แ ส น รั ก (Yaoi/Boy's love)

ตอนที่ 43 : ตอนที่42

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,718
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    12 ก.พ. 61

ตอนที่42




แอบมองเด็กน่ารักที่กำลังดื่มนมอยู่ในครัว ผมค่อยๆย่องเข้าไปก่อนจะสวมกอดน้องจากทางด้านหลัง คนตัวเล็กสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะหันมาทำตาดุใส่ โอ๊ยยยกลัวจังเลยยย

“อ๊ะพี่เต”

“คร้าบบบ ฟอดด”กอดเอวน้องไว้แน่น แล้วก้มลงสูดกลิ่นหอมจากแก้มเนียน

“อื้ออ”

“ทำไมน่ารัก”

“อ..อะไร”น้องสียงสั่นเมื่อผมลูบที่ต้นขาขาว

น่ารัก น่าฟัดชะมัดเลยแฟนผมเนี่ย น้องสวมเพียงแค่เสื้อเชิ้ตตัวใหญ่สีดำ ซึ่งมันตัดกับผิวขาวโอโม่ของน้องมากกกกก เห็นแล้วอยากลากไปขย้ำเลย

“ปล่อยปังนะ”

“ไม่ทำหรอกน่า”

“เชื่อไม่ได้”แหนะ มีว่าผมอีก แต่ผมไม่ทำจริงๆนะ แค่ลูบขาน้องเอง ก็มันเนี่ยนอะ ยิ่งเสื้อปิดแค่สะโพกแบบนี้ด้วย ใจบาปเลยกู

“แก้มแฟนใครน๊าหอมจัง”กดแช่จมูกค้างไว้ที่แก้มน้อง ขนมปังยืนนิ่ง แต่แอบเห็นว่าน้องเขินจนหูเหอแดงไปหมด หึๆ

เห็นแบบนั้นผมก็ยิ่งกอดน้องให้แน่นขึ้น ขนมปังเป็นเด็กตัวเล็กๆ บ้างครั้งก็แอบคิดว่าถ้ากอดน้องแรงไป น้องจะหักเป็นสองท่อนไหมฮ่าๆ เอวก็เล็ก ข้อมือ แขน ขา เล็กไปหมด แต่ก็ไม่ถึงกับผอมแห้งไร้สารอาหาร แต่หุ่นน้องมันดูลีนๆอะ 

หลังจากที่หอมแก้มน้องจนพอใจก็เปลี่ยนเป้าหมายมายังซอกคอขาว ขนมปังเอียงคอหนีเพราะรำคาญ แต่นั่นเหมือนเปิดโอกาสให้ผมสูดกลิ่นหอมที่คอได้ง่ายขึ้น

“พี่เตอื้ออ”น้องเริ่มงอแง มือที่ถือแก้วนมไว้ก็เริ่มสั่น

“พี่ไม่ทำอะไรหรอก แค่หอมเฉยๆ”สูดดมจนพอใจ ผมยิ้มหวานให้น้อง

“ดื่มนมไปก็ไม่ทำให้สูงขึ้นหรอกนะหนู”

“ยุ่ง!”อุ้ย โดนลูกแมวขู่ซะแล้ว ไปพูดเรื่องส่วนสูงกับเขาไม่ได้เลยนะครับคนนี้เนี่ย ฮ่าๆๆ ตัวเล็กๆน่ารักจะตาย

“หิวจัง”ผมว่า แต่ก็ยังไม่คลายมือออกจากเอวน้อง 

“ปังทำข้าวผัดกุ้งไว้ครับ”

“ท้องพี่ไม่เสียนะ”

“ถ้าไม่กินปังจะเททิ้ง”

“เฮ้ยย ได้ไงอะ กินสิโอ๋ๆๆ”ผมเอาคางถูกที่หัวน้องไปมา

“ตักไปให้พี่หน่อยได้ไหมครับ เดี๋ยวพี่ไปรอที่โซฟา”

“ไม่ทานในครัวเหรอครับ?”

“พี่อยากกินไปด้วยดูหนังไปด้วย หนูตักไปให้พี่หน่อยนะ เดี๋ยวพี่ถือน้ำออกไปรอ”หอมแก้มน้องอีกที ก่อนจะปล่อยให้คนตัวเล็กเป็นอิสระ 

พอดีเพิ่งนึกได้ว่าอยากดูไททานิก เป็นหนังรักโรแมนติกที่ผมชอบมาก ไม่ได้ดูมานานแล้ว ไหนๆวันนี้ก็ไม่ได้ไปไหนกะจะชวนน้องดูเป็นเพื่อน นอนกกกันพร้อมกับดูหนังไปด้วย โรแมนติกใช่ไหมล่ะครับ ถึงผมจะไม่ใช่สามีแห่งชาติ แต่ผมเป็นทาสขนมปังนะครับ แหะๆ

เมื่อใส่แผ่นหนังเข้าไปในเครื่องเล่น ผมก็เดินมานั่งที่โซฟา เป็นจังหวะเดียวกับที่น้องเดินถือจานข้าวผัดกุ้งเข้ามาพอดี ผมจึงดึงคนตัวเล็กลงมานั่งบนตักมันซะเลย

