มาลาคีรี | KOOKMIN

ตอนที่ 7 : มาลาคีรี 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 952
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 225 ครั้ง
    1 เม.ย. 64




อิกอรัสเพิ่งจะรู้ว่าภูตสายมาลาและพืชพรรณเป็นภูตประเภทที่มีกลไกป้องกันตัวเองจากความรู้สึกโทมนัสที่อาจจะทำให้พลังอำนาจผิดเพี้ยนได้ ภูตจำพวกนี้สรรค์สร้างความงามตามธรรมชาติบนพื้นฐานจิตใจอันเบิกบานสดใส หากต้องเผชิญกับความเครียดและเแรงกดดันจนจิตใจหดหู่มากจนเกินไป ก็จะกลายร่างเป็นสัตว์ชนิดต่างๆ เพื่อหลบหนีจากความเศร้าของตนเองจนกว่าความรู้สึกเหล่านั้นจะหายไป



เมื่อได้เห็นด้วยตาตนเองแล้วว่าอิกอรัสคือโซเลมที่ทำคะแนนได้น้อยที่สุดในภารกิจแรก มินอสจึงได้กลายร่างเป็นกระต่ายตัวเล็กเท่าฝ่ามือที่เอาแต่ปิดตาตัวสั่นอยู่กับที่ ทำเอาคนอื่นๆ ที่เพิ่งดูผลคะแนนด้วยกันเมื่อครู่ทั้งตกใจและทำอะไรไม่ถูกไปถ้วนหน้า



ภูตของใคร คนนั้นก็ต้องรับผิดชอบดูแล...อิกอรัสนึกอยากให้เพื่อนร่วมการทดสอบคิดให้ได้แบบนี้เสียตั้งแต่วันแรกที่มินอสเข้ามาอยู่ร่วมกันที่ปราสาทอะเมทิส แต่ด้วยบุคลิกไม่ชอบเรื่องยุ่งยากและต่อความยาวสาวความยืด โซเลมอัคคีจึงทำเพียงแค่หัวเราะออกมาเบาๆ เพราะความทึ่ง ก่อนจะเดินไปอุ้มกระต่ายตัวน้อยที่กำลังสั่นระริกมาไว้ในอุ้งมือทั้งสองข้าง



มินอสในร่างกระต่ายขนนุ่มนิ่มนั้นตัวเบาและบอบบางจนแทบจะไม่กล้าจับแรงเพราะกลัวแตกสลายคามือ อิกอรัสใช้มือข้างหนึ่งทั้งประคองและลูบขนอันนุ่มลื่นของสัตว์ตัวน้อยในมืออย่างทะนุถนอมขณะพาเจ้ากระต่ายผู้กำลังหวาดผวากลับไปที่ห้องนอนของตนเอง



เหล่าเทพธิดาในปราสาทต่างก็รู้หน้าที่ดี จัดหากรงไม้บุด้วยเบาะผ้าพื้นผิวนุ่มนิ่มท่าทางน่าสบายตัวมาให้ พอปล่อยเจ้ากระต่ายน้อยลงไปในกรงขนาดพอให้เดินเล่นได้ ก็คลานไปซุกกับมุมกรงทั้งที่อุ้งเท้ายังปิดตาอยู่ อิกอรัสมองดูก้นกลมๆ หางเป็นกระจุกสั้นๆ นั้นก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาอีกครั้งด้วยความรู้สึกหลายๆ อย่างที่ประดังขึ้นมาพร้อมๆ กันจนทำเอายิ้มพร้อมขมวดคิ้ว



“เสียใจขนาดนั้นเลยรึ ท่านฟังข้ารู้เรื่องหรือเปล่า”



“...”



ไม่มีปฏิกิริยาอะไรตอบรับทั้งสิ้น แต่ดูจากหูยาวทั้งสองข้างที่กระตุกเล็กน้อยเมื่อชายหนุ่มเริ่มเอ่ยปากพูดก็ทำให้เดาได้ว่าคงจะสื่อสารผ่านคำพูดรู้เรื่อง



อิกอรัสลากเก้าอี้จากหน้าโต๊ะเครื่องแป้งภายในห้องมานั่งตรงหน้ากรงไม้ดัดลายสวยบนโต๊ะ ยกแขนทั้งสองข้างขึ้นแล้วเอียงศีรษะซบกับแขนของตนเองเพื่อหลับพักสายตาสักครู่หนึ่ง



