The Days Before | KOOKMIN

ตอนที่ 3 : The Days Before 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 326
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    28 ก.ย. 63





การเป็นบุคคลที่หนึ่งหรือสองในความขัดแย้ง ไม่รู้ทำไมจึงยากเย็นเหลือเกินในการห้ามไม่ให้ตัวเองพูดจาร้ายกาจหรือเอาแต่สะใจออกไป

ในตอนนี้พอได้ลองมาเป็นบุคคลที่สาม ย้อนดูการกระทำของตนเอง ก็ได้แต่พร่ำถามตัวเองซ้ำไปซ้ำมาว่าทำไปเพื่ออะไร

 



รุ่นพี่ฮันซองคนนั้น ใครจะคิดว่าวันต่อมาจะเข้ามารุกจีบพัค จีมินอย่างตรงไปตรงมา



พอลองถามดูก็บอกว่าชอบความอ่อนหวานแบบไม่โอนอ่อนของหนุ่มรุ่นน้อง ถึงจะหลีกเลี่ยงได้ยากเพราะความเป็นรุ่นพี่รุ่นน้อง แต่พัค จีมินก็กล้าที่จะปฏิเสธรุ่นพี่ฮันซองแบบอ้อมๆ ในช่วงแรกโดยไม่กลัวว่าอาจจะถูกมองว่าถือตัว แม้แต่เพื่อนๆ ยังอดไม่ได้ที่จะเตือนพัค จีมินให้เห็นแก่ความอาวุโส ไปตามที่พี่เขาชวนบ้าง ถึงแม้ลี ฮันซองจะไม่ได้ถือโทษโกรธเป็นจริงเป็นจังอะไรเลยก็ตาม



เพราะความใจดีและจริงใจทำให้เกิดความไว้เนื้อเชื่อใจได้ไม่ยาก ไม่กี่วันต่อมาพัค จีมินก็เริ่มปล่อยใจให้อีกฝ่ายได้ลองศึกษาดู จากที่เคยไปกินข้าวด้วยกันเป็นกลุ่มใหญ่ ต่อมาจึงเริ่มไปด้วยกันสองคนมากขึ้น ลี ฮันซองเป็นรุ่นพี่ที่มีความสุขุมใจเย็น มีวุฒิภาวะผิดกับจอน จองกุกหรือตัวพัค จีมินเอง มักจเสนอตัวมารับมาส่งหนุ่มรุ่นน้องอยู่บ่อยๆ แต่พัค จีมินก็ตอบรับบ้างไม่ตอบรับบ้าง เพราะตัวเขาไม่ได้อยากจะคุยกับลี ฮันซองเพื่อให้มาเป็นคนขับรถอย่างเดียว อะไรที่พึ่งพาตัวเองได้ตามเดิมเขาก็อยากจะทำด้วยตัวเองไปก่อน ถึงอย่างไรเขาก็เป็นผู้ชายเหมือนกัน



วันเสาร์นี้เป็นครั้งแรกที่รุ่นพี่ฮันซองชวนออกไปเดทด้วยกันแบบจริงจัง กำหนดการเริ่มต้นตอนเที่ยงวัน ไปหาอะไรกินกันก่อนแล้วต่อด้วยดูหนัง จากนั้นก็อาจจะไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะหรือหาข้าวเย็นกินกันต่อตามแบบฉบับแผนการเดททั่วๆ ไป แต่มันกลับทำให้พัค จีมินตื่นเต้นจนนอนแทบไม่หลับ เขาไม่เคยต้องไปเดทแบบมีแผนกับคนที่ยังไม่คุ้นเคยกันอย่างสมบูรณ์มาก่อน เป็นความรู้สึกที่แปลกใหม่ในทางที่ดี แม้แต่เสื้อผ้าหน้าผมก็เลือกสรรเป็นอย่างดีว่าควรจะสวมอะไรถึงจะดูดีแบบไม่ดูกระตือรือร้นมากจนเกินไป เป็นครั้งแรกที่ใช้เวลาแต่งตัวก่อนไปเดทนานเป็นชั่วโมงๆ ก่อนออกจากห้องก็ไม่ลืมที่จะจ้องมองตัวเองในกระจกก่อนเพื่อเรียกขวัญกำลังใจ จากนั้นจึงมุ่งหน้าไปยังป้ายรถบัสเพื่อเดินทางไปยังศูนย์การค้าที่ได้นัดหมายกันเอาไว้



