แ ส น รั ก (Yaoi/Boy's love)

ตอนที่ 20 : ตอนที่19

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,601
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    12 ก.ค. 59

ตอนที่19

 

 

 

 

ก่อนจะนอนอยากเจอเธอเป็นคนสุดท้าย

คนแรกของเช้าถัดไปฉันก็อยากเห็นเธอ 

เช้าก็มีแต่เธอ ค่ำก็มีแต่เธอคนเดียวเท่านั้น ^ ^

 

ไม่ได้เปิดเพลงหรือเปิดวิทยุใดๆทั้งนั้น ผมเป็นคนร้องเองแหละ อิอิ

 

สวัสดี เช้าที่แสนสดใส ตื่นมาพบกับลูกแมวตัวน้อยที่นอนอยู่ข้างกาย ผมอมยิ้มอย่างมีความสุขมองดูคนตัวเล็กที่ยังคงหลับตาพริ้ม หลับสบายจังเลยน๊าาาา...ผมเกลี่ยปรอยผมที่ปกหน้าน้องไปทัดไว้ที่ใบหูเล็ก น้องไม่ได้ตื่นสายหรอกครับแต่ผมตื่นเช้าเอง ก็ทำไมล๊าาอยากตื่นมานอนมองหน้าแฟน ผมผิดรึไง หึๆ โอ้เจ้าลูกแมวเหมียวตัวน้อยๆ น่าฟัด น่ากด น่าขย้ำ เพราะน้องนอนตะแคงมาทางผมทำให้ปากบางๆเผยอน้อยๆเหมือนเชิญชวนให้คนที่กำลัง จดจ้องเข้าไปสัมผัส...นี่ขนาดหลับยังอ่อยผมเลยอ่ะ สกิลน้องช่างแข็งแกร่งเหลือเกิน

 

“...อือ” น้องครางออกมาเบาๆอย่างรำคาญ ผมยกยิ้มถูกใจ เกลี่ยแก้มใสไปมา คนที่นอนหลับปุ๋ยอยู่เริ่มขยับยุกยิก แต่ดวงตากลมโตก็ยังไม่ลืมขึ้นมา ฮ่าๆ

 

...ทำไมน่าแกล้ง…

 

เหลือบ ตามองดูนาฬิกาที่วางอยู่ข้างเตียงตอนนี้ยัง6โมงครึ่งอยู่เลยครับ เป็นการตื่นเช้ามากสำหรับวันไปเรียนปกติ วันนี้ผมมีเรียนสิบโมง แต่เจ้าตัวเล็กข้างกายมีเรียนตอนเก้าโมงครึ่ง

 

ผมกดจมูกหอมไปที่แก้มใสอย่างหมั่นเขี้ยว น้องขมวดคิ้วมุ่น ก่อนเปลือกตาสีไข่มุกจะค่อยๆขยับและลืมตาขึ้นมา 

 

“อือ ใกล้ถึงเวลาไปมหาลัยแล้วเหรอครับ…”น้องถามเสียงง่วงงุน มือเล็กยกขึ้นขยี้ตาเบาๆ แล้วหาวหวอด

 

“เปล่าครับ”

 

“.........”คนตัวเล็กทำสีหน้างุนงง

 

“พี่ แค่อยากตื่นมามองแฟนพี่หลับน่ะ พี่กวนหนูรึเปล่าครับเด็กดี”ผมยิ้มอ่อนโยนให้คนที่มองผมตาแป๋ว แก้มขาวใสขึ้นสีเลือดฝาดอย่างคนที่กำลังเขินอาย น้องส่ายหัวเบาๆแล้วขยับเข้ามาใกล้ผมมากขึ้น ก่อนที่คนตัวเล็กจะฝังใบหน้าลงที่อกผมแล้วหลับตาพริ้ม แอบเห็นนะว่าน้องก็กำลังยิ้มอยู่ ^ ^

 

“งื้อ งั้นนอนกันต่อนะ”

 

“คร้าบ”ผมยิ้มให้กับความน่ารักของเด็กที่ซุกใบหน้าแดงจัดอยู่ที่อก

 

ชอบ จังที่ทุกเช้าตื่นมาแล้วเจอน้องนอนอยู่ข้างๆกันแบบนี้...ผมกระชับอ้อมกอดให้ แน่นขึ้น จูบเบาๆที่หน้าผากเนียน...แล้วเข้าสู่ห้วงนิทราตามคนในอ้อมกอดไป

