แ ส น รั ก (Yaoi/Boy's love)

ตอนที่ 41 : ตอนที่40

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,366
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    5 ก.พ. 61

ตอนที่40




“พี่เต อื้มมม อะไร...”คนตัวเล็กงอแงเพราะโดนกวนจากการนอน

“เปล่า นอนต่อๆ”กดหน้าน้องให้ฝังลงไปในแผงอกของตัวเองที่เปลือยเปล่า

“อื้ออ อะ..อึดอัด”

“อยากกอดแรงๆ”

กรุณาอย่าคิดลึกครับ ไม่ได้มีอะไรเกินเลยทั้งนั้น เพราะหลังจากที่ฝ่าฟันการสอบมิดเทอมมาหลายวันพระเจ้าก็เห็นใจให้มีวันหยุดอ่านหนังสือตรงกันสักที แต่จะว่าไปอันที่จริงผมสอบเสร็จแล้วตั้งแต่เมื่อวาน ส่วนน้องมีสอบตัวสุดท้ายวันพรุ่งนี้ตอนบ่าย 

ด้วยเหตุนี้เมื่อวานผมเลยไปดักรอน้องหน้าห้องสอบเลย พอเด็กน้อยน่ารักเดินออกจากห้องสอบ ชายเตสุดหล่อก็ลากน้องกลับคอนโดด้วยทันที ขนมปังยังมึนๆเพราะเพิ่งสอบเสร็จเลยไม่ได้โวยวายอะไรฮ่าๆๆ พอถึงคอนโดก็ไม่ได้ฟัดน้องให้ชื่นใจ พากันหลับยาวจนเพิ่งตื่นเนี่ย ข้าวเย็นก็ยังไม่ได้กิน

“ขนมปังครับ”กระซิบแผ่วเบาที่ข้างหูเล็ก

“หื้ออ”น้องยิ่งซุกหน้าลงกับอกผมให้มากขึ้น ดวงตากลมโตยังคงหลับพริ้ม

“ไม่หิวเหรอ เมื่อวานยังไม่กินอะไรเลยนะ”

“ปังง่วงครับ”น้องพูดเสียงเบาตามประสาคนที่ยังไม่ตื่นดีนัก กายบางเตรียมขยับหนีผมเพราะโดนก่อกวน

“ชู่วว ไม่กวนแล้วครับ หนูนอนต่อนะ เดี๋ยวสายๆพี่ปลุก”

“..........”น้องไม่ตอบ มีเพียงลมหายใจเข้าออกที่สม่ำเสมอ เป็นสัญญาณว่าคนตัวเล็กได้เข้าสู่ห้วงนิทราอีกครั้ง

ผมขยับให้อยู่ในท่าที่สบายแล้วดึงน้องเข้ามากอดให้แนบชิดกว่าเดิม หัวน้องหนุนอยู่ที่ท่อนแขนแข็งแกร่งของผม พอได้เห็นคนที่มักจะตื่นเช้าทุกวัน แต่พอมาวันนี้อ่อนเพลียจนตื่นสายก็ทำให้ถอนหายใจออกมา

เหนื่อยมากเหรอครับคนดีของพี่

ผมก้มลงจูบขมับคนที่หลับไม่รู้เรื่องอะไร ส่วนมือก็ลูบผมกล่อมน้องให้หลับไปด้วย อีกแค่นิดเดียวน้องก็จะสอบเสร็จแล้ว พอถึงเวลานั้นจะได้ไปเที่ยวกันสักที

“งืออ เมี๊ยว”นมสดมันมุดเข้ามานอนข้างๆน้อง ปากสีชมพูของมันหาวหวอด เมื่อวานก็ไม่ได้เล่นกับขนมปัง เพราะคนตัวเล็กเพลียจากสอบ หัวถึงหมอนก็หลับทันที บางทีนมสดมันก็อาจจะเหงาเหมือนผมนี่ล่ะ

“อืมม”น้องครางออกมาในตอนที่อิเหมียวคลอเคลียตรงต้นคอ

“นมสดนอนนิ่งๆ”ผมดุออกไป ซึ่งไม่รู้ว่ามันจะเข้าใจไหม แต่อิเหมียวก็ยอมนอนนิ่งๆแล้วปิดเปลือกตาลง

เอออออ เหมือนนอนมองลูกแมวน่ารักสองตัวหลับอะ

ยิ้มให้กับภาพตรงหน้าอย่างมีความสุข...ชีวิตผมคงไม่ต้องการอะไรมากกว่านี้แล้วละ มีแฟนน่ารักแบบนี้....

