[SJ&SNSD]Don't forget เธอลืมไปแล้วหรอ ว่าฉันยังมีชีวิตอยู่

ตอนที่ 9 : บทที่ 8 >บังเอิญ< 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 556
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    9 พ.ย. 53

บทที่ 8 >บังเอิญ<

 

~ Yuri Talk ~


ตื่นแต่เช้านี่มันสดชื่นอะไรอย่างนี้นะ แต่ก็คงเฉพาะวันนี้แหละ 555 ก็เมื่อคืนเหมือนจะมีเรื่องดีๆนะซิ ถึงไม่บอกฉันก็รู้นะว่า เจสสิก้าหนะเคยคบกับซีวอน แต่เพราะเหตุผลบ้าๆ ของยัยเจสนั้นแหละ ยัยนี่ปากแข็งใช่เล่นเลยนะ หุหุ

ส่วนพี่ชายตัวแสบของฉันก็ไม่ต้องพูดถึง ให้ตายยังไงก็ไม่ยอมพูดหรอก รู้หนะว่าชอบยัยแท แต่ก็นะ เราจะไปยุ่งกับเขามากก็ไม่ได้ เรื่องของคนสองคน หรือจะ 3 ดีนะ ควอนยูล 555

จริงๆเรื่องพวกนี้ฉันก็พอจะรู้มาได้สักพักแล้วล่ะ แต่ที่ไม่พูดไม่ได้แปลว่าไม่มีแผนนะ 555 หลังจากที่เมื่อวานเราไปคาราโอเกะกัน ฉันก็ให้อีตาดงแฮผู้ร่วมอุดมการณ์จัดการซะเลย แล้วเหมือนโชคชะตาจะบันดลด้วยมั้ง ทำให้ยัยเจสสิก้าที่คอแข็งอย่างกันอะไรดีเมาซะได้

แล้วฉันจะมาพล่ามอะไรล่ะ ฉันควรจะดีใจซินะที่เพื่อนๆมีคนดูแลแล้ว แล้วฉันล่ะ เฮ้อยัยเจสก็มีซีวอน ยัยแทก็มีพี่ชาย น้องซอก็มีไอ้กี้ ไอ้เหม่งก็มี มี มี มีลุงดงแฮไง ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ายัยนี้แอบชอบอีตาเกย์นี่อยู่ ฉันรู้ตั้งแต่วันนั้นแล้วล่ะ เมื่อคืนนะพอบอกว่าอีตาคุณเกย์นั้นจะจัดการยัยเจส ยัยเหม่งยุนก็ดูจะหึงเป็นฝืนเป็นไฟเชียว 555

ตอนนี้ฉันอยู่ที่สวนหลังบ้านของยัยเหม่ง ก็เมื่อคืนเวรมันนิ ไอ้ฉันก็เข้าใจอยู่นะว่าคุณเพื่อนๆเป็นห่วงฉัน แต่ก็ไม่เห็นต้องเวียนบ้านให้ฉันนอนเลยนิ ดีนะที่พ่อแม่ของคุณเพื่อนใจดี ถือว่าได้ลูกสาวมาอีกคน ฉันก็ไม่อยากจะขัดพวกนี้เท่าไรหรอก ฉันก็รู้ว่ามันต้องลำบากกับฉันมากขนาดไหน

อากาศเริ่มหนาวแล้ว อยากจะมีใครมายืนข้างๆจัง ไม่รู้ว่าเขาคนนั้นจะลืมฉันไปรึยัง เขาคงคิดว่าฉันตายไปแล้วมั้ง คิดแล้วก็เศร้านะ ฉันมันคงเป็นคนนิสัยไม่ดีเอามาก เขาถึงทิ้งฉันไป

~ พยอนเฮนิ เน นัมซอเก อิเจ นัน เดโอ อิซาง ฮอมนึล โกนี นัน นึล นึล เซงกาฮามยอน นอมู อาพา อาพา อาพา ~


" ใครโทรมาแต่เช้านะ " ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู

 คยู   โทรมาทำไมว่ะ

" มีอะไรว่ะ " เช้าๆอากาศดี ไหนว่าไปเดทกับน้องซอว่ะเนี่ย

[ ไอ้ยูลแกมาที่โรงพยาบาล XXXX ด่วน น้องซอโดนรถชน ]