 

 

 

“พี่เต8โมงแล้วครับ ตื่นๆๆ”

 

แรง เขย่าทำให้ผมพลิกตัวไปมา โฮวววว ขออีกยี่สิบนาทีได้ไหมมม ง่วงงงง ผมดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมโปง หวังจะหลบเสียงและมือที่กำลังเขย่าผมอยู่ แต่เหมือนผมจะคิดผิดไปเมื่อผ้าห่มผืนหนาถูกคนที่คุณก็รู้ว่าใครดึงออกพรึบ ก่อนเสียงหวานจะตะโกนขึ้นเสียงดังลั่น

 

“ตื่นนนนนนนน!!!!”

 

“ม่ายยยย”

 

“พี่เตน้ำท่วมแล้วววว!”

 

“เดี๋ยวพี่พานั่งไททานิกไปเรียนนะ”

 

“พี่เตไฟไหม้!!”

 

“ไปเอาน้ำที่ท่วมมาดับสิคนดี”

 

“พี่เตคอนโดถล่มแล้ววว!!”

 

“พี่ยอมตายไปพร้อมขนมปังครับ”

 

“พี่เตปังไปมีแฟนใหม่นะ”

 

พรึบ!

 

ประโยค สุดท้ายคนที่คุณก็รู้ว่าใครไม่ได้ตะโกนใดๆทั้งสิ้น แต่ผมที่ได้ยินนี่ลุกขึ้นพรวดเลย เอาซะตาสว่างตื่นเต็มตาเลยกู แล้วก็สบกับตาคู่โตที่ส่งสายตาแป๋วมองผมอยู่ น้องหัวเราะคิกคัก ฮึ่ม! มันน่าจับมาตีก้นนัก

 

“แกล้ง พี่นี่สนุกมากไหมครับ”ผมแกล้งทำเสียงดุ แต่คนตัวเล็กก็ไม่ได้กลัวผมเลย ยังหัวเราะคิกคักอย่างอารมณ์ดี อนาคตผมนี่กลัวเมียชัดๆเลยครับ

 

“สนุกกก แปดโมงแล้วครับ ตื่นๆไปอาบน้ำ”

 

ก็เพิ่งสังเกตว่าตอนนี้น้องอยู่ในชุดนักศึกษาแล้ว อะไรฟะน้องตื่นตอนไหนเนี่ย ทำไมผมไม่รู้เลยย

 

“พี่ยังง่วงอยู่เลยอ่าา”ทำเสียงออดอ้อนหวังให้คนที่ยืนอยู่จะเห็นใจ แต่…..

 

“งั้น พี่เตนอนต่อไปเถอะ ปังเอาไส้กรอกกับขนมปังที่ทำไว้ไปให้หมาข้างล่างคอนโดกินก็ได้”ฮั่นแน่ะมีทำ ปากยื่นปากยาวแล้วสบัดก้นหนีเดินออกไปนอกห้องด้วย

 

ทำ ไงล่ะ ก็ต้องตามไปง้อสิครับ...ผมลุกขึ้นจากเตียงเปิดประตูเดินออกไปออกห้อง….โซฟา หน้าทีวีไม่มี ผมหันเป้าหมายไปอีกที่ ตรงดิ่งไปยังห้องครัว...พอเข้ามาก็เจอกับเจ้าตัวเล็กที่ปล่อยระเบิดทิ้งให้ ผมตู้มใหญ่แล้วเดินหนีออกมา น้องนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร ปากบางกำลังงับขนมปังปิ้งเข้าปาก อีกมือถือแก้วนม ส่วนตากลมโตเพ่งอยู่ที่หนังสือ ที่คาดว่าน้องต้องใช้เรียนวันนี้ ผมเดินทำหน้าเจี่ยมเจี๊ยมส่ายหาง(หน้า)ดุ๊กดิ๊กเข้าไปใกล้ๆ น้องเพียงแค่เหลือบสายตามองผมแว๊บนึงแล้วหันไปสนใจหนังสือต่อ โถ่วชีวิตไอ้เตแม่งโดนลูกแมวเมิน

 

“คน ดีพี่ตื่นแล้วนะคร้าบบบ”ผมเลื่อนเก้าอี้ออกนั่งลงข้างๆน้อง ทำหน้าทำตาที่คิดว่าแบ๊วที่สุดในชีวิต บวกกับออฟชั่นสายตาวิ๊งๆ หวังให้คนที่เมินอยู่หันมาสน…..และก็ได้ผล

 

“คริคริ ทำหน้าเหมือนน้องหมาเลย”

 

“หมาหล่อไง”

 

“หลงตัวเองอ่ะ”

 

“เปล่านะพี่หลงตัวเธอ ^ ^”

 

“...............”