สงบใจไม่นานจึงหันมาเท้าคางกับแขนตนเองแล้วจ้องมองก้นกลมสีขาวสะอาดของกระต่ายน้อยที่ตอนนี้เริ่มหายสั่นไปบ้างแล้ว แต่ก็ยังคงซุกหน้าอยู่กับมุมกรงไม่ขยับไปไหนทั้งๆ ที่ยังมีพื้นที่อีกเยอะให้เลือกอยู่



“หายใจออกรึไง ออกมานอนดีๆ เถอะน่า”



อิกอรัสบอกเสียงเบา กระต่ายในกรงพอได้ฟังก็ขยับหน้าออกจากมุมแคบๆ นั้น แต่ก็ยังคงฝังตัวอยู่กับผนังกรงและยังไม่ยอมเอาอุ้งเท้าออกจากดวงตาของตนเอง



อิกอรัสหัวเราะคิกคักด้วยความจั๊กจี้ที่หัวใจ ถอนหายใจออกมาเสียงดังพร้อมกับหัวเราะให้กับสิ่งที่กำลังพบเจอและให้กับตัวเองที่ดันมองว่ามันน่ารักจนไม่มีเวลาไปคิดโมโหเลยด้วยซ้ำ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องผลคะแนนหรือเรื่องที่ว่าภารกิจที่สองอาจจะมาถึงวันพรุ่งเลยก็ได้ มินอสจะกลายร่างจนถึงตอนไหนก็ขึ้นอยู่กับสภาพจิตใจ คนอื่นๆ เป็นกังวลว่าภูตดอกไม้ภูเขาอาจจะไม่ยอมคืนร่างภายในคืนนี้ แต่สำหรับอิกอรัสแค่มองเห็นเจ้ากระต่ายกำลังจิตตกและเศร้าสลดขนาดนี้ก็ได้แต่ทอดถอนหายใจด้วยรอยยิ้มและพูดคุยกับมันด้วยเสียงเล็กเสียงน้อย



“ข้าเป็นเจ้าของคะแนนยังยิ้มร่าอยู่เลย ท่านเป็นใครมาเสียใจเกินหน้าเกินตาข้าขนาดนี้ หืม”



เอื้อมมือไปใช้นิ้วชี้ลูบขนบนลำตัวกลมกระจิดริดนั้นเบาๆ เจ้ากระต่ายพอถูกปลอบโยนก็ขยับตัว หันศีรษะไปทางนิ้วชี้เรียวยาวนั้นราวกับกำลังอ้อนให้ชายหนุ่มลูบศีรษะเล็กๆ ของมัน อิกอรัสยิ้มกว้างจนตาปิดขณะลูบศีรษะกลมนั้นด้วยปลายนิ้วเบาๆ พร้อมกับหัวใจที่เต้นรัวชวนให้กระปรี้กระเปร่าและมีแรงขึ้นมา



ตัดสินใจเปิดกรงแล้วอุ้มกระต่ายน้อยออกมาอย่างช้าๆ ชายหนุ่มประคองร่างน้อยๆ นั้นไว้ในอุ้งมือแล้ววางมันลงที่กลางเตียงหนานุ่ม ด้วยความสงสัย เจ้ากระต่ายจึงละมือจากตาทั้งสองข้างของตนเอง ก่อนจะหันมองรอบข้าง ก้มลงดมๆ ผ้าห่มด้วยท่าทางหวั่นๆ และไม่ไว้ใจเท่าไรนัก



อิกอรัสทิ้งตัวลงนอนบนเตียงใกล้ๆ กัน พลิกตัวตะแคงข้าง ใช้มือข้างหนึ่งลูบหลังกระต่ายน้อยที่ใช้อุ้งเท้าทั้งสองข้างลูบหน้าและใบหูตัวเองไปมาอย่างหงอยๆ



“ท่านตัวเล็กแค่นี้เอง...ดูสิ มือข้าข้างเดียวห่มตัวท่านแทบมิดเลย”



พูดจบสักพักจึงนึกอะไรขึ้นมาได้ โซเลมอัคคีขยับตัวไปหยิบแครอทดิบซึ่งถูกตัดเป็นชิ้นทรงยาวเล็กๆ ที่เหล่าเทพธิดาจัดเตรียมมาให้ วางมันลงบนเตียงตรงหน้ากระต่ายตัวน้อยแล้วนอนรอดูปฏิกิริยา



