มทำหน้าเบะเหมือนจะร้องไห้ เมื่อเห็นอีกคนไม่ได้ตอบอะไรกลับมา

          อูฮยอน .. ! “ ซองกยูดึงมือของทั้งสองข้างของคนตัวเล็กที่กำลังกอดคอเขาอยู่ออกแล้วจับอูฮยอนให้นอนลงบนเตียงพร้อมกับล๊อคข้อมือทั้งสองข้างของคนตัวเล็กไว้เหนือหัวด้วยมือข้างเดียว

          กายูจะทำอะไรอูยอน อูยอนจ .. อะ ก .. กายู ! “ ซองกยูไม่ได้ฟังเสียงร้องโวยวายของคนตัวเล็กที่กำลังนอนดิ้นไปดิ้นมาอยู่ใต้ร่างเขา มือหนาอีกข้างสอดเข้าไปในเสื้อของคนตัวเล็กพร้อมกับเลื่อนมือไปจับอยู่ตรงหน้าอกของอีกคน แล้วอุทานออกมาเบาๆ

          นมเล็กจังวะ ..ซองกยูรีบดึงมือตัวเองออกมาก่อนจะปล่อยให้อีกคนเป็นอิสระ อูฮยอนรีบลุกขึ้นเขยิบไปนั่งบนหัวเตียงพร้อมกับยกสองแขนเล็กขึ้นมาปิดเข้าที่หน้าอกของตัวเองไว้

          กายูมาจับหน่มน้มอูยอนทำไม !! “

 

 

   Love is Miracle —

 

         

          รับดิวะ ริบดิ่คนยิ่งร้อนใจอยู่ซองกยูเดินวนไปวนมาอยู่ตรงหน้าห้องรับแขก ในมือหนาถือโทรศัพท์เครื่องหรูที่กำลังต่อสายไปถึงใครบางคน

          “ [ โหลโทรมาไมวันนี้ไม่มีเรียนแค่นี้นะ ! ] “ ปลายสายทำเหมือนจะวางสายลงใส่ จนซองกยูต้องรีบแทรกพูดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

          เดี๋ยวไอวอนกูมีเรื่องที่มันไม่น่าเกิดขึ้นแต่มันเกิดขึ้นแล้วแต่แม่งแบบไม่น่าเลยเว้ย กูงงกูสับสนไปหมดคือกูงงกูเอ๋อหรือกูเด๋อ แต่คือกูไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไง แล้วต้องทำอะไร มันเกิดอะไรขึ้นทำไมกูไม่รู้ซองกยูรัวคำพูดใส่โทรศัพท์เหมือนอย่างคนสติหลุด พร้อมกับหันไปมองอีกคนที่กำลังนั่งดูการ์ตูนอมอมยิ้มอย่างมีความสุข นั่งหัวเราะปรบมือเหมือนกำลังอินในเนื้อเรื่อง ..

          “ [ ใจเย็นๆกยู มึงพูดอะไรกูงงไปหมดแล้ว ขอทีละเรื่องอย่ามาหลายๆเรื่อง มึงก็รู้ว่ากูยิ่งเข้าใจยากอยู่ ] “ ซองกยูสูดหายใจเข้าปอดพร้อมกับยืนเล่าเรื่องทั้งหมดให้เพื่อนรักอย่างอีโฮวอนคนเข้าใจยากฟัง จะปรึกษาอะไรก็ไม่ได้ปรึกษาต้องมายืนเล่าเรื่องเท้าความไปอีก เสียเวลาคนหล่อหมด

          เรื่องแม่งก็เป็นแบบเนี่ย กูไม่รู้จะทำยังไงต่อ

          “ [ เชี้ยยแม่งมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นจริงๆหรอวะ กูไม่อยากจะเชื่อเลย แต่ไหนๆมึงก็ได้เมียละนี้ แถมยังเป็นหวานใจหกปีของมึงอีก โอกาสมาแล้วมึงจะรออะไรวะ ตักตวงความสุขให้มากเท่าที่อยากได้ กูยังอิจฉามึงเลยถ้าไม่ใช้แล้วกูขอนะไอนาฬิกาอะไรนั่นอ่ะ ] “

