Homolism' GOT7 : MarkBam BNior

ตอนที่ 9 : Chapter 6 ต่อจากนั้น...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,683
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    9 ส.ค. 57

 


 

Chapter 6 ต่อจากนั้น...

 

 
 

การนั่งรถไปด้วยกันในครั้งนี้ ไม่เหมือนเช่นขามา และไม่เหมือนทุกครั้ง แม้จะมีความเงียบเข้าแทรกกลางระหว่างเบาะคนขับกับคนนั่ง แม้จะมีเพียงรอยยิ้มระเรื่อเจือจางๆ ที่ใบหน้าเพียงนิด แต่กลับมีกลิ่นไอบางอย่างที่มันพวยพุ่งออกมาเหมือนแสงแดดอุ่นๆ ในวันที่อากาศหนาวเย็น

สมองอันน้อยแต่ไม่นิดของแบมแบมเฝ้าถามตัวเองล้านตลบว่าสิ่งที่กำลังเป็นอยู่นี้คืออะไรกันแน่? มันจะนำพาเขาแบบในทิศทางไหนกันแน่ หลังจากนี้หวังแต่เพียงว่ามันจะเริ่มแจ่มชัดขึ้นเรื่อยๆ ถึงแม้จะทำให้เขาเริ่มหวั่นกลัวอยู่บ้างก็ตามที

“ต้วนหลาง..??” แบมแบมหยุดความเงียบ เมื่อแลมโบกินี่ที่ขับโดยมาร์คพาเขาขับผ่านเลยโรงเรียนแทนที่จะเลี้ยวเข้า

“กลับเข้าตอนนี้ไม่ได้หรอก โดนทำโทษเปล่าๆ” มาร์คบอกยิ้มๆ

“นั่นสินะ.. ก็นี่มันเลยเวลาเข้าหอแล้ว” แบมพูดเสียงอ๋อย ใบหน้าครุ่นคิด “แล้วเราจะไปนอนไหนกันล่ะคืนนี้”

“นั่นสิ... นอนไหนกันล่ะ” มาร์คยิ้มกริ่ม ขณะที่รถขับผ่านย่านที่เต็มไปด้วยโรงแรม...

นัยน์ตาคู่สวยลุกวาวด้วยความตื่น ร้องเสียงหลง “นอนบ้านพี่ชาย!!

มาร์คหัวเราะลั่นเมื่อเห็นท่าทีแบมน้อยผู้น่ารัก แต่สมองไวอย่างกับลิง  

“นายนี่คิดไปถึงไหนๆ แล้วนั่น เอาล่ะ บ้านพี่นายก็บ้านพี่นาย หวังว่าพี่ชายนายจะต้อนรับฉันด้วยดีนะ”



 

ต้อนรับด้วยดี?? ไม่เลย มาร์คไม่ได้รับการต้อนรับด้วยดี นั่นเพราะว่าเมื่อทั้งคู่มาถึงคอนโดย่านชานเมืองกรุงโซลแล้วปรากฏว่าพี่ชายแบมแบมไม่อยู่ (มีความเป็นไปได้ว่าอาจจะไปเที่ยวกับแฟนสาวในช่วงวันหยุด) ดีที่แบมแบมมีกุญแจสำรองจึงเปิดห้องได้

ห้องพักใหญ่กว่าหอพักของพวกเขาประมาณ 2.5 เท่า มีสองห้องนอน ห้องหนึ่งเป็นของพี่ชายแบม ส่วนอีกห้องสำรองไว้สำหรับแบมที่มาเที่ยวโซลบ่อยจนกลายเป็นบ้านหลังที่สอง

มาร์คยืนกรานหนักแน่นมากเมื่อแบมบอกให้ไปนอนห้องพี่ชาย และบอกว่าจะนอนห้องแบมเท่านั้น

“คิดดูสิว่าพี่ชายนายจะคิดยังไงเมื่อรู้ว่าน้องชายพาคนแปลกหน้าไปนอนห้องเขา คิดสิ!” ร่างสูงย้ำเสียงหนักแน่น

“อืม.. ก็จริงแฮะ”

สุดท้ายแบมแบมก็ยอมแพ้ เดินนำมาร์คเข้าห้องของตนไป โดยไม่ได้สังเกตเลยว่า ร่างสูงแอบยกยิ้มอย่างมีชัยอยู่เบื้อง (หึหึ...)

