แ ส น รั ก (Yaoi/Boy's love)

ตอนที่ 40 : ตอนที่39

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,881
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    14 ม.ค. 61

ตอนที่39




และแล้วช่วงเวลาที่แสนทรมานก็เกิดขึ้น มันเป็นช่วงเวลาที่นักศึกษามหาลัยทุกคนแสนเกลียดและไม่อยากให้เกิดขึ้นเลย....

สวัสดีมิดเทอม

โมเม้นท์งุ้งงิ้งกับแฟนก็ต้องพับเก็บไว้ก่อน เอาจริงๆพอเห็นรายวิชาที่ต้องสอบผมก็แทบกัดลิ้นตายแล้วครับ ฮืออออ อยากร้องไห้ แต่ทำไม่ได้

ช่วงสอบนี้ผมกับขนมปังตกลงกันไว้ว่าเราจะตั้งใจอ่านหนังสือเพื่อคะแนนและเกรดที่สดใสในอนาคต ถึงแม้ว่าผมจะเทพขนาดไหนแต่มันก็ต้องอ่านหนังสือนะเว้ย มันต้องใช้สูตรและหลักการไม่ใช่เห็นโจทย์แล้วบรรลุเขียนคำตอบลงกระดาษได้เลย แบบนั้นผมไม่มาเรียนให้เสียเวลาหรอก

บางวันน้องกลับบ้านไปอ่านหนังสือ ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมต้องกลับบ้าน อยู่อ่านที่คอนโดผมไม่ได้เหรอ น้องไปผมก็ไม่มีกำลังใจในการอ่านหนังสือสิ คนหล่อเศร้าใจ

“เมี๊ยวว”วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ผมต้องอยู่คอนโดคนเดียว อืมม..ไม่สิ ยังมีอีกหนึ่งตัว

“ไรมึง”

“….”แหน่ะไม่ตอบ แล้วยังมาเอียงคอมองผมตาใสแป๋วอีก

“มองหน้าหาเรื่อง?”

“งื้ออออ”นมสดมันเข้ามาคลอเคลียบนตักผม มันก็คงจะเหงาเหมือนผมสินะ

“คิดถึงแม่มึงเนอะ ป่านนี้อ่านหนังสือถึงไหนแล้ววะ”พอจะหยิบโทรศัพท์กดโทรหาน้องก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าน้องบอกว่าห้ามโทรไปกวน โหยยย ไรวะเนี่ยยยย

พลิกหนังสือไปมาอย่างเบื่อหน่าย เห็นตัวเลขแล้วรู้สึกเหนื่อยฉิบหาย ตอนนี้ไม่มีอารมณ์อ่านหนังสือเลย ฝืนไปก็อ่านไม่รู้เรื่อง ขอไถเฟสบุ๊คไปมาสักนิดก็แล้วกัน ไหนๆก็นานๆทีเล่นแล้ว.....ว่าแล้วก็เปิดแอพยอดฮิตที่ชื่อเฟสบุ๊คขึ้นมา

“ฮ่าๆๆๆ ไอ้สัสเอิร์ธ”เปิดมาฟีดข่าวก็เจอสเตตัสจากไอ้เอิร์ธเลย แม่งดราม่าเรื่องสอบ ไอ้เวรรรร ดราม่าแม่งทุกปีอะ

“หืมมม?”

ผมขยับตัวลุกขึ้นนั่งให้ได้ท่าที่สบาย ดึงอิเหมียวขี้เหงา(เหมือนผม)มาไว้ข้างๆ มือนึงลูบหัวแมว อีกมือจ้องโทรศัพท์ตาไม่กระพริบ...จะผิดไหมที่ผมจะยิ้ม? จะผิดไหมที่ผมจะรีบกดถูกใจสิ่งที่เห็น? แล้วจะผิดไหม...ถ้าผมจะรักเจ้าของเฟสนี้มากๆ

‘ตั้งใจอ่านหนังสือนะครับ’

แคปชั่นสั้นๆที่ไม่ได้มีอะไรมากมาย แต่กลับทำให้หัวใจพองโต พร้อมกับรูปประกอบที่ไม่รู้คนตัวเล็กแอบถ่ายไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ เป็นภาพที่ผมกำลังตั้งใจอ่านหนังสือและมีลูกแมวตัวสีขาวนอนอยู่ข้างๆหนังสือที่กำลังอ่าน

‘ตั้งใจอ่านหนังสือเหมือนกันนะคนเก่งของพี่’

ผมกดคอมเม้นท์ในสเตตัสของน้องแล้วรีบออกจากเฟส เพราะคาดว่าอีกไม่กี่วิคงจะมีหลายคนเข้ามากดถูกใจและกดแสดงความคิดเห็น หนึ่งในนั้นก็คงไม่พ้นไอ้พวกเพื่อนจอมเสือกของผม ซึ่งมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นว่ามันนั่งไถหน้าเฟสตัวเองอยู่ ช่วงสอบทุกอย่างมันจะหน้าสนใจไปหมดครับ หนังจะน่าดูมากขึ้น เพลงก็จะน่าฟังกว่าปกติ คือทุกอย่างแม่งน่าทำหมดยกเว้นอ่านหนังสือ

แต่ไม่เป็นไรตอนนี้ผมมีพลังในการอ่านหนังสือล่ะ ^ ^

เอาวะ! สอบเสร็จจะได้ไปเที่ยวกับแฟนนนนนนน




“มึงงงงงงง เอาจริงๆในหัวกูตอนนี้โล่งมากกกก”

“me too”

“ข้อนี้กูยังไม่เข้าใจเลย”

