[ FIC ] Love is Miracle ღ [ Gyuwoo ft. Infinite ]

ตอนที่ 2 : Miracle ღ [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 134
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    3 ก.ย. 60


Love is Miracle

[ 2 ]

 

          ฮยอง ..

 

ซองกยูลืมตาตื่นขึ้นมาตามเสียงเรียกที่เขาได้ยิน แต่พอลืมตาตื่นขึ้นมาแทนที่ภาพตรงหน้าเขาจะกลายเป็นเพดานห้องนอนสีขาวแต่กลับกลายเป็นท้องฟ้าสีครามมีก้อนเมฆนับสิบที่กำลังลอยเคลื่อนที่ไปตามกระแสลม ซองกยูใช้มือยันตัวลุกขึ้นนั่งบนพื้นหญ้าสีเขียวอ่อนที่กำลังสั่นไหว พร้อมกับมองไปรอบๆ แต่กลับไม่พบอะไรที่เขาคุ้นเคยเลย เขาไม่รู้ว่าที่นี่ที่ไหน แล้วเขามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร เขาจำได้ว่าเมื่อคืนเขายังนอนอยู่บนเตียงของตนเองอยู่เลย

 

          ฮยอง

 

เสียงเรียกดังขึ้นอีกครั้ง แต่เขาก็มั่นใจได้ว่าเสียงๆนั่นไม่ใช่เสียงของคนที่เขารู้จักแน่นอน ซองกยูลุกขึ้นแล้วก้าวเท้าเดินเหยียบย้ำไปบนพื้นหญ้าสีเขียว ตามเสียกเรียกนั้นไป

 

          ฮยอง

          ใครวะ อยู่ที่ไหน ซองกยูตะโกนออกมาดังๆอย่างรู้สึกไม่พอใจ อีกฝ่ายจะเรียกเขาอะไรนักหนา เรียกแล้วก็ไม่แสดงตัวออกมาให้เขาเห็น ไม่ว่าซองกยูจะหันมองไปทางไหนก็เจอแต่ท้องฟ้ากับผืนหญ้าสีเขียวชอุ่มเต็มไปหมด ส่วนระยะทาง เขาคาดว่าเดินไปอีกสิบชาติก็ยังหาทางออกไม่เจอ มันไม่มีอะไรเลยจริงๆ เขาอยากรู้ว่าตอนนี้เขาอยู่ที่ไหนกันแน่

          ผมอยู่นี่ .. “

          ไหน อยู่ไหน

          ฮยองผมอยู่ทางนี้ ..ซองกยูหันซ้ายหันขวามองไปรอบทิศทางตามเสียงที่อีกคนบอก แต่เขากลับไม่พบอะไรเลย หรือว่ากำลังมีคนแกล้งเขาอยู่กันนะ ..

          อยู่ไหนก็ออกมาดิวะ อย่ามาเล่นแบบนี้ คนเขามีการมีงานทำไม่ว่างมาเล่นซ่อนแอบด้วยหรอกนะซองกยูตะโกนออกมาอย่างหัวเสีย ไอมยองซูหายไปไหน ไม่สิบ้านเขาหายไปไหนแล้วทำไมเขามาอยู่ที่นี่คนเดียว

          ฮยองมองมาทางนี้สิครับ ..ซองกยูยังคงหันหน้าไปมองทุกทิศทาง แต่ก็กลับไม่พบอะไรอย่างเช่นเคยจนเขาเริ่มจะโมโหจนถึงที่สุดแล้ว

          อย่ามากวนตีน ถ้าเรียกอีกทีกูต่อยอ่ะ ร่างหนาเริ่มส่งเสียงขู่ ความจริงเขาไม่ได้แค่ขู่แต่ถ้ามันเรียกอีกทีเขาจะเดินไปต่อยหน้ามันจริงๆ แต่ไม่รู้ว่าจะต่อยได้ไหมเพราะเขายังไม่รู้เลยว่าเป็นเสียงใคร ออกมาดิ ถ้าไม่ออกมากูจุดไฟเผาป่านี้แน่

          ฮยองมีไฟแช็คหรอ ..

          ฮั่นแน่มีเล่นลงเล่นลิ้น ระดับกูแล้วจุดไฟเองได้ไม่ต้องใช้ตัวช่วยเพราะกูโซฮอต ..

          ...