" อะไรนะ !!!!! " ขอให้ที่พูดเมื่อกี้ไม่ใช่เรื่องจริง

[ น้องซอโดนรถชน!!! รีบมานะโว้ย ฉันจะบ้าตายอยู่แล้ว ตู๊ดๆๆ ] เรื่องจริงหรอเนี่ย แย่แล้วๆ

" อ๊ากกกกก ให้ตายซิฉันจะทำยังไงดีว่ะเนี่ย " จะให้ไอ้ยุนไปด้วยตอนนี้ ไอ้ยุนก็ยังไม่ตื่น เอารถมันไปใช้ก่อนแล้วกันฟร่ะ

ฉันวิ่งขึ้นไปเอากุญแจที่ห้องยุนอา

" ไอ้ยุน ตื่นได้แล้ว น้องซอถูกรถชน อยู่โรงบาล เดี๋ยวฉันเอารถแกไปนะ แล้วแกค่อยตามไป "

" ห๊า !!! อะไรนะ เออๆ เดี๋ยวฉันจะรีบตามไป " มันพูดเสร็จก็รีบไปอาบน้ำทันที

บรื๊นนนนนน ฉันขับรถออกมาด้วยความเร็ว โอ้ย ทำไมถึงได้ร้อนใจขนาดนี้ด้วยนะ

" ขอให้ซอฮยอนปลอดภัยด้วยเถิด "


............................................................................................


~ Taeyeon Talk ~

ฮ้าวววว ง่วงจังเลย เช้าแล้วหรอเนี่ย เมื่อคืนหลับไปตั้งแต่เมื่อไรนะ แล้วตอนนี้ฉันอยู่ที่ไหนเนี่ย ไม่ยักจะคุ้นเลย

หรือว่า

ฉันโดนฉุดมาข่มขืน

อ๊ากกกก ไม่นะ แต่เสื้อผ้าก็ยังครบนี่หว่า

หรือว่า

ฉันโดนจับมาเรียกค่าไถ่

กรี้ดดด แล้วใครจะมาจ่ายค่าไถ่ให้ฉันล่ะ แต่ฉันก็ไม่ได้โดนมัดนี่นา

" ฮึฮึ " เสียงใครอ่ะ อ๊ากกก แทแทกลัวนะ อย่าทำอะไรแทแทเลย

" คุณ มาทานอาหารเช้าได้แล้ว " เสียงคุ้นชะมัดใครว่ะ เรียกไปกินข้าวด้วย

" พี่บอม !!!! ~ " อ๊ากกก หลุดไปแล้วหลุดเรียกพี่ไปแล้ว ไม่ได้นะๆ ฉันไม่ชอบเขาอยู่

" ทำไมต้องตะโกนด้วยล่ะ " เออว่ะ ทำไมฉันต้องตะโกนล่ะ แล้วทำไมเขาอยู่ในห้องนี่ด้วยล่ะ หรือว่าเขาจะ...... ไม่นะๆๆๆ นายมันเลว นายมันชั่ว นายมันฉวยโอกาส อ๊ากกกกก

" คิดว่าผมทำอะไรคุณหรอ " อ๊ากกก มันรู้ทันๆๆ ทำไงดียัยแทยอน ทำไงดี

" แล้ววว..... " ฉันลากเสียงยาวๆ

" คุณนี่ตลกเป็นบ้า ผมไม่ได้ทำอะไรคุณเลย " โฮกกก โล่งอกเป็นบ้า

" แล้วฉันมาอยู่นี่ได้ไง " นั้นสิๆๆๆ มาอยู่นี่ได้งายยยย

" ก็ บังเอิญ คอนโดผมมันใกล้กลับร้านคาราโอเกะไง " บังเอิญๆๆๆๆ บังเอิญงั้นหรอย่ะ ชิ

