Eden Rose | KOOKMIN

ตอนที่ 8 : กุหลาบอีเดน 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,054
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 199 ครั้ง
    9 พ.ค. 63




วันที่สามของการเดินทาง ตามกำหนดการคือวันแรกที่โถงเต้นรำเปิดให้บริการ หลังเวลาอาหารเย็นแขกผู้มีเกียรติทุกท่านสามารถไปที่โถงกลางซึ่งเป็นสถานที่จัดงานเลี้ยงเต้นรำพร้อมบทเพลงบรรเลงโดยวงดนตรีมืออาชีพ คืนแรกว่ากันว่าคึกคักที่สุด บรรดาสุภาพสตรีจะสวมใส่ชุดราตรีที่สวยงามที่สุดในตู้เสื้อผ้าของตนเองเพื่อเข้าร่วมงานเลี้ยงเต้นรำบนเรือสำราญหรูหรา และเป็นเพียงค่ำคืนเดียวที่โถงเต้นรำจะเปิดให้บริการนานจนถึงเที่ยงคืน



ฟีนิกซ์ทั้งสี่นายอาศัยช่วงเวลาระหว่างที่ไอวี่กลับไปแต่งกายที่ห้องหลังมื้ออาหารสำรวจตรวจตราบริเวณโถงที่ยังคงมีแขกยืนพูดคุยกันอยู่ประปรายอย่างเงียบๆ และระแวดระวังไม่ให้ผิดสังเกต ขณะพูดคุยกับแขกคนอื่นๆ บนเรือ สายตาของพวกเขาก็ลอบสังเกตทั้งมุมเวทียกต่างระดับที่นักดนตรีกำลังทดสอบเสียงเตรียมการบรรเลงอยู่ บริเวณบาร์เล็กๆ ที่เปิดให้บริการเครื่องดื่มหลากหลายชนิดพร้อมบาร์เทนเดอร์จำนวนสามคน อีกทั้งยังคอยสอดส่องมองดูว่ามีลูกเรือหรือบริกรที่กำลังเตรียมงานคนไหนที่ดูมีโอกาสจะเป็นผู้ติดตามของมาร์ควิสท่านนั้น เจ้าหน้าที่ทั้งสี่คนใช้สายตาอันเฉียบคมและมากด้วยประสบการณ์ราวกับนกเหยี่ยวของพวกเขาลอบสำรวจสอดส่องไปทั่วบริเวณว่าข้างนอกหรือข้างในโถงที่ควรจะระมัดระวังมากกว่ากัน เพื่อการจัดแบ่งตำแหน่งประจำที่ของตนเองหลังจากนี้



หลังจากสำรวจจนแน่ใจแล้ว จึงทยอยเดินออกมาจากโถงกลับไปยังที่นัดหมายซึ่งก็คือห้องของไอวี่ เหตุผลที่ถูกเลือกเป็นเพราะห้องของเด็กหนุ่มอยู่ชั้นล่างซึ่งเป็นโซนห้องพักชั้นประหยัด มีเพียงผู้โดยสารซึ่งเป็นพ่อค้าหรือเศรษฐีไม่ใช่ชนชั้นขุนนางที่จับจองห้องพักในชั้นนี้ แน่นอนว่าการจองห้องในลักษณะนี้ก็ถูกพิจารณามาล่วงหน้าโดยเจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบแผนการแล้วว่าจะทำให้สะดวกในการประชุมเฉพาะกิจ



หัวหน้าหน่วยปฏิบัติการพิเศษคือคนสุดท้ายที่ออกจากห้องโถงแล้วตรงไปยังห้องของไอวี่ ชายหนุ่มมองซ้ายมองขวา เพื่อให้แน่ใจว่าบนทางเดินปูพรมสีกรมท่านั้นไม่มีใครอื่นนอกจากเขาแล้ว จึงยกมือขึ้นเคาะประตูห้องสามครั้ง ยืนรอไม่กี่อึดใจประตูก็ถูกเปิดออกโดยแซม เจ้าหน้าที่หน่วยฟีนิกซ์เจ้าของเส้นผมสีดำสนิท



