แ ส น รั ก (Yaoi/Boy's love)

ตอนที่ 44 : ตอนที่43

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,381
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    17 มี.ค. 61

ตอนที่43



วันนี้ฝนตกอากาศอบอ้าว

“อย่าลืมไปจับกลุ่มทำงานตามที่อาจารย์สั่งนะ แล้วก็อย่าลืมว่าส่งก่อนไฟนอลล่ะ วันนี้พอแค่นี้”

“คร้าบบบบบบ”

แทบจะเลื้อยไปกับโต๊ะ ง่วงฉิบหายแต่ต้องถ่างตามองสไลด์ เนื้อหาบทนี้ค่อนข้างยากถ้าไม่ตั้งใจฟังอาจารย์แม่สอนก็อาจจะงง ผลลัพธ์ของความงงก็คือเกรดD ไม่ก็F

“ไอ้ห่าฝนตกแต่เสือกร้อน เร่งแอร์หน่อยเฮ้ยยยยย”ใครสักคนนึงโวยวาย

“อาจารย์แม่อุตส่าปล่อยก่อนเวลา แต่บุญบาปค่ะฝนเสือกตก แล้วกูจะออกไปแรดยังไง!”

“ผู้ชายในห้องเยอะแยะมึงเลือกเอาสักคนเลยอิหวาน”

“งั้นกูของจองอิเตนะคะ กูรักเงินมัน”

“แล้วหน้าตาล่ะ?”

“พอไปวัดไปวาได้”

“อย่างกูไม่หล่อแล้วใครจะหล่อ”ผมยักคิ้วกวนตีนใส่อิหวาน วันนี้มันมาเรียนหน้าสดครับเพราะตื่นสาย

“ค่ะ มึงหล่อ มึงรวยยย แต่ลีลาเด็ดไหมอันนี้ไม่รู้ ขอกูลองก่อนได้ไหม คริคริ”

“คริพ่อง กวนตีนนะมึงอะ...แต่ถ้าอยากรู้ให้ไปถามขนมปัง”

“ฮิ้ววววว”

“กูเกลียดดดดดด”

ผมยักไหล่ให้กับเสียงโห่ของเพื่อนในห้อง ถึงจะเลิกคลาสแล้วแต่เพราะฝนตกทุกคนเลยพร้อมใจกันอยู่ในห้องเรียนต่อ ก็อย่างว่าแหละฝนตกจะให้ออกไปไหนได้

“งั้นเอางี้เรามาคุยเรื่องกีฬาสานสัมพันธ์ดีไหม”

“กีฬาไรวะ”ไอ้เอิร์ธถามด้วยหน้างงๆ

“กีฬาสานสัมพันธ์วิศวะไงมึง ปีนี้มหาลัยเราเป็นเจ้าภาพนะเว้ย อย่าบอกนะว่าลืม”ไอ้เตยทำหน้าดุ มันกวาดสายตามองเพื่อนทุกคน

“เออลืม”อ่า อันนี้เสียงกูเอง

“อิดอก!”ไม่ต้องพร้อมใจกันด่ากูขนาดนี้ก็ได้ครับบ

“เพิ่งผ่านตลาดนัดมหาลัย เพิ่งผ่านมิดเทอม แล้วนี่ยังมีกีฬาสานสัมพันธ์อีก ฮืออออ ฆ่ากูทีT^T”ไอ้ปิงถึงกับลงไปกลิ้งกับพื้น เออก็จริงอย่างมันว่า ดูกิจกรรมแม่งเยอะสัสๆอะ 

“มึงคะ มันไม่ได้ยากเย็นค่ะ แค่แข่งกีฬากันเองพอวันสุดท้ายก็มีกินเลี้ยง ก็แบบทุกปีอะแค่ปีนี้เราเป็นเจ้าภาพ กีฬาทุกประเภทแค่มาแข่งที่มหาลัยเรา”

“เออก็ดีนะอาหารตาเยอะ”

“ไม่ค่อยจะเท่าไหร่เลยนะมึงไอ้กานต์”

“นานๆทีน่า”

“เหรอออ”

“เออแล้วต้องมีประชุมอะไรไหมวะ?”ผมถามไอ้เตยที่น่าจะรู้เรื่องกิจกรรมนี้มากที่สุด

กีฬาสานสัมพันธ์วิศวะมันจัดขึ้นทุกปีครับอยู่ที่ว่ามหาลัยไหนจะได้เป็นเจ้าภาพ แล้วเจ้าภาพปีที่แล้วก็ส่งธงต่อให้มหาลัยผมซึ่งนั่นหมายความว่าปีต่อไปมหาลัยผมคือเจ้าภาพในการจัดกิจกรรมนี้ ซึ่งก็คือปีนี้นี่แหละ

งานมันไม่ได้ยุ่งยากอะไรแบบที่ไอ้เตยบอกเพราะไม่ต้องจัดซุ้มไม่ต้องจัดการแสดง แค่แข่งกีฬาเพื่อกระชับมิตรเฉยๆ เป็นกีฬาสานสัมพันธ์ที่สร้างความสามัคคี...แต่ก็มีตีกันทุกปี - -