" ไปทานอาหารเช้าได้แล้วครับ " แล้วเขาก็เดินออกไป อาหารเช้าหรอ ถึงว่ากลิ่นอะไรหอมๆ มันมาจากห้องครัวนี่เอง ฉันลุกออกจากเตียงแล้วเดินไปที่โต๊ะอาหารเห็นมีข้าวต้มชามโหญ่วางอยู่ นี่หาว่าฉันกินเยอะงั้นหรอย่ะ

" ระวังร้อนนะ " เขาพูดออกมาลอยๆ แต่จงใจให้ฉันได้ยิน

" มันจะร้อนซักแค่ไหนกันเชียว " ไม่เชื่อหรอกย่ะ ด้วยความบ้า ฉันยัดข้าวต้มร้อนๆใส่ปากทันที

" อ๊ากกก ร้อนๆๆๆ มันร้อนๆ  " ลิ้นพองแล้ว ไม่น่าบ้าเลยเรา

" ก็ผมบอกคุณแล้วทำไมไม่เชื่อผมล่ะ " ชิ ใครจะไปรู้ว่ามันจะร้อนขนาดนี้ล่ะ

" นายไม่ได้บอก "

" ผมบอก "

"นายแค่พูดลอยๆ " ฉันจะไม่แพ้นายหรอกย่ะ

"งั้นผมคงพูดกับผีแถวนี้แหละ " นายว่าฉันเป็นผีหรอ

" ไม่กงไม่กินมันแล้ว ไม่เห็นอร่อยเลยซักนิด " แต่จริงๆมันอร่อยมากเหอะ

" ....... " นี่ฉันคงพูดอยู่กับผีซินะถึงไม่มีคนตอบเนี่ย แล้วทำไมฉันถึงอยากให้เขาตอบล่ะ ไม่นะๆ ฉันไม่ได้คิดอะไรกับเขานะ

" นี่โกรธหรอ " ผู้ชายบ้าอะไรงอนตุ๊บป่องอย่างนี้เนี่ยนะ

" เปล่า... " แต่การกระทำมันใช่นะย่ะ

" แต่นายทำเหมือนงอน "

" เปล่า " พูดเป็นคำเดียวรึไงย่ะ

" ก็นายทำ "

" ไม่ได้ทำ "

" ทำ "

" ..... " เงียบอีกแล้ว คุยกับนายนี่มันน่าโมโหจริงๆ

~ นุน-กัม-ปัก-ฮัล-ซา-อี-นอน-โต ~

ใครโทรมาตอนนี้นะ ยัยยูลนิ

" ฮัลโหล ทำไมโทรมาแต่เช้าล่ะ "

[ แทแท น้องซอโดนรถชน อยู่โรงพยาบาล xxxx ฉันกำลังไป ]

" ห๊า แกว่าอะไรนะ " หูฝาดไปรึเปล่าเนี่ย

[ น้องซอถูกรถชน แกรีบมานะโว้ย โทรหายัยเจสด้วย ตู๊ดๆๆๆ ]

อ๊ากก อะไรเนี่ยยังไม่รู้เรื่องเลยนะ

" มีอะไรรึเปล่า "

" ยูลบอกว่าน้องซอ โดนรถชน ฮือๆ ฮือๆ " แล้วฉันร้องไห้ทำไมเนี่ย ทำยังไง ทำยังไงดี

" งั้นไปโรงพยาบาลกัน " ว่าแล้วเขาก็ลากฉันไปโรงพยาบาลทันที

...

...


...


................................................................................


~ Yuri Talk ~

ในที่สุดฉันก็มาถึงโรงพยาบาล กว่าฉันจะมาถึงต้องฝ่ามรสุมมาตั้งเท่าไรก็ไม่รู้ ทำไมเดี๋ยวนี้คนขับรถห่วยๆมันเยอะขึ้นทุกวันทุกวันเลยนะเนี่ย ว่าแต่ฉันจะมาพล่ามอะไรอยู่ล่ะ ฉันต้องไปหาน้องซอนิ แล้วซอฮยอนอยู่แห่งหนใดในโรงพยาบาลนี้ล่ะ โทรถามไอ้กี้แล้วกัน

" ไอ้กี้ ซอฮยอนเป็นไงบ้าง ยังไม่ตายใช่มั้ย อาการหนักรึเปล่า ต้องนอนโรงพยาบาลกี่วัน ซอฮยอนฟื้นรึยัง แล้วตอนนี้แกอยู่ไหนว่ะ " ฉันพูดเร็วอย่างกับจรวดแหนะ

