มาลาคีรี | KOOKMIN

ตอนที่ 9 : มาลาคีรี 8 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,483
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 286 ครั้ง
    1 เม.ย. 64



ท่ามกลางความมืดมิดอันไร้ที่สิ้นสุด...เปลวไฟดวงเล็กส่องประกายโชติช่วงขึ้น วูบไหว สั่นริก ติดดับสลับไปมาก่อนจะส่องสว่างคงที่และขยายขนาดใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับประกายไฟเล็กๆ ที่แตกเปาะแปะกระเด็นออกจากกันเป็นระยะๆ



มันสว่างไสวและแผดเผา ลุกโชนลามท่วมไปทั่วทั้งบริเวณภายในพริบตาต่อมา ไอร้อนที่สัมผัสผิวกายเพียงไล้โลมแต่กลับทำให้ระคายและแสบร้อนราวกับจะมอดไหม้กลายเป็นขี้เถ้า เสียงประกายเปลวดังเปรี๊ยะๆ ยิ่งทำให้หัวใจของเด็กหนุ่มเต้นแรงขึ้นด้วยความกลัวจนอยากจะกรีดร้องออกมา ทว่าในวินาทีต่อมาภาพตรงหน้ากลับหลงเหลือเพียงเพดานห้องที่คุ้นเคย แสงสว่างที่ต้องตาเมื่อครู่หายวับไปเหลือเพียงความมืดมิดและแสงนวลจากจันทรายามดึกสงัด



มินอสหอบหายใจติดขัด ในอกรู้สึกอึดอัดราวกับมีหินก้อนเขื่องกดทับเอาไว้ ภูตหนุ่มเบิกตาจ้องมองเพดานสลักลวดลายตรงหน้า ภาพฝันเลือนหายไปแล้ว แต่เหตุใดความรู้สึกแผดเผามอดไหม้บนผิวหนังและภายในร่างกายยังคงอยู่ อีกทั้งยังทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ จนเด็กหนุ่มน้ำตาเอ่อท้นเปียกขมับทั้งสองข้างที่แสบวาบเมื่อถูกหยดน้ำตาสัมผัส



หันไปมองข้างกาย เจ้าของใบหน้างดงามในสภาพร่างเปลือยเปล่าข้างกายยังคงหลับใหลอย่างสงบ ในขณะที่มินอสกำลังหอบหายใจอย่างทรมาน ผิวหนังทั้งกายราวกับกำลังจะลอกหลุดจากเนื้อด้วยตัวมันเอง



เด็กหนุ่มรวบรวมแรงที่มีเพื่อเดินไปที่หน้ากระจกบานใหญ่บนโต๊ะเครื่องแป้งที่ข้างเตียงนอน ความแสบร้อนทำให้เขาอยากรู้ว่าเผลอไปต้องพิษของอะไรเข้าหรือเปล่า มินอสพยายามลืมตาทั้งสองข้างที่ทั้งปวดร้าวและให้ความรู้สึกราวกับน้ำเดือดปุดๆ ที่พร้อมจะระเบิดออกมาได้ทุกเมื่อ ภูตมาลาคีรีพาร่างเปลือยเปล่าของตนเองไปยืนหน้ากระจกอย่างทุลักทุเล ก่อนจะเบิกตากว้าง จ้องมองตเงาสะท้อนของตนเองด้วยความหวาดผวา



แม้จะมีเพียงแสงจันทร์แต่ก็ไม่ได้ทำให้มองเห็นอะไรบางอย่างน้อยลง มินอสยกมือขึ้นจับข้างแก้มของตนเองที่มีเกล็ดอะไรบางอย่างผุดขึ้นมาจางๆ สัมผัสที่แข็งและมันลื่นของมันทำให้เด็กหนุ่มรีบชักมือที่สั่นเทาของตัวเองออก เมื่อเพ่งมองดีๆ ก็พบว่ากลุ่มผมบางส่วนก็ได้ร่วงหายไปเป็นกระจุกด้วย เผยให้เห็นหนังศีรษะสีขาวเป็นวงดวงๆ บนศีรษะของเขา 



ค่อยๆ ยกมือขึ้นสางเส้นผมอ่อนนุ่มที่ยุ่งเหยิงของตนเอง เพียงแค่สัมผัสบางเบา เส้นผมกลุ่มหนึ่งก็ร่วงโรยลงกับพื้นไม่ต่างกับใบไม้ในต้นฤดูเหมันต์



มินอสน้ำตาร่วงอย่างตะลึงพรึงเพริด...เกิดอะไรขึ้นกับร่างกายของเขา รำพึงอยู่ในใจพริบตาต่อมาความแสบร้อนและปวดหนึบบนร่างกายก็แผ่วาบขึ้นมาอีกระลอกจนแทบจะล้มลงกับพื้นหากไม่ได้โต๊ะเครื่องแป้งไว้ช่วยพยุงพร้อมกับขาที่อ่อนแรงของเขา



