Eden Rose | KOOKMIN

ตอนที่ 2 : กุหลาบอีเดน 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,311
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 196 ครั้ง
    1 พ.ค. 63




รายละเอียดของคดีเป็นข้อมูลที่ไอวี่ไม่มีโอกาสได้รู้ มีเพียงรายละเอียดของภารกิจที่เด็กหนุ่มต้องปฏิบัติตามให้สำเร็จลุล่วงเท่านั้น ดังนั้นเหตุผลที่ตัวเขาได้รับมอบหมายให้เข้าสำรวจบริเวณคฤหาสน์ของขุนนางเป็นจำนวนหกท่านมาตลอดสามเดือนนี้ก็ยังคงเป็นปริศนาเช่นกัน แต่เด็กหนุ่มในฐานะที่ทำงานให้กับสก็อตแลนด์ยาร์ดหรือกรมตำรวจนครบาลของลอนดอนมาเป็นเวลาสองปีแล้วก็ไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องอะไรแบบนั้นมากนัก รู้ไปก็ปวดหัวเปล่าๆ ตัวเขาหากทำก็แค่ได้เงินจากทั้งแขกและจากสก็อตแลนด์ยาร์ด มีแต่ได้กับได้ เท่านี้ก็คิดว่าคงพอแล้ว



และในที่สุดหลังจากปฏิบัติการมาเป็นเวลายาวนานก็ถึงวันที่เขาต้องเผด็จศึกเป้าหมายคนสุดท้ายเสียที...ทันทีที่มาร์ควิสสเปนเซอร์เริ่มเมามายจนสติเริ่มเลือนราง เด็กหนุ่มจึงถือโอกาสนี้รบเร้าให้อีกฝ่ายพากลับมาที่คฤหาสน์ด้วยตามแผนเดิมที่เคยใช้กับเป้าหมายคนก่อนๆ ซึ่งก็สำเร็จไปตามสูตร เพียงไม่กี่อึดใจ รถม้าของลอร์ดมาร์ควิสก็เคลื่อนตัวเข้ามาในเขตรั้วคฤหาสน์หลังใหญ่ที่สว่างไสวทั้งภายในและจากเสาไฟตามรายทางที่ทางเข้า



เหล่าข้ารับใช้ต่างเข้ามาช่วยกันพยุงร่างของลอร์ดมาร์ควิสที่เริ่มทรงตัวไม่ค่อยอยู่ไปที่ห้องนอน โดยแอสเรลก็แนะนำตัวและแสดงบัตรพนักงานของหออีเดนให้พ่อบ้านและเหล่าข้ารับใช้ดูอย่างคล่องแคล่ว ถึงแม้จะได้รับสายตาประหลาดใจกลับมา แต่ก็ไม่มีใครปริปากพูดอะไร ทำงานในส่วนหน้าที่รับผิดชอบของตนเองไปจนกระทั่งทั้งสองชำระร่างกายเสร็จอย่างสบายตัว



ผ่านไปร่วมหนึ่งชั่วโมง ภายในห้องนอนกว้างใหญ่ที่มีเพียงแสงสลัวจากตะเกียงน้ำมันก็หลงเหลือเพียงแค่ชายหนุ่มสองคนตามคำสั่งของท่านลอร์ดมาร์ควิส แอสเรลจ้องมองร่างสูงในชุดคลุมนอนสีชาที่กำลังนอนหลับอย่างนิ่งสงบอยู่บนเตียงอย่างระแวดระวัง ดูเหมือนเครื่องดื่มที่สั่งมาเพิ่มจากหญิงรับใช้คงจะไม่จำเป็นอีกต่อไปแล้ว ใครจะคิดว่าลอร์ดมาร์ควิสจะคออ่อนถึงขนาดนี้ ซ้ำยังเป็นพวกเมาแล้วหลับอีกต่างหาก ไม่รู้จักระมัดระวังตัวเสียบ้างเลย เสียดายหน้าตาอันหล่อเหลานั่นเสียจริง



เพื่อให้แน่ใจว่าหลับสนิทแล้วจริงๆ แอสเรลก้าวเข้าไปใกล้เตียงหลังใหญ่อย่างเงียบๆ แล้วเอื้อมมือไปลูบที่ข้างแก้มของชายหนุ่มเบาๆ



อีกฝ่ายไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย...เมื่อมั่นใจแล้ว เด็กหนุ่มจึงหันหลังหมายจะเดินออกจากห้องนอนกว้างใหญ่แห่งนี้เพื่อไปสำรวจอะไรบางอย่าง



“...”