แค่นี้ก็พอแล้ว




ประมาณเกือบสิบโมงน้องก็งัวเงียตื่นขึ้นมา แล้วมาทิ้งตัวลงบนตักผมที่นั่งดูทีวีอยู่ข้างนอก ชอบนักล่ะเวลาน้องเบลอๆเพราะง่วงเนี่ย น่ารัก น่าฟัด น่าขย้ำชะมัด

“ง่วงอยู่ทำไมไม่นอนต่อ”ผมถามพร้อมม้วนผมน้องเล่นไปด้วย ผมน้องโคตรนุ่มเลย นุ่มเหมือนขนนมสด

“แฟนไม่อยู่ให้นอนกอด”

ตายยยยยยยยย ตายอย่างสงบ

ผมถึงขั้นยกมือขึ้นมากุมหัวใจ....คำพูดเมื่อกี้มันอะไรกันนน งุยยยดาเมจรุนแรงต่อหัวใจเตชินเหลือเกินนนนนน “พี่เขินนะเนี่ย ใจสั่นด้วยเนี่ย”กูเขินอย่างแรงขอบอกกก

“หึ”น้องยิ้มก่อนจะกอดคอผมแน่น ใบหน้าหวานฝังลงที่ไหล่ของผม แอบเห็นนะว่าหูแดงก่ำเลย เขินเหมือนกันล่ะสิ๊

“ใครสอนพูดจาอะไรแบบนี้หืมม”แต่ชอบบบบบบ

“ดาด้า”ถ้าเจอน้องดาด้าเดี๋ยวพี่เตจะซื้อพารากอนไปฝาก สอนแฟนพี่แบบนี้พี่สนับสนุน

มันจั๊กจี้หัวใจคนหล่อ

“อย่ามาทำตัวน่ารักนะปัง เดี๋ยววันนี้ไม่ได้อ่านหนังสือพี่ไม่รับผิดชอบนะ”

“พี่เตไม่ใจร้ายกับปังหรอก”

“ถ้าเวลาปกติอะไม่...แต่ถ้าบนเตียงพี่เอาแต่ใจตัวเองจะตาย จริงไหมครับ?”

“งือออ”ชอบจังเวลาคนตัวเล็กเขินจนตัวแดงแบบนี้

“มาให้จุ๊บหน่อยเร็ว”พยายามดึงคนที่กำลังเขินให้มาเผชิญหน้าแต่ก็เป็นอะไรที่ยากลำบากเหลือเกิน ขนมปังกลายร่างจากลูกแมวน้อยกลายเป็นลูกลิงไปซะแล้ว

“ไม่เอาาาา”น้องกอดคอผมแน่น

“อยากดูดลิ้น”

“พี่เตหื่น”

“ก็หื่นกับเมียพี่คนเดียวนี่ละ”

“ไม่เอา อย่าเรียกเมียสิ”น้องค้านเสียงสั่น แค่ฟังก็รู้ว่าเขินจนตัวจะแตกแล้ว

“ได้กันจนร้อยแปดท่าแล้วมั้งงง ไม่ให้เรียกเมียได้ยังไง หึหึ”ยิ่งเห็นว่าคนน่ารักเขินมากเท่าไหร่ ผมก็ยิ่งชอบแกล้ง

“พี่เตอ่า....”

“ครับ ฟอดดด”กดจูบลงไปที่แก้มเนียนจนชื่นใจ แต่น้องก็ยังคงกอดคอผมไว้แน่น

“เอาลิ้นมาให้พี่ดูดเร็วๆครับคนดี ถ้าช้าพี่จะไม่ดูดแค่ลิ้นนะ”

“…………”

“แต่พี่จะดูดนม กับตรงนั้นด้วย.....”บึ้มมมม คิดไปเองรึเปล่าว่าได้ยินความเขินของน้องมันแตกกระจายฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ

อยู่กันสองคนทีไรกูหื่นตล๊อดดดดด

“อย่าแกล้งปังง งืออออ”เด็กน้อยเริ่มส่งเสียงงอแงมากขึ้น

ไม่ให้ดูดลิ้นก็ไม่เป็นไร ผมมีแผนสอง

“หึๆ”



>>>> CUT <<<<



“ทำไมเดินแบบนี้ครับคนดี”พอทำรักกันเสร็จผมก็อุ้มน้องเข้าไปอาบน้ำ กะว่าจะแค่อาบน้ำให้น้องเฉยๆ แต่ภาพที่น้ำ-ผมไหลออกมาจากรูน้องก็ทำให้ความหื่นผมขึ้นหน้า เลยจัดอีกรอบในห้องน้ำ ตอนนี้สภาพขนมปังเลยเดินแปลกๆอยู่แบบนี้ ฮ่าๆๆๆ