          กูจะไปทำอะไรลงวะ อูฮยอนตอนนี้ยังเด็กมากนะมึงเดี๋ยวใครมาเห็นเข้ากูได้เข้าไปนอนเล่นในคุกพอดี ข้อหาพรากผู้เยาว์ อีกอย่างที่กูขอไปแม่งไม่มีให้กูสักข้อ ตกลงแม่งเป็นเรื่องจริงหรอวะ

          “ [ มึงขออะไร มึงขอรุ่นน้องน่ารักๆไม่ใช่ไง แล้วนี่ไม่ใช่รุ่นน้องหรอวะ ] “

          ไอเชี้ยแบบนี้มันไม่ใช่รุ่นน้อง เด็กขนาดนี้นี่มันรุ่นหลานแล้วไอห่า ! กูขอนมใหญ่ๆก้นใหญ่ๆ แม่งจับไปกูนึกว่าพนังบ้าน

          “ [ ไอกยูน้องมันเป็นผู้ชายแถมยังเด็ก มึงจะให้น้องเขาเอานมเอาก้นมาจากไหน สมองมีไหมคิดสิคิด ] “

          ตอนที่กูขอกูก็ไม่ได้คิดอะไร แต่กูไม่คิดว่าจะส่งหวานใจตัวน้อยมาให้กูนี่หว่า เด็กแบบนี้แล้วกูจะปล้ำยังไง ? “

          “ [ เหมือนในหัวมีแต่เรื่องทรามๆ ให้เด็กมันมีความทรงจำที่ดีบ้างเถอะ ไม่แน่นะเว้ยสิ่งที่มึงทำกับเขาตอนที่เป็นเด็กแบบนี้ อูฮยอนตัวจริงๆเป็นๆอาจจะรับรู้ถึงก็ได้ ] “

          จริงหรอวะ ..ซองกยูหันหน้าไปมองใบหน้าน่ารักของคนตัวเล็กก่อนจะยกยิ้มที่มุมปากอย่างคนที่พึ่งคิดอะไรดีๆออก

          “ [ เออ ก็ดูน้องเขาดีๆอย่าไปลามปามเขามาก ] “

          ลวนลามหรือเปล่า ..

          “ [ เออนั้นแหละแค่นี้นะเสียเวลาไอสลัด .. ติ้ด ] “

 

 

มือหนายกโทรศัพท์เครื่องหรูลงพร้อมกับยัดใส่ไว้ในกระเป๋าเสื้อฮูดสีดำ ร่างหน้าส่งสายตาเจ้าเล่ห์ไปหาคนตัวเล็กที่กำลังนั่งจ้องจอทีวีใหญ่ยักษ์อย่างไร้เดียงสา พลางทำหน้านึกคิดว่าจะจัดการคนตรงหน้านี้ยังไงดีเพื่อเอาคืนคนตัวเล็ก ถึงจะไม่ใช่อูฮยอนในตอนนี้ก็เถอะ แต่ไม่ว่าจะเป็นอูฮยอนในตอนไหนก็ต้องตกเป็นเมียของคิมซองกยูอยู่วันยันค่ำ ..