เมื่อมองไปในกระจกอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าเขาไม่ได้ตาฝาดเพราะความมืด...ภูตดอกไม้ภูเขารีบยกมือทั้งสองข้างขึ้นปิดตาตัวเองอย่างหวาดกลัว ดวงตาข้างหนึ่งของเขากลายเป็นสีดำทั้งดวง ราวกับสัตว์สวรรค์ในภารกิจที่สองไม่มีผิด




อัปลักษณ์และน่ากลัวอะไรเช่นนี้...มินอสรีบวิ่งตะเกียกตะกายออกจากห้องแห่งนี้ไปราวกับกำลังหนีอะไรบางอย่าง เด็กหนุ่มกลั้นเสียงร่ำไห้น่าเวทนาของตนเองเอาไว้ด้วยกลัวจะมีใครได้ยินเข้า หกลุกคลุกคลานจนกระทั่งออกไปนอกเขตปราสาทอะเมทิส เขารู้ดีว่าตนกำลังมุ่งหน้าไปยังที่แห่งใด ถึงกระนั้นก็ยังไม่เข้าใจว่าเหตุใดต้องเป็นที่นั่น รู้เพียงอะไรบางอย่างในก้นบึ้งของจิตใจกำลังร้องบอกให้เขารีบไปยังที่แห่งนั้นให้เร็วที่สุด



สติสัมปชัญญะเริ่มเลือนรางขณะคืบคลานบังคับตนให้มุ่งไปตามทางหินกรวดที่รายล้อมกรอบไปด้วยท้องฟ้ายามราตรีอันกว้างไกลและพร่างประกายดาว เสียงร่ำร้องด้วยความทรมานของเขาอาจจางหายไปก่อนจะส่งไปถึงเทพีแห่งจันทรา เลือดสีแดงสดไหลนองตามหลังทุกย่างก้าวที่เขาเคลื่อนกายไป บาดแผลถูกแทนที่ด้วยกลุ่มขนอ่อนนุ่มสีส้มและแดงดูคล้ายกับขนของนกแก้วบนโลกมนุษย์ เวลาผ่านไปอีกไม่นาน เสียงร่ำไห้ของเขาก็แปรเปลี่ยนเป็นเสียงร้องแหลมสูง และไม่สามารถเอ่ยถ้อยคำใดๆ ได้อีกต่อไป ความสามารถในการพูดภาษาภายในหัวก็ดูจะค่อยเลือนหายไปทีละนิดๆ ราวกับรุ่งอรุณที่กำลังจะคล้อยเคลื่อนมาเยือนในอีกไม่นานข้างหน้านี้



เลือนรางจางหายไปจนหมดสิ้น...วิหคร่างใหญ่สง่างามที่ซึ่งปีกทั้งสองแผ่กว้างราวกับร่มเงาของต้นไม้แห่งชีวิตโบยบินขึ้นไปบนท้องนภาที่แสงอาทิตย์เทียบขอบเป็นสีแสดตัดกับคราม คล้ายกับต้องการจะประลองรัศมีของตนเองกับเทพสุริยา


 

 

☼☼☼☼☼☼

 

 


เหล่าโซเลมและภูตประจำกายได้รับข่าวอันฉุกละหุกในย่ำรุ่งวันถัดมา



อิกอรัสที่ลืมตาตื่นขึ้นมาตอนเช้าแล้วไม่พบใครบางคนนอนอยู่ข้างกาย ในตอนแรกคิดว่าเด็กหนุ่มอีกคนคงจะตื่นขึ้นมาก่อนแล้วกลับไปที่ห้องของตนเอง แต่เมื่อทุกคนถูกเรียกรวมตัวที่ห้องโถงด้านล่าง มินอสกลับเป็นคนเดียวที่ไม่ได้ปรากฏตัวอยู่ที่นั่นด้วย ชายหนุ่มเริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติ แต่ยังไม่ทันจะได้เดินขึ้นไปตามหรือตรวจสอบดูว่าทุกอย่างปกติดีหรือไม่ เสียงประกาศใสกังวานของเทพธิดาผู้กระจายข่าวสารต่างๆ ภายในปราสาทโอ่โถงแห่งนี้ก็ดังแทรกขึ้นมาก่อน



ข่าวที่ได้รับทำให้กลุ่มชายหนุ่มและหญิงสาวต่างมองหน้ากันไปมาอย่างตกตะลึง...ปราสาทอะเมทิสกล่าวว่าภูตมาลาคีรีถูกปลดผนึกโดยการเติมเต็มพลังอำนาจ ทำให้เจ้าตัวหลบหนีออกจากปราสาทไปในยามกลางดึกที่ไม่มีใครรู้สึกตัว



