[SNSD SJ] แค้นรัก

ตอนที่ 8 : ตอนที่7(วอน+สิก้า...ด๊อง+ฟานี่)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 329
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    14 มี.ค. 55

 

    วันนี้ฉันตื่นเช้าเป็นพิเศษ แน่สิก็วันนี้ทำงานวันแรกนี่นา หลังจากอาบน้ำเสร็จ ฉันตรงไปที่ตู้เสื้อผ้า หยิบเดรสลูกไม้สีดำซีทรูออกมา อู้หู~~~ เซ็กซี่ไม่เบาแหะ ฉันบอกกับสาวหน้ากระจก แต่งหน้าโทนแรง คอร์นเส็ป ปากแดง ตาคม ขนตาหนา
ไดร์ผมตรง ออกยุ่งนิดๆอย่างตั้งใจ ก่อนออกจากห้องไม่ลืมที่จะหยิบโค้ทสีแดงสด แมทกับรองเท้าส้นสูงปรี๊ดสีแดง

"เฮ้ยยยยยย นั่นแกจะไปไหนอ่ะ"

"เอ๊า ก็ไปทำงานสิถามได้"

"แล้วทำไมแกแต่งตัวอย่างกับไป..."

"ชุดนี้ มันเป็นส่วนหนึ่งของแผน แกไม่ต้อง งง"

"ฉันว่านะถ้าตอนกลางคืนแกกลับบ้านเอง มีหวังโดนฉุนตั้งแต่หัวซอยยันท้ายซอยแน่ เอารถฉันไปก็แล้วกัน วันนี้ฉันว่างทั้งวัน"

"แค่ไปส่งก็พอ ขากลับไม่ต้องห่วงฉันหลอก ฉันไม่กลับเองแน่นอน"

"เอางั้นหรอ เออก็ได้ ไป"

      เมื่อฉันถึงโรงแรม สายตาทุกคู่จ้องมองมายังฉัน โดยเฉพาะบรรดาพวกหนุ่มๆทั้งหนุ่มน้อย หนุ่มเหลือน้อย(เอิ่มมม สาบานได้ว่าไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นถึงขนาดนี้)ฉันรีบตรงไปที่ลิฟท์ที่กำลังจะปิด

"เดี๋ยวค่ะ รอด้วย"

"มาเช้าจังนะคุณเลขาฯจอง" เสียงของชายผู้หนึ่งเอ๋ยขึ้น

"^^สวัสดีคะ ท่านประธาน" ฉันกล่าวทักทาย

"เอ่อ วันนี้คุณดู...ดูไม่เหมือนเมื่อวานเลยนะครับ"เขาว่าพลางกวาดสายตาไปมาต้นแต่หัวจรดเท้า

"มันแปลกมากหรอคะ ท่านประธานถึงได้มองฉันไปทั้งตัวแบบนี้"

"O///O เ่อ่อผมต้องขอโทษที่เสียมารยาท มันไม่แปลกหลอกครับ"

"ค่ะ"เมื่อสินเสียงฉัน ลิฟท์ก็ถึงพอดี

"เชิญครับ"

"ขอบคุณค่ะ"

     เมื่อฉันเดินเข้ามาที่ทำงาน ใช่ ทุกคนก็หันความสนใจมาที่ฉัน และก็ใช่อีก พวกพนักงานหนุ่มๆ แต่ดูเหมือนชายคนข้างฉันจะดูหน้าขรึมไปจากเมื่อกี้มากเลยทีเดียว เขาเดินนำฉันมายังโต๊ะทำงานที่อยู่หน้าห้องทำงานกระจกใสของนายดงเฮ ที่ ณ ตอนนี้ยังไม่มีคนอยู่

"นี่โต๊ะทำงานของคุณนะครับ ถ้ามีอะไรขาดเหลือก็บอกผมได้ ห้องผมอยู่ถัดไปข้างในอีกห้องหนึ่ง"

"ขอบคุณมากค่ะ แต่คงจะเป็นการรบกวนท่านประธานมากกว่า ถ้ายังไงเดี๋ยวฉันถามแม่บ้านเองจะดีกว่าค่ะ"

"งั้นก็ตามใจคุณแล้วกัน ถ้ายังไงเชิญคุณทำงานของคุณเถอะครับ เอกสารทั้งหมดทั้งจะอยู่ที่ห้องด้านโน่น ผมขอตัวก่อน"

"เชิญค่ะ^^"
     
     ซีวอนส่งยิ้มให้ฉันก่อนจะเดินเข้าห้องไป ดูๆแล้วเขาก็เป็นสุภาพบุรุษที่ดีคนนึ่งเลยแหละ ฉันนั่งรอจนเกือบ10โมง นายดงเฮ ถึงจะมาถึง ชิ สงสัยคงจะมัวหลงเมีย ยัยทิฟฟานี่ จนไม่เป็นอันจะทำงานหละสิ ฮึ เดี๋ยวฉันจะทำให้นายมาทำงานตรงเวลาให้ได้ คอยดู 
 
      ฉันเติมปาก จัดผม ให้เริ่ด เเละรีบชงกาแฟเข้าไปให้ดงเฮ ทันที

"กาแฟคะ ท่านรองฯ"ฉันทำท่าถือกาแฟที่เซ็กซี่ที่สุดในชีวิต และมอบยิ้มหวานๆไปให้พร้อมกับกาแฟ ถึงเค้าจะรักภรรยามากเท่าไร แต่เจอไม้นี้ของฉันเข้าไป ก็ทำให้เค้าอึ้งไปเลย