[ เอาทีละคำถามดิว่ะ ยูล }  เออว่ะ ก็ถูกของมัน

" น้องซอปลอดภัยแล้วใช่มั้ย "

{ ใช่ ตอนนี้นอนพักอยู่ ฟื้นแล้วด้วย ] ค่อยโล่งใจไป

" แล้วตอนนี้แกอยู่ไหนล่ะ "

[ ห้อง 312 ว่ะ แต่ตอนนี้แกไม่ต้องมาแล้วก็ได้นะ ]

" จะสวีทกันหรอ ฝันไปเถอะย่ะ แล้วเจอกัน "

[ ไม่ใช่ๆ คะคือ... ] ฉันทันได้ฟังประโยคต่อไปของคยูฉยอน แล้วกดวางสายทันที ฝันไปเถอะย่ะ จะมาไล่ฉันกลับไปง่ายๆ อย่างนี้มันจะมากไปแล้วนะ แล้วไอ้ ห้อง 312 มันอยู่ตรงไหนว่ะ ถามพยาบาลแล้วกัน

" คุณพยาบาลคะ ห้อง 312 ไปทางไหนหรอคะ "

" เดินตรงไปแล้วเลี้ยวขวาค่ะ "

" ค่ะ ขอบคุณค่ะ " โหๆ พยาบาลคนนี้ไม่ค่อยจะมีมนุษยสัมพันธ์เลย เฮ้อ  แล้วฉันจะไปยุ่งอะไรกับเขาล่ะเนี่ย เดินตรงไปแล้วเลี้ยวขวาใช่ม่ะ เลี้ยวขวาๆ ห้อง 312 นั้นไงเจอแล้ว

ฉันเดินมาหยุดอยู่หน้าห้อง 312 ไม่ผิดแน่ห้องนี้แหละ แล้วฉันก็พลักประตูเข้าไป

" ซอฮยอน เจ๊มาแล้ว " ฉันมองเข้าไปในห้อง

เอ๋ !!!!! มีผู้หญิงทองคนนึงคนนึงยืนอยู่ นี่ฉันมาผิดห้องรึเปล่าเนี่ย ฉันหันหลังเดินกลับไปดูเบอร์หน้าประตูห้อง

" ห้อง 312 ก็ถูกนี่หว่า... "

" แกไม่ได้เข้าผิดห้องหรอกยัยลิง " อ้าวเสียงไอ้กี้นิ โหๆ ทำให้ตกใจซะแทบแย่ เพราะปกติฉันก็ชอบเดินเข้าห้องผิดเป็นประจำ

" อ้าวหรอ แหะๆ ซอฮยอนเป็นไงบ้าง " ฉันยิ้มเจื่อนๆก่อนจะเฉไฉไปเรื่องอื่น

" ซอไม่เป็นไรแล้วค่ะพี่ยูล มีแค่แผลถลอกกับเจ็บขานิดหน่อย ซอสลบไปคุณคนนี้เลยพาซอมาส่งโรงพยาบาลค่ะ " อ๋อ ดีแล้วล่ะ

" ไม่เป็นไรก็ดีแล้วล่ะ ชอบทำให้คนอื่นเป็นห่วงอยู่เรื่อย " ฉันทำหน้าดุๆใส่ซอฮยอน ทั้งที่ปกติฉันไม่เคยทำนะ 555

" ค่ะ ซอขอโทษ "

" ส่วนคุณ ขอบคุณมากนะคะ " ฉันพูดก่อนจะโค้งให้เล็กน้อย หล่อนหน้าตาสะสวย คิดว่าคงจะเป็นลูกครึ่ง ผมของหล่อนยาวสลวยสีทอง ดูท่าทางจะเป็นพวกไฮโซล่ะมั้ง

" จริงๆฉันก้ไม่ได้อยากช่วยหรอกนะ แต่คู่หมั้นฉันเขาเห็นคนเจ็บไม่ได้ ฉันเลยถือว่าทำบุญทำทานไป "

