Eden Rose | KOOKMIN

ตอนที่ 5 : กุหลาบอีเดน 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 991
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 194 ครั้ง
    29 เม.ย. 63



แม้จะมีความขุ่นเคืองและแง่งอนบ้างตามประสาเด็กหนุ่มแรกรุ่น แต่กิจวัตรประจำวันของแอสเรลก็แปรเปลี่ยนเป็นเฝ้ารอที่จะได้ตอบกลับจดหมายของคุณสูทอย่างใจจดใจจ่อ ประมาณสี่ถึงห้าวันครั้ง ในวันที่ช่องรับไปรษณีย์ของห้องพักได้รับซองจดหมายสีขาวที่พรมด้วยน้ำหอมกลิ่นผ่อนคลายอ่อนๆ คืนนั้นไอวี่จะไม่รับแขกคนใดเป็นพิเศษและจะรีบกลับห้องให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อจะได้เขียนตอบจดหมายที่คุณสูทตอบกลับมายาวเหยียดไม่แพ้กันใต้แสงเทียนบนโต๊ะเขียนหนังสือของตนเอง บางวันที่คิดถึงมากๆ จนทนไม่ไหวก็จะเขียนไปด้วยร้องไห้ไปด้วยเงียบๆ ออดอ้อนคุณสูทผ่านตัวอักษรและก็ไม่เคยผิดหวังที่จะได้รับกำลังใจกลับมา ข้อความอาจบ่งบอกน้ำเสียงและความจริงใจไม่ได้มากนัก แต่เพียงเท่านั้นทุกความปรารถนาดีจากคุณสูทในจดหมายเหล่านั้นก็ช่วยให้แอสเรลใช้ชีวิตในแต่ละวันได้อย่างสดใสร่าเริงและมีความสุขมากกว่าช่วงไหนๆ



โต้ตอบจดหมายกันไปมานับตั้งแต่ครั้งแรกก็เป็นเวลาเกือบจะสามเดือนแล้ว...แบบนี้นับว่าเขากับคุณสูทมีความสัมพันธ์พิเศษต่อกันได้หรือยังนะ?



“อารมณ์ดีอีกแล้ว วันนี้ก็กลับเร็วเหรอ ไอวี่” เพื่อนร่วมงานสาวสวยเจ้าของฉายาไนติงเกลแห่งสวนอีเดนเอ่ยทักขึ้นมาขณะกำลังแต่งกายอยู่ในห้องกว้างด้วยกัน เด็กหนุ่มที่นั่งอยู่หน้ากระจกเงาจ้องมองตัวเองอย่างพึงพอใจก่อนจะหันไปยิ้มกว้างแล้วตอบกลับเสียงสดใส



“ใช่แล้ว...อ้อ พี่แนนซี่ เห็นพี่ชาร์ล็อตบอกว่าท่านโรเจอร์รออยู่ที่บาร์นะ”



หญิงสาวมีสีหน้าตื่นตกใจขึ้นมาทันตา “ว้าย! จริงเหรอ ช่วยพี่หน่อยเร็ว”



ไอวี่หัวเราะพร้อมกับเดินไปช่วยผูกสายรัดด้านหลังให้กับแนนซี่ที่กำลังดีใจจนเก็บอาการไม่อยู่



“นี่รู้ไหมแอสเรล...ก่อนหน้านี้ท่านโรเจอร์ถามพี่เรื่องการแต่งงานด้วย”



คนถูกถามเบิกตากว้าง “เอ๊ะ จริงเหรอ!



“จริงสิ! พูดแล้วก็ตื่นเต้นไม่หาย เธอว่าท่านจะขอพี่หรือเปล่า? ถ้าพี่ไม่ได้คิดไปเองท่านก็ดูจะชอบพี่ไม่มากก็น้อยนะ”



“ถึงขนาดพูดถึงผมว่าไม่ใช่เล่นๆ แล้วล่ะ...” เด็กหนุ่มเว้นระยะก่อนจะหันไปหยิบเครื่องสำอางทาปากสีชมพูโอลด์โรสเป็นประกายสวยงามมาถือเอาไว้ แล้วเดินอ้อมไปทามันลงบนริมฝีปากอิ่มสวยงามของแนนซี่ “...เอาใจช่วยนะครับพี่ ขอให้ทุกอย่างราบรื่น”