เด็กหนุ่มขมวดคิ้วเมื่อลูกบิดดูจะหมุนยากกว่าปกติ เมื่อลองหมุนดูอีกครั้งก็กระพริบตาปริบอย่างงุนงง...ประตูล็อคจากข้างนอก หมายความว่าอย่างไรกัน



“จะไปไหน”



“...!



แอสเรลสะดุ้งเบาๆ ก่อนจะหันไปมองที่เตียงกว้างกลางห้องผ่านความมืดสลัว ที่ซึ่งตอนนี้เจ้าของเตียงกำลังนั่งชันเข่าขึ้นข้างหนึ่ง จ้องมองตรงมาที่เด็กหนุ่มด้วยสายตาสงบนิ่งดูไม่เหมือนคนเมาเลยแม้แต่น้อย



เด็กหนุ่มพยายามควบคุมสีหน้าให้เป็นปกติ ส่งยิ้มบางๆ พร้อมกับตอบอย่างใจเย็น “ผมปลุกท่านไม่ตื่น ก็เลยจะออกไปบอกหญิงรับใช้ด้านนอก”



“ผมตื่นแล้ว ขอบคุณมาก”



“...” เด็กหนุ่มแสร้งยกยิ้มกว้างพร้อมกับพยักหน้า...มีบางอย่างผิดปกติ หรือว่าจะถูกจับได้? แต่เรื่องที่น่าตกใจกว่านั้นคือทำไมอีกฝ่ายยังพูดจาเป็นปกติเหมือนคนมีสติอยู่ได้อีก ในเมื่อเครื่องดื่มที่เขาสั่งให้นั้นมีแต่สูตรแรงเมาปลิ้นที่บาร์เทนเดอร์จะชงให้เฉพาะตอนที่เขาต้องทำภารกิจเท่านั้น



ไอวี่พยายามทำจิตใจให้สงบขณะค่อยๆ เดินไปนั่งลงที่ปลายเตียง ในตอนนั้นเองที่ลอร์ดมาร์ควิสยกมือขึ้นนวดขมับพร้อมกับพูดต่อเบาๆ



“เครื่องดื่มของเธอก็แรงเอาเรื่อง ถ้ายังนั่งดื่มต่อไปคงจะเมาพับไปแล้ว”



“...” ไอวี่จ้องมองคนบนเตียงด้วยสายตาวาวโรจน์โดยที่อีกฝ่ายไม่รู้ตัว...รู้ตัวจริงๆ ด้วย “ไม่หรอกครับ ขนาดผมดื่มไม่ค่อยเก่งยังดื่มได้เลย ท่านอาจจะเหนื่อยไปหน่อย”



ลอร์ดมาร์ควิสหัวเราะเบาๆ “เหรอ แต่ผมไม่คิดอย่างนั้นนะ”



“...” ไอวี่ส่งยิ้มสงสัยกลับไปเป็นการกลบเกลื่อน



“ใช่ ผมเห็นจริงๆ ว่าเธอก็ดื่มสูตรเดียวกัน...เธอคงจะทำแบบนี้กับแขกคนอื่นที่ผ่านมาทุกคนเลยล่ะสิ”



“...”