 

 






 

คฤหาสน์ตระกูลอิม ไฟในห้องหลายห้องดับสนิทลงแล้ว แต่ก็ยังมีบางห้องที่ยังเปิดอยู่ อย่างห้องทำงานของคนที่ใหญ่สุดในบ้านคือประธานอิมที่ยังคงทำงานหามรุ่งหามค่ำนำพาความเจริญมาสู่กิจการของครอบครัว

ส่วนห้องของลูกชายนั้นห้องมืดลงแล้วมีเพียงแสงสลัวๆ จากโคมไฟดวงน้อยหัวเตียง ทำให้เห็นลางๆ ว่ามีร่างเล็กบางนอนตาปิดอยู่บนเตียง แต่เจ้าของห้องที่แท้จริงกลับยังไม่นอน และกำลังเดินออกมาจากห้องน้ำอย่างระมัดระวังด้วยชุดพร้อมออกจากบ้าน

แจบอมเหลือบมองยองแจที่เขาคิดว่าหลับสนิทแล้ว และออกจากห้องนอนไปอย่างเงียบๆ เดินลงไปชั้นล่าง ตรงไปยังโรงจอดรถ สุดท้ายคือออกจากบ้านหลังงามด้วยรถออดี้สีดำสวยสง่า

โดยหารู้ไม่ว่าบนหน้าต่างห้องนอนของเขานั้นมีเงาร่างของเพื่อนสนิทยืนมองดูอยู่อย่างเงียบสงัดด้วยใบหน้าแสนกระด้างชา

 

 

 

จุดหมายของแจบอมอยู่เพียงไม่กี่กิโลเมตรเท่านั้น สุดท้ายก็มาถึงบ้านหลังหนึ่งขนาดไม่ใหญ่นัก แต่มันก็พอเหมาะน่าอยู่กว่าบ้านเขาเยอะ

เขาล้วงเอามือถือออกมาแล้วต่อเบอร์ที่เมมไว้เป็นคนแรก

(งือ... ฮา..โหล) เสียงงัวเงียๆ ลอดมาตามสาย แจบอมยิ้มขำ

“อยู่หน้าบ้านแล้ว ลุกขึ้นมาดูสิ”

“ห๊า!!!!” จากที่ใบหน้าสลึมสลือไม่เอาหัวออกจากหมอนพลันลืมตาโพล่ง กระโดดลุกพรวดอย่างรวดเร็ว กระชากม่านออกอย่างไว

แจบอมของเขากำลังยืนส่งยิ้มหวานมาให้อยู่หน้าบ้านอย่างที่บอกจริงๆ

ในใจลึกๆ ก็แอบนึกฉุนเรื่องเมื่อเย็น แต่วินาทีนี้ยอมจริงๆ ยอมทิ้งมันให้หมดไปเลย แล้วรีบย่องออกจากบ้านไปหาแฟนหนุ่มด้วยหัวใจพองโต

“อะไรน่ะ! ทำไมมาเอาป่านนี้”

แจบอมยิ้ม... ก่อนจะกระซิบถาม “ขอเข้าไปคุยในห้องได้มั้ย”

จินยองชั่งใจพอเป็นพิธี พลางเหลียวซ้ายแลขวาก่อนจะจับมือแฟนหนุ่มแล้วพาเข้าบ้าน ผ่านในตัวบ้านอย่างเงียบๆ แล้วก็มาถึงห้องนอนแสนน่ารัก

“ไหนว่ามาซิ มีอะไรจะแก้ตัว?”