 

 

ร่างหนาสาวเท้าเข้าไปหาคนตัวเล็กแล้วนั่งลงที่ว่างข้างๆ พร้อมกับทำสีหน้ากรุ้มกริ่มมองเสี้ยวหน้าของคนตัวเล็กที่นั่งหันข้างให้เขาอยู่ ตอนเด็กก็ว่าน่ารักแล้วนะ ตอนโตนี้ยิ่งน่ารักเข้าไปใหญ่ แต่เสียอยู่อย่างเดียวด่าเก่งไปหน่อย

 

 

ฟอดดดด

 


ซองกยูกดจมูกตัวเองลงบนแก้มใสของอีกคนอย่างแรง พร้อมกับสูดดมความหอมของคนตัวเล็กเข้าเต็มปอด ไม่คิดว่าจะได้มีวันนี้ วันที่เขาได้แตะต้องอีกคนโดยที่ไม่โดนหลังมือเล็กฟาดกบาลกลับมา

 


          อื้ออ กายูหอมแก้มอูยอนทำไม มือเล็กยกขึ้นมาจับเข้าที่แก้มของตัวเอง ที่ตอนนี้เริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อเพราะความเขินอาย

          อยากหอม อยากกอด อยากจูบ.. อยากกินไปทั้งตัว ซองกยูเลียริมฝีปากของตนเองที่เริ่มแห้งผาก อูฮยอน .. ขอเลียหน้าทีดิ อูฮยอนทำสีหน้างงงวยเหมือนไม่เข้าใจในสิ่งที่อีกคนพูด

          กายูเลียหน้าคืออะไรหรอ (‘ ‘) ซองกยูมองหน้าคนตัวเล็กที่นั่งทำหน้าใสซื่อไร้เดียงสาใส่เขา ที่เขาพูดไปแบบนั้นไม่ใช่เพราะว่าเขาโรคจิตหรือหรือว่าอะไร เขาก็แค่อยากรู้ว่าคนตัวเล็กตรงหน้าเขาเนี่ยจะหวานสักแค่ไหนกัน ทั้งหอม ทั้งนุ่มนิ่มไปหมดทั้งตัว ถ้ากินอีกฝ่ายได้เขาคงเขมือบกินไปหมดทั้งตัวแล้ว

          เลียหน้าก็คือเลียหน้าไง เหมือนที่หมามันชอบทำกับเจ้าของ มือหนาลูบหัวกลมๆของคนตัวเล็กอย่างเอ็นดู ทำไมอีกคนถึงน่ารักได้ขนาดนี้กันนะ

          กายูจะเป็นหมาหรอ  อูฮยอนน้อยเงยหน้าขึ้นมาถาม ซองกยูเผลอหลุดหัวเราะออกมาก่อนจะยิ้มตอบกลับไป

           ถ้าอยากให้เป็น .. ก็จะเป็นให้ : )

           เป็นนน กายูเป็นหมา นะๆ คิ้วหนาของซองกยูเริ่มกระตุกเล็กน้อย ยังดีที่ประโยคนี้ออกมาจากปากหวานใจของเขาอภัยให้ได้ แต่ถ้าลองออกมาจากปากไอโฮวอนหรือมยองซูดูสิ เดี๋ยวได้มีกินน้ำเกลือแทนข้าวแน่ๆ

          ถ้าเป็นหมาให้ ต้องยอมให้เลียนะ อูฮยอนพยักหน้าลงอย่างไม่รู้ประสีประสา คนตัวเล็กไม่รู้เลยว่าที่พยักหน้าตอบตกลงไปนั่นยิ่งเป็นการเชิญชวนให้คนที่ชอบคิดอกุศลอย่างคิมซองกยูยิ่งได้ใจเข้าไปใหญ่

          อูยอนต้องหลับตาป่าวอ่ะกายู อย่าเลียอูยอนเยอะนะเดี๋ยวหน้าเปียก อูฮยอนหลับตาลงพร้อมกับยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆซองกยู เพื่อให้อีกคนเลีย .. (?) ซองกยูหันหน้าไปอีกทางเพื่อกลั้นขำ นี่อีกฝ่ายคิดว่าเขาจะเลียหน้าจริงๆน่ะหรอ จะไร้เดียงสาเกินไปแล้วอูฮยอน ..