" คุณว่าอะไรนะ " นี่มันจะมากเกินไปแล้วนะ น้องฉันไม่ใช่เด็กเหลือขอรอส่วนบุญจากใครนะย่ะ

" ก็นังเด็กนี่มันมาวิ่งตัดหน้ารถฉันนิ ช่วยนี่ก็บุญหัวเท่าไรแล้ว " ตายล่ะ คนสวยมารยาททราม ยูริคนนี้เพิ่งจะเคยพบเคยเห็นอย่างนี้มันต้องจัดไปหนักๆ

" คนสวย นิสัยแย่ แต่จริงก็ไม่สวยเท่าไรหรอกนะ อ้วนตุบอย่างกับแม่หมีแหนะ " ฉันพูดออกไปลอยๆ ใครจะรับก็รับไปนะคะ ควอยูลไม่เกี่ยว ตอนนี้หล่อนทำหน้าตายิ่งเหมือนแม่หมีเข้าไปใหญ่

" เธอกล้าว่าฉันหรอ ยัยลิงดำอัปลักษณ์ " กรี้ดดด มาว่าฉันอับลักษณ์งั้นหรอ แกนะซิๆ

" ฉันไม่ได้แจะจง ใครรู้ตัวก็รับไป นะคะ คุณแม่หมีอ้วน กลับไปเลี้ยงลูกซะเถอะไป๊ " ฉันไม่ยอมหรอกย่ะ แรงมาแรงกลับ

" กรี้ดๆๆๆ แก แก แกนะแก " หล่อนยืนชี้หน้าฉัน ท่าทางจะโมโหมากนะนั้น บวมออกบวมออกอยู่ 555

" ฉันจะฆ่าแกทิ้งซะ " ว่าแล้วหล่อนก็เดินเข้ามาหมายจะตบฉัน มีหรือฉันจะยอมอยู่เฉยๆให้มันตบ

" เอาซิ แกตบฉันต่อย ดูซิใครจะแน่กว่ากัน " ฉันเป็นมวยไทยนะเฟ้ย บอกไว้ก่อน หมัดฉันหนักมากนะ ไม่ได้โม้ 555

" แก แก แก ตายซะเถอะ " หล่อนคงจะเอาจริงแล้วล่ะ แต่ก่อนที่ฝ่ามือพิฆาตจะโดนหน้าฉันก็มีเสียงของบุคคลมาใหม่ดังขึ้น

" พอได้แล้ว ทิฟฟานี่ " ยัยแม่หมีชื่อทิฟฟานี่หรอเนี่ย แล้วคนมาใหม่นี่ใครกัน 

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

!!!!!!!!!!!!!!

!!!!!!!!!

!!!!

!!

ฉันตกใจมากกว่าเดิมหลายเท่าตัว นี่ซินะเหตุผลที่ไอ้กี้มันไล่ฉันกลับ ฉันเข้าใจแล้วล่ะ

" พะ พี่.." สิ่งที่ฉันเห็นมันเป็นใบหน้าของคนที่คุ้นเคย ถึงแม้เวลาจะผ่านไปนานถึง 4 ปีแล้วก็ตาม ฉันก็ยังจำมันได้ดี ใบหน้าที่เคยทำให้ฉันมีความสุข และ ทุกข์มากในเวลาต่อมา ทั้งทีคิดว่าชาตินี้จะไม่ได้เจอกันอีกแล้วนะ

" ก็ยัยนี้มาว่า ทิฟก่อนนิคะพี่ฮัน " ยัยแม่หมีเดินเข้าไปหาคนคนนั้นแล้วเกาะแขนแสดงความเป็นเจ้าของ เขาทำสายตาดุใส่หล่อนแล้วมองมาที่ฉัน ทำไมฉันถึงหัวใจเต้นแรงขนาดนี้นะ

" ผมต้องขอโทษแทนทิฟฟานี่ด้วยนะครับ คุณเออ.. " อะไรกันเขาจำฉันไม่ได้หรอ จำไม่ได้งั้นหรอว่าฉันเป็นใคร ฉันควอน ยูริไง คนที่พี่บอกว่ารักนักรักหนาหนะ

