แ ส น รั ก (Yaoi/Boy's love)

ตอนที่ 33 : ตอนที่32

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,335
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    28 ม.ค. 60

ตอนที่32







จะว่าผมเอาแต่ใจตัวเองก็ได้นะ!


หงุดหงิดเว้ยย!!


อยากกินผัดเผ็ดแมวไหมครับทุกคน? แมวราคาหลายหมื่นนี่รสชาติน่าจะอร่อยนะ ลองไหมครับ? เดี๋ยวผมเชือดให้...มันน่าหงุดหงิดจริงๆนะ เมื่อคืนอุตส่าปลุกอารมณ์น้องกำลังเข้าด้ายเข้าเข็มเลย ไอ้แมวเวรดันเกาประตู ไอ้สัส! ไอ้แมวเนรคุณ! กูไม่น่าไปซื้อมึงมาจากไอ้ทอยเล้ยยย 


พอน้องได้ยินเท่านั้นแหละแทบถีบผมออกจากตัวแล้วรีบวิ่งไปเปิดประตูทันที ไอ้เหมียวพอเห็นน้องก็ออเซาะใหญ่เลย คลอเคลียเมียกูเหลือเกิน อยากแดกลูกปืนไหมมึง? เท่านั้นยังไม่พอครับ ขนมปังอุ้มมันไปส่งที่คอนโดแมว แต่อิแมวผีมันไม่ยอม ร้องเรียกเมี๊ยวๆแล้วเดินตามน้องมา อืมสรุปก็ต้องนอนสองคนกับอีกหนึ่งตัว แล้วเสือกมานอนคั่นกลางกูกับเมียอีก มึงเป็นลูกกูรึไงห๊ะ! เมียกูก็ไม่ได้เอาเสือกมาอารมณ์เสียเพราะมึงชอบหันมาตะปบแขนกูอีก 


“หน้าบูดอะไรของมึงนักวะไอ้เต”ผมเหล่มองไอ้มิ้น


“อยากเยเมีย”


“วุ๊ไอ้สัส หยาบคายยย”


“หึๆ”


“อย่าไปสนใจหมาหัวเน่าเลยฮ่าๆ”ทุกสายตาหันไปมองไอ้นาย ไอ้ห่านี่ก็หัวเราะไม่หยุดเดี๋ยวกูจะบอกอาจารย์ลุงที่สอนหน้าห้องไอ้สัส!


“หมาหัวเน่าไรวะมึง”ต่อมเสือกอิหวานทำงานทันที เสียงอาจารย์ลุงที่สอนอยู่หน้าห้องเริ่มไม่เข้าโสตประสาทเพื่อนผมล่ะ เพราะทุกคนเริ่มเอนตัวเข้าหาไอ้นาย ไอ้เหี้ยกูไม่น่าโทรไปเล่าให้มึงฟังเลย


“น้องขนมปังติดลูกแมวไง”


“แล้วเกี่ยวอะไรกับที่ไอ้เตมันหน้าเป็นตูด มึงขยายความหน่อยไอ้นาย”หน้ากูดูเหมือนตูดขนาดนั้นเหรอไอ้เอิร์ธ


“เอ้าก็ไอ้เตซื้อลูกแมวให้แฟนมันไง”


“อื้อหือออ”ประสานเสียงกันไม่พอยังเสือกหันมามองกูแบบสมน้ำหน้าอีก


“น้องเลยติดลูกแมวมาก ไอ้หล่อแถวนี้มันเลยกลายเป็นหมาหัวเน่าไงวะฮ่าๆๆ”พูดมากเกินไปแล้วไอ้เหี้ยนาย


“สมน้ำหน้าฮ่าๆๆ กูอยากได้มั่งอ่ะ ซื้อให้กูมั่งสินะๆๆๆ”


“ไปบอกผัวมึงสิไอ้เอิร์ธ”


“ไอ้เหี้ยยยยยยยย”


“ตรงนั้นเสียงดังอะไรกัน”อาจารย์ลุงตะโกนมาจากหน้าห้อง


“เปล่าคร้าบบ แค่คุยกันว่าวันนี้อาจารย์แต่งตัวหล๊อหล่อออ”ตอแหลมากไอ้กานต์


“อาจารย์หล่อทุกวันอยู่แล้ว นี่ว่าจะลองไปเดบิวส์ที่เอสเอ็มนะ”


“เอ่อ...........”ไม่เงิบแค่พวกผม แต่เงิบทั้งห้องงง อาจารย์แกโหดนะแต่แกเป็นพวกที่โดนชมไม่ได้ แกหลงตัวเองงงง


“เชิญอาจารย์สอนต่อเถอะครับแหะๆ”


เมื่ออาจารย์ลุงหันกลับไปสอนต่อไอ้พวกเพื่อนผมมันก็ไม่หยุดความเสือก อิหวานถึงขั้นเบียดชิดเข้ามาจนแทบจะรวมร่างกันอยู่แล้ว กับการเรียนพวกมึงตั้งใจแบบนี้ไหมหึ?