เลือดเด็กเกียร์มันร้อน

“ใครถนัดกีฬาประเภทไหนก็ลงเป็นตัวแทนแข่ง ไม่น่าจะต้องประชุมอะไร อาจจะแค่มีประชาสัมพันธ์บอกว่าต้องไปสมัครลงแข่งตรงไหนอะไรแบบนี้...”ไอ้เตยอธิบายงานกีฬาสานสัมพันธ์ต่อไปในขณะที่ผมปลีกตัวออกมาคุยกับไอ้นาย

“มึงลงบาสเหมือนเดิมใช่ไหม”ไอ้นายถามหน้าเครียดๆ

“เออ”

“มึงรู้ใช่ไหมว่าไอ้กราฟก็ลง”ไม่รู้สิแปลก ปีที่แล้วเกือบต่อยกันกับไอ้กราฟกลางสนามดีที่อาจารย์มาล็อคไว้ทัน แม่งแพ้แล้วพาลฉิบหาย มหาลัยผมกับมหาลัยมันเสือกเก่งบาสทั้งคู่อีก แล้วไอ้กราฟเนี่ยก็เสือกเรียนวิศวะอีก 

“มันแพ้เราสองปีติดกันแล้วนะ มึงว่าปีนี้มันจะมีเล่นตุกติกไหมวะ”

“ถ้ามีกูจะเหยียบหน้ามันกลางสนามเลย”

“ไอ้สัสใจเย็น”

“มึงใจเย็นตายห่าล่ะลากกูออกมาคุยแบบเนี้ย”

“คุยไรกันอะ”ไอ้เอิร์ธโผล่หัวมาคั่นกลางระหว่างผมกับไอ้นาย เนี่ยยยทำไมขี้เสือกกก

“คุยเรื่องกีฬา มึงจะลงอะไร”ผมผลักหัวมันออกก่อนจะถาม

“กูต้องลงด้วยอ่อ?”

“โธ่ไอ้ห่าเอิร์ธมึงจะเป็นกองเชียร์ทั้งชาติรึไงวะ”

“อ้าวไม่ได้เหรอ”ดูความกวนตีนมัน แต่เป็นกองเชียร์ก็เหมาะกับมันดี ให้ไปเล่นกีฬาเดี๋ยวร้องไห้งอแงจะลำบากไอ้คริต ผมกับไอ้นายลงบาสทุกปีส่วนไอ้กานต์กับไอ้คิลมันลงบอลครับ ฝีตีนดีเยี่ยมจนติดนักบอลมหาลัยตั้งแต่ปี1 ส่วนผมกับไอ้นายก็โดนเรียกไปทาบทามแต่พวกผมสองคนขอบาย อยากเล่นเพื่อความสนุกมากกว่าไปแข่งแบบจริงจัง

“โอเคตามนี้เนอะ เดี๋ยวมีอะไรเพิ่มเติมกูกับหวานจะมาแจ้งให้ทราบ โอเค๊?”

“เอออออ”

ปิดการประชุมย่อยเรื่องกีฬาสานสัมพันธ์วิศวะ

“ฝนยังไม่หยุดเลยอะ จะออกไปข้างนอกยังไงว๊า วันนี้กูกะไปเดินเล่นแถวๆตึกแพทย์นะเนี่ย”อิหวานหน้างองุ้มก่อนจะหันไปคุยเรื่องเครื่องสำอางกับไอ้มิ้น 

ผมร้อนจนต้องถอดเสื้อช็อปพาดไว้กับเก้าอี้ เพื่อนคนอื่นก็เริ่มทำตามมั่ง วันนี้อากาศมันร้อนจริงๆถึงจะเปิดแอร์แล้วแต่ก็ยังร้อนอยู่ นอกหน้าต่างมองอะไรไม่เห็นเลยเพราะความแรงของสายฝน 

อากาศแบบนี้ก็กลัวว่าจะมีเด็กน้อยไม่สบายนี่สิ

เด็กน้อยขนมปังของผม




กราบขอบพระคุณฝนฟ้าอากาศที่หยุดตกตอนเที่ยงเป๊ะ พวกผมนี่หลับกันไปได้สามตื่น พื้นด้านล่างใต้ถุนอาคารน้ำเจิ่งนองเพราะพี่ฝนแกตกนานหลายชั่วโมง ได้ยินไอ้คิลมันบอกว่าจะหาเรือมาพาย

“หิวว่ะกินไหนดี?”คำถามนี้เป็นของไอ้เอิร์ธที่ลูบพุงด้วยความหิว 

“กินในมอเหอะขี้เกียจขับออกไปกินข้างนอก ฝนเพิ่งหยุดแบบนี้น้ำท่วมถนนข้างนอกแน่ๆ”ขนาดมหาลัยผมต้นไม้เยอะก็ยังไม่รอด มีน้ำขังอยู่หลายแห่งเพราะระบายไม่ทัน มันต้องมีรองเท้าชุ่มน้ำอะเพราะไม่ว่าจะเดินไปไหนก็ต้องลุยน้ำ ไนกี้ลูกพ่อ...

