Fic naruto ซากุระ กับ5หัวใจ

ตอนที่ 6 : ซากุระ vs คาริน/ทำแผล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,466
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    12 ก.พ. 55

 ซากุระ talk

ชั้ลกำลังนั่งลมชมวิวอยู่บริเวณสวนหลังโรงอาหารตรงม้านั่ง ชั้ลชอบมานั่งตรงแถวๆนี้บ่อยๆเพราะมันเป็นสถานที่ที่ชั้ลมาผ่อนคลายอารมณ์ ไม่ว่าชั้ลจะมีเรื่องอะไร ชั้ลก็จะมานั่งที่นี่ และวันนี้ก็เช่นเดิม ชั้ลก็มานั่งสงบใจเหมือนเดิม เพราะว่าเรื่องเกี่ยวกับกาอาระนั่นล่ะ มันทำให้ชั้ลใจเต้นตลอดเวลาเลยอ่ะ กรี๊ด!!!>////< ชั้ลแอบกรี๊ดในใจ แต่จู่ๆก็

หมับ ใครมันกดหัวไหล่ชั้ลเนี่ย

"อ้าว ไง ยัยเถิก ชั้ลจะมาคิดบัญชีกับแกที่แกทำชั้ลไว้คราวก่อน คราวที่แล้วนั้นมีเพื่อนช่วยน่ะ แต่เทอโชคร้ายจัง วันนี้ไม่มีเพื่อนเทอนิ สงสัยหลังจากวันนี้เทอคงสภาพดูไม่ได้เท่าไรน่ะ เพราะเทอต้องโดนพวกชั้ลสั่งสอนก่อน หึ"

ยัยคารินพูดร่ายซะยาวจนฟังไม่ทัน แต่จับใจความได้อย่างเดียวคือ มันจะทำชั้ล เอาไงดีล่ะ ว่าแต่ทำไมต้องไปกลัวยัยนี่ด้วยล่ะ เราก็ใช่ย่อยซักที่ไหน

"อือ แล้วเทอจะทำอะไรชั้ลได้หรอ ยัยชะนีแดง"ชั้ลจัดการคำพูดหวานๆของชั้ลให้หล่อนได้ยินไป มันเหมือนไปกระตุ้นประสาทของยัยนี้ออกมา ทำให้ยัยนี้กรี๊ดแบบสติแตก ชั้ลว่าชั้ลด่าไม่แรงน่ะ อ่ะโทดที ลืมบอกไปชั้ลด่าใครไม่เป็นน่ะ

"จะตายแล้วยังมาปากดีอีกหรอไง"

ตอนนี้ชั้ลอยู่ท่ามกลางยัยกลุ่มของพวกคารินที่ตอนนี้ล้อมชั้ลเอาไว้หมดแล้วล่ะ จะตายมั้ยเนี่ย เห้อ นึกถึงวิชาที่พ่อสอนไว้ซิยัยซากุระ นึก นึก นึก แล้วเราจะไม่กลัวใดๆทั้งนั้น

"เทอจะทำอะไรชั้ล คาริน"ชั้ลกลั้นใจเรียกชื่อคนตรงหน้า ถ้าเรียกชะนีแดงอาจจะตายเร็วกว่าเดิมก็ได้

"ยัยเถิก แกกลัวเป็นด้วยหรอ แต่ไม่เป็นไร เดี๋ยวแกจะได้รับรสฝีมือชั้ล หึ พวกเราจับยัยนี่ไว้"คารินพูดจบก่อนจะจัดการเรียกพวกให้ออกมาล็อคตัวชั้ล

"ไม่ขัดขืนหรอซากุระ อ๋อ หรือคิดว่าตัวเองจะตายแล้วก็เลยยอมตาย"คารินพูดขึ้นพร้อมกับเหยียดยิ้ม

"ใครบอกว่าชั้ลยอม พวกแกนั่นแหละที่ต้องยอมชั้ล ชั้ลเตือนไว้ก่อนน่ะ ถ้าพวกเทอคิดที่จะทำอะไรชั้ล พวกแกอาจจะเดือดร้อนได้"ชั้ลเตือนพวกของคารินด้วยความหวังดีน่ะเนี่ย เผอิญไม่อยากโชว์ความสามารถอ่ะ

"ใครจะไปยอม อ่อ อย่างแรกสิ่งที่ชั้ลต้องทำก็คือ"คารินพูดก่อนจะหยุดแล้วก็

เพี้ย!!!