 

“กร๊า กกกกกกกก”โอ๊ยยยฮาหนักมากก หลังจากที่ผมปล่อยประโยคเสี่ยวๆออกไป นมในปากน้องถึงกับพุ่งพรวด ตากลมถลึงมองผมอย่างดุๆ แก้มเนียนนี่ขึ้นสีแดงระเรื่อจนเหมือนลูกมะเขือเทศไปแล้ว

 

“ไปอาบน้ำเดี๋ยวนี้เลยยยย”คนกำลังเขินวางของทุกอย่างในมือลง แล้วใช้มือเล็กผลักผมให้ไปอาบน้ำ

 

“ขอแกล้งต่ออีกนิดไม่ได้เหรอ ก่อนหน้านี้แกล้งพี่ไว้แสบมาก”ผมขยี้ผมนุ่มจนยุ่งฟูอย่างขนแมว

 

“ปังพูดเล่นนะ”น้องยู่ปากอย่างน่ารัก ก่อนจะใช้มือปัดๆมือผมออกจากหัวของตัวเอง

 

“ครับบ งั้นพี่ไปอาบน้ำก่อนนะ ห้ามเอาของกินพี่ไปแจกหมานะ”

 

“อื้อ”

 

จาก นั้นผมก็รีบวิ่งปรู๊ดมาอาบน้ำทันที กลัวว่าถ้าช้ากว่านี้อาหารที่แฟนสุดน่ารักอุตส่าทำไว้ให้จะไปอยู่ในท้องหมา ของคอนโด ฮ่า ช่างเป็นเช้าที่แสนสดใสจริงๆ เมื่อมีคนรู้ใจมาอยู่ข้างกายในทุกๆเช้า

 

 

 

 

 

แล มโบกินีลูกรักบวกกับคนรู้ใจทำให้การมามหาลัยวันนี้ผมอารมณ์ดี๊อารมณ์ดี ฮัมเพลงตลอดทางตั้งแต่ออกจากคอนโด ฮ่าๆ จะว่ายังไงดีล่ะ ตั้งแต่รถเคลื่อนเข้ามาในเขตมหาลัยผมก็รู้สึกได้ว่าวันนี้ผมตกเป็นเป้าสายตา เป็นพิเศษ หรือจะเป็นเพราะนี่เป็นการมามหาลัยวันแรกหลังจากที่ผมกับน้องคบกัน เออๆเหตุผลนี้เข้าท่า

 

ผม จอดรถเมื่อถึงจุดหมายปลายทาง...คณะสถาปัตยกรรมสิครับ ผมมาส่งแฟนนนน สายตาหลายคู่จับจ้องมาที่รถผม บางคนก็สะกิดๆกันให้หันมามอง ไอ้ผมน่ะโดนมองจนชินไปล่ะ แต่เจ้าตัวเล็กที่นั่งข้างๆนี่สิ น้องเม้มปากแน่น ดวงตาสั่นระริกอย่างคนที่กำลังประหม่า มือนุ่มชื้นเหงื่อ จนผมต้องคว้ามากุมไว้ ขนมปังหันมามอง ผมยิ้มให้

 

“กลัวเหรอ หรืออายที่คบกับพี่”น้องก้มหน้างุดแล้วตอบเสียงแผ่ว

 

“ทำไมคนมองเยอะ ปังอาย”

 

“พวกที่มองก็พวกที่ไปประจวบทั้งนั้นแหละ นี่คณะปังนะ ฮ่าๆ”

 

“อ่าาา นั่นสิ”น้องเริ่มยิ้มออก ใบหน้าหวานคลายความกังวลลง น้องสูดหายใจเข้าแล้วคว้ากระเป๋าเตรียมลงจากรถ

 

“เฮ้เดี๋ยวสิ”ผมรีบตะครุบคว้าน้องทันทีก่อนที่น้องจะเปิดประตูรถออกไป

 

“ครับ?”ขนมปังเอียงคอมองอย่างสงสัย 

 

โอยยย น่ารักง่ะ

 

“พี่เตมีอะไรรึเปล่าปังจะไปเรียน….”