“มาแล้วเหรอครับ ผู้การ” เอ่ยทักทายพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า สูททำเพียงพยักหน้าตอบรับ แล้วเดินเข้าไปในห้องที่มีเพียงแสงไฟสลัวจากเชิงเทียนที่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งด้านในหลังฉากกระดาษซึ่งเป็นพื้นที่ห้องแต่งกาย เสียงพูดคุยดังแว่วมาเบาๆ พร้อมกับเสียงหัวร่อต่อกระซิก สูทเดินผ่านชุดโซฟาไปยังบริเวณพื้นที่แต่งกายและพบว่าเจ้าของเสียงพูดคุยนั้นคือเจ้าหน้าที่นิคและเฟเบนที่กำลังมองดูไอวี่แต่งตัวด้วยชุดเสื้อแขนยาวสีแดงเลือดนกแบบเดียวกับวันที่ได้พบเจอกับเขาครั้งแรก และกางเกงเต้นรำเข้ารูปเอวสูงที่เผยให้เห็นทรวดทรงองค์เอวอันผอมบางน่าทะนุถนอมของเด็กหนุ่ม



เมื่อเห็นว่าสูทเดินทางมาถึงแล้ว เสียงพูดคุยนั้นจึงหายไปพร้อมกับเจ้าหน้าที่สองคนที่รีบยืนตัวตรงแน่วอย่างตื่นๆ



เด็กหนุ่มเจ้าของห้องเองก็มีท่าทางเก้ๆ กังๆ ไปบ้าง หันหลังจากกระจกเงาโต๊ะเครื่องแป้งมามองคนข้างหลังอย่างคนทำอะไรไม่ถูก



“แต่งตัวต่อไปเถอะ เธอแค่ฟังผ่านๆ เอาไว้ก็ได้” ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบนิ่ง



“เอ่อ...เดี๋ยวผมเปิดไฟที่ชุดโซฟาให้...”



“ไม่เป็นไร เราคุยกันตรงนี้ได้”



เมื่อถูกตอบกลับมาด้วยท่าทางนิ่งสงบ ไอวี่ก็ยกมือที่ผายไปทางบริเวณชุดโซฟากลับมาลูบหลังมือของตนเองเบาๆ พร้อมกับพยักหน้า แล้วจึงหันกลับไปที่หน้ากระจกเพื่อสวมใส่เครื่องประดับที่เข้ากับชุดและตกแต่งใบหน้าของตนต่อ



สองมือหยิบจับเครื่องแต่งกายและแปรงแต่งหน้าอย่างชำนาญ สองหูก็เงี่ยฟังชายหนุ่มทั้งสี่คนด้านหลังยืนล้อมวงวางแผนการสำหรับคืนนี้โดยคร่าวๆ ด้วยท่าทางสบายๆ ชุดสูทหางยาวที่พวกเขาสวมใส่อยู่ยิ่งทำให้บรรยากาศรอบๆ ดูน่าเกรงขามและมีออร่าของบุคคลระดับสูงโดยไม่ต้องพยายามอะไรมากมาย นี่คงจะเป็นเหตุผลที่พวกเขาไม่ควรจะสนทนาพาทีร่วมกันระหว่างอยู่ข้างนอก เพราะภาพที่ออกมานั้นแม้ตัวเขาไม่ใช่ผู้ต้องหาคดีผิดกฎหมายก็ยังรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ เมื่อได้มอง



ลอบมองเป็นระยะผ่านเงาสะท้อนในกระจก อีกสักพักไม่นานเกินรอ ทั้งสี่ก็ได้ฤกษ์สรุปแผนการ เป็นจังหวะเดียวกับตอนที่ไอวี่จัดแต่งทรงผมของตนเองเสร็จพอดี



“คุณไอวี่ พร้อมหรือยังครับ” เฟเบนหันมาถามทันทีที่การประชุมเล็กๆ จบลง



เด็กหนุ่มไล่สายตามองดูตัวเองในกระจกเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะหันมาตอบพร้อมรอยยิ้ม “พร้อมแล้วครับ”



เจ้าหน้าที่หนุ่มทั้งสามคน เมื่อได้เห็นไอวี่หลังจากแต่งกายออกงานแบบเต็มรูปแบบก็ถึงกับเบิกตา เผยรอยยิ้มตกตะลึงออกมาอย่างไม่คิดจะปิดบัง



“สมกับเป็นกุหลาบอีเดนจริงๆ สวยมากเลยครับ คุณไอวี่” แซมเอ่ยปากชมขณะที่เด็กหนุ่มเดินเข้าไปใกล้วงสนทนาพร้อมกับรอยยิ้มบางๆ



“ไม่หล่อหรอกเหรอครับ”



“อ๊ะ เอ่อ...ไม่สิ ผมหมายถึง...”



