Eden Rose | KOOKMIN

ตอนที่ 7 : กุหลาบอีเดน 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 945
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 175 ครั้ง
    8 พ.ค. 63




ในฐานะผู้โดยสารล่องเรือสำราญในครั้งนี้ เจ้าหน้าที่ผู้เข้าปฏิบัติภารกิจลับทั้งห้าคนต้องทำตัวให้กลมกลืนกับผู้โดยสารคนอื่นๆ ที่มีจุดประสงค์เพียงเพื่อมาพักผ่อนหย่อนใจเท่านั้น หากเป็นไปได้ก็ให้ทำเหมือนกับไม่รู้จักกันมาก่อนไปเลย เพื่อไม่ให้เป้าหมายสังเกตเห็นคนกลุ่มใหญ่แล้วเกิดการระมัดระวังตัวมากขึ้น จะยากต่อการทำงาน



ตามแผนการที่ได้วางเอาไว้ ไอวี่ต้องรีบแสดงตัวต่อมาร์ควิสเนลสันให้เร็วที่สุดเท่าที่ทำได้ เด็กหนุ่มเคยปรนนิบัติลอร์ดมาร์ควิสท่านนี้ครั้งหนึ่งเมื่อนานมาแล้ว เป็นการปรนนิบัติแบบรับแขกจริงๆ ไม่มีภารกิจใดเคลือบแฝง จึงไม่ใช่เรื่องยากที่กุหลาบงามจะถูกแม้กระทั่งทักทายก่อนภายในวันที่สองของการเดินทาง ลอร์ดมาร์ควิสเจ้าของเรือนผมสีบลอนด์เข้มและใบหน้าสุขุมคมเข้มตามวัยนั้นสังเกตเห็นไอวี่ในโถงรับประทานอาหารเย็น ท่านเอ่ยปากชมว่าเด็กหนุ่มยังคงงดงามไม่สร่างจากครั้งล่าสุดที่ได้เจอกัน ไม่ต้องรอเสนอด้วยตัวเอง ชายวัยกลางคนก็เป็นฝ่ายเอ่ยปากขอดูแลกุหลาบอีเดนตลอดการเดินทางที่เหลือนี้ภายในคืนนั้นเอง



ไม่ไกลจากห้องอาหาร ห้องกาสิโนคือจุดหมายปลายทางอันเป็นที่นิยมของบรรดาสุภาพบุรุษและสุภาพสตรี ก่อนจะเดินออกจากห้องอาหารเพื่อติดตามมาร์ควิสเนลสันไป ไอวี่ไม่ลืมที่จะหันไปสบตากับชายหนุ่มเจ้าของทรงผมจัดทรงทัดหูข้างหนึ่งดูหล่อเหลาราวกับความฝันที่กำลังยืนสังเกตการณ์อยู่อีกฝั่งของห้องอาหารไม่ใกล้ไม่ไกล ซึ่งร่างสูงในชุดสูทเสื้อกั๊กสีเทาก็ยกแก้วไวน์แดงในมือขึ้นจิบแล้วทอดสายตามองไปทางอื่นอย่างแนบเนียน มีความหมายว่ารับทราบ จะไปประสานกับฟีนิกซ์ที่อยู่ข้างนอกว่าไอวี่ติดตามเป้าหมายสำเร็จแล้วเป็นลำดับต่อไป



แม้จะละสายตาจากกันไปแล้ว แต่ไอวี่ที่แสร้งยิ้มหวานพูดคุยกับมาร์ควิสอย่างสดใสนั้นก็ไม่อาจจะลบภาพของสูทเมื่อครู่นี้ไปได้...วันนี้ก็ช่างดูดีจนตัวเขาแทบจะอดลอบมองไม่ไหว ตลอดเวลาที่อยู่ในห้องอาหาร ได้แต่หวังว่าเจ้าตัวคงจะไม่รู้ตัวว่าถูกเด็กหนุ่มที่อีกฝั่งของห้องทรงกลมคอยเอาแต่สอดส่องสายตามองหาเขาอยู่ตลอด



ถึงอย่างไรตัวเขาก็ตัดสินใจแล้วว่าจะหันมาตั้งใจทำภารกิจให้เต็มที่ คุณสูทเองก็คงจะไม่ต่างกันเพราะตั้งแต่เมื่อวานจนวันนี้ ทั้งสองแทบไม่ได้พูดคุยหรือแม้แต่เจอหน้ากันเลย ด้วยแผนการที่ต้องทำราวกับว่าไม่ได้มาด้วยกัน ไม่รู้จักกันมาก่อน คุณสูทก็ดูจะทำหน้าที่ในส่วนนั้นได้ดีทีเดียว