          ทำเงียบ อยู่ไหนออกมาได้แล้วเสียเวลา

          ผมอยู่นี่ ฮยองหันหลังมาสิซองกยูหันหลังกลับไปตามที่อีกคนบอก ก็พบเข้ากับเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่อายุน่าจะรุ่นราวคราวเดียวกันกับน้องชายของเขา เด็กผู้ชายคนนี้มีใบหน้าสะสวยคล้ายเด็กผู้หญิงมีดวงตากลมโตแวววาว ถ้าไม่บอกว่านี่เป็นผู้ชายเขาก็คงคิดว่าคนตรงหน้าต้องเป็นเด็กผู้หญิงแน่ๆ ซองกยูมองหน้าอีกคนอย่างรู้สึกคุ้น แต่เขาก็จำไม่ได้ว่าเคยเจอผู้ชายคนนี่ที่ไหน

          นายเป็นใคร ? “

          ผมหรอเด็กผู้ชายหน้าสวยคนนั่นชี้นิ้วไปที่ตัวเองเป็นเชิงถาม ผมก็เป็นเทวดาอุปถัมภ์ของฮยองไงว่าจบก็ส่งยิ้มหวานไปให้ซองกยูที่กำลังยืนทำหน้าหงิกหน้างออยู่ตรงหน้า

          อย่ามาไร้สาระ พูดเหมือนกูเป็นซินเดอเรลล่าอย่างนั้นแหละมีเทวดงเทวดา เอาดีๆนายเป็นใครกันแน่ฉันไม่มีเวลามาเล่นด้วยหรอกนะ ต้องรีบไปโรงเรียนเดี๋ยวโดนพ่อตีอีก

          ฮยองไม่สายหรอกน่า กินลูกอมเลม่อนของผมก่อนไหม จะได้อารมณ์ดีเหมือนผมไงเด็กผู้ชายคนนั่นยื่นอมยิ้มรสมะนาวมาให้ซองกยู

          ไม่ตลก .. ที่นี่ที่ไหนแล้วจะออกไปได้ยังไง

          แหมใจร้อนจริงๆเลย คนแก่นี่ก็น้า

          เดี๋ยวกูเตะปากแตก

          ผมแค่พูดความจริงน่า เข้าเรื่องเลยแล้วกันผมรู้นะว่าฮยองแอบชอบใครอยู่

          แล้ว ? “ ซองกยูเอียงคอถามอีกคน รู้ว่าเขาชอบใครแล้วมันยังไง ใครๆเขาก็รู้กันทั้งนั้นแหละไอเด็กนี่มันโมเม

          ฮยองไม่อยากลองเป็นแฟนกับคนที่ฮยองชอบดูหรอ : )

 

ลองเป็นแฟนกับอูฮยอนดูน่ะหรอ ..

 

          ไม่อ่ะ จีบเองได้ไม่ต้องให้ใครมาช่วยซองกยูบอกปัดปฏิเสธออกไป ทำให้อีกฝ่ายถึงกับหน้าเสียเล็กน้อย

          แต่ผมอยากให้ลอง ฮยองช่วยลองใช้ไอเทมของผมหน่อยดิ ผมกำลังทำการสอบเลื่อนขั้นของเทวดาฝึกหัดอยู่สองมือเล็กพนมมือเหมือนขอร้องพร้อมส่งสายตาวิงวอนไปให้อีกคนที่กำลังยืนทำหน้าตาเหมือนไม่เชื่อในสิ่งที่เขาพูด แต่ทุกสิ่งที่เขาพูดออกมามันคือเรื่องจริงทั้งนั้น เขาคือเทวดาจริงๆถึงจะเป็นแค่เทวดาฝึกหัดก็เถอะ

          อย่ามาไร้สาระ เลิกเล่นได้แล้ว

          นะๆ ฮยองช่วยลองใช้ไอเทมของผมหน่อยนะ ผมขอร้องถ้าฮยองตกลงผมจะรีบพาฮยองออกจากที่นี่เลยทันที ผมสัญญา

          เหมือนกูกำลังโดนมึงหลอกให้ซื้อเครื่องกรองน้ำอ่ะ แต่ไม่เอาหรอกบ้านกูมีตั้งหลายเครื่อง