“พี่เตเดี๋ยวข้าวหกครับ”ใช้สองมือกอดเอวน้องไว้ วางคางไว้ที่ไหล่เล็ก

“ป้อนพี่หน่อยครับคนดี”ผมพูดเสียงอ้อนๆ

“บะ...แบบนี้ ปังจะป้อนยัง..ไง”

“งั้นเปลี่ยนท่า”เปลี่ยนท่าที่ว่าคือการขยับเล็กน้อยให้น้องป้อนข้าวผมสะดวกขึ้น

“พี่เตดูเรื่องอะไรเหรอครับ”น้องถาม ส่วนมือก็ตักข้าวป้อนผมไปด้วย สบายจังกู

“ไททานิกครับ หนูเคยดูรึเปล่า?”ผมอ้าปากงับข้าวที่น้องป้อน

“เคยได้ยินชื่อครับ แต่ไม่เคยดู ใช่ที่เรือมันชนภูเขาน้ำแข็งรึเปล่า”

“ใช่ครับ เรื่องนั้นแหละ พอดีเลยจะได้นั่งดูเป็นเพื่อนพี่”

น้องพยักหน้า ในจอทีวีฉายฉากแรกที่มีคนลงไปสำรวจซากไททานิกที่นอนอยู่ภายใต้ท้องทะเล จังหวะการป้อนข้าวเริ่มช้าลง เพราะน้องจดจ่ออยู่กับหนังตรงหน้า จนผมต้องดึงจานข้าวไปวางไว้บนโต๊ะ อิ่มล่ะ

“เหมียวว”อิเหมียวมันเดินหาวออกมาจากห้องนอน ตื่นสายนะอิแมวขี้เกียจ

“นมสดมานอนตรงนี้”น้องเดินเข้าไปอุ้มมัน

“เมี๊ยวว”นมสดมันร้องขานรับ จากนั้นก็เดินไปขดตัวนอนอยู่ที่มุมโซฟา เมินตักของแฟนผมด้วยนะ แต้มบุญสูงแต่เสือกไม่เอาอีก แมวเลว...

ผมเปลี่ยนเป็นเอนตัวลงนอน แล้วดึงน้องมากอด หยิบผ้าห่มมาคลุมคนตัวเล็ก น้องหันมาจูบที่คางผมเป็นการขอบคุณก่อนจะหันไปตั้งใจดูหนังต่อ

“เรือลำใหญ่จังเลยนะครับ”น้องว่า ตายังคงจ้องที่จอไม่กระพริบ

“ให้พี่ซื้อให้ไหม?”นี่เตสายเปย์ที่แท้ทรูเองงงง

“บ้า”

“หึๆ ฟอดด”

“อ๊ะ”

“ดูหนังกันๆ”ก่อนที่น้องจะหันมาโวยวาย ผมก็เนียนกอดเอวน้องหมับ

“เมี๊ยวว”

“ไม่ต้องอยากมีส่วนร่วมกับกูครับ”ผมพูดเมื่อได้ยินเสียงร้องของนมสดมันร้อง

“หนังต้องเศร้ามากแน่ๆเลย”

“ระวังร้องไห้นะ”

“ตอนพี่เตดู พี่เตร้องไหม?”น้องเอี้ยวตัวมาถาม

“ครั้งแรกที่ดูอะร้อง”จริงครับ ยอมรับเลยว่าครั้งแรกที่ดูผมนั่งร้องไห้เลย 

“จริงเหรอ”

“ครับผม”ผมกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น วางคางไว้ที่หัวน้องแล้วตั้งใจดูหนัง





ไททานิกดำเนินมาได้ถึงกลางเรื่อง ผมก็รู้สึกว่าคนตัวเล็กนอนนิ่งเกินไปแล้ว พอขยับลุกขึ้นมองดูถึงได้รู้ว่าน้องหลับไปแล้ว ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอ ห้าห่มร่นลงมาอยู่ที่ช่วงเอว ทำให้เห็นว่าเชิ้ตเสื้อสีดำตัวใหญ่ที่น้องใส่อยู่มันไม่เรียบร้อย เพราะคอเสื้อที่เปิดกว้างทำให้เห็นหัวไหล่เนียนน่าฟัด

“อื้มม”น้องขยับยุกยิกเพื่อให้ได้ท่านอนที่สบาย

“น่ารัก”

น่าทะนุถนอมมากจริงๆ

ช่วงระยะเวลาสามวันที่ว่างผมกะว่าจะพาน้องกลับบ้าน กลับไปนอนที่บ้าน ให้น้องได้ไปนอนกับคุณแม่น้องบ้าง เอาลูกเขามาอยู่ด้วยนานแล้วเนี่ย ในฐานะลูกเขยผมก็อยากทำตัวดีๆให้คุณแม่น้องภูมิใจ ^ ^

ผมใช้มือปัดปรอยผมที่ปรกหน้าน้องออก ขนมปังเป็นเด็กที่มีขนตายาวมาก พอเวลาหลับขนตาก็งอนยาวเป็นแพรอย่างเห็นได้ชัด แก้มอมชมพู หน่อยๆอย่างคนสุขภาพดี...ผมก้มลงไปจูบจมูกรั้นเบาๆ

“รักนะครับคนดีของพี่”

“อื้ออ...รักเหมือนกันครับ”คนตัวเล็กที่ผมคิดว่าหลับสนิทค่อยๆปรือตาขึ้นมา ปากเล็กอ้าหาว สองมือน้องขยับขึ้นมาคล้องรอบลำคอผม