เด็กหนุ่มหลุดหัวเราะเสียงสดใสราวกับภูติใบไม้ผลิเมื่อเห็นว่าชายหนุ่มมีอาการอึกอักขึ้นมาทันตา “ล้อเล่นน่ะครับ ตำแหน่งของผมควรแต่งกายให้ออกมาสวยนั่นแหละถูกแล้ว”



“สวยมากจริงๆ ครับ เหมาะกับคุณไอวี่มากๆ” นิคเสริมขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยนตามบุคลิก ไอวี่ยักไหล่เบาๆ ก่อนที่รอยยิ้มกว้างจะหดหายไปเล็กน้อยเมื่อเผลอหันไปสบตากับชายหนุ่มอีกคนที่เอาแต่ยืนเงียบไม่พูดอะไรมาตั้งแต่แรก



“จริงไหมครับ ผู้การ คืนนี้คุณไอวี่เธอสวยจริงๆ” แซมหันไปถามคำถามที่ทำให้ไอวี่อยากจะหันไปค้อน แต่ก็ทำได้แต่หลบสายตาไปทางอื่น ยกมือขึ้นไล้เส้นผมทัดหูอย่างประหม่าจนยิ้มไม่ออกขณะรอฟังคำตอบ



คนถูกถามเมื่อตกเป็นเป้าสายตาของชายหน่มอีกสามคนที่เหลือก็ตอบกลับมาอย่างไม่มีอิดออดด้วยเสียงเรียบนิ่งไม่ต่างกับตอนประชุม “นี่สวยแล้วเหรอ”



“...”



ไอวี่เผลอเงยหน้าขึ้นสบสายตาติดสงสัยของเจ้าของคำตอบด้วยสีหน้าที่เห็นได้ชัดว่าหน้าเสียไปในบัดดล



“แหม ผู้การ ไม่เห็นต้องพูดแบบนี้เลย” เฟเบนรีบประโลมสถานการณ์ด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ



“คุณไอวี่ตั้งใจแต่งตัวตามความชอบของผู้การเลยนะครับ”



เด็กหนุ่มเบิกตากว้างเมื่อแซมเริ่มพูดอะไรไม่เข้าท่า “คะ คุณแซม!



พูดเสียงดังแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ เพราะก่อนที่คุณสูทจะเดินเข้ามา ตัวเขาได้พูดคุยเรื่องสไตล์ที่คุณสูทชอบกับเจ้าหน้าที่ทั้งสามคนจริงๆ



บรรยากาศยิ่งน่าอึดอัดมากกว่าเดิมเมื่อนิคลากตัวแซมไปทางอื่นพร้อมกระซิบเสียงดุ ร่างสูงในชุดสูทหางยาวดูสง่างามสีดำสนิทจ้องมองเด็กหนุ่มตรงหน้าที่สีหน้าแสดงออกชัดว่าไม่ชอบใจและเสียความมั่นใจอย่างมากโดยไม่พูดอะไรต่อไปอีกครู่หนึ่ง เมื่อเฟเบนเดินตามอีกสองคนไปยังบริเวณชุดโซฟาหลังจากกระดาษ สูทจึงเริ่มเอ่ยปากต่อด้วยท่าทางสบายๆ



“ตอนนี้แขกท่านอื่นๆ คงทยอยไปที่โถงกันแล้ว ท่านมาร์ควิสก็คงจะเหมือนกัน เธอรีบไปจะดีกว่านะ”



ไอวี่เงยหน้าขึ้นมองสีหน้านิ่งเฉยราวกับไม่รู้สึกรู้สาอะไรของชายร่างสูงกว่าตรงหน้าด้วยสายตาตำหนิ ก่อนจะทำเพียงถอนหายใจทางจมูกแล้วก้าวเดินดุ่มๆ ออกจากห้องของตนเองไปโดยไม่มีการกล่าวลาใครทั้งสิ้น




คิดมาตลอดว่าตนเองงดงามในสายตาของอีกฝ่าย เพิ่งจะรู้เอาวันนี้นี่เองว่าความจริงแล้วไม่ใช่เลย ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องคาดหวังกับคนคนนี้ตลอด เมื่อไหร่จะจำว่ามีแต่ต้องผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่าเท่านั้น...




แกร๊ก ปัง!