ห้องกาสิโนกว้างขวางที่ให้บรรยากาศอ้อยอิ่งหากก็อึมครึมไปในเวลาเดียวกันทำให้ไอวี่ละความสนใจจากความคิดสัพเพเหระในหัวไปได้ครู่หนึ่ง เด็กหนุ่มที่เดินรั้งหลังลอร์ดมาร์ควิสเล็กน้อยเพื่อส่งสัญญาณผ่านสายตาไปยังหนึ่งในฟีนิกซ์ที่ล่วงหน้ามาประจำที่ด้านในอยู่ก่อนแล้ว ก่อนจะกวาดสายตามองไปทั่วทั้งห้องทรงกลมกว้างใหญ่ที่โทนสีส่วนใหญ่ที่ใช้ตกแต่งคือสีแดงเลือดนก น้ำตาลเข้มและน้ำตาลทราย ให้ความรู้สึกหรูหราและน่าเกรงขาม ภายในมีเสียงพูดคุยและหัวเราะดังคลอเคล้าเบาๆ พอให้บรรยากาศดูคึกคัก โคมไฟระย้าวงใหญ่บนเพดานและกลิ่นยาสูบ ไอวี่เผลอสติหลุดลอยไปชั่วครู่หากก็รีบเรียกคืนมาได้โดยเร็วก่อนที่ลอร์ดมาร์ควิสจะหันมาเห็นสีหน้าติดประหม่าของเขา



“ซื้อชิปไหม” รู้ตัวอีกที ท่านมาร์ควิสก็พาเด็กหนุ่มมายืนอยู่ในวงรูเล็ตต์โต๊ะใหญ่ที่รายล้อมไปด้วยผู้โดยสารท่านอื่นทั้งหญิงและชาย เมื่อถูกถาม ไอวี่จึงยิ้มและตอบปฏิเสธท่านมาร์ควิสไปเพราะรู้ดีว่าคงจะถามตามมารยาท ผู้ร่วมเล่นตอนนี้มีแต่ชนชั้นสูง ให้คนทั่วไปแบบเขาร่วมเล่นด้วยคงจะไม่เหมาะเท่าไรนัก



อีกอย่าง...ตัวเขาติดตามมาร์ควิสมาในฐานะอะไร ก็ควรจะทำตัวให้สมฐานะนั้น ไอวี่ทำเพียงแค่นั่งพักพิงที่ขอบโต๊ะ ขณะเฝ้ามองเกมที่เอวบางก็มีมือใหญ่ของมาร์ควิสเนลสันโอบเอาไว้หลวมๆ อย่างใกล้ชิดจนได้กลิ่นสุราอ่อนๆ จากตัวชายวัยกลางคน



เสื้อเชิ้ตผ้าลื่นทิ้งตัวสีขาวตุ่นขับผิวให้ดูเปล่งปลั่งบวกกับรอยยิ้มสงบนิ่งสลับกับเผยกว้างสดใสของกุหลาบอีเดนนั้นสะดุดตาแขกท่านอื่นโดยรอบ หากเด็กหนุ่มก็ไม่คิดชายตามองใคร เช่นกัน ชายและหญิงเหล่านั้นก็ได้แต่ลอบมองเด็กหนุ่มในตอนนี้เท่านั้น เป็นมารยาทที่ใครๆ ต่างก็รู้และควรจะปฏิบัติตาม พนักงานปรนเปรอสวาทจากหออีเดนไม่สามารถซื้อต่อได้ด้วยเงินจำนวนมากกว่า มือไม่ไวใจไม่ถึงก็ต้องอดไปตามระเบียบ



“วันนี้เหมือนจะมือขึ้นหน่อยๆ นะเนี่ย...เป็นเพราะได้เธอช่วยนำโชคดีมาให้หรือเปล่า” ชายสูงศักดิ์อายุประมาณรุ่นลุงหันมาพูดกับเด็กหนุ่มในอ้อมแขนด้วยน้ำเสียงติดอ้อร้อ ไอวี่หัวเราะด้วยน้ำเสียงแหบหวานชวนระทวยของตนเอง ก่อนจะขยับเข้าไปแตะปลายจมูกที่แก้มสากตอหนวดของมาร์ควิสอย่างหยอกเย้า