“อิเตใจป๋ามากๆค่ะมึง ลูกแมวพันธุ์ไรวะอิดอก น่ารักมะ?”ผมเลือกที่จะไม่ตอบแต่เปิดโทรศัพท์เข้าแกลลอรี่รูปภาพแล้วยื่นไปตรงหน้ามัน


“กรี๊ดดด น่ารักมากค่ะมึงงงง”อิหวานกรี๊ดออกมาเบาๆก่อนจะคว้าโทรศัพท์ผมเข้าไปดูใกล้ๆ


“สก็อตติชโฟลด์ซะด้วยย แพงสึด”ไอ้ปิงเบ้ปากใส่ผม


“ลงทุนมากๆกับการง้อเมีย”


“แต่อย่างว่าแหละแค่นี้ขนหน้าแข้งแม่งไม่ร่วงหรอก”


“โครตหล่อและโครตรวยแบบกูหาไม่ได้ง่ายๆนะครับผม”ผมแสยะยิ้มใส่ไอ้พวกเพื่อนเวรที่คว่ำปากใส่


“งื้ออ”


“งื้อเหี้ยไรไอ้เอิร์ธ”


“กูอยากได้มั่งอะ อยากได้ๆๆ”


“บอกผัวมึง”


“กูโสดดดด”


“มึงพูดใหม่สิ กูอัดเสียงไปให้ไอ้คริตแปป”


“ไอ้สัส”


“กร๊ากกกกก ฮ่าๆๆๆ”


“เสียงดังอีกแล้ว จะชมอาจารย์ว่าหล่อเหมือนยุนโฮใช่ไหม!!”


“โอ่ยยยย จารรรย์”







กว่าจะหมดคาบพวกผมโดนอาจารย์หันมาด่าโครตบ่อย แต่รอดมาได้เพราะความตอแหลของไอ้กานต์ล้วนๆ เรียนเสร็จก็หิว อันที่จริงหิวตั้งแต่อาจารย์เริ่มสอนแล้วครับ เมื่อเช้าผมไม่ได้กินอะไรเลย มัวแต่วุ่นวายกับสมาชิกใหม่ที่คอนโด(?) ขนมปังเกือบหอบมันมาเรียนด้วยแล้วนะเพราะแม่งงอแงหนักมาก เหมือนมันติดคนอะ แอบสงสารมันเล็กน้อยเพราะถึงยังไงมันก็เป็นลูกแมวอะ ผมมีเรียนแค่ตอนเช้า นี่ก็ว่าพอหาอะไรกินเสร็จจะกลับคอนโดไปดูมันซะหน่อย ป่านนี้กลั้นใจตายแล้วมั้ง


“แดกไหน”


“ที่ไหนก็ได้กูหิวมากกกก จารย์ลุงแม่งสอนนาน”


“พูดเหมือนมึงตั้งใจเรียน”


“ตั้งใจมากกก ตั้งใจเฝ้าพระอินทร์ฮ่าๆๆๆ”


“โรงอาหารไหม? ใกล้ดี กูขี้เกียจขับออกไปกินข้างนอก”ผมเสนอความคิดเพราะถ้าไปกินร้านข้างนอกก็กว่าจะได้กินอีก ยิ่งตอนเที่ยงแบบนี้แทบทุกร้านแหละคนโครตเยอะ


“เออๆงั้นไปโรงอาหาร”


พอตกลงกันได้พวกเราก็บึ่งไปโรงอาหารของคณะทันที ยังดีที่คนไม่แน่นมากพอมีที่ว่างเหลือสำหรับพวกผม ให้อิหวานนั่งเฝ้าโต๊ะส่วนคนอื่นที่เหลือก็แยกย้ายไปซื้อข้าว


“ร้านข้าวมันไก่คนเยอะสัส กูเลยได้แดกก๋วยเตี๋ยวเลยแม่ง”ไอ้คิลบ่นอุบอิบตามประสามัน


“อิเตมึงแดกไรวะ”

“ราดหน้า”


“ร้านไหนวะ”


“ร้านนู้น”ผมชี้ให้อิหวานดู ก่อนมันจะขอตัวไปซื้อของมากินมั่ง


“แดกเสร็จแล้วไปห้องมึงได้ไหมไอ้เต”ผมหันมามองไอ้กานต์อย่างงงๆ จะไปห้องกูทำไมวะ?