หน้าของชั้ลชาไปข้างนึงเลย ยัยนี่ตบแรงชะมัด เอาไว้ชั้ลเอาคืนแล้วจะร้องขอชีวิตไม่ออก คอยดู!!

"ไม่ร้องเลยหรอยัยนี่ ชั้ลอุตส่าตบแรงแล้วน่ะ แต่ก็ไม่เป็นไร ตบอีกจะเป็นอะไรไป๊!!!!"

เพี้ย!!!  เพี้ย!!!   เพี้ย!!! เพี้ย !!!!

"หึ เก่งนี่ ไม่ร้องซักแอะเลย หึ ถ้าแกกล้าร้องขอชีวิตชั้ล ชั้ลอาจจะปล่อยแกไปก็ได้น่ะ"คารินพูดก่อนจะเบะปาก

หึ ใครจะไปยอมให้แกกันเล่า ยอมก็บ้าแล้ว 

"นี่ยัยชะนีแดง แกมีปัญญาตบชั้ลได้แค่นี้เองหรอ หึ ไว้ชั้ลเอาคืนแล้วชัั้ลจะทำให้แรงกว่าเดิมสองเท่าเลยล่ะ หึ"
ยัยคารินที่มองมาทางชั้ลอย่างอึ้งๆ จะไม่อึ้งได้ไง โดนคารินตบป่านนี้ถ้าเป็นคนธรรมดาน่ะ สลบไปนานแล้ว 

"แต่ก็น่ะ แกคงยังไม่เข็ดสิน่ะ งั้นใช้ไอนี่หน่อยเป็นไง หึหึหึ"คารินพูดก่อนจะล้วงอะไรออกมาจากกระเป๋า

แคล็ก!!! คัตเตอร์นี่ อย่าบอกน่ะว่ายัยนี่มันจะ

"หึ ใช่แล้วซากุระ เทอคงกำลังคิดว่าชั้ลจะเอามากรีดหน้าเทอสิน่ะ ใช่ เทอคิดถูกแล้ว งั้นก็อย่ามาชักช้าอยู่เลย"คารินพูดก่อนจะสั่งให้พวกของเทอรัดตัวชั้้ลแน่นขึ้น

ชัวะ!! 
กลิ่นคาวเลือดของชั้ลเริ่มไหลลงมาจากใบหน้าของชั้ลที่เป็นทางยาว แต่ก็ไม่ค่อยเท่าไร แต่แผลลึกอยู่เหมือนกัน

"เป็นไง ชั้ลจะทำให้แกเสียโฉมไปเลย ฮ่ะๆๆๆๆๆ"นี่ยัยคารินมันบ้าไปแล้วรึป่าวเนี่ย แผลแค่นี้จิ๊บๆ ไกลหัวใจ

"ถึงตาชั้ลได้บ้างยังล่ะ ยัยชะนีแดง"ชั้ลหันไปพูดกับป้าชะนีแดง ก่อนที่ยัยนั่นจะทำหน้างงเล็กน้อย

"ที่ว่าถึงตาเทอ หมายถึงอะไร แกไม่มีวันทำอะไรชั้ลได้หรอก เพราะแกจะต้องตายที่นี่"
หึ งั้นหรอ ใครกันแน่ที่จะต้องตายที่นี่

ผัวะ! ผัวะ! ผัวะ! ผัวะ! ผัวะ! ผัวะ!

ชั้ลจัดการสบัดตัวอย่างแรงแล้วใช้ท่าหมัดพร้อมกับท่ายูโดที่ชั้ลร่ำเรียนมาจัดการยัย พวกลูกน้องคารินจนตอนนี้ มันนอนกุมท้องจุกกันเป็นแถว

O{ }O >>>>>>คาริน 

"ไม่จิงน๊า แก แก แก! ทำได้ยังไง คนออกจะเยอะ แต่แกแค่คนเดียว อึก!!!"คารินพูดก่อนจะพยายามเอาตัวรอด