“ไอ้เตมึงจะไปรับขนมปังรึเปล่า?”

“ไม่ต้องๆเมื่อกี้ไอ้คริตไลน์มาบอกว่าเดี๋ยวมาหา มันจะพาน้องปังมาด้วย”ไอ้เอิร์ธว่า ในมือก็กดยุกยิกอยู่กับโทรศัพท์คาดว่าคงกำลังคุยไลน์กับแฟนมันอยู่

“งั้นไปกินที่ไหนดี? แต่ไม่ไปโรงอาหารนะกูว่าน้ำท่วมเฉอะแฉะกูไม่ชอบ”

“ร้านนมปั่นข้างมอไหมล่ะ ไม่ไกลด้วย”ถึงจะไม่ได้อยู่ในมหาลัยแต่ร้านมันก็ไม่ไกล จัดว่าใกล้คณะผมมากๆด้วย

“งั้นตามนั้น ไอ้เอิร์ธมึงไลน์บอกไอ้คริตด้วยนะ”

“เค”

ผมลุยน้ำนิดหน่อยเพื่อไปขึ้นรถที่จอดไว้ใต้ต้นไม้ที่ประจำ มีรถผมกับไอ้กานต์ที่จอดใกล้สุดเลยแบ่งๆกันไป ส่วนพวกสาวๆพอออกจากห้องได้เขาก็ไปช็อปปิ้งกันแล้วครับ ดีล่ะสบายหูขี้เกียจฟังพวกมันบ่น

“ไอ้เตแลมโบมึงล่ะ”ไอ้เอิร์ธถามในตอนที่ผมกำลังออกรถ ไอ้กานต์ขับนำไปแล้ว

“ไว้บ้านแล้ว”

“อ้าวทำไมละ?”

“คันนี้พื้นที่ใช้สอยเยอะกว่า”

“หืม?”

“หันไปดูเบาะหลัง มึงเห็นหมอนผ้าห่มตุ๊กตากับพวกเสื้อผ้าไหม กูเอาติดรถไว้ให้ขนมปังเผื่อกรณีฉุกเฉิน”ถ้ามองดีๆก็จะเห็นของเล่นกับอาหารของนมสดด้วย

“เอาโล่แฟนดีเด่นไปเลยไอ้เต”ไอ้คิลกับไอ้นายไปรถไอ้กานต์ดังนั้นรถผมเลยมีไอ้เอิร์ธติดสอยห้อยตามมา ได้ตัวพูดมากมานั่งด้วย...

“แฟนกูทั้งคนเนอะ”

“ยอมแล้วววว”

“มึงก็ทำตัวดีๆอย่างอแงมาก ไอ้คริตมันตามใจมึงจะตาย ต่อให้อยากได้ดวงดาวมันก็หามาให้มึงได้”

“ไม่ต้องมาสอนกูเลย”

“หึ ไอ้คริตมันหล่อนะเว้ย งอแงมากไประวังมันไปหาคนอื่น คราวนี้ต่อให้ร้องไห้จนน้ำตาเป็นสายเลือดมึงก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว”ผมเอื้อมมือไปขยี้ผมไอ้เพื่อนตัวเล็กข้างๆ ไอ้คริตมันรักไอ้เอิร์ธจะตายไม่มีทางนอกใจหรอก แต่ที่บอกมันไปแบบนั้นก็เพราะอยากให้มันงอแงให้น้อยลง ผมสังเกตนะว่าบางทีมันก็ไม่ได้ตั้งใจจะงอแงใส่ไอ้คริตหรอก แต่เป็นเพราะมันเรียกร้องความสนใจจากแฟนมัน ยิ่งเห็นแฟนตามใจยิ่งเอาแต่ใจอะ เด็กชะมัด

“เอ้าถึงแล้ว ลงไปชิ่วๆ”

“สัสไล่กูเหรอ อ๊ะคริตมาแล้ว ไอ้คริตตตตตต”เสียงนี่ไปก่อนตัวอีกปิดรถกูยังไม่สนิทเล้ยย

ผมจัดการล็อครถให้เรียบร้อยก่อนจะสาวเท้าเข้าไปหาคนตัวเล็กที่คุยจ้อไม่หยุดอยู่กับไอ้คิล ไม่รู้ไปอารมณ์ดีมาจากไหนยิ้มซะกว้างเลย น่ารักเกินไปจนคนแถวนั้นยังสะกิดกันให้มอง

“ฟอดด”

“....พี่เต”

“ครับผม”เดินเข้าไปขโมยหอมแก้มเนียนจนขนมปังหันมาทำปากแหลมใส่

น่ารักอะ

“ต่อหน้าต่อตากูเลยนะไอ้ห่า”ไอ้คิลเบ้ปากใส่

“หาสักคนสิ”

“แหมๆถึงกูจะโสดแต่กูไม่ว่างนะครับเพื่อนนนน”