“จะลักหลับปังเหรอ”

“แล้วให้ไหม?”ผมยิ้มถามคนใต้ร่าง คนยู่ปากก่อนจะสะบัดหัวไปมา

“ไม่ได้หรอก”

“ทำไมล่ะ หืม?”ก้มลงไปจนหน้าผากแนบชิดกัน

“มันไม่ยุติธรรมกับปัง”

“หึๆ ดูพูดเข้า”หมั่นเขี้ยวจนต้องงับปากล่างคนช่างพูด

“อ๊ะ...เจ็บ”

“พี่หยอก”

“พี่เตชอบหยอกปังแรง”

“ก็พี่รักหนูมากไง”

“รักมากต้องเบามือสิ”

“นี่เราคุยเรื่องอะไรกัน หึๆ”ทำไมผมคิดไปถึงเรื่องใต้สะดือวะเนี่ย

“อยากไปไหนรึเปล่า?”

“อยากไป อะ..อื้อออ”พอเห็นปากเล็กกำลังจะพูด ผมก็กดจูบลงไป ค่อยๆแทรกลิ้นร้อนของตัวเองไปเกี่ยวกับลิ้นเล็กด้านใน แลกเปลี่ยนน้ำลาย และกวาดต้อนความหวานภายในโพรงปาก

“อ่ะ...อืออ”ดวงตาน้องฉ่ำไปด้วยน้ำตาแห่งอารมณ์ สองมือที่คล้องคอผมอยู่ก็เปลี่ยนไปจิกที่ไหล่ผมแน่น

ยั่วตลอด

“ไปที่เตียงไหม”เลื่อนปากไปกระซิบที่ข้างหู ก่อนจะขบเม้ม

“ไม่..อึ่ก ไม่ทำนะ...”

“แต่พี่อยากทำนะ”

“ไม่ อื้อออ”ผมฟัดซอกคอขาวจนพอใจ กดจูบดูดดื่มที่ปากบางอีกครั้งก่อนจะผละตัวออก

แต่พอได้เห็นสภาพของเด็กตัวเล็กใต้ร่างแล้วก็ต้องเบือนหน้าหนี...ตากลมโตที่ปรือปรอยและมีน้ำตาคลออยู่ ไอ้เสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ที่ใส่อยู่ก็ยิ่งหลุดลุ่ย และชายเสื้อที่ร่นขึ้นมาจนเห็นขาเนียนอย่างชัดเจน อีกนิดก็คงจะเห็นไปถึงไหนแล้ว...

ผมลูบหน้าตัวเองอย่างข่มอารมณ์ ท่องไว้ว่าอย่าหื่มๆ ก่อนจะลุกขึ้นจากโซฟา หันซ้ายหันขวา...ทำไรดีวะกู

“พี่..ไปอะ..อาบน้ำนะ”ขอไปปลอมเจ้าลูกชายผมในห้องน้ำละกัน เจอน้องสภาพนี้ไม่ไหวจริง ใจกูบาง

“อื้มมม ขนม..ปะ ปัง”ผมครางเสียงต่ำ ปล่อยสายน้ำให้ไหลผ่านร่างกายเพื่อดับความร้อนรุ่ม

“อ๊ะ”ในหัวมีแต่ฉากเมคเลิฟกับน้องทั้งนั้น ฮืออใจกู

“จะ อึ่ก..จะเสร็จแล้ว...อ๊าา”เออ เปื้อนเต็มมือกูเลยครับ ผมสะบัดหัวสองสามทีก่อนจะอาบน้ำอย่างจริงจัง

ก๊อกๆ

“พี่เต เป็นอะไรรึเปล่าครับ”

“อ่า..พี่สบายดี”กูโกหก

“งั้นรีบออกมานะครับ พี่เตเข้าไปนานแล้ว”

“คร้าบบบ”ฮือออ ใครจะกล้าบอกว่ามาเอาน้ำออกว๊า

ผมรีบอาบน้ำพร้อมกับทำความสะอาดน้ำที่เพิ่งเอาออก กลัวว่าพอน้องเข้าห้องน้ำจะเจออะไรแปลกๆ พออาบน้ำเสร็จก็รีบพันผ้าเช็ดตัวออกไปใส่เสื้อผ้าข้างนอก แต่...

“เฮือกกก”เชี่ยแล้วไอ้เตมึงงงงง

ผมเอามือปิดจมูกไว้แน่น กลัวเหลือเกิน กูกลัวว่าเลือดกำเดาจะพุ่งเนี่ย! โอ้ยยย ใจกูบางอะ ทำไมน้องต้องมายั่วผมแบบนี้ด้วยวะเนี่ย ฮ่อววว

“อ่ะ...พี่เต”

“…….”

“คือปังไปอาบน้ำข้างนอกครับ แล้วก็เอ่อ...กำลังเปลี่ยนเสื้อผ้า”จ้า พี่รู้แล้ว รู้ตั้งแต่หนูกำลังสวมชั้นในแล้วจ้า

ก้นขาวๆของน้องงงงง

“อ..เอ่อ...”