“เราจะผ่านมิดเทอมไปได้ยังไงโดยที่ไม่ตายวะ”

“บ่นทุกครั้งที่สอบแหละพวกมึงอะ”

“ก็มึงเก่งนี่ไอ้เชี่ยเต เมื่อคืนกูรู้นะว่าเกิดอะไรขึ้น”

“หึๆ”ผมยักไหล่ไม่สนคำแซวของไอ้กานต์ ก่อนจะหยิบชีทขึ้นมาอ่านในส่วนที่สำคัญ

วันสอบเราต้องมาเร็วกว่าปกติอยู่แล้ว เพราะต้องมาเตรียมตัวและมาติวข้อสอบกันหน้าห้องกับเพื่อน ใครมีอะไรในหัวก็จะมาแชร์กันตอนนี้ล่ะ หลายคนทำตัวชิว หลายคนเครียด ซึ่งผมเห็นจนชินตาแล้ว ที่นี่ไทยแลนด์ดินแดนแห่งการสอบ หรือพวกคุณจะเถียง?

“ไอ้เอิร์ธมึงเปิดหน้านี้ค้างมาจะครึ่งชั่วโมงแล้วนะ”หันไปมองตามเสียงไอ้มิ้น

“ก็กูไม่รู้จะอ่านอะไรอ่า”

“มึงอ่านมาหมดแล้ว?”

“หึเปล่า ไม่รู้จะอ่านอะไรไปสอบจริงๆ มึงว่ากูควรเทไหม?”

“ควรคว่ำอ่ะ กูหมายถึงเกรดมึงนะ”

“แง๊”

ผมส่ายหัวให้กับบทสนทนาของเพื่อนๆแล้วมาตั้งใจอ่านชีทตรงหน้า แม้ว่าจะเรียนบ้าง โดดบ้าง ไปเที่ยว ไปดื่มเหล้า แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่ลืมคือความรับผิดชอบในการเรียนครับ กว่าจะสอบเข้ามหาลัยและคณะที่อยากเรียนได้มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ดังนั้นจะมาโดนรีไทน์เพราะความไม่รับผิดชอบของตัวเองผมว่ามันไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่ สิ่งที่วัดค่าความรับผิดชอบในการเรียนของเราได้ สำหรับผมคือเกรด 

“มึงงงงงงงงงง อีก10นาทีเข้าห้องสอบแล้วววๆๆๆ”ใครสักคนหนึ่งตะโกนขึ้นมา จากนั้นทุกพื้นที่ก็เต็มไปด้วยเสียงถอนหายใจ ฮ่าๆๆๆ อยากจะหัวเราะทั้งน้ำตาจริงๆกู

“อิเต วันนี้น้องปังมีสอบไหม”อิหวานถาม

“มี ทำไมมีไร”

“ถามเฉยๆ วันนี้เรามีแค่สอบเช้า สอบเสร็จแล้วไปหาไรแดกที่สถาปัตย์ปะ”

“โรงอาหารวิศวะมันไม่ดีตรงไหนบอกกูสิ๊”ไอ้มิ้นถามกลับ สายตามันสองคนที่สบตากันนี่เหมือนคนรู้เหลี่ยมกันอะ

“เปลี่ยนบรรยากาศส่องผู้ชายค่ะ จบนะคะชะนี”

“เริ่ดไหมล่ะเพื่อนกู เอาชีวิตให้รอดออกจากห้องสอบก่อนดีไหม ดูไอ้เอิร์ธเนี่ยวิญญาณออกจากร่างไปแล้ว”

“ฮ่าๆๆๆ”จะบอกว่าไอ้เอิร์ธวิญญาณออกจากร่างก็คงจะถูก สภาพมันดูมึนๆเบลอๆตาลอยๆ 

“ปะ ถึงเวลาสอบแล้ว”

“กูอยากตายยยยยยยยยยย”




โรงอาหารคณะสถาปัตย์ ผมสอบเสร็จคนที่หกของห้องเลยมีโอกาสได้มองสภาพเพื่อนตัวเองตอนออกจากห้องสอบ ถ้าคลานได้มันคงคลานออกมาแล้ว ทันทีที่ไอ้คิลออกจากห้องสอบมันก็รีบไปอ้วกทันที ไอ้เอิร์ธกับอิหวานนี่น้ำตาไหลออกมาเลย ใจเย็นนะพวกมึงนี่แค่วิชาแรกกกกกกก

“อาจารย์เอาอะไรมาออกวะมึงบอกกูที”

“กูงงตั้งแต่โจทย์อะ”

“นี่สอบวันแรกเองนะ”

“ไอ้เตทำได้ไหม”

“ได้บ้าง”ผมตอบก่อนจะส่งไลน์ไปบอกน้องว่ามารออยู่ที่โรงอาหารสถาปัตย์ น้องน่าจะใกล้สอบเสร็จแล้วครับ

“ตอแหลลลลลลลลลลล”อื้อหืออออ ไม่จำเป็นต้องพูดพร้อมกันขนาดนี้ก็ได้

“เออมันก็ไม่ได้ทุกข้อไงไอ้เหี้ย”ต้องบอกว่าผมอ่านมาตรงมากกว่า

“ท็อปตลอดอะมึง เกลียดดดดดด”อิหวานเบ้ปาก

“ไปหาไรแดกเถอะ”

“รอพวกน้องปังก่อนไหม”

“กูไม่ไหวแล้วว เดี๋ยวคนเยอะ ขอไปซื้อมาไว้ก่อนละกันขี้เกียจต่อแถวนาน”

“เออๆ”แล้วอิหวานก็ลากไอ้มิ้นออกไปซื้อข้าว ที่โรงอาหารตอนนี้คนยังโล่งๆอยู่ อาจเพราะว่าวันนี้มีแค่บางชั้นปีมาสอบ

“เสร็จมิดเทอมแล้วไปไหนกันดี”

“เฮือก!”

