แ ส น รั ก (Yaoi/Boy's love)

ตอนที่ 18 : ตอนที่17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,387
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    30 มิ.ย. 59

ตอนที่17 พาร์ทของเอิร์ธ

 

 

 

 

 

ไอ้หน้าปลาดุกชนเขื่อน! ไอ้สูง! ไอ้ขาว! ไอ้หล่อออ! ไอ้ๆๆๆ ไอ้อะไรอีกดีวะ!! แม่งหมั่นไส้ ชิ!

 

“ทำหน้าทำตาอะไรแบบนั้น เอาไอติมอีกถ้วยไหม?”

 

“เอา”

 

กะ...ก็ มันเลี้ยงไง ของฟรีอะใครๆก็ชอบ จริงไหมล่ะจริงไหมๆๆ ไม่ได้อยากจะมาด้วยสักหน่อย ก็แค่...เบื่อๆไงเลยออกมาเดินเล่น มันบอกจะเลี้ยงไอติมก็เลยมาด้วย แค่นี้จริงจริ๊ง

 

ความ สัมพันธ์ของผมกับไอ้หล่อตรงหน้าถึงตอนนี้ก็ยังคลุมเคลืออยู่ เราไม่ได้กลับมาคบกัน...ก็แค่ไปไหนมาไหนด้วยกัน มันชวนผมก็ไปไม่ได้ปฏิเสธอะไร ผมรู้นะว่าไอ้พวกเพื่อนผมมันรู้กันหมดแล้วเรื่องผมกับไอ้คนตรงหน้า แต่ถ้าจะรู้แบบละเอียดหน่อยก็คงมีไอ้เต ไอ้คิล ไอ้กานต์ ไอ้นาย ส่วนคนอื่นๆก็ใช่ว่าจะดูไม่ออก

 

ยอม รับว่าตอนเจอกันครั้งแรกมันทำให้ผมตกใจ ใจที่ผมคิดว่ามันเข้มแข็งตลอดกลับเหมือนโดนทลายกำแพงหินทิ้ง หลังจากที่ไม่ได้เจอกันมาหลายปี...ตอนที่ตาของผมกับมันสบกัน...มันเหมือนกับ โลกหยุดหมุน รับรู้ถึงอาการที่เหมือนหัวใจโดนบีบรัดจากมือที่มองไม่เห็น ไม่คิดว่าว่าจะเจอกันอีก…

 

ใน วันนั้นผมตามไอ้เตไปหาน้องขนมปังที่คณะ ก็น้องขนมปังน่ารักน่าชังน่าเอ็นดูขนาดนั้น ก็ไม่แปลกที่ผมจะเป็นเอฟซี แต่เหนือความคาดหมาย...น้องอยู่กับเพื่อนอีกสามคน หนึ่งในนั้นคือ คริต ...อาจจะไม่มีใครสังเกตเห็นว่าในตอนนั้นผมกับคริตสบตากันอยู่ ในแววตาของมันยังมีความรักให้ผมไม่เปลี่ยนแปลง...หลังจากเกิดเรื่องบ้าๆนั่น ผมเลิกติดต่อกับมัน หันมาอ่านหนังสือตั้งใจเรียนเพื่อสอบเข้ามหาวิทยาลัย การที่ผมเลิกติดต่อเลิกรับรู้เรื่องราวของมัน...ในตอนนั้นผมคิดว่าการทำแบบ นี้มันคือสิ่งที่ดีที่สุดแล้ว หึ แล้วเหมือนโชคชะตาจะเล่นตลก มหาวิทยาลัยในประเทศไทยมีตั้งหลายที่ แต่ทำไมมันมาโผล่ที่นี่! ทำไมวะ ทำไมต้องมาทำให้ผมรู้สึกอีก ตลอดเวลาที่ผ่านมาไม่ใช่แค่ผมที่เลือกที่จะไม่รับรู้เรื่องราวของมัน แต่มันเอง...ก็ไม่ติดต่อผมเหมือนกัน

 

หลัง จากที่เจอกันวันนั้น...ผมกับมันก็แอบเจอกันเรื่อยมา ไม่สิก็แค่ตอนที่เจอกันไม่มีพวกเพื่อนๆผมอยู่ด้วยเฉยๆ โอยยยแม่งกูจะดราม่าทำไมเนี่ยยย ถ้าถามว่ารักมันอยู่ไหม ก็ตอบเลยด้วยความแมนๆว่า เออกูยังรักมันอยู่! แต่สิ่งที่มันเคยทำยังฝังใจผมอยู่ ทำให้ผมไม่กล้า! ไม่กล้าที่จะเริ่มต้นใหม่กับมันอีกครั้ง

 

“จะเอาถ้วยที่สามอีกรึเปล่า”

 

“ไอ้เหี้ย จะขุนกูให้อ้วนเหมือนหมูรึไงวะ! เอามาอีกถ้วย…”

 

“หึๆ ไอ้เตี้ยเอ๊ย”

 

“มึงด่าใครไอ้คริต!”

