Eden Rose | KOOKMIN

ตอนที่ 10 : กุหลาบอีเดน 10 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,274
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 203 ครั้ง
    24 พ.ค. 63




ทั้งสองใช้เวลาที่เหลืออยู่ในค่ำคืนนั้นนอนเล่นพูดคุยด้วยกันบนเตียงหลังใหญ่ ทั้งแสงสลัวจากเชิงเทียนและน้ำเสียงกระซิบที่ใช้พูดคุยกันทำให้หวนนึกถึงวันเวลาที่เด็กหนุ่มได้พักอาศัยอยู่ที่บ้านพักตากอากาศของคุณสูทเป็นว่าหนึ่งสัปดาห์ตอนนั้น บนใบหน้าหวานไม่ขาดรอยยิ้มสดใสเลยสักวินาที ซบกอดชายหนุ่มข้างกายอย่างออดอ้อนและรักใคร่ขณะที่อีกฝ่ายก็โอบกอดตอบแนบแน่นสลับกับสูดดมกลิ่นหอมหวานอ่อนๆ บนเส้นผมอ่อนนุ่มของเด็กหนุ่มไปพลางๆ อย่างทะนุถนอม



เมื่อถึงเวลาอันเหมาะสมจึงพากันไปชำระร่างกายและแต่งตัวเพื่อเตรียมตัวไปเข้าร่วมกิจกรรมพิเศษของการล่องเรือในครั้งนี้ ตามกำหนดการแขกทุกท่านที่ประสงค์จะเข้าร่วมกิจกรรมชมทิวทัศน์ภูเขาน้ำแข็งยามเช้าสามารถเริ่มไปจับจองโต๊ะที่ลานว่างหัวรัวได้ตั้งแต่เวลาตีสี่นาฬิกาเป็นต้นไป โดยตลอดงานจะมีดนตรีบรรเลงให้ฟังแบบสบายๆ พร้อมกับชุดชาอุ่นๆ ให้แขกผู้มีเกียรติทุกท่านได้ดื่มท่ามกลางอากาศที่หนาวเย็นในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ เรือจะจอดให้ชมทิวทัศน์จนกระทั่งเวลาสิบเอ็ดโมง หลังอาหารเช้าแขกทุกท่านจึงยังสามารถนั่งเล่นพูดคุยอยู่ที่หัวเรือพร้อมกับจิบน้ำชาและขนมว่างให้เพลิดเพลินใจได้



ความตื่นเต้นและระแวดระวังตัวช่วยปัดเป่าความง่วงไปจนหมด ไอวี่ละสายตาจากนาฬิกาแขวนผนังที่ชี้บอกเวลาตีสี่สิบห้านาทีมายังดวงหน้าสุภาพคมคายที่เขาหลงใหล ก่อนจะหลับตาลงเพื่อรับจุมพิตอ่อนหวานนุ่มนวลจากร่างสูงกว่าก่อนที่ทั้งสองจะต้องแยกย้ายกันไปปฏิบัติหน้าที่เมื่อก้าวพ้นออกจากห้องนี้ไปแล้ว



“ระวังตัวด้วย” สูทกระซิบแผ่วเบาขณะไล้นิ้วหัวแม่มือไปบนแก้มใส ไอวี่ส่งยิ้มบางๆ ก่อนจะตอบเสียงเบาเท่ากัน



“คุณก็ด้วย อย่าหักโหมเกินไปล่ะ”



“รับทราบ”



ทั้งสองแนบหน้าผากเข้าหากันพลางหัวเราะด้วยกันเบาๆ อย่างอบอุ่นหัวใจ



เมื่อเรียกกำลังใจให้กันเสร็จ ไอวี่จึงหเดินไปเปิดประตูห้อง



แกร๊ก



“...!



เด็กหนุ่มสะดุ้งเบาๆ เมื่อแสงจากทางเดินส่องเข้ามาในห้องมืดโดยมีร่างของใครคนหนึ่งยืนอยู่หน้าประตูห้องอยู่แล้ว



“ทะ ท่าน...”



“ไอวี่ อยู่นี่นี่เอง ฉันตามหาเธอตั้งนาน ที่แท้ก็ยังไม่ออกมาหรอกเหรอ”



ชายวัยกลางคนที่มาพร้อมกับผู้ติดตามในชุดสูทสีดำอีกสองคนเอ่ยถามพลางเลิกคิ้ว ไอวี่เก็บสีหน้าตกใจเอาไว้ภายในเสี้ยววินาทีก่อนจะส่งยิ้มหวานพร้อมกับพยายามเอียงตัวบดบังสายตาของลอร์ดมาร์ควิสเนลสันเอาไว้



“ผมพร้อมแล้วครับ ไปกันเลยดีไหม”



“ไม่ต้องพยายามซ่อนหรอก ฉันเห็นหมดแล้ว”