“แก้ตัว??” ชายหนุ่มย้อนเสียงถาม

“ก็วันนี้โทรไปหา แต่ใครไม่รู้รับสายเสียงคุ้นๆ ส่งข้อความไปก็ไม่ตอบอีก” จินยองค้อนใส่อย่างมารยา(เคะ) แต่แจบอมเอาแต่ยิ้มมีเลศนัย

“ไม่มีอะไรจะแก้ตัว แต่มีของจะให้”

“เอ๋..??”

“หลับตาสิ” ร่างสูงกระซิบบอก

แม้จะยังงงฉงนแต่ร่างบางก็ยอมทำตาม หลับตาพริ้มยิ้มบาง ทันใดนั้นก็ราวกับมีบางสิ่งขยุกขยิกอยู่บริเวณลำคอ ชวนจั๊กจี้ชอบกล

“ลืมตาได้แล้ว”

จินยอมค่อยๆ ขยับเปลือกตาเปิดออก เขาเห็นบางอย่างส่องประกายอยู่ที่ลำคอชายหนุ่มตรงหน้า มันคือสร้อยเงินจี้เป็นเหมือนวงแหวนทำจากทองคำขาวสวยงามมาก ตรงกลางว่างเว้นเหมือนอะไรขาดหายไป

แจบอมยิ้มพลางขยิบตาให้ร่างบางดูที่ลำคอของตัวเอง

“ว้าว!!!” จินยอมอุทานอย่างทึ่งจัดเมื่อพบว่าที่ลำคอตัวเองก็มีสร้อยอีกเส้นหนึ่งที่คล้ายกันแต่เส้นเล็กกว่า ส่วนจี้เป็นรูปดาวฝังเพชร “มันอะไรกันอ่ะ”

แจบอมเอาแต่ยิ้มละมุน พลางขยับเข้าไปใกล้คนตรงหน้า เขาเอาจี้สร้อยที่คอของจินยองมาใส่กับจี้สร้อยของตัวเอง มันเข้ากันได้อย่างพอดีราวกับเป็นเนื้อคู่

“สุขสันต์วันครบรอบ 1 ปีของเรา”

“เห๋..........???????”

จากบรรยากาศอันหวานซึ้งหายไปในทันใด แจบอมหุบยิ้ม กลายเป็นแววตาดุๆ และสีหน้าบึ้งตึง เมื่อคิดว่าแฟนตัวกำลังลืมวันสำคัญไป

“จินยองลืมเหรอ??”

“ก็... มันไม่ใช่วันพรุ่งนี้หรอกเหรอ??” จินยองทำตาปริบๆ

แจบอมถอนหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน พร้อมยกนาฬิกาที่ข้อมือให้อีกคนดู ซึ่งเข็มชี้บอกว่าขณะนี้เวลาเที่ยงคืนกับอีกหนึ่งนาที

“โห่ยยยยย อะไรจะเป๊ะขนาดนั้นคุณชาย อย่ามาทำหน้าบึ้งนะ ยังไงฉันก็ไม่ได้ลืม แค่ตามเวลาไม่ทันไปนิด” จินยองร่ายยาวแก้เก้อ แต่อีกคนเอาแต่ทำหน้าบูดเป็นหมามุ่ย

“นี่! ถ้าแจบอมโกรธเรื่องนี้ ฉันจะโกรธเรื่องแจบอมไม่รับสายฉันบ้างนะ”

“อืม ก็ได้” แจบอมบอกอย่างไม่เต็มใจนัก แต่ก็มีท่าทีอ่อนลงจนเหมือนจะหายโกรธ

จินยองไม่ยอมพลาดโอกาสทองเข้าสวมกอดแจบอมอย่างออดอ้อน

“แฟนฉันน่ารักที่สุด!

