Fic naruto ซากุระ กับ5หัวใจ

ตอนที่ 1 : ความทรงจำอันเลวร้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,145
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    8 ก.พ. 55

หลังจากนั้นก็3ปีมาแล้วสิน่ะ ที่ชั้ลไม่ได้เจอกับซาสึเกะคุงอีกเลย ชั้ลยังจำภาพวันนั้นได้เสมอไม่เคยลืม ภาพที่

ซาสึเกะคุงจากชั้ลไปโดยที่ซาสึเกะคุงไม่หันมาเหลี่ยวแลชั้ลเลย(แว๊ก แค่บรรทัดแรกก็จะร้องแร้ว ฮือๆๆๆ

:kimsaratta)

ทำไมกันน่ะ ทั้งที่ชั้ลรักเขาสุดหัวใจ รักมาก รักที่สุด และรักยิ่งกว่าใคร เวลานึกถึงซาสึเกะคุงชั้ลก็ร้องไห้ออกมา

ทุกครั้ง ทั้งที่บอกกับตัวเองอยู่ตลอดว่าอย่าร้องไห้ แต่น้ำตาเจ้ากรรมก็ออกมา ทุกครั้งที่ชั้ลร้องออกมาน้ำตาของ

ชั้ลแทบจะเป็นสายเลือด ทำไมกันน่ะ ชั้ลถึงไม่ลืมเค้าซักที คงอาจจะเพราะชั้ลยึดติดกับหัวใจที่ยังคงซื่อสัตย์รัก

เค้ามาก็ได้ แต่ว่ายิ่งนึกก็ยิ่งเจ็บน่ะ เมื่อก่อนนั้นที่ซาสึเกะคบชั้ลเอาไว้แก้เหงาแต่พอตกเย็นชั้ลก็เหมือนไม่อยู่ใน

สายตาเค้าทุกที เพราะพอถึงตอนเย็นน่ะ คาริน ก็ต้องมาหาซาสึเกะคุงทุกครั้งและซาสึเกะคุงก็ออกไปจากบ้านทุก

ครั้ง คงจะสงสัยอยู่ล่ะสิว่าเค้าทั้งสองคนออกไปไหนกัน ก็น่ะ ออกไปเที่ยวกันไงล่ะ แต่ว่า ก็มีอยู่วันหนึ่งที่เกิดขั้น

ระหว่างที่ทางที่ชั้ลกำลังจะเดินไปที่โรงเรียนชั้ลก็ไปสะดุดกับชายหนุ่มผู้หนึ่งชั้ลจึงทักเค้าไป

"อรุณสวัสดิ์จ๊ะ ซาสึเกะคุง"ชั้ลที่วิ่งเข้าไปทักและยิ้มออกมาให้กับชายหนุ่ม

ซาสึเกะที่เห็นอย่างนั้นจึงรำคาญ และเบื่อขี้หน้าจึงเดินสวนไปและไม่หันกลับมา

หญิงสาวสีผมดอกซากุระที่ไม่เข้าใจเหมือนกันที่ทำไมชายที่เขารักถึงได้เดินหนีออกไป แต่เทอก็ไม่ได้สนใจคง

เพราะเทอเห็นว่าซาสึเกะคงมีเหตุผลอะไรซักอย่าง

แต่เมื่อเทอเดินเข้าไปในห้อง เทอก็ต้องพบกับสิ่งที่เทอไม่ควรจะได้เห็นเลย เพราะเทอกำลังเห็นซาสึเกะกับคาริน

กำลังจูบกันอยู่ต่อหน้าเทอ

ซาสึเกะที่นั่งอยู่บนเก้าอี้โดยทีคารินสาวแว่นผมสีแดงแปร๊ดนั่งควบอยู่บนตักพร้อมค้องแขนที่คอของซาสึเกะและ

โน้มหน้าให้จูบลงมาที่ตนอย่างเนิ่นนาน และเหมือนว่าทั้งสองคนเหมือนจะไม่สนใจอะไรกับคนในห้องเลย

ซากุระที่เห็นอย่างนั้นถึงกับน้ำตานองหน้าในชั่วพริบตา และยืนมองสองคนที่กำลังมีความสุขกันอยู่ตรงหน้าด้วย

สายตาอันเจ็บปวดอย่างมาก

คารินที่เหลือบมาเห็นซากุระมองอยู่จึงบอกให็ซาสึเกะหยุดจูบเทอก่อนจะหันหน้าไปหาซากุระ