“ตะ...ตามสบายเลย พี่...พี่หยิบชุดไปเปลี่ยนข้างนอกได้”รีบเดินไปตู้เสื้อผ้าให้เร็วที่สุด คว้าๆชุดที่ใกล้มือ จากนั้นรีบเดินออกจากห้องทันที อยู่นานไม่ได้ครับ สายผมมันจะมองแก้มก้นน้องตลอดเลย แล้วขนมปังก็นะ...ทีเรื่องอื่นละเขินได้เขินดี พอมาตอนนี้ยังมีหน้ามายืนคุยกับผมทั้งๆที่สวมกางเกงในอยู่ตัวเดียวได้ยังไง! แม้ว่าน้องจะกำลังใส่เสื้ออยู่ก็เถอะ

ใจผมบางจริงๆนะเว้ย

ได้แต่ถอนหายใจออกมา หวังว่ามันจะช่วยลดความร้อนในร่างกายลงได้บ้าง มือก็ลูบไอ้เตน้อยอย่างปลอบโยน ปั๊ดโถ่เว้ยย เพิ่งเอาลงเมื่อกี้ ตอนนี้แม่งตั้งอีกมาอีกล่ะ

“ปล้ำแฟนนี่ผิดไหมวะ”

“เมี๊ยววว”

“นี่มาซ้ำเติมกูเหรอ?”นมสดมันเหล่มองผม ก่อนจะส่ายตูดดุ๊กดิ๊กปีนขึ้นไปบนคอนโดแมว

ผมจัดการสวมเสื้อผ้าที่หยิบมาให้เรียบร้อย นี่หยิบมั่วๆมาใส่นะ...ยังดูหล่อโอ้โหอลังการขนาดนี้ ขนมปังจะต้องภูมิใจที่มีแฟนหล่อ หึๆ

“พี่เตเราไปซื้อของดีไหมครับ”น้องเปิดประตูออกมาพร้อมเอ่ยถาม

“ทำไมใส่ขาสั้น”ขอโทษที่พี่ไม่โฟกัสกับคำถามนะครับ

“อากาศร้อน”น้องหลบตาก่อนจะพูดเบาๆ

ไม่เข้าใจเลยจริงๆว่าทำไมถึงชอบใส่ขาสั้น ถ้าถามว่าผมชอบไหม ก็ขอตอบแบบสุภาพบุรุษแมนๆตรงนี้เลยว่า ชอบครับ ชอบมากกก ยิ่งไม่ใส่อะไรเลยยิ่งชอบ แต่แบบ...จะไปข้างนอกแล้วใส่ขาสั้น ว๊อททท หนูจะให้พี่หึงควันออกหูเหรอครับแฟนนน

“ถ้าจะไปข้างนอกหนูต้องไปเปลี่ยน”

“ร้อนอ่า”

“ตัวนี้พี่ไม่เคยเห็นในตู้ ไปซื้อมาตอนไหน?”ยอมรับว่าเช็คเสื้อผ้าน้องบ่อย ตัวไหนอ่อยมากเกินไป ถ้าไม่ได้ไว้ใส่ให้กูดูคนเดียวนี่กูโยนทิ้งหม๊ดดด

“วินซื้อมาฝากจากเกาหลีครับ”น้องตอบ

“ไอ้เหี้ยวิน”ผมสบถเสียงดังลั่น

“ไม่โกรธสิครับ วินอุตส่าซื้อมาฝาก อีกอย่างมันใส่สบายมากเลยนะ”น้องเดินเข้ามากอดเอวผมที่ยืนอยู่

“โนๆ ไปเปลี่ยนซะ หนูจะออกไปข้างนอกไม่ใช่เหรอ ใส่แบบนี้ได้ไง”

“มันร้อน”

“ในห้างมีแอร์ครับ”

“ไม่ได้เหรอ...”เงยหน้าขึ้นมาทำสายตาอ้อนวอนผมอีก จะทำตัวน่ารักไปถึงไหนนน

“อยากออกไปข้างนอก หรือจะนอนครางอยู่ที่ห้อง”ไม่พูดแค่ปากนะ เพราะมือผมทั้งสองข้างเลื่อนลงมาบีบแก้มก้นน้องด้วย 

ก้นโคตรนุ่ม นุ่มกว่าของผู้หญิงอีกนะ

“อื้ออ พี่เต”ผมยิ้มมุมปากไม่ให้น้องเห็น มือทั้งสองข้างก็ขยำก้นน้องอย่างเมามันส์

“สั้นมากเลยนะตัวเนี้ย”สั้นเหมือนที่ผู้หญิงใส่กันเลย เป็นกางเกงขาสั้นสีดำสนิท ตัดกับผิวขาวๆของน้อง ก้าวเดินแต่ละทีได้มีเห็นแก้มก้นแน่ๆ

“ไอ้วินมันกวนตีนเกินไปล่ะ”

“ไม่หรอก พี่เตอะคิดมาก”

“พี่ว่าหนูคงอยากนอนครางอยู่ที่ห้องมากกว่าออกไปข้างนอกนะ”ผมพูดเสียงเข้ม

“ไม่ได้นะ ไม่ได้ๆ พี่เตทำปังบ่อยแล้ว”น้องรีบปฏิเสธ คนตัวเล็กพยายามขืนตัวออกจากอ้อมกอดผม แต่ใครจะปล่อยละ ยังขยำก้นน้องไม่สะใจเลย