“...” ไอวี่จ้องมองสีหน้าไม่สบอารมณ์ของชายวัยกลางคนตรงหน้าด้วยสายตาแสร้งว่ามีคำถาม



ก่อนที่แขนเล็กของเด็กหนุ่มจะถูกกระชากออกมาจากห้องอย่างรุนแรงจนเด็กหนุ่มที่ไม่ทันตั้งตัวแทบจะล้มคะมำไปข้างหน้า



“แกเป็นใคร ไม่รู้เหรอว่าเด็กคนนี้ฉันซื้อแล้ว” มาร์ควิสเนลสันร้องถามอีกคนที่ยืนอยู่ในห้องขณะที่มือก็ยังคงบีบแขนของไอวี่แน่นจนเด็กหนุ่มเบ้หน้าด้วยความเจ็บปวด



“ทะ ท่านครับ...ไม่ใช่แบบนั้นนะครับ...”



“เธอน่ะหุบปากไปเลย! ฉันไม่รู้มาก่อนเลยนะว่าเธอจะเป็นพนักงานปรนเปรอเกรดต่ำแบบนี้”



สูทจ้องมองอีกฝ่ายที่ยังคงกระชากแขนของไอวี่จนเด็กหนุ่มศีรษะโคลงไปมา ก่อนจะเอื้อมมือไปคว้าแขนอีกข้างของเด็กหนุ่มเอาไว้แล้วออกแรงดึงมาหาตัวเองเบาๆ



“ไม่เห็นต้องรุนแรงแบบนี้เลยนี่ครับ” เอ่ยปากพูดด้วยน้ำเสียงฟังดูใจเย็น แต่หากใครรู้จักชายหนุ่มดีจะสังเกตได้ทันทีว่ามันคือน้ำนิ่งไหลลึก



“แกไม่มีสิทธิ์มาห้ามฉัน! ปล่อยมือเดี๋ยวนี้!



เกิดเหตุโกลาหลเล็กๆ เมื่อมาร์ควิสเนลสันพยายามจะแกะมือของชายหนุ่มแปลกหน้าอีกคนออกจากแขนของเด็กเลี้ยงของตนเองด้วยความเดือดดาล ซึ่งชายผู้นั้นก็ดูจะไม่ยอมในทีแรก แต่ต่อมาก็ยอมปล่อยในที่สุด



“ทะ ทั้งสองใจเย็นๆ ก่อนนะครับ เลยเวลามามากแล้ว ผมว่าเราพอแค่นี้แล้วไปที่หัวเรือกันดีกว่า...!



เด็กหนุ่มพยายามยิ้มสู้แล้วเกลี้ยกล่อมด้วยน้ำเสียงอ่อนน้อม แต่ยังพูดไม่ทันจบดีเขาก็ถูกมาร์ควิสร่างสูงใหญ่ดึงตัวเข้ามาประกบจูบที่ริมฝีปากอย่างกักขฬะรุนแรงจนมือเล็กต้องออกแรงดันเบาๆ ที่แผงอก



“...”



ชายหนุ่มที่ยืนอยู่หน้าประตูจ้องมองภาพนั้นด้วยสายตาเรียบนิ่ง ไม่แสดงอารมณ์อะไรออกมาทั้งสิ้น



เมื่อมาร์ควิสผู้ซึ่งกำลังอารมณ์ร้อนผละริมฝีปากออก ก็โอบร่างเด็กหนุ่มที่กำลังงุนงงเข้าหาตัวราวกับกำลังแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ



“คงมาจากตระกูลขุนนางชั้นต่ำเลยไม่รู้จักมารยาทสังคมสินะ ต่อจากนี้ก็ให้ดูตาม้าตาเรือซะบ้างว่าเด็กใครเป็นเด็กใคร! ทำแบบนี้มันน่าทุเรศ!



ทิ้งท้ายไว้เช่นนั้น แล้วจึงพาตัวไอวี่เดินออกจากบริเวณนั้นแล้วหายไปจากทางเดินสว่างแสงไฟสีขาวที่กลับมาเงียบสงบดังเดิมราวกับเหตุการณ์อึกทึกเมื่อครู่ไม่เคยเกิดขึ้น



“...”