“หืมม? ไอ้เตมึงตกใจอะไร”

“เปล๊าาาาา”เสียงกูสูงมากกกกกขอบอกกก ไม่นะไม่ๆๆๆ กูไม่ไปไหนกับพวกมึงทั้งนั้น และกูจะไปเที่ยวกับแฟนกูสองคนด้วยยยยย

“ไอ้ป๋าเตมึงมีพิรุจน์”พิรุจน์ส้นตีนอะไรไอ้นายยย 

“มึงอย่ามาใส่ร้ายกู”ผมทำหน้าขรึมเพื่อให้ไอ้พวกเพื่อนเวรมันเชื่อ แต่......

“อย่าบอกนะว่าสอบเสร็จมึงมีนัดแล้ว”โธ่ไอ้เอิร์ธมึงจะมาฉลาดอะไรเวลานี้วะ

“อะ..เอออ กูต้องสวดมนต์”

“ห๊ะ!”

“ไอ้ห่าจะเสียงดังกันทำไม”ใครก็ได้ช่วยกูที เหงื่อกูแตกแล้วเนี่ยยย ดูสายตาพวกมานนนนนนนนนนน

“มึงปิดบังอะไรกู”ไอ้เอิร์ธขยับเข้ามานั่งเบียดผมจนชิด

“ไม่มี”

“โกหก”

“บอกมา”

“ก็บอกว่าไม่มีไง”

“หยั่มมาาา”

“หยั่มมาพ่องงงงงงส์”

“ชิ! อย่าให้กูรู้นะมึงงงงงง”มันเบ้ปากกรอกตาใส่ ก่อนจะขยับออกไปเบียดไอ้คิลตามเดิม

เฮ้อออ เกือบไปแล้วกู

“ข้อสอบดูดพลังงานกูฉิบหายยย ออกอะราวเดอะเวิร์ลสัสหมา”สอบกี่ทีก็บ่นทุกที ฟังจนชิน มันกลายเป็นเรื่องปกติไปละ

“คะแนนออกมาเมื่อไหร่กูเตรียมกัดลิ้นตาย”

“ไปยื่นใบลาออกสิ บ่นทำซากอะไรวะ”ผลักหัวไอ้กานต์ไปทีนึง

“เอออ ก็กูมันไม่เก่งอย่างมึงนี่หว่า”

“อย่ามาตอแหล คะแนนมึงดีกว่ากูตลอดดดดดด”ไอ้เอิร์ธเงยหน้าขึ้นมาจากโทรศัพท์แล้วโวยวายเสียงดัง

“เลิกเถียงกันสักทีกูรำคาญ”ไอ้นายพูดขึ้นมา

“รำคาญก็ไปนั่งที่อื่นชิ่วๆ”

“เดี๋ยวมึงได้ตกเก้าอี้ไอ้เอิร์ธ”

“แบร่”เนี่ยความกวนตีนของมัน

สักพักอิหวานกับไอ้มิ้นก็กลับมาพร้อมของกินเต็มมือ แถมในปากยังคาบลูกชิ้นกันมาอีกคนละไม้ คนนี่มองกันทั้งโรงอาหาร สภาพสาวสวยของวิศวะ......

“หิววววววว”

“เออกูเชื่อ”มาถึงก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไรให้เสียเวลา มันสองตัวรีบซัดของกินที่ซื้อมาทันที ใจเย็นเพื่อนเดี๋ยวติดคอ...อันนี้คิดในใจนะ

“เอิร์ธ....”

“อ้าวไอ้คริต”

“หวัดดีพี่ๆ”

“เออไหว้พระเถอะ นั่งลงๆๆ”

“ทำข้อสอบได้ไหม?”ผมดึงคนตัวเล็กนั่งลงข้างๆก่อนจะลูบกลุ่มผมนุ่มไปมา ขนมปังถอนหายใจเฮือกแล้วเอนตัวมาพิงอกผมอย่างเหนื่อยล้า

“ยากจัง”น้องบ่นเบาๆ

“แฟนพี่เก่ง ทำได้อยู่แล้วล่ะ”ว่าแล้วก็ก้มลงไปสูดความหอมจากแก้มขาว 

“อื้ออ”

“ไม่เอา ไม่งอแงสิ”

“ปังไม่ได้งอแง”

“ปากแหลมจนจะชิดจมูกแล้วรู้ตัวรึเปล่าเนี่ย”

“พี่เตอ่า!”

“ฮ่าๆๆๆ พี่ล้อเล่นคร้าบบบ”

“ไม่คุยด้วยแล้ว”

“โอ๋ๆ ไหนใครมันแกล้งแฟนพี่ เดี๋ยวพี่ลุกไปต่อยให้เลย หึๆ”

“คิดว่าอยู่บนโลกสีชมพูกันสองคนเหรอยะ”ผมปรายตามองอิหวาน

“ไม่เสือกสิ”

“อิเตอิดอก”

“ว่าแต่พี่ๆกินไรกันยังอ่า”น้องดาด้าลูบท้องพร้อมกับทำหน้าหิว

“พวกพี่ยังครับ แต่ปอบสองตัวนี้ก็อย่างที่เห็น...”

“ไอ้คิล!!”

“ฮ่าๆๆๆๆ”

“แล้วนี่มีสอบกันอีกไหม?”ไอ้นายเงยหน้าขึ้นมาถาม

“มึงถามใคร? วิศวะหรือสถาปัตย์?”