“น่ารักก็รักให้ได้ตลอดไปนะ อย่าได้คิดเอาใจออกห่าง” แจบอมพูดยิ้มๆ ในความมืด อารมณ์เหมือนจะยิ่งดีขึ้นเรื่อยๆ เมื่อถูกกอดและคำพูดหวานๆ

“นั่นคำอ้อนใช่มั้ย? ฉันคิดว่าใช่นะ อิอิ” จินยองหัวเราะคิกคักอย่างรู้ทัน “ฉันคิดมาตลอดเลยนะ แจบอมที่อยู่กับฉันในตอนนี้ กับตอนที่อยู่ต่อหน้าใครๆ มันช่างต่างกันมาก แจบอมที่อยู่โรงเรียนเย็นชาน่ากลัวจนไม่มีใครอยากมีเรื่องด้วย”

ร่างสูงผละตัวเล็กออกมาอย่างเบามือ เขายิ้มอย่างอ่อนโยนเหมือนทุกครั้ง และคำพูดที่หาฟังที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว

“แล้วทำไม... ฉันต้องอ่อนโยนกับคนที่ไม่ได้ชอบด้วยล่ะ?”

 

 

 





 

 

ขณะเดียวกัน มาร์คและแบมแบมก็ยังไม่นอน แม้ต่างก็อาบน้ำอาบท่ากันเรียบร้อยแล้ว มาร์คสวมเสื้อผ้าของพี่ชายของแบมได้อย่างพอดิบพอดีไม่มีปัญหา แต่ปัญหามันอยู่ที่แบมแบม มันจะโอเคเลยหากว่าห้องนอนเขามีเตียงคู่หรือเตียงสองชั้น แต่มันเป็นเตียงนอน 3.5 ฟุต สำหรับนอนคนเดียว

“มานอนได้แล้ว” มาร์คกวักมือเรียก ตัวก็นอนอยู่บนเตียงราวกับเป็นเจ้าของซะเอง น่าหมั่นไส้ชะมัด

แบมแบมทำหน้าเหมือนอยากจะเป็นฆาตกร ในมือกอดหมอนประจำตำแหน่งไว้แน่น

“กลัวอะไร? ฉันไม่กินนายหรอกน่า...”

เหรอ??????

ตัวเล็กค้านในใจ ก่อนจะขยับตัวเข้าไปขอบเตียงอย่างเก้ๆ กังๆ ผุดลุกผุดนั่ง

“ไม่เอาดีกว่า! ฉันจะไปนอนห้องพี่” แบมลุกจากเตียงอย่างสะดุ้ง พร้อมจะกระโจนตัวหนี

ทว่าก็ไม่พ้นโดนจับมือได้ แล้วถูกลากดึงกลับมาอย่างแรงจนตัวกระเด้งบนเตียงนุ่มๆ ที่ข้างแผ่นอกแกร่ง แล้วมีหรือว่ามาร์คจะพลาดโอกาสสวมกอดร่างบางเอาไว้

“อ๊ะ... ปล่อยนะปล่อย” แบมแบมดิ้นเท่าที่จะดิ้นได้ แต่ไม่รู้ว่าเรี่ยวแรงมันหายไปไหนหมด(?) “ต้วนหลางปล่อยเถอะ ฉันยอมนอนนี่แล้วก็ได้”

“ฉันจำได้ว่านายยังไม่ได้ให้ของขวัญวันเกิดฉันเลยนะ” มาร์คพูด ทั้งที่ยังสวมกอดร่างหอมนุ่มเอาไว้อย่างพึงใจ พลางสอดคางเข้าไปพาดกับลำคอขาวเนียน

“แล้ว.. แล้วจะเอาอะไรล่ะ ปล่อยก่อนสิจะไปหามาให้” ตัวเล็กต่อรองในอ้อมกอด

“นายรู้อะไรมั้ย...” จู่ๆ น้ำเสียงมาร์คเปลี่ยนไปจากเดิม แบมหยุดดิ้นตั้งใจฟัง.. “ตั้งแต่แม่หย่ากับพ่อ แม่ก็ไม่เคยกอดฉันอีกเลย”

ทำไมกันนะ.. มันถึงได้เป็นน้ำเสียงที่แฝงไว้ด้วยความเศร้ามากมายขนาดนี้ หัวใจแบมแบมหวั่นไหวอีกแล้ว

“ก็ถ้าแค่คืนนี้ก็โอเค แต่.. จะไม่มีอีกแล้วนะ”

“ครับผม” มาร์ครับคำเสียงสดชื่นขึ้นอย่างทันตา ทำให้แบมอบสงสัยอยู่ลึกๆ ว่าจะโดนหลอกอีกรึเปล่านะ แต่ก็ยอมให้เขากอดแต่โดยดี

วันนี้มีสิ่งต่างๆ เกิดขึ้นมากมายระหว่างสองคน แม้หัวใจจะเต็มอิ่ม แต่ร่างกายอ่อนล้าเต็มที ไม่นานความเงียบก็พาพวกเขาเข้าสู่ห้วงนิทรา

 








 

 

เช้าวันต่อมา...