แม้ในหัวใจจะรู้สึกแปลกประหลาดแต่ก็ทำเป็นเมินเฉยมันไป...เขาไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้ก็ได้ แต่เมื่อนึกถึงท่าทางและสีหน้าเย็นชาราวกับไม่ได้สนใจอะไรของใครบางคน เด็กหนุ่มก็แค่รู้สึกอยากทำแม้อีกฝ่ายจะไม่ได้มองอยู่ก็ตาม



เห็นได้ชัดว่าแม้จะพยายามทำตัวตามปกติแต่ตัวเขาที่เปลี่ยนไปแล้วก็คือเปลี่ยนไปแล้ว...ในตอนนี้เมื่อถูกมาร์ควิสเนลสันโอบไหล่และหอมคืนที่ข้างแก้มอย่างกักขฬะ แอสเรลกลับรู้สึกรังเกียจตัวเองอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

 




❦❦❦❦❦❦

 



จากการรายงานผ่านนิค หนึ่งในเจ้าหน้าหน่วยฟีนิกซ์ที่ประจำอยู่ในห้องกาสิโน ทำให้ชายหนุ่มทั้งสี่สามารถแยกย้ายกลับไปพักผ่อนที่ห้องพักของตนเองได้ตั้งแต่สามทุ่มซึ่งเป็นเวลาใกล้เคียงกับตอนที่ไอวี่แยกกันกับลอร์ดมาร์ควิสพอดี




ช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ แม้หมู่มวลดอกไม้จะเริ่มบานสะพรั่งทว่าความหนาวเย็นก็ยังคงลอยละล่องอยู่ในอากาศ ค่ำคืนที่เมฆหนาฟ้าครึ้มบดบังแสงจันทร์ เด็กหนุ่มในชุดเสื้อเชิ้ตตัวบางและกางเกงสแล็กเข้ารูปเดินออกมาด้านนอกที่บริเวณลานดาดฟ้าหัวเรือเพียงลำพัง ยังคงมีแขกท่านอื่นอีกประมาณสามสี่คนที่ออกมาชมทิวทัศน์ยามค่ำคืนอันเงียบสงบนี้ ทว่าจุดหมายของแอสเรลไม่ใช่ระเบียงริมหัวเรือเหมือนกับคนอื่นๆ เด็กหนุ่มค่อยๆ เดินอย่างไม่รีบร้อนไปยังหัวมุมหนึ่งของกำแพงที่ให้ความรู้สึกเย็นเฉียบผ่านเนื้อผ้าเสื้อเชิ้ตเมื่อกอดอกเอนกายพิงอย่างสบายๆ ดวงตาสีฟ้าขุ่นทอดมองไปยังดาดฟ้าตรงหน้าโดยไร้ซึ่งความคิดใดๆ ต่อมาเสียงฝีเท้าจากรองเท้าหนังที่เดินเข้ามาใกล้และหยุดลงที่อีกฝั่งหนึ่งของมุมกำแพงก็ทำให้หัวใจของแอสเรลเต้นรัวเร็วกว่าเดิมจนรู้สึกมวนในท้อง กล้ามเนื้อทั่วตัวสั่นระริกเบาๆ เพราะความหนาวเย็น



“บุหรี่หาย” น้ำเสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นให้ได้ยินกันเพียงสองคน แอสเรลสูดหายใจก่อนจะตอบกลับด้วยรหัสเดียวกัน



“บุหรี่หาย...คืนนี้ผมไม่ได้ตามเขาไปที่ห้อง เขาคงไม่ค่อยอยากดื่มในสถานการณ์แบบนี้เท่าไหร่” เด็กหนุ่มไม่รอช้า ตรงเข้าประเด็นอย่างกระชับฉับไวขณะสายตายังคงมองตรงไปข้างหน้า



“ไม่เป็นไร ค่อยเป็นค่อยไปนี่แหละดี” สูทตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงของหัวหน้าหน่วย “ได้อะไรเพิ่มเติมมาไหม”



แอสเรลเป่าปากที่ฝ่ามือเพื่อให้ความอบอุ่นก่อนจะตอบด้วยเสียงสั่นเกร็งเล็กน้อย “เขามีผู้ติดตามแบบห่างๆ ลักษณะแฝงตัวคล้ายๆ กับเรา ตอนอยู่ที่กาสิโนผมเจอประมาณสามคน และอาจมีมากกว่านั้น ฝากกำชับคนของเราให้ระมัดระวังสายตาคนรอบข้างให้มากขึ้นด้วย”