เป็นเดทที่ตกลงกันทั้งสองฝ่ายว่าจะใช้บริการแค่รถสาธารณะ ทั้งสองหนุ่มเมื่อเจอกันที่หน้าศูนย์การค้าก็ออกอาการเก้อเขินอยู่ในช่วงแรกๆ ต้องได้บรรยากาศสดใสและเสียงเพลงเบาๆ ภายในร้านอาหารช่วยให้รู้สึกผ่อนคลายลงบ้าง พูดคุยกันสะเพเหระหลายเรื่องระหว่างรออาหาร สนุกสนานเพลิดเพลินจนแทบจะลืมเวลาไปเลยทีเดียว



รุ่นพี่ฮันซองนอกจากจะใจดีแล้วยังมีทัศนคติที่ดีมากๆ ความสนใจแม้จะไม่คล้ายกับพัค จีมินแต่ก็มีงานอดิเรกที่น่าสนใจมากทีเดียว ลืมไปแล้วว่างานอดิเรกที่ว่านั่นคืออะไร แต่ในตอนนั้นตัวเขาพูดคุยกับรุ่นพี่เรื่องนั้นได้อย่างเป็นเรื่องเป็นราวทีเดียว



เริ่มสนิทสนมจนไม่จำเป็นต้องพูดจาสุภาพต่อกันแล้ว หลังจากที่พุดคุยกันจบไปเรื่องหนึ่ง พัค จีมินก็นึกสนุกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เอื้อมมือไปใช้ตะเกียบขโมยเนื้อย่างหมักซอสจากถ้วยของหนุ่มรุ่นพี่มากินชิ้นหนึ่งพร้อมกับหัวเราะคิกคักอย่างตั้งใจจะหยอกเอิน



“อยากกินเหรอ” ลี อันซองส่งยิ้มอ่อนโยนแล้วถามขึ้นมา พัค จีมินจึงยิ้มกว้างกว่าเดิมแล้วตอบกลับไปแบบหยอกๆ



“ดูน่ากินดีก็เลยขโมยซะเลย”



หนุ่มรุ่นพี่ได้ฟังก็หัวเราะ แล้วเลื่อนถ้วยของตัวเองมาทางพัค จีมิน แล้วหันไปเรียกพนักงานให้มาที่โต๊ะ



“เอ่อ รุ่นพี่...”



“ไม่เป็นไร กินเลย เธอหิวไม่ใช่เหรอ”



“ผะ ผมไม่ได้...” ผมไม่ได้อยากกินข้าวของรุ่นพี่สักหน่อย



ยังไม่ทันพูดจบ พนักงานก็เดินมาถึงโต๊ะ พัค จีมินเม้มปากขณะฟังลี ฮันซองสั่งเมนูเดิมถ้วยใหม่กับพนักงาน ความรู้สึกอยากอาหารและความรู้สึกสนุกสนานเมื่อครู่จางหายไปทันตาเหลือแต่ความจ๋อยสนิท



แต่ก็ต้องส่งยิ้มกลับไปให้เมื่อคนตรงหน้าหันมามองแล้วส่งยิ้มมาราวกับไม่ได้สังเกตว่าเพิ่งทำให้พัค จีมินรู้สึกอยากจะหยุดกินมันเสียตอนนั้น



ที่ทำแบบนี้เป็นเพราะใจป้ำหรือรังเกียจกันนะ พัค จีมินอดคิดไม่ได้

 

 




หลังจากไปดูหนังและเดินเล่นที่สวนสาธารณะตามที่ตั้งใจกันไว้ก็เป็นเวลาหัวค่ำ ทั้งสองตัดสินใจบอกลากันเพียงเท่านั้น โดยลี ฮันซองช่วยจ่ายค่าแท็กซี่มาส่งพัค จีมินที่หน้าหอพัก ราวกับคู่พระนางในละครทีวี รุ่นพี่ฮันซองบอกให้คนขับจอดรอก่อน ในขณะที่ตัวเองเดินตามลงมาส่งพัค จีมินที่บันไดหน้าหอพัก พูดคุยกันเสียงเบาด้วยสีหน้าเปื้อนยิ้มขัดเขิน แล้วปิดท้ายด้วยการฝากรอยจูบอ่อนโยนเบาๆ บนริมฝีปากที่สั่นไหวของหนุ่มรุ่นน้องโดยไม่ทันตั้งตัว



พัค จีมินถึงกับตัวแข็งทื่อไปชั่ววินาที นับเป็นครั้งแรกที่ได้จูบกับคนอื่นนอกจากจอน จองกุก ทำให้ตกใจได้แต่ยังไม่ถึงกับตัวลอยหรือคิดอะไรไม่ออก



“วันนี้สนุกมากๆ เลย ฝันดีนะ จีมิน”