ผมโอบไหล่น้องแล้วพาเดินเข้าไปในร้าน เบื่อจะฟังไอ้คิลมันโม้ ภายในร้านคนไม่เยอะอย่างที่คิดไว้ เข้ามาก็เจอไอ้ธันก่อนเลย หายหน้าหายตาไม่ได้เจอกันนานมาก

“พี่ธันสวัสดีครับ”น้องยกมือไหว้ไอ้ธัน 

“อ้าวหวัดดีๆ โหไม่ได้เจอกันนานตัวยังเท่าเดิมเลยนะน้องปัง”

“ฮือออ”ไปพูดเรื่องส่วนสูงกับเขาไม่ได้เลยนะเนี้ยฮ่าๆ

“ไม่เอาไม่ทำแก้มป่อง”ผมจิ้มแก้มน้องเบาๆ ส่วนไอ้ธันก็หัวเราะชอบอกชอบใจ

เพิ่งสังเกตว่าไอ้พวกในร้านส่วนใหญ่เป็นเด็กคณะวิศวะ พอพวกผมเข้ามาก็ออกปากทักทายกันอย่างสนุกสนาน มีทั้งเพื่อนร่วมรุ่นและไอ้พวกรุ่นน้อง

“พาแฟนมาอวดเหรอมึงไอ้เหี้ยเต”ไอ้สกายเพื่อนในคณะผมเอ่ยแซว จะว่าไปตั้งแต่น้องทักไอ้ธันเสร็จก็โดนโห่แซวตลอด เอาซะน้องอายไปเลยจนต้องเกาะเสื้อผมแน่น

“หุบปากไปเลยพวกมึง ป่ะไปนั่งตรงนู้นกัน”ขยี้ผมคนที่ยืนเกาะผมแน่น ก่อนจะจูงมือไปนั่งในส่วนของโต๊ะที่ว่าง

“พี่เตครับพี่หวานกับพี่มิ้นล่ะ”

“ไปช็อปปิ้งงง”ไอ้เอิร์ธตอบแทนผม

“สั่งอะไรก็จดแล้วไปยื่นให้พี่หน้าเคาว์เตอร์นะหนุ่มๆ”

“คร้าบบบบ”

“หนาวไหม”ก้มหน้าลงไปถามคนที่ตัวเตี้ยกว่า แต่น้องส่ายหน้าปฏิเสธ

“ไม่ครับ”

เพราะนั่งข้างกันเลยรู้ว่าเสื้อนักศึกษาของน้องมันชื้น แล้วแอร์ในร้านก็ค่อนข้างเย็น ผมเลยถอดเสื้อช็อปที่ใส่อยู่ออก ก่อนจะสวมให้กับคนตัวเล็กที่นั่งอยู่ข้างๆ

“พี่เตปังไม่เอาครับปังไม่หนาว”

“หนูอย่าเถียงพี่”

“งือออ พี่เตใส่เสื้อกลับไปคืนเลย”

“ไม่ครับ”

“ผู้หญิงโต๊ะนู้นมองพี่เตด้วย ไม่เอาอะปัง.... พี่เตใส่ช็อปเหมือนเดิมเลย”น้องทำท่าจะถอดเสื้อช็อปผมออกแต่ผมรวบกอดน้องไว้แน่น

“หึงเหรอ”

“…….”ไม่ตอบนะแต่แก้มนี่แดงน่าฟัดฉิบหาย

“หรือว่าหวง?”

“……..”

“ให้เค้ามองไปสิ อีกอย่างพี่ไม่ได้โป๊สักหน่อยยังมีเสื้อยืดอยู่”ขนมปังเม้มปากที่โดนขัดใจ

โอยยย หึงแล้วน่ารักกกก

“ยิ้มเร็ว ไม่ยิ้มพี่จูบนะ”

“แค่กๆ โปรดรู้ไว้ว่าพวกกูยังนั่งอยู่ตรงนี้”

“อ่า....”คราวนี้น้องตาโตคงเพราะลืมไปว่าไม่ได้อยู่กับผมแค่สองคน หึๆ ดูดิ่เขินจนต้องซุกหน้าที่อกผมอะ

“อยากได้น้องปังไปเลี้ยงที่บ้านจังเลย”

“สัสกานต์”

“ไอ้เตอย่าเกรี้ยวกราดกับเพื่อนกับฝูง”

“พวกมึงนี่นะ พอๆเลิกแซวได้แล้วน้องเขิน โอ๊ยปังอย่ากัดพี่”

“แง่งงง”สงสัยลูกแมวผมจะเขินหนัก 




“แฟนคร้าบบบบ”ผมทิ้งตัวลงกอดคนที่นอนคว่ำอ่านอะไรสักอย่างอยู่ในไอแพด ปากก็จุ๊บลงที่ใบหูเล็กไม่หยุด

“อื้ออ ปังหนัก”

“หนูทำอะไรอยู่อะ”เห็นอ่านตั้งแต่มาถึงคอนโดล่ะ

“หืมมม”

“เอ่อ..คือว่า ปังอ่านฟิคอยู่ครับ”

“มันคือ?”

