แ ส น รั ก (Yaoi/Boy's love)

ตอนที่ 23 : ตอนที่22

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,124
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    9 ต.ค. 60

ตอนที่22





ก๊อกๆๆ


“ขนมปังออกมาได้แล้วววว”


“ไม่!!”


“ออกมาเหอะน๊าาาาาาา”


“ไม่ออก!”


“ออกมาพี่อยากเห็นนนน”


“ม่ายยยยยยยยย”


“อายอะไรออกมา หึๆ”


“ไม่ออก ยังไงปังก็ไม่ออก!”


“งั้นพี่พังประตูเข้าไปนะ ฮ่าๆๆๆ”


“ปังเกลียดพี่เต แง๊”


“กร๊ากกกกกกกกกกก”


บันเทิงรื่นระเริงชะเองเอย ฮ่าๆๆ โอ้ยยย ขำหนักมากกก ฮาจนปวดท้องง กร๊ากกกก ผมทุบประตูห้องน้ำไปพร้อมกับกุมท้องขำไปด้วย ตอนนี้สุดที่รักของผมกำลังแปลงกาย(?)อยู่ในห้องน้ำล่ะครับ ก็หลังจากกลับจากมหาลัยผมก็ลากน้องกลับคอนโดทันที ไม่ต้องพูดพร่ำทำเพลงให้เสียเวลาเดินเข้าห้องนอนหยิบชุดส่งให้น้องทันที....แต่พอน้องเห็นชุดที่ผมส่งให้เท่านั้นล่ะตาที่โตอยู่แล้วก็ยิ่งโตขึ้นไปอีก ขนมปังอ้าปากพะงาบๆ น้องน่าจะอยากสวดด่าผมแหละแต่คิดไม่ออกหรือไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาด่าผมดี ฮ่าๆ ในขณะที่คนตัวเล็กกำลังนิ่งอึ้งอยู่ ผมก็จัดการยัดชุดใส่มือน้องแล้วดันน้องให้เข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องน้ำทันที...หน้าตอนน้องเหวอนี่ฮามากกก แต่คงไม่ฮาเท่าชุดที่ผมยัดใส่มือน้องหรอก จะว่ายังไงดีล่ะ ชุดนั้นก็น่ารักอยู่หรอกนะแต่...มันเป็นชุดผู้หญิง เอิ๊กๆ พวกคุณคิดว่าน้องจะยอมใส่ไหมล่ะ ถ้าในเวลาปกติบอกเลยว่าไม่แน่นอน แต่พวกคุณลืมไปรึเปล่าว่าผม(แกล้ง)โกรธน้องอยู่ ไอ้สิ่งที่ผมบอกให้น้องทำเป็นการง้อผมก็คือการใส่ไอ้ชุดนี้แหละ ฮ่าาาาาาาาาาา


นี่ก็ผ่านมาเป็นชั่วโมงแล้วนะแต่ลูกแมวเหมียวของผมก็ยังไม่ออกมาจากห้องน้ำเลย ผมทุบจนประตูจะพังล่ะน้องก็ยังไม่โผล่ออกมา มีแต่เสียงขู่แง๊วๆที่ตอบกลับผมออกมาเพียงเท่านั้น รีบออกมาให้พี่ขย้ำเร๊ววววววว


“ออกมาได้แล้วววววว”


“พี่เตแกล้งปัง ปังไม่ออก!”น้องตอบกลับมาจากในห้องน้ำ แหม่ะรู้งี้ผมน่าจะเข้าไปด้วยจะได้รีบเปลี่ยน หึๆ


“พี่โกรธขนมปังอยู่นะครับ”เมื่อเห็นท่าว่าน้องไม่ยอมออกมาจากห้องน้ำแน่ๆผมก็เริ่มใช้ไม้แข็ง ทำเสียงกดต่ำสุดๆให้คนที่อยู่ในห้องน้ำรู้ว่าผมกำลังจะโกรธยิ่งกว่าเดิมแล้วนะ แต่ใครจะรู้ว่าในความเป็นจริงผมกลั้นหัวเราะสุดฤทธิ์ ฮ่าๆๆๆๆ


“ต...ตะ แต่”


“ไม่มีแต่ รีบออกมา พี่จะไปนั่งรอบนเตียง”ตัดจบฉึ่บ แล้วกระดึ๊บๆไปนั่งรอบนเตียงอย่างใจจดใจจ่อ ผมเอนตัวพิงที่หัวเตียงอย่างคนอารมณ์ดีต่างจากน้ำเสียงเมื่อกี้ที่คุยกับน้องอย่างสิ้นเชิง


แกร๊ก....


