[SJ]Would you marry me? แต่งงานกันนะ {YeRyeo,KyuMin etc.}

ตอนที่ 9 : PART 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 66
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    26 พ.ค. 55

 Part 7

 

                ภายในห้างสรรพสินค้าชื่อดังซึ่งเป็นอีกหนึ่งในเครือข่ายธุรกิจของร่างสูงแก้มป่องตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางกรุงโซล จัดแบ่งเนื้อที่เป็นสัดส่วนอย่างลงตัว รวบรวมศิลปะของแต่ละประเทศที่เป็นเอกลักษณ์ประจำประเทศมาจัดไว้ในห้างแห่งนี้อย่างสวยงาม เสมือนเดินอยู่ในประเทศนั้นๆ

            ร่าง 2 ร่างเดินเคียงคู่กันโดยมีมือหนากอบกุมมือเล็กไว้มั่น ราวกับว่าร่างเล็กจะหายไปไหน

            “พี่เยซองไม่ต้องจับแน่นขนาดนี้ก็ได้ฮะ>//<

            “ไม่ได้หรอกครับตัวเล็ก ที่นี่คนเยอะเดียวจะหลงเอาได้นะ จับมือกันอย่างนี้แหล่ะดีแล้ว ^_^ วันนี้พี่ตามใจตัวเล็กเต็มที่เลยนะอยากทำอะไรบอกพี่เลยนะครับ” ร่างสูงหาข้ออ้างแถไปเรื่อย อยู่ในห้างของตัวเองถึงหลงก็แค่โทรหาลูกน้องให้ดูกล้องวงจรปิดก็แค่นั้น แต่ที่จับอ่ะมันเป็นความต้องการส่วนตัวต่างหาก คึคึ

            “อืมมม อุคกี้แล้วแต่พี่เยซองละกัน พี่เยซองทำอะไรอุคกี้ก็ทำด้วย” คนตัวเล็กบอกกลับไปอย่างน่ารัก มันช่างน่าเอ็นดูเหลือเกินสำหรับชายหนุ่ม

            “งั้น เราดูหนังกันมั้ยครับ”

            “ฮะ อุคกี้ก็ไม่ได้ดูมานานแล้วเหมือนกัน”

            ทั้งสองเดินไปดูรอบหนังเมื่อตกลงกันได้แล้งว่าจะดูเรื่องอะไรชายหนุ่มจึงไปซื้อบัตรมาให้

            “อีกตั้งชั่วโมงแน่ะกว่าหนังจะเริ่ม ไปทานไอติมกันมั้ยครับ” ชายหนุ่มที่เห็นว่าอีกนานกว่าที่หนังจะฉายจึงชวนร่างเล็กไปหาอะไรทานจะได้ไม่เสียเวลารอ ที่สำคัญจะได้ใกล้ชิดกับร่างเล็กยิ่งขึ้น

            “ฮะ งั้นไปร้านประจำของอุคกี้นะ มานี่ทีไรอุคกี้ก็ไปทานเกือบทุกครั้งเลย”

            “ครับ ตามใจตัวเล็กเลย ^_^

          เมื่อมาถึงร้านพนักงานต้อนรับอย่างดีเมื่อเห็นว่าเป็นลูกค้าเจ้าประจำ ที่สำคัญยังมากับเจ้าของห้างด้วย ถ้าต้อนรับไม่ดีเดี๋ยวจะไม่มีที่ทำงานเอาได้

            “เชิญด้านในเลยนะคะมุมโปรดของคุณรยออุคว่างพอดีเลยค่ะ” พนักงานสาวเชื้อเชิญทั้งสองอย่างสุภาพแถมยังรู้มุมโปรดคนตัวเล็กอีกด้วย

            “ออ ขอบคุณฮะ ^_^ ร่างบางเดินตามพนักงานเข้าไปยังมุมที่โปรดที่สุด มุมที่เหมาะกับการนั่งทานไอศกรีม มองเห็นวิวด้านนอกของกรุงโซลมุมสูง ยิ่งถ้าเป็นยามค่ำที่ตรงนี้จัดว่าเป็นที่ที่สวยมากเลยทีเดียว

            สองร่างนั่งเคียงกันโดยหันหลังให้โต๊ะอื่น พนักงานยื่นเมนูให้กับทั้งสองเลือก แล้วยืนรอด้วยความเต็มใจที่ได้รับใช้เจ้าของห้างและลูกค้าประจำที่แสนน่ารัก อีกทั้งยังแนะนำเมนูต่างๆ ที่มาใหม่อีกด้วย