" ควอน ยูริ " ฉันตอบเขาไปอย่างห้วนๆ ดูซิว่าพี่จะแกล้งจำฉันไม่ได้ไปถึงเมื่อไร

" ครับ คุณควอน ยูริ ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผม ฮันคยอง ส่วนนี่คู่หมั้นผม ทิฟฟานี่ ครับ " คู่หมั้น คู่หมั้นงั้นหรอ พี่หมายความว่าอะไร พี่จำฉันไม่ได้แถมยังมีคู่หมั้นอีก นี่พี่ลืมฉันไปจริงๆแล้วใช่มั้ย ลืมว่าฉันยังมีชีวิตอยู่บนโลกนี้ ฉันมันบ้าเองที่รอพี่มาถึง 4 ปี

" ถ้ายังไงผมขอตัวกลับก่อนนะครับคุณซอฮยอน เรื่องค่ารักษาพยาบาลผมจ่ายเรียบร้อยแล้ว " ซอฮยอนได้แต่พยักหน้า แล้วเขาก็เดินไปที่ประตู

" เดี๋ยวก่อน  พี่จำพวกฉันไม่ได้หรอ " ฉันต้องถามเขาให้แน่ใจ แน่ใจว่าเขาลืมฉันไปแล้ว

" พวกเราเคยรู้จักกันหรอครับ " คำถามของเขามันบาดลึกลงไปยังจิตใจของฉัน เจ็บจัง มันเจ็บเหลือเกิน ทำไมมันเจ็บอย่างนี้นะ

" พี่ไม่รู้จักฉันจริงๆหรอคะ " ฉันจ้องหน้าเขา เขาคิดอยู่พักใหญ่ๆ แล้วเขาก้พูดขึ้นว่า

" ไม่ครับ เราเพิ่งเคยพบกัน ผมขอตัวนะครับ " เขาพูดจบก็เดินออกไป ฉันทรุดนั่งลงทั้งยืน อะไรกัน เจ็บเหลือเกิน น้ำาของฉันมันค่อยๆไหลออกมาอย่างไม่มีปีมีขลุ่ย ฉันจะไม่กลั้นมันไว้อีกต่อไป ฉันจะร้องออกมาให้หมดในวันนี้ เพื่อผู้ชายคนนั้นแค่วันนี้ก็พอ แล้วเราจะได้เห็นดีกัน ฮันคยอง


..................................................................................................


~ Taeyeon Talk ~

วันนี้ฉันอารมณ์ไม่ดีเลยจริง ตั้งแต่ที่รู้ว่าได้ไปนอนที่คอนโดคิบอมแล้ว แถมยังลิ้นพองอีก แล้วยังมีเรื่องซอฮยอนอีก ให้ตายซิวันนี้มันวันซวยอะไรของฉันนะ มีอะไรจะซวยไปมากกว่านี้มั้ยเนี่ย

" แทแท แกอย่าช้าซิ เดินให้มั้นเร็วๆหน่อย " ก็ใช่ซิแกมันคนอินเลิฟนี่หว่ายัยเจส ฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่ามันลงเอยกันได้ยังไง แต่ที่รู้ๆคือ เมื่อเช้ามันมาด้วยกัน ยัยเจสกับอีกตาเจ้าของร้านไอติมซีวอน

" เออๆ ฉันก็รีบอยู่ ยัยซออยู่ห้องไหนนะ "

" 312 อ่ะ ไอ้ยูลมันโทรบอกเมื่อกี้ " อื้ม วันนี้สังหรณ์ใจไม่ดีเลย ให้ดิ้นตาย

" 312 ตรงไปแล้วเลี้ยวขวาใช่มั้ย " ฉันหันไปถามยุนอา ที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาเดินอย่างขะมักเขม้น

" ใช่ๆ เลี้ยวข้างหน้านี่แหละ " ฉันเดินไปยังไม่ทันได้ดู ก็ไปชนเข้ากับใครก็ไม่รู้ ทำเอาฉันล้มลงไปกองกับพื้นเลยที่เดียว

" อะไรฟร่ะคนยิ่งรีบๆอยู่ " ฉันพูดออกไปเสียงเบาๆ

" ขอโทษนะครับเป็นอะไรมากรึเปล่า " เสียงผู้ชายนิ ฉันลุกขึ้นแล้วเงยหน้าขึ้นไปมองเขา