 

“..........”

 

“พี่เต….”

 

“จะไม่คิสแฟนหน่อยเหรอ”

 

“ห๊ะ”ผมหัวเราะกับสีหน้าตกใจของคนตัวเล็ก ก่อนจะเปลี่ยนเป็นฉีกยิ้มจนตาหวาน มือก็ยังคงจับแขนน้องไว้อยู่ไม่ปล่อย

 

“พี่เตบ้าไปแล้วคนเยอะแยะ”

 

“รถพี่ติดฟิล์มทึบมากไม่ต้องห่วง ไม่มีใครเห็นหรอก น๊าาาาาา”น้องพยายามสบัดแขนออกแต่ผมจับไว้แน่น หึๆไม่รอดหร๊อกกก

 

“เรายังไม่มอร์นิ่งคิสกันเลยน๊าคนดี”

 

“ม่ายยย”คนที่กำลังเขินจนหน้าแดงตัวแดงเริ่มโวยวาย

 

“เร็วๆสิช้ากว่านี้คนเยอะนะ”

 

“ปังโป้งพี่เตจริงๆนะ”

 

“เดี๋ยวพี่ง้อทีหลังนะ ฮ่าๆ”โอยย ผมขำกับหน้าน้องจริงๆนะ เอาสิ๊ ยังไงผมก็จะจูบอ่ะ ถ้าไม่ยอมผมจะปล้ำจูบจริงๆนะ

 

“เร็วสิครับบบ จอดนานแล้วนะเนี่ย คนเริ่มสงสัยแล้ว”น้องกวาดสายตาไปรอบๆ

 

“น๊าาา คิสแฟนหน่อย พี่จะได้มีกำลังใจในการเรียน”เริ่มกดดันเรื่อยๆจนน้องเริ่มหยุดดิ้น ใบหน้าหวานแดงซ่านอย่างน่ารักน่าเอ็นดู

 

“ก็ได้ จุ๊บ”รวดเร็วดั่งสายฟ้าฟาด น้องโน้มตัวมาจุ๊บปากผมแล้วรีบสบัดแขนออก เปิดประตูแล้ววิ่งลงจากรถไปทันที 

 

“ฮ่าๆๆ ทำไมน่ารักแบบนี้ว๊าาา”

 

มอง ตามหลังคนที่วิ่งหนีด้วยความเขินแล้วก็ต้องปล่อยกร๊ากออกมา เอาจริงๆคือไม่คิดว่าน้องจะยอมอ่ะ ฮ่าๆ ไอ้ตอนที่น้องเปิดประตูแล้ววิ่งพรวดออกไป นักศึกษามุงทั้งหลายกรี๊ดออกมาจนเสียงดังลั่น เสียงโทรศัพท์ดังแช๊ะๆจนดังเข้ามาในรถ คาดว่าวันนี้เพจมหาลัยได้มีข่าวผมอีกแน่ๆ … ผมลูบปากตัวเองเบาๆ สัมผัสนุ่มยังติดที่ริมฝีปากอยู่เลย หึๆ ชื่นใจจัง ผมเคลื่อนรถออกเพื่อมุ่งหน้าสู่คณะตัวเองบ้าง แล้วเจอกันนะดินแดนเถื่อน ฮ่าๆๆ

 

 

 

 

“ความเหงาเป็นขั้วบวกขั้วลบ หนุ่มสาวได้มาพบกันในคืนร้าวรานนนน คนเหงาย่อมเข้าใจคนเหงาเมื่อสายตาเศร้าๆได้มาพบเจอกันนนน”

 

“มหาลัยของเราน่าอยู่ สาวสวยดูดีทุกคน กระเทยก็ไม่ซุกซน พวกเราทุกคนชอบมามหาลัย ชอบมาชอบมามหาลัย~”

 

