Homolism' GOT7 : MarkBam BNior

ตอนที่ 4 : Chapter 2 รูมเมท!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,248
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    7 ส.ค. 57


Chapter 2 รูมเมท!!!

 



 

ทำเอากลายเป็นประเด็นเด็ดที่พูดไปทั่วทั้งโรงเรียนถึงวีรกรรมของนักเรียนแลกเปลี่ยนจากประเทศไทยไปกระตุกหนวดเสืออย่างหลานชายผู้อำนวยการโรงเรียน ถ้าเป็นเหล่าสาวกของยูคยอมแล้วก็คงจะเกิดอาการเหม็นขี้หน้าแบมแบมไปโดยปริยาย แต่ก็มีจำนวนมากทีเดียวที่ชื่นชมความกล้าระดับนี้

“ไง ไง”

จินยองทักมาแต่ไกล ยิ้มปริ่มจนตาแทบปิด ในระหว่างทางที่แบมแบมและซอกจินกำลังจะเดินไปหอในหลังเลิกเรียน

“เป็นไงบ้างกับเรียนวันแรก”

“ก็ดีครับรุ่น.. ก็ดีอ่ะจินยอง” แบมแบมตอบเสียงหงอยๆ หน้าตาไม่ได้สอดคล้องไปกับคำพูดเอาซะเลย ซอกจินเอาแต่ฝืนขำอยู่เงียบๆ “ทำหน้าแบบนี้คงได้ยินข่าวลือแล้ว”

จินยองพยักหน้ารับยิ้ม พลางขยับเข้าไปตบไหล่บางอย่างให้กำลังใจ

“น่าน่า เดี๋ยวมันก็ผ่านไป... ไปเถอะ เดี๋ยวพาไปกินไอติมอร่อยๆ ป๋าเลี้ยงเอง”

แล้วทั้งสามก็ออกมาจากโรงเรียนด้วยกันมาอยู่ที่ร้านลูกกวาด ซึ่งเป็นร้านที่เต็มไปด้วยของหวานแทบทุกชนิด โดยเฉพาะไอศกรีมที่นี่ขึ้นชื่อมาก ในร้านก็ตกแต่งอย่างสวยงามหลากสีสันสมชื่อร้านลูกกวาด พนักงานก็น่ารักยิ้มแย้มแจ่มใส

“ซุปเปอร์เรนโบว์ที่สั่งได้แล้วค่ะ” พนักงานสาวว่าพลางเสิร์ฟไอศกรีมชามโตสำหรับ 3 ลงบนโต๊ะ

“ขอบคุณฮะ” สามหนุ่มบอกอย่างพร้อมเพียง อาวุธคือช้อนครบมือเตรียมเขมือบเต็มที่

“แบมจัง” จินยองพูดขึ้นหลังจากที่ไอศกรีมลดไปกว่าครึ่งถ้วยแล้ว “ตกลงรู้รึยังว่าใครคือรูมเมทนาย”

แบมส่ายหน้างุด เขาไม่รู้เลยจริงๆ ว่าใครคือรูมเมทของเขา ไม่รู้เลยแม้แต่ชื่อ ผิดกับคนอื่นๆ และซอกจินที่เห็นตามรายชื่อในใบประกาศแล้วในพักเที่ยงนี้

“ตอนที่ไปเช็คในประกาศ คนอื่นๆ ก็โชว์ชื่ออยู่ แต่ของฉันมันกลับว่างแล้วบอกว่ารอพิจารณา

“งั้นนายก็เตรียมตัวไว้ได้เลย” จินยองว่า “ใช่ เตรียมตัวไว้ได้เลย” ซอกจินเสริม

“หมายความว่าไง” แบมถามอย่างสงสัย

“ก็ไอ้คนประเภทรอพิจารณาถ้าไม่เป็นนักเรียนคนสำคัญ ก็พวกตัวปัญหาสุดๆ และไม่ใช่พวกปีหนึ่งแน่นอน” จินยองอธิบายต่อ เมื่อเครื่องหมายคำถามตัวโตยังไม่หายไปจากเพื่อนรุ่นน้อง “คืองี้.. หอในที่ฮวาซองไม่ได้มีไว้ให้พวกเด็กปีหนึ่งเท่านั้นหรอกนะ พวกปีสองปีสามก็พักได้ แต่ส่วนใหญ่จะเป็นพวกเด็กมีปัญหาที่พ่อแม่ส่งมาดัดสันดารไรทำนองนั้น”

“แต่เอาเถอะ นายอาจจะได้รูมเมทที่ดีก็ได้นะ คิดบวกๆ โฮะๆๆ” เขาเสริมต่ออย่างอารมณ์ดี

ส่วนแบมแบมน่ะเหรอ..?