เปลือกตาคู่สวยขยับนิดก่อนจะเปิดคลี่ออกรับแสงสว่างจากแดดอุ่นๆ ในยามสาย ความรู้สึกแรกที่แบมแบมได้รับคือตัวเองยังคงอยู่ในอ้อมกอดอุ่นของชายหนุ่มคนเดิมในเมื่อคืน และยังคงหลับตาพริ้มไม่ตื่น

แบมแบมขยับตัวอย่างระวังเพื่อเอี้ยวตัวไปมองมาร์คให้ชัดๆ

“คนเจ้าเล่ห์อย่างนาย... มาทำอะไรอยู่ตรงนี้” ตัวเล็กทึ้งตาค้อนใส่อย่างหมั่นไส้ แต่ก็ต้องสะดุ้งเฮือกเมื่อมาร์คลืมตาโตราวกับตั้งใจ

“หือ? ว่าไงนะ” มาร์คถามหน้ากวนๆ ชวนให้ฟันธงว่าต้องแอบหลับอยู่แน่นอน และคงได้ยินที่แบมพูดด้วย

“ช่างเถอะ คิดซะว่าแมวมันร้องแล้วกัน” แบมกระทุ้งศอกใส่สีข้างมาร์คอย่างแรง แล้วผละตัวออกมาจากอ้อมอกหนุ่มเจ้าเล่ห์

แต่ก็ไม่วายถูกมาร์คลากกลับมากดลงกับเตียงแล้วขึ้นคร่อม ทั้งจ้องมองมาด้วยสายตาคมที่พร้อมทำให้หัวใจแบมแบมหลอมละลาย...

ไม่นะ... ไม่!!

ตัวเล็กร้องตะโกนก้องในห้วงความรู้สึกเมื่อร่างสูงโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ เรื่อยๆ เรื่อยๆ

และ... เหมือนจะจูบ

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า” มาร์คหัวเราะฮาท้องแข็งอย่างสุดจะทัน ขณะที่เอาตัวออกมาจากร่างของแบมแบมที่ตอนนี้ทำหน้าเหวอเหมือนหมางง

“นายนี่มันตลกจริงๆ ฮ่า ฮ่า ฮ่า”

โดนแกล้งอีกแล้วนะเรา ฮือ...!!

“นี่แนะ!!” เท้าแบมลอยเตะเข้ากลางหลังมาร์คเสียงดังตุบ พลางคว้าหมับเอาหมอนใบใกล้มือมาฟาดๆๆๆ ใส่ตัวมาร์คอย่างแรงไม่ยั้ง

“โอ๊ย พอ.. พอแล้ว พอแล้ว โอ๊ย!

แบมแบมบันดาลโทสะใส่ไม่ยั้ง โทษฐานบังอาจมาแกล้งกันได้ ในใจก็นึกโกรธตัวเองอยู่เหมือนกัน ทำไมถึงยอมให้โดนแกล้งซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่เข็ดจำซะที

ย๊าส์!! ไอ้ต้วนหลางบ้า!!!