“แล้วกูจะถามวิศวะทำไมวะไอ้เอิร์ธ ไม่โดนด่าสักวันมึงจะตายใช่ไหม”

“แง๊ กูก็ถามเฉยๆอ่า คริตตตตตต”พอโดนไอ้นายด่ามันก็หันไปงอแงกับแฟนมันต่อ เออดีเนอะ เปลี่ยนอารมณ์เร็วสัสๆอะ

“มีบ่ายอีกวิชาอะพี่ แล้วพวกพี่ละ”ไอ้วินเป็นคนตอบ

“ไม่มี มีอีกทีมะรืน”

“โห โคตรดี”

“แลกกันไหมล่ะ มึงมาสอบของกู เดี๋ยวกูไปสอบของมึง”ผมยิ้มมุมปากให้ไอ้วิน มันรีบส่ายหน้าพรืด

“ไม่เอาหรอกพี่เต ผมไม่ถูกกับตัวเลข เห็นแล้วแม่งดูโง่ไปเลยฮาๆ”

“ก็ว่าไป”

“จริงๆพี่ ผมไม่ค่อยเข้าใจพวกตัวเลขเยอะๆหรอกกกกก”

“หึๆ”

“พี่เตจะกินอะไรเดี๋ยวปังไปซื้อให้”น้องคว้ากระเป๋าตังค์แล้วเตรียมลุกขึ้น

“เดี๋ยวพี่ไปซื้อเอง ปังจะกินอะไรครับ”กดไหล่ให้น้องนั่งลงเหมือนเดิม แล้วเป็นตัวผมเองที่ลุกขึ้นจากเก้าอี้

“มีสอบบ่ายกันนี่ นั่งอ่านหนังสือกันไปเถอะ จะกินอะไรเดี๋ยวพวกพี่ไปซื้อให้”อิหวานหลังจากอิ่มก็เริ่มทำตัวเป็นคนดี แต่กูเห็นนะมึงจ้องผู้ชายที่ต่อคิวซื้อข้าวอยู่ร้าน2

“อ่า...งั้นรบกวนพวกพี่ด้วยนะคะ”

“ไม่เป็นไร พี่ร๊ากกกกเด็ก”เกลียดการขยิบตาของมันมากกกก

“แล้วนี่จะกินไร เดี๋ยวไปซื้อให้”เหลือบตามองอีกคู่ที่ดูเหมือนไอ้คริตจะต้องไปซื้อข้าวให้ไอ้เอิร์ธ

“ไม่ต้อง! มีสอบบ่ายก็อ่านหนังสือไปสิ เดี๋ยวไปซื้อให้ จะกินไรบอกมา เอาเงินมาด้วย”

“หึๆ”ไอ้คริตยกยิ้มขำ ก่อนจะขยี้หัวแฟนมันอย่างหมั่นเขี้ยว

“ห่วงเหรอ?”

“ไม่ใช่เว้ยยยยย! ถ้าพูดมากมึงไปซื้อเองเลยนะ”

“ครับๆ งั้นเอา.......”ผมละสายตาออกมาแล้วก้มลงมองคนที่นั่งลังเลว่าจะกินอะไร

“เลือกยากขนาดนั้นเลยอ่อ”เพราะเห็นน้องขมวดคิ้วผมเลยถาม

“งั้นเอาราดหน้าก็ได้ครับ”

“โอเค งั้นรอแป๊ปนึงนะ”




กินข้าวกับน้องเสร็จผมก็กลับคอนโดมานอน การสอบมันคือการดูดพลังงานอย่างหนึ่งเลยนะ หัวถึงหมอนก็หลับยันเย็น ตื่นมาอีกทีก็เจอข้อความที่น้องส่งมาบอกว่ากลับกับไอ้วิน....โอ้ยยย เหงามากอยากฟัดลูกแมวววว

“คิดถึงลูกแมวโว๊ยยยยยยยยยยย”

“เมี๊ยว”

“ไม่ใช่มึง”

ไม่รู้ว่านมสดมันขึ้นมาบนเตียงตอนไหน มารู้ก็ไอ้ตอนที่ได้ยินเสียงร้องนี่แหละ แต่ขอโทษนะครับ...ลูกแมวที่ว่าคือเมียกูไม่ใช่มึง

“เมี๊ยวววววว”อิเหมียวมันเข้ามาคลอเคลียก่อนจะล้มตัวลงนอนข้างๆ อุ้งเท้าป้อมๆของมันตะครุบมือผมเล่น

“หิวรึเปล่า”

“งือออ”

“ไปหาแม่ไหม?....ไม่ดีกว่า รอแม่กลับมาเนอะ เดี๋ยวก็สอบมิดเทอมเสร็จละ...”แต่วันนี้สอบวันแรก - -*

“สอบอีกทีก็ตั้งมะรืน ทำไรดีวะกู”วันนี้ว่าจะยังไม่อ่านหนังสือ ไว้ไปอ่านพรุ่งนี้ แต่คืนนี้กูจะทำอะไรดีวะเนี่ย ห้องที่ไม่มีน้องมันก็ดูกว้างไปอะ อยู่ด้วยกันจนชินกับการที่มีน้องไปแล้ว...

RRRrrr

ผมคว้าโทรศัพท์ที่วางไว้ตรงโคมไฟขึ้นมาดู ภาวนาว่าให้เป็นขนมปังโทรมา เพราะตอนนี้ผมคิดถึงน้องมากๆอีกแล้ววววววววววววว แต่........