"ว่าไงจ๊ะ ยัยซากุระ มายืนบื้ออะไนอยู่ตรงนี้หรอ"คารินพูดด้วยน้ำเสียงสะใจเป็นอย่างมาก

"ก็เปล่านิ ชั้ลไม่ได้คิดจะขัดเวลาอันมีค่าของพวกเทอสองคนหรอก จะทำอะไรก็ทำกันไปเถอะ ไม่เห็นต้องมา

สนใจคนอย่างชั้ลนี่"ซากุระพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ แต่ก็พยายามที่จะพูดด้วยน้ำเสียงที่เป็นปกติที่สุด

"โอ๊ะ โอ๋ ซากุระผู้น่าสมเพช ชั้ลยังไม่ได้ว่าอะไรเทอเลยน่ะ ชั้ลแค่ถามเฉยๆเอง อ่อ จิงสิ ซาสึเกะคุงเค้าอยากจะ

บอกอะไรเทอด้วยแหล่ะ"คารินพูดด้วยน้ำเสียงตอแหลแบบสุดๆ แล้วก็ขยับออกมาจากซาสึเกะ และไปยืนข้างๆ

"นี่ ซากุระ"ซาสึเกะพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา เเละไม่คิดแม้แต่จะมองหน้าซากุระ

"มะ มีอะไรหรอซาสึเกะคุง"ซากุระพูดด้วยความอ่อนนุ่ม เพราะหวังว่าซาสึเกะจะยังสงสารหรือว่าให้เกียรติเทอบ้าง

ในฐานะแฟน

"ชั้ลจะบอกว่า เทอน่ะ ไม่ต้องมาคอยเกะกะชั้ลอีกน่ะ "ซาสึเกะพูดแล้วหันหน้าไปยิ้มกับคารินที่ยืนอยู่ข้างๆพร้อม

ลากคารินให้มานั่งค่อมตนบนตัก

"นี่มันหมายความว่ายังไง ล่ะ ซาสึเกะคุง"หญิงสาวพูดเหมือนไม่เชื่อหูตัวเอง

"นั่นก็หมายความว่าเทอไม่ต้องมาตามคอยจู้จี้จุกจิกชั้ลอีก เพราะชั้ลเลิกกับเทอ และก็ชั้ลมีแฟนแล้วด้วย ดีกว่าเท

อเป็นไหนๆอีก

"ฮึก ซาสึเกะ อึก คุง ทำไมกันล่ะ ฮึก ฮือๆ ๆๆ"หญิงสาวพูดด้วยน้ำตานองหน้าและร้องไห้ไม่หยุดอีก

"ก็เทอน่ะ มันน่ารำคาญ และที่สำคัญเทอน่ะไม่ใช่สิ่งที่ชั้ลต้องการ สิ่งที่ชั้ลต้องการก็คือ คารินต่างหาก"ซาสึเกะ

พูดขึ้นพร้อมกับโน้มหน้าคารินลงมาให้อยู่ใกล้ๆกับหน้าของตัวเอง แล้วประทับริมฝีปากกับสาวที่อยู่บนตักอย่าง

ดูดดื่ม

หญิงสาวผมสีดอกซากุระเห็นอย่างนั้นจึงได้แต่พร่ำกับตัวเองว่าตนทำอะไรผิด ชายหนุ่มที่รักของเทอถึงทำอย่าง

นี้

ปัง!          กลุ่มเพื่อนสาวของเทอ ที่มี เท็นๆ อิโนะ ฮินาตะเทมาริ ได้เข้ามาในห้องเรียน

"นี่ยัยโหนก แกเป็นอะไรไป ทำไมถึงร้องไห้อย่างนี้ฮ่ะ "อิโนะที่เห็นอย่างนั้นรีบวิ่งมาดูอาการเพื่อนสาวทันที

"คุณซากุระจังคะ เป็นอะไรไปคะ ใครทำอะไรคุณคะ ทำไมถึงได้อยู่ในสภาพแบบนี้"ฮินาตะที่เห็นเพื่อนสาวร้องไห้

อย่างหนักก็ต้องเข้ามาปลอบทันที

"นี่ ซากุระ ชั้ลถามหน่อย ใครมันทำให้เมอร้องได้ถึงขนาดนี้ บอกมาซะ ชั้ลจะไปฆ่ามันให้ตาย!!!!"เท็นๆถามซากุระ