 

“ด่าหมา”

 

“สัส”

 

ดู ปากมันสิครับบบ ขนาดหมายังอาย ห๊ะอะไรนะ ปากผมก็หมาเหรอ ไม่ใช่หร๊อกกก อย่ามาใส่ร้ายผม แต่ทำไมผมต้องยิ้มที่มันด่าผมด้วยเนี่ยๆๆๆๆ วุ๊

 

“กินเสร็จไปดูหนังกันนะ”ไอ้คนตรงหน้าผมมันว่า ก่อนจะเรียกพนักงานมาสั่งไอติมให้ผมเพิ่ม ชิ

 

“มึงเลี้ยง”ผมพูดกวนๆแล้วตักไอติมในถ้วยเข้าปาก งื้ออ อร่อยสมราคา 

 

“เคย ให้ออกเองด้วยเหรอ”ไอ้คริตมันยักคิ้วข้างหนึ่งขึ้นอย่างกวนๆ เมื่อก่อนก็ไม่ได้กวนตีนขนาดนี้นะ แต่ทำไมเจอกันอีกทีมึงกวนตีนจังวะ! ออสโมซิสจากไอ้เหี้ยเตไอ้คนหลงเมียมารึไง

 

วันนี้ วันหยุดเลยใช้ชีวิตแบบชิลล์ๆสบายๆ เหมือนได้เที่ยวยาวเลยอ่ะ เพราะหลังกลับจากประจวบที่ไปทริปรับน้องกับพวกถาปัตย์ก็เป็นเสาร์อาทิตย์ ไม่มีอะไรจะดีไปกว่าวันหยุดอีกแว๊วววว

 

 

 

 

 

หนังจบแล้วคร้าบบบบ จะบอกว่าโครตฮาาา คนไปดูเต็มโรง หนังฮาฉิบหายขำจนปวดท้องฮ่าๆ ทายกันซิว่ามันชวนผมไปดูเรื่องอะไร ติ๊กต๊อกๆๆ…

 

แองกรี้เบิร์ด!

 

กร๊า กกกก ไอ้การ์ตูนนกขี้โมโหที่ทำภาพสีสันสดใสแต่โครตฮานี่แหละที่มันชวนผมไปดู ขำฉิบหายกับไอ้ฉากนกอินทรีที่แม่งเยี่ยวลงในน้ำ หักมุมสัส ฮ่าๆ ดูหนังจบก็เดินเตร็ดเตร่กันอยู่ในห้าง ไอ้คนตัวสูงที่เดินอยู่ข้างๆก็เป็นพ่อบุญทุ่ม ผมจะซื้ออะไรจ่ายให้ตลอด ดีๆไม่เปลืองเงินกู สุขจังกะตังค์อยู่ครบบบ

 

“เอิร์ธ…”คริตเรียกผมเสียงแผ่ว ตอนนี้เราอยู่กันในรถ ไม่รู้ผมคิดไปเองรึเปล่าแต่เหมือนบรรยากาศในรถมันดูน่าอึดอัด

 

ผมรอฟังว่ามันจะพูดอะไร...แต่มันก็ไม่พูด มันแค่จ้องตาผมนิ่งๆ จะฆ่าปาดคอกูรึไงวะ! ลานจอดรถที่ห้างแม่งก็วังเวงฉิบหาย

 

“เรียกชื่อกูแล้วไม่พูดนี่มึงกวนตีนเหรอ?”

