แ ส น รั ก (Yaoi/Boy's love)

ตอนที่ 7 : ตอนที่6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,671
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 77 ครั้ง
    13 พ.ค. 59

ตอนที่6





มาถึงบ้านไอ้นายแล้วครับ เจอรถจอดอยู่หลายคันพอสมควร ได้ยินเสียงโหวกเหวกมาจากด้านข้างของบ้าน ผมเดินตามเสียงไปเรื่อยๆก็เจอกับพวกเพื่อนๆของผมกำลังแดกเหล้ากันอยู่ มีอิหวานกับไอ้นายกำลังง่วนอยู่ที่เตาย่าง ได้กลิ่นหอมๆคล้ายบาร์บีคิว


“เหี้ยเตมาแล้ววววว”ไอ้มิ้นตะโกนดังลั่น พวกเพื่อนๆผมหันมามองกันเป็นตาเดียว ไอ้เอิร์ธรีบเสนอหน้าลุกมาลากผมไปนั่งกลางวงเหล้า


ข้างบ้านไอ้นายจะเป็นพื้นที่กว้างๆครับ ห่างออกไปเล็กน้อยเป็นสระว่่ายน้ำ พวกมันเอาผ้ามาปูลองนั่งที่พื้นหญ้าอีกชั้นนึง


นั่นไม่สำคัญครับ แต่กูสงสัยเอากูมานั่งกลางวงทำไม?! เกือบจะนั่งทับแก้วเหล้าไอ้คิลอยู่แล้ว


“เชิญแถลงการณ์ถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเจ้าค่าาา”


“เล่นอะไรของพวกมึงเนี่ย”


“หยั่มมาาา มึงออกไปส่งน้องตั้งแต่ตอนเย็นแล้วค่ะอิเต แล้วทำไมมึงเพิ่งเสด็จกลับเอาป่านนี้”อิหวานที่ย่างบาร์บีคิวอยู่ที่เตาชี้ไม้บาร์บีคิวมาทางผม


“ก็แม่น้องชวนกูทานข้าวด้วย กูคนดีไงไม่อยากขัดศรัทธา ฮ่าาๆ”


“อิตอแหล!!!”


“กูล่ะสงสารน้องขนมปังจริงๆเล้ยยยย ที่ต้องเจอคนแบบมึงเนี่ยไอ้เต”คนอย่างกูมันทำไมครับไอ้เหี้ยปิง


“นั่นสิ ว่าแต่เป็นยังไงบ้างวะกับการจีบเด็กครั้งแรกก”พูดเสร็จไอ้กานต์มันก็กระดกเหล้าปาก


“เป็นความรักว่ะ”ง่อวววว เสี่ยวมากครับกู


“อี๋ กูละเบื่อออ”พวกมันเขวี้ยงก้อนน้ำแข็งใส่ผม เอ้าาา กูพูดผิดตรงไหนน


พวกเพื่อนๆผมมันก็กวนตีนผมไปงั้นแหละครับบ ความจริงมันแค่หมั่นไส้ที่ผมทิ้งลายเสือมาจีบน้องคนเดียวเท่านั้นเอ้งงงง หลังจากที่มันซักผมอีก2-3คำถามพวกมันก็แยกย้ายกันไปแดกเหล้าต่อ ผมส่ายหน้าด้วยความเอือม


เห้ยจริงดิ!! ลืมทักเฟสไปบอกน้อง!


ไอ้โฟนลูกรักของพ่ออยู่ไหนนน...กดเข้าแอพเฟสไปเจอน้องกำลังออนไลน์รออยู่พอดี


Techin : ขนมปังงงงง


Techin : อาา ไม่อยู่เหรอครับ?


ผ่านมาเกือบ10นาทีแล้วน้องก็ยังไม่ตอบ คิ้วผมเริ่มขมวดเป็นปม ก็ขึ้นออนไลน์อยู่แต่ทำไมไม่ตอบฟะะ


Pang : พี่เตถึงบ้านแล้วเหรอครับ


Techin : ตอนนี้พี่อยู่บ้านไอ้นายมันน่ะ ขนมปังทำอะไรอยู่ครับ?


Pang : เอ๋...ดึกแล้วนะครับ คุณพ่อคุณแม่พี่เตจะเป็นห่วงเอานะครับ…


แล้วขนมปังไม่เป็นห่วงพี่เหรอครับ?...