กระซิบบอกลาพร้อมรอยยิ้มพึงพอใจ คนฟังทำเพียงพยักหน้าตอบหงึกหงัก มองตามแผ่นหลังของรุ่นพี่ฮันซองที่ขึ้นรถแท็กซี่คันเดิมจนกระทั่งรถเคลื่อนตัวออกจากข้างทางไปยังท้องถนนและหายลับตาไป



อมยิ้มกับตัวเองเพียงลำพังอย่างปลาบปลื้มใจ ครบสูตรเดทในฝันโดยไม่มีอุปสรรคใดๆ แทบจะรอให้ถึงวันจันทร์ไม่ไหว จะได้ไปเจอรุ่นพี่ที่มออีกครั้ง



คิดเรื่อยเปื่อยขณะเดินขึ้นบันไดไปยังชั้นสอง แต่เมื่อเดินเข้าไปใกล้ประตูห้องของตัวเอง กลับเห็นใครคนหนึ่งที่ลืมคิดถึงไปพักใหญ่กำลังยืนกอดอกพิงกำแพงข้างประตูรออยู่



หัวใจเต้นเร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัว พัค จีมินเลิกคิ้วอย่างประหลาดใจก่อนจะเป็นฝ่ายเอ่ยทักขึ้นมาก่อน



“จองกุก มีอะไรหรือเปล่า ทำไมมายืนตรงนี้”



เจ้าของชื่อหันมามองด้วยสายตาเรียบเฉย ก่อนจะขยับยืนตรงแล้วตอบด้วยท่าทางที่ดูออกว่ากำลังไม่พอใจ



“ไหนว่าจะแยกย้ายกันไปลองคบผู้หญิง แบบนี้มันไม่เหมือนที่คุยกันไว้นี่”



พัค จีมินกระพริบตาปริบ ในตอนนั้นไม่ใช่ไม่รู้ว่าทำพลาดไปแล้ว แต่ภาพหนุ่มสาวที่โรงอาหารกลางวันนั้นยังคงติดตาจนหัวใจคันยิบไปหมด



“นายเป็นคนพูด ฉันไม่ได้บอกว่าจะคบผู้หญิงสักหน่อย”



ตอบออกไปแบบนั้น จอน จองกุกฟังกลับยิ้มหยันออกมา เป็นรอยยิ้มของจองกุกแบบที่พัค จีมินไม่ชอบที่สุดเลย



“อ๋อเหรอ เป็นไงล่ะ ทั้งหล่อทั้งรวย ถูกใจเลยล่ะสิ”



“รุ่นพี่เป็นคนดี ไม่เกี่ยวกับเรื่องหล่อรวยอะไรนั่นเลย”



เสียงหัวเราะร่วมชวนโมโหดังขึ้นเบาๆ “เชื่อได้เหรอ ทั้งที่สมัยก่อนไม่ยอมนั่งแท็กซี่เลยแท้ๆ”



พัค จีมินกลืนน้ำลาย นึกขึ้นมาได้ว่าจากระเบียงห้องจองกุกคงจะมองเห็นตรงบันไดทางเข้าตึก



แต่มันจำเป็นต้องพูดดูถูกกันขนาดนี้เลยเหรอ ทั้งที่ตัวเองหาคนคุยใหม่ได้เร็วขนาดนั้น...



“ถ้าจะเป็นแบบนี้ แล้วตอนนั้นบอกเลิกกันทำไม”



ถามอะไรแบบนั้นออกไปซะแล้ว ถามทั้งที่จำได้เป็นอย่างดีว่าวันนั้นตัวเขาเองก็เห็นดีเห็นงามด้วย



จอน จองกุกชักสีหน้าอย่างไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ฟัง ก่อนจะขยับเข้ามาใกล้เพื่อพูดเสียงเบาลงแต่สัมผัสได้ถึงความโกรธที่พลุ่งพล่านยิ่งกว่าเดิม “นี่ฉันไม่ได้โกรธเพราะหึงหรือหวงอะไรเลยนะ แต่นายพูดอย่างทำอย่าง ถ้าทำตามที่คุยกันไว้นายจะเปลี่ยนผู้หญิงสักร้อยคนฉันก็ไม่ได้ว่า”



“วันนั้นนายดูมั่นใจ จะให้ฉันทำยังไงล่ะ ฉันก็ไม่ได้อยากจะปิดกั้นนาย ก็เลยตอบตกลงออกไป แล้วฉันทำผิดตรงไหนกัน” ปฏิเสธที่จะยอมรับว่าตนเองเป็นฝ่ายผิดคำพูด โยนความผิดออกไปได้เต็มปากเต็มคำ ยอมที่จะถูกแค่นหัวเราะใส่ดีกว่าต้องถอยให้ จำไม่ได้แล้วจริงๆ ว่าทำไปทำไม แต่จำได้ว่าแม้สีหน้าจะแค่นยิ้ม แต่ดวงตาของจอน จองกุกฉายชัดว่าผิดหวังเป็นอย่างมาก