“ไปไม?”ปากไปไวเท่าความคิด


“อยากไปดูหน้าลูกแมวที่ทำให้เพื่อนกูกลายเป็นหมาหัวเน่าไง”


“ไอ้สัส”


“เออกูก็อยากไปเล่นกับแมว”ไอ้เอิร์ธตาเป็นประกายทันที


“เดี๋ยวมึงอยากได้แมวกูอีก”


“แหมะๆแมวกูเต็มปากเต็มคำเลยนะ ฮ่าๆๆ”


“ส้นตีนเหอะ รีบแดกๆ จะไปไหมคอนโดกูเนี่ย”


“ไปปปปปป”พร้อมเพรียงกันเป็นอย่างมาก อิหวานที่ไม่รู้เขาพูดอะไรกันมันก็มาเสนอเสียงไปกับเขาด้วย กูล่ะเพลีย

ใช้เวลายัดอาหารลงท้องไม่นานก็รีบขับรถกันมาที่คอนโดผม รีบสุดคงเป็นไอ้เอิร์ธเร่งไอ้นายให้เหยียบมิดตีนจนไอ้นายทนไม่ไหวตบกะบาลไปสองที 






“เมี๊ยวๆๆ”ทันทีที่เปิดประตูเข้ามาก็ได้ยินเสียงทักทายจากเจ้าสัตว์ขนปุยตัวสีขาว


“เมี๊ยวว”


“อ๊าาาาาา น่าร๊ากกกกก”อิหวานพุ่งตัวเข้าไปหานมสด แต่อิเหมียวมันรู้ถึงความน่ากลัว เพราะมันใช้ขาน้อยๆของมันขยับหนีอิหวานแล้วเดินมาหาผม


“เมี๊ยววว”มันใช้อุ้งเท้าเล็กๆมาสะกิดขาผม


“ว่าไงมึงเหงาไหม”


“เมี๊ยว”


“อิห่ากูโดนแมวเมินค่ะดอกกก”


“มึงน่ากลัวไง ขนาดแมวกูยังกลัวเลย”


“ชื่อไรวะไอ้เต”


“ก็ชื่อเตไง”


“กูหมายถึงชื่อแมว”ไอ้มิ้นถลึงตาใส่ผม


“ชื่อนมสด”


“หืออ ตัวเมียเหรอ”ไอ้มิ้นทำหน้าสงสัย


“ตัวผู้”ผมตอบก่อนจะเดินไปนั่งที่โซฟา


“ตัวผู้ทำไมชื่อนมสด”คราวนี้เป็นไอ้คิลที่ถาม


“จะรู้ไหมแฟนกูตั้งให้”


“เอออ ไอ้คนรักแฟนนน”


“แน่น๊อนนน”


แล้วพวกมันหกคนก็รุมเล่นกับแมว ขนาดไอ้นายที่นิ่งๆยังไม่วายนั่งลงไปเล่นด้วยเลย ผมไม่เคยเลี้ยงแมวนะ นมสดนี่ก็แมวตัวแรกที่เคยเลี้ยงเลย คือจากที่เคยได้ยินมาแมวมันจะนิ่งๆหน้าอึนๆไม่ใช่เหรอ แต่ไอ้นมสดนี่อารมณ์เหมือนลูกหมามันจะขี้อ้อนหน่อยๆ ตัวเล็กๆอ้วนๆดูตะมุตะมิ บรรยายไม่ถูกอะแต่มันน่ารักดี แม้ผมจะหมั่นไส้มันก็เถอะ หรือว่ามันอยู่ที่สายพันธุ์ด้วยวะ? เออช่างมันเถอะ


“เมี๊ยวว”


“งื้อออ น่ารักกกก โอยยดูขาป้อมๆของมันสิ”ไอ้เอิร์ธมันจะสิงแมวผมแล้ววว


“มองไปมองมาแม่งเหมือนนกฮูกหึๆๆ”ไอ้นายว่าอย่างขำๆก่อนจะเกาหูที่พับตกของมัน


“ถ้าคอมันยาวกว่านี้กูว่าเหมือนลามะ”ไอ้กานต์พูดเสริม


“กรี๊ดดดดดดดดดดด”


“เป็นเหี้ยอะไรอิหวาน!”


“นมสดมองกูตาแป๋วเลยย กูหลงง”เอาเข้าไป


“อยากได้อ่ะอยากได้ๆๆ”นี่ไอ้เอิร์ธมันยังไม่เลิกล้มความตั้งใจที่อยากได้แมวอีกเหรอวะ


“แล้วปลาทองลูกรักมึงล่ะจะเอาไปไว้ไหน เดี๋ยวแมวแดกปลานะมึง”ไอ้มิ้นพูดเตือน แล้วคิดว่าไอ้เอิร์ธจะสนไหม?