 

 

ซองกยูหันหน้ากลับมาแล้วใช้มือทั้งสองข้างประคองหน้าของอีกคนเข้ามาใกล้ๆ แล้วพรมจูบลงบนใบหน้าหวานของคนตัวเล็กที่นั่งหลับตาพริ้มอย่างไม่คิดที่จะขัดขืน ร่างหนาไล่จูบตั้งแต่หน้าผากลงมาที่แก้มแล้วไล่ลงมาที่คางอย่างแผ่วเบา ซองกยูผละใบหน้าออกแล้วใช้สายตามองใบหน้าหวานของอีกคนอย่างชัดๆ อูฮยอนตอนที่เป็นปกติก็ว่าน่ารักจนเลิกรักไม่ได้แล้ว ยิ่งมาเจออูฮยอนที่เป็นแบบนี้เขาก็ยิ่งหลงอีกคนเข้าไปกันใหญ่ ถ้าจะให้ตัดใจตอนนี้ก็คงไม่ทันแล้วล่ะ ..

 

 

          เลียเสร็จแล้วหรอกายู อูฮยอนลืมตาขึ้นมาถาม พร้อมกับทำตาปริบๆน่ารักชวนให้หลง

          อืม.. หิวข้าวหรือเปล่า

          กายูพึ่งให้อูยอนกินข้าวไปเมื่อกี้เองนะ

          ก็กลัวหิวอีกไงอ้วนขนาดนี้กินสิบหม้อก็คงไม่อิ่ม ซองกยูพูดแซวคนตัวเล็กที่นั่งทำหน้าหงิกงอเมื่อโดนอีกฝ่ายล้อ อูฮยอนหยิบอมยิ้มที่วางอยู่บนโต๊ะกระจกขึ้นมาแล้วทำท่าจะฟาดลงบนหัวของซองกยู

          อย่ามาด่าว่าอูยอนอ้วนนะ !! “ พูดจบก็ยัดอมยิ้มเข้าปาก แล้วทำสีหน้าอารมณ์ดี

          ไม่ได้ด่า นี่กำลังชมว่าน่ารักอยู่

          อิงอ่อ (จริงหรอ) อูฮยอนปีนป่ายขึ้นมานั่งคร่อมบนตักซองกยู แล้วใช้มือทั้งสองข้างกอดเข้าที่คอของคนตัวใหญ่แล้วซุกหน้าตัวเองลงกับไหล่กว้างอย่างออดอ้อน มือหนารั้งเอวเล็กให้เข้ามาหาตัวแล้วใช้มืออีกข้างลูบหัวเด็กขี้อ้อนที่อยู่ในอ้อมกอด ถ้าอูฮยอนคนปัจจุบันมาอ้อนเขาแบบนี้ก็ดีน่ะสิ จะเปย์ให้หมดตัวเลย .. อาอูอูออนอั๊กอาอูอ๊า (กายูอูยอนรักกายูนะ)

          พูดอะไรฟังไม่รู้เรื่อง มาอู๊ๆอ๊าๆอะไร อูฮยอนคลายแขนออกจากคอของซองกยูแล้วเงยหน้ามองอีกคน มือเล็กดึงแท่งอมยิ้มออกจากปากแล้วยื่นไปตรงหน้าของคนตัวใหญ่ กายูอูยอนฝากหน่อย ซองกยูยื่นมือไปรับแท่งอมยิ้มแต่คนตัวเล็กก็ดึงกลับแล้วส่ายหน้า

          อ้าวไหนบอกฝาก ? “

          อ้าปากเร็วๆกายู มือเล็กอีกข้างเขย่าเข้าที่ไหล่ของซองกยูเพื่อเร่งให้เขาทำตามที่อีกคนขอ

          ห๊ะ .. กึก ยังไม่ทันได้พูดอะไร เด็กดื้อที่นั่งคร่อมอยู่บนตักของซองกยูก็รีบยัดอมยิ้มเข้าไปในปากของเขาทันที โดยที่ไม่สนว่าอมยิ้มที่ยัดเข้าไปนั้นมันจะไปกระแทกกับฟันหรือเหงือกของเขาแต่อย่างใด ..