“นายล้ำเส้นแล้ว จีมิน ถึงฉันจะเป็นต้นคิดเรื่องนี้ แต่นายคือผู้ชายคนเดียวของฉัน ทั้งชีวิตฉันมีแค่นาย”



“...” แทบหยุดหายใจไปชั่วขณะ โกรธอีกฝ่ายจนตัวสั่นที่มาเกทับกันด้วยคำหวานในเวลาแบบนี้



คิดจะทำให้รู้สึกไม่ดีงั้นเหรอ อย่าหวังว่าจะได้เห็นน้ำตาของเขาในจังหวะนี้เชียว



“แล้วยังไง...เกลียดฉันแล้วหรือไง”



ถามออกไปด้วยสีหน้าเฉยเมยไม่ใส่ใจ คำตอบที่ได้รับกลับมาคือสีหน้าเรียบเฉยไม่แพ้กัน ก่อนที่จอน จองกุกจะหลับตาส่ายหน้าราวกับระอาเต็มที แล้วหันหลังเดินเข้าห้องของตัวเองไปเพียงเท่านั้น



ความรู้สึกดีๆ ที่สะสมมาตลอดทั้งวันพังทลายลงภายในเวลาไม่กี่นาที พัค จีมินรู้สึกราวกับหัวใจแตกสลายเป็นผุยผง หลังจากปิดประตูห้องก็ทิ้งตัวลงนั่งกับพื้นอย่างอ่อนระโหยโรยแรง ได้แต่ปล่อยให้น้ำตาไหลจรดปลายจมูกแล้วหยดลงกับพื้นไม้ที่ทางเข้าอย่างเงียบๆ คนเดียว




⧆⧆⧆⧆⧆⧆⧆

#กุกมินวันก่อน







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

56 ความคิดเห็น

  1. #50 Lajeemolala_rr (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 08:57
    ตกลงกันว่าจะไปลองคบผญ.กันดูเพื่ออะไร แบบ แล้วจองกุกมาพูดว่ามีแค่จีมินที่คบเป็นผช.คนเดียวแบบนี้ มันต่างกันตรงไหน ไม่ว่าจะหญิงหรือชายมันก็คือคนที่ให้ใจรึเปล่า จีมินจะคบกับผช.ก็ไม่เห็นจะผิด หรือที่จองกุกหมายถึงคือให้เล่นๆกับทุกคนที่เจองี้ มันจะไม่เห็นแก่ไปหรอ ไม่เข้าใจจองกุกเลยจริงๆ
    #50
    0
  2. #47 namjoonnie (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2563 / 19:31

    ตอนจีมินแย่งหมูพี่ฮันซองกินคือ เหมือนหลุดมาจาก mv เพลงนึง ของ kamikaze มากๆ ไม่รู้ว่าไรต์ได้แรงบันดาลใจมารึป่าว แต่เราชอบมากๆเลยค่ะ
    #47
    0
  3. #14 LM... (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 กันยายน 2563 / 02:50
    อย่าใจร้ายกับจีมินแบบนี้ ขอร้องงงงงงงง ;-;
    #14
    0
  4. #13 As sky Iris (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กันยายน 2563 / 21:58
    คิดไว้แล้วว่าต้องหน่วงๆแบบนี้...😭😭😭😭
    #13
    0
  5. #12 MeiPatcharin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กันยายน 2563 / 20:44
    ก็คนมันจะชอบอ่ะจะผญ.หรือ ผช.มันก็ได้อ่ะอย่ามาบังคับจีมินได้มั้ยจองกุก!!!ตัวเองอยากคบผญก็คบไปสิ ชิ!!!!
    #12
    0
  6. #11 ppeapcr (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กันยายน 2563 / 19:55
    หน่วงมากฮือออ
    #11
    0
  7. #10 ornanong_ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กันยายน 2563 / 19:43
    อุงแง หน่วงอีกแล้วอ่ะ ฮืออ อย่าทะเลาะกันเลยค่าาา ㅜㅡㅜ
    #10
    0
  8. #9 parksukie (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กันยายน 2563 / 19:40
    จริงๆก็คือยังรักกันอยู่ แล้วจะเลิกกันไปทำไมน้ออออ รอติดตามตอนต่อไปนะคะ
    #9
    0