สูทไม่แม้แต่จะมองตาม ทำเพียงแค่ยืนข่มฟันจนกรามขึ้นสันจางๆ...เกลียดมันชะมัด ไอ้แก่หน้าเหี่ยว ยัดข้อหาแล้ววิสามัญซะเลยดีไหม




❦❦❦❦❦

 



มาร์ควิสเนลสันขอเปลี่ยนโต๊ะจากมุมที่ดีที่สุดมายังบริเวณด้านหลังที่ค่อนข้างลับสายตาคนเนื่องจากเหตุการณ์เมื่อครู่ทำให้ชายผู้สูงศักดิ์รู้สึกไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไรนัก ตลอดเวลาที่นั่งจิบน้ำชาอุ่นร้อนอยู่ที่โต๊ะก็เอาแต่ชักสีหน้า ซ้ำยังบ่นขรมให้เด็กหนุ่มที่นั่งอยู่ตรงข้ามกันไม่หยุด ไม่สนใจแม้จะชมทิวทัศน์ยามพระอาทิตย์ขึ้นเหมือนกับแขกคนอื่นๆ ทว่าไอวี่ก็คิดว่าไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจเท่าไรนัก ภาพทิวทัศน์นั้นท่านลอร์ดมาร์ควิสผู้นี้คงจะเคยเห็นมาหลายครั้งจนแทบเอียนแล้ว



ยิ่งเมื่อแขกท่านอื่นๆ ต่างพากันหันไปให้ความสนใจภาพภูเขาน้ำแข็งไกลลิบๆ และแสงอาทิตย์ยามเช้ามากเท่าไหร่ ชายวัยกลางคนก็ยิ่งแสดงออกและพูดเสียงดังมากกว่าเดิม



“ต่ำทรามจริงๆ...ฉันผิดหวังในรูปร่างหน้าตาที่เธอมีมาก ไหนจะตำแหน่งกุหลาบอีเดนอันเลิศหรูอะไรนั่นอีก เห็นเธอวันนี้ฉันกล้าพูดได้เต็มปากเลยว่าเธอไม่คู่ควรกับมันเลยสักนิด”



“...”



เด็กหนุ่มเจ้าของใบหน้าอ่อนหวานงดงามทำเพียงแค่นั่งนิ่งไม่โต้ตอบอะไรมาเป็นเวลาชั่วโมงเศษๆ สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเสียใจและรู้สึกผิด...ถ้าเขาเนียนมากพอน่ะนะ แอสเรลหลุบตามองถ้วยชาของตัวเองบนโต๊ะ ไม่เงยขึ้นสบสายตาดูแคลนของชายรุ่นลุงตรงหน้า ก็ถ้าเผลอไปสบตาเข้าอีกฝ่ายก็รู้กันพอดีสิว่าตัวเขากำลังรำคาญเสียงนกเสียงกาที่เอาแต่พูดซ้ำคำเดิมๆ เพื่อหวังให้เขารู้สึกเจ็บปวดอยู่



มาร์ควิสเนลสันวางถ้วยชาลงบนโต๊ะ แล้วจัดการรินเพิ่มด้วยตัวเอง “โสเภณียังดูมีค่ากว่าเธออีก งานง่ายๆ กับอีแค่ซื่อสัตย์กับแขกที่ซื้อตัวเธอเอาไว้เพียงคนเดียวเธอยังทำไม่ได้เลย ชีวิตนี้เธอจบสิ้นแล้ว ไอวี่ เธอไม่มีทางประสบความสำเร็จหรือได้ดิบได้ดีกับใครเขาหรอก”



“...”



ไอวี่เม้มปาก ท่าทางสำนึกผิดกับสิ่งที่ทำลงไปมาก...ถ้าไม่เม้มมุมปากมันจะยกน่ะสิ ทรมานไม่ใช่น้อย จะหัวเราะก็ยังทำไม่ได้ นี่มันบททดสอบอะไรกัน



ประโยคถัดมา มาร์ควิสเนลสันลดเสียงเบาลงเล็กน้อย “นี่ถ้าเธอเป็นเมียฉัน ฉันจะทุบหน้าสวยๆ นั่นให้เบี้ยวไปเลย...เธอโชคดีนะที่ยังมีกฎของพนักงานปรนเปรอคุ้มกะลาหัวอยู่”



“...” ตีได้ก็ลองดูสิ เป็นใครจะมาตีเขา ขนาดคุณสูทยังไม่เคยตีเลย



ไอวี่กลอกตาขึ้นมองใบหน้าครึ้มหนวดจางๆ นั้นในจังหวะเดียวกับตอนที่อีกฝ่ายหันไปมองทางอื่นแล้วถอนหายใจเสียงหนักพอดี เด็กหนุ่มแสร้งทำสีหน้ารู้สึกผิดบาปราวกับลูกแมวตัวน้อยๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบกาน้ำชารินลงในถ้วยของชายวัยกลางคนโดยไม่พูดอะไรออกมา



นั่งฟังคำปรามาสที่อีกคนเอาแต่พูดไม่หยุดปากอยู่จนกระทั่งท้องฟ้ากลายเป็นสีฟ้าสดใสก็ถึงเวลาของมื้อเช้าที่มีบริการเสิร์ฟให้ถึงโต๊ะของแขกแต่ละกลุ่ม มื้อเช้าวันนี้เสิร์ฟเป็นซุปเห็ดอุ่นๆ รสชาติกลมกล่อมและขนมปังคุณภาพดีพร้อมแยมผลไม้สามชนิดและเนยยี่ห้อดังของเครือสเวนที่กำลังเป็นที่นิยม จานหลักมีให้เลือกสองอย่างระหว่างแซลมอนรมควันและข้าวผัดเนยเสิร์ฟพร้อมกุ้งต้ม อาหารล้างปากสามารถเลือกเป็นผลไม้หรือขนมหวานเบาท้องอย่างมาการองหรือสโคนช็อคโกแลต



