[SNSD SJ] แค้นรัก

ตอนที่ 12 : ตอนที่11(วอน+สิก้า+ด๊อง)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 109
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    10 ต.ค. 55

       

          เมื่อคืนฉันนอนได้เต็มอิ่มมากเพราะวันนี้ไม่ต้องรีบตื่นเช้า เนื่องจากวันนี้ฉันจะแต่งหน้าให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อที่จะได้ให้เห็นรอยช้ำจากการที่โดนหมาบ้าชื่อทิฟฟานี่กัดอย่างชัดเจน มันเป็นการเรียกคะแนนความสงสารได้เป็นอย่างดี  และมันก็ได้ผลซะด้วย ท่านประทานชเว กำลังเดินตรงมาหาฉัน และฉันก็ทำเหมือนว่าเจ็บแผลมากๆ

“คุณเป็นยังไงบ้าง ไหวมั้ย ผมว่าคุณไม่ควรมาทำงานตอนนี้นะ กลับไปพักผ่อนก่อนเถอะ”

“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันพักมาพอแล้ว ขอบคุณที่กรุณาคะ”

“แน่ใจนะ”

“คะ ฉันไม่เป็นไรแล้วจริงๆ”

“ถ้าคุณว่างั้นนะ เอ่อ คือผมไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้กับคุณซ้ำอีก ผมจึงให้คุณมาเป็นเลขาฯผมแทนและให้เลขาฯผมไป....”

“ไม่ได้นะ ไม่ๆๆ”

“มีอะไรหรอ ทำไมถึงไม่ได้ล่ะ”

“คือ คือว่า ฉันไม่อยากให้คุณเอาเรื่องนี้มาใส่ใจนะคะ ฉันว่าคุณไม่ต้องลำบากหรอกนะคะ ฉันไม่เป็นไร ”

“ไม่เป็นไรไม่ได้ ผมไม่อยากให้มีเรื่องอะไรเกิดกับพนักงานทั้งนั้น”

“ขอร้องเถอะคะท่านประธาน ฉันรู้สึกผิดจริงๆนะคะ ถ้าท่านประธานทำอย่างนี้ เหมือนฉันเป็นตัวต้นเหตุ ”

“ผมว่า...”

“ได้โปรดเถอะ ฉันขอร้องเถอะนะคะท่าน ฉันสัญญาว่าจะไม่ให้เกิดเหตุการณ์แบบวันนั้นอีก”

“เอ่อ ก็ได้ เพื่อความสบายใจของคุณ ผมจะให้คุณเป็นเลขาฯท่านรองเหมือนเดิม”

“ขอบคุณมากคะ ท่านประธาน”

“ถ้างั้น เชิญคุณไปทำงานเถอะ”

“ค่ะ ท่าน”

    เกือบไปแล้วมั้ย เกือบเสียแผนแล้วไง เพราะแกแท้ๆยัยทิฟฟานี่

.

.

.

“อะไรนะพี่ ให้คุณจองมาเป็นเลขาฯผมเหมือนเดิมหรอ”

“อือ”

“ได้ไงพี่ ก็ผมตกลงกับพี่แล้วไงว่าเราจะเปลี่ยนเลขาฯกันหนะ”

“อือ”

“แล้วแบบนี้ ผมจะทำไงล่ะ ถ้าฟานี่ รู้มีหวังออฟฟิศพังแน่ และมีหวังคุณจองคงเละ โอยไม่อยากจะจินตนาการเลย”

“อือ”

“แล้วพี่ไม่บอกกับคุณจองหรือไง ว่าให้มาเป็นเลขาฯของพี่แทนอ่ะ”

“อือ”

“พี่!!!

“นี่ แกหยุดพูดซะทีจะได้มั้ย ปัญหาของแก แกก็จัดการเองสิ ส่วนของฉันฉันก็ทำแล้วไง แต่คุณจองเค้าขอร้องฉัน และฉันก็ว่ามันมีเหตุผลมากกว่าที่จะมาเปลี่ยนเลขาฯกัน ฉันว่าแกอย่าเพิ่งคิดเรื่องเมียแกเลย ไปทำงานต่อได้แล้ว ไป ”

“แต่พี่...”

“ฉันบอกให้ไป!!!

    สีหน้าท่านรองฯในตอนนี้ซีดเหมือนไก่ต้มไม่มีผิด เค้าเดินคอตกมาถึงหน้าห้อง และฉันคงไม่ปล่อยให้เค้าเข้าห้องไปง่ายๆคอยดูฝีมือ

“โอ๊ย”ฉันพยายามร้องเรียกความสนใจ ด้วยความเจ็บปวด(รึเปล่านะ)

“เอิ่มมม คุณจอง คุณเป็นไงบ้าง ผมต้องขอโทษแทนภรรยาผมอีกครั้งนะครับ ที่ลงไม้ลงมือกับคุณ...ขนาดนี้”

“ลืมมันไปเถอะคะ ฉันโอเค มันเป็นอุบัติเหตุ คุณทิฟฟานี่เธอคงไม่ได้ตั้งใจหรอกคะ ฉันเข้าใจ เป็นใครก็ต้องหวง และหึงสามีเป็นธรรมดา และยิ่งมีสามีที่ทั้งหล่อ ทั้งดีอย่างท่านรองฯเป็นใครก็คงต้องหวง ต้องหึงอยู่แล้วล่ะคะ” ฉันว่าพร้อมส่งสายตาน่ารักน่าเอ็นดูให้กับเค้า จะบ้าตายเกิดมาไม่เคยทำอะไรอย่างนี้มาก่อนเลย

“อืม ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ”เค้าว่าอย่างเขินๆ

“จริงๆนะคะ ฉันพูดจริงๆ”

“ครับ ผมขอตัวไปทำงานก่อน”

“เชิญคะ ^^”ไม่ลืมที่จะส่งยิ้มหวานเข้าห้องตามไปด้วย

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

44 ความคิดเห็น