ออกมา แล้วพูดออกมาด้วยความบ้าคลั่ง

"ใครกันน่ะที่ทำเทอได้ถึงขนาดนี้ เฮ้อ! ฮินาตะ เทอพาซากุระไปนั่งที่โต๊ะก่อนน่ะ เดี๋ยวชั้ล อิโนะ และเท็นๆจะ

เคลียร์ให้เอง"เทมาริพูดด้วยน้ำเสียงที่อยากฆ่าใครซักคนที่มันทำร้ายเพื่อนของเขาขนาดนี้

"ค่ะ คุณเทมาริซัง ฝากด้วยน่ะคะ"ฮินาตะพูด แล้วลากซากุระให้ไปนั่งพักก่อน

แล้วพวกสาวๆอย่างอิโนะ เท็นๆ เทมาริ ก็หันหน้ามาถามคนในห้องกัน

"เฮ้!!! ใครที่ทำซากุระเพื่อนชั้ลออกมาเดี๋ยวนี้เลยน่ะเว้ย "เท็นๆพูดด้วยน้ำเสียงที่อยากจะระเบิดทันที

"ชั้ลเอง มีอะไรย่ะ ยัยทอม ชั้ลเองแหละที่ทำให้ยัยนั่นร้องอย่างจะตายเอง ทำไม มีปูัญหาอะไรย่ะ!!!"คารินพูด

พร้อมกับหันหน้ามาประจัญทั้งที่ยังนั่งตักซาสึเกะอยู่

"อ่อ ป้าชะนีแดงนี่เอง ป้าทำอะไรซากุระน่ะ ออกมาให้ชั้ลเตะเดี๋ยวนี้น่ะ มาให้ชั้ลเตะเดี๋ยวนี้เลย!!!"เท็นๆพูดแล้วเดิน

จ้ำอ้าวออกไปหายัยคาริทันที

"กรี๊ด!!!! แกเป็นใครย่ะ แล้วแกนังทอม มันหนักหัวอะไรเทอล่ะ ซาสึเกะดูสิคะ พวกบ้าเนี่ยมันจะทำร้ายคารินอ๊า"ยัย

คารินพูดแล้วอ้อนซาสึเกะ ให้หันมาช่วยตน

"อ่อ นี่แก ไอ้หัวเป็ด แกก็เป็นคนทำร้ายซากุระ ด้วยใช่มั้ยหา!!! ชั้ลจะคิดบัญชีรวบยอดแกกับยัยชะนีแดงนี่ไป

พร้อมกันเลย!!"เทมาริที่เงียบอยู่นานก็พูดด้วยความแค้นแทนเพื่อน

ปัง!! ประตูถูกเปิดออก มาและพบกับชายหนุ่มที่เป็นเพื่อนกับซาสึเกะ แต่เป็นแฟนกับพวกหล่อนๆฝ่ายซากุระ

"นี่!! เกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย"เนจิ ชายหนุ่มผมยาว ที่มีตาสีขาวเหมือนกับฮินาตะ ก็เพราะว่าพวกเขาทั้งสองคนเป็นพี่

น้องกันนี่ และเป็นแฟนกับเท็นๆ

"นี่ เนจิ นายช่วยบอกเพื่อนนายด้วยสิว่าอย่าคิดจะมาทำร้ายซากุระอีกน่ะ และก็ช่วยจับยัยชะนีแดงนี่กลับป่าไปซะ

เพราะที่นี่ไม่ใช่ป่า ที่จะมีชะนีแดงอย่างป้า มาร้องหา ผัวๆ อยู่"เท็นๆพูดออกไป

"เฮ้ย!!! ซากุระจัง ฮินาตะ! ซากุระจังเป็นอะไรไป ใครแกล้งอ่ะ "นารูโตะ หนุ่มอารมณ์ดี ถามฮินาตะผู้เป็นแฟนสาว

"ก็พวกซาสึเกะคุงยังไงล่ะนารูโตะคุง"ฮินาตะพูดไป

"หาว มีเรื่องอะไรกาน เห้อ น่าเบื่อๆๆๆ ผู้หญิงนี่น่ารำคาญชะมัด"ชิกามารุ  แฟนหนุ่มของเทมาริ