“เดี๋ยวเอาไว้บ้านให้พ่อกับแม่กูเลี้ยง”สร้างภาระให้บุพการีอีกกกก


“เออกูสงสัยว่ะ”อยู่ดีๆไอ้คิลก็ทำหน้าสงสัย คิ้วมันเริ่มขมวดเข้าหากัน


“สงสัยอะไรมึง?”ขอบใจที่ถามแทนกูนะไอ้มิ้น


“คอนโดมึงห้ามเลี้ยงสัตว์ไม่ใช่เหรอ”


“นี่ใครครับ นี่เตนะครับ เรื่องแค่นี้กูจัดการได้ หึๆๆ”


“เอออกูลืมไปว่าบ้านมึงรวยยยย”ไอ้คิลลากเสียงยาวอย่างหมั่นไส้


“พูดเหมือนบ้านมึงไม่รวย”ว่าจบผมก็เขวี้ยงรีโมททีวีใส่มัน


“ก็ไม่โครตรวยแบบมึงไงงง”


“เออๆไอ้เหี้ย”ผมยักไหล่แล้วหันมาสนใจรายการในทีวีต่อ


Rrrr Rrrr


“ครับผม”


[พี่เตเรียนเสร็จรึยังครับ]ผมนี่ยิ้มปริ่มเลยแฟนโทรมาหา ค่อยๆแอบย่องออกไปคุยที่ระเบียงเงียบๆดีกว่า เดี๋ยวพวกเหี้ยด้านในมันกวน


“คร้าบบ เรียนเสร็จแล้วว”


[อ่า...พี่เตอยู่ไหน]


“อยู่คอนโดแล้วครับผม”


[จริงเหรออ นมสดเป็นยังไงบ้าง]เสียงดูสดใสขึ้นมาทันทีเลยพอพูดถึงแมว


“ตอนนี้นมสดเล่นอยู่กับพวกเพื่อนๆพี่อ่ะ”


[พวกพี่หวานเหรอ]


“ครับบ”


[อยากกลับไปเล่นกับนมสดแล้วจัง]ดูเสียงน้องสลดขึ้นมาทันทีเลย ทำไงได้ล่ะวันนี้คนตัวเล็กมีเรียนทั้งวัน ต่างจากผมที่มีเรียนแค่ตอนเช้า


“ไม่งอแงนะ เดี๋ยวเรียนเสร็จค่อยกลับมาเล่นไง”โอยย ถ้าอยู่ใกล้ๆสัญญาว่าจะดึงมากอดแน่นๆ


[อยากเห็นนมสด]


“ดูนมพี่แทนก่อนไหมหึๆ”


[บ้าาา]ไม่ต้องเจอหน้าก็รู้ว่าตอนนี้คนตัวเล็กจะหน้าแดงขนาดไหน


“วิดิโอคอลไหมล่ะ”


[ได้เหรอ...]


“แล้วทำไมจะไม่ได้ล่ะ”


ผมกดวิดิโอคอลหาปลายสายทันที จากที่ตอนแรกจะไปคุยเงียบๆที่ระเบียงคงไม่ได้แล้ว ผมกลับเข้ามาด้านใน ไอ้พวกที่เล่นกับแมวอยู่ก็งงๆที่อยู่ดีๆผมเข้าไปนั่งอยู่กลางวง


“อะไรของมึงว๊ะ”ไอ้เอิร์ธโอยครวญเพราะผมผลักมันออกไปไกลๆ เกะกะขวางทางกูอยู่ได้


“เกิดอยากเล่นแมวเหรอมึง”


“กูวิดิโอคอลกับแฟนอยู่”


“เฮ้ยจริงดิ่ น้องปังงงงง”แล้วโทรศัพท์ในมือผมก็ไปอยู่ในมือไอ้มิ้น ฟรวยย


[หวัดดีคร้าบบบ]เสียงหวานดังแว่วออกมาจากโทรศัพท์


“น้องปังทำอะไรอยู่”


[กำลังจะไปกินข้าวครับ เอ่อ..นมสดล่ะครับ]


“อ้อๆ อยู่นี่ๆๆ ไอ้เตกำลังอุ้มอยู่เลย”แล้วไอ้มิ้นก็แพลนโทรศัพท์มาทางผม ยังดีนะที่มันเปิดกล้องหน้าแล้วหอหน้าจอมาหา ไม่ใช่ให้ผมมองสัญลักษณ์แอปเปิลเฉยๆ


[นมสดดดดดดดดดด]


“เมี๊ยววว”อิเหมียวมันแสนรู้ครับ พอได้ยินเสียงแม่มัน มันก็เดินดุ๊กดิ๊กเข้าไปใกล้โทรศัพท์


[นมสดดด คิดถึงจังงง]น้องยิ้มแป้นเมื่อเห็นนมสดชัดๆ


“เมี๊ยวๆๆ”เอออลูกแมวเขาคุยกันครับ 


“พอแล้วว มาคุยกับพี่เนี่ย”ผมคว้าโทรศัพท์มาไว้ในมือแล้วเดินหนีออกมาเข้าห้องนอน


[ปังยังอยากเล่นกับนมสดอยู่เลย]ใบหน้าน่ารักยู่ปากใส่อย่างงอนๆ


“เดี๋ยวค่อยกลับมาเล่น”


[แต่....]