 

“เรื่องตอนนั้น”

 

“ไม่ อยากฟัง”ผมพูดสวนขึ้นทันทีก่อนที่มันจะพูดจบ ผมรู้ว่ามันหมายถึงเรื่องอะไร ผมไม่อยากฟัง ไม่ใช่ว่าไม่อยากรู้ความจริงหรืออาจจะเป็นคำแก้ตัวที่มันจะพูด แต่...ผมไม่อยากจะนึกถึง ไม่อยากให้ความรู้สึกที่เหมือนโดนเข็มเป็นพันๆเล่มแทงที่หัวใจนั่นมารู้สึก กับผมอีก ตอนนี้ผมก็ไม่ได้ใจร้ายแบบตัวละครในหนังนิที่จะต้องหลบหน้าหลบตามันแบบนั้น ก็ยังพูดคุยกับมัน...แล้วมันจะพูดถึงเรื่องในอดีตให้ผมรู้สึกเจ็บอีกทำไม

 

“ฟังคริตก่อนได้ไหมวะ!”มันระเบิดเสียงดังลั่นรถ ลมหายใจฟืดฟาดอย่างคนที่กำลังข่มอารมณ์ มันกำลังโมโหที่ผมไม่ฟังมัน

 

“............”

 

“............”

 

“...........”ภายในรถเลยเหลือเพียงความเงียบ

 

“มึงจะพูดเรื่องในอดีตทำไมวะ”ผมหันออกไปมองนอกหน้าต่าง ไม่อยากมองหน้ามัน ฮือออ หน้ามันทะมึงทึงอ่ะ กูกลัวววว

 

เฮ้ใครก็ได้ช่วยผู้ชายรูปหล่อแบบกูที~

 

“เอิร์ธเข้าใจคริตผิด…”น้ำเสียงของมันดูสงบลง เฮ้ออ อย่าดิ่เดี๋ยวกูใจอ่อน

 

“มึงจะมาอธิบายอะไรตอนนี้วะ ผ่านมาหลายปีแล้วนะเว้ย พอเถอะกูไม่อยากไปนึกถึง”

 

“อยากบอกความจริงให้ฟังไง”

 

“แล้วทำไมไม่คิดจะบอกตั้งนานวะ! มึงรอให้พ่อมาตัดริบบิ้นเหรอตั้งหลายปี ไอ้งัว”ขอกูด่ามั่งเหอะ แม่งงง

 

“แล้ว ตอนนั้นหลบหน้าหลบตาทำไมล่ะ เปลี่ยนเบอร์อีก จะให้อธิบายยังไง?”เอออ กูลืมไป ตอนนั้นผมเศร้าจิตเศร้าใจ หลบหน้ามัน มุ่งมั่นกับการสอบเข้ามหาลัยลูกเดียวเลย

 

“กะ...ก็”อยากจะพูดแต่เหมือนลิ้นมันพันกัน ไม่รู้จะพูดประโยคไหนดี แง่มๆ 

 

“ฟังกันหน่อยสิ”

 

“ในรถเนี่ยนะ?”

 

“หรือจะบนเตียง”

 

“ไอ้เหี้ยยยยยยย”

 

“หึๆ”ไอ้คริตมันแสยะยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ ไหนจะไอ้เสียงหึๆของมันยังเหมือนเสียงตัวโกงในหนังอีก

 

“กูหมายถึงค่อยไปอธิบายในร้านอาหาร ร้านเค้กแบบนี้ไม่ได้เหรอ ทำไมต้องในลานจอดรถ ไอ้ฟายยย”

 

“ปากดีนักระวังจะโดน”เฮือกกก เปล่าขนลุก เปล่ากลัวจริงๆนะ

 

“กลัวที่ไหนล่ะ”การโกหกมันเป็นบาปนะครับเด็กๆ ไม่ดีๆ แต่เพื่อศักดิ์ศรีชายเอิร์ธจำเป็นต้องทำ

 

“แล้วเมียมึงไม่ว่าอะไรรึไงวะที่มึงมายุ่งกับกูเนี่ย”พอพูดออกไป ใจผมมันก็เจ็บจี๊ดเหมือนมีมือที่มองไม่เห็นมาบีบ

 

“ชีวิตนี้มีเมียคนเดียว” หึ! อิผู้หญิงนั่นสินะ ไอ้เวรร 

 

ผมปิดปากเงียบ ไม่อยากจะบอกว่าตอนนี้กูเคือง! แม่งๆ มีเมียคนเดียวใช่สิ๊…

 

รถ ยนต์คันหรูเคลื่อนไปตามท้องถนนอันแสนติดขัดเมื่อออกจากห้าง ผมเงียบมันก็เงียบ...ไหนมึงบอกจะอธิบายให้กูฟังไงวะ เงียบหาพ่อง! อากาศร้อนๆบวกกับความขุ่นมัวในใจยิ่งทำให้ผมหงุดหงิด ส่วนไอ้เวรที่บอกจะอธิบายนู่นนี่ให้ฟังเพราะผมเข้าใจมันผิดก็นั่งฮัมเพลง เคาะนิ้วก๊อกๆตามจังหวะเพลงที่พวงมาลัย หน็อยยย อารมณ์ดีมาจากไหนตอนอยู่ที่ลานจอดรถยังขึ้นเสียงใส่กูอยู่เลย