สิ้นประโยคนั้นก็ไม่มีประกาศอะไรออกมาอีก ทิ้งกลุ่มชาวสวรรค์ผู้เข้ารับการทดสอบให้หันหน้าคุยกันด้วยสีหน้าสับสนและงุนงงจนถึงที่สุด แม้แต่อิกอรัสก้ตกอยู่ในห้วงความคิดของตนเอง นิ่งเงียบพร้อมกับขมวดคิ้วอย่างเป็นกังวล



“ปลดผนึกงั้นหรือ? หมายความว่าอย่างไรกัน แล้วแบบนี้อิกอรัสจะทำอย่างไรล่ะเนี่ย”



เบ็นพูดก่อนจะถอนหายใจ คนอื่นๆ ก็ได้แต่ยืนกอดอกครุ่นคิดไม่ตก จ้องมองทางอื่นสลับกับใบหน้าหล่อเหลาคมคายแม้ในยามหนักใจของอิกอรัสไปมา



ขณะที่คนอื่นๆ ต่างพากันพูดคุยและคาดเดาความเป็นไปได้ต่างๆ แวนโฮซาร์จ้องมองพี่ชายร่วมสาบานของตนด้วยสายตาที่ฉายชัดถึงความเคลือบแคลงในใจ อีกฝ่ายดูเหมือนจะไม่รู้ตัวว่าถูกจ้องมองอยู่ แม้จะพยายามส่งสัญญาณผ่านสายตาก็ไม่ยอมหันมาสบตาด้วยเสียที แวนโฮซาร์ถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะเอ่ยขึ้นมาอย่างเรียบๆ แต่ก็ดังมากพอจนคนอื่นๆ ชะงักบทสนทนาของตนเองไปกลางคัน



“ท่านทำอะไรลงไปหรือเปล่า”



”...”



คนที่เหลือหันมามองสีหน้าจริงจังของโซเลมเฌอ แล้วจึงเปลี่ยนไปมองที่อิกอรัสที่วึ่งตอนนี้กลอกดวงตาคมเปี่ยมไปด้วยกระแสอำนาจของตนมายังแวนโฮซาร์



จ้องมองกลับไปเพียงไม่นานจึงเป็นฝ่ายหลบสายตาก่อน อิกอรัสถอนหายใจออกมาช้าๆ ก่อนจะตอบอย่างสบายๆ ไม่ยี่หระ “เจ้าถามเพราะรู้อยู่แล้วหรือเปล่าล่ะ”



แวนโฮซาร์เกร็งลำคอขณะสูดหายใจเข้า สีหน้าฉายแววมีน้ำโหขึ้นมาเล็กน้อยก่อนจะก้าวเดินไปเผชิญหน้ากับอิกอรัสที่สูงไล่เลี่ยกันท่ามกลางความงุนงงของโซเลมและภูตตนอื่นๆ



“ข้าสังเกตว่ามินอสไม่ได้กลับห้องของตนเองแม้ผลคะแนนจะประกาศออกมาแล้ว และข้าไม่เชื่อว่าเขาไม่ได้คืนร่างแล้วตั้งแต่เมื่อคืนนี้”



โซเลมทั้งสองจ้องตากันขณะที่น้ำเสียงอดกลั้นของแวนโฮซาร์ดังไปทั่วโถง ในสายตาไม่มีประกายฟาดฟัน แต่บรรยากาศกลับกดทับชวนอึดอัดมากขึ้นเรื่อยๆ ด้วยเนื้อหาของคำถามและน้ำเสียงของโซเลมเฌอและปฏิกิริยาของอิกอรัสที่เริ่มหรี่ตาเมื่อได้ฟังคำถามนั้น



คนอื่นๆ ภายในห้องไม่มีใครพูดอะไรออกมาจนกระทั่งอิกอรัสเลิกคิ้วพร้อมกับตอบกลับไปเสียงเบา



“อยากจะรู้อะไรก็ถามมาตรงๆ เลยดีกว่า ข้าไม่โกหกอยู่แล้ว”



“ท่านหลับนอนกับภูตดอกไม้ภูเขานั่นไปแล้ว?” เกิดเสียงหายใจเฮือกด้วยความตกใจเบาๆ จากภูตและโซเลมตนอื่นๆ บางคนถึงกับยกมือขึ้นปิดปากพร้อมกับเบิกตากว้าง



“ข้าทำไปเพราะชอบพอในตัวเขา ไม่ใช่อารมณ์ชั่ววูบแต่อย่างใด” ทางฝ่ายคนตอบก็ตอบกลับทันควันไม่มีหยุดคิดแม้แต่วินาทีเดียว



“ด้วยความเคารพ ท่านพี่อิกอรัส ครั้งนี้ท่านหละหลวมและไม่รอบคอบเป็นอย่างมาก ข้ายอมรับว่าผิดหวังไม่น้อย”



อิกอรัสพยักหน้า “รับทราบ แล้วอย่างไรต่อ เจ้ารู้อะไรก็รีบบอกข้ามา”