“คิดถึงนะครับ”


[……….]น้องชะงักนิ่งไปก่อนจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา


[คิดถึงเหมือนกันครับ...]


“หึๆ อยากกอดจังเลย”ผมทิ้งตัวหงายลงไปบนเตียงนอนหนานุ่มที่ในทุกๆคืนมีผมกับน้องนอนหลับโอบกอดกันทุกคืน


[เดี๋ยวค่อยกอด]


“ครับ รู้แล้ว”


[…………..]


“…………”


[…………….]


“…………..”ต่างคนต่างเงียบ ไร้เสียงพูดคุย มีแค่เพียงสายตาของเราทั้งคู่ที่สบตากันผ่านเครื่องมือสื่อสาร


[ดาด้าเรียกแล้ว ปังไปกินข้าวก่อนนะ]


“ครับผม เดี๋ยวตอนเย็นพี่ไปรับนะ”


[....ครับ]


น้องวางสายไปแล้วแต่ผมยังจ้องโทรศัพท์ยู่เลย เฮ้อออยากกอดอ่ะ อยากฟัดดด คิดถึงจะตายแล้วววว งื้อออทำไมผมเป็นได้ขนาดนี้เนี่ยย หรือน้องจะทำของใส่ผมวะหึๆ






ไม่รู้ว่าเผลอหลับไปตอนไหนจำได้แค่นอนดูรูปน้องในโทรศัพท์รู้ตัวอีกทีก็ตอนตื่นนี่แหละ ว่าแล้วก็เดินเข้าไปล้างหน้าล้างตาในห้องน้ำตาจะได้สว่างๆแล้วจะได้ออกไปดูไอ้พวกที่อยู่ห้องนั่งเล่น พอเปิดประตูห้องนอนออกมาเท่านั้นล่ะ อื้อหือออออ บอกกูทีนี่ห้องใครกันแน่ฟะ


“ยู้วหูววววว พอดีไม่มีไรทำเลยซื้อเหล้ามาก๊ง”ไอ้เอิร์ธตัวแรกเลยชูแก้วเหล้าขึ้นมาอวดผม นี่พวกมึงแดกกันตั้งแต่ตอนไหนวะ ทำไมหน้าตาเริ่มแดงๆกันแล้ว


“เมาเหรอมึง”ผมเดินเอาตีนไปสะกิดไอ้เอิร์ธเบาๆ


“เมาไรป๊าวววว”เสียงมึงนี่ปกติมากกกก


“แดกเนี่ยโทรไปบอกผัวมึงยัง”เดี๋ยวตีกันอีกกูล่ะปวดหัว


“ไลน์บอกแล้วๆ เดี๋ยวดึกๆมันมารับ เอิ๊ก”


“นี่กะอยู่ถึงดึกเลยเหรอ ถามเจ้าของห้องอย่างกูยัง”


“ไม่เป็นรายย ตามสบายๆๆ คิดซะว่านี่ห้องเมิงง อึ่กก”เอ้าไอ้สัส!ก็นี่ห้องกู


“อ่ะไอ้เต”เป็นไอ้นายที่ยื่นแก้วเหล้ามาให้ผม


“แดกกันตั้งแต่เมื่อไหร่วะ”ผมรับแล้วเดินไปนั่งลงหน้าทีวี ตรงนั้นมีอิเหมียวนมสดนอนหลับปุ๋ยอยู่ด้วย


“เกือบชั่วโมงแล้ว”


“นึกคึกอะไรกัน”


“ไอ้กานต์มันเลี้ยง สงสัยอยากแดกแรง”ไอ้นายว่าก่อนจะยกแก้วขึ้นกระดก


“ไอ้เตชนแก้วๆๆ”ไอ้คิลแม่งโผล่มาจากไหนก็ไม่รู้แหกปากเสียงอย่างดัง ไอ้ห่ากูตกใจ


“รู้สึกไม่สะใจเลย คืนนี้ไปต่อผับพี่วิลกันเถอะ กูไม่ได้ไปนานล่ะคิดถึงพี่วิลมากกก”พวกผมหันไปตามเสียงของอิหวาน


“ไปแดกเหล้ารึจะไปล่าผู้?”


“อิผี! ไปแดกเหล้าสิคะ ส่วนผู้นั่นผลพลอยได้ฮ่าๆๆ”


“เออว่าไปแล้วเราไปได้ไปผับพี่วิลนานแล้วนะ ป่านนี้เจ๊งไปแล้วมั้ง”


“กูจะบอกพี่วิลว่ามึงแช่งร้านพี่แก”


“ไอ้เตมึงอย่าเลววว”


“กูหล่อออ”


“เออไอ้พ่อคนหล่ออ ว่าแต่มึงไปไม่รับน้องขนมปังเหรอวะ”หืมมม? นี่กี่โมงแล้ว


“เชี่ยยย สี่โมงกว่าแล้ว! งั้นกูไปรับน้องก่อน พวกมึงเฝ้าห้องนะ”ผมรีบคว้ากุญแจรถ ใส่รองเท้าเตรียมจะออกจากห้อง....