 






 

 

แบมแบมงอนใส่มาร์คตั้งแต่นั้น จนตอนนี้กลับมาถึงหอแล้วในเวลาบ่ายแก่ๆ ก็ยังทำตีมึนไม่ยอมหายงอน (งอนทำไมแบม? หรือเพราะมาร์คไม่จูบแกร 555555555 – เสียงไรเตอร์เอง) แต่มาร์คก็ดูจะอารมณ์ดีเอามากๆ

ทั้งสองไปถึงหอก็เห็นนักเรียนปีหนึ่งหลายชีวิตกลับหอกันมาแล้ว รวมถึงยูคที่กำลังเดินเก๊กมาหาพวกเขา โดยไม่ลืมที่จะทำสายตาชวนน่าต่อย - -*

จังหวะที่แบมแบมเอาแต่ทะเลาะกับยูคผ่านสายตา ก็ถึงกับหันขวับไปแทบจะทันทีเมื่อได้ยินเสียงมาร์คร้องดัง

“ฮิมชาน!!!!

ฮิมชาน?????????

ที่อยู่ตรงนั้นคือผู้ชายร่างผอมเพรียวใบหน้าเรียวงามสวยสง่ากว่าหลายคนที่พบเจอมา แบมแบมกำลังมองดูมาร์คที่กำลังยิ้มดีใจอย่างที่ไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อนให้กับผู้ชายคนนี้

“ไม่เจอกันนาน นึกว่าตายไปแล้วซะอีก” ชายคนนั้นทักเสียงเย็น แต่ก็คลี่ยิ้มออกมาเช่นกัน ช่างน่ารักจริงๆ

“ไปคุยกันทางโน้นเถอะ ฉันมีอะไรจะพูดกับนายเยอะเลย” มาร์คบอกพลางโอบคอฮิมชานแน่น และลากกันไปที่สวนหลังหอพัก

ทิ้งแบมแบมที่กำลังหน้าเหวอจนชาเอาไว้เบื้องหลัง ราวกับเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่มีตัวตนในโลกนี้

ยูคยิ้มกริ่มอย่างสะใจ...

 

 



 

โปรดติดตามตอนต่อไป....

 




 

แอบหายไปหลายวัน ด้วยเหตุผลหลายอย่าง ก็มีทั้งเปิดฟิคมาร์คแบมเรื่องใหม่ แล้วก็เพิ่งเริ่มฝึกงานอาทิตย์นี้ แต่ไม่ทิ้งแน่นอนเพราะยังมีคนตามอ่านอยู่ อิอิ ตอนนี้มาอัพให้ฟินแล้ว (แอบมีกลิ่นมาคุเบาๆด้วยอ้ะ)

 

 

 

 

อัพเดต 02/04/2557 (แก้ไข 09/08/2557)

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

3,107 ความคิดเห็น

  1. #3079 uromtbb (@uromtbb) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 21:28
    งือแบมนกฮ่าๆ
    #3079
    0
  2. #2929 N.Carrot20 (@NCarrot20) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มีนาคม 2559 / 19:57
    ไม่ค่อยเจอยูคในคาแรกเตอร์น่าหมั่นไส้เท่าไหร่ 😂😂😂 เรื่องนี้น่าหมั่นไส้ดีมาก 555
    #2929
    0
  3. #2903 mellow_aa (@mellow-aa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 มีนาคม 2559 / 16:17
    ฮิมชานมาได้ไง? 5555555555 ตกใจ มีฮิมชานด้วย เพื่อนมาร์คเหรอ ดูดีใจมากขนาดนั้น 

    มาร์คกับแบมเริ่มหวั่นไหวกันแล้วสิ 
    #2903
    0
  4. #2863 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มกราคม 2559 / 23:52
    อ้าวอิพี่มาร์คทิ้งน้องเฉยยยยยย

    ยูคเมื่อยหน้ามั้ยลูก

    ฮาาาาาาาาา

    บีเนียร์นี่มันมุ้งมิ้งมากอ่พ
    #2863
    0
  5. #2784 bankbank919 (@bankbank919) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 23:09
    ชอบมีมาร์คคคคคคค เขินมาก ฟินๆๆๆๆๆ ไรต์แต่งน่ารักโคด! แต่ตอนหน้าจะเป็นไงอ่า ยูคยอมจิทำอาไรรรร
    #2784
    0
  6. #2760 Hermione (@pare1direction) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2558 / 17:30
    บีเนียร์ดีงามมากกกไรท์ จิ้นคู่นี้มว้ากกก พี่บีนางเป๊ะเว่ออ55555 ชอบค่ะไรท์
    #2760
    0
  7. #2759 Hermione (@pare1direction) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2558 / 17:29
    บีเนียร์คือดีงามมมม พี่บีแบบเป๊ะเว่อออ555555 น่าร้ากกก ชอบๆๆ
    #2759
    0
  8. #2728 Wrp (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2558 / 16:21
    บีเนียร์นี่หวานไปมั้ย ถามใจดู 5555555555