หลังจากทานมื้อเช้าเป็นที่เรียบร้อยก็เป็นเวลาเก้านาฬิกาเศษๆ แขกหลายๆ ท่านยังคงนั่งฟังดนตรีสดและพูดคุยกันอยู่ที่ลานหัวเรือ ในส่วนของมาร์ควิสเนลสันนั้น ทันทีที่วางมีดกับส้อมลงบนจานเขาก็ชักชวนไอวี่ให้เดินเข้าไปข้างในด้วยกัน เมื่อลองถามดูคำตอบคือห้องบิลเลียดหมายเลขห้าที่อยู่ริมสุดด้านใน ที่ซึ่งชายหนุ่มทำเพียงนั่งอยู่ที่โซฟาบุกำมะหยี่สีน้ำเงินภายในห้องโดยไม่มีทีท่าว่าจะเฉียดเข้าไปใกล้โต๊ะบิลเลียด ขณะโอบไหล่เด็กหนุ่มแน่นเสียจนเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องใกล้ชิดจนได้กลิ่นเหม็นหืนเล็กน้อยจากลมหายใจของชายอาวุโส มืออีกข้างของมาร์ควิสเนลสันก็เอื้อมไปยกหูโทรศัพท์ที่ตั้งอยู่บนโต๊ะเล็กข้างๆ ซึ่งดังขึ้นไม่นานหลังจากที่ทั้งสองมาถึงห้องนี้



“เรียบร้อยดีนะ” ทันทีที่แนบลงกับหูก็เอ่ยปากขึ้นอย่างสบายๆ ไอวี่ทำเพียงก้มหน้าซบข้างแก้มเข้ากับแผงอกของชายร่างสูงใหญ่กว่าขณะที่สองหูกำลังพยายามฟังเสียงอู้อี้ที่ลอดแว่วมาจากสายโทรศัพท์อย่างเต็มที่



“เริ่มได้เลย รีบๆ เข้า ก่อนสิบนาฬิกาของทุกชิ้นต้องถูกขนออกจากเรือลำนี้ทั้งหมด”



“...”



ไอวี่เงยหน้าขึ้นไปกระซิบบางอย่างที่ข้างหูชายข้างกายอย่างออดอ้อน ซึ่งก็ได้รับคำตอบเป็นการพยักหน้าแบบส่งๆ แทบจะภายในทันที ร่างผอมบางที่วันนี้สวมใส่เสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวสะอาดจึงลุกขึ้นเดินตรงไปที่โต๊ะบิลเลียดไม่ไกลจากโซฟา



ต่อจากนี้ก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกเจ้าหน้าที่ ตัวเขาได้ทำหน้าที่ในส่วนของตัวเองในการให้ข้อมูลเกี่ยวกับเวลาและสถานทีที่มาร์ควิสจะทำการส่งมอบของกลางไปแล้ว ระหว่างนี้ก็เล่นบิลเลียดรอไปเพลินๆ เห็นจะดี ดีกว่าต้องนั่งดมกลิ่นคนแก่จากมาร์ควิสปากเก่งและขี้โม้คนนี้เป็นไหนๆ



มาร์ควิสเนลสันยังคงถือสายรออยู่อย่างนั้นโดยไม่พูดอะไร ราวกับกำลังติดตามสถานการณ์อย่างใกล้ชิด แต่ด้วยเหตุผลอะไรก็ตามทำให้เขาเลือกที่จะแยกตัวออกมานั่งอยู่ในห้องนี้เพียงคนเดียวพร้อมกับผู้ติดตามอีกสองคนที่ยืนเฝ้าอยู่ที่หน้าประตู



เล่นคนเดียวมันก็น่าเบื่ออยู่หน่อยๆ แต่ไอวี่ก็ไม่คิดว่าอีกคนภายในห้องจะมีอารมณ์มาเล่นกับเขาตอนนี้ เด็กหนุ่มแทงลูกบิลเลียดอยู่เพียงลำพังเงียบๆ ก่อนที่หลังจากนั้นไม่ถึงยี่สิบนาทีจะมีเสียงแปลกประหลาดดังแว่วเข้ามาภายในห้องอันเงียบสงบนี้จากที่ไกลๆ ฟังดูเหมือนเสียงกรีดร้องด้วยความตื่นตระหนกตกใจของแขกท่านอื่นๆ



เด็กหนุ่มเลิกคิ้วเบาๆ อย่างสงสัย ก่อนจะหันไปมองมาร์ควิสเนลสัน ที่ซึ่งในตอนนี้มีสีหน้าตื่นตกใจจนนั่งแทบไม่ติดที่



“อะไรนะ!? แกพูดเรื่องบ้าอะไร...!



