มาลาคีรี | KOOKMIN

ตอนที่ 12 : มาลาคีรี 11 (END+กุหลาบอีเดน: Prologue)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,002
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 161 ครั้ง
    1 เม.ย. 64





เบื้องล่างเหวลึกนั้น ยังดีที่มีทางลาดชันและต้นไม้ขึ้นครึ้มทำให้ช่วยลดแรงกระแทกก่อนตกถึงพื้นลงไปได้บ้าง ถึงกระนั้นโลกของโซเลมอัคคีก็ดับวูบลงทันตาโดยไม่ทันได้ตั้งตัวเพราะศีรษะกระแทกกับกิ่งไม้และพื้นดิน รู้สึกราวกับโลกทั้งใบหยุดหมุนและขาดตอนไปชั่วระยะหนึ่ง เมื่อเริ่มรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่แล่นปลาบไปทั่วร่างพร้อมๆ กับความชาหนึบที่ทำให้ร่างกายหนักอึ้งจนยากจะขยับแม้ปลายนิ้ว อิกอรัสจึงค่อยๆ ลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ ภาพเบื้องหน้าเริ่มจากพร่ามัวและขยับวูบไหวค่อยๆ ปรับสภาพให้ชัดเจนขึ้น ในขณะที่สองหูที่เคยอื้ออึงก็เริ่มได้ยินเสียงฝีเท้าของอะไรบางอย่างดังซ่อกแซ่กอยู่บนพื้นที่เต็มไปด้วยใบไม้แห้งกรอบแว่วๆ ไม่ไกลจากตัวเขา



ยังคงเป็นราตรีกาลอยู่ อิกอรัสไม่แน่ใจว่าตนเองเพิ่งจะหมดสติไปได้ไม่นานหรือยาวนานจนกระทั่งข้ามวันเป็นอีกราตรีหนึ่งแล้ว โซเลมอัคคีพยายามสูดหายใจเข้าออกอย่างช้าๆ เพื่อบรรเทาความเจ็บร้าวระบมจากภายใน แม้จะลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง แต่ความเจ็บปวดอันแสนสาหัสนี้ก็ทำให้ค่อนข้างมั่นใจว่ากระดูกหลายท่อนในตัวของเขาคงจะร้าวไม่ก็หักไปแล้ว ในสภาพนอนตะแคงข้างเช่นนี้ ต้นแขนข้างที่ถูกทับก็ชาดิกจนแทบไม่รู้สึกว่ามีอยู่ อาจเป็นเพราะนอนทับเป็นเวลานานผนวกกับแรงกระแทกยามเมื่อตกลงมา ไม่อยากจะจินตนาการถึงความเจ็บปวดยามเมื่อความรู้สึกชาได้จางหายไปแล้ว



สังเกตจากตำแหน่งของพระจันทร์เบื้องบนท้องฟ้าสีครามเข้มท่ามกลางหมู่ดาว...ทำให้ตระหนักว่าโชคคงจะไม่ได้เข้าข้างเขาเท่าไรนัก ตัวเขาหมดสติไปจนกระทั่งวันคืนผันเปลี่ยน เมื่อใดที่แสงจันทร์ลับเหลี่ยมโลกาและถูกแทนที่ด้วยแสงสุริยาอันอบอุ่น เมื่อนั้นถือว่าหมดเวลาสำหรับภารกิจพิเศษนี้ของเขา



อิกอรัสค่อยๆ หลับตาลงอย่างเหนื่อยล้า...ในปากได้กลิ่นและรสชาติของเลือดที่ไหลกระอักออกมาจากลำคอเล็กน้อย ศรอัคคีของเขาก็ถูกนกฟีนิกซ์จอมเจ้าเล่ห์นั่นทำลายไปแล้ว สภาพในตอนนี้ก็ไม่ต่างกับถูกแท่นศิลาขนาดมหึมากดทับเอาวไว้ ช่างน่าขำเสียจริง โซเลมอัคคีที่ชาวสวรรค์ทุกตนต่างจับตามองตั้งแต่วันแรกของการทดสอบ ใครเลยจะรู้ว่าแท้จริงแล้วไม่เคยเอาชนะภูตมาลาคีรีตัวเล็กๆ ตนเดียวได้เลยแม้แต่ครั้งเดียว...ซ้ำร้ายกว่านั้นเจ้าตัวเองก็ไม่เคยคิดจะเอาชนะเสียด้วย