“ว่าไงพี่ฟอร์ท”ดับฝันกูมากอะ นอกจากไม่ใช่แฟนที่โทรมาแล้ว ยังเสือกเป็นไอ้พี่ฟอร์ทที่ร้อยวันพันปีแม่งไม่เคยจะโทรหาผม

[กูโทรมาไม่ได้เหรอ? หึ]เกลียดคำว่าหึของพี่มันมาก

“เปล่า ปกติเคยโทรมาซะที่ไหนล่ะ”

[หึหึ วันนี้ว่างไหม]

“ว่าง”

[มาสนามหน่อยไหม มึงไม่มานานแล้วนะ พวกเด็กที่สนามมันมาถามหามึงกับกูกันโคตรเยอะ จะเลิกแข่งแล้ว?]

“ยังไม่เลิก แค่ช่วงนี้ไม่ค่อยว่าง”

[ติดเมีย]

“เออ”ก็ไม่รู้จะปฏิเสธไปทำไม

[วันนี้จะแวะมาไหม?]

“อืม เดี๋ยวแวะเข้าไปก็ได้”

[หิ้วน้องขนมปังของกูมาด้วยล่ะ หึ]

“ของพี่เหี้ยอะไรละ ของผม! อีกอย่างน้องอยู่บ้านคงไปไม่ได้หรอก”

[อ้อ โดนเมียทิ้งนี่เอง]

“ไม่ใช่เว้ย!”ทำไมรู้สึกพี่ฟอร์ทมันกวนตีนกูวะ

“เดี๋ยวสามทุ่มเข้าไป”

[เออ ลีลา]

“เออไปแน่ๆ แต่อยู่เล่นกับแมวก่อน”

[แมว..]ก่อนที่พี่มันจะพูดอะไรผมก็ชิงตัดสายไปก่อน เออดีเหมือนกันยังไงวันนี้ก็ไม่ได้ทำอะไรอยู่ละ ไปเปิดหูเปิดตาที่สนามแข่งหน่อยก็ดี




   สามทุ่มห้านาทีคือเวลาที่แลมโบลูกรักของผมแล่นเข้าไปในสนามแข่งรถที่ตอนนี้คราคร่ำไปด้วยผู้คนเป็นจำนวนมาก ทั้งนักท่องราตรีรวมไปถึงกลุ่มคนที่สนใจในความเร็ว เสียงเครื่องยนต์และเสียงโห่ร้องดังก้องไปทั่วสนาม เหมือนบรรยากาศเก่าๆย้อนคืนกลับมา....เลือดในกายมันร้อน

อยากเอาลูกรักตัวเองลงไปซิ่งในสนาม

“นั่นพี่เตนิ”

“ใช่จริงๆด้วย ไม่เห็นพี่เขานานแล้วเนอะ”

“มึงๆ นั่นเตชิน”

“กรี๊ดดดดดด พี่เตมา”

ผมเมินเสียงรอบๆตัวก่อนจะรีบสาวเท้าไปยังบริเวณจุดเช็ครถสำหรับพวกที่รอแข่ง ในส่วนตรงนี้เป็นจุดที่ผมรู้จักแทบทุกคน

“หวัดดีพี่ทิม”ยกมือไหว้คนที่อายุเยอะที่สุด แล้วก็เก่งเกี่ยวกับเครื่องยนต์ที่สุดเช่นเดียวกัน พี่ทิมทำงานกับพี่ฟอร์ทมาตั้งแต่เปิดสนามแรกๆ แม้พี่แกจะอายุเยอะแต่หน้าก็ไม่แก่เลย

“อ้าวไอ้เต หายไปไหนวะ ไม่เห็นหน้าไม่เห็นตาเลยนะ”พี่ทิมละสายตาจากเครื่องยนต์ออดี้ตรงหน้าแล้วหันมาคุยกับผม

“ติดธุระวะพี่เลยไม่ค่อยว่าง”

“ไอ้ฟอร์ทบอกว่ามึงติดเมีย”พี่ทิมทำสายตาเจ้าเล่ห์

“ถ้ารู้แล้วจะถามทำไมละฮ่าๆ”

“หน้าอย่างมึงอ่านะติดเมีย หึ หลอกกูรึเปล่าวะ”

“จริ๊งง”

“เมียรึเด็กที่รอฟัน”

“โห่ เมียจริงๆ คนนี้จริงจังพาไปไหว้แม่แล้วด้วย”

“อั่ยยะ สิ้นลายแล้วดิ”

“คนนี้น่ารักจริงงง เห็นแล้วพี่ทิมจะชอบ”ขออวดหน่อยมีเมียน่าร๊ากกก

“ถ้ากูชอบ งั้นกูแย่งนะ”

“xเถอะ เมียน้องก็ไม่เว้น พี่อะสามสิบจะสี่สิบแล้วนะเว้ย”

“แต่หน้ากูเด็กนะ”

“รีบไปหาเมียสักคนแล้วแต่งงานเถอะ วุ๊”

“อ๊ะไอ้นี่ทำมาอารมณ์เสีย”พี่แกเตะขาผมทีนึงอย่างหมั่นไส้

“วันนี้จะมาแข่ง?”พี่ทิมเลิกตอแยผมเรื่องน้อง ก่อนจะเปลี่ยนคำถาม

“ไม่อะ แวะมาเล่นกับมาหาพี่ฟอร์ท ว่าแต่มันหายหัวไปอยู่ไหนวะเนี่ย”ไอ้ประโยคหลังนี่ผมพูดกับคำเองครับ โดยปกติแล้วไอ้พี่ฟอร์ทมันจะเดินมาดูจุดเช็ครถ ไม่ก็สิงอยู่ใกล้ๆขอบสนาม หรือไม่ก็นู้นนนน ตรงเครื่องเสียงดังๆที่มีสาวๆใส่ชุดวาบหวิวเต้นอยู่

“หึ”นอกจากไม่ตอบแล้ว พี่ทิมยังแสยะมุมปากใส่อีก

“มันติดเด็ก”

“หือออ? ติดเด็ก?”