“บุตรแห่งเทพีแห่งความรัก ท่านพี่ ซ้ำยังเป็นภูตสายมาลาและพืชพรรณที่มีร่างแท้เป็นอมนุษย์ ท่านควรจะฉุกคิดให้ดีก่อนจะเติมเต็มความรู้สึกนั้นเข้าไปจนเต็มหัวใจเขา”



“ชะ ช้าก่อนสิพวกเจ้า พูดเรื่องอะไรกันอยู่ ใครเป็นอะไรกันแน่”



เคออสเป็นตัวแทนคนอื่นๆ ในการปรี่เข้ามาจับไหล่ทั้งสองคนเอาไว้พร้อมกับถามด้วยความสับสน ทว่าสองหนุ่มแห่งดินแดนสวรรค์ก็ยังคงไม่ละสายตาออกจากกัน ซ้ำแววตาของทั้งคู่ยังเริ่มจะมีแววแข็งขืนและคุกรุ่นมากกว่าเดิมอีกด้วย



“อย่างที่ปราสาทเพิ่งบอกมานั่นแล เคออส ท่านพี่อิกอรัสเพิ่งจะปลดผนึกร่างแท้ของมินอส ข้าเดาไม่ผิดแน่”



“แล้วท่าทางของเจ้ามันหมายความว่าอย่างไร แวนโฮซาร์ บอกไว้ก่อนว่าเจ้าไม่มีสิทธิ์ตำหนิข้าหากข้าจะมอบหัวใจให้ภูตมาลาคีรีสักตน”



“...”



แวนโฮซาร์ได้แต่สูดหายใจเข้าอย่างมีน้ำโหเมื่อถูกจับได้ แน่นอนว่าเขาไม่เห็นด้วยและรู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมากที่พี่ชายร่วมสาบานตาต่ำนึกอยากจะรักกับภูตชั้นกลางไร้ความสามารถอย่างมินอส แต่เมื่อจ้องเข้าไปในดวงตาอันแน่วแน่คู่นั้น โซเลมเฌอก็ได้แต่กลืนเก็บคำพูดทุกอย่างเอาไว้กับตัวเองด้วยกลัวอีกฝ่ายจะโกรธชึ้นมาจริงๆ เขาไม่ได้อยากสูญเสียท่านพี่อิกอรัสที่เขาชื่นชมไปเพราะเรื่องแบบนี้



“อิกอรัส หมายความอย่างไร เจ้ากับมินอสรักกันอย่างนั้นหรือ” โดโรธี โซเลมอัศนีผู้โอนอ่อนและสุภาพที่สุดยังถึงกับเอ่ยปากอย่างเป็นกังวล คนถูกถามเชิดคางเล็กน้อยก่อนตอบขณะที่สายตายังคงจ้องกลับแวนโฮซาร์ไม่เลิก



“ข้าไม่รู้หัวใจเขา เขาไม่เคยบอกข้า แต่หากถามข้าตอนนี้ข้าก็คงจะตอบว่า...ใช่”



“เรื่องแบบนั้นข้าไม่ได้อยากรู้หรอก แต่เรายังเหลือภารกิจที่สามอยู่ หากมินอสไม่กลับมาเจ้าจะทำอย่างไร”



น้ำเสียงทุ้มต่ำสงบเย็นของลีออง โซเลมวารีแทรกขึ้น เรียกความสนใจจากคนอื่นๆ รวมถึงโซเลมที่จ้องตากันอย่างไม่มีใครยอมใครไปเมื่อครู่



อิกอรัสจ้องมองลีอองที่สืบเท้าเข้ามาใกล้อย่างช้าๆ ซึ่งแวนโฮซาร์ก็ยอมขยับหลบให้แต่โดยดีแม้จะยังมีท่าทางไม่สบอารมณ์หลงเหลืออยู่



“ข้าไม่ได้โมโหเหมือนแวนโฮซาร์ แต่ข้าสงสัย...เจ้าคงจะรักภูตตนนั้นอย่างที่บอกจริงถึงขนาดยอมให้เขาทำลายชีวิตเจ้าจนถึงขนาดนี้”



อิกอรัสได้ฟังก็เผยยิ้มออกมาบางๆ เป็นรอยยิ้มที่ฉายแววขบขันมากกว่าจะประชดประชัน “ข้าเองเบื่อความสมบูรณ์แบบเสียแล้วล่ะ ขอบคุณที่เข้าใจ”



ลีอองเองเมื่ออีกฝ่ายตอบมาเช่นนั้นก็เผยยิ้มจางๆ พร้อมกับส่ายหน้าเบาๆ...เหลือเกินจริงๆ ช่างน่ายินดีหากก็น่าหงุดหงิดไปในเวลาเดียวกัน ตัวเขาเองพยายามเพื่อเป็นที่หนึ่งมาโดยตลอด ในตอนที่คิดว่าสามารถเอาชนะอันดับหนึ่งตลอดกาลอย่างอิกอรัสได้ กลับพบว่าเจ้าตัวกำลังมีความสุขจนแทบจะสำลักอยู่เสียอย่างนั้น เห็นจะจริงที่โซเลมอัคคีตนนี้ไม่มีทางแพ้ใครอย่างที่คนเขาว่ากัน



เขาไม่ได้แพ้เพราะความอ่อนหัด...เขาแพ้เพราะแค่เป็นที่หนึ่งในใจใครบางคนก็เพียงพอแล้ว



โซเลมอัคคี ตามหาภูตมาลาคีรีที่อุทยานเทพีไดอาน่า...