“พี่เตจะบอกอะไรให้นะปัง ถ้าหนูเป็นผู้หญิง ป่านนี้หนูท้องแล้วล่ะ หึๆ”ทุกครั้งที่มีอะไรกันผมไม่เคยใช้ถุงยางกับน้องเลย สดตลอด ดังนั้นถ้าน้องเป็นผู้หญิงแม่กับป๊าผมคงได้อุ้มหลานแล้ว

“บะ..บ้า อืออ พอแล้วว”

“โวยวายทำไมล่ะ ถ้าไม่อยากให้พี่โยนกางเกงตัวนี้ทิ้งหนูก็ไปเปลี่ยนใส่ขายาวนะครับ จุ๊บ”จุ๊บที่ตาโตๆของน้อง

“ทำไมต้องหึงด้วย ปังก็มีแค่พี่เตคนเดียว ปังไม่เคยมองคนอื่น ปังไม่เคยนอกใจด้วย”งอนผมแล้วมั้งเนี่ย ปากแหลมมาเชียว

“พี่หวงครับ พี่รู้ว่าปังมีพี่คนเดียว พี่ก็มีปังคนเดียวเหมือนกัน ปังไม่มองคนอื่นอันนี้พี่ก็รู้ แต่คนอื่นนี่สิ หนูอะใสซื่อเกินไปแล้ว มีคนจ้องจะงาบตั้งเยอะแต่หนูก็ไม่รู้อะไรเลย รอดมาได้เพราะเป็นแฟนพี่กับไอ้คริตไอ้วินคอยดูแลนะ หนูอาจจะไม่สังเกตว่ามีคนอยากได้หนูเยอะขนาดไหน แต่พี่สังเกตครับ...หนูน่ารักแบบนี้ใครๆก็อยากได้ไปครอบครองทั้งนั้น”ผมกอดจนน้องแทบจะจมไปกับอก

“พี่รู้ว่าหนูชอบใส่กางเกงขาสั้น แต่ใส่แค่ตอนอยู่กับพี่แค่สองคนได้ไหมหืม ออกไปข้างนอกจนมองเยอะแยะ พี่รักอะ พี่ก็หวงของพี่ พี่รู้ว่าหนูเป็นเด็กดีเป็นเด็กน่ารักของพี่เสมอ แต่คนอื่นมันไม่ใช่ไง เข้าใจพี่นะครับคนดี...ไปเปลี่ยนกางเกงนะ ไม่ต้องใส่ขายาวก็ได้ แต่พี่ขอที่มันยาวกว่านี้ พี่ขอคลุมเข่า พี่รักขนมปังนะ ทำเพื่อพี่หน่อย”น้องเม้มปากก่อนจะพยักหน้าเบาๆ ผมให้รางวัลสำหรับเด็กดีด้วยการมอบจูบหวานล้ำ จนตัวน้องแทบอ่อนระทวย

“ใส่เสื้อแขนยาวด้วยนะครับ”

“ครับ”เด็กดีของผมรับคำเสียงเบา ก่อนเดินเข้าห้องนอนเพื่อไปเปลี่ยนเสื้อผ้า

ถ้าน้องหันกลับมามองสักนิด...คงได้เห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของผมแล้วล่ะ

ต้องลองมีแฟนน่ารักนะครับ จะได้รู้ว่าไอ้อาการหวงขั้นรุนแรงแบบนี้มันคือเรื่องปกติ ไหนๆก็จะออกไปซื้อของแล้วผมว่าจะซื้อเสื้อผ้าให้น้องเพิ่มซะเลย จะตั้งใจเลือกดีๆจะได้ไม่เจอน้องแต่งตัวขัดใจแบบครั้งนี้ ชุดแบบที่น้องใส่วันนี้ไว้ใส่ให้ผมดูคนเดียวก็พอ แต่ถ้าจะออกไปข้างนอก....กางเกงขายาวเสื้อแขนยาวเท่านั้น!





“นั่นแหละความรัก ที่พบและเจอในใจ

 สั่งให้หวั่นไหว เปลี่ยนโลกเดิมๆทั้งใบ

 เกิดจากความรัก ขับเคลื่อนให้คนเราทำอะไรก็ได้

 และครั้งหนึ่งชีวิตนี้ ได้พบความรู้สึกนี้ก็ดีมากมาย”

ผมร้องเพลงคลอไปกับเสียงเพลงในรถ เห็นว่าเพลงมันเพราะดีก็เลยร้องตาม แต่คนข้างๆผมนี่สิคงไม่คิดแบบนั้น หันไปมองก็เห็นนั่งแก้มแดงหูแดง หันหน้าออกไปมองนอกรถ ไม่รู้ว่าวิวรถติดมันน่าสนใจกว่าผมเหรอ

“~แต่ยังคิดถึงเธอได้มั้ย ถ้าฉันไม่ได้ทำให้เธอลำบากใจ~”ผมยังคงร้องเพลงไปเรื่อยๆ แต่ตาก็ยังเหลือบมองคนน่ารักอยู่ตลอด จนกระทั่งรถติดไฟแดง

“เขินอะไรหืม”น้องที่ได้ยินผมถามก็ยิ่งทำเป็นไม่สนใจ แต่ไอ้ท่าทีลนลานนั่นมันทำให้ผมยิ่งเอ็นดูน้องมากขึ้น

“พี่ร้องเพลงเพราะจนหนูเขินเลยเหรอ”

“ม..มะ..ไม่ใช่”

“แล้วเสียงสั่นทำไม”