“เป็นฟิคของพี่เตกับปังเอง ดาด้าเอามาให้อ่าน ดาด้าบอกว่าเป็นเรื่องที่แอดมินเพจพี่เตน้องปังแต่งเองครับ”มันมีอะไรแบบนี้ด้วยเหรอวะ จากที่จะอ้อนน้องผมเลยเบียดตัวลงไปนอนข้างๆขนมปัง ตาก็จ้องมองที่หน้าจอไอแพดที่เปิดหน้านิยายค้างไว้

“เอามือปิดทำไมอ่า....”ผมยู่ปากใส่คนที่เอามือปิดหน้าจอไอแพด อะไรอ่าผมก็อยากอ่านนะ

“พี่อยากอ่านด้วย หนูเอามือปิดแบบนี้พี่จะอ่านได้ยังไง นั่นไอแพดพี่นะ ขอพี่เตอ่านด้วยน๊า”แค่อยากอ่านไอ้ฟงไอ้ฟิคนั่นด้วยแต่ทำไมน้องต้องทำตาลุกลี้ลุกลน

“งั้นพี่เตอ่านไปคนเดียว ปังจะไปนอนแล้ว”

“หนูอย่ามาตลกนี่เพิ่งสองทุ่มเอง”ผมโอบไหล่น้องแล้วกระชับไว้แน่น

“ไหนขอพี่อ่านด้วย”

ผมกวาดสายตามองตัวหนังสือมากมายหน้าจอไอแพด....อืม ผมรู้แล้วว่าทำไมน้องถึงไม่อยากให้ผมอ่านด้วย

“อ๊า พะ...พี่เต ตรงนั้นปังอึ่ก..อื้ออ เสียว”

“พี่เต!”

“ฮ่าๆ พี่แค่อ่านตามในนิยายไง”ก็ไอ้ที่น้องกำลังอ่านอยู่น่ะมันเป็นฉากที่ผมกับน้องกำลังจึกๆกันน่ะสิ โอ้โหน้องโคตรร้อนแรงอะ ฉากนี้เผ็ชเว่อออร์

“ซี๊ดดด เอ้าท์ดอว์ด้วยยย ไม่ธรรมดาๆ”ติดต่อแอดมินให้มารับรางวัลที่ผมหน่อยครับ จัดว่าเด็ดจริงๆ

“หนูทะลึ่งป่ะเนี่ยมาแอบอ่านคนเดียว”

“ม...ไม่ใช่!”เอ้า เขินแล้วขึ้นเสียงเฉยเลย

“ตัวจริงกับในฟิค ใครเด็ดกว่ากัน?”ผมยักคิ้วให้คนตัวเล็กที่แทบจะเอาหน้ามุดโซฟาอยู่แล้ว

“หมายถึงอะไรเล่า”น้องว่าเสียงเบา

“เซ็กส์ไง พี่กับในฟิคใครเด็ดกว่ากัน ผลั่วะ”

“พี่เต!”

“โอ้ยยย ทำไมต้องลงไม้ลงมือเนี่ยหืมมมมม”หมั่นไส้จนต้องอ้าปากงับคอขาวๆให้ขึ้นรอยช้ำ หูยน้องตีมากลางหน้าผากผมเลย ดีนะไม่แตก

“เอาไปอ่านคนเดียวเลยปังจะไปให้อาหารนมสดแล้ว”ขนมปังฟึดฟัดก่อนจะลุกออกไป ไม่วายกระแทกไอแพดใส่อกผมเต็มๆด้วย ผมผิดอารายยยย




ตุบ ตุบ

เสียงลูกบาสกระทบพื้นดังไปทั่วโรงยิม พวกผมซ้อมกันมาได้สามสี่วันแล้วครับหลังจากที่ไปลงชื่อกันที่ไอ้เตย ไอ้คิลไอ้กานต์ก็แยกไปซ้อมบอล เหลือผมกับไอ้นายที่ลงเล่นบาสเลยมาซ้อมกันที่โรงยิม บางวันก็เปลี่ยนบรรยากาศไปซ้อมที่สนามบาสกลางแจ้งที่ติดกันกับสนามบอล

“เหนื่อยเชี่ยๆ”

“หอบจนลิ้นห้อยเลยกูเนี่ย”

“ลิ้นมึงห้อยมานานแล้วไอ้ฟายยยย”

“มึงต่อยกับกูเลยไหมมม”

ผมหัวเราะให้กับภาพที่ไอ้เพื่อนสองคนมันวิ่งไล่เตะกัน ตอนนี้เป็นช่วงพักครับหลังจากที่ซ้อมกันยาวตั้งแต่เลิกเรียน ผมเดินเข้าไปหาไอ้นายก่อนจะโยนขวดน้ำให้มัน ไอ้นายยกนิ้วโป้งให้เหมือนจะบอกว่าทำได้ดี

“ไม่ได้เล่นนาน พอกลับมาเล่นเหมือนร่างกายกูจะแตกเลย”ลงไปนอนแผ่ที่พื้นเพื่อให้ไอ้นายเชื่อว่าผมเป็นอย่างที่พูดจริงๆ วันนี้ไม่เท่าไหร่นะแต่วันแรกอะสาหัสเลย ซ้อมไปได้ไม่ถึงชั่วโมงต้องวิ่งไปอ้วกที่ห้องน้ำ เหนื่อยสัสๆเหมือนหายใจไม่ทัน ปวดเนื้อปวดตัวจนต้องให้ขนมปังนวดให้ทั้งคืน

“ซ้อมกันมาก็ตั้งหลายวันแล้วปรับตัวได้รึยังล่ะ”

“เริ่มได้ล่ะ แต่วันนี้เหนื่อยไง ต้องการกำลังใจฉิบหาย”

“ไอ้เหี้เต! มีเด็กน่ารักมาหาโว้ยย!”