เสียงหวานเสนาะหูที่คุ้นเคยดังไปทั่วทั้งห้องโถงอีกครั้ง บรรยากาศชวนสับสนเมื่อครู่จางหายไปในพริบตาเมื่อทุกคนต่างเงยหน้าและตั้งใจฟังเนื้อความในประกาศนั้น



...โซเลมอัคคี ตามหาภูตมาลาคีรีที่อุทยานเทพีไดอาน่า...นำภูตประจำกายกลับมาภายในสามวัน นี่คือภารกิจพิเศษและภารกิจสุดท้าย...โซเลมตนอื่นๆ จงติดตามประกาศภารกิจในอีกสองวัน...



จากนั้นก็ประกาศซ้ำเดิมอีกครั้ง แล้วเงียบหายไป



โซเลมและภูตตนอื่นต่างจ้องมองมายังอิกอรัสที่ไล่สายตามองทุกคนกลับไปด้วยสายตาประหลาดใจเล็กน้อย ไม่มีใครคาดคิดว่าการหายตัวไปของมินอสจะทำให้โซเลมอัคคีได้รับภารกิจพิเศษให้สะสางแต่เพียงผู้เดียว...การนำภูตประจำกายของตนเองกลับมาภายในสามวันข้างหน้า ไม่เช่นนั้นจะต้องขึ้นเป็นทูตสวรรค์ด้วยผลคะแนนอันดับสุดท้ายของรุ่น




 

 

 

☼☼☼☼☼☼

 

 

 


วิหารของเทพีแห่งความรักนั้นสร้างขึ้นจากเมล็ดพันธุ์ศักดิ์สิทธิ์ที่เติบโตและเลื้อยพันเลี้ยวลดก่อขึ้นเป็นวิหารขนาดย่อมหลังหนึ่ง เนื่องจากชื่นชอบผกาพรรณที่ให้กลิ่นหอมและพืชยืนต้นของแดนสวรรค์ที่เรืองแสงสว่างในยามกลางคืน ภายในเขตวิหารของพระนางจึงมีอุทยานขนาดใหญ่ที่ภายในเต็มไปด้วยเหล่าเทพธิดาตัวน้อยและสรรพสัตว์ที่พระนางบันดาลขึ้นมาเพราะประดับตกแต่งให้ดูคล้ายกับพงไพรในโลกมนุษย์มากขึ้น



หลังจากพบรักกับยาโนส เทพแห่งฤดูกาลก็ทำให้ไดรับความสามารถในการสรรค์สร้างสวนสวรรค์ขึ้นมาด้วย หากมีเวลาว่างพระนางก็จะเข้าไปเดินเล่นในอุทยานของตนเอง นอนหลับพักผ่อนบนผืนหญ้าอุ่นนุ่มสีเขียวที่ให้กลิ่นหอมของใบหญ้าและดินเย็น ลงเล่นน้ำในธารใสที่ทอดยาวพาดผ่านแยกอุทยานออกเป็นฝั่งเหนือและใต้ ไดอาน่าหวงแหนและให้ความรักกับอุทยานของพระนางเองเป็นอย่างมาก แม้แต่พระสวามีก็ต้องขออนุญาตก่อนจะย่างกรายเข้าไป เมื่อมีสิ่งแปลกปลอมชนิดอื่นหลงเข้ามาในเขตอุทยานพระนางก็ย่อมรู้เท่าทันอยู่ตลอดเวลา กลางดึกสงัดของวันธรรมดาๆ วันหนึ่ง เทพีแห่งความรักลืมตาตื่นจากนิทราเพราะสัมผัสพลังอันแรงกล้าปรากฏกายขึ้นที่กลางอุทยานในเขตวิหาร