"คาริน ในที่สุดก็ถึงตาชั้ลแล้วสิน่ะ หึหึ เตรียมใจไว้รึยังล่ะ"
ชั้ลพูดเสร็จก็วิ่งไปดักหน้าคารินด้วยความเร็วสูง เหอะ ดูท่าทางตอนนี้ของยัยชะนีแดงตอนนี้สิ เหมือนชะนีกลัวตกน้ำยังงั้นล่ะ
และแล้วน้ำตาที่พยายามบีบมันออกมาของคารินก็ไหลอาบแก้ม

"ฮึก ฮึก ฮือๆๆ ซากุระ อย่าทำอะไรชั้ลเลยน๊า ชั้ลกลัวเเล้ว อย่าทำอะไรชั้ลเลย ฮือๆ"ยัยชะนีแดงสะอื้นออกมาพร้อมกับร้องขอชีวิตชั้ล ชั้ลเริ่มรู้สึกว่าชั้ลมันเลวยังไงไม่รู้อ่ะ 

"แล้วเทอไม่คิดบ้างหรอ ว่าตอนเทอทำชั้ลน่ะ ชั้ลก็เจ็บเป็นเหมือนกัน"ชั้ลค่อยๆเดินเข้าไปหาคาริน คารินตัวสั่นเหมือนเจ้าเข้า(สงสัยผีปอปเข้า)เมื่อชั้ลเดินเข้ามาใกล้ๆ 

หมับ ชั้ลค่อยๆจับไหล่ คารินเบาๆ
ดูเหมือนว่าเจ้าตัวก็ตกใจเองไม่น้อย ชั้ลคงน่ากลัวมากสิน่ะตอนนี้(น่ากลัวมากเลยล่ะ:kimsaratta) ชั้ลค่อยๆจับมือคารินเบาๆ ก่อนจะดึงให้เทอขึ้นมา เหมือนเทอจะยังงงไม่หาย

"นี่ ทำไม เทอไม่ทำชั้ลล่ะ"คารินที่ถูกดึงขึ้นถามมา ถ้าจะให้บอกหรอ ยังไงล่ะ ชั้ลไม่ใช่พวกที่จะชอบทำร้ายใครซะที่ไหน ยิ่งเห็นคนอ้อนขอชีวิตอย่างนี้ชั้ลยิ่งทำไม่ลงด้วย เห้อ ใจอ่อนอีกแล้วเรา

"ก็น่ะ ชั้ลทำเทอไม่ลงหรอก ยังไงก็น่ะ พาพวกเพื่อนๆเทอไปโรงพยาบาลด้วยล่ะ"ชั้ลพูดไป แล้วทำท่าจะเดินออกไป

"เดี๋ยว! ทำไมถึง..."คารินที่ยังสงสัยก็ถามขึ้นอีก 

"ก็ ชั้ลสมเพชพวกเทอ ชั้ลทำอะไรกับพวกที่ไม่มีทางสู้อย่างพวกเทอไม่ได้หรอก พวกเทอก็ควรจะเลิกแค้นชั้ลได้แล้วน่ะ  อ๋อ แผลหกล้มอย่าลืมทายาด้วย อ่อ! อีกอย่าง ถ้าเทอคิดจะทำอะไรชั้ลก็ไปฝึกฝนมาให้มากกว่านี้หน่อยน่ะ ^^"
ชั้ลยิ้มออกไปเผื่อจะช่วยทำให้อะไรๆดีขึ้น
แล้วชั้ลก็เดินออกไปจากตรงนั้น เพื่อกลับไปที่ห้องนอนของชั้ล


คาริน talk

หึ ยัยซากุระ แกใจอ่อนเองน่ะ แล้วแกจะเสียใจที่ปล่อยชั้ลเอาไว้ หึ 
แล้วชั้ลก็เดินออกไปเพื่อไปรักษาแผลที่ล้ม(เพราะหนีซากุระ)


ที่ห้องนอน

"ซี๊ด! แสบแผลจัง จะอักเสบมั้ยเนี่ย "ชั้ลค่อยๆเลือนมือไปลูบเบาๆที่รอยบาดจากคัตเตอร์ก่อนจะเดินไปหยิบกล่องยามารักษา แต่ว่า กรี๊ด!!!!!! เบตาดีน เบตาดีนของชั้ลอยู่ไหน โอ๋ เบตาดีนจ๋ส ตอนนี้ชั้ลต้องการแกน๊า ถ้าไม่มีเบตาดีนแล้วชั้ลจะรักษาแผลยังไงล่ะเนี่ย