          ผมไม่ได้มาขายเครื่องกรองน้ำ ! ผมกำลังขอให้ฮยองช่วยผมอยู่เนี่ย

          ช่วยแล้วจะได้อะไร ? “

          ถ้าผมสอบเลื่อนขั้นผ่าน ฮยองอยากได้อะไรบอกผมมาได้เลยถ้ามันไม่มากเกินไปน่ะนะ ผมยังไม่มีเวทมนต์อะไรมากมายตอนนี้ผมทำได้แค่เสกคาถา วิงการ์เดียม เลวีโฮซ่าเด็กผู้ชายคนนั้นโบกสะบัดแท่งอมยิ้มเลม่อนในมือไปมาพร้อมกับท่องคาถาร่ายมนต์ที่ตนเองพึ่งพูดออกมา

          กูว่ามึงดูหนังมากไป อาการหนักแล้วนะมึงอ่ะซองกยูเอื้อมมือไปผลักเข้าที่ศีรษะของคนตัวเล็กเบาๆเพื่อเรียกสติ

          ฮยองทำแบบนี้ได้ไง ผมเป็นถึงเทวดาเลยนะถึงจะแค่ฝึกหัดก็เถอะ

          อย่าลีลารีบๆพาออกไปจากที่นี่ได้แล้ว

          ฮยองช่วยลองใช้ไอเทมให้ผมหน่อยนะ ผมขอร้องอ่ะนี่เด็กผู้ชายหน้าสวยคนนั่นล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงก่อนจะหยิบของบางอย่างออกมาจากกระเป๋า แล้วยืนไปตรงหน้าของซองกยู

 

นาฬิกาสร้อยคอสีน้ำตาลเก่าๆถูกยื่นมาตรงหน้า ซองกยูยืนมองสิ่งของที่อยู่ในมือของอีกคนอย่างพิจารณา ก่อนจะหันหลังเดินออกไปอย่างไม่ใส่ใจ เรื่องไร้สาระแบบนี้เอาไปหลอกเด็กเถอะ เขาหาทางออกจากที่นี่เองก็ได้ไม่เห็นต้องง้อใคร เสียเวลามามากพอแล้ว ซองกยูเดินไปเรื่อยๆอย่างไม่มีจุดหมาย เขามองไม่เห็นปลายทางเลยสักนิด แล้วเขาจะต้องเดินไปอีกนานแค่ไหน

 

          ฮยองแต่ไอเทมของผมสามารถขอแฟนได้ตั้งสามข้อเลยนะ ฮยองไม่อยากลองหรอเสียงเด็กคนนั้นยังคงดังขึ้นตามหลังเขามาติดๆ ซองกยูหยุดเดินก่อนจะหันหน้ากลับไปเพื่อจะเอ่ยปากด่า

          เห้ย ! ทำไมเดินตามมาไวจังวะซองกยูถอยตัวหนีอีกคนทันทีเพราะความตกใจที่อีกคนมาหยุดยืนอยู่ข้างหลังเขาติดๆเลย แทบจะสิงกันได้อยู่แล้ว เขาว่าเขาก็รีบเดินออกมาเร็วแล้วนะอีกคนไม่น่าจะเดินตามเขามาได้ไวอะไรขนาดนี้ ถ้าเป็นอูฮยอนหวานใจของเขาคงต้องรอตะวันตกดินถึงจะเดินตามเขาทัน ..

          ผมเป็นเทวดานะอย่าลืมสิเทวดาตัวตัวน้อยส่งยิ้มหวานมาให้ซองกยู เก็บนี่ไว้นะฮยอง อยากขอเมื่อไหร่ก็ขอ แต่พรที่ฮยองขอมันจะอยู่ได้แค่วันเดียวนะ ฮยองอยากจะทำอะไรก็รีบๆทำเด็กผู้ชายคนนั่นยัดนาฬิกาสร้อยคอหรือที่เรียกว่าไอเทมของตัวเองใส่ไว้ในมือของซองกยูอย่างยัดเยียด ย้ำว่ายัดเยียด

          เก็บไว้เถอะไม่เอา เดี๋ยวกูวิ่งหาทางออก ออกจากที่นี่เองซองกยูจับมือของอีกคนพร้อมกับยัดนาฬิกาสร้อยคอเก่าๆกลับคืนไปหาเจ้าของ ก่อนจะหันหลังออกตัววิ่งไปอย่างที่ตนเองพูด

          เห้ยยเดี๋ยวดิฮยอง ! ฮยองหนีผมได้นะ แต่ฮยองหนีไอเทมผมไม่ได้หรอก !! “ เสียงตะโกนไล่ตามหลังเบาลงเรื่อยๆจนเกือบแทบจะไม่ได้ยิน ฮยอง .. @$^#$&%*&^(*&)*& “