"ก็ซากุระร้องไห้เพราะไอ้หัวเป็ด กับยัยป้าชะนีแดงนี่น่ะสิ ชิกามารุ"เทมาริพูด

"นี่ ซาอิจ๋า^^ ช่วยไปฆ่า ซาสึเกะคุงให้หน่อยสิที่รัก น๊าา เพื่อเพื่อนเค้า"อิโนะที่โอบรอบคอแฟนหนุ่มของเทอ

"ครับ คุณอิโนะจัง ^^"ซาอิพูด

"แล้วสรุปว่าไอ้ซาสึเกะมันไปหาเรื่องอะไรพวกเทอห่ะ ถึงได้โมโหหยั่งกะอยากจะฆ่าใครตายได้ขนาดนี้"เนจิ หนุ่ม

ที่มีสติ ประคับประคองได้ก่อนใครจึงถามขึ้น

"ชั้ลแค่บอกเลิกกับซากุระ อยู่ๆเจ้าตัวเค้าก็ร้องไห้ฟูมฟายขึ้นมาเอง มันก็แค่นี้"ซาสึเกะที่เงียบมานานก็พูดขึ้นอย่า

งกวนๆ

"เฮ้!! ซาสึเกะ แกบอกเลิกกับซากุระจังงั้นหรอ นี่แกเป็อะไรไป แกไม่นึกถึงหัวอกซากุระจังบ้างหรอว่าเค้าจะคิดยัง

ไงนาะ ห่ะ!!"นารูโตะพูดด้วยความโมโห

"แล้วมันจะทำไมล่ะห่ะเจ้านารูโตะ คนำคัญของชั้ลตอนนี้ก็อยู่ข้างกายชั้ลแล้วด้วย ที่เหลือชั้ลก็ไม่ต้องไปสนใจ

ใครอีก"ซาสึเกะพูดขึ้น พร้อมกับส่งสายตาเชิงบอกว่า ไม่เป็นไรแล้ว ให้กับคาริน

"นี่ นายมัน!!!"นารูโตะพูดขึ้นด้วยความโกรธ เพราะไม่คิดว่าเพื่อนของตนจะเป็นอย่างนี้

"พอแล้วล่ะนารูโตะ พอแล้ว ปล่อยมันไปเหอะ เพราะชั้ลก็ไม่คิดจะไปสนใจอะไรกับเค้าอีกแล้วล่ะ ชั้ลเข็ดซะแล้ว

"ซากุระพูด แล้วฝืนยิ้มออกมานิดหน่อย

"ซากุระ ..."เพื่อนๆพูดขึ้นมองซากุระด้วยความเป็นห่วง

"ชั้ลไม่เป็นอะไรแล้วจิงๆ อย่าห่วงไปเลยน่ะ^^"ซากุระพูดขึ้นแล้วยิ้มอย่างอ่อนโยน

"หึ! รู้ตัวก็ดี จะได้ไม่ต้องมาคอยเจาะแจะอะไรซาสึเกะคุงของชั้ลอีก ชิ!!"คารินพูดด้วยความหมั่นไส้

"นี่ ซาสึเกะ ชั้ลขอร้องล่ะ ก่อนที่ชั้ลจะฆ่ายัยชะนีแดงนี่กับนาย ช่วยเอายัย๙ะนีแดงนี่กลับออกไปจากห้องเรียนซะ

ก่อนที่ชั้ลจะทนไม่ไหว"เท็นๆพูดขึ้น

"อืม ชั้ลว่านายควรทำตามที่เท็นๆพูดน่ะ ก่อนจะไม่ได้ตายดีหน่ะ"เนจิพูดสมทบอีกคน ที่เขาพูดไม่ใช่เพราะอะไร

หรอก เพราะว่าพวกสาวๆน่ะสิ ถืออาวุธกันครบมือแล้ว อิโนะ เท็นๆ และฮินาตะ ถือ คุไนกันครบมาเลย นั่นหมายถึง

พร้อมแล้วที่จะฆ่าคน ถ้าหันไปมองเทมาริตอนนี้ล่ะก็ กางพัดยักย์ออกมาเรียบร้อยแล้วล่ะ

"ซาสึเกะคูงงง งั้นคารินขอตัวไปก่อนน๊า กู๊ดบายคิสกันก่อนเร็วสิคค่ะ"คารินพูดขึ้นแล้วยื่นหน้าไปหาซาสึเกะ ซาสึ