แปลกกกกกกกกก เด็กไหนวะ

“กูไปดูเครื่องต่อละ มึงลองโทรหามันแล้วกัน แต่มันจะรับไหมนี่ไม่รู้นะ หึๆ”ทันทีที่พี่ทิมพูดจบผมรีบล้วงโทรศัพท์ออกมากดโทรออกหาไอ้พี่ฟอร์ท

ตู๊ดๆๆ

ควัยยยยยยยย! ตัดสายกูอีกกกกกกกกก แบบนี้มันมีพิรุจน์เว้ยยย ไม่ใช่ว่าพี่ฟอร์ทมันเป็นคนดีอะไรหรอกนะ แต่มันแปลกตรงที่มันจะไม่ขลุกอยู่กับเด็กในช่วงเวลาแบบนี้ เพราะในเวลาแบบนี้ปกติมันจะเดินว่อนไปว่อนมาตรวจความเรียบร้อยของสนาม อาจจะมีมั่วสาวตามรายทางอยู่บ้าง แต่ไม่ใช่ขลุกอยู่กับเด็กจนลืมว่ากูจะมาสนามตอนสามทุ่มมมมม

กดโทรหาแม่งจะสิบสายละก็ไม่รับ....เอาวะ! ขอลองอีกรอบ

[กริ๊กก]อ๊ะ ติดแล้วๆๆ

“ฮัลล...”

[ไอ้เหี้ยเต โทรมาพ่อมึงเหรอ]

[อื้ออ กู..จะ..เจ็บบ อ๊ะ]

หื้อออออ?

“เฮ้ย ผมอยู่สนามแล้วๆ”มันลากเด็กไปเอาตอนสามทุ่ม ตอนที่สนามยังไม่ปิด.....แปลกกกกกกกก!!

[ปล่อยย! อืมมมมม]

“................”พี่ฟอร์ทมึงขืนใจเด็กไปเอาปะวะเนี่ย เอ๊ะ...แต่ทำไมเสียงมันดูทุ้มๆแปลกๆวะ ผู้หญิงเสียงใหญ่?

[เดี๋ยวกูไปหา .... สัส! กัดกูนะมึง เดี๋ยวมึงจะโดน!]

“อ่า...”ทำไมมันดูรุนแรงวะ ผู้หญิงชอบอะไรแบบนี้เหรอวะ

“เดี๋ยวผมไปหาก็ได้ อยู่ไหนอะ ชั้น3ปะ? เดี๋ยวไป”

[ไม่ต้อง มึงรออยู่ข้างล่างนั่นละ อีก15นาทีเดี๋ยวกูลงไป นั่งดูรถไปก่อน ติ๊ดดด]ละแม่งก็วางสายไปเลย ปล่อยให้ต่อมเสือกกูทำงาน

แม่งทำไมเสียงเด็กที่พี่ฟอร์มมันเอาอยู่ถึงเสียงคุ้นๆวะ เหมือนได้ยินจากที่ไหนสักที่ แต่นึกไม่ออก! แล้วเหมือนว่าเสียงไอ้เด็กนั่นมันจะไม่ยอมพี่ผมด้วยนะ...ถ้าไม่ยอมแบบนี้ปกติพี่ฟอร์ทมันจะปล่อยผ่านไม่ใช่เหรอวะ

เออช่างแม่งเหอะ

ผมเดินออกไปข้างนอก รอบตัวเต็มไปด้วยเสียงเชียร์เพราะในสนามตอนนี้มีซูเปอร์ไบค์3คันกำลังไล่บี้กันอยู่ ความเร็วและความแรงของรถทำให้เกิดเสียงของเครื่องยนต์ที่ทำงานอย่างเต็มสมรรถนะ ที่ข้างสนามมีโซนฉุกเฉินที่เอาไว้สำหรับกรณีเกิดอุบัติเหตุในสนาม รวมถึงการ์ดมากมายที่เดินกันให้ว่อนเพื่อความเรียบร้อย กันไว้ดีกว่าแก้เพราะพวกใจร้อนมันเยอะ(หนึ่งในนั้นก็กูนี่ละ)

ผมเลือกขึ้นมานั่งบนแสตนชั้น2ที่ค่อยข้างจะเห็นรถที่แข่งอย่างชัดเจน มีสาวสวยอีกคนที่นั่งอยู่ก่อนหน้านี้ส่งสายตาเชิญชวนมาให้ อืม..ก็สวยอยู่หรอกนะ ผมน่าบีบ แต่ยังไงขนมปังก็น่าฟัดมากกว่า เบื่อกับพวกลีลาเด็ดแล้ว ชอบแบบไร้เดียงสามากกว่า ยอมรับว่าเวลาขึ้นเตียงกับน้องแล้วเจอไอ้ท่าทางไร้เรียงสาที่ขนมปังแสดงออกมา มันยิ่งทำให้เจ้าหนูของผมตื่นตัว

คิดอะไรของกูวะเนี่ย

“มาคนเดียวเหรอคะ”เงยหน้าขึ้นมาก็เจอกับสาวสวยอีกคนที่มาในชุดสีแดงสด นั่นยิ่งขับผิวของเธอให้น่ามอง

“อืม”

“ว๊า ดีเลยไอซ์กำลังอยากได้เพื่อนคุยอยู่พอดี”

“...........”