พอพูดถึงกำลังใจ กำลังใจก็มาหาเลย

ขนมปังยกมือไหว้ทุกคนในสนามบาสซึ่งส่วนมากก็จะเป็นพวกวิศวะปี2กับปี3 ไอ้พวกห่านี่ก็เต๊าะแฟนผมตลอดอะ บางทีวิ่งเข้าไปกอดด้วย อยากเดินเข้าไปต่อยมากแต่พอเห็นหน้าช็อคๆของน้องก็อดขำไม่ได้

“มีขนมมาฝากพี่ๆไหมคะคนดี”ไอ้โอ๊ตเป็นคนแรกที่วิ่งเข้าไปหาน้อง ตกลงแฟนน้องนี่มึงรึกูวะไอ้เชี่ยโอ๊ต

“ขนมไม่มี แต่วันนี้ปังซื้อน้ำมาให้ครับ”

“ว๊ายยย น่ารักจังเลยย ไหนมากอดหน่อยยย”

“หยุดเลยมึง เดี๋ยวจะโดน”ผมเดินเข้าไปผลักหัวไอ้โอ๊ตก่อนจะยกตีนให้มันเป็นเชิงขู่

“หวงแม้กระทั่งกับเพื่อนกับฝูงงง”

“กับแมวมันยังหวงเลย”ไอ้นายว่าอย่างขำๆ

“เป็นเอามากกกก”ไอ้โอ๊ตเบ้ปากก่อนจะดึงถุงในมือน้องไปถือ

“พี่เอาน้ำไปแล้วนะครับบบ จะได้ชื่นใจจจ”คันตีนเพราะความกวนตีนของไอ้โอ๊ตจริงๆ

“อิจฉาพี่เตเนอะ เนี่ยไอ้เราก็อยากให้แฟนมาเฝ้าตอนเล่นบาสมั่ง”เสียงรุ่นน้องปี2ดังขึ้นมา

“ก็หาสิ”

“อยากได้น่ารักๆแบบขนมปังไงพี่ นิสัยดีเทคแคร์เก่ง”

“คนนี้ลิมิเต็ดอิดิชั่นเว้ยย โลกนี้สร้างเพื่อให้มาเป็นแฟนเตชิน อัครทรัพย์วัฒนกรกูล”ว่าแล้วก็หอมแก้มแฟนโชว์เพื่อนโชว์น้องมันซะเลย

“วิ้วววววว”

“ทำไมกูเบื่อพี่เตแบบนี้ว๊า”

“ไปตายซะพวกเหี้ย”ผมจูงมือน้องให้ไปนั่งตรงที่พักนักกีฬาข้างๆสนามบาส เขี่ยๆพวกกระเป๋าที่วางไว้ออก แล้ววางกระเป๋าน้องลงไป

“เฮ้ยพี่นั่นกระเป๋าใส่รองเท้าผมมม”

“เรื่องของมึง”

ขนมปังตีแขนผมที่พูดจาไม่เพราะ ปากบางบ่นขมุบขมิบไปมา...ตากูเนี่ยก็มองแต่ปากน้อง ความคิดในหัวตอนนี้คือ อยากจูบ

“เข้าใจไหมพี่เต”

“หืม? ครับ?”ไม่ได้ฟังเล้ยยย

“ปังบอกว่าให้พี่เตพูดจาเพราะๆหน่อย”

“อ่า ครับๆ พี่จะพยายาม”

“ดีมากก”

“ขอรางวัลๆ”

“รางวัลไรอะ”น้องขมวดคิ้วมุ่น

“ไม่รู้ แต่เค้าอยากจูบเตงอ่า”ผมเอาหน้าตัวเองถูไปมากับแขนน้อง พยายามทำตัวเองให้แบ๊วสุดๆ กะพริบตาปริบๆอย่างออดอ้อน พอเห็นว่าน้องไม่เล่นด้วยก็เปลี่ยนเป็นทิ้งตัวลงนอนหนุกตักคนตัวเล็ก น้องอึ้งไปสักพักก่อนจะยกสองมือขึ้นปิดหน้าเพราะเสียงแซว

“ฆ่ากูให้ตายเลยถ้าจะมาสวีทกันแบบนี้ ไอ้เหี้ยยยย”

“กับการซ้อมบาสมึงจริงจังแบบนี้ไหมวะไอ้เต”