น้ำเสียงโวยวายของเขาตัดฉับลงกะทันหัน ไอวี่จ้องมองลอร์ดมาร์ควิสที่นั่งนิ่งราวกับกำลังตกตะลึงอยู่ชั่ววินาที ก่อนที่ร่างสูงกว่าจะยันกายลุกขึ้นยืน พร้อมกับเอ่ยปากขึ้นด้วยน้ำเสียงตื่นๆ



“ตามฉันมา เร็ว”



ไม่พูดเปล่า ชายสูงศักดิ์ที่ดูเหมือนเพิ่งจะได้รับข่าวร้ายอันไม่คาดฝันคว้าข้อมือของเด็กหนุ่มแล้วดึงให้เดินตามไปด้วยจนไอวี่แทบจะเสียหลักล้ม



“มะ มีอะไรเหรอครับ มาร์ควิส” ไอวี่ที่ขืนตัวไว้เล็กน้อยเอ่ยถามด้วยสีหน้าตื่นๆ ทั้งที่รู้ดีแก่ใจอยู่แล้วว่าเกิดอะไรขึ้นด้านนอก ในตอนนี้ตำรวจจากสก็อตแลนด์ยาร์ดคงกำลังขึ้นมาบนเรือลำนี้และคาดว่าน่าจะบุกขึ้นไปล้อมเรือที่คู่ค้าของมาร์ควิสเนลสันขับมารับของกลางด้วย เสียงร้องของแขกท่านอื่นคงมาจากการที่เจ้าหน้าที่ใช้วิธีเข้าปิดล้อมรอบบริเวณลำเรือและแสดงตนอย่างเปิดเผยเพื่อควบคุมไม่ให้ใครก็ตามขยับออกจากที่ตั้ง เพื่อความสะดวกในการเข้าจับกุมผู้เกี่ยวข้องกับคดีนี้ทั้งหมด



ห้องบิลเลียดแห่งนี้อยู่ด้านในค่อนข้างลึก ในตอนนี้เจ้าหน้าที่ยังมาไม่ถึงแต่อีกไม่นานคงมาแน่ มาร์ควิสเนลสันจึงเริ่มปิดอาการร้อนรนไม่มิดเมื่อไอวี่นั้นมีท่าทีขัดขืนไม่ยอมตามไปโดยง่าย



“อยากโดนจับเข้าตารางรึไง! รีบมาด้วยกันเถอะน่า!



ลักษณะนี้คงไม่พ้นตั้งใจจะเก็บเขาไว้เป็นตัวประกัน เร็วเท่าความคิด เด็กหนุ่มจึงเริ่มใช้ทักษะการต่อสู้ที่ร่ำเรียนมา พลิกหมุนข้อมือให้หลุดจากการจับกุมจนชายร่างสูงกว่าร้องเสียงดังลั่นด้วยความเจ็บ



แกร๊ก!



“ท่านครับ! ดูเหมือนจะมีตำรวจบุกมาที่นี่”



ช่างโกลาหลดีแท้ ในตอนที่ไอวี่กำลังจะวิ่งหนีไปที่ประตู ผู้ติดตามของมาร์ควิสเนลสันดันเปิดประตูเข้ามาก่อน



“ฉันรู้แล้วโว้ย! จับไอ้เด็กเวรนั่นมาให้ฉัน!!



มาร์ควิสเนลสันที่ยังคงยืนกุมข้อมือของตัวเองไว้รีบออกคำสั่งเสียงดัง แม้จะพยายามฝ่าวงล้อมออกไปพร้อมกับใช้เทคนิคที่จะมีประโยชน์เมื่อคู่ต่อสู้ตัวใหญ่กว่าตัวเขามากๆ แต่สุดท้ายไอวี่ก็ถูกจับตัวเอาไว้แล้วเหวี่ยงเต็มแรงจนร่างเล็กนั้นล้มลงไปกองกับพื้นพรม



หมับ!



เด็กหนุ่มเผลอร้องออกมาเบาๆ เมื่อกลุ่มผมบนศีรษะถูกมือใหญ่ของมาร์ควิสเนลสันกระชากเต็มแรงจนศีรษะโยกคลอน รู้สึกราวกับหนังหัวบริเวณนั้นจะหลุดไปกับแรงกระชาก



“...!!



ถึงกระนั้นก็พยายามสู้ต่อ ไอวี่ยันกายตั้งฐานเตรียมจะใช้ท่าเตะสูง แต่เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นวัตถุทรงเรียวยาวสร้างจากโลหะหนักสีทองหม่นปนดำในมือของมาร์ควิสเนลสัน เด็กหนุ่มก็ได้แต่หอบหายใจเบาๆ ขณะที่หัวใจเต้นแรงขึ้นมาด้วยความตกใจ



ปัง!!