“ชื่ออะไรคะ หล่อมากเลย”

“……..”ผมยังคงนิ่ง เข้าหาแบบนี้ไม่ได้ต้องการแค่เพื่อนคุยหรอก ต้องการผัวมากกว่า

“ทำไมเงียบละคะ”

“ขอโทษนะครับ พอดี มี เมีย แล้ว”

“…….”เจ้าหล่อนอ้าปากค้าง ผมเลยได้โอกาสลุกขึ้นแล้วเปลี่ยนใจลงไปเดินเล่นรอบสนามแทน

“ไอ้สัสพี่ฟอร์ทเมื่อไหร่จะมาวะ ไอ้ห่า”สบถอย่างหงุดหงิด รู้งี้น่าจะลากไอ้นายมาด้วย

“ไอ้เต”น้ำเสียงคุ้นเคยเรียกอยู่ด้านหลัง ผมเลยรีบหันขวับกลับไปมอง

“ลีลาฉิบหาย”

“คนเอากันมึงจะทำไม”

“ช่างกล้าพูด”

“หึ”ไม่ต้องมาหึใส่กูเลยยยย

“ว่าแต่ให้มาทำไมเนี่ย”

“มึงไม่มาสนามนานละ ทำไมวะ เดี๋ยวนี้กูโทรตามไม่ได้?”

“ปกติไม่โทรมาไง”

“แล้ววันนี้จะแข่งไหม”

“อยากอยู่ แต่ไม่ดีกว่า ไว้ครั้งหน้าแล้วกัน”

“เออ”

“ไปคุยกันที่ห้องทำงานพี่ได้ไหมวะ ตรงนี้เสียงดังเริ่มรำคาญแล้วเนี่ย”

“ทำไมต้องที่ห้องทำงาน”

“อ้าว ทำไมจะไปไม่ได้วะ”ไอ้พี่ฟอร์ทคิ้วย่นเหมือนคิดอะไรบางอย่างอยู่ ก่อนจะพยักหน้าอนุญาต

“งั้นก็ไป”




กว่าจะฝ่าผู้คนขึ้นมาที่ห้องทำงานพี่ฟอร์ทได้ก็แทบแย่ วันนี้คนเยอะเดินเบียดกันไปมาจนแทบจะขี่คอกันอยู่แล้ว แถมในระหว่างทางก็แวะทักทายคนรู้จักไปด้วย มีเด็กหน้าใหม่เยอะแยะเลยที่ผมไม่คุ้นหน้า หรือเพราะผมไม่มาที่สนามนานแล้ววะ....

พอมาถึงห้องทำงานผมก็โดดขึ้นไปนอนแผ่บนโซฟาตัวใหญ่ทันที เป็นวันว่างๆที่น่าเบื่อสัสๆ ไม่มีขนมปังให้ฟัดอีกต่างหาก กูเกลียดมิดเทอมจังวะ

“พ่อกูบอกว่าปู่จะกลับไทย”พี่ฟอร์ทเดินไปนั่งลงที่โต๊ะทำงานก่อนจะพูดขึ้นมาเสียงไม่ดังมากนัก

“หืม จริงอ่อ”

“เออ”

“ปู่จะมาเมื่อไหร่”

“ไม่รู้”

“อ้าว”ว่าแล้วก็ไม่ได้ไปหาปู่นานแล้วนะ เมื่อก่อนว่างทีไรก็บินไปหาปู่ที่แคนาดาตลอด ปู่ใจดี

“พ่อกูบอกมาแค่นั้น”

“ไมพ่อผมไม่บอกบ้างวะ”

“มึงมันลูกนอกคอกไง”

“ปากพี่นี่นะ แบบนี้จะหาเมียได้ไหม”

“จะให้กูบอกไหมละว่าใครเป็นเมียกูบ้าง”

“เมียที่หมายถึงคนรักอะ ไม่ใช่แบบเยแล้วก็จบกันไป”ไอ้พี่ฟอร์ทยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ

“อาจจะมีแล้วก็ได้นะ”

“คนที่เย?”

“เมีย”

“เฮ้ยยย”ผมเด้งตัวลุกพรวดทันทีที่พี่ฟอร์ทพูดจบ 

“มึงจะตกใจอะไร”

“ก็พี่พูดว่าเมีย”

“ทำไมวะกูจะมีเมียไม่ได้?”

“เพลล์บอยอย่างพี่เนี่ยนะ”

“หึ ได้ข่าวว่ามึงก็เพลล์บอยไม่ใช่เหรอวะ ว่าแต่น้องขนมปังคนน่ารักของกูไม่มาด้วยจริงๆเหรอเนี่ย”ของกูครับ ขนมปังของกู

“น้องอ่านหนังสือสอบ”

“แล้วมึงไม่อ่าน?”

“มีสอบมะรืน ไว้พรุ่งนี้ค่อยอ่าน”

“พาน้องแวะมาเล่นที่นี่บ่อยๆบ้าง บางทีกูก็อยากฟัดเมียน้อง หึ”หวังว่าเมียที่พี่ฟอร์ทหมายถึงนี่มันคงจะไม่ใช่เมียกูนะ

“อย่ามาเหี้ย”

“หึ”

โครมมม เพล้งงงง

ผมกับไอ้พี่ฟอร์ทรีบหันขวับไปทางต้นเสียง...เสียงมันมาจากในห้องนอน...นอกจากชั้น3จะมีห้องดูสนามวีไอพี ห้องทำงานของพี่ฟอร์ทแล้ว ภายในห้องทำงานมันก็ยังมีแยกไปอีกห้อง นั่นคือห้องนอน

ห้องนอนภายในห้องทำงานที่มีไว้เผื่อไอ้เจ้าของสนามมันทำงานดึกจะได้หลับที่นี่ไปเลย ไม่ต้องขับรถกลับคอนโด

“เสียงนั่น..”