อ่อ จิงสิ กาอาระมีเบตาดีนมั้ยน่ะ ไปขอกาอาระดีกว่า 


หน้าห้องกาอาระ 

ปัง ปัง ปัง 

"กาอาระ นายอยู่ป่าวอ่ะ ชั้ลมีเรื่องให้ช่ว..."ยังไม่ทันจะพูดจบ กาอาระก็เปิดประตูออกมาก่อนจะ ตกใจไปเล็กน้อยแล้วรีบพาชั้ลเข้าห้องของเค้า

"นี่ ซากุระ ไปทำอะไรมาถึงมีแผลขนาดนี้ แล้วรอยกรีดนี่อีก -__- "กาอาระลากชั้ลมานั่งลงบนเตียงก่อนจะใช้มมือจับหน้าชั้ลให้หันไปมา เพื่อดูแผล

"เอ่อ ก็น่ะ ชั้ลเดินสะดุดขาตัวเอง แล้วก็หกล้มหน้าคะมัมอ่ะ ก็แค่นี้แหละ^^"ชั้ลพูดก่อนจะยิ้มอย่างอ่อนโยน

" -__- ซากุระ ชั้ลไม่เล่นน่ะ "กาอาระพูดด้วยสีหน้าตายก่อนจะจับหน้าชั้ลขึ้นมาดูอีกครั้ง มือเค้าค่อยๆลูบใบหน้าชั้ลอย่างนิ่มนวล 

"บอกมา ใครทำเทอ -__- "กาอาระที่ยังลูบใบหน้าชั้ลอยู่ แต่ก็ยังถามชั้ลไม่เลิก

"เอ่อ คะ คะ คาริน "กว่าจะพูดได้แต่ละขำชั้ล โห ก็อ่ะน่ะ กาอาระกำลังทำชั้ลหน้าแดง o/////o

"แฟนซาสึเกะน่ะหรอ -__- "เอ่อ จะถามก็ได้เดี๋ยวตอบ แต่ทพไมยังลูบหน้าชั้ลล่ะเนี่ย

"อ อะ อืม -////- "เฮ้อ รู้สึกมันเขินอ่ะ แบบว่ากาอาระไม่ยอมปล่อยมือออกจากหน้าชั้ลซักที 

"ตะ ตะ แต่ว่า มะ ไม่ต้องห่วงน๊า ชั้ลจัดการเรื่องนี้ไปแล้ว แฮ่ะๆ"ชั้ลฝืนยิ้มสุโค่ยเลยงานนี้ เพื่อไม่ให้เค้าเป็นห่วงเด็ดขาด

"งั้นหรอ ก็ดี -__- "เอะ ง่ายเเฮะ มันง่ายๆแปลกๆอ่ะ แต่ไม่เป็นไร แค่นี้ก็โอเคแระ

หมับ เฮ้ย! ไม่จิงอ่า กาอาระดึงชั้ลเข้าไปกอดอ่า

อบอุ่นชะมัดเลยกอดของกาอาระ ตอนนี้เค้าจะรู้มั้ยน่ะว่าเราแอบชอบเค้าอยู่ 

"ชั้ลจะปกป้องดูแลเทอเองน่ะ ซากุระ"กาอาระพูดกับชั้ลด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ก่อนจะกอดชั้นให้แน่นยิ่งขึ้น
ชั้ลก็ค่อยๆกอดเค้าตอบ และเหมือนเค้าจะรู้น่ะ

"เอ่อ กาอาระที่ชั้ลมานี่ชั้ลจะมาขอยืมเบตาดีนหน่อยอ่ะ ที่ห้องชั้ลมันหายไปไหนก็ไม่รู้ -////- "ชั้ลพูดไปหน้าแดงไป 
เค้าค่อยๆคลายอ้อมกอดก่อนจะเดินไปหยิบกล่องยาแล้วมานั่งที่เตียง