ไม่ ต้องมองหาให้เหนื่อยก็เจอกับฝูง(?)เพื่อนผมครับ มีตัวแถมอย่างกลุ่มไอ้ธันเข้ามาด้วย จำนวนประชากรเลยมากมายมหาศาล ไอ้ที่นั่งกันเป็นฝูงใหญ่นี่ก็เด่นพอแรงอยู่ล่ะ ยิ่งมันแหกปากร้องเพลงพวกมันยิ่งเด่น แล้วดูแต่ละเพลงที่มันร้องสิ ผมนี่ปวดหัวจริงๆ น้องปี1ที่เดินผ่านไปมาก็หัวเราะคิกคัก ไอ้ธันก็เหมือนจะลืมว่าตัวเองเป็นพี่ว๊ากถึงได้มานั่งแหกปากร้องเพลงกับเค้า กลุ้มใจจริงๆเลย แล้วนี่มันวันอะไรวะ ยังไม่ใกล้เวลาเรียนเลย เพื่อนผมมันก็มากันครบแก๊งแล้ว

 

“ไอ้ป๋าเตมาแล้วเว้ย วู้ววววววว”

 

“เงียบๆกูอายยยยย”อย่าแหกปากเสียงดังสิมึงเห็นคนมองไหมมมมม ผมเหวี่ยงหนังสือที่ถือมาใส่หัวอิหวานจนมันตวัดสายตาหันมามอง

 

“อิดอกเตอิเลว”

 

“แหกปากทุกวันมันเป็นมลพิษทางเสียงมึงรู้ไหม”

 

“กูสวยยยย”

 

“อิ ห่า”ผมส่ายหน้าอย่างเอือมๆก่อนจะเบียดตัวลงนั่งข้างๆไอ้มิ้น มันเพียงแค่เหลือบสายตาหันมามองแล้วหันไปแหกปากร้องเพลงต่อ บรรยากาศครึกครื้นเฮฮาปาจิงโกะยังกับว่าชีวิตนี้พวกมันไม่มีเรื่องเครียด

 

“วันนี้ราศีซุปตาร์ฉิบหายเลยนะมึง”หันไปมองไอ้นายที่เอ่ยทัก

 

“เออดิ่ มองกูตั้งแต่รถเหยียบเข้าเขตมหาลัย หึๆ”

 

“ก็มึงมันคนของประชาชน”

 

“พูดเหมือนมึงไม่ดังนะไอ้สัส”ผมเลิกคิ้วใส่หน้าตอแหลๆของไอ้นาย มันยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจแล้วเสียบหูฟังเข้าที่หู

 

“ทริปประจวบแสนหวานสนุกไหมมึงไอ้เต”

 

“ฮิ้ววววววววววววว”ไอ้ปิงผู้ที่ไม่ได้ร่วมในทริปประจวบส่งเสียงแซว แล้วมีไอ้ธันน้องรหัสผมเป็นลูกคู่ร่วม

 

“ก็ดี”

 

“หราาาาาา สมใจสิมึงได้แฟนน่ารักกกก”ผมยักคิ้วข้างเดียวกวนๆส่งกลับไป

 

“อิจฉาเหรอ?”

 

“เอออออออ”ไอ้พวกที่ร้องเพลงหยุดแหกปากชั่วคราวแล้วร่วมประสานเสียงกับไอ้ปิงไอ้ธัน เอ๊ะไอ้พวกเหี้ยนี่

 

“มึง ก็ไม่ต้องไปล้อเลียนคนอื่นเลยไอ้เอิร์ธ เรื่องมึงกับน้องคริตสุดหล่อล่ะว่าไง?”ไอ้คิลเบนหัวข้อสนทนาไปหาไอ้ตัวที่ นั่งหัวเราะเอิ๊กอ๊าก ไอ้เอิร์ธสะดุ้งเฮือก ดวงตาเบิกโพลง

 

“กะ...กูปวดฉี่ ขอไปเข้าห้องน้ำแปปปปปป”

 

“ไม่ ต้องเลยมึง”เป็นไอ้กานต์ที่คว้าคอเสื้อไอ้เอิร์ธไว้ ก่อนที่มันจะวิ่งปรู๊ดหนีไป ฮ่าๆ สมน้ำหน้า และแล้วหัวข้อสนทนาก็พุ่งเป้าเข้าหาไอ้เอิร์ธทันที ตลกฉิบหายแม่งทำหน้าเหมือนจะร้องไห้อ่ะ แต่มึงไม่รอดหรอก

 

“พูดมาหรือจะให้กูไอ้ถามไอ้คริตเอง”

 

“กูเล่าเอง!”