ครั้งแรกที่เห็นแครอทชิ้นใหญ่มาวางไว้ตรงหน้า กระต่ายมินอสเข้ามาดมจนจมูกเล็กๆ สีชมพูนั้นขยับฟุดฟิด ก่อนจะใช้อุ้งเท้าหน้าหยิบมันขึ้นมาแทะเล็มเคี้ยวตุ้ยๆ แต่ก็ยังมีท่าทีกล้าๆ กลัวๆ หันหน้าหนีอิกอรัสซ้ำยังก้มหน้าก้มตากินราวกับแครอทในมือเป็นของที่ขโมยมา



อิกอรัสจ้องมองกระต่ายตัวน้อยพร้อมรอยยิ้มบางๆ บนใบหน้า สองตานั้นดูเคลิบเคลิ้มและเพลิดเพลินที่ได้เลี้ยงกระต่ายท่าทางขี้อายและไม่มีแรงตัวนี้ ระหว่างที่มันกำลังกินก็ใช้นิ้วชี้ลูบศีรษะเล็กๆ นั้นหนักๆ จนมันหัวโงขึ้นโงลงตามแรง แต่ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดกินหรือขยับหนีไปไหน



ชายหนุ่มหัวเราะอย่างคนใกล้จะตรอมใจ “ทำไมท่านเป็นแบบนี้กันเนี่ย...ท่านทำให้ข้าอึ้งแล้วอึ้งอีก ทั้งทางที่ดีและไม่ดี ข้าจะเป็นบ้าตายอยู่แล้ว”



“...”



พลิกกายนอนหงาย สองมือใหญ่อุ้มร่างกระต่ายตัวเล็กมานั่งบนอกของตนเองก่อนจะนอนแผ่ราบ หลับตาลงขณะพูดต่อโดยไม่สนใจว่าอีกฝ่ายที่เคี้ยวแครอทอยู่หยับๆ จะสนใจฟังรึไม่



“ข้าเข้าไปห้องท่าน ไม่ได้เพื่อไปฟังท่านพูดพร่ำอยู่คนเดียวเสียหน่อย”



“...” เมื่อเงียบเว้นวรรคไปก็ได้ยินเสียงเคี้ยวกร๊อบๆ ดังขึ้นมาเบาๆ อิกอรัสที่พยายามไม่ขำเปลี่ยนเป็นถอนหายใจเฮือกใหญ่แทนจนแผงอกสะท้อนเล็กน้อย



“ตอนแรกที่ได้รู้ว่าภูตประจำตัวของข้าเป็นภูตชั้นกลางสายมาลาและพืชพรรณ ข้าเองก็สับสนงุนงงเหมือนลื่นล้มหัวฟาดเหลี่ยมโต๊ะปารัมพิธี แต่เพราะเป็นพิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์ข้าจึงได้แต่ทำนิ่งเฉย ข้าไม่อยากถูกพระเจ้าลงโทษเสียด้วย”



“...”



“ข้าคิดว่าเป็นภูตที่พระผู้เป็นเจ้าทรงเลือกให้ เลยไม่ค่อยเป็นกังวลอะไรมาก ถึงแม้ท่านจะไม่คิดปิดบังให้ชื่นใจสักนิดว่าไม่รู้อะไรเกี่ยวกับการทดสอบนี้เลย หรือถึงขนาดทำให้ข้าโดนตัดคะแนนไปตั้งแต่ไก่ยังไม่โห่ ข้าก็ยังรู้สึกว่ายังใจเย็นอยู่ได้...นิดหน่อย”



“...”



เจ้าของรูปร่างสมส่วนและกล้ามเนื้อแข็งแรงยกแขนข้างหนึ่งขึ้นหนุนศีรษะ อีกข้างหนึ่งยกมาลูบหัวกระต่ายบนอกของตนเองเบาๆ เมื่อเริ่มรู้สึกถึงสัมผัสแผ่วเบาชวนจั๊กจี้เมื่อมันเริ่มก้มลงดมฟุดฟิดบนอกของเขา คงจะกินแครอทเมื่อครู่นี้หมดไปแล้ว



“แต่ท่านรู้ไหม...ตอนแรกที่เห็นดอกไม้พุ่งออกมาแทนลูกกระสุน ข้ารู้สึกหัวหมุนเคว้งเลย ข้าเหมือนกับลืมวิธีพูดไปชั่วขณะ ลืมไปด้วยว่าสิ่งที่ข้าถืออยู่มันเรียกว่าอะไร มันเหมือนทุกอย่างขาวโพลน...เหมือนสีขนท่านตอนนี้(หัวเราะ) เกิดมาหลายร้อยปีนั่นเป็นครั้งแรกที่ข้ารู้สึกว่าตัวเองก็ดูเหมือนไอ้หน้าโง่ได้เหมือนกัน”



“...”