“ปังร้อน”หึๆ ขนาดเหตุผลแก้ตัวยังน่ารักเลยอะ

“พี่ร้องตามเพลงในวิทยุไง หนูเป็นคนเปิดเองนะ”

“หนูเปล่า อ๊ะ! ปังเปล่า”

“ฮ่าๆๆ”สงสัยผมเรียกน้องว่าหนูบ่อยจนน้องชิน เลยเผลอแทนตัวเองแบบนั้น แต่น่ารักดีนะผมชอบ ขนมปังทำอะไรก็น่ารักทั้งนั้นแหละ

“แทนตัวเองว่าหนูอีกสิพี่ชอบ”

“ไม่เอาแล้ว  พี่เตอย่าแกล้งปังสิ”น้องหันมายู่ปากใส่ จนผมต้องเอื้อมมือไปขยี้ผมเบาๆ

“รักนะครับ”

“รักเหมือนกันครับ”

มีเวลาจู๋จี๋กันไม่นานก็ไฟเขียวซะแล้ว ผมคว้ามือน้องมากุมไว้แน่น ขนมปังให้ความร่วมมืออย่างดี คนตัวเล็กอมยิ้มตลอดเวลา จากที่สนใจนอกรถมากกว่าผม ก็เปลี่ยนมาสนใจผมมากขึ้นแล้วนะ กว่าจะถึงห้างสรรพสินค้าก็โดนคนตัวเล็กชวนคุยนู่นนี่ตลอด 

“จะซื้ออะไรบ้างครับ”ผมดึงน้องเข้ามาเดินใกล้ๆ ขนมปังเวลาเจอสิ่งถูกใจจะเดินเข้าไปหาทันที บางทีผมก็เดินเพลินไง หันมาอีกทีน้องหายไปแล้ว คราวนี้หากันวุ่นเลย

“พวกของสดครับ ปังเปิดตู้เย็นดูเมื่อเช้าของเริ่มหมดแล้ว ซื้อผักด้วยๆ ปังอยากกินผัดคะน้า”ที่ของหมดก็เพราะไอ้พวกเพื่อนผมมันชอบมาถล่มครัวไง

“พี่เตอยากกินอะไรเป็นพิเศษรึเปล่า”

“กินขนมปังได้ไหมละ”

“ทะลึ่งตลอดเลย”

“หึๆ”

ในขณะที่น้องกำลังลิสรายชื่อของสดในหัว ผมก็จัดการลากน้องมาร้านเสื้อผ้าก่อนเลย ร้านประจำผมเอง

“พี่เตจะซื้อเสื้อผ้าเหรอครับ?”น้องถามด้วยความสงสัย

“ซื้อให้ขนมปังครับ”

“หืม? ไม่เอานะ เสื้อผ้าปังมีเยอะแล้ว”

“กางเกงขาสั้นน่ะเหรอ?”

“โธ่พี่เตอ่ะ ไม่เอาน๊า”ผมไม่สนใจเสียงเด็กน้อยงอแง แต่เดินเลือกชุดที่ผมชอบก่อนจะส่งให้พนักงานที่คอยรอรับ

เสื้อผ้าของขนมปังที่ผมเลือกให้ส่วนมากจะเป็นสีสดใสครับ เพราะเหมาะกับน้องดี ต่างจากผมที่จะเน้นขาวดำเทาพวกนี้มากกว่า

“พอแล้วว”น้องรีบคว้ามือผมไว้แน่น

“เยอะแล้ว ปังใส่ไม่หมดหรอก”คนตัวเล็กเริ่มอ้อนโดยการมาถูแก้มกับแขนผม

“พอแล้วนะครับ”

ไอ้ผมก็ทนความอ้อนน้องไม่ไหวเหมือนกัน

“ครับๆ พอก็พอ”ผมพยักหน้าให้พนักงานเอาเสื้อผ้าที่เลือกไปคิดเงิน

“มันแพงนะ พี่เตไม่น่าซื้อเยอะแบบนั้นเลย”

“พี่อยากให้แฟนพี่ได้สิ่งที่ดีที่สุดครับ แล้วที่พี่เลือก พี่คิดว่ามันดีที่สุดแล้ว”ผมลูบหัวน้องไปมา 

“พอแล้วนะครับ แค่ร้านนี้ร้านเดียว ห้ามแวะร้านอื่นนะ”น้องยกกำปั้นขู่

“กลัวจังเลยย”

“พี่เตอ่าาา”แกล้งแฟนมันทำให้เรามีความสุขมากนะ

“ครับ ไม่พาแวะร้านอื่นแล้ว”ถ้าซื้อเสื้อผ้าให้น้องปกติผมแวะไม่ต่ำกว่าสามร้าน 

“ป่ะ พี่ไปจ่ายเงินก่อน”ผมจูงมือน้องให้เดินตาม ก่อนจะไปยื่นบัตรเครดิตเพื่อชำระเงิน แต่พอน้องได้ยินราคาทั้งหมดเท่านั้นแหละ....