 

แล้ว มันก็เล่าเรื่องทั้งหมดออกมารวมถึงเรื่องในอดีตของมันกับไอ้คริตด้วย จะไม่เล่าก็ไม่ได้เพราะโดนไอ้ปิงเค้นคอถาม ฮ่าๆ แอบสงสารแต่ก็แอบสะใจในคราวเดียวกัน กว่าจะไอ้เอิร์ธจะหลุดพ้นมาได้ก็นู้นแหละครับ ถึงเวลาเข้าเรียนพอดี

 

“กูเกลียดพวกเมิงงงงงง”คงเป็นประโยคสุดท้ายของมันที่เพื่อนแต่ละคนไม่มีใครสนใจมันเลย กร๊ากกกกก

 

 

 

 

“เหี้ย ยยยยย กูเหมือนโดนอาจารย์แม่กลั้นแกล้งเลยมึงงง”อิหวานโอดครวญ มันไหลตัวลงไปนอนบนโซฟา ตอนนี้พวกผมอยู่กันที่ร้านนมข้างมหาลัยครับ เรียนยิงยาวตั้งแต่10โมงยันเย็นเลย อย่่างที่อิหวานมันว่าแหละ พวกผมเหมือนโดนอาจารย์แม่กลั่นแกล้งเลย สาเหตุก็น่าจะเป็นเพราะพวกผมโดดเรียนไปทริปรับน้องที่ประจวบกับพวกสถาปัตย์ แกสอนอย่างไม่หยุดพักพร้อมกับควิชท้ายบท ขนาดหัวกะทิอย่างผมยังถอนหายใจเฮือก นับประสาอะไรกับคนอื่นล่ะ

 

ไอ้ นายมันเดินไปสั่งกาแฟเพิ่มอีกแก้ว คนในร้านวันนี้ไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่เพราะบางคณะยังรับน้องไม่เสร็จ อืมรวมถึงคณะผมด้วย ผมยกมือขึ้นนวดขมับอย่างมึนๆ ไอ้เอิร์ธฟุบหลับคาโต๊ะไปแล้ว พวกผมเลือกนั่งโต๊ะที่ใหญ่สุด และอยู่มุมสงบๆของร้าน

 

“คะแนนออกมาต้องส้นตีนมากแน่”ไอ้มิ้นบ่นแล้วเอนตัวไปทับอิหวาน 

 

“สม น้ำหน้าพวกมึง ฮ่าๆ”คงจะมีแค่ไอ้ปิงที่ยังนั่งหัวเราะเฮฮาได้ แหม่ะก็อาจารย์แม่เล่นงานแค่กลุ่มผมนี่ ส่วนคนอื่นพอเที่ยงปุ๊ปแกก็ปล่อยทันที แต่ทำไงได้ล่ะก็หนีเรียนไปเฝ้าเมียเอง ต้องมาเรียนย้อนหลังไอ้วันที่โดด โดนยัดข้อมูลทั้งหมดภายในไม่กี่ชั่วโมง ไม่อ้วกในห้องนี่ก็บุญแล้วนะ

 

“วิญญาณกูแม่งจะหลุดจากร่าง”

 

“me too”

 

“คืน นี้ไปดริ๊งค์กันป่ะ”อิหวานสลัดไอ้มิ้นออกแล้วลุกพรวดขึ้นมาพูด หน้าตาที่อิดโรยหายไป เหลือแต่ประกายตาแวววับ ไอ้พวกที่เหลือก็เหมือนจะชอบใจตบไม้ตบมือยกนิ้วให้อย่างพร้อมเพรียง เรื่องเหล้านี่ต้องขอให้บอก ถึงแม้ใกล้ตายก็ยังสามารถแดกได้

 

“ว่าไงป๋าเต ไปไหมมึง”ไอ้คิลเอี้ยวตัวมาถาม

 

“ยังไงกูก็ต้องไปผับพี่วิลอยู่ล่ะ”

 

“กูลืมว่ามึงต้องไปเฝ้าเมียยยย”

 

“แฟนเหอะไอ้สัส!”