กระต่ายปุกปุยเมื่อได้ฟังก็ใช้อุ้งเท้าลูบหน้าตัวเองอีกครั้ง ครั้งนี้ราวกับกำลังพยายามลูบปลายหูทั้งสองข้างของตัวเองมาปิดตาอีกครั้ง อิกอรัสมองดูท่าทางเหล่านั้นก็ได้แต่หัวเราะออกมาขณะลูบก้นและหางของมันเล่น



“ข้าเผลอโมโหไปหลายครั้ง...เรื่องนั้นต้องขอโทษท่านด้วย ท่านคงจะกลัวและรู้สึกไม่ดีมากๆ ก็ครึ่งหลังๆ มาท่านเอาแต่เงียบ ไม่พูดอะไรเลยนี่นะ”



“...”



“บอกตรงๆ ว่าข้าก็ไม่เคยต้องมานั่งลุ้นว่าตัวเองจะทำได้ดีในการทดสอบใดๆ ก็ตามในชีวิตหรือไม่...เมื่อกี้นี้เป็นครั้งแรกที่ข้าใจเต้นแรงจนมือเย็นไปหมด เป็นความรู้สึกที่น่ากลัวแต่ก็วิเศษมากๆ ในเวลาเดียวกัน เข้าใจแล้วว่าทำไมคนอื่นๆ ถึงชอบร้องตะโกนเสียงดังเวลาได้คะแนนเยอะๆ”



“...”



อิกอรัสหลับตาลงอีกครั้ง เผยยิ้มกว้างอย่างเปี่ยมสุข “ข้าสนุกมากจริงๆ...ตั้งแต่วันแรกที่ท่านเข้ามา หัวใจข้าทำงานหนักกว่าทั้งชีวิตที่ผ่านมาเลย”



“...”



“ท่านทำให้ข้าได้สัมผัสกับคำว่าหงุดหงิดแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ข้าคิดว่าชีวิตที่สมบูรณ์แบบกำลังจะถูกทำลายลงไป...แต่พอมาคิดดูดีๆ แล้ว...” น้ำเสียงเบาลงเรื่อยๆ ขณะพูด ประโยคต่อมานั้นเบาลงจนแทบจะเป็นกระซิบ “...คิดดูดีๆ แล้ว...หากเป็นเพราะท่านก็คงจะไม่เป็นไร”



“...”



อิกอรัสลืมตาขึ้นช้าๆ จ้องมองเพดานห้องก่อนจะขมวดคิ้วเบาๆ...นี่เขาเป็นอะไรไปแล้ว? ที่พูดมาเมื่อกี้นั้น แม้แต่ตัวเองยังไม่อยากจะเชื่อคำพูดตัวเองเลย



ก้มลงมองกระต่ายบนอกของตนเอง ก่อนจะหลุดหัวเราะเบาๆ อีกครั้ง ดูเหมือนจะฟังเขาพล่ามจนผล็อยหลับไปทั้งอย่างนั้น เจ้ากระต่ายน้อยล้มปุ๊กลงนอนแบ็บกับอกกว้าง ดวงตาสีดำนั้นหลับสนิทท่าทางน่าสบาย เท้าทั้งสี่ขยับกระตุกเบาๆ ขณะท่องอยู่ในโลกแห่งความฝัน



แม้จะอุ้มไปวางไว้ในกรงก็ยังไม่มีท่าทีว่าจะตื่นขึ้นมา อิกอรัสเองที่เหนื่อยล้ามาจากการทดสอบแรกก็ปิดไฟเข้านอนตามไปในเวลาต่อมา