ผมหันไปมองตามเสียงเปิดประตู...ภาพที่เห็นตรงหน้าทำเอาผมอึ้งไปไม่น้อย คนตัวเล็กยืนหลบตาผมอยู่พร้อมกับเม้มปากแน่น กำลังอยู่ในชุดสีขาวตัดดำโชว์ผิวขาวเนียน เรียวขาขาวที่โผล่พ้นผ้าออกมาทำเอาผมต้องกลืนน้ำลายดังเอื๊อก ขนมปังเขินจนตัวแดงก่ำ ตัวน้องบิดไปมาเพื่อจะหลบหลีกสายตาผมที่กำลังจ้องมองน้องอย่างโลมเลีย น้องดูเซ็กซี่...ไม่ได้เซ็กซี่แบบผู้หญิง แต่ก็เซ็กซี่ในแบบเสน่ห์ของผู้ชายตัวเล็กที่น่าหลงใหล


…ชุดเมด...


ใช่ครับ...ฟังไม่ผิดหรอก เจ้าลูกแมวเหมียวกลายร่างจากสัตว์ขนปุยตัวน้อยมาอยู่ในชุดของเมดสาวใช้ญี่ปุ่นที่สุดแสนเซ็กซี่น่าขย้ำ ผมไม่ได้โรคจิตนะเว้ยที่มีของแบบนี้อยู่ในห้อง แต่ไอ้ชุดนี้มันเป็นของญาติผมเอง มันมาฝากไว้กะจะไว้ใส่งานคอสเพลย์อะไรของมันสักอย่างเนี่ยแหละ แหม่ะผมก็มีญาติพี่น้องนะครับ แค่วันๆผมติดเมีย เอ้ยแฟนเฉยๆ


“ไปเปลี่ยนชุดได้รึยัง...”ขนมปังพูดเสียงแผ่ว ตั้งแต่ออกมาจากห้องน้ำน้องยังไม่สบตาผมตรงๆเลยครับ ก้มมองพื้นมองนู่นมองนี่ตลอด เอาเป็นว่ามองอะไรก็ได้ที่ไม่ใช่ผมอะ เขินล่ะสิกิ้วๆ


“ยัง”เสียงต้องเข้มครับเสียงต้องเข้มไว้ก่อน


“อย่า...อย่าแกล้งปังสิ”


“แต่พี่โกรธอยู่”คราวนี้น้องเงยหน้าขึ้นมาจ้องผม ดวงตากลมโตที่ใสเหมือนลูกกวางสั่นไหวจนผมเกือบจะใจอ่อน แต่ไม่ได้ครับนี่เป็นโอกาสเดียวที่จะได้ตะครุบแมวน้อย...


จะทำการใหญ่ใจต้องนิ่ง!


“ปังใส่ชุดบ้านี่ตามที่พี่เตบอกปังแล้วนะ”มีเถียง


“โกรธก็คือโกรธครับ”


“……..”


“พี่ไม่ไปต่อยไอ้ห่านั่นก็ดีถมไปแล้วนะขนมปัง หรือจะให้พี่ไปต่อยมัน?”


“อย่านะ”น้องพูดขึ้นมาเสียงดังลั่น คือผมก็รู้ว่าน้องไม่ได้ชอบอะไรไอ้พีทมันหรอก นี่แฟนผมนะผมรู้จักนิสัยแฟนผมดี 


“งั้นก็ทำตามที่พี่บอก”


“ทำอะไร...”