“พี่เต ทะ..ทำไมแพงแบบนี้ มัน มะ..มันแพงไป”

“ไม่แพงมากหรอก”

“แสนห้าเลยนะ ไม่แพงได้ยังไง”น้องพูดเสียงเบา นั่นเป็นเพราะเรายังไม่ออกจากร้านกันเลย

“เสื้อตัวนึงก็ปาไปหมื่นกว่าแล้ว ไหนจะกางเกงอีกล่ะ บางตัวก็สองสามหมื่นนะ”

“แพงไปอะ ปังไม่เอาแล้ว หื้อออ”น้องเริ่มเบ้ปากเหมือนจะร้อง 

“ไม่งอแงสิ นานๆทีซื้อนะ”ยี่ห้อดี เนื้อผ้าดี ราคามันก็ต้องแพง แต่ซื้อครั้งนึงแล้วคุ้มเพราะมันใช้ได้นาน ผ้าไม่เสียทรง

“เอาของไปเก็บที่รถก่อนเนาะแล้วค่อยไปซื้อของสดกับผัก”คราวนี้ผมโอบไหล่น้องให้เดินตาม มืออีกข้างก็หิ้วเสื้อผ้าน้องที่เพิ่งซื้อมา หกถุงเลยนะครับเสื้อผ้าไม่ใช่น้อยๆ

วันนี้ผมเอาเฮชอาร์วีออกมาขับ ชอบตรงที่มีพื้นที่กว้าง ภายในรถตอนนี้มีทั้งหมอน ผ้าห่ม ตุ๊กตา เอาไว้เผื่อคนแถวนี้หลับในรถทั้งนั้น ว่าจะเอาแลมโบไปเก็บไว้ที่บ้านแล้วหันมาขับเฮชอาร์วีถาวรเลย

“ฮึบบ”ผกยกถุงเสื้อผ้าทั้งหมดยัดไว้ที่เบาะหลัง ขนังปังยังคงทำปากยู่ไม่เลิก

“อะไรเนี่ย”

“แพงอะ คราวหลังปังไม่มากับพี่เตแล้วนะ”

“นานๆทีน่า”

“ไม่จริงอ่ะ”

“ซื้อมาแล้วเนี่ย ตามใจพี่ซักวันสิ”

“ปังก็ตามใจพี่เตตลอดแหละ”นางว่าเสียงเบา สงสัยจะเริ่มหายงอนแล้ว

“เราไปซื้อของมาทำกับข้าวกันดีกว่าเนอะ”





ผมจูงมือน้องเดินไปยังส่วนของผักผลไม้และของสด ทำหน้าที่แฟนที่ดีโดยการเข็นรถเข็นตาม ส่วนน้องก็เดินดูผักไปเรื่อยๆ

“ที่จริงวันนี้พี่ว่าจะพาขนมปังกลับไปนอนบ้านแหละ”ผมพูดขึ้น

“อ้าว”น้องวางผักคะน้าในมือลงพร้อมกับทำหน้าสงสัย

“แต่เอาไว้เป็นวันพรุ่งนี้เนอะ วันนี้อยากอยู่กับแฟนสองคน”ผมเดินเข้าไปกอดเอวน้องไว้หลวมๆ

“คนเยอะ”คนตัวเล็กพยายามจะดึงมือผมออก แต่เสียใจครับมือผมเหนียวเหมือนตุ๊กแก

“ไม่มีใครสนใจหรอก ไว้พรุ่งนี้เราไปนอนค้างที่บ้านหนูกันสักคืนเนอะ เอาชุดนักศึกษาไปพร้อมเลยตอนเช้าจะได้ไม่ต้องแวะเข้าคอนโด”

“งื้อออ ปังอยากกลับไปนอนกอดแม่จัง”น้องทำหน้าเสียดาย

“ดูทำหน้าเข้า คืนนี้ก็กอดพี่ไปก่อนไง”

“พี่เตเป็นพี่หมีตัวใหญ่ที่ชอบรังแกปัง”

“พี่หมี?”

“ตุ๊กตาพี่หมีตัวใหญ่ๆไงครับ”

“โห เปรียบพี่ซะน่ารักเลย”ผมขยี้ผมน้องอย่างเอ็นดู มีอย่างที่ไหนเปรียบผมเป็นตุ๊กตาหมี เดี๋ยวคืนนี้จะจับเชือด

“ผมปังยุ่งหมดแล้ววว”คราวนี้คนตัวเล็กโวยวาย

“น่ารักจะตาย”

“ทำไมชอบแกล้งปัง”

“เวลาหนูโมโหแล้วน่ารักดี พี่ชอบ”

“โรคจิต”

“แต่ก็เป็นเมียคนโรคจิตละน๊า”ผมลอยหน้าลอยตาก่อนจะเลื่อนรถเข็นไปข้างหน้า

“เอาเบียร์ด้วยได้ไหม?”ต้องขอก่อนครับเดี๋ยวแม่ทูนหัวไม่อนุญาต

“ในตู้เย็นยังไม่หมดเลย”น้องไม่ค่อยชอบให้ผมดื่มสักเท่าไหร่

“นิดนึงนะ นะๆ”

“อ่า...งั้นก็ได้ครับ”ใช่ว่าจะมีแค่ขนมปังที่ชอบอ้อนซะหน่อย ผมก็อ้อนเป็นนะ

“อยากทานอะไรเป็นพิเศษรึเปล่าครับ?”น้องถามพร้อมกับเลือกเนื้อหมูไปด้วย

“อะไรก็ได้ครับ พี่ไม่เรื่องมาก”

“ครับ”