          ฮยองเสียงดังเข้าที่ใกล้ๆหูของซองกยู อย่าบอกนะว่าไอเด็กนั่นมันตามมาอีกแล้ว เมื่อไหร่จะหนีพ้นสักทีวะ ป่านี้ก็กว้างชะมัด ชาตินี้กูจะออกไปจากที่นี่ได้ไหมเนี่ย ฮยองๆ

          เลิกเรียกได้แล้ว รำคาญเว้ยยย !! “

          ฮยอง

          พอได้แล้ว ! “

 

จึก

 

          โอ้ยยย ! ไอเชี้ยมยองหยิกหัวนมกูทำไมเนี่ย ! “ ซองกยูเด้งตัวขึ้นมานั่งบนเตียงพร้อมกับยกมือขึ้นมาลูบเข้าที่หัวนมตัวเองเบาๆ ทำไมพระเอกเรื่องนี้ถึงต้องมีปัญหากับหัวนมด้วย ถ้าจบเรื่องนี่ไม่ช้ำในตายเลยหรอ ..

          ผมเรียกฮยองตั้งนานไม่เห็นตื่นสักที นี่มันจะสายแล้วนะฮยองไม่รีบอาบน้ำไปโรงเรียนรึไง เดี๋ยวก็โดนพ่อตีอีกหรอกผมไม่อยากโดนตีเพราะฮยองอีกแล้วนะมือหนายกขึ้นไปผลักหัวน้องชายของตัวเองอย่างหมั่นไส้ ดูมันนับวันยิ่งโตยิ่งปากเก่ง

          เดี๋ยวเถอะไอมยอง ถ้ากูโดนตีมึงก็ต้องโดนตีก้นลายเป็นเพื่อนกูเข้าใจไหม

          ทำไมผมต้องโดนตีเป็นเพื่อนฮยองด้วย

          เพราะมึงเป็นน้องชายสุดที่รักของกูไง : ) มึงอยากให้กูเจ็บตัวคนเดียวหรอ

          ใช่ ถ้าฮยองโดนตีจนเจ็บปางตายผมก็จะยืนปรบมือแปะๆชื่นชม เพราะผมมีพี่ชายที่กล้าหาญ ซองกยูคว้าหมอนบนหัวเตียงแล้วปาใส่น้องชายตัวแสบของตนเอง มยองซูรีบกระโดดลงจากเตียงแล้วไปมุดเข้าไปหมอบอยู่ใต้เตียงของซองกยูทันที

          ไอมยองวันนี้มึงไปโรงเรียนเองเลยนะ !! “

          ตีสองของวันพฤหัส ..

          ไอมยอง !!! “

          รีบๆไปอาบน้ำ ผมจะรออยู่ข้างล่าง .. นะครับพี่ชาย : )มยองซูลุกขึ้นจากพื้น ก่อนจะยื่นมือที่เปื้อนฝุ่นไปเช็ดเข้ากับผ้าห่มของซองกยูแล้วเดินตัวลอยออกจากห้องพี่ชายไปอย่างอารมณ์ดี

 

ณ โรงเรียนอูลลิมสคูล

 

          ฮยองวันนี้ผมนั่งรถเมล์กลับบ้านนะมยองซูหันมาพูดกับซองกยูที่กำลังพากันเดินเอื่อยเฉื่อยเข้าตึกเรียน คงไม่มีอะไรให้ต้องรีบแล้วล่ะสายขนาดนี้ ดีนะพ่อออกไปทำงานก่อนไม่งั้นตายคู่ ซองกยูหันหน้าไปมองน้องชายอย่างไม่เชื่อในสิ่งที่เขาได้ยิน อย่างไอมยองเนี่ยนะขอนั่งรถเมล์กลับบ้าน ถ้าเป็นปกติก็ต้องรอให้เขาไล่มันถึงจะนั่งรถเมล์กลับ แต่นี้อะไรขอนั่งกลับเอง โครตอเมซิ่งอินกรุงโซลมากๆ