            รยออุคสั่งของตัวเองเรียบร้อย เยซองจึงสั่งบ้าง แต่การสั่งเมนูของทั้งสองช่างต่างกัน รยออุคสั่งยาวจนพนักงานแทบจิ้มเมนูไม่ทัน แถมย้ำอีกว่าถ้าใกล้หมดเมื่อไหร่ค่อยเอามาเสิร์ฟเพราะกลัวจะละลายไปซะก่อน ส่วนร่างสูงสั่งเพียงกาแฟร้อนเท่านั้น

            “ตัวเล็กสั่งเยอะแบบนี้จะกินหมดหรอครับ” เยซองที่นั่งอึ้งไปซักพัก จึงเอ่ยถามเมื่อสติกลับมา

            “แค่นี้ไม่เยอะหรอกฮะ อยู่ในระดับปกติ คิคิ” คนตัวเล็กอธิบายแล้วส่งยิ้มแป้น

            ชายหนุ่มเห็นร่างเล็กมีความสุขก็อดยิ้มตามไม่ได้ คนอะไรน่ารักจริงเชียว ด้วยความหมั่นเขี้ยวเลยแกล้งบีบจมูกน้อยๆ ของร่างเล็กเล่น หยอกล้อไปมาอย่างมีความสุข ทำให้หลายๆคนที่เห็นอิจฉากันเป็นแถบๆ

 

            “คุณรยออุคคะ นี่เป็นของขวัญพิเศษจากทางร้านค่ะ” เมื่อทานไปซักพักพนักงานสาวคนเดิมนำเค้กไอศกรีมขนาดไม่ใหญ่ไม่เล็กมาวางไว้ตรงหน้าของร่างบาง รยออุคที่เห็นเอามาวางให้ก็งงน้อยๆ แต่พอมองดูตัวเค้กแล้วเห็นอักษรที่บรรจงเขียนอย่างดี ก็ถึงกับน้ำตาคลอมองชายหนุ่มที่ส่งยิ้มอบอุ่นมาให้

            “ฮะ” รยออุคพยักหน้าเบาๆ ให้กับร่างสูง แก้มนิ่มสองข้างแดงสุกราวลูกตำลึง แล้วมองก้อนเค้กเก็บรายละเอียดให้ได้มากที่สุด บันทึกลงแมมโมรี่ที่อยู่ในหัวใจ (อุคกี้เห็นอะไรหว่า??)



 

 

 

 

 

 

            “ตอนนี้เราเป็นแฟนกันแล้วเนอะ ^_^ เมื่อร่างสูงได้รับคำตอบยิ้มแก้มแทบปริ

            “พี่เยซองอ่ะ >///< คนบ้าเขินจะแย่อยู่แล้วยังย้ำอีก หน้าจะระเบิดอยู่แล้วนะ

            ว่าแล้วคนตัวเล็กก็ก้มหน้าก้มตากินไอติมอย่างไม่สนใจโลก ก็คนมันเขินอ่ะ งือ ชายหนุ่มมองร่างน้อยแก้เขินด้วยการกิน อย่างมีความสุข

            “ดูสิเลอะหมดแล้วนะ ค่อยๆทานก็ได้ครับ ไม่ต้องรีบ” เมื่อแฟน(เมื่อกี้)ทักขึ้น รยออุคจึงรีบเช็ดคราบไอติมที่เลอะเทอะออกจนหมด

            “หมดแล้วใช่มั้ยฮะ” ถามเพื่อความแน่ใจอีกที (คิดถูกแล้วหรอที่ไปถามอ่ะ)

            “ยังไม่หมดเลยเหลืออีกตั้งเยอะ มาพี่เช็ดให้ดีกว่า” ร่างสูงแกล้งบอกไปทั้งๆ ที่ไม่มีคราบไอติมเหลืออยู่ จากนั้นก็จัดการทำเป็นว่าจะเช็ดให้สุดท้ายก็....

            อื้มมม...