ใช้เวลาเลือกของสดกันค่อนข้างนานเลย ผมมีหน้าที่แค่เข็นรถตาม ส่วนน้องจัดการเลือกซื้อทุกอย่าง ดูคล่องแคล่วสมกับเป็นแม่บ้านที่ดีในอนาคตจริงๆ หึหึ 

คิดแล้วก็โคตรมีความสุขนะ ผมออกไปทำงานหาเงิน พอกลับบ้านมามีกับข้าววางบนโต๊ะรอ ไม่ใช่ฝีมือใครที่ไหน แต่เป็นฝีมือเมียผมเอง โอ้โหชีวิตโคตรรวินเนอร์อะ

“พี่เตคิดอะไรอยู่ทำไมทำหน้าแปลกๆ”

“หน้าหล่อต่างหาก”

“หลงตัวเอง”

“บ้า พี่หลงตัวเธอ”หวังว่าน้องคงจะเก็ทมุก...

เมื่อยัดของใส่ท้ายรถเรียบร้อยคราวนี้ก็ถึงเวลากลับคอนโดสักที ไม่รู้อิเหมียวมันจะงอนไหม วันหยุดทั้งทีก็ปล่อยมันให้อยู่ตัวเดียว แอบสงสาร แต่ก็สมน้ำหน้าไปด้วย หึหึ

“พรุ่งนี้เราจะไปบ้านปังกี่โมงครับ”น้องคาดเข็มขัดเสร็จเรียบร้อยถึงหันมาถามผม

“หนูอยากไปตอนไหนละ”

“แต่เช้าเลยได้ไหมครับ จะได้ช่วยแม่เก็บของที่เอาไปขายที่ตลาดด้วย”

“แล้วแต่หนูเลยครับ”

“พี่เตใจดีจัง ฟอดด”ผมอึ้งเมื่อคนข้างๆเอี้ยวตัวมาหอมแก้มผม เนี่ยยย ทำผมใจบางอีกแล้ว

“อยากเอ้าท์ดอร์ในรถอีกเหรอ ทำแบบนี้พี่ใจสั่นนะครับ”ผมยักคิ้วให้น้องไปทีนึง พอบอกออกไปแบบนั้นคราวนี้ขนมปังขยับจนชิดประตูรถเลย

“ถ้าทำปังจะโกรธ”น้องชูหมัดขู่

“วันนี้ไม่ทำหรอก”วันหน้าไม่แน่

“กลับคอนโดได้แล้วว เดี๋ยวนมสดร้อง”

“ปล่อยให้ร้องจนตายไปเลยยยยย”

ผมค่อยๆขับรถออกจากห้างสรรพสินค้า ตอนมาน้องเป็นคนเปิดวิทยุ พอตอนกลับผมเป็นคนเปิดเอง คราวนี้สุ่มไปเจอเพลงแอบชอบทั้งนั้น ไอ้ผมก็ร้องทุกเพลงเลยแหกปากร้อง ขนมปังน่าจะรำคาญเลยเอื้อมมือมาปิดวิทยุหึๆ ปิดไปเลยครับ พี่ร้องสดได้ นี่นักร้องนำวงสุดหล่อนะครับ อย่ามาดูถูกพี่ ฮ่าๆๆ





To be con.

มาแย้วววววววว นอนกันรึยังงงงงงงงงงง

เบื่ออิพี่เตสายเปย์มากกกก แต่ต้องเข้าใจว่านางรวย ส่วนยัยน้องก็ตามใจอิพี่ตลอดเลยยยยยยย

ขอให้อ่านให้สนุกนะคะ ผิดพลาดตรงไหนท้วงได้เน้ออออ 

ปล. ขอเม้นให้กำลังใจเก๊ายาวๆๆๆๆๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

612 ความคิดเห็น

  1. #547 kanisnun (@kanisnun) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 09:37
    น่ารักที่สุด
    #547
    0
  2. #488 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 13:04
    ทั้งหื่น ทั้งหวาน อิอิ
    #488
    0
  3. #436 imavikur (@rayfa) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:40
    พี่เตโคตรหื่นเลยอ่าาาาาา แต่ก็ชอบนะ อิ_____อิ
    #436
    0
  4. #430 noowiwie (@wiwie-nmk21) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:31
    สวีทกันตลอดดดดด ~
    #430
    0
  5. #429 parnpus (@best4613) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:06
    น้องปังงงงงงงง
    #429
    0
  6. #428 loognamfzt403 (@loognamfzt403) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 06:51
    หวานตลอดดด น้องน่ารัก
    #428
    0
  7. #426 pueng2u (@pueng2u) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:17
    สายเปย์ต้องมา555
    #426
    0
  8. #425 Y'O'Y (@bboonnisa) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:39
    สามีสายเปย์...เกลียดความเปย์ของอิพี่..แต่รักน้องปัง...
    #425
    0
  9. #424 Gamerry13 (@Gamerry13) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:39
    โอ๊ยยย แก้มปริ ตาเยิ้มมมมๆ
    #424
    0
  10. #423 milktuan (@milktuan) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:22
    คิดถึงงง
    #423
    0
  11. #422 ___Ari947 (@Thep_hunhan) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:15
    อยากได้พี่เตค่ะ เเต่ไม่น่ารักเท่าปัง555
    #422
    0
  12. #420 Baminer (@bamby209) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:06
    มันก็จะเขินๆหน่อย แต่อยากได้คู่รองนะ
    #420
    0