          ผีเข้ามึงปะเนี่ย

          ผมก็อยากเปลี่ยนบรรยากาศบ้างไง ไม่ดีหรอฮยองจะได้ไปส่งแฟนฮยองด้วย

          ทำไมวันนี้มึงพูดจาดีจังวะ ทำดีมากไอน้องรักซองกยูเอื้อมมือไปขยี้เข้าที่ศีรษะของมยองซูอย่างเอ็นดู พึ่งจะมาเอ็นดูมันก็ตอนที่มันเป็นเด็กดีเนี่ยแหละ

          งั้นผมขอตังค์ค่ารถเมล์หน่อยดิมยองซูยื่นมือไปตรงหน้าของซองกยูพร้อมกับกระดิกนิ้วขอค่ารถจากพี่ชายของตนเอง

          ตังค์มึงก็มียังจะมาขอกูอีก เผลอๆมีเยอะกว่ากูด้วยซ้ำมั้งนั่น

          เร็วๆฮยองก่อนที่ผมจะเปลี่ยนใจ

          เออๆซองกยูล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงนักเรียนก่อนจะหยิบกระเป๋าตังค์ใบสีดำฝังเพรช(ปลอม)ร้อยเจ็ดสิบห้าเม็ดออกมาแล้วควักแบงค์หนึ่งพันวอนยื่นให้น้องชายอย่างไม่ค่อยจะเต็มใจ มยองซูรีบคว้าแบงค์หนึ่งพันวอนเอาไว้ในมือก่อนจะหันมาตัดพ้อพี่ชายตนเอง

          ให้แค่เนี๊ยะ แหมทีกับเด็กๆนี่เปย์ไม่อั้นมีเท่าไหร่ให้หมดตัวเลย ทีกับน้องกับนุ้งให้ยังไม่ถึงห้าสิบบาท โครตสองมาตราฐาน

          กูให้ก็ดีแค่ไหนแล้ว อย่าบ่นมากรีบไปเรียนได้แล้ว

          เจอกันที่บ้านฮยอง

          เออตั้งใจเรียน

 

ครืดดด

 

มือหนาจับบานเลื่อนพร้อมกับออกแรงดึงประตูห้องเรียนให้เปิดออก ก่อนจะก้าวขาเข้าไปในห้องเรียนแล้วมุ่งหน้าไปที่โต๊ะนั่งประจำของตนเองโดยที่ไม่ได้สนใจสายตาของเพื่อนร่วมชั้นที่กำลังพากันจ้องมองมาที่เขาเป็นจุดเดียว ไม่รู้จะมองกันทำไมแค่เดินเข้าห้องเรียน มันแปลกมากเลยหรอ

 

          คิม ซองกยู รหัสนักเรียน 001 ! “ เสียงแหลมๆของอาจารย์สอนวิชาเคมีดังกระแทกเข้าสู่โสตประสาทการรับรู้ด้วยเสียง

          ครับ ? “ ซองกยูตอบกลับไปอย่างไม่สะทกสะท้านหรือแสดงอาการว่ากำลังหวาดกลัวแต่อย่างใด

          ทำไมเธอมาสาย ! “

          ก็ตื่นสายอ่ะครับก็เลยมาสาย

          อย่ามาย้อกย้อนฉันนะคิมซองกยู !! “ อาจารย์เคมีเริ่มโมโหพร้อมกับยกไม้เรียวขึ้นมาชี้หน้าเขา

          คร้าบบบๆซองกยูยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะหันไปเล่นกับโฮวอนที่กำลังหันมามองเขาอยู่

          โครตกากเลยมึงอ่ะ มาโรงเรียนสายโฮวอนเอ่ยปากแซว

          กูฝันแปลกๆวะ แต่แม่งโครตเหมือนจริงชิบหาย กูฝันว ..

          คิม ซองกยู !!! “

 

(- -)

 

ทำไมอาจารย์เคมีถึงชอบเรียกชื่อเขาจัง เด็กในห้องมีตั้งสามสิบกว่าคนเรียกแม่งแต่ซองกยูอยู่นั่นแหละ พรุ่งนี้เขาจะไปเปลี่ยนชื่อให้รู้แล้วรู้รอด เปลี่ยนเป็นลีมินโฮแม่งเลยหล่อดี

 

          มาเรียนสายแล้วยังจะมาชวนเพื่อนคุยอีกนะ ! “

          เอ้ามันชวนผมคุยก่อน

          อย่ามาเถียงฉันนะ !! “

          ครับ .. “ ซองกยูก้มหน้าเพื่อให้คนอื่นเห็นว่าเขารู้สึกผิด แต่จริงๆเขาก็แค่อยากให้อาจารย์เลิกบ่นไปก็แค่นั่น

          ฉันจะลงโทษเธอเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์ เธอต้องย้ายมานั่งเรียนข้างหน้าห้ามย้ายกลับไปนั่งที่ของตัวเองเด็ดขาด ไม่งั้นฉันจะฟ้องผู้ปกครองเธอว่าเธอไม่ตั้งใจเรียน ! “

          โดนด่ายังรับได้ แต่โดนฟ้องพ่อนี่รับไม่ได้จริงๆ จะให้ผมไปนั่งไหนล่ะครับข้างหน้าที่ก็เต็มหมดแล้ว ผมนั่งนี่แหละเดี๋ยวผมก็ตั้งใจเรียนเองอาจารย์เคมีกวาดสายตามองเด็กนักเรียนที่พากันนั่งแถวหน้าเต็มไปหมด ก่อนจะสาวเท้าเข้าไปหาเด็กนักเรียนตัวสูงแล้วพูดจาขอร้อง

          ซองยอลครูขอยืมโต๊ะเรียนของหนูให้เพื่อนนั่งสักหนึ่งอาทิตย์ได้ไหม เดี๋ยวครูให้คะแนนพิเศษเพิ่ม ..อาจารย์วิชาเคมีส่งยิ้มใจดีไปให้ซองยอล

          ไม่ได้นะครับ ! “ เสียงนี้ไม่ได้ดังออกมาจากปากของซองยอลหรือซองกยูแต่อย่างใด แต่มันดังมาจากคนตัวเล็กที่นั่งอยู่ข้างๆซองยอลต่างหาก ให้ตายเถอะครูจะย้ายซองยอลไปนั่งที่อื่นแล้วเอาไอแปะหน้าหนูมานั่งกับเขาอย่างนั้นหรอ ! ไม่มีทางเด็ดขาด ยังไงเขาก็ไม่มีทางยอมแน่ๆ

          มีอะไรรึเปล่าจ๊ะอูฮยอน

          อาจารย์จะย้ายเพื่อนผมไม่ด .. ! “

          ผมสะพายกระเป๋ารอแล้วเนี่ยอาจารย์ไวๆเลย อยากตั้งใจเรียนแล้วซองกยูยักคิ้วกวนๆไปให้อูฮยอนที่กำลังกัดฟันทำสีหน้าโกรธเคืองเขาอยู่ ย้ายไปนั่งข้างหน้ามันก็ไม่ดีหรอก แต่ถ้าได้ย้ายไปนั่งกับอูฮยอนหวานใจของเขามันก็ดีอยู่ ^^

          เอ่อ .. อาจารย์ครับงั้นให้ซองยอลนั่งอยู่นี่เถอะครับ เดี๋ยวผมย้ายไปนั่งที่อื่นเองอูฮยอนรีบกวาดปากกาสมุดหนังสือลงกระเป๋านักเรียนของตัวเองทันที เขายอมไปนั่งที่อื่นยังดีกว่ามานั่งเรียนกับไอแปะนั่นเลย

          “ เอางั้นหรอจ๊ะ

          ไม่อ่ะจารย์ให้อูฮยอนนั่งนั่นแหละ เวลาผมไม่เข้าใจบทเรียนผมจะได้ถามเขาได้ซองกยูรีบแย้งขึ้นมาเพื่อกลัวคนตัวเล็กย้ายที่หนี

          อ่ะถ้างั้น อูฮ ..

          ไม่เข้าใจบทเรียนทำไมไม่ไปถามอาจารย์ ถามซองยอลเอาก็ได้ซองยอลก็เก่งเหมือนกัน ! “ อูฮยอนเถียงกลับไป

          ก็เค้าอยากถามที่รักนี่

          ไอแปะ !! “

          พอๆอย่าทะเลาะกัน อาจารย์ครับเดี๋ยวผมย้ายไปนั่งข้างๆดงอูเองซองยอลพูดตัดบทก่อนจะหอบหนังสือเรียนแล้วลุกเดินไปนั่งโต๊ะเรียนข้างๆดงอู ส่วนโฮวอนย้ายไปนั่งที่ซองกยูเรียบร้อยแล้ว ได้มองดูคนที่แอบชอบตอนเรียนมันก็น่าจะทำให้มีกำลังใจอยากจะเรียนเพิ่มขึ้นบ้างล่ะนะ ..