 

เหมือน คดีพลิกเพราะตอนนี้คนที่หงุดหงิดโครตๆกลายเป็นตัวผมซะเอง หูนี่กระดิกรับเรด้ารอฟังที่มันจะอธิบายอยู่ แต่มันเสือกไม่อธิบาย! นั่งอมยิ้มอารมณ์ดี ฮัมเพลงไปเรื่อย!

 

มึงเมากัญชาเหรอ!

 

“หึๆ”เหลือบมองเสียงหัวเราะของมัน น่าหมั่นไส้นัก!

 

“เหมือนเดิมไม่เปลี่ยน ปากแข็ง ชอบโวยวายกลบเกลื่อน”

 

“มึงว่าใคร”

 

“เปล่าา ด่ารถคันข้างหน้า”

 

เหรออออ ไอ้ตอแหล

 

 

 

 

เกลียด รถติดฉิบหายยย พวกมึงไม่เคยขับรถกันรึไงว๊าาา พาลครับพาลล คนหล่อพาลล ผ่านมาจะครึ่งชั่วโมงแล้วยังแทบจะไม่กระดิกไปไหน ไอ้ตัวที่นั่งข้างๆก็อารมณ์ดีจ๊างงง ชิ! ผมสบัดหน้ามองออกไปนอกกระจก ชื่นชมกับทิวทัศน์การจราจรในเมืองหลวง ช่างงดงาม ดูวิจิตรการตาเยี่ยงนัก มองดูแล้วราวกับภาพวาดของจิตกรชื่อดัง ถุยครับ ผมประชด แต่เอ…..นี่มันไม่ใช่ทางไปคอนโดผมนิ!

 

“ไอ้ คริต มึงจะไปไหน คอนโดกูต้องเลี้ยวตรงนู้นนะ”ผมแหกปากโวยวาย ไอ้ตัวดีทำแค่เพียงยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ หรือว่า...มันจะพาผมไปฆ่าหั่นศพ เห้ยไม่นะ! พวกคุณเคยดูข่าวกันใช่ไหม พวกคดีที่แฟนทะเลาะกันแล้วฆ่ากันอ่ะ หั่นศพเป็นชิ้นๆโยนทิ้งลงแม่น้ำ

 

“หยุดความคิดปัญญาอ่อนซะเอิร์ธ”

 

“มึงรู้ได้ไง!”

 

“หน้ามันฟ้อง”ไอ้เหี้ย กูเปล่าทำหน้าปัญญาอ่อนเหอะ แต่มันอดคิดไม่ได้จริงๆนะ

 

สองข้างทางเริ่มมีธรรมชาติให้เห็น ดูสบายตาขึ้น รถไม่เยอะ ทางคุ้นๆ..

 

“ไปบ้านมึงเหรอ?”กลั้นใจถามออกไป ไม่อยากจะคิดไปเองคนเดียว ถึงไม่ได้มาหลายปี แต่ก็จำได้ไม่เคยลืม

 

“อืม”ไอ้ คริตตอบรับด้วยน้ำเสียงทุ้มๆของมัน ใจผมเต้นตึกตักอย่างห้ามไม่อยู่ หวนไปนึกถึงตอนที่คบกัน ป่านนี้คุณป้าคุณลุงจะยังเป็นยังไงบ้างนะ

 

ออ ดี้สีขาวเคลื่อนเข้าไปในบ้านหลังใหญ่ที่รั้วอัลลอยด์เปิดต้อนรับเจ้าของบ้าน บรรยากาศอบอุ่นยังเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน ผมลงจากรถ มองไปรอบๆทุกอย่างเหมือนเดิม จะต่างไปก็แค่ต้นไม้บางต้นที่โตขึ้นตามกาลเวลา 

 

“.......”