หญิงสาวส่งยิ้มเขินอายให้หนุ่มรุ่นน้อง ยกมือขึ้นบีบไหล่ของไอวี่เบาๆ “ขอบคุณจ้ะ นางฟ้าของพี่”



ไอวี่หลุดหัวเราะทางจมูกแล้วถอยทางเป็นสัญญาณให้หญิงสาวเจ้าของเสียงขับร้องอันไพเราะที่ไม่ว่าใครได้ฟังก็ต้องเคลิบเคลิ้มตามได้เดินออกจากห้องแต่งกายไป



เมื่อส่งแนนซี่จนลับตา จึงเดินกลับไปนั่งที่หน้ากระจกตามเดิมพร้อมกับถอนหายใจอย่างเป็นสุข เขาดีใจแทนเธอ ท่านโรเจอร์เป็นเศรษฐีเจ้าของธุรกิจแปรรูปอาหารทะเล ร่ำรวยเงินทองแถมยังหล่อเหลาเอาการ จิตใจก็ดีและเป็นคนตรงไปตรงมา แม้จะเคยหย่ามาแล้วครั้งหนึ่งซ้ำยังมีลูกสาวแล้วถึงสองคน อายุก็มากกว่าแนนซี่เกือบจะรอบหนึ่ง แต่แอสเรลก็ยังภาวนาในใจให้สาวรุ่นพี่สมหวังดังที่ต้องการจากใจจริง



พนักงานปรนเปรอสวาทที่ทำงานอยู่ที่หออีเดนแห่งนี้ ทุกคนล้วนมาจากครอบครัวระดับชนชั้นแรงงานหรือต่ำกว่านั้น หากไม่ทำงานที่นี่ก็ไม่รู้จะไปทำอะไรต่อ ทางเดียวที่จะปลดตัวเองออกจากที่นี่ได้อย่างไม่ต้องออกไปทนลำบากตรากตรำคือหาเสาหลักดีๆ สักคนที่จะรักและไม่ทอดทิ้งในภายหลัง แบบท่านโรเจอร์ เห็นทีแนนซี่คงไม่ต้องออกไปทำงานอะไรต่อ คงจะได้นั่งๆ นอนๆ เป็นคุณนายสบายตัวไป แต่ที่พูดก็แค่ยินดีด้วยเท่านั้น แอสเรลไม่ได้คาดหวังว่าจะมีชายสูงศักดิ์ขี่ม้าขาวมาไถ่ตัวเขาออกจากที่นี่เำื่อไปอยู่อย่างสบายในคฤหาสน์หลังใหญ่ คนเราแต่ละคนไม่เหมือนกัน หากเป็นคนแบบเขาคงจะทนไม่ไหวเพราะความเบื่ออย่างแน่นอน ตัวเขาพอใจชีวิตที่เต็มไปด้วยสีสันและความตื่นเต้นจากภารกิจลับในบางครั้งแบบนี้อยู่แล้ว



...แต่หากชายบนม้าขาวนั่นเป็นคุณสูท ก็อาจจะขอคิดอีกทีก็ได้...ตายๆ เลอะเทอะใหญ่แล้ว รีบออกไปทำงานแล้วรีบกลับห้องพักดีกว่า



ค่ำคืนแห่งเสียงเพลงจังหวะสนุกสนาน ไอวี่ผู้งดงามแห่งหออีเดนร่วมเต้นรำกับแขกภายในโถงอย่างเพลิดเพลิน เสียงหัวเราะสดใสของมาลาสวนสวรรค์นั้นดังเคล้าคลอเสียงเครื่องสายและเปียโนเรียกให้แขกคนอื่นๆ เข้าร่วมวงเต้นรำจนสนุกสนานครื้นเครงราวกับค่ำคืนนี้จะไม่มีวันจบ