ภายในห้องกว้างเงียบสงัดลงหลังจากเสียงเปิดปิดประตูแบบใส่อารมณ์ของไอวี่ สูทมองตามร่างผอมบางนั้นไปจนกระทั่งลับตา จึงเดินไปหาเจ้าหน้าที่ทั้งสามคนที่บริเวณชุดโซฟาด้วยท่าทางไม่ยี่หระใดๆ ตามเดิม



ไม่ใช่ว่าอยากจะกลั่นแกล้งอะไรเด็กคนนั้น เพราะที่พูดออกไปเขาหมายความตามนั้นจริงๆ นี่ไม่ใช่ไอวี่ที่สวยที่สุด สวยกว่านี้เขาก็เคยเห็นมาแล้ว และคิดว่าคงไม่เคยมีใครได้เห็นด้วย สีแดงจากแป้งฝุ่นและขี้ผึ้งทาปากพวกนั้นไม่จำเป็นเลย ไอวี่สวยงามที่สุดเมื่อบนใบหน้าของเขาระเรื่อไปด้วยสีแดงเลือดฝาดจากการร้องไห้และอารมณ์ปริศนาที่มีเพียงเขาคนเดียวที่หยิบยื่นให้กับเด็กหนุ่มได้ คนที่รู้ดีเกี่ยวกับความงดงามของไอวี่คือเขาคนเดียวเท่านั้น คนอื่นไม่จำเป็นต้องออกความเห็น




และถึงจะรู้ดีว่าถูกโกรธ ตัวเขาก็ไม่มีความคิดที่จะง้อด้วย ก็ใครบอกให้เด็กหนุ่มยิ้มกว้างขนาดนั้น ดีใจที่ถูกเจ้าพวกนี้ชมขนาดนั้นเลยรึไร...




“...”



เจ้าหน้าที่ใต้บัญชาทั้งสาม เมื่อเห็นท่าทางนิ่งขรึมของผู้การสเวนก็ได้แต่ยืนนิ่งไม่เอ่ยปากพูดอะไร จนเมื่อสายตาคมกริบฉายแววอึมครึมนั้นหันมาจ้องมอง ทั้งสามก็ถึงกับเผลอยืดอกยืนตรงอย่างเกร็งๆ



“ถ้าว่างนักก็ควรจะพูดคุยกันเรื่องแผนการ ทำแค่ในส่วนหน้าที่รับผิดชอบของตัวเองก็พอ อย่าอ้อร้อให้มันมากนัก”



“...”



ทั้งสามแม้จะงุนงงกับคำสั่งแต่ก็รู้ตัวว่าเมื่อครู่ดูจะอ้อยอิ่งทำเป็นเล่นจนเกินไป นั่งเล่นพูดคุยหัวร่อต่อกระซิกกับไอวี่แบบนั้น ภาพที่ออกมาคงดูไม่ดีเท่าไรนักในสายตาของผู้การ



“หวังว่าต่อจากนี้จะปรับปรุงตัวให้ดีขึ้น ถ้ายังเห็นว่าทีเล่นทีจริงกันอีกผมจะเขียนลงในรายงานด้วย รับทราบ”



“รับทราบ!



ทั้งสามตอบรับทันควัน แล้วจึงทยอยเดินออกจากห้องไปเพื่อไปประจำอยู่ตามตำแหน่งที่ได้มอบหมายกันไว้ในการประชุมเมื่อครู่

 

 



❦❦❦❦❦❦

 



ดูเหมือนในการเดินทางรอบนี้ กำหนดการของกิจกรรมชมทิวทัศน์อาทิตย์ขึ้นและภูเขาน้ำแข็งจะถูกจัดขึ้นในวันที่ห้าของการเดินทาง แต่แม้จะได้เข้าร่วมงานเลี้ยงเต้นรำด้วยกัน ไอวี่ก็ยังไม่มีท่าทีว่าจะถูกชวนดื่มกับมาร์ควิสเนลสันเสียที เป็นชายที่ค่อนข้างจะรอบคอบทีเดียว ถึงกระนั้นก็ดูจะไว้ใจเด็กหนุ่มอยู่ระดับหนึ่งจนยอมให้ตามไปที่ห้องกาสิโนอีกครั้ง ภายในจดหมายรายงานที่ไอวี่ลอบส่งมอบให้ในห้องอาหารมื้อเช้าวันถัดมาจึงมีข้อมูลเพิ่มเติมอันเป็นประโยชน์ต่อการจับกุมมากยิ่งขึ้นอย่างชนิดของอาวุธบางชิ้นที่จะส่งในรอบนี้และเวลาที่ค่อนข้างแน่นอนในการส่งมอบ ลอร์ดเนลสันคงจะไม่คิดฝันมาก่อนว่าไอวี่จะเข้าใจสิ่งที่เขาพูดคุยกับผู้ติดตามที่โต๊ะโป๊กเกอร์แม้จะเลือกใช้คำและประโยคที่กำกวมแล้วก็ตาม