แม้กว้างใหญ่ไพศาล แต่ด้วยอำนาจแห่งสรวงสวรรค์ก็สามารถเดินทางไปถึงจุดที่กระแสพลังรุนแรงที่สุดได้ภายในไม่กี่อึดใจ ไดอาน่าค่อยๆ ก้าวย่างเข้าไปใกล้ร่างหนึ่งที่ซึ่งปกคุลมไปด้วยขนนกสีแดงและแสดดูสวยงามแม้อยู่ท่ามกลางแสงจันทร์ที่ส่องลอดเงาไม้ เสียงหายใจทุ้มต่ำสลับกับเสียงกรู้ๆ ในลำคอขณะที่ร่างขนาดใหญ่ประมาณช่วงเอวมนุษย์ของวิหคตรงหน้านั้นกำลังสะบัดขนของมันหลังการเดินทางจากที่ห่างไกล พวงหางยาวที่พลิ้วไหวราวกับเปลวไฟของมันพลันขยับและสยายตาม มองดูคล้ายกับดวงไฟดวงใหญ่กำลังเต้นระบำ เป็นนกที่สวยงามสง่าจนหัวใจพลันเต้นรัวเมื่อได้จ้องมองใกล้ๆ มันหันมาใช้ดวงตาสีนิลกาฬจ้องมองเทพีผู้เลอโฉมที่ก้าวเดินเข้าไปใกล้อย่างไม่มีเกรงกลัว



ไดอาน่ามีแววเศร้าโศกฉายชัดขึ้นบนดวงหน้าหวานสะคราญ มือเรียวอันบอบบางเอื้อมไปลูบบนศีรษะของนกตัวใหญ่ตรงหน้าที่ค้อมศีรษะลงอย่างยินยอมแต่โดยดี



พอจะระแคะระคายใจอยู่บ้างว่ามินอสที่ได้รับเศษเสี้ยวของนางไปมากที่สุดในหมู่พี่น้องทั้งยี่สิบสองคนอาจจะเป็นนกฟีนิกซ์ หนึ่งในสัตว์สวรรค์ที่พระผู้เป็นเจ้าทรงสรรค์สร้าง ถึงกระนั้นก็ไม่เคยคลางแคลงใจมาก่อนว่าบุตรชายคนเล็กจะมีใครที่หมายตาต้องใจเอาไว้อยู่แล้ว เด็กหนุ่มผู้ใสซื่อ ผู้จ้องมองพระนางด้วยดวงตาอันบริสุทธิ์ไร้ซึ่งพิษภัยอยู่เสมอ แม่ไม่เคยรู้มาก่อนว่าเจ้าจะเติบโตจนกระทั่งพบรักกับใครสักคน ลึกซึ้งถึงขนาดเผยร่างจริงที่แม้แต่เจ้าก็ไม่เคยรู้จักมาก่อนออกมาเช่นนี้



ในร่างของนกฟีนิกซ์ มินอสจะไม่มีความคิดความอ่านเหมือนกับชาวสวรรค์ทั่วๆ ไป ในตอนนี้เขากลายเป็นสัตว์ทั้งภายนอกและภายใน เขาจดจำใครไม่ได้ทั้งสิ้น เหตุผลที่ยินยอมให้เทพีไดอาน่าแตะเนื้อต้องตัวเป็นเพราะพระนางเป็นมารดา มีสายสัมพันธ์ทางสายเลือดที่ตัดอย่างไรก็ไม่มีทางขาด แต่กับคนอื่นๆ รวมถึงคนที่เขามอบความรักให้ด้วย กับคนเหล่านั้นนกฟีนิกซ์จะมองเห็นในฐานะผู้บุกรุกไม่ก็ศัตรูเท่านั้น...เป็นสัตว์สวรรค์ชั้นสูงที่มีฤทธิ์อำนาจมหาศาลและมีอุปนิสัยเกรี้ยวกราด พลังที่พระนางเคยบอกใบ้มินอสไปก็คือความสามารถในการทำให้สัตว์ทุกชนิดแม้กระทั่งในนรกหรือบนสวรรค์ยอมจำนนอยู่ใต้เปลวไฟที่ประดับบนปีกของเขาเท่านั้น การที่มินอสต้องกลายมาเป็นนกฟีนิกซ์เข้าจริงๆ ไม่ได้อยู่ในความคาดหมายของพระนาง อย่างน้อยก็ไม่ใช่ระหว่างที่การทดสอบของโซเลมยังไม่สิ้นสุดลงแบบนี้



เทพธิดาตัวน้อยๆ ที่ร่างกายเรืองแสงในยามค่ำคืนบินมากระซิบบางอย่างที่ข้างหูของเทพีผู้ทรงฤทธาและบารมี ดวงตากลมคู่หวานงดงามราวกับห้วงจักรวาลของนางมองตามแสงสว่างเล็กๆ นั้นไปเมื่อเทพธิดาส่งข่าวเสร็จสิ้น





ภารกิจพิเศษอย่างนั้นหรือ...หากไม่มีเหตุผลที่ดีพออย่าหวังว่าจะได้พามินอสออกไปจากอุทยานของข้า





 

 

☼☼☼☼☼☼
















             
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 286 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

441 ความคิดเห็น

  1. #424 nunloading (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 00:07
    สนุกมากเลยค่ะ ตื่นเต้นทุกตอนเลย
    #424
    0
  2. #418 kingoffish (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 16:51

    นี่ล่ะ บทพิสูจรักแท้ อิกอรัส ข้าเป็นกำลังใจให้ท่านนะ!!!