ไม่รับแขกคนใดเป็นพิเศษ ไม่ส่งสายตาหรือส่งยิ้มหวานให้กับชายคนใด เด็กหนุ่มร้องเล่นเต้นรำให้สนุกสนานอย่างเต็มที่ เมื่อนาฬิกาตีบอกเวลาเที่ยงคืนจึงบอกลามาดามไพเพอร์และพนักงานคนอื่นๆ เพื่อตรงกลับไปยังห้องพักของตนเอง ที่ซึ่งจดหมายฉบับน้อยที่ถูกเปิดอ่านตั้งแต่เช้ากำลังนอนรอให้เขาได้เรียงร้อยถ้อยคำหวานหูและจริงใจลงในกระดาษแผ่นใหม่และส่งกลับไปยังชายผู้เป็นผู้สร้างรอยยิ้มสวยงามตลอดทั้งวันให้กับกุหลาบอีเดนดอกนี้





ทว่าราตรียังมีสิ้นสุด แขไขยังหยุดทิวา แม้กระทั่งงานเลี้ยงยังมีเลิกรา...ไอวี่ไม่ทันรู้ตัวว่านั่นจะเป็นจดหมายฉบับสุดท้ายจากคุณสูท

 





 

❦❦❦❦❦





 

สองเดือนผ่านพ้นไป แอสเรลเริ่มเรียนรู้ว่างานและภารกิจไม่เคยทำให้เขาเสียน้ำตา การจดจ่ออยู่กับมันจึงปลอดภัยที่สุด



ปัง!




เสียงกระสุนพุ่งออกจากกระบอกปืนยามลั่นไกดังไปทั่วบริเวณสนามยิงปืน ช่วงเช้าวานนี้แอสเรลได้รับจดหมายจากสก็อตแลนด์ยาร์ดให้เข้าร่วมการประชุมที่สำนักงานตำรวจนครบาล เนื้อหาการประชุมแม้ไม่ได้เขียนลงในจดหมาย แต่เด็กหนุ่มก็พอจะเดาออกว่าคงเป็นงานต่อจากภารกิจขุนนางหกท่านของเขา เจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องคงจะใช้ข้อมูลที่เด็กหนุ่มหามาให้ไปสืบสาวราวเรื่องมาตลอดห้าเดือนจนได้ความอะไรบางอย่าง และคงจะวางแผนสำหรับภารกิจต่อไปจนเสร็จสิ้นแล้ว



เป็นปัญหาที่แก้ไม่ตกในกลุ่มขุนนางชั้นกลาง...บางครั้งพวกเขาก็จะทำอะไรบางอย่างลับหลังองค์ราชินีและกฎหมายบ้านเมืองเพื่อให้ได้มาซึ่งเงินทองที่ความสุจริตหามาได้ไม่เท่า ในการปราบปรามคนกลุ่มนี้ในแต่ละครั้ง แค่เจ้าหน้าที่ทั่วไปธรรมดาๆ อาจไม่เพียงพอจะเปิดโปงและจับกุม จำเป็นต้องใช้ตัวช่วยที่มาจากข้างนอกหรือหลบเร้นซ่อนกายอยู่หลังแสงไฟ ในจำนวนนั้นก็รวมถึงตัวเขาที่ใครๆ ต่างก็คิดว่าเป็นแค่พนักงานปรนเปรอสวาทที่มีชื่อเสียงธรรมดาๆ คนหนึ่ง และหน่วยปฏิบัติการพิเศษที่เป็นความลับตั้งแต่การมีอยู่ จนถึงจำนวนและตัวตนของสมาชิก แม้แต่ไอวี่ก็เพิ่งรู้ตอนที่ต้องทำงานร่วมกันว่ากรมตำรวจมีหน่วยพิเศษที่สมาชิกล้วนเป็นเจ้าหน้าที่ที่มาจากตระกูลขุนนางชั้นสูง เบื้องหน้าไม่มีใครทราบว่าพวกเขามียศตำรวจประดับอก สก็อตแลนด์ยาร์ดเรียกพวกเขาว่า ฟีนิกซ์



แอสเรลถอดอุปกรณ์ป้องกันดวงตาและใบหูออกเมื่อเหลือมองนาฬิกาพบว่าใกล้ได้เวลาแล้ว หลังจากนำปืนพกไปวางไว้ที่จุดคืนอุปกรณ์ เด็กหนุ่มจึงเดินออกจากสนามซ้อมยิงปืนภายในสำนักงานเพื่อตรงไปยังห้องประชุมที่ได้รับการนัดหมายเอาไว้