“หยุดพูดเลยนะ”แหน่ะ มีพองแก้มด้วยเว้ย น่ารักอีกแล้ววว

“ก็ไม่ให้พี่ดูดลิ้นเองอะ”

“ไม่คุยด้วย”

“ง่อววว”บีบก้นเล็กๆอีกครั้ง น้องถึงขั้นหันมาง้างมือเลย

“พี่เตนี่มันในห้างนะ”

“อ้าววว เราอยู่ในห้างกันหรอกเหรอออ”ผมทำไม่รู้ไม่ชี้ ก่อนจะหัวเราะคนตัวเล็กที่ทำท่าจะเดินหนี แต่เพราะเจ็บสะโพกเลยทำได้แค่เดินช้าๆ ส่วนปากนี่ขมุบขมิบบ่นผมอยู่ อันนี้รู้เพราะได้ยิน ฮ่าๆๆๆๆ

“ให้อุ้มไหมจ๊ะที่รัก”ยื่นมือไปหยิกแก้มนุ่มอย่างหมั่นเขี้ยว แต่งตัวซะน่ารักด้วยนะแฟนผม

กว่าจะได้ออกมากินข้าวกันก็ปาไปเกือบจะบ่ายโมงแล้ว ผมเลยชวนน้องออกมากินข้าวที่ห้างใกล้ๆ วันนี้ขนมปังใส่เสื้อยืดสีชมพู กางเกงขายาวสีขาว การแต่งตัวดูเรียบๆธรรมดา แต่น่ารักบาดใจผมมากเลย มันดูมุ้งมิ้งฟรุ้งฟริ้งจนอยากจะดึงเข้ามาฟัดอีกสักรอบ

“กินอะไรดีครับพี่เต”

“หนูอยากกินอะไรล่ะ”

“..อืมมม”น้องทำท่านึก

“งั้นอาหารญี่ปุ่นได้ไหมครับ”

“ได้ครับ รีบกินเนอะ ปังจะได้รีบกลับไปอ่านหนังสือ”

“พี่เตแหละทำปังเสียเวลา”

“อะไรเล่า โทษพี่คนเดียวได้ยังไง ปังก็ครางเสียงหวานอยู่ อ๊ะโอ๊ยย”ผมยกมือลูบแขนที่โดนลูกแมวตี

“นี่ในห้างนะพี่เต ทำไมต้องพูดเสียงดัง”

“ไม่มีใครสนใจเราหรอกน่า”

“ไม่สนใจน้อยนะสิ”

“แหะๆ”ก็เห็นอยู่หรอกว่ามีเด็กมัธยมทำท่ากรี๊ดกร๊าดผมกับน้องอยู่มุมตรงนู้นนน อืมเค้าเรียกว่าอะไรนะ สาววายใช่ไหม เคยได้ยินไอ้เบลมันเป่าหูให้ฟัง

“เอ่อ...ขอโทษนะคะ ขอถ่ายรูปพวกพี่ได้ไหมคะ”น้องมัธยมที่อยู่ตรงนู้น ตอนนี้ได้มายืนอยู่หน้าพวกผมเป็นที่เรียบร้อย เพื่อนน้องอีกสามคนสะกิดกันไปมาพร้อมกับทำท่ากรี๊ดกร๊าดไปด้วย

“เอ่อ.......”ผมนิ่งจนพวกน้องเริ่มหน้าเสีย จะว่ายังไงดีล่ะ กับคนที่ไม่รู้จักหน้าผมมันจะเป็นอย่างงี้ไปเองอ่า

“ดะ..ได้สิครับ”และแล้วคนตัวเล็กก็ทำลายความเงียบลง น้องยิ้มหวานจนโชว์ฟันสวยๆ

“กรี๊ดดดดดด พี่ขนมปังน่ารักมากๆเลยยย”

“หืม? รู้จักพี่ด้วยเหรอครับ”ขนมปังทำหน้างง แต่ก็น่ารักในสายตาผมอยู่ดีแหละ

“รู้จักสิคะ เพจพี่เตน้องขนมปังคนตามเป็นแสน หนึ่งในนั้นก็พวกหนูเองแหะๆ”อ้อไอ้เพจแฟนคลับผมกับน้องนี่เอง ไม่ได้เข้าไปส่องมานานมากแล้ว เลยไม่รู้การเคลื่อนไหวของเพจเลย

“พวกพี่ดังขนาดนั้นเลย?”