“แกล้งบอกว่าตัวเองดื่มไม่เก่ง...ทั้งที่ความจริงแล้วคอทองแดงหาตัวจับยากเชียว”



เด็กหนุ่มหัวเราะคิกคัก “รับชาอุ่นๆ ไหมครับ เขาเตรียมมาให้พร้อมกับบรั่นดีพอดี”



ลอร์ดมาร์ควิสยังคงนวดคลึงขมับราวกับความวิงเวียนยังคงไม่จางหายไปโดยสมบูรณ์ ขณะขมวดคิ้วมุ่นก็เอ่ยปากต่ออย่างสบายๆ “เธอยังคิดอยู่เหรอ ว่าผมคือท่านมาร์ควิสสเปนเซอร์”



“...” หัวสมองที่กำลังประมวลผลคิดหาวิธีแก้สถานการณ์หยุดชะงักไปชั่วขณะ ไอวี่หยุดมือของตนเองที่กำลังรินน้ำชาอุ่นๆ ลงในถ้วยชากระเบื้องเคลือบพร้อมกับเงยหน้าขึ้นจ้องมองคนที่นั่งอยู่บนเตียงด้วยสีหน้าที่ประหลาดใจอย่างไม่คิดปิดบัง



“ไม่รู้หรอกว่าเธอมีจุดประสงค์อะไร...แต่ต้องขอโทษด้วยที่ต้องบอกว่าเธอทักผิดคนแล้ว”



“...” เด็กหนุ่มพูดอะไรไม่ออกไปชั่วขณะ “...ละ แล้วท่าน...เป็นใคร”



คนถูกถามเอนกายพิงกับหัวเตียงพร้อมกับถอนหายใจ “ไม่สำคัญหรอก เธอไม่สนใจมันตั้งแต่แรกอยู่แล้วนี่นา”



แกร๊ง!



เสียงเครื่องกระเบื้องเคลือบกระทบกับรถเข็นโลหะข้างเตียงดังขึ้นจนชายหนุ่มร่างสูงลืมตาหันมามองทางนี้ พบว่าเด็กหนุ่มที่เคยยิ้มแย้ม ในตอนนี้กำลังมีสีหน้าเรียบนิ่งค่อนไปทางโกรธเกรี้ยวหากก็ยังพยายามเก็บอาการเอาไว้อยู่



แอสเรลกลืนน้ำลายหนึ่งอึกก่อนจะเอ่ยปากออกไปด้วยน้ำเสียงอึมครึม “ทำไมคุณไม่บอกตั้งแต่แรก”



“ก็ดูเธอมั่นใจ...ผมไม่อยากขัดจังหวะน่ะ”



“...!



คนฟังแทบจะเก็บความโกรธเกรี้ยวผ่านสีหน้าไม่อยู่อีกต่อไป ในอกรู้สึกร้อนวูบวาบขณะเอ่ยปากออกไปด้วยเสียงที่ดังกว่าเดิมเล็กน้อย “คุณเป็นใคร รู้ไหมว่าทำแบบนี้เท่ากับขัดขวางการทำงานของเจ้าหน้าที่”



สิ้นคำถาม ร่างของเด็กหนุ่มก็ถูกดึงลงนอนราบกับเตียงกว้างโดยไม่อาจขัดขืนเพราะเรี่ยวแรงอันมหาศาลผิดคาดของอีกฝ่าย หลังจากลืมตาที่หลับแน่นเพราะความตกใจ แอสเรลก็จ้องมองชายหนุ่มที่คร่อมอยู่บนร่างด้วยสายตาตื่นตกใจ



“นั่นมันก็ความผิดของเธอ ไม่ใช่ความผิดผมไม่ใช่เหรอ” เสียงนุ่มทุ้มเอ่ยถามท่าทางกวนประสาท



“...ปล่อยผม”



“ทำไมต้องปล่อย...เธอมาที่นี่เพื่อรับแขก จำไม่ได้เหรอ”



“คุณปลอมแปลงตัวตน ข้อตกลงทั้งหมดถือเป็นโมฆะ”



“ผมไม่ได้ปลอมแปลง ผมก็แค่เป็นคนที่เธออยากจะให้ผมเป็น...ตอบสนองความต้องการของเธอ”



ชายหนุ่มพูดช้าๆ ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนนุ่มนวลพร้อมกับไล้มือลงบนผิวเนียนนุ่มที่ต้นขาของเด็กหนุ่มจนคนถูกสัมผัสขนลุกชันด้วยความรู้สึกประหลาด