การทดสอบที่สองไม่สามารถคาดเดาเวลาเริ่มได้ แต่เช้าวันต่อมาเหล่าโซเลมและภูตประจำกายก็รู้สึกโล่งใจที่มีเวลาว่างให้พักต่ออีกวัน ถึงกระนั้นช่วงเช้าก็ฝึกซ้อมกันอย่างหนักเพราะไม่สามารถคาดเดาได้ว่าภารกิจที่สองจะต้องทำอะไร แล้วจึงใช้เวลาช่วงบ่ายและกลางคืนในการพักผ่อนอย่างเต็มที่



คนอื่นๆ ดูจะเป็นกังวลยิ่งกว่าเดิมเมื่อเห็นว่ามินอสยังคงอยู่ในร่างกระต่ายตัวน้อย วิ่งเล่นอยู่ที่โถงหน้าห้องนอนโดยมีอิกอรัส โซเลมของตนนั่งเฝ้าอยู่ไม่ห่าง เมื่อเห็นว่าอิกอรัสดูจะไม่ร้อนใจเท่าไรนักก็ไม่มีใครกล้าพูดอะไรมาก ยกเว้นไว้คนหนึ่งที่เอาแต่บ่นกระปอดกระแปดทุกครั้งที่เห็นหน้าเซ่อๆ ของเจ้ากระต่าย แวนโฮซาร์พูดประโยคนี้เป็นสิบๆ ครั้งภายในวันเดียว ที่ว่านี่คือการทดสอบเพื่อรับตำแหน่งทูตสวรรค์ ไม่ใช่ตำแหน่งคนเลี้ยงกระต่าย



กระต่ายน้อยพอได้ยินเสียงดังของแวนโฮซาร์ก็จะตัวสั่น ขดตัวอีกครั้ง ผู้เข้ารับการทดสอบคนอื่นๆ จึงต้องคอยห้ามปรามไม่ให้โซเลมเฌอเข้าไปยุ่งมากจนเกินไป เพราะหากมินอสยังคงเศร้าหงอยอยู่แบบนี้ โอกาสที่จะกลับมาเป็นร่างภูตดังเดิมก็จะยิ่งเกิดได้ยากขึ้น



แวนโฮซาร์หงุดหงิดและไม่เข้าใจว่าทำไมท่านพี่อิกอรัสต้องให้ท้ายเจ้าภูตไร้ประโยชน์นั่นมากมายขนาดนั้น ทั้งๆ ที่มันกลายร่างเป็นกระต่ายไปแล้ว เขาหมายถึง กระต่ายตัวเท่าฝ่ามือ กระต่ายที่ไม่สามารถใช้พลังอำนาจอะไรได้ กระต่ายที่ทั้งวันเอาแต่กินหัวผักกาดกับแครอทและวิ่งส่ายก้มกลมๆ ของมันไปมาน่ะ นอกจากจะไม่มีท่าทีร้อนรนอะไร ท่านพี่อิกอรัสยังดูท่าทางดีใจที่ได้เลี้ยงเจ้ากระต่ายงี่เง่านั่นอีก ชายหนุ่มคิดว่าพี่ชายร่วมสาบานของตนต้องถูกเจ้าภูตดอกไม้ภูเขาร่ายคำสาปอะไรใส่แน่ๆ ถึงได้เป็นไปถึงขนาดนี้ แม้กระทั่งเรื่องที่ได้ที่โหล่ในการทดสอบแรกก็ดูจะไม่อยู่ในความสนใจของเขาเลย ท่านพี่ต้องสติหลุดไปแล้วแน่ๆ!  



อยากจะจับไปปิ้งกินซะให้เข็ด...ไม่รู้จะเศร้าไปถึงไหน วันต่อมาภารกิจที่สองถูกประกาศออกมาแล้ว แต่ท่านพี่อิกอรัสยังต้องพกเจ้ามินอสไปในกรงเล็กๆ เหน็บเอวเอาไว้ แวนโฮซาร์แทบจะเป็นบ้าตาย...แถมยังต้องพกหัวผักกาดคาดเอวไปด้วย นี่มันบ้าชัดๆ! ท่านพี่อิกอรัสถูกสาปแน่ๆ!!