“ทำหน้าตอแหลนะมึง คุยกับใครวะ”ไอ้คิลจะชะโงกหน้าเข้ามาดู แต่ผมเอนตัวหลบ


“เดี๋ยวนี้มึงมีพิรุจกับเพื่อนเหรอห๊ะ!”


“ขี้เสือกนะมึงน่ะ กูคุยกับขนมปังอยู่”


“โอยยยอิจฉาสัด!!”ไอ้คิลบ่นงุ้งงิ้งตามประสามันแล้วเดินไปช่วยอิหวานย่างบาร์บีคิว


ติ๊งงง


Pang : …………


เห้ย! ลืมตอบแชทน้องงง


Techin : พี่อยู่คอนโดครับ ไม่ได้อยู่บ้าน นานๆทีถึงจะแวะไปบ้าน


Pang : อ่อ


Techin : สนใจมาอยู่คอนโดกับพี่ไหมครับ ^ ^ 


Pang : บ้านปังไม่รวย ไม่มีเงินไปซื้อคอนโดอยู่แบบพี่เตหรอกครับ


หืมมม น้องคิดไปแบบไหนเนี่ยยย


Techin : ไม่ๆๆ พี่ไม่ได้หมายถึงให้ขนมปังมาซื้อคอนโดอยู่ แต่พี่หมายถึงให้ขนมปังน่ะมาอยู่กับพี่ ห้องเดียวกับพี่


Pang : คนบ้าาาา!


“ฮ่าๆๆๆๆๆ”ถึงกับหลุดหัวเราะเลยครับ เดี๋ยวนี้น้องกล้าด่าผมแล้วเหรอเนี่ยย มีการพัฒนาๆๆ


Techin : พี่หยอกกกกกก


Pang : ปังไปทำการบ้านต่อแล้วนะครับ


Techin : ปังๆๆๆๆๆๆๆ


Techin : แบบว่าเอ่อ...พี่ไม่ค่อยเล่นเฟสน่ะ ขอเบอร์ขนมปังได้ไหมครับ เวลาพี่เดินหลงในถาปัตย์จะได้โทรหาขนมปังไง คือพี่ไม่ค่อยคุ้นทางน่ะ


ตอแหลได้อีกกู ไม่คุ้นทางเหี้ยไรล่ะ ก็ไปหาไอ้เคนออกจะบ่อยแต่ทำไงได้ผมคิดเหตุผลอื่นไม่ออกแล้วนิ


Pang : อ่าๆ ได้ครับๆ


โอ้เยสสสสสสสสส


ผมทำการเซฟเบอร์น้องทันที ใส่ชื่อว่าไรดีวะๆๆๆๆๆ อ้อรู้ล่ะะะ


‘ที่รัก’


Pang : ฝันดีนะครับ


Techin : ฝันหวานคร้าบบ ฝันถึงพี่ด้วยน๊าา


สุขใจได้อีกกูวันนี้ ฮ่าๆ เดินไปหาไอ้นายตรงสระว่ายน้ำ มันยื่นแก้วเหล้าให้ผมก็รับมาแล้วกระดกรวดเดียว รสชาติบาดคอได้ใจกูจริงๆ


นั่งกินเหล้าเฮฮากับพวกมันไม่นานในวงเหล้าก็เริ่มล้มหายตายจากกันไปทีละตัว ศพแรกไม่ต้องเดาเลยครับว่าใคร….ไอ้เอิร์ธ


ไอ้เหี้ยนี่แดกเหล้าบ่อยมาก แต่แม่งคออ่อน ไอ้มิ้นที่เป็นผู้หญิงยังไม่กากเท่ามันเลยยยยย ยิ่งดึก ยิ่งเมา พอเมาก็อ้วก อิหวานมันไปคุยกับชักโครกเกือบครึ่งชั่วโมงแล้วก็ยังไม่กลับมา ผมควรโทรเรียกรถมูลนิธิร่วมกตัญญูเลยไหม?