 

 

ซองกยูยกมือขึ้นมาถูเข้าที่ฟันหน้าของตัวเอง ดีที่มันยังไม่โยก กระแทกเข้ามาได้เจ็บฉิบหาย ลูกอมห่านี้ก็แข็งเหลือเกิน นี้มีไว้อมหรือมีไว้ตอกตะปู !

 

          แปรงฟันบ้างนะ มือหนาดึงอมยิ้มออกมาจากปากแล้วโยนทิ้งถังขยะที่วางอยู่ใกล้ๆโต๊ะกระจก อมยิ้มมันหวานเกินไป อมมากๆเดี๋ยวเบาหวานกินอีก

          อูยอนแปรงแล้วนะ

          แปรงตอนไหน

          แปรงเมื่อคืน ..

          “ … “

          คิคิ กายูทำหน้าเหมือนหนูท่อที่อยู่ในการ์ตูนเลย ว่าจบก็หัวเราะคิกคักอย่างมีความสุขตามประสาเด็ก แล้วก็ยื่นแขนไปกอดคอของซองกยูพร้อมกับซุกหน้าลงตรงที่เดิม ท่าทางจะชอบมากนะเนี่ย อูยอนรักกายูนะ

 

 

   Love is Miracle —

 

 

ณ ห้างใหญ่ใจกลางเมือง ..

 

          กายูเดินเร็วๆหน่อยสิ เดินช้าเป็นคุณเต่าต้วมเตี้ยมไปได้ อูฮยอนหันหน้ามาพูดกับซองกยูที่เดินช้าเหมือนทากคลาน แค่ท่าเดินยังดูเหนื่อยขนาดนี้แล้วจะไปทำอย่างอื่นได้ยังไง

          อูฮยอนอย่าวิ่ง มานี้เลย ซองกยูรีบสาวเท้าเข้าไปหาคนตัวเล็กที่ซนเป็นลูกลิง มือหนาจับเข้าที่ข้อมือเล็กของอีกคนให้เดินตามมา ตัวยิ่งเล็กๆอยู่ถ้าหายขึ้นมาคงหาลำบาก

 

 

ซองกยูตัดสินใจพาเด็กน้อยอูฮยอนขับรถออกมาเที่ยวเล่นข้างนอก เพราะอีกคนบ่นบอกว่าอยู่บ้านมันน่าเบื่อ เขาก็เลยต้องพาอีกคนออกมา ตอนแรกคิดว่าจะพาขับรถชมวิวเล่นไปเรื่อยๆ แต่เขาดันขับรถผ่านห้างใหญ่นี่สิ คนตัวเล็กที่ยืนอยู่ข้างๆเขาก็เอาแต่ชี้ๆ บอกให้เขาขับรถเข้ามา ในห้างมันมีอะไรให้ดูก็มีแต่ของเดิมๆร้านเดิมๆ เขาเดินมาจนเบื่อแล้ว แต่ผิดกับอีกคนที่ทำหน้าทำตาตื่นตกใจเหมือนไม่เคยเข้ามาเดินในห้างมาก่อน

 

          กายูอันนั้นอะไร ไอกลมๆสองข้าง อูยอนเข้าไปจับได้ป่าว มือเล็กชี้นิ้วไปที่ชุดชั้นในผู้หญิงที่สวมอยู่บนหุ่นเพื่อตั้งโชว์อยู่หน้าตู้กระจก ซองกยูส่ายหน้าให้กับความไร้เดียงสาของอีกคน

          อันนั้นเขาเรียกว่าชุดชั้นใน เป็นของผู้หญิงเขาใส่กัน ซองกยูตอบกลับแล้วรีบลากอูฮยอนให้เดินออกมาจากหน้าร้านทันที พนักงานผู้หญิงในร้านเริ่มมองหน้าเขาแปลกๆ