“เธอทั้งมอมเหล้าผม แถมยังเอาเงินผมไปบางส่วนแล้ว...ไม่คิดว่าต้องจ่ายคืนบ้างเหรอ”



“...” ในหัวสมองของเด็กหนุ่มเริ่มว่างเปล่าขาวโพลนคิดอะไรไม่ออกเมื่อคนบนร่างโน้มกายลงมาจุมพิตที่ริมฝีปากแล้วเริ่มรุกล้ำเข้ามาด้วยลิ้นร้อนของตนจนตั้งตัวไม่ทัน



แอสเรลหลับตาแน่น เมื่ออีกฝ่ายใช้แขนอันแข็งแกร่งยกร่างของเขาให้ลุกขึ้นนั่ง เด็กหนุ่มก็ยกมือขึ้นกำแขนเสื้อคลุมผ้าลื่นของอีกฝ่ายไว้ราวกับหาที่ยึดเกาะ สัมผัสเนิบช้าหากก็ดูดดึงอย่างแนบแน่นทำให้หัวใจของคนตัวเล็กกว่าเต้นรัวเร็วจนแทบจะหลุดจากอก ความคิดไม่ปะติดปะต่อเพราะเพียงแค่พยายามหาจังหวะหายใจก็ยากมากพออยู่แล้ว



เสียงครางแหบหวานดังขึ้นเบาๆ เมื่อชายหนุ่มถอนริมฝีปากออก แอสเรลดวงตาปริบปรือ ยังไม่ทันคิดอะไรต่อ ผ้าคลุมที่สวมอยู่ก็เริ่มเลื่อนหลุดเมื่อริมฝีปากร้อนของคนตัวใหญ่กว่าที่ยึดร่างของเขาเอาไว้ด้วยมือใหญ่ทั้งสองข้างเริ่มประทับจูบไล้โลมที่ลำคอเนียนขาวสะอาดและมีกลิ่นหอมเฉพาะตัวของเขา



ความรู้สึกแปลกประหลาดทำให้มือไม้ของเด็กหนุ่มอ่อนระทวย ตัวแข็งเกร็งดูน่าขำ...เขาไม่เคยถูกทำแบบนี้มาก่อน ความรู้สึกที่กำลังไหลแล่นวูบวาบไปทั่วทั้งตัวโดยเฉพาะที่หว่างขานั้นทำให้เด็กหนุ่มรู้สึกเวียนศีรษะและร้อนที่ขอบตาเบาๆ ร่างของเขาถูกดันให้นอนราบกับเตียงหนานุ่มอีกครั้ง รู้ตัวอีกทีความเย็นก็ทำให้รู้ว่าชุดคลุมของเขาถูกปลดเปลื้องออกไปเหลือเพียงเรือนร่างอันเปลือยเปล่าเสียแล้ว



จ้องมองร่างหนากำยำภายใต้เสื้อคลุมสีชาที่เจ้าตัวกำลังถอดออกด้วยตนเองพลันลมหายใจก็ราวกับจะหยุดนิ่ง ชายหนุ่มผู้อายุมากกว่าจ้องมองเด็กหนุ่มใต้ร่างด้วยสายตาประหลาดใจเล็กน้อย



“...สั่นเชียว ตื่นเต้นเหรอ”



“...” ริมฝีปากแดงที่บวมเจ่อสั่นไหวระริก “ผะ ผม...ไม่ได้ตื่นเต้น...”



“เป็นเพราะแสงไฟหรือเปล่า เธอร้องไห้เหรอ”



เด็กหนุ่มเรียกสติอันน้อยนิดของตนเองกลับมาก่อนจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่เจ้าตัวคิดไปเองว่าแข็งกระด้างมากพอ “จะทำอะไรก็รีบทำ ผมเบื่อแล้ว”



คนฟังมีสีหน้าตกใจไปวาบหนึ่ง หากก็ยิ้มรับอย่างพึงพอใจ “รับทราบ”



กล่าวจบก็ก้มลงหยอกล้อยอดอกสีอ่อนนั้นด้วยลิ้นของตนเอง



“ยะ อย่า...!