เสียงใบไม้แห้งเสียดสีดังใกล้เข้ามาอีกครั้ง ชายหนุ่มจึงค่อยๆ ลืมตาขึ้นจ้องมองสัตว์วิเศษเจ้าของเส้นขนเป็นประกายสีทองแซมส้มแดงตรงหน้า มันจ้องมองเขาด้วยดวงตาสีดำสนิทอันล้ำลึกของมันอย่างระคนสงสัย ราวกับกำลังเฝ้าสังเกตว่าผู้บุกรุกใกล้จะสิ้นใจไปหรือยัง



“...”



อิกอรัสจ้องมองนกฟีนิกซ์ด้วยหัวสมองที่ว่างเปล่าจนด้วยความคิด จนกระทั่งเจ้าวิหคตัวใหญ่นั้นทิ้งตัวลงนั่งกับพื้นตรงหน้าเขาด้วยท่าทางสง่างาม ราวกับต้องการจะเย้ยหยันตัวเขาที่กำลังร่อแร่ใกล้ตายอยู่รอมร่ออยู่ตรงนี้



ดูเหมือนสัตว์วิเศษผู้เกรี้ยวกราดเองก็มีคติประจำใจอยู่บ้าง นกฟีนิกซ์คงจะไม่โจมตีผู้บุกรุกที่ไม่มีปัญญาต่อกรกับตนเอง แต่หากเป็นแบบนั้นก็ราวกับว่ามันสัมผัสได้ว่าถึงอย่างไรเขาก็ตายอยู่ดี



อิกอรัสไล่สายตามองตั้งแต่ศีรษะเล็กไปยังลำคอระหงเรียวงามของมัน เรื่อยมายังลำกายอันปกคุลมไปด้วยเส้นขนที่เปล่งประกายยามต้องแสงจันทร์สมกับเป็นสัตว์ชั้นสูงผู้ถูกรังสรรค์โดยเจ้าแห่งสวรรค์ มันทำเพียงแค่นั่งอย่างสงบอยู่ตรงนั้น จ้องมองตรงไปยังเบื้องหน้าของมันด้วยอาการสงบนิ่ง



โซเลมอัคคีพยายามกลืนน้ำลายเพื่อให้ความเจ็บปลาบราวกับต้องคมมีดภายในคอนั้นทุเลาลง ก่อนจะเค้นเสียงอันแหบแห้งเต็มไปด้วยลมของตนอย่างอ่อนระโหยโรยแรง



“นั่งเฝ้าข้า...ให้แน่ใจรึ”



“...”



นกฟีนิกซ์ราวกับไม่เข้าใจสิ่งที่อิกอรัสเพิ่งจะเอ่ยกับมันแม้จะเบาแทบเป็นกระซิบ นั่นทำให้ชายหนุ่มเผลอเผยยิ้มจางๆ พร้อมกับพยายามกลั้นเสียงหัวเราะแผ่วเบาของตนเองที่กระทบถึงร่างกายจนเจ็บแปลบ



“หากเจ้าไม่โผล่มา...ข้าคงได้มีโอกาส...บอกรักมินอส...และอาจได้ฟังคำตอบด้วย...”



“...”



สุวรรณวิหคสะบัดศีรษะเล็กพร้อมกับกางปีกของตนเล็กน้อยราวกับกำลังจัดแจงท่านั่งให้สบายกว่านี้ เสียงร้องกรู้ๆ ในลำคอของมันทำให้ภาพป่ารกครึ้มตรงหน้าดูสงบเย็นและมีมนตร์ขลัง หากไม่ติดว่ามีโซเลมนอนหายใจรวยรินอยู่ตรงนี้ล่ะก็นะ...



“เจ้ารู้จักมินอสไหม...เขาอยู่ในตัวเจ้าหรือเปล่า...”



“...”