จะให้คิดบวกได้ยังไงกันเล่า ในเมื่อมีความเป็นไปได้ถึง 90% ที่รูมเมทของเขาจะเป็นพวกเกเร นิสัยไม่น่าคบ... เหมือนนายคิมยูคยอม








 

 

อ๊อด... อ๊อด....

เงียบ... ไม่มีสัญญาณตอบรับจากการเพียรกดออดหน้าบ้านพ่อของตัวเอง หลังจากยืนตากยุงมาแล้วกว่าครึ่งชั่วโมง เหลียวมองดูเวลาก็ไปปาทุ่มกว่าแล้ว

“เปิด!! ผมบอกให้เปิด!!!” มาร์คตะโกนอย่างเดือดดาลใส่จอรับสัญญาณที่เชื่อมต่อเข้าไปในบ้าน ผ่านไปหลายนาทีจึงมีเสียงผู้เป็นพ่อดังลอดมาตามลำโพง

“เลิกกดออดได้แล้ว และกลับหอแกไปซะ!” เสียงอันแหบห้าวออกคำสั่งอย่างเผด็จ แต่ต่อมาก็ได้ยินเป็นน้ำเสียงเล็กๆ เจือมาจางๆ “คุณคะ พูดกับลูกดีๆ”

มาร์ครู้ได้ทันทีว่าเป็นเสียงของแม่เลี้ยงเขานั่นเอง ถ้าว่ากันตามจริงแล้ว เธอก็ไม่ได้เลวร้ายเท่าไหร่ แต่ถึงยังไงลึกๆ มันก็ยังรู้ต่อต้าน เพราะถ้าไม่ใช่เพราะผู้หญิงคนนี้ เขาอาจจะไม่ต้องมีครอบครัวที่แตกแยก เขาอาจจะได้รับความรักความเอาใจใส่จากทั้งพ่อและแม่มากกว่านี้ เขาจะไม่ต้องถูกแบ่งบันความรักที่มีอยู่น้อยนิดไปให้ลูกคนใหม่ของพ่อที่มักจะโดนเปรียบเทียบเสมอว่าดีกว่าเขา

“พี่ชายฮะ” เสียงเล็กๆ ลอดออกมาจากช่องประตูบ้าน เป็นเด็กชายวัย 12 ขวบ หน้าตาน่ารักเจี๋ยมเจี้ยม

มาร์คหันไปมองแล้วถามเสียงห้วน “มีไร?”

“พ่อให้เอากุญแจหอมาให้ฮะ” เด็กชายยื่นกุญแจให้มีป้ายเล็กห้อยพ่วงประทับหมายเลขห้อง มาร์ครับมาไว้ในมือ

“แล้วนั่นไร” เขาถามเมื่อเห็นน้องชายต่างแม่ยื่นซองสีขาวมาให้อีก

“แม่ผมให้พี่ชาย รับไว้นะฮะ” เด็กชายยัดซองขาวให้พี่ชายจนสำเร็จแล้วรีบวิ่งเข้าไปในบ้าน

หลังจากที่เปิดดูในซองนั้นแล้วเขาพบว่าเป็นบัตรเครดิตสีทองหนึ่งใบ เขาควรจะรู้สึกขอบใจแม่เลี้ยงคนนี้ดีไหมนะที่ทำแบบนี้ และให้เดาว่าสามีเธอคงไม่รู้แน่นอนว่าเธอแอบเอาเงินมาให้ลูกเลี้ยงใช้ ในเมื่อแม่บังเกิดเกล้าของเขาสั่งไว้กับพ่อนักหนาว่าห้ามให้เงินใช้เกินไปกว่าเดือนละห้าหมื่นวอน (พอยาไส้ที่ไหนกัน ตั้งกะลาขอทานยังได้เยอะกว่านี้เลย)