          แล้วอูยอนใส่ไม่ได้หรอ

          ใส่ไม่ได้.. นายไม่มีนม อูฮยอนรีบยกมืออีกข้างขึ้นมาปิดหน้าอกของตัวเองทันที เพราะกลัวว่าซองกยูจะเข้ามาจับหน้าอกของตัวเองเหมือนเมื่อเช้าอีก ความรู้สึกที่โดนอีกคนจับมันจั๊กจี้ยังไงก็ไม่รู้

          ทำไมต้องบอกว่าอูยอนไม่มีนมด้วย อูยอนไม่มีนมจริงๆหรอ อูฮยอนคว่ำมุมปากลงอย่างน้อยใจ นมคืออะไรแล้วทำไมต้องมีด้วย

          อยากมีไหมล่ะนม เดี๋ยวช่วยทำให้มีเอามั๊ย ? ; ) ซองกยูโน้มตัวเอาหน้าเข้าไปใกล้ๆคนตัวเล็กพร้อมกับส่งยิ้มเจ้าเล่ห์เพื่อแกล้งให้เขินอาย แต่เขาคิดผิดเด็กนี่ไม่อายแถมยังมองตาเขากลับมาอย่างไม่รู้เรื่องอีก ยอมแล้วครับ

          กายูทำให้อูยอนมีนมได้หรอ เอาสิๆ

 

ป๊อก !

 

          โอ้ย ! กายูอูยอนเจ็บนะ !! “ อูฮยอนยกมือขึ้นมาลูบหน้าผากตัวเองป้อยๆ อยู่ดีๆก็มาดีดหน้าผากเขา

          เพ้อเจ้อใหญ่แล้ว หรือตอนนี้ก็ยังเพ้อเจ้ออยู่ ? “ ซองกยูเลิ่กคิ้วถาม นี่ถ้าอูฮยอนคนปัจจุบันยังเพ้อเจ้ออยู่เขาจะได้เอาไปล้อ จะล้อให้ไม่กล้าเถียงเลย

          กายูพูดอะไร ( ) อูยอนไม่เข้าใจ

          เปล่าไม่มีอะไร อยากได้อะไรไหม .. เห้ย ! “ ซองกยูรีบดึงมือคนตัวเล็กให้ไปหลบข้างหลังแล้วย่อตัวลงหลบตรงกระถางต้นไม้ เมื่อกี้เหมือนเห็นคนรู้จัก

          กายูเป็นอะไร เล่นซ่อนแอบหรออูยอนเล่นด้วย กายูจะเป็นคนแอบหรองั้นอูยอนนับเองนะ หนึ่ง สอง สัม .. อูฮยอนยกมือขึ้นมาปิดตาแล้วเริ่มนับเลขอย่างช้าๆ

          ใช่ที่ไหนละ เดี๋ยวค่อยไปเล่นบนห้องนอนตอนนี้หนีก่อนเถอะ ซองกยูลุกขึ้นแล้วรีบลากแขนอูฮยอนให้วิ่งออกไปจากตรงนี้ทันที ถ้าขืนมีคนจับได้ขึ้นมาแล้วจะเป็นเรื่องเป็นราวต้องอธิบายกันชุดใหญ่ ซึ่งเขาก็ไม่ได้มีเวลามานั่งเล่าเรื่องราวชีวิตอันสุดแสนจะประหลาดให้คนอื่นฟังได้หลายๆรอบหรอกนะ

          กายูอูยอนวิ่งตามไม่ทันแล้ววว

 

l อีกด้าน l

 

ร่างหนาที่มีหน้าตาหล่อเหลาดั่งรูปปั้นอยู่ในชุดไปรเวทธรรมดาที่ใส่แล้วดูไม่ธรรมดาหันซ้ายหันขวาเหมือนกำลังมองหาอะไรสักอย่าง