 

“เข้า ไปในบ้านกัน”มือใหญ่จับมือผมอย่างถือวิสาสะ อยากจะขัดขืนแต่แบบ...ไม่รู้จะขัดขืนไปทำไม เหมือนนาฬิกามันย้อนถอยหลังไปที่อดีต เหตุการณ์เก่าๆไหลเข้ามาในหัว ภาพวันวานที่ผมมาบ้านหลังนี้บ่อยแค่ไหนย้อนเข้ามา...คิดถึง กระบอกตาร้อนผ่าว แต่ต้องกลั้นเอาไว้ 

 

“อ้าวคริตทำไมวันนี้กลับบ้านได้ล่ะลูก แล้วนั่นใคร? อ่ะหนูเอิร์ธใช่ไหมลูก”

 

เมื่อ ก้าวเข้ามาในบ้านน้ำเสียงอบอุ่นของผู้หญิงวัยกลางคนก็ดังขึ้น ท่านเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ ก่อนจะพุ่งเข้ามารวบกอดผมจนแน่น ไอ้คริตยิ้มอ่อนโยนมาให้ผม

 

“หนู เอิร์ธจริงๆด้วย หายไปไหนมาลูกไม่มาหาป้าเลย ดูสิไม่เจอกันตั้งหลายปี”ท่านลูบหัวผมอย่างเอ็นดูก่อนจะดึงผมเข้าไปกอดอีก ครั้ง ผมยกมือขึ้นกอดตอบ ปรายตามองผู้ชายที่พาผมมาที่นี่...มันไม่ละสายตาจากผมเลย นัยต์ตาของมันสื่อถึงความรู้สึกทั้งหมดที่มี

 

“ป่ะๆ เข้าไปนั่งคุยกันที่ห้องนั่งเล่นเนอะ พิกุลเอ้ยยกน้ำกับขนมมาหน่อยเร็ว”คุณป้าท่านเดินนำเข้าไปด้านใน ทำให้ตอนนี้เหลือแค่ผมกับไอ้คริต ที่มันยังมองผมอย่างไม่ละสายตาอยู่เหมือนเดิม

 

มองเข้าไปเถอะ เดี๋ยวกูเก็บค่ามองซะเลย

 

“มองทำไมนักหนา รำคาญ”

 

“รำคาญหรือเขิน?”

 

“เอ๊ะนี่มึง!”ผมแยกเขี้ยวใส่มัน ไอ้คริตหัวเราะหึๆก่อนที่มันจะเดินเข้าไปที่ห้องนั่งเล่น

 

“มาหนูเอิร์ธมานั่งข้างป้า”ดูท่านจะดีใจมากที่เจอผม ฮ่าๆ มึงกลายเป็นหมาหัวเน่าแน่ไอ้คริต 

 

“คุณลุงไปไหนครับ?”ตั้งแต่มาผมยังไม่เห็นคุณลุงเลย ไปไหนหว่า…

 

“ไป ประชุมน่ะ วันนี้ดีจังเลยเนอะคริตก็กลับบ้าน หนูเอิร์ธก็มาหาป้า ไม่เจอกันตั้งหลายปียังตัวเท่าเดิมอยู่เลย”ก็ตัวผมมันหยุดโตแล้วนี่ครับ โถ่ เศร้าเลยกู

 

“ป้า เหง๊าเหงา ยิ่งตอนช่วงคริตไปเรียนเมกาป้ายิ่งเหงา”คุณป้าท่านพูดไปเรื่อยอย่างคนที่ไม่ เจอกันนาน แต่เมื่อกี้ท่านบอกว่ายังไงนะ...ไอ้คริตไปเรียนเมกาเหรอ ตอนไหน..ผมตวัดสายตาไปมองคนในหัวข้อสนทนา แต่มันหลบตา มึงหลบตากูทำไม

 

“ป้า ไม่รู้หรอกนะว่าตอนนั้นทะเลาะอะไรกันรึเปล่า คริตขอไปเรียนที่เมกา แล้วหนูเอิร์ธก็ไม่มาที่บ้านอีก…”เสียงของคุณป้ายังคงดังต่อไปเรื่อยๆ แต่ตอนนี้ความคิดผมอยู่กับคำว่าไอ้คริตมันขอไปเรียนเมกา หลังจากวันนั้นที่เกิดเรื่องใช่ไหม นี่ใช่ไหมเป็นสาเหตุที่มึงไม่ติดต่อกู

 

“แล้วหนูเอิร์ธล่ะลูกสบายดีไหม”

 

“เอิร์ธสบายดีครับ”ผมส่งยิ้มกลับไปเพื่อยืนยันคำตอบ

 

สมัยตอนที่คบกัน เราคบกันอย่างเปิดเผย ไม่แปลกที่คุณป้าจะทราบเรื่องของเรา เพราะคุณแม่ของผมเองก็ทราบเช่นเดียวกัน