ผมก็ดื่มไปไม่น้อยนะ แต่ผมมันเทพ คอทองแดงง ฮ่าๆ อย่ามาทำหน้าหมั่นไส้ผมสิ ผมเป็นพระเอกของเรื่องนี้นะะ ตอนนี้เริ่มง่วงล่ะขอไปนอนก่อนละกัน ผมมองไปรอบๆ ไม่เจอไอ้มิ้นมันคงเข้าไปนอนในบ้าน ต้องห่วงมันนิดนึงเพราะยังไงมันก็ตัวเมีย เอ๊ย! ผู้หญิง….เออง่วงสัดๆ เริ่มมึนๆแล้วด้วยไปนอนก่อนแล้วกัน






ตื่นมาตอนเช้าปวดหัวนิดๆ ผมขึ้นมานอนที่ห้องไอ้นายครับ ไหนๆก็ตื่นล่ะ อาบน้ำเลยแล้วกัน…


15นาทีสำหรับการอาบน้ำ ตอนนี้ตัวหอมฟุ้งไร้กลิ่นเหล้าแล้วครับ ผมเดินลงมาชั้นล่างเจอไอ้คิล ไอ้กานต์นอนหมดสภาพอยู่ที่โซฟาที่ห้องนั่งเล่น 

แกร๊กก


หันไปมองตามเสียงเห็นไอ้นายเดินลงมาจากชั้นสอง มันน่าจะไปนอนอีกห้องเพราะห้องมันเมื่อคืนผมยึด


“ตื่นเช้านะมึง”ไอ้นายทัก


“เอออ มิ้นกับอิหวานนอนไหน?”


“คงอีกห้อง บ้านกูมีตั้ง4ห้องนะครับเพื่อน”


“เออว่ะกูลืม”ผมเดินออกไปข้างบ้านตรงที่นั่งแดกเหล้ากันเมื่อคืนกะจะเก็บพวกขวดเหล้าที่วางเกลื่อนซะหน่อย แต่ตากลับเหลือบไปเห็นสิ่งมีชีวิตที่นอนอยู่ข้างสระว่ายน้ำ จะบอกว่าข้างสระมันก็ยังไงอยู่นะ เพราะท่อนบนมันเกยอยู่ขอบสระ แต่ท่อนล่างมันอยู่ในสระ...ไอ้เอิร์ธเจ้าเก่าเองครับ


นี่มึงเมาจนขนาดลงไปนอนในสระเลยเหรอวะไอ้สัด!


“ไอ้เหี้ยเอิร์ธตื่นๆ”ลองเอาตีนสะกิดมันเผื่อมันจะตื่น...แต่ก็ไม่ครับ


ตู้มมมม


“เฮือกกกก ใครรร ใครมันบังอาจถีบกู!!”


“กูเอง”


ตื่นเต็มตาไหมล่ะมึง สภาพดูทุเรศน่าสมเพชกว่าไอ้พวกที่นอนตายอยู่ที่ห้องนั่งเล่นอีกครับ ว่าจะเก็บพวกขวดเหล้าไปทิ้งซะหน่อย แต่ขี้เกียจล่ะ วันนี้วันเสาร์ไม่รู้จะไปไหนต่อดี กลับคอนโดก็น่าเบื่อ กลับไปก็คงไปนอน จะไปเดินห่างก็คงไม่พ้นๆเดินๆไปคงได้เจอพวกคู่ควงของผมอ่ะ ตั้งแต่จีบขนมปังผมเป็นเด็กดีครับ ไม่วุ่นกับพวกที่เคยๆเอากันอ่ะ


ไปไหนดีล่ะกู….


ไปบ้านน้องดีไหมวะ...ไม่ได้ๆเดี๋ยวคุณแม่น้องจะยิ่งสงสัยเอาว่าทำไมผมต้องไปหาน้องบ่อยๆทั้งที่เป็นรุ่นพี่คนละคณะ


กลับบ้านแล้วกัน


คิดได้ดังนั้นผมก็เดินกลับเข้าไปในบ้าน เดินขึ้นไปชั้น2ห้องไอ้นาย ไปหยิบพวกุญแจรถ กระเป๋าตังค์ โทรศัพท์


“ไปไหนวะ”ไอ้ปิงเดินออกมาจากในครัว ท่าทางมันคงเพิ่งตื่นเพราะหัวมันยังยุ่งๆอยู่เลย


“ว่าจะกลับบ้านว่ะ”


“เออๆขับรถดีๆมึง”แล้วมันก็เดินมึนๆไปนอนแหมะอยู่ที่โซฟาข้างๆซากไอ้กานต์






รถผมแล่นเข้ามาในหมู่บ้านของมหาเศรษฐี สถานที่ที่มีแต่คฤหาสน์หลังใหญ่ๆหนึ่งในนั้นคือบ้านผมเอง บ้านผมทำธุรกิจเกี่ยวกับการนำเข้ารถยนตร์ เน้นไปที่พวกซูเปอร์คาร์ แล้วก็มีธุรกิจเกี่ยวกับเพชรอีกอย่างที่เป็นของคุณแม่ ขับมาจนถึงบ้านหลังหนึ่งที่ล้อมรอบไปด้วยรั้วขนาดใหญ่ ความสูงของรั้วทำให้ยากที่จะมองเห็นตัวบ้าน รั้วค่อยๆเปิดเมื่อรถผมจอดอยู่ที่หน้าประตู จากประตูจนถึงตัวบ้านนี่ระยะห่างเกือบกิโลเลยครับ ผมพูดเว่อร์ไปไหม? ฮ่าๆๆ บ้านผมต้นไม้เยอะครับ เพราะคุณแม่ท่านเป็นคนชอบต้นไม้ 