“ดังสิคะพี่เต ดังมากๆเลย คู่พี่เป็นอะไรที่ฟินเว่อร์พวกหนูชอบบบบบ”ผมยกยิ้มมุมปากน้อยๆ

“งั้นขอถ่ายรูปพวกพี่หน่อยนะคะ พวกพี่ยืนชิดๆกันหน่อย หนูอยากได้รูปไปส่งแอดมินเพจ อิอิ”

“ครับ”ผมกับน้องรับคำพร้อมกัน 

ขนมปังยังเงอะงะอยู่เพราะไม่รู้จะทำท่ายังไง ผมเลยรวบเอวน้องมากอดไว้หลวมๆ แล้วเอียงหน้าเข้าไปใกล้คนตัวเล็ก น้องอายจนหน้าแดง ส่วนน้องมัธยมก็กรี๊ดออกมาเสียงดัง จนคนอื่นเริ่มหันมาสนใจ

“อ๊ะ นั่นพี่เต!”เด็กอีกกลุ่มที่ได้ยินเสียงกรี๊ดก็เริ่มเดินเข้ามา เอาละครับตอนนี้คนเริ่มเยอะแล้ว เฮ้ยยยผมกับน้องไม่ใช่ดารานะ แค่คนที่หน้าตาดีมากๆแค่นั้นเอ๊งงงง

“พี่ขนมปังมองตาพี่เตหน่อยค่ะ”

“อ่า..”เจ้าตัวที่โดนขอร้องก็เงยหน้าขึ้นมาสบตาผม

“จุ๊บ”

“อ๊าคคคคคคคคคค”

“ฟินนนนนนนนนนนน”

“ตายค่ะตายยยยยยยย”

“พะ....พี่เต”ก็มันอดใจไม่ไหวนี่นา เลยเผลอจุ๊บแก้มน้อง ไม่ได้ตั้งใจจริงจริ๊งงงง ฮ่าๆๆ

“พอรึยังครับ พี่จะพาแฟนไปกินข้าว”เห็นพวกน้องๆกดถ่ายกันหลายภาพผมก็เริ่มพูดขึ้น กลัวคนตัวเล็กข้างๆจะหิวเพราะไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เมื่อวาน พอวันนี้ยังทำน้องเสียพลังงานอีก

“พอแล้วค่ะ ขอบคุณพี่ๆมากนะคะที่ให้พวกหนูถ่ายรูป”

“ไม่เป็นไรครับ”

“ค่ะ กรี๊ดดดดดดด”ใจเย็นน้องๆๆ

พอปลีกตัวออกมาจากแก๊งแฟนคลับ(?)ได้ ผมก็พาไปน้องไปกินอาหารญี่ปุ่นตามที่เจ้าตัวบอก แต่ในระหว่างทางนี่สิผมเจอของดี....

“ไอ้เคน”

“อ๊ะ!”

บังเอิญฉิบหายยยย ช่วงนี้มันหายหน้าหายตา ไปที่คณะสถาปัตย์ก็ไม่ค่อยเจอไม่รู้หายหัวไปไหน ครั้งก่อนที่เจอกันมันบอกว่าติดเด็ก หึๆ ตอนนี้ก็เจอเด็กที่มันติดล่ะ ไอ้เคนถึงกับหน้าถอดสี ไม่รู้แม่งกลัวอะไร แต่เด็กมันน่ารักชะมัด ให้ความรู้สึกเดียวกันกับขนมปังเลย ตัวเล็กๆขาวๆ แต่แฟนผมขาวกว่า

“พี่เคนสวัดดีครับ”

“อ่า หวัดดีน้องปัง”

“สวัสดีครับ”เด็กน่ารักข้างไอ้เคนยกมือไหว้ผมกับน้อง

“หึหึ เด็กมัธยม...มึงไปฉุดลูกใครเค้ามาวะไอ้เคน”

“ฉุดห่าอะไรล่ะไอ้สัส”

“โอ๊ะโอ แต่น่ารักนะเนี่ย มอไหนครับ”น้องเขาแก้มแดงตอนผมถาม ท่าทางจะขี้อายมากๆ

“มอ..มะ..มอห้าครับ”

“ไอ้เชี่ยเคนนนนน น้องอย่างเด็ก”

“แดกเด็กเป็นอมตะ มึงไม่รู้เหรอ?”