"เอ่อ ขอบคุณ"เขาว่าอย่างตะกุตะกัก

" ^^ คือฉันยังไม่เข้าใจเท่าไรเกี่ยวกับเอกสารอ่ะคะ รบกวนท่านรองฯช่วยสอนงานให้ฉันหน่อยได้มั้ยค่ะ" ฉันทำหน้า+เสียงอ้อนสุด ไม่อยากจะเชื่อว่าฉันจะ...ได้ขนาดนี้

"อืม ได้สิ แล้วคุณจะให้ผมเริ่มสอนตรงไหนก่อนล่ะ"

"ก็ เอกสารนี่อ่ะคะ คือฉันต้องเปิดหน้าไหนไว้ให้ท่านเซ็นคะ" ฉันเดินไปอยู่ข้างๆเขาและก้มต่ำชี้เอกสารทำเป็นเหมือนว่าอยากรุ้อยากเห็น และโน้มหน้าเข้าไปใกล้ๆเค้า จนแทบจะหายใจรด

" o.o เอิ่มมมมมม เอาอย่างนี้ คุณไม่ต้องเปิดหน้า้เอกสารให้ผมก็ได้ ยกมาให้ทั้งเล่มเลยก็แล้วกัน"
    
       เค้าว่าอย่างล้นๆ ฮึ!!ใจเเข็งดีนิ สงสัยจะรักยัยฟานี่มากล่ะสิ ดีฉันชอบ ยิ่งรักมาก ยิ่งเจ็บมาก

"ดงเฮค่ะ"

"O[]o ฟานี่"

"ดงเฮฮฮฮฮฮฮ"

     ทิฟฟานี่เปิดห้องเข้ามา ทำให้เห็นภาพที่ฉันโน้มหน้าเข้าไปใกล้ดงเฮมาก มากจนอาจทำให้เธอเข้าใจผิด

"นี่เธอทำอะไรห่ะ" ยังไม่ทันได้ฟังคำตอบ ฟานี่ปรี่เข้ามากระชากแขนฉัน แล้วลงด้วยฝ่ามือแรงๆ

"โอ๊ยยย"ฉันร้อง

"เธอกล้าดียังไงมายุ่งกับสามีของฉันย่ะ แกมานี่เลย"ฟานี่ตบฉันเข้าอีกฉาดแรง

"ฟานี่ หยุดก่อน คุณกำลังเข้าใจผิดนะ"

"ไม่ ฉันไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมายุ่งกับคุณเด็ดขาด มานี่เลยแก นังหน้าด้าน เที่ยวมายุ่งกับสามีคนอื่น ไร้ยางอายสิ้นดี" ฟานี่ดึงผมฉันอย่างแรง จนฉันตามแรงมือของเธอไป และเธอก็เหวี่ยงฉันลงพื้น แล้วคร่อมตบไม่ยั้ง

"แกนังแรด แกต้องโดนอย่างนี้"ฟานี่กระหน้ำผ่ามือไม่ยั้ง ถึงดงเฮจะห้ามและรั้งเธอไว้ แต่เธอก็ไม่หยุด

"ที่รัก ผมขอร้องหยุุดเถอะ"

"ไม่!!!!"

"นี่มันเรื่องอะไรกัน หยุดเดี๋ยวนี้นะ" เสียงของซีวอนดังขึ้นมาจากประตู จนทำให้ความวุ่นวายในห้องนี้ เกิดการชะงักเล็กน้อย

"เอ่อ..."

"ดงเฮ มันเกิดเรื่องอะไรขึ้น มาบอกฉันมาสิ"

"คือว่า..."

"ก็นังผู้หญิงหน้าด้านคนนี้มันกำลังจะทำอะไรบัดสี กับดงเฮ" ฟานี่แวดเสียงขึ้นมา

"เปล่านะคะ คุณผู้หญิงเข้าใจผิด โอ๊ยยย" ฉันพยายามเรียกคะแนนความสงสารจากทุกคน ใช่ ฉันถึงได้ยอมให้มันตบอยู่ฝ่ายเดียวโดยไม่ตอบโต้ไงล่ะ มันจะทำให้ฉันดูน่าสงสาร กลับกันยิ่งทำให้นังฟานี่ดูน่าสมเพช

"ยังจะมาเถียง"

"ทิฟฟานี่  เธอกลับบ้านไปก่อน นายด้วยดงเฮ พาเมียนายกลับไปสงบสติอารมณ์ที่บ้านไป"

"ครับพี่"

"แต่..."

"ไปเถอะฟานี่ เรามีเรื่องต้องคุยกัน"

"ชิ ฝากไว้ก่อนแก นังหน้าด้าน" ฟานี่ชี้ิ้หน้าฉันอย่างเครียดแค้น ดี ยิ่งแกโกรธมากเท่าไร มันยิ่งทำให้ง่ายในการที่ฉันจะทำลายแกมากเท่านั้น



ปล.ช่วยเม้นกันเยอะๆนะคร้า><ขอบคุณที่ติดตามค่ะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

44 ความคิดเห็น

  1. #38 แจม (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 เมษายน 2555 / 14:09
    โคดหนุกเช่นเคย
    #38
    0
  2. #32 Jessica♥Kyuhyun (@ohgee) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 มีนาคม 2555 / 14:20
    รุนแรงแล้วนะเนี่ย
    #32
    0
  3. #25 ho-min (@ho-min) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มกราคม 2555 / 18:38
    ฟานี่ไม่ผิดนะ


    ด็องอย่าว่าฟานี่นะ
    #25
    0