 

          มีอะไรหรอมยองซู รุ่นพี่หน้าหวานเอ่ยถามขึ้นเมื่ออยู่ๆ รุ่นน้องตรงหน้าก็ละสายตาออกจาหนังสือเรียนแล้วหันไปมองรอบข้าง

          เหมือนผมจะเห็นฮยองของผมแถวๆนี้น่ะครับ ร่างหนาตอบกลับไปพร้อมกับส่งยิ้มไปให้รุ่นพี่หน้าหวานที่อุตส่าห์เสียสละเวลาขายไก่ทอดมานั่งติวหนังสือเรียนให้เขา ซึ่งจริงๆแล้วเขาไม่ได้อยากจะมาติวอะไรนี่หรอกแค่อยากจะเห็นหน้าคนตรงหน้านี้ก็เท่านั้นเอง

          ซองกยูน่ะหรอ

          ซองกยูไหนครับผมไม่เห็นรู้จัก ผมรู้จักแค่คนที่นั่งอยู่ตรงหน้าของผมแค่คนเดียว : ) รุ่นพี่หน้าหวานได้แต่ส่ายหน้าเอือมๆไปให้รุ่นน้องที่คอยตามเต๊าะตามจีบเขามาได้สักพักแล้ว

          พอได้แล้วมยองซู มาติวกันต่อ ซองยอลพูดโดยที่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมามองหน้ารุ่นน้องของเพื่อนร่วมชั้นแล้วเริ่มติวบทเรียนในหนังสือต่อ โดยที่ไม่รู้เลยว่ารุ่นน้องหน้าหล่อไม่ได้สนใจสิ่งที่อยู่ในหนังสือเลยแม้แต่นิดเดียว เอาแต่นั่งจ้องหน้าซองยอลแล้วยิ้มคนเดียวอยู่แบบนั้นเหมือนคนเสียสติ ยิ่งมองพี่ก็ยิ่งน่ารัก .. สำหรับผมนะครับ ซองยอลฮยอง : )




Talk : มาดึกๆดื่นๆอีกแล้ว ลืมเค้าไปยังงงง แต่เค้าไม่เคยลืมนะ อุอิ ฝากติดตามตอนต่อๆไปด้วยนะคะ สนุกไม่สนุกยังไงก็ติชมกันได้เน้อ รักนะฮัป

✄THE ORA



 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

27 ความคิดเห็น

  1. #18 meaw meaw (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 00:28
    ไงหล่ะคะ อยากจะมีเมียเด็ก ก็ได้มาซะเด็กเกิ๊น55555555
    แต่อูฮยอนตอนเด็กก็โคตรน่ารักเลยอ่ะ พี่กยูยังหลงเลย
    #18
    0
  2. #12 Blacklistza Pukky (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 00:36
    อิพี่หื่นมาก5555555555 คนบ้า คนผีทัลเล อะไรคือไปขอเลียหน้าน้อง5555
    ฮื่อตลก อูยอนตอนเด็กก็น่ารัก เเต่นี่มันรุ่นลูกเเล้วมั้ยล่ะคุณเทวดา
    #12
    0
  3. #8 Fuse23 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 09:34
    อูฮยอนแฟนเด็ก แต่ไม่ว่าจะเป็นอูฮยอนตอนไหนก็ต้องตกเป็นเมียซองกยูวันยังค่ำ โอ้ยอิพี่ทำไม่หื่น5555 น้องอูก็ปล่อยให้อิพี่เอาเปรียบหมดแย้ววว
    #8
    0
  4. #7 RabbitJJong (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 02:03
    ทำไมชอบมาตอนเราจะนอน5555
    ขอแฟนเด็กไปก็เด็กเกิ๊นนน 555
    รอบหน้าคิดก่อนขอนะเฮีย~
    #7
    0