อิกอรัสหลับตาข่มความเจ็บปวด พยายามเปล่งเสียงให้ดังขึ้นไปอีก “หากเขาอยู่ในตัวเจ้าจริงๆ...ให้เขาได้ฟังคำพูดข้าสักหน่อยได้รึไม่”



“...”



ไร้ซึ่งปฏิกิริยาตอบรับจากวิหคผู้สง่างามเช่นเคย ราวกับดวงจันทร์ที่ลอยสงบนิ่งอยู่บนฟากฟ้านั้น อิกอรัสหลับตาลงอย่างอ่อนล้าขณะเอื้อนเอ่ยต่อกับฟีนิกซ์สีทองต่างดวงจันทรา



“บอกเขาว่า...หากเขาสบายดี ข้าก็ยินดี...แต่ถ้าไม่...ข้าฝากขอโทษ...ที่ตัวข้าไร้ความสามารถ...”



“...”



“ข้าไม่ตั้งใจ...ให้เรื่องของเราค้างคา...แบบนี้....หากเป็นไปได้ ข้าอยากประกาศกับทุกคน...ในฐานะทูตสวรรค์รุ่นใหม่...ว่าข้ารักท่าน...”



“...”



น้ำตาอุ่นร้อนไหลเอื่อยจากดวงตาทั้งสองข้างที่หลับลงแผ่วเบาสู่ขมับและซึมลงพื้นดิน “ข้าไม่เคย...คิดเรื่องของท่านเพียงผิวเผินเลย...”



“...”



“ข้าหวังจริงๆ ว่าท่านจะสุขสบายดี...นกฟีนิกซ์คือร่างแท้ที่สุดยอด...งดงามสุดยอด...เก่งกาจสุดยอด...ใจดำสุดยอด...”



“...”



“แต่นั่นก็น่ายินดี...น่ายินดี...ท่านควรจะใจดำกับคนอื่นเสียบ้าง...จะได้ไม่มีใครมากลั่นแกล้งท่านได้อีก...”



“...” นกฟีนิกซ์หันมาจ้องมองใบหน้าซีดเซียวและเต็มไปด้วยรอยช้ำเลือดของโซเลมอิกอรัส...น่าเสียดายที่เจ้าตัวไม่มีแรงจะลืมตามองอีกต่อไปแล้ว



“...เพราะข้า...ข้าคงปกป้องท่านไม่ได้อีก...เท่านี้ข้าก็สบายใจแล้ว...”



“...”





น้ำเสียงอ่อนล้านั้นเงียบหายไปในตอนนั้นเอง





ฟีนิกซ์ยังคงนั่งเฝ้าอยู่ที่เดิมตรงนั้นจนกระทั่งรอบกายเริ่มสว่างไสวจากแสงอาทิตย์ยามเช้าตรู่ เสียงนกกระจิบและเสียงฝีเท้าของสัตว์น้อยใหญ่เริ่มดังแว่วระงมกลับคืนสู่อุทยานอันกว้างใหญ่ไพศาลนี้อีกครั้ง



หมู่มวลแมกไม้ผู้ฟื้นตื่นจากนิทรายังคงดำรงชีวิตของตนต่อไปเฉกเช่นทุกวัน แม้แต่ในเทวโลกความดับสูญแห่งดวงวิญญาณก็ถือเป็นวัฏจักรหนึ่งที่หลีกเลี่ยงไปไม่ได้ เช้าวันใหม่เมื่อพืชพรรณและหมู่มวลผกาผลิดอกออกผล ก่อเกิดชีวิตใหม่ อีกหลายชีวิตอาจดับสลายหายไปอย่างเงียบๆ ตามสายลมและแสงแดดอันอ่อนโยน ความอบอุ่นจากแสงสุริยาไม่อาจแผ่รัศมีของมันและละลายน้ำแข็งเย็นเยียบที่เกาะอยู่บนร่างเย็นที่นอนสงบนิ่งที่เดิมนั้นได้ เป็นน้ำค้างแข็งที่เข้าปกคลุมได้ทุกชีวิตแม้ในฤดูร้อนหรือท่ามกลางสายฝน ครั้งหนึ่งเมื่อเกล็ดของมันเข้าเกาะกินและแผ่คลุมไปทั่วร่าง มันจะไม่แยกจากเขาไปจนตลอดกาล สิ่งที่มันปล่อยให้แทรกซึมผ่านพื้นผิวไปได้มีเพียงดวงวิญญาณอันไร้รูปกลิ่นเสียง