เกะก็จูบกับคารินซะแบบดูดดื่ม นั่นทำให้น้ำตาของซากุระไหลมาอาบแก้ม

ปัก! คุไนสามอันปักอยู่ข้างหลังซาสึเกะกับคาริน นั่นเป็นเชิงสัญญาณว่า พวกเทอเตรียมที่จะฆ่าคนกันจิงๆแล้วน่ะ

"เฮ้!! จะมัวร่ำลาอะไรกันอีก รีบๆไปได้แล้วยัยชะนีแดง มันเป็นอัปมงคลของห้องถ้าขืนเทออยู่ต่อไปหน่ะ!!"เท็นๆ

พูดขึ้น

"งั้นไปก่อนน่ะคะ ซาสึเกะคูงง ชิ!!"คารินหันหน้าไปชิให้กับเท็นๆและซากุระแล้วรีบเดินออกไป

"แฟนใครหว่า ปาคุไนแม่นมากเลยน่ะ ถ้าเจ้าสองคนนั่นหลบไม่ทันน่ะ คุไนคงจะปักคาหน้าอยู่ล่ะ หึ"เนจิพูดขึ้นแล้ว

หันไปโอบเอวเท็นๆไว้

"หนอ คุนอิโนะนี่ร้ายจิงๆเลยน่ะครับ^^"ซาอิพูดขึ้นแล้วโอบเอวอิโนะไว้

"ฮินาตะจ๋าา ^^ แหม แต่กี้ที่ปาคุไนหน่ะ แรงเยอะจังเลย เค้าเริ่มกลัวแล้วน๊า ไม่คิดว่าจะโหดขนาดนี้ แต่ก็น่ารัก

สำหรับผมน๊า"นารูโตะพูดขึ้นแล้วกระโจนไปกอดฮินาตะจากด้านหลัง ทำเอาเจ้าตัวหน้าแดงไปเลย

"นารูโตะคุงนี่ล่ะก็//^^//"ฮินาตะพูดแบบเขินๆ

"ว่าแต่เทอนี่ล่ะก็ ไม่ปาคุไนกับเค้าบ้างล่ะ เทมาริ"ชิกามารุพูดขึ้นเเล้วกิดเทมาริจากด้านหลังเอาไว้แล้วเอาคาง

เกยไหล่เทมาริ

"ไม่ล่ะ กะว่าจะใช้พัด พัดให้ปลิวไปนรกเลยดีกว่า"โอ๊ะ โอ คนนี้คิดแหวกแนว (แหวกลงนรกเลยล่ะ:คิมซารัตต้า) 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

125 ความคิดเห็น

  1. #83 + De la felicided Soul + (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 เมษายน 2557 / 22:33
    ไอชั้นจะฆ่าทั้งเกะทั้งคาริน มาทำหนูกุได้ไงTT
    #83
    0
  2. #77 พลอย (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2556 / 10:12
    นังคาร่านนนนนนนนนนนนนนนนนนฉันเกลียดเเก๊!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!เกะก็อีคนบังอาจมาทำให้ซากุระจังร้องไห้งั้นเรอะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    #77
    0
  3. #54 กิ่ง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2556 / 09:31
    เกะเลวจิงๆ
    #54
    0
  4. #37 mintty555 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2555 / 20:55
    อัพพพค่เป็นกันเองเป็นกันเอง
    #37
    0
  5. #6 Yoshida Akira (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มีนาคม 2555 / 11:10

    อ่านแล้วสนุกจ้า น่าติดตาม
    แต่อยากให้แก้บางคำหน่อยถ้าใช้ภาษาได้ถูกต้อง
    เช่น คุน --> คุณ
            ชั้ล --> ฉัน/ชั้น(แบบนี้ก็ได้จ้า)
    จะทำให้อ่านสนุกขึ้นนะ เพราะอ่านแล้วไม่รู้สึกติดขัดกับภาษาจ้า
    แนะนำนิดหน่อย ไม่โกรธกันนะ

    #6
    0
  6. #5 แมวอ้วน (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2555 / 23:46
    เช็คภาษาหน่อยนะจ๊ะ อ่านแล้วมันขัดๆน่ะ อย่างคำว่า "ชั้ล" เป็นต้น

    มันต้อง ฉัน ใช่มั้ย
    #5
    0
  7. #4 สีจ้า (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2555 / 21:35
    น่าจะจัดบรรทัดให้อ่านออกง่ายกว่านี้นะคะ



    ลายตาา @_@
    #4
    0