    #418
    0
  3. #405 Kbexm (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 03:03
    อิกอรัสต้องตามมินอา
    สกลับมาให้ได้นะ!!!
    #405
    0
  4. #282 JJEONJKK (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:43
    นกฟินิกส์​เลยนะ​ จะเป็นยังไงต่อไปนะ​ กังวลเหลือเกินถ้าน้องจำอิกอรัสไม่ได้เราคงเจ็บปวดแน่ๆ​ อิกอรัสคงเหมือนกัน
    ยังไงก็อยากให้เขาครองรักกันน่ะ😭
    #282
    0
  5. #280 downnuan (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:01

    รอนะคะ
    #280
    0
  6. #275 ธัณ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 20:15

    ดีใจที่มินอสได้เปิดเผยร่างฟินิกซ์แต่เศร้าไปด้วยเพราะไม่รู้ว่าจะกลับมาร่างภูติน่ารักๆได้อีกมั้ย(ความรู้สึกของแม่นั่นเอง แง) แล้วฟินิกซ์ก็เป็นตำนานที่เกี่ยวกับชีวิตอมตะหรือการชุบชีวิต กังวลเรื่องนี้ด้วยอ่ะ ฮือออ อิกอลัสช่วยมินอสด้วยนะ อยากให้ทั้งสองได้ครองรักกันจังเลย

    #275
    0
  7. #274 0023AM (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 11:44
    ฮื่อ รอนะคะ
    #274
    0
  8. #273 Muay199960007 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 05:09
    เหมือนจะมีดราม่าเลยฮือออ
    #273
    0
  9. #270 Helio (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 16:36

    อะโห ไม่คิดว่าจะมาแนวนี้นะเนี่ย ... ลุ้นเลยว่าสุดท้ายแล้วมินอสจะกลายเป็นยังไงต่อไป เนี่ยอ่ะ ไรท์เขียนแฟนตาซีเก่ง สู้ๆ นะคะ!!

    #270
    0
  10. #267 ??? (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 12:40

    นกฟินิกส์สินะ มิน่าล่ะ พระเจ้าถึงส่งมินอสให้กับอิกอรัส น้องจำไม่ได้แบบนี้มันก็คงไม่ง่ายแล้วล่ะ ภารกิจให้เวลาสามวัน ท่านแม่ของมินอสก็ไม่ยอมง่าย ๆ แน่ ถ้าอิกอรัสทำให้เห็นไม่ได้ว่ารักลูกของนางจริง งานหนักพอสมควร