“เฮ้ยไอ้เตมึงจะเอานมสดไปไหนนน”คว้านมสดได้เป็นอย่างสุดท้ายก็รีบเผ่นออกมาจากห้องทันที อิเหมียวมันก็ตาปรือๆร้องเหมียวๆไปตามประสาแมวนั่นแหละ ไม่มีอะไรมากแค่อยากเอามันไปรับน้องด้วยเฉยๆ นึกภาพไม่ออกเลยว่าขนมปังจะดีใจขนาดไหน เพื่อรอยยิ้มของน้องผมทำได้ครับ แม้จะต้องแลกมากับการที่หัวผมเริ่มเน่าก็เถอะ T^T







การจราจรตอนเย็นก็ติดขัดอยู่พอสมควร แต่ไม่เป็นไรผมชินล่ะ(กัดฟันพูด) ในขณะที่รถติดไฟแดงผมก็ใช้มือแหย่เล่นกับนมสด มันก็โต้ตอบกลับผมด้วยอุ้งเท้าป้อมๆของมัน สงสัยตื่นเต็มตาล่ะ ดีนะที่มันไม่ค่อยซนมาก ไม่โดดไปนู่นมานี่ นอนเกลือกนอนกลิ้งอยู่ที่เบาะนั่งข้างคนขับอย่างเดียว


“เมี๊ยวๆ”


“เออจะพาไปรับแม่มึงอยู่นี่ไง”


“เมี๊ยวววว”


“ไม่ต้องมาอ้อนกู กูไม่รักสัตว์ กูรักแค่เมีย”


“เมี๊ยวว”มันเอาแก้มที่เต็มไปด้วยขนนุ่มๆสีขาวคลอเคลียไปมากับมือผม


“หึๆ น่ารักนะมึงน่ะ”


“เมี๊ยววๆ”


“แต่จะน่ารักกว่านี้ถ้าเวลากูจะเอากับแฟนแล้วมึงไม่มาตะกุยประตู โอเคมะ”พูดไปมันก็ไม่เข้าใจหรอก แต่ก็ภาวนาให้มันเข้าใจ...งงมะ?


ใช้เวลาพอสมควรกว่าจะมาถึงมหาลัย หลายคณะยังทำฉากและอุปกรณ์ที่ใชในวันงานตลาดนัดมหาวิทยาลัยอยู่เลยรวมถึงคณะสถาปัตยกรรมด้วย


“พี่เต”หันไปมองตามเสียงก็เจอกับน้องดาด้าที่ยิ้มหวานมาแต่ไกล


“หวัดดีค่ะ”


“หวัดดีครับ”


“อ๊าน้องแมวน่ารักจังงงง”น้องดาด้าตาโตทันทีที่เห็นผมอุ้มนมสดอยู่


“ขนมปังล่ะครับ”


“อยู่ตรงนู้นน เดี๋ยวหนูพาไปๆ”ว่าแล้วน้องดาด้าก็เดินนำผมไปที่บริเวณลานกว้างของคณะสถาปัตย์ อืมเด็กคณะนี้ขยันจริงๆ นอกจากขยันแล้วงานแต่ละชิ้นยังประณีตอีกด้วย ตัดภาพมาที่คณะผมสิฮ่าๆ ในระหว่างที่เดินผ่านก็เจอทั้งน้องๆพี่ๆหรือรุ่นเดียวกับผมเรียกทักทายตลอดทาง ทำไงได้คนมันดังอะครับ^  ^


“ขนมปังงงง ดูสิใครมาา”คนตัวเล็กที่นั่งก้มหน้าอยู่เงยหน้าขึ้นมาอย่างช้าๆ พอตากลมโตสบเข้ากับสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าแมวในอ้อมกอดผม น้องก็ลุกพรวดแล้วพุ่งเข้ามาหาผมอย่างทันทีทันใด ไม่สนกูเลยยย


“นมสดด งื้อออ”แม่ลูกเค้าเจอกันล่ะ ผมควรยืนอยู่จุดไหนดีถึงจะมีตัวตน ขอพื้นที่ให้คนถูกแฟนไม่สนใจหน่อยครับ


“คิดถึงจังเลยย”ฟัดกันเข้าไปป


“เมี๊ยววววๆๆๆ”ชูแขนชูขาจะออกจากกูทันทีเลยนะ นี่แมวรึกิ้งก่าวะทำไมมึงเปลี่ยนสีแบบนี้ เลววว


“แมวปังเหรอ น่ารักจังเลยย ขอเราเล่นด้วยนะ”หลายคนที่หันมาเจอความน่ารักของอิเหมียวก็เริ่มขยับเข้ามาหาขนมปังเรื่อยๆ นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่าต่อให้มึงหล่อลากกระชากมดลูกขนาดไหน มึงก็แพ้ให้กับความน่ารักของลูกแมวนะครับ เอเมน