มือใหญ่คว้าข้อมือเล็กทั้งสองไว้เมื่อเด็กหนุ่มพยายามดันคนบนร่างออกจากตัว “อยู่นิ่งๆ ให้ผมจัดการเอง”



“ไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้ รีบๆ ทำให้มันเสร็จๆ ไป”



ชายหนุ่มขมวดคิ้วเบาๆ ขณะจ้องมองเด็กอวดดี “ที่พูดน่ะแน่ใจเหรอ”



“แล้วคุณจะมัวพูดพล่ามไปถึงเมื่อไหร่ หรือความจริงทำไม่เป็นกันแน่”



ชายหนุ่มหลุดหัวเราะเมื่อได้ฟังคำปรามาส ในอกรู้สึกคันยิบจนเผลอใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มอย่างรู้สึกไม่สบอารมณ์ขึ้นมาเล็กน้อย



“...!



แอสเรลส่งเสียงหวีดวาบหนึ่งด้วยความตกใจเมื่อสะโพกถูกแข็งแข็งแรงยกขึ้นอย่างง่ายดาย ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่ออีกฝ่ายเริ่มโลมเลียดูดดึงที่ส่วนอ่อนไหวและช่องทางอ่อนนุ่มของเขา



สองเท้าพยายามถีบยันอีกฝ่ายออกจากตัว สองมือทั้งทุบทั้งข่วนไหล่แน่นกล้ามเนื้อนั้นพร้อมกับครวญครางไม่เป็นภาษา ความรู้สึกกระเส่าซ่านนั้นทำให้เด็กหนุ่มไม่รู้ตัวว่าพูดหรือทำอะไรลงไป ไม่กี่อึดใจต่อมาความรู้สึกวาบหวามนั้นก็กระตุกวาบไปทั่วร่าง พร้อมกับส่วนอ่อนไหวสีอ่อนของเด็กหนุ่มที่ปลดปล่อยออกมาในปากของร่างสูงที่ดูดดื่มมันทุกหยาดหยดอย่างไม่มีรังเกียจ



“พะ พอแล้ว...อย่า...”



เสียงหวานแหบร้องบอกขณะหลับหูหลับตาราวกับสติเริ่มเลือนราง เมื่อลืมตาขึ้นมา ใบหน้าหวานก็เริ่มบิดเบี้ยวราวกับจะร้องไห้อีกครั้งเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายกลืนมันลงไปโดยไม่คายทิ้ง



“คุณ...คุณกินมันเหรอ...” ร้องถามเสียงแผ่วขณะหอบหายใจ แขนแกร่งปล่อยสะโพกบางลงกับเตียงอีกครั้ง แล้วใช้ของเหลวที่อีกฝ่ายเพิ่งปล่อยออกมาเป็นตัวหล่อลื่นเพื่อเปิดช่องทางด้านหลังด้วยนิ้วเรียวยาวของตน



แอสเรลเบิกตากว้าง “คะ คุณจะบ้าเหรอ! ทำอะไรของคุณ”



“ถ้าไม่ทำแบบนี้เธอจะเจ็บนะ”



“ผะ ผมไม่ได้บอกว่าทำได้ถึงขนาดนั้นสักหน่อย ปะ ปล่อยเลยนะ!