นี่มัน !!!!!!!!! นายฮันคยอง

" ไอ้ฮัน / พี่ฮัน / นายฮัน " ทุกคนเรียกคนตรงหน้าเป็นเสียงเดียว

" พวกคุณรู้จักผมด้วยหรอครับ " อะไรกันนายจำพวกฉันไม่ได้งั้นหรอ

" นายจำพวกฉันไม่ได้งั้นหรอ " อารมณ์ตอนนี้ของฉันเต็มไปด้วยความแค้น ฉันแค้นมัน

" ขอโทษนะครับแต่เราเพิ่งได้พบกัน " นายมันแน่มากที่จำฉันไม่ได้นาย ฮันคยอง

" พี่ฮัน ทิฟว่าไปกันเถอะค่ะ อย่าไปเสวนากับคนพวกนี้เลย " อะไรนะยัยผมทอง มันจะมากไปแล้วนะ

" งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ " นายมันเลวมาก แล้วเราจะได้เห็นดีกัน นายไม่ได้ตายดีแน่

" เราไปหายูริเถอะ " คิบอมพูดแล้วรีบวิ่งไปที่ห้อง 312 ทันที ใช่ซิ ฉันลืมไป ยูริจะเป็นยังไงบ้าง เธอต้องเจอกับเขาแล้วแน่ๆเลย


....................................................................

จบตอนแล้วค่า เย้ๆดีใจๆ

อ่านตอนนี้อย่าลืมฟังเพลงไปด้วยนะ

คำแปลโดนมากกกกก 555

ขอโทษที่หาไปนานนะจ๊ะ

เดี๋ยวจะมารีบอัพให้นะคะ อิอิ

อย่าลืมเม้นท์นะ รักผู้อ่านทุกคนค่า

ไรเตอร์เห็นนะ อ่านเพิ่มเป็น10 ไม่เม้นท์ให้หนูสักคน

อ่าน 800 เม้น 60 โกรธแล้ว



It Hurts - 2NE1

คุณใส่รองเท้าที่ฉันให้เดินไปกับเธอ
ทำเหมือนกับว่าไม่มีอะไรแล้วคุณก็จูบเธอ
คุณใช้โคโลญจ์ที่ฉันซื้อให้แล้วก็กอดเธอ
บางทีคุณอาจจะทำตามสัญญาที่เคยให้ไว้กับฉันอีกครั้งกับเธอ


เหมือนว่ามันสายเกินไปเสียแล้ว
ความรักของเราจบแล้วใช่มั๊ย
อย่างน้อย พูดอะไรกับฉันซักหน่อยเถอะ
เราเคยรักกันมาก  กลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้หรอ ?

ฉันเป็นคนเดียวที่ต้องเสียใจในคืนนี้

คุณเปลี่ยนไปใช่มั๊ย ?
ไม่มีที่ให้ฉัน ในใจคุณอีกแล้วหรอ ?
เวลาที่ฉันคิดถึงคุณ
มันเจ็บจริง ๆ

คุณมองฉันร้องไห้ราวกับว่าไม่มีอะไร
คุณเริ่มที่จะพูดอย่างนุ่มนวลอีกครั้ง
คุณบอกฉันอย่างโหดร้าย
ว่าคุณไม่ได้รู้สึกเสียใจซักนิดเดียว

สายเกินไปแล้วใช่มั๊ย ?  รักของเราจบแล้วใช่มั๊ย ?
แม้ว่ามันเป็นเรื่องโกหก แต่ก็ทำเหมือนว่ามันไม่ใช่เถอะ
ฉันเป็นคนที่ดีขึ้นแล้วนะ แม้ว่าเราจะไม่ได้เจอกันอีก