วินาทีต่อมาก็สะดุ้งโหยงสุดตัวเมื่อมาร์ควิสไม่เพียงแต่หยิบอาวุธปืนขึ้นมา แต่ยังยิงไปทางชั้นวางของอีกทางจนเกิดเสียงดังลั่นเพื่อเป็นการข่มขู่



ต่อให้สู้เก่งแค่ไหนแต่ถ้าต้องสู้กับกระสุนก็ดูท่าจะรอดยาก ยิ่งอีกฝ่ายกำลังจนตรอก เดาได้ไม่ยากว่าคงจะเหนี่ยวไกได้ง่ายกว่าสถานการณ์ปกติ



เมื่อเห็นว่าเด็กหนุ่มหยุดขัดขืนแล้ว ชายวัยกลางคนจึงดึงร่างเล็กกว่าให้ลุกขึ้นยืนโดยไม่ลืมจะล็อคคอเอาไว้แนบกาย ก่อนจะหันไปสั่งการกับผู้ติดตาม “คุ้มกันให้ที ฉันจะไปที่ประตูฉุกเฉิน”



“รับทราบขอรับ”



สิ้นเสียงตอบรับ ไอวี่ก็ได้แต่ปล่อยให้ร่างใหญ่กว่านั้นถูลู่ถูกังไปตามทางเดินอันเงียบสงัด



เมื่อเดินออกห่างจากห้องนั้น ความเย็นจากเหล็กที่ขยับมาแนบที่ขมับก็ทำให้เด็กหนุ่มขนหัวลุก แต่ก็พยายามไม่แสดงอาการผ่านสีหน้า



“ถ้ารอดไปได้เธอต้องกลายมาเป็นของฉันคนเดียว ตกลงไหม คนสวย เราลงเรือลำเดียวกันแล้ว พวกตำรวจมันไม่ปล่อยเธอเอาไว้แน่”



“...”



ไร้ซึ่งเสียงตอบรับใดๆ จากเด็กหนุ่มในอ้อมแขนกระชับแน่น ไอวี่กำลังอยู่ในสภาวะระแวดระวังเต็มที่ ดวงตาไม่เคยหยุดที่จะหาช่องทางในการหลบหนี ผู้ติดตามและผู้ที่เกี่ยวข้องในคดีนี้มีค่อนข้างมาก ต้องใช้กำลังเจ้าหน้าที่จำนวนมากเพื่อจับกุม หากยังไม่มีใครมาถึงข้างในนี้ เดาว่าคงกำลังรอกำลังเสริมกันอยู่ เด็กหนุ่มวิเคราะห์สถานการณ์ภายในเวลาอันรวดเร็ว ขณะนั้นก็สามารถเดาได้จากเส้นทางที่ชายผู้นี้ใช้ได้ในทันที ว่าจุดหมายปลายทางของเขาก็คือห้องพักของตัวเขาเอง



จะปล่อยให้ตัวเองกลายเป็นตัวประกันไม่ได้...แบบนี้ตัวเขาก็กลายเป็นตัวถ่วงของเจ้าหน้าที่น่ะสิ



แกร๊ก!



ประตูห้องพักห้องหนึ่งถูกเปิดออกอย่างรีบร้อน ในห้องพักชั้นปกติทุกๆ ห้องจะมีประตูฉุกเฉินสำหรับผู้โดยสาร มาร์ควิสเนลสันคงไม่ได้กระจอกถึงขนาดไม่ได้คิดแผนการรองรับสถานการณ์ไม่คาดฝันนี้ไว้ ในตอนนี้คาดว่ากำลังเสริมของเขาก็คงกำลังมารอรับอยู่ด้านล่างตรงกับตำแหน่งประตูฉุกเฉินของห้องพักห้องนี้พอดี



“...!!



ทั้งสองที่เพิ่งมาเยือนห้องแห่งนี้ถึงกับชะงักไปพร้อมๆ กัน เมื่อพบว่าภายในห้องกว้างนี้มีใครอีกคนยืนรออยู่ใกล้ๆ กับประตูฉุกเฉินที่ผนังอีกฝั่งของประตูอยู่แล้ว



ไอวี่เบิกตากว้าง จ้องมองร่างสูงในชุดสูทเสื้อกั๊กสีดำพร้อมกับสวมโม่งสีดำปิดบังใบหน้าเอาไว้ เขากำลังจ่อปืนภายในมือตรงมาทางทั้งสอง



“นี่เจ้าหน้าที่ตำรวจ วางอาวุธแล้วยอมมอบตัวซะ”



น้ำเสียงนั้นเด็กหนุ่มจดจำได้เป็นอย่างดี ไอวี่หอบหายใจติดขัดเมื่ออ้อมแขนที่โอบรอบลำคอของเขานั้นกระชับแน่นขึ้นแม้เจ้าของแขนจะเริ่มสั่นเทาไปทั้งตัวแล้วก็ตาม



“กะ แกนั่นแหละวางอาวุธ! ไม่งั้นฉันยิงไอ้เด็กนี่ทิ้งแน่!