    #267
    0
  11. #266 baimikm (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 12:36
    เอาชนะใจแม่ยายให้ได้นะอิกอรัส
    #266
    0
  12. #265 Nakookmin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 10:17
    ขอให้อิกอรัสนำน้องกลับมาได้นะ ฮืออออ
    #265
    0
  13. #264 minnie_KS (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 07:12
    อ๋าา เพราะอย่างนี้สัตวสวรรค์ก็เลยตามมินอสไปตอนนั้นสินะ นกที่เคยคุยด้วยก็คงเป็นเพราะพลังนี้ พลังน้องเหมาะกับตัวเองมากๆๆ อิกอรัส คุณแม่เค้าไม่ยอมให้เอาตัวลูกเค้าไปง่ายๆแล้ววว สู้เค้านะคะคุณ
    #264
    0
  14. #263 NaAuAhgase (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 06:07
    นกฟินิกซ์ ก็เหมาะสมอยู่นะ แต่ ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว ก็เหมือนตายไปจากเรื่องรึป่าว....อ้าว แล้วอิกอรัสล่ะ พระเอกของเราจะแห้วมั้ย;^;
    #263
    0
  15. #260 ชายาฮ่องเต้ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 01:44
    น้องเป็นนกวิเศษ ที่คู่ควรกับอิกอรัส เหมาะสมกันที่สุด อิกอรัสสู้เพื่อน้องนะ
    #260
    0
  16. #258 Kanokwan114 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 23:06
    ว่าแล้วเชียวทำไมพระเจ้าถึงส่งมินอสมาให้อิกอลัสก็เพราะว่าน้องคือฟินิกซ์ซึ่งเป็นธาตุไฟนี่เองเหมาะสมกับอิกอลัสที่สุด ส่วนภารกิจเดี่ยวก็สู้ๆนะอิกอลัส นายต้องทำได้ น้องจะต้องกลับไปกับนายให้ได้!!
    #258
    0
  17. #256 lobilol37 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 22:42
    น้องกลายเป็นฟินิกซ์ไปแล้ว ตอนภารกิจในร่างกระต่ายถึงว่าทำไมเจ้าพวกนั้นถึงเดินตามน้องไป เป็นเพราะพลังแฝงนี่เอง อิกอรัสไปตามน้องกลับมาให้ได้นะแม่เค้าดุใช้ได้เลย นายต้องสู้นะ
    #256
    0
  18. #255 nntoo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 22:33
    อิกอรัสต้องพาน้องกับไปให้ได้นะ นกฟินิกซ์เหมาะกับน้องมากเลย
    คุณไรท์บรรยายดีมากแบบสุดๆ เลยอ่ะ คือภาพลอยออกมาจากตัวหนังสือเลย ทำไมคุณไรท์ทำดีแบบนี้คะ <3
    #255
    0
  19. #254 SmilePastaKM (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 22:27
    แงงงงงมินอสจำอะไรไม่ได้ ฮือออออ ดีนะยังมาอยุกับแม่ อิกอรัสสู้ๆนะเอาน้องกลับมาเปนภูติให้ได้นะ ชอบความเบื่อความเฟอเฟคของอิกอรัสมาก หมั่นไส้ 555555 รักน้องหลงน้องนะมอบใจให้เค้าไปหมดแล้ววววว ที่ 1 อะไรไม่สนใจ สนใจแต่ความสุขในใจ หึ่ยยยยย เขินนนนนน!!!!
    #254
    0
  20. #253 นิ้ง.นิ้งหน่อง (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 22:27
    พลังที่แท้จริงของน้องมินอสที่แม่น้องเคยบอกไว้คือแบบนี้เองสินะ ยิ่งพอย้อนกลับไปตอนที่ทำภารกิจที่2คือชัดมากๆว่าสัตว์ทุกตัวจะอยู่ภา.ยใต้อำนาจของนกฟีนิกซ์ ไม่งั้นคงไม่เดินตามกระต่ายตัวเล็กๆแบบนั้นต้อยๆหรอก ส่วนภารกิจพิเศษนี้ขอให้อิกอรัสทำให้สำเร็จ สู้ด้วยตัวคนเดียวตามที่ถนัดแล้วนะ ตามหาน้องให้เจอ อยากให้สารภาพรักกับน้องไปเลย ไม่อยากให้น้องเป็นนกแล้วไม่รับรู้เรื่องราวอะไรแบบนี้ สู้ๆนะอิกอรัส ไม่งั้นแม่น้องไม่ให้น้องออกมาจากอุทยานง่ายๆแน่
    คุณไรท์คะ เราชอบมากตรงที่อิกอรัสยอมลดความเพอร์เฟคของตัวเองลงมาเพียงเพื่ออยากอยู่ข้างๆมินอสอ่ะ อ่านแล้วแบบจะร้อง เพื่อคนที่รักอ่ะ เราพร้อมจะเปลี่ยนแปลงให้เดินไปด้วยกันได้อยู่แล้วอ่ะเนอะ ว่าแต่ แวนโฮซาร์นี่ไม่ได้คิดอะไรกับมินอสใช่มะ อะไรมันจะสังเกตถึงขนาดว่ามินอสไม่ได้กลับห้องอ่ะ แอบอยู่หน้าห้องน้องรึไงฮึ? อ้อ คุณไรท์คะ เราขออย่างเดียวค่ะ ขอให้เค้าสองคนได้รักและอยู่ด้วยกัน จะจบแบบให้เราร้องไห้สองเรื่องติดไม่ได้นะคะ ฮื่ออออออ
    #253
    0
  21. #252 Paployz (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 22:09
    นั่นไงว่าแล้วว่าน้องต้องมีพลังที่ซ่อนไว้ซึ่งเป็นพลังที่ทรงอานุภาพมากๆ เป็นกำลังใจให้อิกอรัสทำภารกิจสำเร็จ พามินอสกลับมาให้ได้นะ ขอให้มีปาฎิหารย์ที่ทำให้มินอสจดจำอิกอรัสแม้จะอยู่ในร่างนกฟินิกส์ได้ด้วยเถอะ 🙏 อยากให้เขาได้สารภาพรักกันอย่างจริงจัง เจ้ามินอสรู้ไหมว่าเปลี่ยนอิกอรัสให้เป็นคนที่มีสีสันในชีวิตได้ขนาดไหน ส่งกำลังใจให้ทั้งคู่เลย อยากเห็นเขารักกันไม่ไหวแล้ว คุณไรท์ได้โปรดให้เขารักกัน จบแบบแฮปปี้ด้วยเถอะนะคะ พลีสสสส???? ชอบการบรรยายของคุณไรท์มากๆ
    #252
    0
  22. #251 AreeyaSripikun (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 21:56
    น้องงงงงงงงง ได้พลังอิกอรัสไปแน่ๆ ปลดผนึดเผยร่างจริง
    #251
    0
  23. #250 jjacksonn7 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 21:55

    ฮือออแบบนี้น้องก็ลืมไปแล้วน่ะสิ
    #250
    0
  24. #249 Seoky (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 21:54
    แล้วจะรักกันได้มั้ยเนีย แง้งงง
    #249
    0
  25. #248 Mymay84 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 21:52
    เครียดอ่ะค่ะคือดีหรือไม่ดีอ่า
    #248
    0