“ออกมาจากโลกสีชมพูก่อนที่กูจะปาลูกบาสใส่เว้ยยย”

“พี่เตลุก”น้องว่าเสียงสั่นหน่อยๆ เห็นนะว่าเขินจนหูแดง

“บอกก่อนวันนี้พี่หล่อไหม”มั่นใจกับการแต่งตัวของตัวเองมาก และผมก็มั่นใจด้วยว่าเวลาใส่ชุดบาสผมดูมีเสน่ห์ ไม่ได้มโนนะเว้ยยย แค่เคยเห็นคอมเม้นท์ในเพจคิ้วท์บอยมหาลัย

“มีวันไหนบ้างที่พี่เตไม่หล่อ”เหวออออ ถึงเสียงจะเบามากแต่ผมได้ยินนนน ป่ะที่รัก! กลับไปฟัดกันที่ห้องเถอะ

“งือออ พูดแบบนี้พี่อยากกลับคอนโดแล้วเนี่ย”กอดเอวน้องไปแน่น หน้าก็ซุกลงกับหน้าท้องเรียบเนียน 

“ทำไมครับ”

“อยากฟิน”

“อ่า.....”

“ไอ้เตเว้ยยยย หมดเวลาพักแล้วสำหรับมึง”ทันทีที่ได้ยินเสียงผมรีบผุดลุกขึ้นมาทันที พ่อมึงสิ้นน

“เชี่ยไรอีกตั้งสิบห้านาที ไอ้โอ๊ตมึงอย่ามาโกง”ต้องรีบโวยวายดิ่เหลือเวลาพักอีกตั้งสิบห้านาที สิบห้านาทีเลยนะเว้ยยย

“เฉพาะมึงคนเดียวไง ไม่ต้องถามเหตุผลนะเพราะกูหมั่นไส้ล้วนๆเลยไม่มีอะไรผสม”

“ไอ้สัสกวนตีน”

“ฮ่าๆ”

“หนูขำอะไรพี่”

“พี่เตโดนเพื่อนแกล้งเยอะจังเลยนะครับ น่าสงสารจังเลย”พูดไม่พอยังลูบหัวผมไปมาอีกด้วย เอาไงดีละทำไมรู้สึกว่าตัวเองเหมือนหมา

“เหลือสิบห้านาทีพี่ต้องอ้อนแฟนให้คุ้มครับ อีกอย่างซ้อมนานแล้วด้วยต้องมีเวลาพัก หึๆ”ผมดึงมือน้องมากุมไว้ โนแคร์โนสนไอ้พวกที่ ออกปากแซว ที่มันแซวบ่อยๆนอกจากกวนตีนผมแล้วส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะเด็กข้างๆผมน่ารักไงครับ เวลาเขินนี่โคตรน่ารักเลย น่ารักจนอยากแกล้งให้ร้อง ไม่ว่าจะโดนแซวกี่ครั้งขนมปังก็ไม่ชินสักที หรืออาจจะเป็นเพราะว่าไอ้พวกนี้น้องไม่ค่อยสนิทด้วยละมั้ง

“สู้ๆนะครับ”คนตัวเล็กชูสองนิ้วให้กำลังใจ มืออีกข้างที่โดนผมกุมไว้ก็ไม่ได้ดึงออก

“ถ้ามีแฟนมาเชียร์ข้างสนามพี่สู้อยู่แล้ว”ผมยกมือขึ้นลูบหัวน้อง

“แข่งวันไหนบ้างละครับ ถ้าตรงกับที่ปังมาเรียนก็คงจะมาเชียร์ไม่ได้นะ”

“สำคัญที่รอบชิงครับ ต่อให้ไม่ว่างก็ต้องมาเชียร์ให้ได้นะ”

“ยังไม่เริ่มเลย ทำไมถึงคิดว่าจะได้แข่งรอบชิงครับ”

“รู้แล้วกันน่า”และมั่นใจมากด้วย

“แต่พี่มีอะไรจะบอก”

“ครับ?”

“ไอ้กราฟก็เรียนวิศวะนะ...”

“…….”น้องหน้าเริ่มเครียดเมื่อพูดถึงไอ้กราฟ

“พี่เต...จะเกิดเรื่องไม่ดีรึเปล่า”แค่เห็นแววตาที่แสดงออกว่าเป็นห่วงผมก็ดีใจแล้ว

“พี่จะพยายามไม่ใจร้อนครับ”สัญญาว่าจะไม่ทำมันตายคาตีน

“เชื่อได้เหรอ ถ้าพี่กราฟลงพี่เตนั่งเป็นตัวสำรองได้ไหมครับ”

“โหพี่ตัวเต็งของทีมเลยนะ ขาดพี่ไปก็แย่ดิ่”ผมว่าอย่างขำๆน้องจะได้ไม่เครียดมาก

“เอางี้ดีกว่า ถ้าพี่ชนะหนูจะให้อะไรพี่”

“พี่เตขี้ขอ”ขนมปังยู่ปากใส่

“พี่จะได้มีแรงฮึดไง”

“อยากได้อะไรละ”น้องว่าเสียงเบา ผมทำแววตาเจ้าเล่ห์ก่อนจะก้มไปกระซิบที่ข้างใบหูเล็ก

“เบื่อบนเตียง ขอที่ระเบียงบ้างนะครับ”




To be con.