 

“เฮ้อ คิดถึงเมื่อก่อนเนอะ หนูเอิร์ธมาบ้านป้าเกือบทุกวันเลย”ผมก็คิดถึงครับ

 

น่าแปลกที่คนพูดมากแบบไอ้คริตนั่งเงียบๆไม่พูดไม่จา ผมหันไปยู่ปากใส่มันตอนมันกระดกคิ้วกวนตีนใส่ผม

 

“แม่ครับผมพาเอิร์ธขึ้นไปบนห้องนะครับ ขอตัวก่อน”

 

“อ่ะ”

 

ไม่ต้องรอให้คุณป้าอนุญาตมันก็ลากผมขึ้นมาชั้นสองห้องของมัน ไอ้เวรร ลากกูเหมือนหมูเหมือนหมา ไอ้ควายยย คุณป้าคร้าบบ ช่วยผมด้วยยย

 

ห้อง นอนกว้างใหญ่คุ้นตายังคงเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือความรก ฮ่าๆ ผมเดินไปทิ้งตัวลงนั่งที่เตียงนอนหนานุ่ม ใจจริงอยากทิ้งตัวลงไปนอนแหละ

 

“ลากกูขึ้นมาทำส้นตีนอะไร”

 

“ปากนี่นะๆ”

 

“อื้อออ”ไอ้คริตไอ้ชั่วว มันเดินเข้ามาบีบปากผมจนเจ็บ เท่านั้นยังไม่พอมันยังดึงปากผมจนยืดเหมือนปากเป็ดอีกด้วย ไอ้เหี้ยเอ้ยย

 

จน มันพอใจนั่นแหละถึงจะปล่อยปากผมเป็นอิสระ โถปากน้อยๆของกู มันทิ้งตัวลงนั่งข้างๆผม หน้ามันก็ยังกวนส้นตีนไม่เลิก เดี๋ยวก็ทำหน้าลึกซึ้งใส่กู แล้วเดี๋ยวก็มาทำหน้ากวนตีนใส่ กูแม่งเดาอารมณ์มึงไม่ถูกจริงๆ

 

“ตั้งแต่ วันนี้คริตก็ไม่เคยมีใครนะ”เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบ มันล้มตัวลงนอนแผ่บนเตียงกว้าง ก่อนจะเอื้อมมือมาดึงให้ผมลงไปนอนข้างๆด้วย กลายเป็นว่าตอนนี้เราสองคนล้มตัวลงนอนหงายบนเตียง เงยหน้ามองเพดานกว้าง ผมเงียบเพื่อรอฟังมันพูดต่อ..ถึงจะบอกแบบนั้นแต่หมาในปากเสือกขยันทำงานนี่ สิ

 

“เอาเมียมึงที่เอากันวันนั้นล่ะ!”ไม่ได้ตั้งใส่จะอารมณ์เลยน๊าา

 

“มีเมียคนเดียว”

 

“ใคร!”

 

“คนที่นอนอยู่ข้างๆเนี่ย”

 

“ม...มะ..ไม่ใช่!”เหี้ยยย รู้สึกเหมือนเลือดมาสูบฉีดบนใบหน้า ดีนะที่มันไม่หันมามอง เพราะมันยังคงมองไปบนเพดานห้อง

 

“เอากันตั้งกี่ครั้งแล้วจะไม่ใช่ได้ยังไง”มันพูดเสียงนิ่ง แต่ผมนี่กำผ้าปูที่นอนแน่น ที่บอกจะรอฟังมันเงียบๆผมขอคืนคำพูดดด

 

“ก็แล้วผู้หญิงคนนั้นล่ะ”

 

“วันนั้นคริตรอเอิร์ธนะ แต่ไม่รู้นิชาเข้ามาในห้องได้ยังไง”นิชา..อ่อชื่อผู้หญิงคนนั้นสินะ

 

“คริ ตกับนิชาเราไม่ได้มีอะไรกันนะ ตอนนั้นนิชาพยายามจะจูบคริต แต่คริตไม่ยอม แล้วตอนที่เอิร์ธเจอคือมันเป็นอุบัติเหตุ อาจจะฟังอยู่ไม่น่าเชื่อ แต่นิชาแค่สะดุดล้มมาทับเฉยๆไม่ได้มีอะไรเกินเลยจริงๆ”แหมๆ มันจะละครเกินไปป่ะวะ อีกอย่างตัวมึงอย่างกับควายนี่นะจะสู้แรงผู้หญิงตัวเล็กๆไม่ได้ ไหนจะไอ้เรื่องสะดุดล้มลงไปทับกันอีก ละครสัสๆ พวกมึงเป็นพระนางช่องเจ็ดกันรึไง