ทันทีที่อ่านจดหมายฉบับนั้นจบ สูทก็ไม่รอช้าที่จะส่งข่าวกลับไปยังสำนักงานผ่านเครื่องมือส่งรหัสมอร์สที่ตระเตรียมมาด้วย ขณะเรียบเรียงสาส์นที่จะส่งกลับไปในหัวก็ครุ่นคิดว่าควรจะแจ้งข้อมูลเหล่านี้ให้กับฟีนิกซ์ที่เหลือเวลาใดและด้วยวิธีไหน แต่ข้อมูลสำคัญเช่นนี้ ชายหนุ่มก็ตัดสินใจได้ไม่ยากว่าควรจะบอกให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะวันพรุ่งนี้จะเป็นวันที่ห้าของการเดินทางแล้ว หากทุกอย่างเป็นไปตามแผน การจับกุมมาร์ควิสเนลสันก็จะจบลงภายในวันพรุ่งนี้



ชายหนุ่มถอนหายใจหลังจากที่ข้อความได้ถูกส่งกลับไปยังสำนักงานจนครบถ้วนและได้รับข้อความตอบกลับมาภายในไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง พิงพนักเก้าอี้บุนวม ก่อนจะหันไปมองนาฬิกาแขวนผนังในห้องของตนเอง พบว่าอีกครึ่งชั่วโมงจะเป็นเวลามื้อเที่ยงแล้ว แต่ตัวเขาก็ยังหยุดคิดเรื่องบางเรื่องที่ได้อ่านในจดหมายฉบับนั้นไม่ได้สักที



โรเบอร์โต้ไม่คิดจะห้ามปรามเด็กหนุ่มเลยแม้แต่น้อย มองดูจากสถานการณ์ก็สามารถบอกได้ว่าจะไม่เป็นอันตราย และหากได้ข้อมูลเพิ่มเติมก็จะเป็นประโยชน์กับทางเราด้วย



ลอร์ดเนลสันเชื่อสนิทใจว่าไอวี่เป็นเพียงพนักงานปรนเปรอสวาทที่มาเที่ยวพักผ่อนหย่อนใจตามโอกาส การที่เด็กหนุ่มแจ้งมาว่าคืนนี้จะอยู่ดื่มที่ห้องของลอร์ดมาร์ควิสตามคำชวนนั้น แน่นอนว่าตัวเขาต้องอนุมัติอยู่แล้ว ถึงไม่ได้ข้อมูลอะไรกลับมา ในฐานะพนักงานปรนเปรอสวาทเด็กหนุ่มก็หนีไม่พ้นงานอะไรแบบนี้อยู่ดี



ชายหนุ่มใช้ลิ้นดุนกระพุ้งแก้มขณะในหัวก็ครุ่นคิดอะไรบางอย่างไปด้วย...เรื่องความปลอดภัยไม่ห่วงเท่าไรนัก เป้าหมายยังไม่รู้ตัวและไอวี่ก็มีประสบการณ์ เขาย่อมรู้ว่าตัวเองต้องทำอะไร แล้วความรู้สึกขัดแย้งในใจนี้มันคืออะไรกันแน่




หรือเป็นเพราะอย่างนี้หรือเปล่า...เป็นเพราะหากดื่มด้วยกันในห้องก็หมายความว่าไอวี่อาจจะต้องค้างคืนที่ห้องของลอร์ดมาร์ควิสด้วย





โรเบอร์โต้ถอนหายใจเฮือกใหญ่...งานก็คืองาน สิ่งที่ตักเตือนเจ้าหน้าที่ใต้บัญชาไปเมื่อวาน ตัวเขาก็ควรจะปฏิบัติตามให้ได้ด้วย





ใช่แล้ว...ควรจะปฏิบัติตามให้ได้ แต่แล้วทำไมขณะนี้ เวลาสี่ทุ่มตรง ตัวเขาถึงได้มานั่งสูบซิการ์อยู่ที่โซฟาในห้องมืดๆ ของไอวี่คนเดียวแบบนี้กัน?