“มาใกล้ๆพี่”


“…….”คนตัวเล็กเม้มปากจนเป็นเส้นตรง ดูน้องลังเลว่าจะทำตามผมรึเปล่า แต่ก็นะ...น้องคิดว่าผมโกรธน้องอยู่หนิ หึๆ

ขนมปังค่อยๆเดินอย่างเชื่องช้ามาหาผมที่เตียง ไอ้ผมที่นั่งพิงหัวเตียงอยู่ก็ยิ้มกริ่มอย่างพออกพอใจ ถ้าน้องเหลือบสายตามามองผมสักนิด คงเห็นว่าหน้าผมตอนนี้หื่นกระหายขนาดไหน ผมจ้องเรียวขาขาวเนียนที่ขยับไหวเพราะจังหวะก้าวเดิน จ้องมองหุ่นเล็กๆบางๆที่อยู่ภายใต้เสื้อเนื้อนุ่ม สายตาผมโลมเลียน้องตั้งแต่เส้นผมจรดปลายเท้า เหมือนร่างกายที่ไม่ได้ปลดปล่อยมานานหลายเดือนของผมมันเรียกร้องหาสิ่งมาเติมเต็ม ผมเลียริมฝีปากที่แห้งผาก อยากซุกไซร้ซอกคอขาวนวลเนียนนั่นด้วย

น้องเดินมาหยุดกึกที่ข้างเตียง มือเล็กกำแน่น น้องไม่ได้โกรธผมนะแต่ผมคิดว่าน้องกำลังคิดว่าจะทำอะไรต่อไปดี ในเมื่อพี่เตที่ชอบอ้อนเมียกลายเป็นลุคดุขึ้นมา น้องคงทำอะไรไม่ถูก ผมแกล้งมองด้วยหน้านิ่งๆ ตามสเตปขนมปังคนดีก็น้ำตาคลอ พยายามจะเอื้อมมือมาจับมือผม แต่ผมแกล้งตอแหลขยับมือหนี คราวนี้น้องหน้าเสีย เริ่มสะอื้นน้อยๆ...ฮือ ผมก็จะใจอ่อนแล้วนะ


“อย่าร้อง”


“หายโกรธปังเถอะนะ หายโกรธปังเถอะ อึ่ก”ไหล่บางสั่นไหวตามแรงสะอื้น


“………”


ผมไม่ตอบน้องแต่กระชากน้องจนคนตัวเล็กปลิวปะทะเข้าที่อกผมอย่างจังทำให้ตอนนี้กลายเป็นว่า...ขนมปังเกยอยู่บนตัวผมแทบจะทั้งตัว ดวงตากลมโตเบิกโพลงอย่างตกใจ แต่ผมกลับส่งรอยยิ้มเจ้าเล่ห์กลับให้น้องพร้อมกับวาดวงแขนรัดเอวบางจนแน่น พอน้องรู้ว่าสถานการณ์เริ่มไม่ปลอดภัยก็พยายามดิ้นจะให้หลุดออกไปจากอ้อมกอดผม แต่...น้องลืมไปรึเปล่าครับว่าน้องสู้แรงผมไม่ได้หรอก หึๆ


“ปะ...ปล่อยนะ!”


“จุ๊ๆ ไม่ขึ้นเสียงสิครับเด็กดี”ผมยิ้มพร้อมกับแลบลิ้นเลียที่มุมปากตัวเอง น้องคงจะไม่ห่วงเรื่องที่ว่าทำไมผมถึงเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือแล้วล่ะ เพราะตอนนี้สิ่งที่น้องต้องห่วงคือร่างกายของตัวเองที่กำลังจะโดนราชสีห์อย่างผมขย้ำ


“พะ...พี่เตหลอกปังเหรอ”น้องพยายามหาทางหนีทีไล่ มือบางดันอยู่ที่หน้าอกแกร่งของผม


“เปล่านะ ^   ^”ผมส่งยิ้มหวานกระชากใจไปให้น้อง แต่ขนมปังกลับทำสีหน้าหวาดกลัวกลับมา ผมเห็นแล้วก็ขำ ไอ้เด็กที่ร้องงอแงเมื่อกี้มันหายไปไหนวะ ฮ่าๆ