ทูตสวรรค์รุ่นใหม่ผ่านการทดสอบทุกคนเว้นเพียงโซเลมอัคคี ใครเลยจะคาดคิดว่าอิกอรัสผู้นั้นจะพ่ายแพ้ให้กับนกฟีนิกซ์เพียงชั่วข้ามคืนเท่านั้น เป็นทูตสวรรค์อีกรุ่นที่มีไม่ครบทั้งหกธาตุ โซเลมอีกห้าตนที่เหลือขึ้นรับตำแหน่งด้วยอารามอาลัยสหายผู้เป็นทั้งแรงบันดาลใจและเพื่อนที่ดีของตน



นกฟีนิกซ์อันเป็นร่างแท้ของภูตมาลาคีรีนามมินอสยังคงใช้ชีวิตที่เหลือของมันภายในอุทยานของเทพีไดอาน่า ทว่าอดีตทูตสวรรค์ธาตุอัคคียังคงเจ็บแค้นที่บุตรชายของตนถูกฆ่าตาย ร่ำร้องหาความยุติธรรมให้กับอิกอรัสเลือนลั่นแพร่สะพัดไปทั่วทั้งสวรรคโลก จนกระทั่งสัตว์สวรรค์ผู้งดงามและมากด้วยอิทธิฤทธิ์ตนนี้ถูกตัดสินสำเร็จโทษขั้นสูงสุด ความตรอมตรมเศร้าระทมของเทพีแห่งความรักและเทพแห่งฤดูกาลไม่อาจช่วยเหลือบุตรชายลำดับที่ยี่สิบสองของตนเอาไว้ได้ในครานั้น



ชาวสวรรค์ที่ไม่ใช่มหาเทพหรือทูตสวรรค์ เมื่อสิ้นใจลงดวงวิญญาณจะถูกส่งกลับไปยังวัฏสงสารเดียวกับเหล่ามนุษย์...มันฝรั่งและมะเขือเทศเมื่อเราโยนมันลงในหม้อเดียวกัน...แม้จะใช้ทัพพีกวนคน แต่คงต้องมีสักครั้งที่ตักมันทั้งสองขึ้นมาในช้อนเดียวกันในคราเดียว



วิญญาณของเหล่ามนุษย์ก็เช่นกัน...ตัวตนและชื่อแซ่เปลี่ยนแปลงได้ทุกยาม แต่จิตวิญญาณเวียนใช้เกิดแก่เจ็บตายไม่รู้จบ...อยู่ที่ว่าจะได้ยินเสียงกงล้อที่เริ่มหมุนป่านสายใยที่เคยขาดหายไปแล้วหรือไม่







☼☼☼☼☼☼

To be continued...

London, 1887

#กุหลาบอีเดน






             
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 161 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

441 ความคิดเห็น

  1. #428 SmilePasta_UoUv (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2563 / 11:58
    โอ้ยยยยย อิกอรัสสสสตายจิงๆหรออออ 😢😭🥺
    #428
    0
  2. #425 nunloading (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 00:24
    เศร้ามาก ฮือ คุณไรท์ใจร้ายที่สุดเลย รอติดตามเรื่องต่อๆไปเรื่อยนะคะ
    #425
    0
  3. #421 kingoffish (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 17:20

    ไรท์... คือเขาแบบน้ำตาไหลเลยนะ

    ตอนอิกอรัสบอกรักมินอสถึงตัวเองกำลังจะตายอะ และมินอสก็ไม่สามารถรับรู้ได้อีกแล้ว คือแบบมันแบบโคตรเจ็บเลย เอาจริงตอนแรกเราคิดว่าจะเเฮปปี้เอนดิ้ง แต่ไรท์หักมาได้แบบ ㅠㅠㅠ 