“รับทราบ” คนฟังตอบกลับทันควัน เด็กหนุ่มที่เริ่มรู้สึกถึงสายลมหนาวเยือกที่พัดมาแผ่วๆ ยกมือขึ้นกอดอกแน่นกว่าเดิมพร้อมกับพยายามควบคุมเสียงไม่ให้เพี้ยนหลงเพราะกล้ามเนื้อที่สั่นริก



“แล้วก็...ผมไม่รู้เขาทำได้ยังไง แต่เขาพกปืนด้วย...ลูกโม่สองจุดห้านิ้ว คิดว่านะ” บอกเล่าข้อสันนิษฐานของตนจากการได้นั่งอิงแอบใกล้ชิดกับเป้าหมายมาเมื่อครู่ อีกฝ่ายเมื่อได้ฟังก็ตอบกลับด้วยน้ำเสียงติดประหลาดใจขึ้นมาเล็กน้อย



“งั้นเหรอ แสดงว่ามีลูกเรือที่เป็นคนของเขาด้วย” น้ำเสียงนุ่มทุ้มนั้นพูดจบก็ถอนหายใจเบาๆ “...เธอต้องระวังตัวนะ รู้ไหม”



“...”



แอสเรลไม่รู้ว่าทำไมตนจึงขานรับน้ำเสียงอ่อนโยนนั้นไม่ได้



คุณสูทพูดถูก ตามกฎแล้วผู้โดยสารไม่ได้รับอนุญาตให้พกอาวุธปืนทุกชนิดขึ้นมาบนห้องโดยสาร หากลอร์ดเนลสันนำมันขึ้นมาได้ซ้ำยังพกติดตัวตลอดเวลา แสดงว่าต้องมีลูกเรือที่คอยอำนวยความสะดวกอยู่เบื้องหลัง



การจะสืบค้นว่าในจำนวนนั้นเป็นลูกเรือทั้งหมดหรือเพียงบางคนนั้น หลังจากได้รับรายงานผ่านคุณสูท ฟีนิกซ์คนที่เหลือก็มีหน้าที่ในการดำเนินการติดตามสืบค้น ส่วนตัวคุณสูทนั้น แม้อาจจะยากสักหน่อยในการระวังไม่ให้ผิดสังเกต แต่เขาก็ให้คำมั่นกับไอวี่ว่าจะพยายามติดตามไปอารักขาทุกที่ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้



แอสเรลได้ฟังก็ทำได้แค่ส่งเสียงในลำคอตอบกลับไปพร้อมกับเอ่ยขอบคุณเสียงเบา...คุณสูทสัญญาว่าจะปกป้องดูแลด้วยล่ะ



“สำหรับวันนี้มีเท่านี้ใช่ไหม” เมื่อพูดคุยกันไปได้พักหนึ่งจนมั่นใจว่าไม่มีอะไรตกหล่น สูทจึงถามซ้ำเป็นครั้งสุดท้าย ซึ่งแอสเรลที่เพิ่งดึงสติของตนเองกลับมาก็รีบตอบกลับพร้อมกับพยักหน้ารัวแม้อีกฝ่ายจะมองไม่เห็นก็ตาม



“คะ ครับ...ไม่มีอะไรแล้ว”



“ถ้างั้นก็รีบกลับเข้าไปข้างใน เสียงสั่นขนาดนั้น ไม่ได้กลับห้องไปเอาเสื้อคลุมก่อนรึไง”



เด็กหนุ่มรู้สึกหน้าร้อนขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อได้ฟังคำถาม...เขาตื่นเต้นที่จะได้คุยกับคุณสูทจนลืมกลับไปที่ห้อง เดินออกมาทั้งชุดบางๆ นี่เลย



ที่หางตาสังเกตเห็นอะไรบางอย่างโผล่พ้นหัวมุมกำแพงมาผ่านความมืด แอสเรลมองซ้ายขวาก่อนจะเอื้อมมือไปรับมาถือไว้ด้วยหัวใจเต้นรัว



“อยากจะเดินเล่นต่อหรือกลับห้องเลยก็ตามใจเธอ อย่าตามใครไปที่บาร์ก็พอ”



“คะ ใครจะไปกันล่ะ ผมไม่ได้ไปทั่วแบบนั้นสักหน่อย”



เมื่อถูกเถียงกลับไปทันควันด้วยน้ำเสียงตื่นๆ เสียงหัวเราะเบาๆ ก็ดังแว่วมาจากอีกฝั่งของหัวมุม...ตามด้วยเสียงฝีเท้าที่เดินจากไปอีกทางอย่างไม่รีบร้อน ห่างไกลไปเรื่อยๆ จนเสียงนั้นหายไป