อันดับแรกขอกราบออเจ้าที่หายไปนาน 

ต้องบอกเลยว่าอารมณ์ค่อยข้างจะเฟลๆ ดาวน์ๆหน่อย ซึ่งมันเป็นอะไรที่แย่มากถ้าเฟลๆแล้วมาแต่งนิยาย เพราะพี่เตน้องปังเป็นนิยายฟีลกู๊ด ดังนั้นเลยรอให้ตัวเองฮีลขึ้นมาหน่อยเลยมาปั่นต่อ

แสนรักเป็นนิยายรักที่ไม่หวือหวา เรื่องออกแนวเอื่อยๆเรื่อยๆ ถ้าใครรำคาญอันนี้ต้องขอโทษอย่างจริงจังงงง เราจะเก็บทุกคอมเม้นท์ไปปรับปรุงการเขียนนิยายเน้ออออ

อีกเรื่องที่อยากจะบอกคือพี่เตน้องปังดำเนินเรื่องมาได้ครึ่งเรื่องแล้วเน้ออออ ดังนั้นเลยมีแบบฟอร์มเรื่องการรวมเล่มนิยายมาแจ้งงงงงงงง

ปล.แค่สอบถามเน้อ ยังไม่รวมเล่มจริงๆ 

ปล2.แบบสอบถามอยู่ที่หน้าหลักนะเจ้าคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

612 ความคิดเห็น

  1. #528 NEPTUNEME (@NEPTUNENN) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 10:08
    สู้ๆนะค้าา
    #528
    0
  2. #515 imavikur (@rayfa) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 15:14
    น่ารัก ขนมปังคือก้อนกลมๆแล้วกลืนลงท้อง
    #515
    0
  3. #511 Aunchisapupae (@Aunchisapupae) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 16:36
    งื้ออออไรท์ทำไมแต่งได้น่ารักแบบนี้เนี่ยยยยยย
    ช๊อบชอบอะ
    รออัพอีกน้าาาาาา
    #511
    0
  4. #498 Yanapat. (@Mumu_story) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 10:11
    งื้อออ น่าร้ากก
    #498
    0
  5. #489 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 13:16
    หนมปังกับพี่เตน่าร๊ากกกกกก
    #489
    0
  6. #485 Palinos (@ppm1234) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 11:27
    หนมปังลูก น่ารักเกินไปแล้ว
    #485
    0
  7. #449 aeyarreeya (@aeyarreeya) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 07:44
    มาอัพบ่อยๆนะค่ะบ้างทีก้ลืมเนื้อเรื่องสู้ๆคะ
    #449
    0
  8. #448 loognamfzt403 (@loognamfzt403) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 07:44
    พี่เตหื่นตลอดอ่ะ อยากมีแบบสองครอบครัวพากันไปเที่ยวอ่ะคะ ชอบเรื่องนี้คะ
    #448
    0
  9. #447 bellberryice (@bellberryice) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 07:19
    กรี๊ดดด อยากมีผัวแบบพี่เตค่าาาา กูตายยยยยยย
    #447
    0
  10. #446 ying18744 (@ying18744) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 06:55
    น่ารักมากๆเลยค่ะ
    #446
    0
  11. #445 SMEbombe (@Aarmkd) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 02:18
    ตกลงใครเป็นเมียพี่ฟอร์ดดดด???
    #445
    1
    • #445-1 kimbento (@kimbento) (จากตอนที่ 44)
      18 มีนาคม 2561 / 02:36
      หวานแน่ๆเล้ยยยยยย
      #445-1
  12. #444 ABITOFSOM (@JS_jslove) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 01:28
    คิดถึงงงงง
    #444
    0
  13. #443 Helen Luciano Raphael (@Twilight43) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 00:26
    อิพี่เตหื่นนนนนน
    #443
    0
  14. #442 CB_0461 (@CB_0461) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 00:22
    โหดาเมจความขี้อ้อน ตายไปเลยจ้า
    #442
    0
  15. #441 Y'O'Y (@bboonnisa) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 00:07
    ความพี่เตนี้..อ้อนแต่ขนมปัง...
    #441
    0
  16. #440 noowiwie (@wiwie-nmk21) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 00:05
    เหม็นความรักกกกก
    #440
    0
  17. #439 Nok (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 00:04
    เหม็นกลิ่นความรัก
    #439
    0
  18. #438 ลอร์ดโวลเดอมอร์ (@edwerd) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 23:41
    ขี้อ้อนจริงๆเลยนะพี่เต เหม็นฟามรัก
    #438
    0
  19. #437 Thassanee Pinkeaw (@thasssanee) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 23:14
    น่ะ แซวลูกเพจว่าติดละคร ตะเองก็ติดนะออเจ้า คิดถึงหนมปังนะคะลูกกกกกก
    #437
    0