    แต่เราก็โคตรชอบเลย เขาสองคนจะได้ครองรักกันและสมหวังในโลกมนุษใช่มั้ยคะㅠㅠㅠㅠㅠ เราชอบเรื่องนี้มากเลย ภาษาของไรท์ ความงดงามบนโลกสววรค์ อินมากๆ ขอบคุณนะคะ เราคงจดจำเรื่องนี้ไปอีกนานเท่านานเลย

    #421
    0
  4. #407 Anna (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 00:21

    ตัดใจเข้ามาอ่านตอนจบได้ซักที รู้อยู่เเล้วว่าตอนจบมันเศร้า เเต่ไม่คิดว่าจะเศร้าได้ขนาดนี้ ไรท์อะ โกรธไรท์ได้มั้ย เอาน้องมินอสเราคืนมา ฮึก..

    #407
    0
  5. #396 jeon__jimin (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 14:10
    จากที่เราอ่านฟิคของไรท์หลายๆมาทำใจไว้เเล้วค่ะว่าตอนจบอาจลงเอยเเนวๆนี้ เเต่ถึงยังไงเราคิดว่ามันก็สวยงาม อ่านฟิคของไรท์ทีไรเรานี่เพ้อตลอดเลยค่ะทั้งๆที่เราเป็นคนไม่ชอบอ่านเรื่องที่จบเศร้าเเท้ๆเเต่ความเป็นไรท์ทำให้เรายังอยากติดตามต่อไปตลอดเลยค่ะ

    อยากชื่นชมเป็นล้านๆครั้งว่าภาษาเเละการดำเนินเรื่องของไรท์ดีมาก เราเชื่อว่าสักวันเค้าต้องได้รักกันอย่างเเน่นอน ขอบคุณไรท์นะคะที่เเต่งเรื่องราวดีๆเเบบนี้ให้พวกเราได้อ่านกัน รักคุณนะคะ
    #396
    0
  6. #395 JJEONJKK (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 09:51
    ทำใจค่ะทำใจอ่านตอนจบมานานหื้ออออเราภฟุมิใจอีกแล้วค่ะ ไรท์แต่งได้กินใจมากๆยังคงทำให้เราเข้าถึงตัวละครและอินตามตัวละครได้ตลอดเลยนับถือเลยจริงๆค่ะ รักไรท์ค่ะฮื้อออออออ
    #395
    0
  7. #394 Helio (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 22:13

    อ้าววว ไม่คิดว่าจะจบแบบนี้ เหมือนว่า ตั้งแต่อ่านมาตอนแรกมันไม่น่าจะดราม่าขนาดนี้ แงงงง TT


    เข้ามาอ่านช้า เหมือนว่าช่วงนึงไรท์หายไปนาน พอเข้ามาดูแล้วไม่เห็นอัพเดต เลยไม่ค่อยได้เข้ามาบ่อย แต่ว่างๆ นึกขึ้นมาได้ก็จะแวะมาดูตลอด ดีใจที่เห็นไรท์ยังไม่ทิ้งเรื่องนี้ หวังว่าไรท์จะสบายดีนะคะ


    ตอนต่อไปให้ทั้งคู่สมหวังบ้างนะ TT


    เราชอบที่บอกว่าโยนลงหม้อแล้วต้องมีสักครั้งที่ตักขึ้นมาพร้อมกันจัง เนี่ย ไรท์ช่างเปรียบเทียบ


    ยังรู้สึกเหมือนเดิมว่าไรท์เก่ง พรสวรรค์รึพรแสวงก็ไม่รู้ แต่เราอยากให้ไรท์เขียนเรื่องยาว ที่อาจจะไม่ใช่ฟิค คนภายนอกควรได้รับรู้ว่ามีไรท์ที่เขียนเก่งอยู่นี่คนนึง 55


    ไรท์อย่าถือสาเรานะคะ มันอาจจะไม่ใช่ทางของไรท์ และไรท์อาจชอบเขียนฟิคมากกว่า หรืออาจจะไม่ได้อยากจริงจังกับการเขียนแค่อยากแต่งสนุกๆ ให้เหล่าชิปเปอร์อ่านเฉยๆ เท่านี้ก็รู้สึกขอบคุณมากแล้ว :)