มาร์คยัดบัตรเครดิต ใส่กระเป๋ากางเกง ก่อนจะเกินกลับไปที่แลมโบกินี่คันงามของเขา และขับมันออกไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด นี่คงเป็นสมบัติชิ้นเดียวที่ไม่ได้มาจากเงินของพ่อแม่ เพราะเจ้าตัวไปแข่งรถโดยการเดิมพันรถ และคันนี้ก็ได้มาจากการชนะเมื่อไม่กี่เดือนก่อนมาโซลนี้เอง

 

 



 

 

กว่าที่แบมแบมและซอกจินแยกกับจินยองก็ปาไปหกโมงเย็น แต่ก็กลับมาพอทันได้ทานอาหารเย็นพอดิบพอดี แต่ถ้าพูดกันตามจริงถ้าเลี่ยงได้ก็ไม่อยากจะอยู่ในโรงอาหารเท่าไหร่ เพราะต้องเจอความก่อกวนของยูคยอมที่ดูเหมือนจะแค้นเขามาก

แต่ก็ต้องขอบคุณที่ในวันนี้มีคณะผู้คุมกฎของโรงเรียนมาอธิบายกฎระเบียบในหอพักหลังอาหารเย็น เลยทำให้การปะทะคารมระหว่างเขาและเจ้ายูคยอมจึงไม่อาจจะเกิดขึ้นได้ถนัดนัก

แบมแบมกำลังจดจ้องอยู่ที่รุ่นพี่ตัวสูงยาวผู้หล่อเหล่าอย่างมาก ซึ่งมีป้ายกลัดที่กระเป๋าเสื้อว่า “หัวหน้าผู้คุมกฎ – คิมคิบอม” และตอนนี้กำลังก้าวมายืนมองดูเหล่ารุ่นน้องด้วยสีหน้าเคร่งขรึมจริงจัง

“ขอเตือนเด็กใหม่ทุกคนว่า กฎของที่นี่ถือเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ทุกคนต้องปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด โดยเฉพาะเรื่องการทะเลาะวิวาท จะไม่ให้เกิดขึ้นในที่นี้เด็ดขาด ไม่เช่นนั้นแล้วผลที่ตามมาอาจจะร้ายแรง” คิบอมพูดด้วยน้ำเสียงเข้มฟังชัด สายตาคมกวาดมองไปทั่วทุกคน โดยเฉพาะมาหยุดยังยูคยอมเป็นพิเศษ “ไม่ว่าจะมาจากตระกูลโคตรเง่าศักราชแบบไหน แต่ในเมื่อมาอยู่หอพักแห่งนี้พวกเธอเท่าเทียมกัน เธอบางคนจะไม่ได้รับสิทธิพิเศษใดๆ นอกเหนือจากเพื่อนๆ”

กรี๊ดดดดดด!!

แบมแบมกรีดร้องในหัวใจแบบไม่อายเลยทีเดียวล่ะ เขามองรุ่นพี่คิบอมคนนี้อย่างชื่นชมและประทับใจอย่างสุดซึ้ง และแอบสงสัยเสียจริงว่ารุ่นพี่คนนี้เป็นคนกันนะ แต่ที่แน่ๆ ต้องไม่ธรรมดาแน่นอน เพราะยูคยอมผู้เย่อหยิ่งคนนั้นกลับนิ่งเงียบสงบอย่างเหลือเชื่อ

“ที่ฉันพูดได้ยินกันทุกคนนะ เข้าใจมั้ย!

“เข้าใจครับ/คร๊าบ/ฮะ”

ทุกชีวิตตอบอย่างพร้อมเพรียง มีก็แต่บางคนที่ทำปากพะงาบๆ อย่างไม่เต็มใจเท่าไหร่นัก

แล้วจากนั้นก็มีรุ่นพี่ผู้คุมกฎคนอื่นๆ เข้ามาอธิบายถึงกฎระเบียบยิบย่อยต่างๆ ซึ่งใช้เวลานานพอสมควรเพื่อให้ทุกคนเข้าใจอย่างทั่วถึงกัน กว่าจะปล่อยให้ทุกคนไปพักผ่อนก็ปาไปสองทุ่มแล้ว