            O_O

          -///////////////-

          ร่างสูงละเลียดชิมความหวานจากปากบาง ความนุ่มหยุ่นหอมหวานปะทะเข้ากับปากหนา ลิ้นร้อนเลียเบาๆ ตรงขอบปาก ก่อนสอดเข้าไปหาความหวานล้ำที่ไม่เคยพบเจอมาก่อนภายในโพรงปากสวย

            ร่างเล็กที่ตอนแรกตกใจ เริ่มเคลิ้มไปกับรสจูบที่อ่อนโยนของร่างสูง จูบที่ไม่เคยได้รับจากใครคนอื่นมีเพียงร่างสูงตรงหน้าคนเดียวเท่านั้น

            ลิ้นร้อนไล่เกี่ยวกระหวัดกับลิ้นเล็กที่เริ่มตอบกลับอย่างไร้เดียงสา แต่กลับทำให้ร่างสูงแทบควบคุมอารมณ์ไม่อยู่

            อื้ม อื้ม

            ร่างเล็กทุบอกร่างสูงเบาๆ เมื่อหมดอากาศที่จะใช้หายใจ ร่างสูงค่อยๆ ถอดจูบออกมาอย่างช้าๆ แล้วจูบเบาๆ ซ้ำๆ อยู่อย่างนั้น

            “พี่เยซองอ่ะพอแล้ว อายคนอื่นเค้า >/////< ร่างเล็กพูดเสียงเบาราวกระซิบ

            “อายทำไมครับ เค้าจะได้รู้ไงว่าเราเป็นแฟนกัน จะได้ไม่มีใครมายุ่งกับตัวเล็กของพี่ พี่หวงนะดูซิตั้งแต่เข้ามาก็มีแต่คนมองตัวเล็ก พี่ต้องรีบประกาศก่อนไงว่าคนเนี้ย แฟนพี่” คนตัวโตจงใจเน้นคำว่าแฟน ให้คนอื่นได้รู้ ร่างเล็กตอนนี้ก็นั่งหน้าแดงไปแล้วตามระเบียบ

            “อืมมม ไอติมร้านนี้อร่อยดีนะสงสัยต้องมากินกับตัวเล็กบ่อยๆ แล้วแหล่ะ^_^

            >//////<    งือ พี่เยซองบ้า

 

            ทั้งสองนั่งเล่นอยู่ซักพักจนถึงเวลาที่หนังเข้าจึงค่อยเดินออกมา ร่างสูงโอบเอวคอดของคนตัวเล็กไม่ปล่อยตลอดทาง จนเข้ามาภายในโรงหนังสุดหรูที่ไม่มีใครซักคนเดียว

            “พี่เยซองฮะ ทำไมไม่มีใครเลยอ่ะ” ร่างเล็กเก็บความสงสัยไว้ไม่ได้จึงเอ่ยถาม

            “พี่จองไว้สำหรับเราสองคนน่ะ จะได้เป็นส่วนตัว”   เมื่อเฉลยแล้วจึงกุมมือเล็กไปนั่งยังที่นั่งสวีท ทั้งสองดูหนังไปเรื่อยๆ แต่เหมือนจะเป็นคนตัวเล็กดูอยู่คนเดียวมากกว่าเพราะชายหนุ่มเอาแต่มองร่างเล็กไม่วางตา

            “พี่เยซองมองอะไรอ่ะ” รยออุคเพิ่งรู้สึกตัวจึงหันมาถาม

            “มองแฟนคนสวย^_^

          “นู้น ดูหนังไปเลย ไม่ต้องมาจ้องอุคกี้นะ อุคกี้ไม่มีสมาธิดูหนังแล้ว” ร่างเล็กโวยวายน้อยๆ มาจ้องอยู่อย่างนี้ดูไม่รู้เรื่องแล้วเนี่ย กำลังสนุกเลย

            “อ้าวหรอ งั้น....ก็ไม่ต้องดูแล้วกัน”

ว่าจบก็จับตัวเล็กประกบปากทันที ส่งทูตสัมพันธ์เข้าไปทำความรู้จักกับเจ้าของบ้าน เรียวลิ้นหนาไล่ต้อนลิ้นเล็กจนไม่มีที่ให้หนีเลยต้องตอบกลับมาเบาๆ เรียนรู้การจูบจากครูที่แสนเต็มใจสอนภาคปฏิบัติไม่เน้นทฤษฎี

อื้มมมม..อืมมม

ตุบ ตุบ

ร่างเล็กทุบอกเบาๆ ร่างสูงถอนออกมา แล้วประกบเข้าไปใหม่ ฟันคมขบดูดเม้มริมฝีปากบางทั้งบนและล่างจนบวมเจ่อ ทั้งสองแลกเปลี่ยนน้ำหวานกันไม่รู้จักพอ จนน้ำใสไหลออกมามุมปากร่างสูงจูบซับออกหมด จูบกันดูดดื่มอยู่อย่างนั้น เนิ่นนาน

 ยิ่งจูบก็ยิ่งอยากจูบอยากสัมผัสให้มากขึ้นเรื่อยๆ ร่างเล็กนี้ช่างเป็นคนที่น่ากลัวเหลือเกิน ทำให้เขารักจนไม่รู้จะรักยังไงแล้ว ความต้องการตัวร่างบางนี้ก็ยิ่งทวีมากขึ้น