“...ท่านไม่อยากกลายเป็นฆาตกรหรอก”



“ของแค่นี้มันจะไปสำคัญอะไร คิดว่าฉันไม่กล้ารึไง!



“...”



แอสเรลหอบหายใจ พยายามบอกผ่านสายตาไปยังเจ้าหน้าที่หนุ่มด้านหน้าว่าไม่ต้องสนใจเขา ให้รีบจับกุมมาร์ควิสให้สำเร็จ แต่ก็ต้องหน้าถอดสีเมื่ออีกฝ่ายค่อยๆ ก้าวมาวางปืนเอาไว้ที่พื้นตรงกลางระหว่างตัวเขาและมาร์ควิสเนลสันอย่างช้าๆ



เด็กหนุ่มจากที่นิ่งสงบมาได้ตลอดในตอนนี้รู้สึกได้ว่าหน้าคงจะซีดเผือด หัวใจบีบรัดด้วยความรู้สึกไม่ดีจนเผลอส่ายหน้าเบาๆ ด้วยในใจตะโกนคอแทบแตกไม่ให้คุณสูททำตามที่มาร์ควิสท่านนี้บอกโดยง่าย




แบบนี้ไม่เอาแล้วนะ...ทำไมถึงยอมง่ายๆ แบบนั้น ถ้าไม่มีปืนในมือแล้วจะทำอย่างไร แบบนี้มันก็เหมือนกับว่า...เหมือนกับเขา...




“ถอยไป ถอยไปอีก! ทีนี้เปิดประตูฉุกเฉินออก”



เด็กหนุ่มเบิกตากว้างเมื่อได้ฟังคำสั่งถัดไปจากผู้ต้องหา นี่อย่างไร ครั้งหนึ่งเมื่อปล่อยให้อีกฝ่ายถือครองอาวุธเพียงคนเดียว ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็มีแต่ต้องทำตามเท่านั้น



ชายหนุ่มตรงหน้านิ่งไปราวกับกำลังใช้ความคิด ทว่าชายวัยกลางคนทางนี้ก็ไม่ปล่อยให้เขาลังเลนานนัก



“เร็วเข้าสิวะ! อย่าถ่วงเวลาซะให้ยากเลย ถ้ามีใครมาอีกเด็กนี่ต้องถูกสังเวยให้กับคดีนี้!



แอสเรลหลับตาพร้อมกับขมวดคิ้วเมื่อสัมผัสปากกระบอกปืนนั้นกระแทกกดมาที่ขมับอีกครั้ง ก่อนจะลืมตาขึ้น ในหัวครุ่นคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาฉับพลัน




เสียงนั่น...เสียงแบบนั้น...




มาร์ควิสเนลสันหัวเราะดังลั่นราวกับคนเสียสติเมื่อเจ้าหน้าที่หนุ่มยอมหันไปย่อกายลงเพื่อทำการเปิดประตูฉุกเฉินให้กับเขาแต่โดยดี ทำไมเขาจะไม่รู้สันดานพวกตำรวจ อย่างไรประชาชนผู้บริสุทธิ์ก็สำคัญที่สุดในสายตาพวกมันอยู่แล้ว เท่านี้ก็รู้ผลกันล่ะ!



แอสเรลข่มฟันอย่างโกรธเกรี้ยวขณะที่ร่างถูกคนตัวใหญ่กว่าค่อยๆ พาเดินไปทางทางออกฉุกเฉินอย่างช้าๆ สองหูเมื่อได้ฟังเสียงเหล็กที่ถูกหมุนบิดขณะพยายามเปิดออก ไฟคั่งแค้นในใจก็เผาสุมในอกของเด็กหนุ่มจนแววตาแข็งกร้าว




บังอาจทำให้เขาตกอยู่ในสภาพแบบนี้ได้นะ...ใครมันจะยอมเป็นตัวถ่วงกัน อะไรก็ได้ที่ไม่ใช่ตัวถ่วง แอสเรลไม่ได้วางแผนจะมาเป็นตัวถ่วงของคุณสูทเลยแม้เพียงความคิดก็ตาม เราจะไม่ปล่อยให้ผู้ต้องหาหนีไปเพียงเพราะมีตัวประกันเด็ดขาด!