“น้องชื่ออะไรเหรอครับ”ขนมปังเป็นฝ่ายถามบ้าง

“เอ่อ..ชื่อฟ่างครับ”

“ชื่อน่ารักจัง^ ^”หืมมม ไอ้บรรยากาศฟรุ้งฟริ้งนี่มันคืออะไรกัน

“ไหนๆก็ไหนๆละ นี่ฟ่างแฟนกู ฟ่างนี่ไอ้เตเพื่อนพี่ แล้วนี่ก็ขนมปังแฟนไอ้เตมัน”

“อ่า...สวัสดีอีกรอบครับ”น้องยกมือขึ้นมาไหว้อีกรอบ   “แล้วนี่จะไปไหนกัน”

“ฟ่างอยากกินอาหารญี่ปุ่น กูเลยพามากิน”

“งั้นพอดีเลย กูก็กำลังจะพาขนมปังไปกินอาหารญี่ปุ่น งั้นไปด้วยกันเลย”

“เออ เอางั้นก็ได้”

ในระหว่างที่เดินไปร้านอาหารญี่ปุ่น ผมก็ดึงไอ้เคนเข้ามากระซิบกระซาบใกล้ๆ

“ทิ้งลายเหรอมึง แล้วด่าแต่กูนะ”

“ก็เด็กมันน่ารัก หรือมึงจะเถียง”

“ไม่เถียง น่ารักดี คล้ายๆปัง”

“นี่เราจะมาแพ้ความน่ารักของเด็กเหรอวะ หึหึ”

“ก็คงจะเป็นแบบนั้น”

“ครั้งแรกก็กะว่าจะเล่นๆกับฟ่าง กะฟันแล้วทิ้ง แต่ทำไม่ลง ใจกูบางฉิบหาย น้องแม่งน่ารัก ไม่วุ่นวาย”

“งอแงบ้างมะ?”

“ไม่ค่อยว่ะ งอแงหนักๆเวลาไม่สบายเฉยๆ นอกนั้นก็ปกติ”

“หึ ไอ้เหี้ยเอ้ย คนอื่นรู้ยัง”

“ไม่รู้เว้ย มึงนี่แหละคนแรกที่เจอน้อง”

“ไหงงั้นวะ”

“กูไม่ค่อยอยากให้น้องมาเจอพวกมึง เดี๋ยวเสียคน”

“xเถอะ”




“ขนมปังสอบเสร็จรึยัง”กินกันจนอิ่มก็ถึงเวลาพาน้องกลับไปอ่านหนังสือสักที เสียเวลามามากแล้วกลัวน้องจะอ่านไม่ทัน

“เหลือพรุ่งนี้อีกวิชาก็เสร็จแล้วครับพี่เคน”

“อ้อ พี่มีสถานที่ดีๆเหมาะกับการอ่านหนังสือนะ”

“หืม?? จริงเหรอครับ”

“ใช่ครับ แต่ไกลหน่อยนะ แต่เชื่อพี่ว่าคุ้ม”

“ร้านไรวะ”ถามออกไปเพราะเห็นคนตัวเล็กสนใจ ถ้าน้องอยากไปผมก็จะพาไป อ่านหนังสืออยู่แต่ในห้องมันอุดอู้

“ใช่ร้านที่พี่เคนพาฟ่างไปรึเปล่าครับ”แฟนมัธยมของไอ้เคนพูดขึ้น ตอนนี้น้องฟ่างกับขนมปังเริ่มสนิทกันแล้ว 

“ใช่ครับ ร้านนั้นแหละ”

“พี่ปัง ร้านนั้นบรรยากาศดีมากๆเลยล่ะครับ ต้นไม้เยอะมากกก มีน้องหมาด้วย นมปั่นก็อร่อย.....”น้องฟ่างตาวาวก่อนจะโม้ให้แฟนผมฟังอย่างอารมณ์ดี ไม่ทราบว่าได้ค่าโฆษณาร้านด้วยรึเปล่าครับน้องฟ่าง ฮ่าๆๆ

“ว่าแต่ร้านอะไรวะ”ผมหันไปถามไอ้เคน ปล่อยให้เด็กๆเค้าคุยกันมุ้งมิ้งไป

“ก็พวกร้านกาแฟเนี่ยแหละ แต่บรรยากาศดีไง ชื่อร้านเดอะฟอร์เรสท์ แต่ไกลหน่อยนะ”

“อยู่แถวไหน”

“แถว.........”