☼ ☼ ☼ ☼ ☼ ☼







             
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 225 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

441 ความคิดเห็น

  1. #440 Invisible_ss (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 มีนาคม 2564 / 09:58
    อิกอรัสอบอุ่นมากๆเลย ฮืออ มินอสหายเศร้าไวๆนะ
    #440
    0
  2. #422 nunloading (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 23:38
    น่ารักมาก มินอส
    #422
    0
  3. #416 kingoffish (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 16:17

    แลดูน่ารักขุ้นมาเลย5555555

    #416
    0
  4. #403 Kbexm (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 05:41
    จะยศสูงยังไงก็มาเเพ้ให้กระต่ายอยู่ดี
    #403
    0
  5. #340 MeiPatcharin (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มีนาคม 2563 / 00:03
    สงสาร5555เสียภาพพจน์หมด555
    #340
    0
  6. #310 Hihi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 08:06

    สะใจที่องค์น้องปั่นหัวตัวเอง????????

    #310
    0
  7. #268 justforyou__ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 16:21
    เอ็นดู555555
    #268
    0
  8. #210 Kanokwan114 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 18:45
    แวนเธอจะรู้มั้ยว่าคืนนั้นพี่นายนั่งจีบกระต่าย555555 พูดคนเดียวด้วยนะ โอ้ยยเป็นน่ารัก
    #210
    0
  9. #205 nntoo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 23:05
    แวนโฮซาร์คือขำมากไม่ไหวแล้ว 555555555 ท่านพี่เค้าโอเคดีแหละไม่ต้องห่วง 5555
    #205
    0
  10. #195 jhopeeeeeeeee (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 11:48
    น่ารักมากกกกก
    #195
    0
  11. #184 PaphawarinSaetae (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 20:06
    น่ารักมาก5555
    #184
    0
  12. #159 wariyas (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 22:57
    เอ็นดู
    #159
    0
  13. #155 minnie_KS (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 14:28
    เอ็นดูไม่ไหวแล้ว555555 อิกอรัสต้องแบกกรงกับหัวผักกาดไปด้วย เอาใจช่วยนะคะว่าน้องจะกลับร่างจากกระต่ายมาตอนไหน
    #155
    0
  14. #147 ธัณ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 05:00

    อิกอลัสให้ความอบอุ่นกับมินอสเยอะๆนะ มินอสจะได้คืนร่างไวๆ ถึงแม้ตอนนี้จะน่ารักปุกปิ้กแค่ไหน แต่ถ้าได้ลูบได้กอดตัวจริงๆจะจั๊กจี้หัวใจมากกว่านี้อีกนา

    #147
    0
  15. #145 kiPRko (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 17:16
    เอ็นดูยัยน้องแม่เข้าใจหนูนะลูก
    #145
    0
  16. #144 toey29 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 18:00
    เอ็นดู แงง น้องน่ารักมากๆๆๆ
    #144
    0
  17. #143 jjacksonn7 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 17:24

    โอ้ยฮือออน่ารักมาก เอ็นดูอะน้อนนน อยากรี๊ดดดด น่ารักมากกกก
    #143
    0
  18. #142 nicharat_29 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 16:40
    อิกอรัสคือเอ็นดูน้องหนักมากเเงงงงงงงน่ารั๊กกก
    #142
    0
  19. #141 Nakookmin (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 10:42
    อ่านรอบสองแล้ว ก็ยังไม่มูฟออนจากการเป็นทาสกระต่าย ฮือออออ
    #141
    0
  20. #140 icechanapa2 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 00:21
    น้อนนนนนน 555555 ถึงแม้จะน่ารักแต่กลับเป็นคนบ้างก็ดีนะลูก
    #140
    0
  21. #139 bambuboo27 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 23:58
    ฮื้ออออออออ น่ารักจังเลยหนูขาาา อิกอรัสก็เอ็นดูน้องมากใช่มั้ยเนี่ย อ้ยย หัวใจจจจ
    #139
    0
  22. #138 VAEHYUNG (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 23:15
    จากทูตสวรรค์กลายเป็นทาสกระต่ายไปแล้ว55555555555
    #138
    0
  23. #137 baimikm (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 23:07
    มีแต่คำว่าน้อง น้อง น้อง เต็มไปหมดเลยค่ะ หนูคะหายๆเศร้านะเห็นมั้ยอิกอรัสไม่ได้ดุสักหน่อยแถมยังเอ็นดูมากๆเลย น่ารัก
    #137
    0
  24. #136 bimmm2548 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 22:40
    หัวผักกาดคาดเอว...โอ้ยยยยยมันจะน่ารักอะไรขนาดนี้ฮือออออ
    #136
    0
  25. #135 Bunny1997buzan (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 21:49
    อิกอรัสได้เลี้ยงกระต่ายนายแฮปปี้มากป่ะ
    #135
    0