“ปล่อยนะ ปล่อยๆๆๆๆๆ”เมื่อรู้ว่าดิ้นไปก็เปล่าประโยชน์คนตัวเล็กจึงเปลี่ยนเป็นตะโกนออกมาเสียงดังลั่นเพื่อหวังว่าจะให้ผมปล่อย หึๆ จะบ้าเหรอจะให้ผมปล่อยได้ยังไงล่ะ ผมอุตส่าให้น้องใส่ชุดนี้ได้แล้วนะ อีกอย่างไอ้เจ้าหนูของผมมันก็ตื่นตัวแล้วด้วย นี่น้องจะรู้ไหมนะว่าตอนที่น้องดิ้นๆ มันไปเสียดสีเจ้าหนูของผมอย่างไม่ได้ตั้งใจ ตั้งแต่ผมจีบน้องผมก็ไม่ได้ไปมีอะไรกับใครนะ นี่ผ่านมาแล้วกี่เดือนที่ผมต้องปล่อยปล่อยความอยากกับเมียมือทั้งห้า


“ไม่ปล่อยครับ”สิ้งเสียงของผมน้องตวัดตาขึ้นมามองอย่างไม่พอใจ ก็แน่ล่ะใครจะพอใจ


“ปังจะโกรธแล้วนะ”ขู่แง๊วๆอีกแล้ววว เจ้าแมวน้อยในชุดเมด


“……..”ผมกวาดสายตาไปจนทั่วร่างกายของน้อง เพราะตอนที่ผมกระชากน้องเข้ามาหาน้องไม่ได้เตรียมตัวไว้ทำให้ตอนนี้นอกจากน้องจะเกยอยู่บนตัวผมแล้ว ไอ้ชุดเมดที่สุดแสนจะสั้นนี้ก็ถลกขึ้นมาจนเห็นเรียวขาเนียนถนัดตา


“ปล่อยยยยยยยยยย อ๊ะ!”ทนไม่ไหวแล้วเว้ยยย!!!


ผมตวัดตัวน้องลงมานอนใต้รางของผมอย่างรวดเร็ว คนตัวเล็กยิ่งเบิกตาโพลงขึ้นมากกว่าเดิม ดูน้องตกใจมากแต่ผมกลับยิ้มอย่างชอบใจ รีบใช้เวลาที่ผมกำลังได้เปรียบ(เอ๊ะ หรือได้เปรีบยมาตลอดหว่า)แทรกกายเข้าไปกลางหว่างขาน้อง จึงทำให้ตอนนี้เรียวขาเล็กที่ขาวเนียนไร้ขนอ้าออกกว้าง กระโปรงที่น้องใส่อยู่ยิ่งไม่ต้องพูดถึงถลกจนไปกองกันอยู่ที่สะโพกเผยให้เห็นกางเกงในลายลูกไม้สีขาวที่ติดมาพร้อมชุด ผมหอบหายใจอย่างหนักหน่วง ปวดหนึบที่ช่องท้องรวมไปถึงน้องชายของผมที่เหมือนอยากจะเข้าไปสำรวจภายในร่างกายของน้องเต็มที มือเล็กบางที่ดันอยู่ที่อกไม่ได้ช่วยให้ช่องว่างระหว่างผมกับน้องเพิ่มขึ้นเลย ผมกวาดสายตาไปจนทั่วเรียวขาขาวก่อนจะวกสายตากลับมาจ้องที่ใบหน้าใสที่ตอนนี้ขึ้นสีแดงราวกับสีของลูกมะเขือเทศ...ขนมปังก็มองผมไม่ต่างกัน แต่สายตาน้องกลับเป็นสายตาของคนที่กำลังอึ้งและตกใจ แต่สายตาผม...หึๆ ก็อย่างที่รู้ๆกันอยู่นั่นแหละ

ผมจ้องดวงตากลมอย่างหลงใหล สะกดให้น้องจ้องมองที่ผมอย่างไม่ละสายตา ขยับมือที่แข็งแกร่งของตัวเองลูบไล้ไปที่ใบหน้าเนียน น้องเอียงใบหน้าเข้าหามือผม...แค่นี้ก็รู้แล้วว่าน้องก็โอนอ่อนไปตามการชักจูงของผม



>>> CUT <<<


“อ...อื้อ พี่เต”


“อีกรอบนะคนดี ^ ^”


“ตะ...แต่ ปัง ไม่ หวะ..ไหว อ๊าาาาาา”


“นอนไปเฉยๆก็ได้ครับ ที่เหลือพี่ทำเอง” ^__________^








To be con.