เอารถไปจอดที่โรงรถเสร็จก็เดินเข้าไปในบ้าน บ้านเงียบแปลกๆ หายไปไหนกันหมดวะ…


“ป้าน้อยครับบบ”ป้าน้อยเป็นหัวหน้าแม่บ้านของบ้านผมเอง แล้วก็เป็นคนที่เลี้ยงผมมาตั้งแต่ผมเล็กๆแล้วด้วย


“จ๋าาา อ้าวววคุณเต!!”ป้าน้อยวิ่งมาจากหลังบ้านแล้วทำหน้าตกใจเมื่อเจอผม


“ป้าเกือบจะลืมไปแล้วนะคะเนี่ยว่าคุณเตยังมีชีวิตอยู่!”อ้าวป้าาา


“คุณพ่อคุณแม่ไม่อยู่บ้านเหรอครับ ทำไมบ้านเงียบๆ”


“คุณผู้หญิงอยู่ในสวนค่ะ คุณจะไปไหมคะ?”


“ไปครับไปๆๆ”


ผมเดินตามป้าน้อยเข้ามาในสวน คือสวนตรงนี้จะมีดอกไม้เยอะมาก มีศาลาเล็กๆนั่งด้วย เป็นศาลาที่ยื่นออกไปในสระเล็กๆ มีปลาคราฟว่ายไปว่ายมาอยู่20กว่าตัว มองเข้าไปที่ศาลาเจอคุณแม่ของผมท่านนั่งจิบอิชิตันอยู่ครับ ฮ่าๆๆ ฟังไม่ผิด แม่ผมจิบอิชิตันอยู่ ท่านบอกถึงบ้านเราจะรวยแต่ก็ไม่ได้ห้ามเรื่องที่จะลุ้นโชคของคุณตัน ฮ่าาา 


“คิดถึงจังเลยยยยย”ผมเข้าไปกอดแม่ ท่านตกใจเกือบจะทำแก้วที่บรรจุน้ำอิชิตักหกไปแล้ว


“จำทางกลับบ้านได้ด้วยเหรอ?”


“โธ่แม่ดูพูดเข้าาา”


“แม่พูดเรื่องจริงย่ะะ แล้วนี่นึกยังไงกลับบ้านหืมม”จิบอิชิตันเข้าไปอีกอึกนึง


“อยู่คอนโดแล้วเบื่อๆเลยกลับบ้านอ่าา”เอาหัวถูที่แขนแม่อย่างอ้อนๆ หัวไปกระแทกโดนแก้วด้วย แม่ผมนี่เกือบฟาดด้วยขวดอิชิตันที่วางอยู่ใกล้ๆ


“ดีแล้วที่กลับมาบ้านบ้าง ป๊าเตถามหาอยู่รู้ไหมเนี่ย”


“ถามหาผม?”


“เอออจ๊ะ เตให้ป๊าหาอะไรให้รึเปล่า เพราะตอนป๊าถามหาเตเห็นถือเอกสารอะไรสักอย่างอยู่ด้วย”เอออออออลืมไปเลยยยย


“งั้นป๊าอยู่บ้านไหมครับแม่..”


“อยู่ในห้องทำงานนู้นนน นั่งดูดราก้อนบอลอยู่”อย่าไปเชื่อแม่ผมนะครับ ป๊าผมอายุปูนไหนแล้วจะให้มานั่งดูการ์ตูน ไม่ใช่ล่ะๆ


“งั้นเตไปหาป๊าก่อนนะๆๆ”กำลังจะลุกขึ้นแต่โดนฝ่ามือพิฆาตของแม่ตบกะโหลกมาก่อน กูทำไรผิดดดดด


“แม่อ่ะะะ ตีเตทำไมมม”โวยสิครับบบ


“ลุกระวังๆ มันจะโดนอิชิตันแม่ แกจะเอาทองคุณตันไหมมม!!”คุณแม่ผมเป็นคนตลกครับ ทุกคนคิดเหมือนผมไหม…..