 

“ฮุวะฮาฮ่าๆๆ”

 

ผมดูดน้ำในแก้วจนหมดแล้วส่ายหัวอย่างเอือมๆก่อนจะขอตัวออกไปรับน้องแมวกลับคอนโด ลูกแมวเหมียวตัวน้อยๆแก้มป่องๆ ^ ^

 

ผมนั่งมองคนที่กำลังนอนอ่านหนังสืออยู่บนโซฟา ขาเรียวเล็กแกว่งไปมาอย่างอารมณ์ดีจนผมอดใจไม่ไหวโถมกายลงไปทับ

 

“งื้อออ ทับปังทำไม”มือเรียวดันอยู่ที่อกผมตอนที่ผมโน้มหน้าลงไปใกล้ๆ อืมมมมได้กลิ่นหอมๆแล้วฟิน

 

“อยากฟัดๆๆๆ”ผมระดมจูบแก้มเนียนอย่างหมั่นเขี้ยว ฮ่าๆไอ้เจ้าตัวเล็กใต้ร่างผมบ่นงุ้งงิ้งอย่างน่าแกล้ง

 

“ถึงเวลาไปทำงานแล้ว”น้องพูดพร้อมกับหอบหายใจไปด้วยคงจะเหนื่อยที่ดิ้นหนีผมตอนที่ผมกำลังมัวเมากับการฟัดน้อง

 

“ไม่ ทำไม่ได้เหรอไอ้งานที่ผับเนี่ย?”ผมว่าเสียงดุ จ้องน้องตาเขม็ง ถึงน้องจะทำมาสักพักแล้วและไม่เกิดเรื่องอะไรแต่มันก็อันตราย คนตัวเล็กเพียงแค่ถอนหายใจออกมาก่อนจะเอื้อมมือมากอดคอผมไว้จนแน่น 

 

“คุยเรื่องนี้กันหลายรอบแล้ว ปังทำได้ปังเป็นผู้ชายนะ”น้องพูดเสียงอู้อี้จนแทบจะฟังไม่รู้เรื่อง

 

“ถ้าเกิดอะไรขึ้นล่ะ?”

 

“ไม่เกิดดด ปังก็ทำมาตั้งนานแล้ว ไม่เอาไม่พูดเรื่องนี้สิ”

 

“พี่จะตามไปเฝ้าทุกวันเลยไอ้เด็กดื้อ!”

 

“คริ คริ พูดเหมือนมีวันไหนไม่ไปเฝ้า”ผมก้มหน้าลงไปงับจมูกเล็กเบาๆ คนโดนงับก็หัวเราะคิกคัก อยากจะฟัดต่อนะแต่ก็ต้องยอมปล่อยเพราะว่าน้องต้องไปอาบน้ำแล้ว

 

 

 

 

ไอ้ลูกแมวดื้อออออ

 

 

 

 

 

 

 

to be con.

 

ขอโทษน๊าาาา หายไปหลายวันแล้วมาต่อแค่สั้นๆ 555555

 

เบื่อความหวงน้องของอิพี่เตมากอ่ะ ไม่รู้จะหวงอะไรนักหนาาา แต่อย่างว่าแหละนางรักของนางงง

 

ไม่เม้นงอนนะพวกเธอออออhttp://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/9bbc76d5.gif

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

612 ความคิดเห็น

  1. #513 สาว(ใจจะ)วาย (@wimmixs) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 16:51
    งื้ออออออแบบงื้อๆๆๆๆ
    #513
    0
  2. #512 สาว(ใจจะ)วาย (@wimmixs) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 16:49
    น้องน่ารักพี่เตก็หวงเป็นธรรมดา
    #512
    0
  3. #468 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 16:48
    น้ำตาลในเลือดขึ้นสูง555
    #468
    0
  4. #306 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 13:07
    เบาหวานขึ้นตา
    #306
    0
  5. #249 wslloogpa (@wslloogpa) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 18:27
    งืออออออ ในตาชั้นมันเป็นสีชมปู
    #249
    0
  6. #198 ningthanaporn (@ningthanaporn) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 11:07
    อิจหนักมาก
    #198
    0
  7. #184 兴迷 (@tangmoanongnart) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 17:55
    จะหวานกันเกินไปแล้วว
    #184
    0
  8. #40 มุก ช่า (@moukmine) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2559 / 08:38
    เค้าอิจ มาต่อไว้ๆค่ะไรท์
    #40
    0
  9. #39 Namthip Samankai (@sweetjoker) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2559 / 22:25
    อย่าว่าแต่กลุ่มพี่เตอิจเลยค่ะะะ นี่อ่านก็บิดซ้ายบิดขวาจนแห้งละค่าาา ฮ่าาาา
    #39
    0
  10. #38 fear_dEmon (@fear_dEmon) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2559 / 21:55
    น่ารัก>< เป็นกำลังใจให้นะ^^
    #38
    0