ดวงตากลมคู่สวยที่ฉายประกายวาวโรจน์นั้นจับจ้องไปยังวัตถุสีดำบนพื้นพรม ขณะที่ขยับเข้าใกล้เรื่อยๆ หัวใจก็เต้นระรัวจนแทบจะหลุดออกจากอก




อีกเพียงไม่กี่วินาทีเท่านั้น...ทุกอย่างจะถูกตัดสินภายในเวลาภายในไม่กี่วินาที และตัวเขาก็เลือกแล้วเพื่อที่จะได้ช่วยคุณสูทในภารกิจนี้ให้มากที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้



“คุณสูท!



ร้องเรียกออกไปเมื่อวินาทีแห่งโชคชะตาเดินทางมาถึง ชายหนุ่มใต้ผ้าโม่งสีดำหันขวับมาทางนี้ขณะกำลังจะดันประตูออกไป พร้อมกับตอนที่แอสเรลใช้เท้าเตะปืนบนพื้นส่งไปให้เขาอย่างแม่นยำ





ปัง!!





ทว่า ณ วินาทีเดียวกันนั้น...ปืนอีกกระบอกที่จ่อแนบอยู่บนขมับของเขาก็ถูกเหนี่ยวไกจากความตกใจของมาร์ควิสผู้สูงศักดิ์เช่นกัน






❦❦❦❦❦❦

#กุหลาบอีเดน








         
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 203 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

289 ความคิดเห็น

  1. #285 smile jm (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 กันยายน 2563 / 09:29
    น้องงงงง เเม่ช่วยน้องด้วย เเง้
    #285
    0
  2. #273 Milinjaa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 13:19

    น๊องงงงงงงงงงง!!!!

    #273
    0
  3. #269 lobilol37 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 23:03
    อย่าเป็นอะไรนะยัยหนูแอสเรล
    #269
    0
  4. #266 Helio (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 21:41

    เอาอีกแล้ววววว

    #266
    0
  5. #265 Hit (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 20:56

    ทำให้อยากรู้ แต่แล้วจากไป แต่ถึงแบบนั้น น้องไอวี่อย่าเป็นอะไรเลยยยย😭😭😭😭

    #265
    0
  6. #261 Paployz (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 19:11
    ไม่นะน้องไอวี่ อย่าเป็นอะไรนะ😭😭😭
    #261
    0
  7. #259 onenthrx13 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 18:54
    น้องงงงงงงฮือน้องงงง;-;
    #259
    0
  8. #258 cadycool (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 17:07
    เห้ออ จะจบเศร้าอีกไม่ได้นะ ขอร้องง
    #258
    0
  9. #257 nntoo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 15:03
    ร้องไห้แล้ววววว น้องไอวี่
    #257
    0
  10. #256 내 침침~ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 14:33
    ไม่นะ ฮืออออ
    #256
    0
  11. #255 aomessi (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 12:42
    แงงงงงงงงง
    #255
    0
  12. #254 PaphawarinSaetae (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 11:37
    เห้ยไม่นะ น้องงงงงงงงงง
    #254
    0
  13. #253 Highnez (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 09:46
    มีแววแล้ว ไม่นะ ฮืออออออ
    #253
    0
  14. #252 parksukie (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 07:28
    โอ้ยยย บีบหัวใจ ไอวี่อย่าเป็นอะไรนะ
    #252
    0
  15. #251 JIMINnumber1 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 07:05
    ไม่เอาแบบนี้นะ ไม่จบแบบนี้!! ฮืออออ น้องอย่าเป็นอะไรไปนะลูก
    #251
    0
  16. #250 Maewsamse03 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 03:19
    !!!!!!!!!
    #250
    0
  17. #249 black_heart (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 01:31
    แง น้อง!!!!
    #249
    0
  18. #248 NUlll (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 01:21
    ไม่นะะะะะะ
    #248
    0
  19. #247 Seoky (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 00:51
    คุณไรท์ ขอเรื่องนี้แฮปปี้ได้มั้ย แง้
    #247
    0
  20. #246 LADYJ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 00:49
    น้องไอวี่ลูกแม่ แงงงง อย่าเป็นไรนะลูก
    #246
    0
  21. #245 baimikm (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 00:48
    ไม่ อย่าเป็นแบบนั้นนะไม่ๆๆๆ
    #245
    0
  22. #244 Zomzaaa15 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 00:48

    รอแบบลุ้นๆ ปักกลักรอคร้า

    #244
    0
  23. #243 Kbexm (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 00:45
    เห้นยยยยยยยยไอเเก่อย่าาไม่เอา
    #243
    0
  24. #242 Milinjaa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 23:03

    ฟฟยนหยหยห ไอเเก่นี่มันน่าหมั่นไส้จริงๆ น่าตบให้ฟันหักหมดปากเลย! มาทำกับลูกชั้นได้ยังไงกัน!!! คุณสูทจัดการมันเลยยย เอาให้เข็ดดดดด อย่าไปหยองงงงงงงง

    #242
    0
  25. #240 Kbexm (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 03:19
    อย่าทำน้อง!!!!
    #240
    0