          เข้าใจกันดีแล้วนะ ซองกยูรีบๆมานั่งที่ครูจะได้เริ่มสอนต่อสักที แล้วก็ห้ามไปกวนอูฮยอนเขาด้วยล่ะ ถ้าครูรู้นะครูแจ้งผู้ปกครองเธอแน่ มาก็สาย ชวนเพื่อนคุย ไม่ตั้งใจเรียนอีก แถมยังก่อกวนเพื่อนในห้อง ระวังตัวไว้เลยนะอาจารย์เคมีคาดโทษซองกยูก่อนจะหันหลังกลับไปเขียนโจทย์บนกระดานต่อ


ซองกยูอมยิ้มแก้มแทบแตกก่อนจะเดินอ้อมโต๊ะของอูฮยอนเพื่อไปนั่งลงที่โต๊ะข้างๆ อูฮยอนทำหน้าไม่พอใจพร้อมกับหยิบหนังสือเรียนที่ตนเองพึ่งจะกวาดลงกระเป๋านักเรียนขึ้นมาวางไว้บนโต๊ะอีกครั้ง ซองกยูนั่งเอามือเท้าคางแล้วหันหน้าไปจ้องมองใบหน้าน่ารักที่กำลังขมวดคิ้วทำสีหน้าไม่พอใจใส่เขา การที่เขาได้ย้ายมานั่งอยู่ตรงนี้มันทำให้เขาได้รู้เลยว่า

 

ต่อให้เขาย้ายมานั่งข้างหน้าหรือนั่งตรงไหนยังไงเขาก็เรียนไม่รู้เรื่องอยู่ดี ..

 

ตลอดคาบเรียนในช่วงเช้าก็ผ่านไปได้ด้วยดี(ย์) ที่บอกว่าดีนั่นมีแค่ซองกยูนะที่รู้สึกดี เพราะว่าคนตัวใหญ่เอาแต่หลอกจับมือของคนตัวเล็กอยู่ใต้โต๊ะ โดยที่ไม่ยอมปล่อยให้มือบางเป็นอิสระเลยตลอดการเรียนคาบเช้า ถึงแม้ว่าคนตัวเล็กจะพยายามสะบัดมือออกหรือแกล้งทำเป็นของตกเพื่อจะให้อีกคนปล่อยมือ แต่ไม่ว่าจะทำสิ่งไหนอีกคนก็ไม่ยอมปล่อยให้มือของเขาให้เป็นอิสระเลย อูฮยอนก็ทำได้แค่ปล่อยเลยตามเลยไป เพราะทำอะไรไม่ได้อยู่แล้วจะโวยวายไปก็คงโดนอีกคนหาเรื่องมาแถ เขายอมอยู่เฉยๆดีกว่าแต่ว่านะ

 

อยู่แบบนี้มันก็ไม่ได้เสียหายอะไร ..

 

l พักกลางวัน l

 

          ไอกยู ! “ เสียงตะโกนเรียกของโฮวอนที่ดังอยู่ข้างหลังห้องทำให้คนตัวเล็กต้องรีบสะบัดมือของอีกคนออก แล้วรีบลุกขึ้นจากเก้าอี้เดินไปหาเพื่อนตัวสูงทันที

          ไรมึง โฮวอนเดินเข้ามาหาซองกยูที่โต๊ะก่อนจะยื่นบางอย่างให้

          มีคนเขาฝากมาให้ ซองกยูทำสีหน้าตกใจกับสิ่งที่เพื่อนรักของตนเองยื่นให้ จะไม่ให้เขาตกใจได้ยังไงนี่มันนาฬิกาที่เหมือนในฝันของเขาเลย เหมือนมันเหมือนมากๆ

          มึงไปเอามาจากไหน ?! “

          ก็บอกว่ามีคนฝากมาให้แคะหูบ้างนะมึงอ่ะ

          กูแคะทุกวัน ใครเป็นคนให้มึงมา ! “

          รุ่นน้องผู้ชายตัวเล็กๆหน่อย หน้าสวยๆตาโตๆ กูกำลังจะแซวมึงเลยเด็กมึงน่ารักดีนี่หว่า โฮวอนตบไหล่ซองกยูเบาๆพร้อมกับเอ่ยปากแซว

 

ปัง

 

          ไปกินข้าวกันเถอะซองยอล อูฮยอนหันมามองซองกยูด้วยหางตา แล้วรีบลากมือซองยอลให้เดินออกจากห้องไปทันที