"ชั้ลทำแผลให้ นั่งเฉยๆ -__- "กาอาระพูดก่อนจะก้มลงเปิดกล่องยาออกมา
กาอาระเดินไปหยิบผ้าเช็ดหน้าของเค้าแล้วไปชุบน้ำแล้วกลับมาล้างแผลให้ชั้ล เค้าค่อยๆเช็ดเบาๆตามใบหน้าชั้ล แล้วเค้าก็ค่อยๆเอาผ้านั้นมาเช้ดแขนชั้ลที่ถะลอกทั้งสองข้าง ซี๊ด! แสบอ่า แล้วเค้าก็เทน้ำยาสีฟ้าลงบนสำลีแล้วค่อยๆเช็ดแผลรอยกรีดที่หน้าของชั้ล ซี๊ด!แสบโว้ย ทำไมมันแสบอย่างนี้น่ะ ชั้ลเอาหน้าหลบจากมือกาอาระที่ถือสำลีชุบน้ำยาก่อน

"แสบหรอ ทนหน่อยน่ะ -__- "โห กาอาระ นี่ขนาดนายทำหน้าตายชั้ลยังหลงเสน่ห์นายได้ขนาดนี้เลย แล้วถ้านายยิ้มนี่ชั้ลไม่เป็นลมเลยหรอ

ชั้ลค่อยๆยื่นหน้าไปหากาอาระเพื่อจะให้เค้าเช็ดต่อ เค้าก็เช็ดไปเรื่อยๆ บางทีมันก็แสบ บางทีมันก็รู้สึกดี คงเพราะกาอาระทำแผลให้ละมั้ง  กาอาระเอาเบตาดีนมาหยอดลงบนแผลถลอกของชั้ลก่อนจะเก็บมันไว้ที่เดิม

"ส่วนแผลรอยกรีดนั่น รอแปปนึงน่ะ "กาอาระค่อยๆหยิบปาสเตอร์ยาสีชมพูรูปหัวใจขึ้นมา แล้วแปะลงบนรอยกรีดนั่น 
ก่อนจะค่อยๆเอาหน้าเข้ามาใกล้ แล้วก็จูบมันเบาๆบนแผลที่ติดปาสเตอร์ยาอยู่ที่หน้า อย่างเนิ่นนาน

ชั้ลเริ่มรู้สึกว่าชั้ลหน้าเริ่มร้อนผ่าวขึ้นมายังไงก็ไม่รู้อ่ะ กาอาระนี่อยู่ใกล้ๆแล้วอบอุ่นจิงๆเลย แล้วเค้าก็ค่อยๆถอนหน้าออก

"ซากุระ ชั้ลว่าเทอพักที่ห้องชั้ลก่อนก็ได้น่ะ เผื่อชั้ลจะได้ดูแลเทอ เทอขึ้นไปนอนบนเตียงก่อนเถอะ"กาอาระพูดก่อนจะจัดหมอนให้มันน่านอน

"จะ จะ จะดีหรอ กาอาระ">////< กรี๊ด!!!!! จะได้นอนเตียงของกาอาระหรอเนี่ย

"ดีสิ ก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรนิ -__- "กาอาระพูดหน้าตายอีกแล้ว

"อืม ขอบใจนะ ^^" ชั้ลค่อยๆล้มตัวลงไปนอนในท่าที่สบายตัว

"เทอนอนไปเถอะ เดี๋ยวชั้ลจะนั่งอ่านหนังสือที่โซฟาซักหน่อย"

"อืม"ชั้ลค่อยๆล้มลงนอน แล้วเผลอหลับไป

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

125 ความคิดเห็น

  1. #88 + De la felicided Soul + (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 เมษายน 2557 / 23:25
    กาก้าอ่อนโยนน่ารัก><
    #88
    0
  2. #59 กิ่ง (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2556 / 10:20
    อ๊ายยยย เค้าอยากเป็นซากุอ่ะ ส่วนแกนังคารินเด่วก็ไปตบแทนซากุเลยนี้ ยัย 11.ร.ด
    #59
    0
  3. #41 mintty555 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2555 / 21:24
    อัพพพพ
    #41
    0
  4. #17 แองจี้ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มีนาคม 2555 / 14:57
    สนุกมากเรยค่ะ ยัยชะนีแดงนี่น่าตบจิงๆ- -"
    #17
    0