น้ำเสียงของเด็กหนุ่มดูจะร่ำไห้อยู่รอมร่อ มองดูเหมือนลูกนกตัวน้อยๆ ที่กำลังสั่นกลัว เท่านี้ก็ชัดเจนพอแล้วว่าเด็กคนนี้ไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อน  ยอมรับว่าทำให้เสียอารมณ์ไปบ้างเช่นกัน ตัวเขาไม่ได้มีรสนิยมในการไม่ยินยอมเสียด้วย



แต่คำพูดคำจาและท่าทางอวดดีเมื่อครู่นี้ก็ยังคงติดตาอยู่ อีกทั้งตัวเขายังไม่ได้ปลดปล่อยเลยสักครั้ง ในขณะที่เด็กหนุ่มปล่อยไปครั้งหนึ่งแล้วแถมยังเริ่มแข็งขืนขึ้นมาอีกรอบอีก ไม่ขี้โกงไปหน่อยรึ



แอสเรลขมวดคิ้วอย่างสงสัยอีกครั้งเมื่อมือใหญ่จับเข่าทั้งสองข้างของเขาให้แนบชิดกัน ก่อนจะเริ่มเบิกตากว้าง หายใจรัวเร็วอีกครั้งเมื่อรู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่แข็งขืนและมีขนาดใหญ่ที่ฝืนสอดเข้ามาที่ช่องหว่างขาอันแนบแน่นของเขา แล้วเริ่มขยับเข้าออกจนตัวเขาขยับขึ้นลงตาม



“อะ อะไร...มันคืออะไร...”



มือหนึ่งจิกกำแขนแกร่ง อีกมือยกขึ้นมาปิดปากตนเองไว้หลวมๆ น้ำเสียงหอบกระเส่านั้นเกิดจากความกลัวและความรู้สึกกระสันเสียวเมื่อแก่นกายอันอุ่นร้อนของคนตัวใหญ่กว่านั้นถูไถกับแก่นกายของเขาอย่างรัวเร็วและแนบแน่น



คนถูกถามเริ่มมีน้ำเสียงหอบกระเส่าตามเพราะความรู้สึกที่วาบไหว “ให้เตรียมเธอให้พร้อมคงใช้เวลานาน...แต่ผมทนไม่ไหวแล้ว”



สิ้นคำตอบ แอสเรลก็หอบกระตุกหนึ่งครั้งเมื่อน้ำตาอันเกิดจากความสับสนนั้นไหลร่วงลงบนขมับที่ชื้นเหงื่อ สองตาที่เปื้อนน้ำตาจ้องมองสิ่งที่ขยับเข้าออกอยู่ที่หว่างขาของตนเองด้วยสายตาอันพร่ามัว เสียงร้องครางแหบหวานดังสลับกับเสียงหอบหายใจเมื่อจังหวะเริ่มรัวเร็วขึ้น จนร่างบางกระตุกสั่นเพราะปลดปล่อยความสุขสมออกมาเป็นครั้งที่สองจนไหลเปื้อนหน้าท้องของตนเอง



ในเวลาไล่เลี่ยกัน ของเหลวอุ่นร้อนก็พุ่งออกจากปลายแก่นกายของคนบนร่างจนเลอะไปทั่วหน้าท้องและแผงอกแดงเถือกของเด็กหนุ่ม แอสเรลจ้องมองภาพนั้นขณะที่สองขารู้สึกถึงการบีบรัดขยับหนึบหนับของแก่นกายของคนบนร่างขณะปลดปล่อยของเหลวสีขาวขุ่นออกมาจนหมดทุกหยด




เด็กหนุ่มหอบหายใจลึก สีหน้าแสดงออกชัดถึงความตื่นตะลึงและตกใจด้วยความไม่เดียงสา




ไม่รอให้คิดอะไรต่อได้อีก ริมฝีปากอิ่มก็ถูกร่างใหญ่กว่าโน้มกายลงมามอบรสจูบอันวาบหวามและแนบแน่นท่ามกลางความเงียบสงบในยามค่ำคืนและแสงไฟสลัวจากตะเกียงน้ำมันภายในห้องกว้างใหญ่นี้







❦❦❦❦❦❦

#กุหลาบอีเดน








             
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 196 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

289 ความคิดเห็น

  1. #278 Darlene PP (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 00:21
    มันจาเเส่บไม่ไหว
    #278
    0
  2. #212 kingoffish (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 00:00

    เริ่ดไม่หยุด

    #212
    0
  3. #202 babeblues (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 23:00