“พี่เต ขอบคุณครับที่พานมสดมาด้วย”อ่า..น้องเดินมาหาผมแล้วๆๆ


“กลับคอนโดได้รึยังหืม”พอน้องเดินเข้ามาใกล้ๆผมก็เนียนโอบเอวบางไว้


“เพื่อนๆยังเล่นกับนมสดอยู่”น้องหันไปมองทางเพื่อนๆที่กำลังเล่นกับนมสดอยู่ คนตัวเล็กเอนตัวมาพิงอกผมเบาๆ หึๆน่ารักเนอะ


“ให้เพื่อนเล่นก่อนก็ได้ พี่ไม่รีบครับ”หอมที่กลุ่มผมนุ่มสองทีก่อนจะแอบจุ๊บแก้มเนียนอีกครั้ง


“อื้ออ อย่า”ปากบอกว่าอย่านะแต่เสียงนี่กระเซ่ามากเลย


“ครับๆอย่าก็อย่า”ผมหน้าด้านก็จริงแต่ก็มีความเกรงใจสถานที่อยู่ครับ เลยลากน้องมานั่งตรงเก้าอี้ไม้แล้วดึงคนตัวเล็กมานั่งบนตัก...นี่เกรงใจสถานที่แล้วจริงจริ๊งงง


“วันนี้คณะพี่เตไม่ทำอุปกรณ์เหรอ”


“ไม่อ่ะ ทำพรุ่งนี้”


“แล้วไม่ไปซ้อมดนตรีเหรอ”นั่งมองปากเล็กสีชมพูพูดเจื้อยแจ้วไปมา

 

“ก็ไม่อีกเหมือนกัน”


“ทำไมล่ะ”คนตัวเล็กทำสีหน้าสงสัยใส่ผม


“วันนี้พักไง ซ้อมทำไมทุกวันหือออ”


“เหรอครับ”


“คร้าบบบ”รวบเอวบางมากอดไว้ให้แน่นกว่าเดิม น้องไม่ขัดขืนเหมือนทุกๆครั้ง


“ตัวหอมจัง”สูดความหอมที่แก้มเนียนจนพอใจ


“วันนี้ไปเที่ยวกัน”


“เที่ยวไหน”น้องเอี้ยวตัวมาถาม


“ผับพี่วิลไง ไปไหม”คนตัวเล็กพยักหน้าทันทีเมื่อผมบอกสถานที่ที่จะไป


“ไม่เจอพี่วิลตั้งนาน”สีหน้าดูรื่นเริงขึ้นมาทันทีเชียว ชักจะหวงแล้วนะ


“ทำไมต้องดีใจขนาดนี้ด้วย”ไม่ได้ตั้งใจทำเสียงดุนะ อารมณ์ไปเองล้วนๆเลย


“ก็ดีใจไง จะไปไหว้พี่วิล ยังไงปังก็เคยทำงานที่นั่นนะ”น้องบอกเสียงใส


“แล้วยังอยากไปทำอีกไหม”


“อยากสิ โอ้ยย....พี่เตกัดปังทำไม”พอน้องบอกว่าอยากไปทำอีกผมก็ก้มไปกัดที่ไหล่เนียนทันที ยังจะอยากไปทำอีก สงสัยยังไม่เข็ด


“พี่ไม่ให้ทำ”


“รู้แล้วน่า”


“เดี๋ยวเถอะ”


“เดี๋ยวอะไร”แหน่ะเดี๋ยวนี้เถียงเก๊งเก่งงง


“เดี๋ยวจับตีก้นเลย”ไม่พูดแค่ปากแต่มือผมยังไวอีกด้วย แต่ไม่ได้ตีก้นน้อง..ขย้ำก้นน้องต่างหาก หึๆแน่นมือจริงๆ นุ่มฉิบหาย


“อ๊ะ เอามือออกไปเดี๋ยวนี้เลย!”


“ไม่”บีบเน้นๆให้คนบนตักสะดุ้งไปอีกที น้องจ้องผมตาเขม็ง ลูกแมวขู่ฟ่อๆแล้วน่ารักครับ เสืออย่างผมไม่กลัวหรอกหึหึ


“เอามือออกไป”


“อ่ะๆ เอาออกแระ”ต้องยอมครับ ไอ้งด1อาทิตย์ผมยังเคืองไม่หายเลยยย


“ป่ะกลับกันได้ยัง”


“ครับ”