          ที่รักอย่าเข้าใจเค้าผิดนะ ! ที่รัก !! “ ซองกยูตะโกนตามหลังอูฮยอนไป ก่อนจะหันหน้าไปเหวใส่เพื่อนของตนเอง มึงอ่ะเสียงดังไอห่า อูฮยอนเข้าใจผิดหมด ซองกยูลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินไปที่ริมหน้าต่างของห้องเรียน มือหนาปลดล๊อคกลอนหน้าต่างแล้วเปิดออก

          มึงจะทำอะไร ? “ โฮวอนเดินตามมาที่หน้าต่างเพื่ออยากรู้ว่าเพื่อนติ๊งต๊องของเขากำลังจะทำอะไร

          กูก็กำลังจะกำจัดของไร้สาระไง ว่าจบซองกยูก็โยนนาฬิกาสร้อยคอเรือนเก่าออกนอกหน้าต่างไป เขาไม่รู้เหมือนกันว่ามันจะไปตกอยู่ที่ไหน แต่อย่างน้อยตอนนี้ไอนาฬิกาบ้าๆนั่นมันก็ไม่ได้อยู่กับเขาแล้วกัน

          เห้ยไอกยู ! นั่นมันของที่รุ่นน้องฝากมาให้เลยนะเว้ย โฮวอนทำสีหน้าตกใจพร้อมกับเกาะขอบหน้าต่างชะโงกหน้าลงไปมองพื้นข้างล่าง

          รุ่นน้องไหนกูไม่รู้จัก จะเป็นอะไรก็ช่างกูไม่ได้สนใจ ไว้ถ้ามึงเจอน้องเขาอีกชี้หน้าให้กูดูด้วยนะกูจะได้เดินไปต่อยได้ถูกคน กล้ามากที่ทำให้กูเสียเวลาแม้กระทั่งในฝัน

          มึงกำลังพูดอะไรวะกยูกูไม่เข้าใจ

          มีแต่คนหล่อเท่านั่นแหละที่จะเข้าใจ

          อ่องั้นกูเข้าใจละ

          เดี๋ยวๆ ปะไปกินข้าวกัน ดงอูไปกินข้าวกันวันนี้ไอวอนมันเลี้ยง ซองกยูเดินเข้าไปกอดคอดงอูแล้วลากออกจากห้องเรียนอย่างอารมณ์ดี ไม่ดีได้ไงวันนี้กินข้าวฟรี (?)

          กูบอกมึงตอนไหนว่าจะเลี้ยง !! “ โฮวอนวิ่งตามทั้งสองคนออกมาจากห้อง

          มึงจะไม่เลี้ยงดงอู ? “ ซองกยูหันหน้ากลับไปถามอย่างกวนๆ

          เออกูเลี้ยงเอง ! “





Talk : -.- ตอนสองมาล้าวนั้ล ยังคงกากๆเหมียนเดิม ตะหนุกไม่ตะหนุกติชมกันได้นะคะ ตรงไหนดีตรงไหนไม่ดีอยากให้เค้าเปลี่ยนแปลงหรือแก้ไขบอกเค้าได้เลยน้า เค้าอยากผลิตฟิคฮาๆให้ทุกคนได้ผ่อนคลายลงบ้างสักนิดนึงก็ยังดี อิ้อิ้ แต่ไม่รู้ว่ามันจะขำไหม 5555


✄THE ORA



 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

27 ความคิดเห็น

  1. #16 meaw meaw (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กันยายน 2560 / 23:57
    5555555 ถ้าพี่กยูจะรุกหนัก แบบหน้าด้านขนาดนี้
    พรของเทวดาน้อยคงไม่จำเป็นแล้วหล่ะมั้ง
    #16
    0
  2. #10 Blacklistza Pukky (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 00:26
    อะไรคือเนียนจับมือเขาหะพี่กยู5555
    น้องก็ยอมให้จับอีกนะ 
    ไม่คิดอะไรจริงป่าวเนี่ย
    #10
    0
  3. #5 Fuse23 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กันยายน 2560 / 09:49
    อยากให้อูฮยอนเป็นแฟนพี่กยูแย้วววว ลุ้นๆ ><
    #5
    0
  4. #4 RabbitJJong (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กันยายน 2560 / 03:36
    รออออออ รอวันที่อูฮยอนมาเป็นแฟนพี่กยู ><
    #4
    0