หอพักในแห่งฮวาซองตั้งอยู่พื้นที่ส่วนในสุดของโรงเรียน เป็นตึกสวยงามสูง 5 ชั้น ส่วนใหญ่ปีหนึ่งจะอยู่ที่ชั้น 2-3 แต่ละห้องจะอยู่กันสองคนตามที่โรงเรียนได้จับสุ่มแยกกันเอาไว้ ชั้นบนจะเป็นของรุ่นพี่ปีสองและสาม ส่วนชั้นล่างสุดจะเป็นโรงอาหารที่มีเวลาจำกัดให้มื้อละ 2 ชั่วโมง นอกจากนี้ยังมีฟิตเนตเล็กๆ และห้องคอมพิวเตอร์ให้ใช้บริการฟรีอีกด้วย

ซอกจินได้อยู่ห้องชั้นสองกับรูมเมทชื่อหวัง.. อะไรอย่างที่อยู่ห้องเดียวกัน แต่ว่าตั้งแต่เช้ายันค่ำยังไม่เห็นแม้เงาของคนชื่อหวังนี่เลยสักนิด พอๆ กับแบมแบมที่แม้แต่ตอนนี้จะแยกกับเพื่อนรักจนมาถึงห้องหมายเลข 304 ของตนแล้วก็ไม่เห็นเงาของรูมเมทเขาเลย มีแต่เพียงกระเป๋าสองสามใบวางอยู่มุมห้อง และกระเป๋าของเขาเองอยู่ถัดไปอีกหน่อย

ดวงตาโตคู่สวยกวาดมองไปทั่วทั้งห้องพัก เป็นห้องขนาดพอเหมาะ มีเตียงสองชั้นอยู่มุมห้อง มีโต๊ะเครื่องเขียน ตู้เสื้อผ้า และอื่นๆ ที่จำเป็นสำหรับสองคน และมีห้องน้ำในตัว แถมมีอ่างอาบน้ำซะด้วย

“เฮ้อ.. เหนื่อยชะมัดเลย” ร่างบางครางครวญอย่างอิดโรย พลางมองดูของในกระเป๋าที่ต้องจัด แต่ตอนนี้ความขี้เกียจมันมีมากเกินกว่าจะทำจริงๆ

“ติดไว้พรุ่งนี้ก่อนนะ ขออาบน้ำนอนก่อนแล้วกัน” เขาพูดกับสัมภาระราวกับมันมีชีวิต ก่อนจะถือของสำคัญที่ต้องใช้ในห้องน้ำ และ... ชำระร่างกายอันเหนื่อยล้าที่ต้องเจอเรื่องมากมายมาตลอดทั้งวัน (เซ็นเซอร์)

อะไรจะรู้สึกดีไปกว่าการได้นอนแช่น้ำอุ่นสบายๆ ในวันแบบนี้อีกเล่า และด้วยความอ่อนเพลียเจ้าตัวเล็กก็ผล็อยหลับไปอย่างไม่รู้ตัว..

 
 

........

..................

……………………

 
 

จนกระทั่งผ่านไปนานเท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้

“อือ...” เปลือกตาที่เคยปิดสนิทขยับเปิดขึ้นเล็กน้อย ร่างกายที่ปิดเร่านิดๆ รับรู้สึกถึงความรู้สึกที่ต่างออกไป แบมแบมขยี้เบ้าตา และเมื่อลืมตาขึ้น

เอ๋......???? เตียงนอน??

แบมแบมพบว่าตัวเองนอนแอ้งแม้งอยู่ที่เตียงนอนชั้นล่าง แต่คำถามคือเขามาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง แล้วที่สำคัญ...

“เหี้ย!“ ทำเอาสบถคำหยาบเป็นภาษาบ้านเกิดเมื่อรู้ตัวเต็มที่แล้วว่าตอนนี้ตัวเองเปลือยกายมีเพียงผ้าห่มคลุมร่างกายท่อนล่างเท่านั้น

“ตื่นแล้วเหรอ?” เสียงห้าวๆ ดังขึ้นอย่างไม่มีต้นตอ ทำเอาร่างบางสะดุ้ง รีบดึงมาผ้าห่มมาชิดตัวให้มากที่สุด ตาอันเหลือกโพลงก็ค่อยๆ กวาดมองทั่วห้องอย่างหวาดหวั่น ที่สว่างเพียงน้อยนิดจากโคมไฟหัวเตียง

“คะ.. ใครน่ะ!!