❦❦❦❦❦❦

#กุหลาบอีเดน



             
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 199 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

289 ความคิดเห็น

  1. #237 kingoffish (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 21:19

    ยังไม่รู้หัวใจจจ

    #237
    0
  2. #208 Annaliz97 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 15:51
    หวงค่ะ เค้าเรียกอาการหวงซึนค่ะท่านสูทท
    #208
    0
  3. #206 Hit (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 10:27

    แล้วถ้าตอนนี้ไม่ใช่งานคุณคงลากเขาออกมาแล้วไหมเอ่ย?

    #206
    0
  4. #200 nntoo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 12:59
    คุณสุทฉลาดจนไม่เข้าใจเรื่องง่ายว่าตัวเองรักไอวี่เลยหรอค่ะ รีบๆ คิดให้ได้เลยน้าาา
    #200
    0
  5. #189 Paployz (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 18:07
    คุณสูทคือหึงหวงก็บอกน้องค่ะ อย่าซึนแบบนี้!!! น้องแอสเรลสวยมากจริงๆ
    #189
    0
  6. #149 jk0113 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 00:08

    สนุกมากกกกก ภาษาเข้าใจง่ายมากเลยย เป็นกำลังใจให้ไรท์น้าาา เข้าใจทั้งคุณสูทแล้วก็ไอวีีืน่ารักมากๆเลยยย

    #149
    0
  7. #148 Lmalbbs (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 23:48
    หน่วงแทนน้องไอวี่เลยจ้าา
    #148
    0
  8. #141 Mchaly (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 14:15
    แล้วคุณสูทจะซึนไปไหนอะคะ
    #141
    0
  9. #135 Kbexm (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 05:06
    หาไรงัดปากสูททีปากเเข็งมากค่ะทำซึน
    #135
    0
  10. #132 Fryanh (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 02:12
    อาการแบบนี้เค้าเรียกว่าหึงค่ะท่านน
    #132
    0
  11. #131 JJEONJKK (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 01:32
    มันจะซึนไม่ไหวแหละหื้ยยยเป้นไรต้องมานั่งในห้องเค้าดึกๆละคะ
    #131
    0
  12. #129 pxrjm (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 00:19
    ปากแข็งมากกก
    #129
    0
  13. #128 Butterflytae (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 23:08
    มันจะหลงไม่ไหวแล้วนะคุณผู้การ ><
    #128
    0
  14. #124 Jm1013 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 21:17
    ผู้การคนชึน
    #124
    0
  15. #117 VAEHYUNG (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 13:57

    กระวนกระวายแบบนี้เค้าเรียกว่าหึงค่ะผู้การ
    #117
    0
  16. #114 Helio (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 09:27

    มานั่งรออออ

    #114
    0
  17. #111  KP. (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 07:17
    งืออคุณสูทท '////'
    #111
    0
  18. #110 Highnez (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 02:58
    พบคนปากแข็ง 1 ea
    #110
    0
  19. #108 marzthanaporn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 02:39
    อ่ะอ่ะ คุณสูท
    #108
    0
  20. #107 hugegirl (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 01:34
    น้องคงเสียใจมากจิงๆนะ ที่พูดว่าน้องไม่สวย ถึงในใจจะไม่คิดแบบนั้น แต่ว่าพูดออกมาอย่างงี้ไม่ดีเลยน้า 🥺 จิงๆ แล้วหวงน้องมากเลยใช่มั้ยล่ะ
    #107
    0
  21. #106 Bamzxe (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 01:10
    หวงก็พูดมาเลยค่ะคุณสูทท
    #106
    0
  22. #105 LADYJ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 01:04
    คุณสูททำไมทำตัวเป็นคนแก่ขี้หึง
    #105
    0
  23. #104 lobilol37 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 00:42
    วางท่าอะไรเยอะแยะน่ะคุณสูท หวงเค้าขนาดนี้อะบอกให้น้องชื่นใจหน่อยก็ไม่ได้ หวั่นใจกับงานรอบนี้ของยัยหนูจังเลยค่ะ เป็นห่วง
    #104
    0
  24. #103 baimikm (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 00:22
    คุณสูทททท จิตใจอยู่ไม่สุขแล้ว
    #103
    0
  25. #102 cadycool (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 00:08
    เสียใจแทนน้องเลย ต้องงอนอยู่แน่ๆ พ่อน่ะเลิกปากแข็งแล้วบอกความรู้สึกไปตรงๆสักทีว่าที่เป็นอยู่น่ะคือหวง
    #102
    0