    ปล.เรื่องที่จีมินเป็นพ่อบ้าน จองกุกเป็นคุณหนูหายไปไหนแล้วคะ แงงง หรือนี่ตาไม่ดีหาไม่เจอเอง ;_;



    #394
    0
  8. #393 VAEHYUNG (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 17:53
    สุดเศร้าเลยไรท์;-; หมอนเปียกเลยอ่ะ ชาติหน้ามาเกิดเป็นคนธรรมดาได้รักกันแบบสมหวังเถอะ สาธุ
    #393
    0
  9. #392 J U N G K O O K (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 01:06
    น้องจะเกิดเป็นสามัญชนคนธรรมดาใช่มั้ยคะ กรี๊ดดดด
    #392
    0
  10. #391 WHATTHEPN (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 18:36
    ไม่ได้ㅠㅡㅠ
    #391
    0
  11. #390 nntoo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 17:24
    แงงง เศร้ามากเลยอ่ะ เจ็บจี๊ดที่ใจเลย 😭 น้ำตาไหลแบบห้ามไม่อยู่เลย คุณไรท์อย่าแกล้งกันขนาดนี้สิคะ ใจพังหมดแล้ว 😭😭😭
    #390
    0
  12. #389 MeiPatcharin (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 09:57
    ฮืออออขอให้ได้เจอกันอีกครั้ง༎ຶ‿༎ຶ
    #389
    0
  13. #388 jahcloud9 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 09:15
    ไม่ผิดไปจากที่คิดไว้ว่ายังไงก็ต้อง bad end แน่นอนตามสไตล์คุณไรท์ แงงงงแต่ขอให้เรื่องนี้ happy สักเรื่องได้มั้ย🥺 ช้ำใจมาก ขอให้เค้าสมหวังกันสักเรื่องเถอะ นุไหว้
    #388
    0
  14. #387 lobilol37 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 22:46
    หวังว่าทั้งสองคงจะได้เจอกันใหม่และรักกันอย่างดีนะคะ เห้อออ มินอสคงไม่ได้รับรู้สิ่งที่อิกอรัสกล่าวก่อนสิ้นใจสินะ น่าเสียดาย
    #387
    0
  15. #386 nicharat_29 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 20:23

    ฮึกกใจพิ้รับไม่ไหว
    #386
    0
  16. #385 Paployz (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 19:24
    หน่วงมากก ฮรึกก
    #385
    0
  17. #384 Hit (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 18:23

    หนูเข้าใจตอนจบดี.. เข้าใจ😞 มันเลี่ยงไม่ได้ก็ยอมรับเพราะความจริง อิกอรัสก็แพ้ตั้งแต่รักมินอสแล้ว😭😭

    (รอติดตามภาคต่อ(?)ค่าา~)

    #384
    0
  18. #383 wshinatip (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 14:16
    เล่นแบบนี้กับใจเราอีกแล้วววววว
    #383
    0
  19. #381 jjacksonn7 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 13:09

    กรี๊ดดดดดด ไม่ได้เตรียมใจไว้เลยฮือ ชาติหน้าขอให้เขาได้รักกัน อยู่ด้วยกัน อย่าให้ต้องตายเพราะคนที่รักอีกเลยนะ
    #381
    0
  20. #380 Yada_Aim (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 13:03
    แงงง หวังว่าชาติใหม่เขาจะสมหวังกันนะคะ
    #380
    0
  21. #379 minmine25 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 12:04

    เศร้าTTTT
    #379
    0
  22. #378 vivis2 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 11:49
    TTTTTTT รอติดตามต่อไปเลยค่ะ <3
    #378
    0
  23. #377 내 침침~ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 11:05
    เส้าอะ ฮืออออTT
    #377
    0
  24. #376 hugegirl (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 11:02
    ไม่เคยคิดเลยว่าจะจบแบบที่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน แงง เป็นอีกเรื่องที่ดีมากเลย ไว้ใจคุณไรท์ไม่ได้เลย แต่ง bad end เก่งมาก แง
    #376
    0
  25. #375 P-A-I-N (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 10:46
    เศร้าสุด..
    #375
    0