    อมกกก น้อนนนนนนนน

    #202
    0
  4. #182 Paployz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 16:21
    มันแบบ ฟหกดเ้่าสสอาา มากๆ เลิฟซีนนิดๆแต่รู้สึกถึงความร้อนแรงเลย บรรยายดีมากค่ะ
    #182
    0
  5. #147 Lmalbbs (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 23:14
    เอาเรื่องงงง
    #147
    0
  6. #145 nntoo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 15:53
    ขนาดนั้นเลยหรอ ไอวี่ยังงงอยู่เลย ไม่ใจเย็นเลยอ่ะ 5555555
    #145
    0
  7. #133 ppwm01 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 04:06
    เกินต้านต่ะใจรับไม่ไหวแซ่บมาก
    #133
    0
  8. #123 PaphawarinSaetae (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 19:49
    โอ้วววววว
    #123
    0
  9. #121 Kanokwan114 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 16:16
    แซ่บมากแม่ อะไรมันจะขนาดนี้!!
    #121
    0
  10. #115 Phiphiprimpan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 09:44
    แซ่บสะบัดไปเลยค้าบบบ
    #115
    0
  11. #45 Nakookmin (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 17:10
    ซ โซฮอตตตตตตต โอ้มายก้อดดดดดด
    #45
    0
  12. #42 Hit (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 15:58

    แบบนี้ก็ฟินไปอีกแบบ อ่ยกอดหมอนข้างแน่น;-; โดนอ่อนโยนใส่แบบนี้มันก็ไปไม่เป็น

    #42
    0
  13. #39 Muay199960007 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 12:42
    แค่2ตอนก็แซ่บกันแล้วววว
    #39
    0
  14. #35 Kbexm (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 03:32
    ใจจะวายค่ะมันเเลงมากเเซ่บมากหน้าร้อนเลยอะแงงงงงงเเเบบเเซ่บไม่รู้จะสรรหาคำไรมาพูดเเต่คือเเซ่บลืมเเม่เจ้าฉันจะตาย
    #35
    0
  15. #28 JJEONJKK (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 21:40
    อือหือออออไม่ต้องเบานะคะไรท์ขอแซ่บกว่านี้จัดมาเลยค่ะ5555555555
    #28
    0
  16. #19 cadycool (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 15:30
    โอ้วว นี่แค่ 2 ตอนนะคะ เค้าเกือบจะแซ่บๆกันแล้ว แต่พ่อพระเอกของพี่ต้องรวยด้วยหรือเปล่าถึงมีคฤหาสน์ของตัวเองเนียะ
    #19
    0
  17. #15 baimikm (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 02:15
    โอ้มายก้อด น้องหนูโดนพี่เขาทำลายความบริสุทธิ์ซะแล้วถึงจะยังไม่ลุกล้ำ ใจดิชั้นจะวาย มันจะแซ่บอะไรขนาดนี้คะ \\เช็ดเลือด
    #15
    0
  18. #8 LADYJ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 04:40
    โอ้วววว ฮอตมากกกก
    #8
    0
  19. #6 Maewsamse03 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 01:14
    ขอรถดับเพลิง
    #6
    0
  20. #5 Tnuop' (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 01:12
    อ่านไปลมแทบจับ มันกรี๊ดดดดหห้ทานาก_ัิืยบว ร้องแน้วววว
    #5
    0
  21. #4 hugegirl (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 00:40
    พี่ก็ใจเย็นอยุ่นะ ไม่ฝืนใจใครเนาะ คุณน้องก้คือ อวดดี เด็กดื้อ ต้องโดนสั่งสอนหน่อย

    ใดๆ คือ รู้สึกว่ายังมีกลิ่นอายความละมุน
    #4
    0
  22. #3 Pimmy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 00:26

    อมก โซฮ็อต //สูดยาดม\\ เลาแบบว่ากแววปใกวกใหกี้ดดดด น-นี่มันคือ ความดื้อรั้นที่แบบ น่าแกล้งจัดๆ ทนไม่ไหสแล้วมันน่ารักมากๆ พี่แกล้งอีก แกล้งงงงงน้องงงงงอีกกกก

    #3
    0