“อืมมมม พะ พี่ เย อืม ซอง พอแล้ว อืม” ร่างบางบอกอย่างทุลักทุเล

ร่างสูงค่อยๆ ถอนริมฝีปากออกมา กดจูบซับทั่วใบหน้าหวาน ผละมองร่างเล็กที่ยามนี้ปากเล็กๆ บวมเจ่ออย่างชัดเจน ซ้ำยังหน้าแดงซ่านลามไปถึงหู

“หวานจัง ตัวเล็กทำให้พี่ยั้งไม่อยู่นะรู้มั้ย” ร่างสูงพรมจูบไปทั่วทุกพื้นที่บนใบหน้า

“อืม พี่เยซอง หนังจบแล้วนะ เราออกไปกันเถอะ” ร่างเล็กบอกก่อนที่ร่างสูงจะจับจูบอีกครั้ง (นี่แกจูบจนหนังจบเลยเร๊อะพี่เย่)

“อ้าว จบแล้วหรอ ว๊า ทำไมจบไวจังยังไม่ได้ดูเลย” ไวกับป้าแกซิ ก็แกเล่นจูบมาราธอนตั้งแต่ต้นเรื่องยันจบ - -*

 

กว่าทั้งสองจะออกมาจากโรงหนังได้ก็ผ่านไป 20 นาทีที่หนังจบ (ทำอะไรกันอ่ะ?) ตอนนี้ร่างสูงพาร่างเล็กเดินเล่นกันทั่วห้าง ซื้อของเต็มไม้เต็มมือไปหมด

“หิวหรือยังครับตัวเล็ก” ร่างสูงมองดูเวลาเห็นว่าจะเย็นแล้วเลยถามคนตัวเล็ก

“นิดหน่อยฮะ”

“งั้นเราไปหาอะไรกินกันดีกว่า” ชายหนุ่มเดินจูงร่างบางเรื่อยๆ จนเข้ามายังร้านอาหารไทย

“โอ๊ะ นี่ร้านอาหารไทยนี่ฮะ ไม่ได้ทานมานานแล้ว” ทันทีที่มาถึงพนักงานต้อนรับด้วยการไหว้อย่างอ่อนน้อมแล้วนำไปยังที่นั่งส่วนที่จัดไว้เป็นพิเศษสำหรับลูกค้าคนสำคัญ

ร่างสองร่างช่วยกันสั่งเมนูที่เด่นๆ มาหลายอย่าง จนอาหารหน้าตาน่าทานทยอยมาเสิร์ฟเรื่อยๆ

“ว้าว น่าทานจัง” ร่างเล็กตาโตน้ำลายย้อยทันทีที่เห็น

“งั้นก็ทานเลยนะครับ ตัวเล็กนี่กินเก่งนะเนี่ย” ร่างสูงเอ่ยแซวร่างเล็ก

“อ้อ อุคกี้เกือบลืมแน่ะ” ร่างเล็กทำท่าเหมือนนึกอะไรออก แล้วหยิบกระเป๋าใบเล็กมาคว้านหาอะไรซักอย่าง

“อะไรครับตัวเล็ก เบาๆ ก็ได้เดี๋ยวกระเป๋าขาดหรอก”

“นี่ฮะ อุคกี้ทำมาให้พี่เยซอง” รยออุคยื่นกล่องคุกกี้ที่ทำไว้ให้กับร่างสูง

“หืม คุกกี้หรอ น่าทานจังตัวเล็กทำเองเลยหรอเนี่ย เดี๋ยวพี่จะกินให้หมดเลย” ร่างสูงหยิบกล่องคุกกี้สีหวานมาจากร่างบาง

^_^ ร่างเล็กยิ้มอย่างดีใจที่ร่างสูงชอบ

 

“อื้ม ตัวเล็กครับไปเมืองไทยกับพี่มั้ย ได้รางวัลมายังไม่ได้ใช้เลย” ร่างสูงนึกขึ้นได้จึงชวนร่างเล็ก

“เอ๋ ชวนอุคกี้ไปหรออยากไปจัง แต่ไม่รู้คุณพ่อจะให้ไปหรือป่าว” ร่างเล็กทำหน้าตื่นเต้น ก่อนเปลี่ยนเป็นหงอยๆ