น้องเดินไปขอแมวคืนกับเพื่อนๆก่อนที่ผมกับน้องจะเข้ามานั่งในรถ จากมหาลัยไปคอนโดรถไม่ติดเท่าตอนมาทำให้ระยะเวลาในการเดินทางไม่นานเท่าไหร่ ขนมปังที่เปิดประตูเข้ามาเจอเพื่อนผมถึงกับตกใจในสภาพห้อง ก็นะ..ก่อนออกไปยังไม่เละเท่าตอนนี้เลย ไอ้เอิร์ธแม่งเลื้อยรอบห้องไปแล้วมั้งเนี่ย สภาพแต่ละคนกำลังกึ่มๆตรึงๆได้ที่ 


“หวัดดีครับพี่ๆ”


“หวาดดีน้องปางงง”ปังเหอะ


“ไอ้เอิร์ธมึงไหวไหม”ไอ้นายเดินไปตบหน้าไอ้เอิร์ธเบาๆ


“หวาย หวายไหนวะ ต้นหวายเหรออ เอิ๊กๆๆ”ไอ้เหี้ยกวนตีนนนน


“โทรหาไอ้คริตเถอะ บอกมันมาดูแลเมียมันด่วนๆเลย สภาพงี้ไปผับพี่วิลไม่ไหวหรอก”เออๆกูเห็นด้วย


“เดี๋ยวปังโทรให้ครับ”


“ไม่เป็นไร น้องปังอุ้มนมสดไปเล่นในห้องนอนเถอะ ข้างนอกพวกพี่เคลียร์เอง”ขนมปังพยักหน้าตามคำของไอ้นาย ก่อนน้องจะค่อยๆเดินเข้าไปในห้องนอน


“ใครจะคนโทร”ผมถาม


“กูเองๆ”ไอ้กานต์คว้าโทรศัพท์มากดโทรออก ปลายสายก็ไอ้คริตนั่นแหละ


“โหลวๆ เออกูเองนะ...กูเนี่ยแหละมึงไม่เซฟเบอร์กูเหรอ...เออเมียมึงเมา...ก็ไอ้เอิร์ธไงหรือว่ามึงมีเมียหลายคน...ฮ่าๆมันแดกของมันเอง..อืมๆ...จะมารับมันใช่ไหม..อยู่คอนโดไอ้เตนะ...หึๆเอออมาเอามันกลับไปจัดหนักให้เดินขาถ่างมาเรียนเลยนะฮ่าๆเออๆๆบายๆๆ”ไอ้กานต์วางสายเสร็จแล้วหันมาทำหน้าเจ้าเล่ห์ใส่ไอ้คนเมาที่ไม่รู้เรื่อง งานนี้มึงตายแน่ไอ้เอิร์ธฮ่าๆๆ








To be con.


ดึกแล้วมีใครยังไม่นอนไหมม http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/18.gif


ขอโทษที่หายไปนาน เราปั่นนิยายช้างับบ ช่วงนี้ไม่มีโปรเจ็คใหญ่แต่งานก็มีเรื่อยๆเพราะปีนี้เจอวิชาในสาขาทั้งหมดด http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon000211.gif


ขอบคุณหลายๆคนที่ไม่หายไปไหน ทั้งทวงในคอมเม้นท์และทวงในเพจเน้อออ ตอนนี้อาจมาสั้นหน่อยต้องขอโทษนะ มีคำแนะนำหรือติชมอะไรบอกได่เสมออ อ่านทุกเม้นท์เน้อออ http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/2.gif


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

612 ความคิดเห็น

  1. #480 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 20:52
    จะสงสารเอิร์ธดีไหม5555
    #480
    0
  2. #319 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 00:11
    สงสารพี่เต ขนมปังรักนมสดมากกว่า
    #319
    0
  3. #276 wslloogpa (@wslloogpa) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 01:44
    มีความรู้สึกอยากอ่านคริตเอิร์ธ
    #276
    0
  4. #144 hpawing (@hpawing) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 22:58
    จะรอต่อไปป
    #144
    0
  5. #143 tang0041 (@tang0041) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 21:24
    จาาารอออออเน้ออออ????????????????????
    #143
    0
  6. #136 Coolice (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 21:10
    คิดถึงจัง
    #136
    0
  7. #135 Monkung Taross (@monwiwo) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 10:18
    น่ารักมากเลย คิดถึงน้องปังกับพี่เต มากกกกก 555มีความโดนแฟนเมินเพราะเจ้านมสดน่ารักอ่ะ มาต่ออีกนะคะ
    #135
    0
  8. #134 galaxy night (@prwz) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 08:18
    น้องนมสดที่แสนน่าเอ็นดูววววววววว
    #134
    0
  9. #133 noowiwie (@wiwie-nmk21) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 07:43
    พี่เตน้องปัง นมสดน่ารักกกกก ><
    #133
    0
  10. #132 tang0041 (@tang0041) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 07:13
    รอยุวววววววว
    สู้ๆๆนะไรท์????????????
    #132
    0
  11. #131 0952530841 (@0952530841) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 05:06
    คิดถึงขนมปัง พี่เต
    #131
    0