 

“มันคือเรื่องจริงนะ”

 

“อ่ะ...ไอ้ เหี้ยยย ลุกออกไป!”ใครจะไปคิดว่านอนแผ่อยู่ดีๆมันจะลุกมาคร่อมตัวผม ตอนนี้ฉากล่อแหลมมาก ไม่นะๆๆ อย่าๆๆ อย่าช้าาา เห้ย ไม่ใช่ล่ะ

 

“เรื่อง ทั้งหมดก็มีเท่านี้แหละ ถ้าตอนนั้นเตี้ยฟังคริตอธิบายเราคงไม่เป็นแบบนี้”เตี้ยพ่องงง ไอ้คริตมันยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะเคลื่อนใบหน้ามันมาใกล้ผม จมูกคมของมันเกลี่ยจมูกผมอยู่

 

“แล้วมึงไปเรียนเมกาทำไม”ไอ้คริตจ้องลึกเข้ามาในตาของผม

 

“ก็ ตอนนั้นคนมันเฮิร์ทเสียใจด้วย เลยหนีไปเมกาซะเลย พอจบไฮสคูลที่นู้นเลยกลับไทย มาสอบเข้ามหาลัยเดียวกับเมียไง”อ่ะ...มะ มันฉกจูบปากผมมม ผมเม้มปากแน่น มึงจะบอกว่ามึงรู้การเคลื่อนไหวกูตลอดแต่แค่ไม่ติดต่อกูใช่ไหม

 

“กลับมาคบกันนะ…”

 

น้ำ เสียงขอร้องอ้อนวอนดังขึ้น มันกอดผมแน่นซบหน้าลงที่ไหล่ของผม ชิ ไอ้ขี้อ้อน...ในเมื่อรู้ความจริงแล้ว อีกอย่างไหนๆผมก็ยังรักมันอยู่ ก็ไม่รู้จะเล่นตัวไปทำไมนักหนา เสียงเรียกร้องของหัวใจตัวเองมันเป็นยังไงผมรู้ดี ผมก็ควรจะทำตามหัวใจตัวเองสิ จะเล่นตัวทำไม เผื่ออะไรๆมันสายเกินไป พรุ่งนี้ผมอาจจะเดินตกท่อตายก็ได้ใครจะไปรู้ ทำในสิ่งที่อยากทำก่อนจะตายแล้วกัน...ผมแม่งก็เว่อร์ไป เหอะๆ

 

“ไอ้เหี้ยคริต ถ้ามึงทำกูเสียใจอีกกูฆ่ามึงแน่”ผมทุบหลังมันเสียงดังอั่ก มันยกตัวขึ้นมาจ้องหน้าผม..

 

“ยอมแล้วใช่ไหม คบกันนะ”มึงไม่ต้องมายิ้มหวานเลยยยยย กูๆๆๆ กูเขินนน

 

“เออ”ผม เบี่ยงหน้าหนีมันที่ขยับใบหน้าเข้ามาใกล้ๆ ไม่ๆ ผมจะไม่สบตามันเด็ดขาด เดี๋ยวมันรู้ว่าผมเขิน แต่อ่ะ..มือมันเลื้อยเข้ามาในเสื้อผมแล้วว ผมตวัดสายตามาจ้องมันอย่างกินเลือดกินเนื้อทันที แล้วสายตาผมก็ปะทะเข้ากับใบหน้าหล่อที่ยิ้มแฉ่งจนปากจะฉีกถึงใบหู ผมว่าสถานการณ์เริ่มไม่ปลอดภัยแล้วล่ะ พยายามผลักมันออก แต่คนที่คร่อมผมอยู่กลับรวมมือผมไปจนจมที่นอน

 

“เอากันนะ”

 

“ห๊ะ”

 

“^_______^”

 

“เอากันเถอะ”

 

“ไอ้เหี้ยยยย”

 

“xอ่ะ เอากันเถอะนะ คิดถึง ^__^”xก็บอกไม่ต้องมาหลอกบอกกูว่าคิดถึง

 

“ไอ้ควายย ก็ไปxสิวะ!”ฮืออ ดิ้นสุดกำลังแรงเกิดแต่ไม่หลุดด

 