ก๊อกๆ


“ป๊าาาาาาาาาา เปิดประตูนี่คือการปล้นนน”


“ถ้าเป็นโจรเปิดเข้ามาเลย แต่ถ้าเป็นลูกกูมึงไม่ต้องเข้ามา”นี่ผมกลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่พ่อแม่ไม่ต้องการแล้วเหรอครับ คนหล่อจะร้องไห้ กระซิกๆ


ผมเปิดประตูเข้าไปเจอป๊ากำลังยกอิชิตันกระดกอยู่ครับ -  -  ได้ยินเสียงทีวีด้วยหันไปมอง….ไม่ใช่ดราก้อนบอลครับแต่เป็นสไปเดอร์แมน...เจริญจริงๆครอบครัวกู หรรษาไหมล่ะ นี่ครอบครัวนักธุรกิจหรือตลกคาเฟ่


“ไหนที่เตให้ป๊าช่วยอ่ะเอามาๆๆ”ป๊าโยนซองใส่เอกสารสีน้ำตาลมาให้ครับ...แล้วกระดกอิชิตันต่อ


“นี่ป๊าก็ลุ้นทองคุณแบบแม่อ่อ?”


“แม่มึงแหละบังคับกูกิน บอกไม่หมดลังนึงให้ไสหัวออกจากบ้าน”ป๊าพูดพร้อมกับพยักเพยิดมาที่ข้างโต๊ะทำงาน เจอลังอิชิตันวางอยู่จริงๆด้วยครับ ฮ่าาาา ทำไมกูฮาาาา


“งั้นเตไปแล้วนะๆๆ”


“ไปไหน?”เกือบจะถึงประตูอยู่แล้ว อีกนิดเดียวว


“ไปห้องเตสิ ห้องที่บ้านนี่แหละะะ วันนี้นอนบ้าน”ผมบอกป๊าก่อนจะรีบออกจากห้อง ขืนอยู่นานกว่านี้ได้ช่วยป๋ากินอิชิตันแน่ๆ 


อยากรู้ไหมครับว่าเอกสารในมือผมคืออะไร…..



‘ป๊า….เตมีเรื่องให้ป๊าช่วยหน่อย’


[อะไร]


‘ช่วยหาประวัติคนให้หน่อย’


[โรนัลโด้เหรอ มึงเปิดกูเกิ้ลสิ]


‘ไม่ช่ายยยยยยยย’


[ใคร?]


‘ปรมินทร์ สหะบดินทร์ ชื่อเล่นขนมปัง’








to be con.


มาลงดึกไปไหม?


คือเราจะไปทริปถ่ายภาพที่ประจวบจนถึงวันที่16นะคะ ดังนั้นอาจมาอัพอีกทีวันที่16

ไม่ก็17ช่วงดึกๆ จึงแจ้งมาเพื่อทราบบบ  













ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 77 ครั้ง

612 ความคิดเห็น

  1. #546 Nuprem (@7757155) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 20:44
    ชอบครอบครัวนี้น่ารัก ตลกกันทั้งบ้านเลยนะ55555
    #546
    0
  2. #457 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 14:14
    ครอบครัวสุขสันต์^^
    #457
    0
  3. #432 Noey_y (@Noey_y) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:43
    ชอบคุณพ่อ 5555
    #432
    0
  4. #333 imavikur (@rayfa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 15:21
    เอาประะวัติไปทำไร~~~~
    #333
    0
  5. #293 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 22:59
    ทำไมพี่เตอยากรู้ประวัติน้องขนมปังล่ะ
    #293
    0
  6. วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 16:35
    ครอบครัวหรรษาที่แท้จริง55
    #283
    0
  7. #252 No Caption1428 (@pinnarat1428) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 00:09
    ครอบครัวสายฮาของแท้555+
    #252
    0
  8. #238 wslloogpa (@wslloogpa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 01:14
    โอ้ย จะฮาไปไหน ตั้งแต่เตชินก้าวขาเข้าบ้านนี่ เค้ายังไม่หยุดหัวเราะเลย 5555
    #238
    0
  9. #141 DSM41 (@daosaowalak) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 21:07
    ขีดเส้นใต้ ครอบครัวนักธุรกิจที่รวยมาก ?
    #141
    0
  10. #67 0615161716 (@0615161716) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 18:54
    เป็นครอบครัวที่ตลกดี555
    #67
    0