คุณไม่เหมือนคุณคนเก่าอีกแล้ว
เพราะว่าคุณคนที่ฉันเคยรัก
กับคุณตอนนี้เหมือนคนละคน

คุณรู้สึกอะไรบ้างมั๊ย ?
ที่ฉันแค่ยืนอยู่และร้องไห้
ดูคุณไกลห่างออกไปเรื่อย ๆ

ไม่มีทาง ฉันยอมรับไม่ได้
คุณไม่ใช่ของฉันอีกต้อไปแล้ว

คุณเปลี่ยนไปใช่มั๊ย ? คุณกลับมาไม่ได้หรอ ?
คุณเปลี่ยนไปจริงๆใช่มั๊ย ?  คุณกลับมาไม่ได้หรอ ?
คุณต้องเปลี่ยนไปด้วยหรอ ? คุณกลับมาไม่ได้แล้วสินะ ?
ทำไมคุณต้องเปลี่ยนไปด้วย ?  รักฉันเหมือนเดิมไม่ได้หรอ ?

นี่มันจบแล้วหรอ ?
ไม่มีฉันอยู่ในหัวใจคุณแล้วใช่มั๊ย ?
เวลาที่ฉันคิดถึงคุณ
มันเจ็บ เจ็บจริง ๆ


credit : imhoyeon.





้ื่




DOF

89

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

295 ความคิดเห็น

  1. #280 kyuseo_kokko (@kyuseokokko) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 เมษายน 2554 / 14:16
    ทำไมๆๆๆ

    ทำไมฮันจำไม่ได้
    #280
    0
  2. #257 airinez (@airinez) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2554 / 22:23
    สงสารยูริ T^T
    #257
    0
  3. #151 Vikky M. (@may-vk) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2553 / 12:00
    - - สงสารทิฟ โดนให้เป็นตัวร้ายอีกแล้ว
    #151
    0
  4. #69 คุณผี (@khunpeeh) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2553 / 02:52
     ฮันเป็นอะไรไป ใจร้ายมาก แงๆ สงสารควอนยูล
    #69
    0
  5. #64 Bn-NamiKa (@bn-girls) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2553 / 19:56
    ฮัน นายเลวมาก >w<
    #64
    0
  6. #62 {~Tae..Tae~} (@patparita) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2553 / 17:41
    ซอปลอดภัยเเล้ว ดีจัง ^0^

    ฮันความจำเสื่อมหรอ??
    #62
    0
  7. #61 maknaeKyuSeo (@lovekyuseo) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2553 / 17:29
     อ่าว ตาฮันอย่าบอกนะว่าความจำเสื่อม
    ริจะทำไงดีอ่ะ
    ดีจังซอปลอดภัย 
    ทิฟปากร้ายจริงๆเลยอ่ะ
    #61
    0
  8. #59 salapaonoi (@popor2) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2553 / 22:39

    ซออออ คยูอย่าเป็นไรน้า

    รักยูลลลลจ้าๆๆๆๆ

    #59
    0
  9. #55 loveyoonsica (@3006yoona) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2553 / 23:20

    555+ แทแท รั่วได้อีก

    ชอบฮันริมากกว่าค่ะ

    ขอฮันริ  รอฮันริจ้ะ

    #55
    0
  10. #54 {~Tae..Tae~} (@patparita) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2553 / 20:30

    บอมงอนหรอ ฮิฮิ
    เเทเเทรั่วซะ = =

    ฮันรินะ *0*

    #54
    0
  11. #53 คุณผี (@khunpeeh) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2553 / 20:27
    ฮันริค่ะ *--------*
    #53
    0
  12. #52 คุณผี (@khunpeeh) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2553 / 04:41
    น้องซออย่าเป็นอะไรนะ แอ๊บ...
    #52
    0
  13. #51 maknaeKyuSeo (@lovekyuseo) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2553 / 23:05
     สงสารริ ฮันรินั่นแหละดีแล้วค่ะ
    แท ตื่นมาก็โวยวายใหญ่ อิอิ
    บอมแทน่ารักดีค่ะ
    นองซอจะเป็นไรมากมั้ยเนี่ย
    #51
    0
  14. #45 Bn-NamiKa (@bn-girls) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2553 / 20:28
     อ่า อย่าลืมมาอัพต่อนะค่ะ สนุกมากค่ะ^^~
    #45
    0
  15. #43 meiwan (@yulic) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2553 / 18:47
     อัพๆๆๆ คะ หนุกมากกก
    #43
    0