“อยากเอากับเมียครับ”สายตาไอ้คริตตอนนี้แพรวพราวหยาดเยิ้มมาก กูกลัววว ช่วยด้วยย

 

“ม่ายยย”

 

“ไม่ปฏิเสธใช่ไหม”

 

“อะ..อื้ม ม ปะ..ปล่อยกู อืม”ไม่ทันแล้วว ดิ้นไม่หลุดแล้ว มันปิดทับริมฝีปากของผมด้วยริมฝีปากของมัน ดูดดึงจนผมต้องยอมเผยอปากออก แล้วทันใดนั้นมันก็ไม่รอช้าที่จะสอดลิ้นร้อนเข้ามากวาดความหวานในโพรงปากของ ผม อืมม มันจูบเก่งชะมัด

 

“อ๊ะ”ฝ่า มือร้อนฟ้อนเฟ้นอยู่ที่เอวคอดกิ่วของผม ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เสื้อผมเลิกมากองอยู่ที่อก ใบหน้าหล่อละออกจากหน้าของผมก่อนจะฝังไปที่ซอกคอของผม รับรู้ถึงลิ้นร้อนชื้นที่โลมเลีย…

 

“อื้ออ”ไอ้คริตมันยืดตัวขึ้นถอดเสื้อออกไปให้พ้นทาง แล้วคลุกวงในผมต่อ

 

 

เฮ้ ไม่ได้นะ จะมาให้ทุกคนเห็นบทรักเร่าร้อนของผมไม่ได้ งั้นขอความกรุณาแพลนกล้องไปโฟกัสที่ไหนก็ได้ ตู้เสื้อผ้า หน้าต่าง ระเบียง ทีวี ห้องน้ำ ที่ไหนก็ได้ที่ไม่ใช่ที่เตียง! แอบดูคนเอากันระวังเป็นตากุ้งยิงกันนะทุกคน

 

“อ๊าาาาาาา”

 

 

 

 

แพลนกล้องแล้วผมก็ขอไปเสียวต่อแล้วกันนะ บ๊ายบายยยยย

 

 

 

 

 

 

 

to be con.

 

มาต่อแล้วน๊าาาา ไม่รู้จะชอบกันไหมมมhttp://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/900168017.gif

 

ขอบคุณทุกๆคอมเม้นท์อ่านแล้วชื่นใจมีกำลังใจมากกก

ติดตามข่าวสารพี่เตน้องปังได้ที่แฟนเพจหน้าบทความนะคะ ^ ^

 

อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อยรักษาสุขภาพกันด้วยเน้อออ 

 

 

ใครไม่เม้น ไรท์จะโป้งงงงhttp://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/14.gif

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

614 ความคิดเห็น

  1. #602 Chonticha_Vv (@Chonticha_Vv) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 21:51

    ทำไม!!!ทำไมไม่มีnc!!!อร๊ากกกกกก!!!!
    #602
    0
  2. #508 สาว(ใจจะ)วาย (@wimmixs) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 01:24
    หืมมมขี้เอาขนาดนั้นเลยหรอคริตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตตต
    #508
    0
  3. #466 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 16:24
    คู่นี้ก็น่ารัก
    #466
    0
  4. #406 my22 (@zeemmy22) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 22:22
    อยากให้แต่งเรื่องแยกเลยอ่ะะะะ
    #406
    0
  5. #304 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 01:03
    คริตกะเอิร์ธก้อคืนดีกันแล้ว
    #304
    0
  6. #247 wslloogpa (@wslloogpa) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 03:18
    งือออออ ดีกันแล้วๆๆๆๆๆ คู่นี้เราก็ชอบบบ
    #247
    0
  7. #204 Yanapat. (@Mumu_story) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 20:00
    มีใครแอบถ่ายฉากบนเตียงไว้มั้ยคะ-----//โดนเอิร์ธตบ
    #204
    0
  8. #197 ningthanaporn (@ningthanaporn) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 10:30
    หุหุ อยาดเห็น
    #197
    0
  9. #94 sirintip phetnongchum (@pompam241241) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 กันยายน 2559 / 12:27
    อย่าแพลนสิ อยากเห็นน 555
    #94
    0
  10. #35 Aoum7777 (@Aoum7777) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2559 / 20:25
    ชอบมากกกกกก
    #35
    0
  11. #34 Galaxy_HaiLang (@tellurium_eveeve) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2559 / 19:56
    คริตเป็นผช.ตรงๆ 5555555555
    #34
    0