    ต้วน อย่าทิ้งแบมดิวะ อธิบายหน่อย ชิ
    #2728
    0
  9. #2646 Beebeewondercream (@anglebee) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กันยายน 2558 / 20:07
    ยูคนี่น่าหมั่นไส้เนอะ
    #2646
    0
  10. #2612 inkza-555 inkza (@inkforever) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2558 / 10:54
    แบมใจเยนนนน
    #2612
    0
  11. #2601 Mild5401 (@Mild5401) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2558 / 19:10
    มัคๆนั้ลลัคอ่ะแกร
    #2601
    0
  12. #2584 lee (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2558 / 17:17


    ฮิมชานคือใคร ทำไหมรู้สึกเหมือนจะได้กลิ่นมาม่าเบย
    #2584
    0
  13. #2543 lalissa (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 02:23
    พี่บีหวานมากกกกกก

    บีเนียร์น่ารักกกก

    ตกลงแจแจจะร้ายใช่มั้ยลูกแอบชอบพี่บี?

    #2543
    0
  14. #2460 Pround Sutita Jee-Iam (@bambam1aa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 เมษายน 2558 / 23:02
    ร้ายนักนะยูค
    #2460
    0
  15. #2441 Babala nells (@sataangg) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มีนาคม 2558 / 17:29
    ฮิมชานนี่มาเคะหรือเมะ55
    #2441
    0
  16. #2390 Little Prae (@praerupie) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 มีนาคม 2558 / 09:39
    อิมชาน??
    #2390
    0
  17. #2383 minsong10 (@ninja94) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2558 / 11:21
    มาร์ค แกทิ้งแบมได้ไง!!!
    #2383
    0
  18. #2364 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 15:39
    บีเนียร์น่ารักอ่ะ แจแอบชอบบีใช่มั้ยอ่าาา
    #2364
    0
  19. #2354 Layfa (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 01:32
    งืออออออออ คู่บีเนีย์ตัลล้ากกกกกกกกกกกกกกกกกก แต่อนาคตรู้เลยต้องมีดราม่าแน่นอนนนนนนนน 😢😢😢

    ส่วนมาร์คแบมก็ เฮ้ออออออออ~~
    #2354
    0
  20. #2276 lc_bbie (@lc-bbie) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 07:49
    หายหน้าไปซะหลายวัน กลับมาเจอช็อตเด็ดพอดีสิน่าต้วน !
    #2276
    0
  21. #2275 lc_bbie (@lc-bbie) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 07:18
    น่าจะหลับฝันดีนะมาร์คึ ;) เจอเพื่อนลืมน้องเลยนะต้วนนน
    #2275
    0
  22. #2128 mmmm (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2557 / 21:04
    แหม่ๆมีความสุขจริงนะพี่ต้วน ได้กำไรเต็มๆจริงๆ

    แล้วฮิมชานเป็นอะไรกับพี่ต้วนละ เจอฮิมแล้วลืมน้องแบมเลยนะ

    น่าน้อยใจจริงๆ
    #2128
    0
  23. #2108 Pent SG (@porpentt) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2557 / 01:15
    มาร์คเมื่อคืนก็ดีอยู่
    ได้แล้วทิ้งหรอ
    #2108
    0
  24. #2045 Tempobear (@tempobear) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2557 / 21:31
    อยากอ่าน special markbam > < เค้าคอยอยู่นะ
    #2045
    0
  25. #1888 jingde (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2557 / 00:45
    ชอบบีเนียร์อ่ะละมุน^^
    #1888
    0