“งั้นชวนเพื่อนๆ ไปด้วยซิ ไปกันหลายๆ คนคุณพ่อนะจะให้ไปนะ” ร่างสูงแนะนำให้ก็พอจะรู้ว่าพ่อของร่างเล็กนี่หวงอย่างกับอะไรดี

“ฮะ อุคกี้จะลองดู”

 

ทั้งสองกินไปเรื่อยๆ จนอิ่มแปล้ ลงพุงกันไปตามๆ กัน จึงจ่ายเงินแล้วกลับกัน

 

“ตัวเล็กครับถึงบ้านแล้วนะครับ” เยซองปลุกร่างเล็กที่เผลอหลับไปได้ซักพักคงจะเหนื่อยวันนี้ก็เดินทั้งวันเลย

“อืมมมม” ร่างเล็กครางในลำคอเบาๆ เมื่อถูกรบกวนการนอน

“เอ ปลุกยากจังขี้เซานะเนี่ยตัวเล็ก” เยซองมองร่างเล็กด้วยความเอ็นดู กับความน่ารักเหมือนเด็กๆ

ร่างสูงเขยิบตัวเข้าไปใกล้ร่างบางแล้วกดจูบแก้มซ้าย แก้มขวา หน้าผาก จมูกเล็ก จนถึงปากบางขบเม้มเบาๆ

“อืมมมม อ้ะ!!!” ร่างเล็กรู้สึกตัวเมื่อมีอะไรหนึบๆ สัมผัสกับริมฝีปากสวย จึงลืมตาขึ้น แล้วตกใจเมื่อเห็นร่างสูงมาอยู่ตรงหน้า แถมยังลักหลับอีก

“ตื่นแล้วหรอ พี่ปลุกตั้งนานแน่ะ” ร่างสูงถอนจูบมามองร่างบางซ้ำยังถามด้วยใบหน้านิ่งๆ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“ขี้โกงอ่ะ ปลุกดีๆ ก็ได้ พี่เยซองบ้า >< รยออุคขมุบขมิบบ่นเบาๆ

“พรุ่งนี้เรียนเช้าใช่มั้ยครับ เดี๋ยวพี่มารับนะ” ร่างสูงเปลี่ยนเรื่องไปเฉยๆ

“ออ อ้อ ฮะ งั้นอุคกี้เข้าบ้านก่อนนะฮะ”

“ครับ ฝันดีนะครับตัวเล็กของพี่”

“ฝันดีเหมือนกันฮะ อ้ะ อะไรอ่ะ” ร่างบางชี้ให้ดูอะไรซักอย่าง ทำให้ร่างสูงหันไปมอง ร่างเล็กรีบหอมแก้มร่างสูงก่อนเปิดประตูรถวิ่งหนีเข้าบ้านไป

“หึหึ เล่นอย่างนี้หรอตัวเล็ก” ร่างสูงลูบแก้มป่องๆ ของตัวเองอึ้งน้อยๆ กับความน่ารักของร่างบาง แล้วขับรถออกไปด้วยสีหน้าลั้ลลาสุดๆ

 

ร่างเล็กวิ่งดุ๊กๆ เข้าบ้านโดยไม่มองหน้าใครรีบขึ้นห้องด้วยความเร็วสูงเพราะอาการเขินสุดขีด

 

…………………………………..

 

“งั้นหรอ อืม ตามดูต่อไป” ชายวัยกลางวางโทรศัพท์ หลังจากได้รับรายงานจากลูกน้อง

“หึ เจ้าเยซองแกเล่นควงไปที่ห้างในเครือเลยหรอ อยากทำอะไรก็ทำไป ยังไงแกก็ต้องแต่งงานกับคนที่ชั้นหาให้อยู่แล้ว” คุณคิมยิ้มอย่างมีเลศนัย

 

……………………………………

 

มาต่อแล้ว ไม่รู้ยังมีคนอ่านอยู่หรือป่าวเนี่ย อาจจะเบื่อกันไปหมดแล้วไม่เป็นไรแต่งเองอ่านเองก็ได้

ตอนนี้หวานมากเลย ในที่สุดพี่เย่แกก็ขอคบอย่างเป็นทางการ อื๊ยยยย เขินแทนอุค แต่พี่แกจูบเยอะแอนด์ยาวนานไปป่าวเนี่ย หึหึ คุณพ่ออย่าพรากพี่เย่กับน้องอุคน้า ให้เค้ารักกันเถอะนะ

ไปแล้วดีกว่า ตอนนี้อยากไปเกาหลีฟังคอนอังกอร์ไปด้วย เช็คทวิตด้วย โอยยยย สุดคำบรรยาย  -.,-

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

26 ความคิดเห็น