ตามปกติ เจ้าหน้าที่ผู้คุมงานอย่างผู้หมวดและสารวัตรคงจะมาทีหลัง แอสเรลมาถึงห้องประชุมเวลาสี่โมงเย็นตรงพอดีเป๊ะไม่ขาดไม่เกิน ไม่มีการเคาะประตูใดๆ ทั้งสิ้น ทำเพียงแค่เปิดประตูเข้าไปอย่างสบายๆ ไม่มีท่าทางตื่นเต้นหรือประหม่าใดๆ



ทอดสายตามองเข้าไปภายในห้องประชุมกว้างที่เต็มไปด้วยกระดานชนวนแบบมีล้อเข็นและกระดานไม้ติดตามผนัง ด้านหนึ่งของห้องมีชั้นหนังสือที่เต็มไปด้วยแฟ้มเอกสารเรียงรายเป็นแถวยาว อีกด้านหนึ่งเป็นโต๊ะตัวยาวที่มีที่นั่งเพียงพอสำหรับทุกคนในองค์ประชุม ไอวี่ค้อมศีรษะทักทายกลุ่มคนประมาณสามสี่คนที่นั่งรออยู่ในห้องประชุมอยู่แล้ว เดาว่าคงเป็นหน่วยฟีนิกซ์ที่สารวัตรวิลเฮล์มเกริ่นๆ ไว้ว่าเป็นแนวหน้าในการปฏิบัติภารกิจเช่นเดียวกับแอสเรล



เด็กหนุ่มหัวใจกระตุกเต้นรัว ในหัวราวกับขาวโพลนไปชั่วขณะ ไม่สามารถเคลื่อนตัวไปนั่งที่โต๊ะประชุมได้ เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นใครคนหนึ่งที่นั่งอยู่ริมสุดของโต๊ะ



เขาอยู่ในชุดสูทเสื้อกั๊กสีดำดูสุภาพและดูดีไม่เคยเปลี่ยน ใบหน้าหล่อเหลางดงามที่คุ้นเคยนั้นจ้องมองตรงมาด้วยสีหน้ายิ้มแย้มสุภาพ




“ยินดีที่ได้พบครับ คุณไอวี่”




ครั้งแรกก็สูท...ต่อมาคือโรเบอร์โต้ บริลล์ สเวน...และครั้งนี้ก็เป็นหนึ่งในหน่วยปฏิบัติการฟีนิกซ์




“คงได้แนะนำตัวรายคนเมื่อสารวัตรมาถึง แต่ผมขอแนะนำล่วงหน้าก่อน...หัวหน้าหน่วยปฏิบัติการฟีนิกซ์ สูทครับ”



“...” แอสเรลได้แต่ยื่นมือไปจับมือใหญ่นั้นตอบด้วยสีหน้าราวกับเห็นผี





ไม่สิ...ก็เป็นผีจริงๆ หลอกกันได้หลอกกันดีไม่มีที่สิ้นสุดเชียว

 






❦❦❦❦❦❦

#กุหลาบอีเดน





             
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 194 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

289 ความคิดเห็น

  1. #282 Darlene PP (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 21:39
    สามรอบแล้วนะคุณสูท5555
    #282
    0
  2. #215 kingoffish (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 21:18

    มันยังไงกันครับเนี่ยนน

    #215
    0
  3. #205 babeblues (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 23:21

    ฮอลลลล เท่มากทั้งคู่เลย ที่สำคัญได้เจอกันแล้วTT

    #205
    0
  4. #195 nntoo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 23:42
    หัวหน้าหน่วยฟีนิกซ์ เท่มากเลยยยย ได้ยังโกดที่หลอกน้องนะคะ แล้วยังปล่อยให้เหงาอีกกกก

    นึกถึงนกฟีนิกซ์ร่างจริงของมินอสเลยค่ะ จะไม่เศร้าใช่มั้ยค่ะ
    #195
    0
  5. #186 Paployz (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 17:45
    โอ๊ยยยยย น้องโดนหลอกซ้ำแล้วซ้ำเล่าา คุณสูทนะคุณสูท
    #186
    0
  6. #126 Kanokwan114 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 22:11
    ว่าแล้ววววว หลอกน้องเก่งระวังเถอะะพ่อสูท
    #126
    0
  7. #89 Hit (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 05:33