ผมพยักหน้าเป็นอันว่ารับรู้ ก็ไกลแต่ไม่มากเท่าไหร่ ล่ำลาไอ้เคนกับน้องฟ่างเสร็จก็หันมาถามขนมปังว่าอยากไปไหม คำตอบของน้องคือการพยักหน้ารัวๆ โอเคงั้นก่อนอื่นขับรถกลับคอนโดก่อน ไปเอาหนังสือที่น้องใช้อ่านสอบแล้วค่อยไปร้านเดอะฟอร์เรสท์




ร้านเดอะฟอร์เรสท์

บรรยากาศดีสมกับที่ไอ้เคนมันบอกไว้จริงๆ ต้นไม้เยอะมากกกก คนไม่ค่อยเยอะเหมาะกับการมานั่งดิ่มกาแฟชิลด์ๆรับลมจากธรรมชาติ ขนมปังนี่ตื่นเต้นจนออกนอกหน้าเมื่อเห็นบรรยากาศของร้าน จะมีทั้งแบบนั่งในร้านตากแอร์เย็นๆ และนั่งด้านนอก 

“พี่เต มีน้องคอร์กี้ตรงนั้นด้วยยยยยย”น้องว่าก่อนจะรีบวิ่งเข้าไปเล่นกับไอ้หมาขาสั้น

“ยินดีต้อนรับสู่ร้านเดอะฟอร์เรสท์ครับ คุณลูกค้าเพิ่งมาครั้งแรกใช่ไหม่ครับหน้าไม่คุ้นเลย”ดูจากท่าทางแล้วน่าจะเป็นเจ้าของร้านมากกว่าพนักงาน รอยยิ้มจริงใจถูกส่งมาให้พวกผม

“น้องหมาน่ารักจังเลยครับ”

“เป็นน้องหมาของผมเองครับ ทางด้านนู้นมีเยอะกว่านี้อีกนะครับ”

“จริงเหรอครับ”

“จริงครับ ว่าแต่คุณลูกค้าได้โต๊ะนั่งหรือยัง”

“หนูจะนั่งข้างนอกหรือข้างใน”ผมถามน้อง ไม่ได้รู้สึกหวงน้องกับไอ้เจ้าของร้านนี่เท่าไหร่ เพราะรู้ว่ามันคงไม่จีบน้องแน่ๆ มองตาก็รู้ว่ามันเป็นแบบน้อง หมายถึงเป็นฝ่ายรับอะ ดังนั้นมันคงไม่ตีฉิ่งแน่นอน

“ข้างนอกดีกว่า ลมเย็นไม่ร้อน”

“งั้นผมรอแนะนำ.........”ไอ้เจ้าของร้านพูดพร้อมกับเดินนำผมกับน้องไปยังโซนที่มันแนะนำ พอมาถึงน้องก็ยิ่งพอใจ

“โอ้โห สวยจัง”คือร้านมันจัดดีอะ เน้นๆธรรมชาติ แม้จะอยู่นอกร้านไม่มีแอร์ แต่ก็เย็นสบายไม่ร้าน มีโซฟาแบบนอนให้ด้วย มุมค่อนข้างส่วนตัวมีน้ำตกเล็กๆอยู่ข้างๆ

ผมกับขนมปังเราสั่งกันคนละ3-4เมนู จากนั้นน้องก็ทิ้งตัวลงนอนบนโซฟานุ่มแล้วกลิ้งไปมา ก่อนจะคว้าหมอนเข้ามากอดพร้อมกับหยิบหนังสือเตรียมพร้อมสำหรับการอ่าน

“ตั้งใจอ่านนะครับ”ลูบหัวคนน่ารักด้วยความเอ็นดู

“งื้อออ”มางงมางื้อเดี๋ยวก็โดนกดซะหรอก

“พี่เตนั่งเฉยๆจะเบื่อไหม”น้องขยับลุกขึ้นนั่งก่อนจะถามเสียงเบา ดูก็รู้ว่าคงจะเกรงใจผม

“นั่งมองแฟนไม่เบื่อหรอก”

“จริงเหรอ”

“รักจะตายแล้วครับ รีบอ่านหนังสือเถอะ สอบเสร็จไปเที่ยวกันเนอะ”

“ได้ครับ จุ๊บ”

“............”อึ้งไปนิดนึงที่น้องยืดตัวมาจูบที่คางผม โอยยยยยยยยย ใจกูบางงงงงงง อยากฟัดๆๆๆ

น่ารักเกินไปแล้ววว

“ปังอ่านหนังสือแล้วนะครับ”จากนั้นน้องก็ทิ้งตัวนอนคว่ำอ่านหนังสืออย่างสบายใจ แต่ผมนี่สิไม่สบายใจ อยากจะลากน้องเข้าพุ่มไม้แถมนี้มันซะเลย

มาทำตัวน่ารักเรี่ยราดแบบนี้ใจผมมันจะวาย แต่ทำอะไรไม่ได้ครับ นี่มันร้านกาแฟ ยังไงก็ยังมียางอายอยู่ หึๆ คนตัวเล็กเริ่มอ่านหนังสือจริงจังอย่างที่เจ้าตัวบอกไว้จริงๆ ดูน้องตั้งใจมากอะ ขยันจริงๆเลยน๊าแฟนผมเนี่ย