“สัส! อยู่นิ่งๆไม่เป็นรึไงวะ”พี่ฟอร์ทกัดกรามกรอดแล้วพูดอย่างหัวเสีย หน้าพี่แกดูโหดขึ้นมาทันตาเห็น   “มีอะไรอยู่ในห้อง”ผมลุกขึ้นจากโซฟาเตรียมก้าวเข้าไปใกล้ห้องนอนแต่...

“หมับ”พี่ฟอร์ทคว้าไหล่ผมไว้ก่อน มือบีบไหล่ผมจนแน่น มันเป็นสัญญาณเตือนว่าอย่าเสือก ผมจ้องตากับพี่ฟอร์ทพักหนึ่งก่อนจะถอยออกมาแล้วยกมือยอมแพ้

“ที่อยู่ในห้องนั่นเสียงเด็กที่ลอดเข้ามาในสายตอนคุยกันใช่ไหม รึเสียงเมียที่พี่หมายถึง หรือว่า....เด็กที่พี่เอากับเมียมันคือคนเดียวกัน?”

“หึหึ”พี่ฟอร์ทไม่ตอบ แต่การยกยิ้มที่มุมปากมันก็คือคำเฉลยทั้งหมด

แม่งกูอยากรู้มากว่าใครอยู่ในห้องนอน







To be con.

ครบ100%แล้ววววววววว กราบขออภัยที่หายไปนาน การงานรัดตัววว

ตอนนี้ยังไม่มีอะไรมากกก บทน้องปังอาจจะน้อย แม่ยกน้องปังอย่าตบเค้านะ แฮ่ๆ

เอ๋....ว่าแต่เด็กของพี่ฟอร์ทคือใครน๊าาาาาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

612 ความคิดเห็น

  1. #484 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 07:47
    กราฟฟฟฟฟฟ
    #484
    0
  2. #435 Noey_y (@Noey_y) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:59
    คิดว่าน่าจะเป็นกราฟ หุหุ 😏😏
    #435
    0
  3. #408 b_eam2 (@B_EAM) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 25 มกราคม 2561 / 22:45
    ใครรรรให้เดานะเพื่อนเตตรึป่าววะ555เซ้นมันบอก
    #408
    0
  4. #396 Tee Naka (@teerusyatee) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 23:05
    ใครอยู่ในห้องอ่ะ
    #396
    0
  5. #394 noowiwie (@wiwie-nmk21) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 07:56
    ใครในห้องอะะะ ><
    #394
    0
  6. #393 Barbie1865 (@JiraponrChamjoo) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 21:41
    ใครอยู่ในห้องงงงง
    #393
    0
  7. #392 Barbie1865 (@JiraponrChamjoo) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 21:25
    รอๆๆน่ารักมากกก
    #392
    0
  8. #391 Butter-ButterBeer (@sakunrat_1997) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 21:13
    Who are you? ใคร...ในห้อง?
    #391
    0
  9. #390 5972 (@5972) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 19:44
    เอ๋!!คนคนนั้จ่ะใช้ไหมค่ะ???
    #390
    0
  10. #389 YUNEY (@maylacha) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 19:28
    ใครรรรรรรเพื่อนคนไหนดีกว่าา
    #389
    0
  11. #388 Key_ (@i-love-min) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 14:54
    ใครอยู่ในห้องงงงง อยากรู้ๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #388
    0
  12. #387 imavikur (@rayfa) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 10:23
    หวังว่าคนที่อยู่ในห้องจะไม่ใช่เพื่อนของ...
    #387
    0
  13. #386 ABITOFSOM (@JS_jslove) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 09:38
    รออออออ
    #386
    0
  14. #385 Whatever it is (@oil-sup) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 08:56
    ใครอะน่ะ
    #385
    0
  15. #384 milktuan (@milktuan) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 02:15
    คิดถึงงงง
    #384
    0
  16. #383 PopGaill (@PopGaill) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 00:00
    คนนั้นงัยเต คนที่แกมีเรื่องด้วยอ่ะ คนนั้นแหละ แน่ๆเลย
    #383
    0
  17. #382 Kongdech (@Aarmkd) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 23:20
    รอออออออออออออ
    #382
    0
  18. #381 loognamfzt403 (@loognamfzt403) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 23:11
    คู่อริอิเตแน่ๆ อิอิ
    #381
    0
  19. #380 Chidchanok Noonoi (@khunnoo-chid) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 22:51
    รออออออออออออออ ^^
    #380
    0
  20. #379 AomPaweena (@AomPaweena) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 22:36
    วินหร๊ออออ
    #379
    0
  21. #378 AomPaweena (@AomPaweena) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 22:35
    ใครอยู่ในห้องอ่าาาา//ขอตอนพิเศษคู่พี่ฟอร์ทหน่อยค่าา
    #378
    0
  22. #377 Baminer (@bamby209) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 22:35
    ใครรรรรรร
    #377
    0
  23. #376 AomPaweena (@AomPaweena) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 22:35
    หายไปนานนน
    #376
    0
  24. #375 b1b1n2 (@b1b1n2) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 22:24
    งูยยกี๊ดเติงงง ~
    #375
    0
  25. #374 Chidchanok Noonoi (@khunnoo-chid) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 22:17
    กรี้ดดดดด มาล้าวววว ^____^

    คิดถึงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
    #374
    0