    หลอกกันได้หลอกกันดี อยู่กันแค่นี้ทำไมไม่บอกกัน😂

    #89
    0
  8. #78 Muay199960007 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 07:57
    สงสารน้อง555 โดนหลอกอีกแล้วว
    #78
    0
  9. #73 Zomzaaa15 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 13:24

    รอคร้า....❤❤

    #73
    0
  10. #62 hugegirl (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 03:04
    โห ทำกันได้ ไม่ธรรมดาจิงๆ
    #62
    0
  11. #61 Jm1013 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 00:23
    ไอวี่ลูกยัยหนูขอแม่
    #61
    0
  12. #60 lobilol37 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 23:31
    ก็คิดอยู่ว่าเบื้องหลังคงไม่ธรรมดาทำตัวลึกลับขนาดนั้น ยัยหนูแอสเรลไม่ได้โดนหลอกนะพี่เค้าคือคุณสูทจริงๆเค้าบอกตั้งแต่แรกแล้วแค่บอกไม่หมดเองเนอะ ถึงจะน่างอนอยู่แต่ก็เข้าใจเหตุผลของคุณเค้า
    #60
    0
  13. #59 cadycool (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 23:17
    คุณสูท น้องจะงอนแล้วนะ!
    #59
    0
  14. #58 Wontogi (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 23:05
    ไอวี่หนูไม่ต้องคิดว่าพี่เขาหลอกหนูได้หลอกหนูดีคนเดียวนะคะ คนอ่านก็โดนหลอกด้วยเหมือนกัน555555
    #58
    0
  15. #57 baimikm (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 20:33
    ต้องมีการงอนกันบ้างล่ะหายไป2เดือนกลับมาพบกันอีกเป็นหัวหน้า ฟีนิกซ์ซะแล้ว
    #57
    0
  16. #56 Highnez (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 20:10
    เอ็นดูตอนเขียนจดหมายไปคิดถึงไปมากๆ แต่สงสารน้องงงง คุณสูทเอ็นดูน้องเยอะๆ ด้วยน้า แง้
    #56
    0
  17. #55 MeiPatcharin (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 19:45
    สงสาร5555
    #55
    0
  18. #54 marzthanaporn (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 19:30
    คุณพี่หายไปไหนมา ;-;
    #54
    0
  19. #53 JJEONJKK (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 19:09
    กระจ่างแล้วค่ะเพราะคุณสูทเป็นถึงหน่วยฟีนิกซ์ยศหัวหน้าด้วยต่างหาก มิน่าาถึงได้ดูลึกลับขนาดนี้เราเข้าใจพี่เค้าค่ะ ลูกแม่สู้ๆนะคะโดนหลอกไม่เป็นไนคับ กอดๆ
    #53
    0
  20. #52 bosstonz.mb (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 18:39
    จะขำก็ขำไม่ลง สงสารน้องสุดหัวใจแงงง คุณสูทก็นะอะไรจะลึกลับขนาดนี้ เหมือนน้องโดนหลอกซ้ำแล้วซ้ำอีก ทูนหัวของแม่
    #52
    0
  21. #51 LADYJ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 17:37
    เอ็นดูน้องไอวี่ ร้องไห้ตอนเขียนจดหมาย แงงงง น่ารักกก 5555555
    #51
    0
  22. #50 Nakookmin (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 17:36
    โอ้โห ช่างเป็นบุคคลที่เต็มไปด้วยปริศนาและความประหลาดใจ น้องช็อคไปแล้ว คุณเค้าลึกลับดีแท้ พอเฉลยมาเลยแบบบึ้ม โห พ่อ เป็นทุกอย่างจริงๆ
    #50
    0
  23. #48 Seoky (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 17:26
    สงสารน้อง ถ้าพี่มาง้อช่วยงอนหนักๆที หลอกไม่หยุดเลยสรุปเป็นใครกันแน่เนีย
    #48
    0
  24. #47 Chimxnochu (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 17:20

    เห็นใจน้องมากเลย เหมือนไม่รู้จักคุณสูทจริงๆสักที ไม่ว่าความรักครั้งไหนๆน้องก็เทใจให้หมดเสมอ อุแงงง ความรักในชาตินี้ขอให้เป็นไปอย่างราบรื่นนะคะ
    #47
    0