ไม่เกินสิบห้านาทีของที่สั่งไว้ก็มาเสิร์ฟ ขนมปังเงยหน้าจากหนังสือขึ้นมาดูเค้กชาเขียวที่สั่งไว้ ก่อนจะก้มลงไปอ่านหนังสือต่อ

“กินก่อนไหมค่อยอ่านต่อ”ผมถาม

“จบบทนี้ก่อนดีกว่าครับ”

“ให้พี่ป้อนไหม”

“ได้เหรอครับ”

“ได้สิ อะอ้ามมมม”ตักเค้กชาเขียวให้พอดีคำก่อนจะยื่นไปตรงหน้าคนตัวเล็กที่อ้าปากรอ

“อ้ามมม”

“นอนกินระวังอ้วนนะ”

“ปังอยากอ้วน”

“อ้วนก็ดี เวลาบีบคงจะนุ่มน่าดู”

“อ่ะ แค่กๆ พี่เต!”น้องสำลักหน้าแดง

“คิดลามกอยู่ล่ะสิเด็กทะลึ่ง”ผมก็หมายถึงแบบนั้นจริงๆน่ะแหละ แต่จะอ้วนขึ้นหรือจะตัวเท่าเดิม ไม่ว่าจะแบบไหนถ้าเป็นตัวน้องผมก็อยากบีบอยู่ดี

“ไม่คุยกับพี่เตแล้ว ปังจะอ่านหนังสือ”

“โอ๋ๆ ไม่งอนสิ อ่ะๆพี่ป้อนน”ยกช้อนไปจ่อปากเล็ก น้องยู่ปากใส่นึดหนึ่งก่อนจะอ้าปากรับเค้กที่ผมป้อน

“หึๆ ไอ้ตัวน่ารักเอ๊ย”ขยี้ผมน้องจนตัวยุ่ง ขนมปังรีบตีมือผมเลย

“ผมยุ่งหมดแล้ว”

“น่ารักออกหัวฟูๆ”

“พี่เตอย่ากวนปังสิ ปังจะอ่านหนังสือออออ”

“ฮ่าๆ คร้าบบบบบ”

แต่ก็แกล้งน้องจนพอใจนั่นแหละถึงเลิกแกล้ง คราวนี้ขนมปังแน่วแน่อยู่กับการอ่านหนังสือตรงหน้า ผมก็นั่งเงียบๆเพราะเดี๋ยวจะไปกวนสมาธิน้อง ไม่รู้ว่าจะทำอะไรเลยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นแล้วเข้าเพจ’พี่เตน้องขนมปัง’

‘กรี๊ดดดดดด วันนี้พี่เตพาขนมปังไปเดินห้างด้วยย มีลูกเพจเราไปเจอเลยส่งรูปมาให้แอด น่ารักฝุดๆอิคนพี่โอบเอวน้องด้วยยย’

พร้อมกับแนบรูปผมกับน้องไปด้วย รูปลงตั้งแต่หลายชั่วโมงที่ผ่านมา เม้นท์เป็นพัน คนกดไลค์หลายหมื่น ส่วนคนแชร์ไม่ต้องพูดถึง

‘อย่างฟินนนนนน’

‘พี่เตตัวจริงโคตรหล่อออ เพิ่งเคยเจอครั้งแรก’

‘โอ๊ยยยย ชั้นพลาดดดด เดินห้างเดียวกันแต่ชั้นพลาดดดดด อิจคนได้เจอมาก’

‘ไม่คิดว่าน้องปังจะละมุนขนาดนี้ อยากได้กลับไปเลี้ยงที่บ้าน’

‘คู่นี้อย่างน่ารัก แต้มบุญสูงมากๆที่ได้เจอ’

‘ไอ้เตคนติดเมีย’

ฮ่าๆๆ ไอ้คอมเม้นท์ล่าสุดคือไอ้ปิงเอง เท่านั้นยังไม่พอ มันยังแท็กไอ้พวกที่เหลือมาอีก บันเทิงเลยไหมล่ะคราวนี้ เม้นท์โคตรพุ่ง ไม่ใช่อะไรนะมันเข้ามาด่าผมเนี่ย

‘แหมๆๆ ยังว่าวันนี้ไอ้ป๋ามันเงียบๆ ที่แท้ลากน้องไปอยู่ด้วยนี่เอง’ไอ้สัสเอิร์ธ

‘เหม็นความรัก’อิหวาน

‘คำว่าเพื่อนมันสั้นนน กูไลน์ไปหาละไม่อ่าน อยู่กับน้องทีไรเทพวกกูตล๊อต’ไอ้กานต์ และอีกมากมายย