แอสเรลยืนกอดเสื้อคลุมตัวยาวหนาอบอุ่นนั้นไว้แนบอก ทิ้งตัวลงนั่งยองพิงกำแพงขณะซุกหน้าลง สูดดมกลิ่นหอมเฉพาะตัวของเจ้าของเสื้อด้วยความรู้สึกที่ล้นทะลักจนตัวแทบจะระเบิด




เด็กหนุ่มทำงานอยู่กับบาร์มาเป็นปีๆ แต่อีกฝ่ายก็ยังมาพูดเหมือนตัวเขาเป็นแค่เด็กไม่ประสีประสาอยู่ได้




เขาใจดีจัง ส่วนเขาก็ดีใจจัง






❦❦❦❦❦❦

#กุหลาบอีเดน






             
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 175 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

289 ความคิดเห็น

  1. #283 SUNMOONVM (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 15:56
    แสนดีจังเลยค่ะคุณ
    #283
    0
  2. #199 nntoo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 12:43
    ไอวี่ รักเขามากเลยหรอค่ะ คุณสุทชัดเจนกับน้องเร็วๆ นะ ทุกคนจะปลอดจากภารกิจใช่มั้ยค่ะ
    #199
    0
  3. #193 Annaliz97 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 21:33
    คุณสูทอบอุ่นอีกแล้ว แต่ทำไมเราสงสารแอสเรลจัง
    #193
    0
  4. #188 Paployz (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 17:58
    คุณสูทคืออบอุ่นแบบซึนๆ พูดไม่ถูก การกระทำคือเป็นห่วงนะ แต่ก็เหมือนมีเส้นบางๆคั่นอยู่ ส่วนแอสเรลก็คือหลงรักคุณสูททั้งหัวใจจริงๆ
    #188
    0
  5. #101 hugegirl (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 00:06
    รู้สึกว่ารักเราไม่เท่ากัน
    น้องไอวี่คือคลั่งรัก
    คุณสูทก้ยังเย็นชาเท่าที่จะทำได้

    แงๆ
    #101
    0
  6. #94 lobilol37 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 20:58
    กลัวใจภารกิจนี้มากเลยค่ะ ดูอันตรายจัง คุณสูทน่ะจะทำให้ยัยหนูแอสเรลหลงรักไปถึงไหนกันแค่นี้น้องก็แพ้คุณเขาไม่ไหวแล้ว
    #94
    0
  7. #93  KP. (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 18:56
    งือออ ขอให้ภารกิจสำเร็จน้าา
    #93
    0
  8. #92 Zomzaaa15 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 14:06

    รอคร้า...ชอบความอ่อนโยน แต่เย็นชาของคุณสูท❤❤

    #92
    0
  9. #91 Hit (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 06:41

    หนูน่ะมีใจให้เขามาตลอดลูก งอลเขาแปปเดี๋ยวก็คิดถึงอยู่ดี😊

    #91
    0
  10. #88 LADYJ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 03:59
    แงง คุณสูท มีฟามหวง รักก็บอก เดี๋ยวโดนน้องเทจะสมน้ำหน้าให้
    #88
    0
  11. #87 Kbexm (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 03:00
    คุณสูทก็รักน้องแหละเแหมทำมาเปงปากเเข็ง
    #87
    0
  12. #86 Highnez (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 01:52
    ไม่ตอบว่ารักไม่รัก แต่ก็เอาเสื้อให้เลยอะค่ะ เอาไงคะคุณสูทท น้องใจบางหมดแล้วเนี่ยลูกกกก
    #86
    0
  13. #85 marzthanaporn (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 23:56
    หวานๆเบาๆบางๆ
    #85
    0
  14. #84 JJEONJKK (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 23:15
    หื้อออออรักเขามากเลยใช่มั้ยลูก
    #84
    0
  15. #83 cadycool (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 23:10
    อยากเห็นฉากหวานๆของเขาอีกจังค่ะ คุณสูทเขารักลูกเราหรือยังนะ แต่ลูกเราคือหลงรักเขาไม่ไหวแล้วป่ะ ฮืออ
    #83
    0
  16. #82 parksukie (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 22:03
    โอ้ยยย ไอวี่รักรักเขามากสินะลูกกกก
    #82
    0
  17. #81 baimikm (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 21:59
    น้องมีความสุขดีเราก็ดีใจ
    #81
    0
  18. #80 Seoky (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 21:36
    แง้ไอวี่ อย่าอ่อนไหวง่ายๆนะ
    #80
    0