มาต่อแว้วววววววววว  ดึกไปหน่อยขออภัยอย่างแรงงงง

ไรท์แต่งNCไม่เป็นเน้อออ ผิดพลาดประการใดหรือใครไม่ชอบไรท์กราบขออภัยด้วยยยย

เม้นกันเยอะๆเน้ออออ ติดตามข่าวสารพี่เตได้ที่แฟนเพจนะจุ๊ฟๆ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

612 ความคิดเห็น

  1. #471 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 17:32
    อิคุณพี่หื่นนนนน อิอิ
    #471
    0
  2. #359 ๏เต้าหู้ขาว๏ (@geeminikuper) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 19:33
    กลัวโดนbอะ
    #359
    0
  3. #330 Chidchanok Noonoi (@khunnoo-chid) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 14:28
    ^________________________^
    #330
    0
  4. #328 WindyWeed_Wolny (@WindyWeed_Wolny) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 09:18
    พี่เตคึกอะ 5555
    #328
    0
  5. #309 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 13:55
    โอ้ยตายเลือดกระฉูด น้องขนมปังโดนพี่เตกินซะแล้ว
    #309
    0
  6. #261 wslloogpa (@wslloogpa) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 01:29
    อร้ายยยยยยยย พี่เตกินปังไปล้าวววววว
    #261
    0
  7. #207 Yanapat. (@Mumu_story) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 21:06
    ส่วนNCนั้นขอแนะว่าไรท์ไปลงในบล็อกกันบินจะดีมากเลยนะคะ เดี๋ยวรีดอย่างเราๆจะไม่ได้อ่านอิพี่เตกับน้องขนมปังแง๊วๆกัน----
    #207
    0
  8. #199 ningthanaporn (@ningthanaporn) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 11:44
    น้องปังเราเสร็จอิหมาสะแล้วววว
    #199
    0
  9. #158 OHMeMEII (@OHMeMEII) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 21:42
    เขียนเอ็นซีไม่เก่ง?! ไร้ท์อย่ามาพีน๊อคคีโอ้นะ นี่แบบน้ำเดินตลอดตอนเลยเหอะ ถ้าครั้งแรกของรี๊ดส์ได้สัก1ใน1000ของขนมปังคงจะดี แต่ไร้ตามไปตัดฉากตั้งแต่พี่เตกลืนกินหนอนผีเสื้อของขนมปังเหอะ มันทะลุ18+ไปไกลล๊าว กลัวทั้งเด็กดีฯมาเจอเองไม่ก็นักอ่านกระแดะมือถือสากปากอมจูปาจุ๊บจะแจ้วแล้วโดนแบน ไม่อยากให้ไร้ท์เสียความรู้สึกกับอดติดตามพี่เตน้องปัง รีบๆตัดนะไร้ท์ ขอความด่วนระดับกว่าอูเบอร์แท๊คซี่นะ นี่อ่านรวดๆๆตลอดกลัวโดนแบนจริงๆ
    #158
    0
  10. #142 Furrow (@maprang00013) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 19:09
    ชอบเรื่องนี้น้า...ขอโทษนะค่ะไรท์เราไม่อยากให้นิยายไรท์ถูกแบนเพราะมัน18+อ่ะ...แบบว่าอยากให้ไรท์เอาncลงเว็บเอา..เรากลัวdek-dเจออ่ะ...แบบว่าหวังดีนะ...อยากอ่านนิยายไรท์ต่อ
    #142
    0
  11. #71 161149381 (@161149381) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 23:30
    แม่เจ้าฟินโครตตตตตตตต
    #71
    0
  12. #61 Wnn38 (@Wnn38) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2559 / 18:15
    งื้อออออ ????????????????
    #61
    0
  13. #60 ยูกิอนนะ (@tennosa13) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2559 / 15:06
    ไรท์ฟินอ่าาาาาาาา ใครแบนไรท์ข้าพเจ้าจะขอแช่งงงงงงง????????
    #60
    0
  14. #59 Chirada Pougpet (@chirada_45) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2559 / 01:36
    สนุกอ่ะเปนกำลังใจต่อค้าบจะติดตามตอนต่อไป
    #59
    0
  15. #58 Chirada Pougpet (@chirada_45) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2559 / 01:35
    Ncเบยย
    #58
    0