สองทุ่มเราก็ออกจากร้านเพื่อกลับคอนโด ก่อนกลับน้องแวะไปเล่นกับหมาของที่ร้านด้วย ดูจะติดใจไอ้หมาขาสั้นพันธุ์คอร์กี้เป็นพิเศษ หึๆอิเหมียวมึงกลายเป็นแมวหัวเน่าแน่

แลมโบกินีเคลื่อนเข้าจอดในชั้นจอดรถวีไอพีของคอนโดตอนเวลาเกือบสี่ทุ่ม เพราะรถติดเลยใช้เวลาบนท้องถนนนานไปหน่อย คนที่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับก็หลับไปแล้ว ผมมองน้องหลับอยู่สักพักก่อนจะตัดสินใจโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้คนที่ผ่อนลมหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมออยู่

“จุ๊บ”จูบลงบนจมูกโด่งรั้น พอเห็นว่าน้องยังไม่ตื่น ก็เปลี่ยนเป้าหมายไปที่ต่อไป

ผมสอดมือเข้าไปลูบไล้เม็ดสีชมพูบนหน้าอกน้อง ก่อนจะขยี้เบาๆ ปากก็คลอเคลียอยู่ที่แก้มนิ่ม สูดความหอมเข้าจนเต็มปอด แล้วเปลี่ยนเป้าหมายไปยังริมฝีปากบางน่าจูบ

“อื้มมม”บดขยี้และกดจูบให้ลึก

“อา..”น้องพยายามขยับหนีแม้ดวงตากลมโตจะยังหลับอยู่


>>>> CUT <<<<


เอ้าท์ดอร์มันดีแบบนี้นี่เอง





To be con.

พี่เตเป็นพวกขี้ขอนะรู้ไหม 'พี่ขอนะครับคนดี' กรี๊ดดดดดดด 5555555555+

ทำไมรู้สึกสงสารน้องที่ต้องมาเป็นแฟนคนแบบอิพี่เต 

ตอนที่แล้วบทน้องน้อย พอตอนนี้เลยมาจัดเต็มให้ งุง

ขอบ่นนิดนุงง คือเกลียดระบบการอัพนิยายของเว็บธัญมากเลยยย เราไม่สามารถรีหน้าอัพให้มันขึ้นหน้าแรกถ้าเลยถ้าไม่ลงตอนใหม่อะ 5555 ไม่ใช่ไร อยากให้คนรู้สึกพี่เตน้องปังเยอะๆๆๆ

สุดท้ายนี้เม้นท์เป็นกำลังใจให้ไรท์หน่อยเด้อออออ พูดคุยกันได้ที่แฟนเพจนะจ๊ะะะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

612 ความคิดเห็น

  1. #486 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 12:25
    พี่เตขี้ขอ5555
    #486
    0
  2. #407 ร่มกันฝน สีฟ้า (@-rain-yama-) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 24 มกราคม 2561 / 23:28
    เอ้าาา เราอ่านตอนนี้ไม่ได้อ่ะ ฮรืออออออ
    #407
    2
    • #407-2 kimbento (@kimbento) (จากตอนที่ 41)
      7 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:21
      โดนแจ้งแบนนน 5555555 ตอนนี้อ่านได้แล้วน๊าาา
      #407-2
  3. #403 Nest1208 (@Nest1208) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 07:57
    น้องโดนหนักเลยวันนี้ นังพี่~~
    #403
    0
  4. #402 Filmjirarattt (@filmvillain) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 21:11
    พี่เตทำไมหื่นนนนนนนแบบเน้~
    #402
    0
  5. #401 imavikur (@rayfa) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 20:45
    อ่านเอ็นซีได้ที่ไหนนนน ฮือออออ
    #401
    1
    • #401-1 kimbento (@kimbento) (จากตอนที่ 41)
      20 มกราคม 2561 / 21:42
      ตัวเองจิ้มคำว่า CUT ได้เยยยยย
      #401-1
  6. #400 Thassanee Pinkeaw (@thasssanee) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 20:36
    โง้ยยยยย อิพี่เตหื่นนนน
    #400
    0
  7. #399 Baminer (@bamby209) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 20:34
    ฟินนนนนน
    #399
    0
  8. #398 Chidchanok Noonoi (@khunnoo-chid) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 19:43
    มันก็จะฟินๆ หน่อย ^^
    #398
    0
  9. #397 P's (@Mns_Lt) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 19:24
    ตั่ยแหลววววว. ออนคาร์อะ ฮืออออ. ใจบาง
    #397
    0