ที่แบมแบมเห็นเป็นเงาลางๆ คือร่างสูงโปร่งยืนอยู่ที่บานประตู

พรึ่บ!! ทั้งห้องสว่างไสวเมื่อไฟหลอดใหญ่ถูกเปิด ทำให้ภาพอันเลือนรางปรากฏชัด คือมาร์คนั่นเอง แบมตกใจหวีดร้องลั่นห้อง

“อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ออกไปนะไอ้โรคจิต อ๊ากกกกกก” ยิ่งชายหนุ่มคนนั้นเข้ามาใกล้ หัวใจมันก็ยิ่งหล่นไปที่ตาตุ่ม สติหลุดร้องเอาตาย

“หยุด หยุดร้อง!!!” ร่างสูงสั่งเมื่อมาหยุดอยู่ที่ขอบเตียงแล้ว

ร่างบางชะงัก... 3 วินาที แต่ก็ยัง...

“อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก ไอ้โรคจิต!!!

“ถ้านายไม่หยุดร้อง ฉันจะเอานายทำเมียเดี๋ยวนี้”

เงียบกริ๊บไปทันที...

ได้ผลมากทีเดียวสำหรับประโยคนี้ แบมน้อยของเราเงียบกริบเหมือนโดนรองเท้าอุดปาก ชนิดที่ว่าชาตินี้จะไม่พูดอีกเลยก็ยังได้ แต่ตากลมโตยังคงสั่นระริกมองร่างสูงอย่างหวาดๆ พลางขยับไปชิดกับหัวเสียงให้มากที่สุด

“นะ.. นายเป็นใคร” แบมแบมทำใจกล้าถามไปจนได้

มาร์คเงียบไปครู่ ก่อนจะชูพวงกุญแจของตนที่มีป้ายประทับหมายเลขห้อง 304 ให้แบมแบมดูอย่างเต็มตา

“นั่นก็หมายความว่า...”

“ใช่ ฉันรูมเมทนาย” เขาพูดอย่างชัดถ้อยชัดคำ “และฉันมีชื่อให้เรียก ไม่ใช่ไอ้โรคจิต”

“ขอโทษ...” แบมครางเสียงอ่อย พลางขยับตัวในผ้าห่ม เพื่อให้ขยับไปหาอีกคนได้ถนัดๆ “แล้วฉันมาอยู่ตรงนี้ได้ไงอ่ะ”

“ก็พอเข้ามาในนี้ ทั้งห้องก็เต็มไปด้วยไอมาจากห้องน้ำ เปิดเข้าไปก็เห็นนายนอนสลบอยู่ในอ่าง” มาร์คอธิบาย พลางขยับมานั่งปลายเตียง ตาคมจดจ้องมาที่ร่างบาง “ฉันก็เลยพานายมาที่เตียง...”

ไม่รู้ว่าร่างบางคิดไปเองหรือว่าเปล่าว่ามีอะไรบางอย่างกำลังไหลเวียนที่แก้มทั้งสองข้างจนร้อนผ่าวราวกับเอาหน้าไปจ่อใกล้เตาไฟ และคิดไปเองหรือเปล่าว่าชั่วแวบหนึ่งเขาได้เห็นรอยยิ้มอันกรุ้มกริ่มจากรูมเมทของเขาคนนี้

“ขะ.. ขอบใจนะ”

“ไม่เป็นไร” มาร์คยักไหล่ยิ้มๆ “เรียกฉันว่ามาร์ค ส่วนนาย.. ชื่อแบมใช่มั้ย?”

“เอ๋? อ่ะอื้อ” แบมพยักหน้ารับงงๆ ในใจลอบคิดว่าคนๆ นี้รู้จักชื่อเขาได้ยังไง หรือเพราะวีรกรรมวันนี้กันนะ?

“ฉันคิดว่านายคงอยากใส่เสื้อผ้าแล้วสิ” มาร์คพูดอย่างรู้ทัน ก่อนจะลุกขึ้นจากเตียง “ฉันจะไปอาบน้ำ และเมื่อกลับมาจากห้องน้ำ เตียงชั้นล่างของฉันจะไม่มีนายนอนอยู่ โอเคนะ?”

ไม่โอเค!!!!

คำนี้ประท้วงขึ้นมาในใจทันที แต่ทว่าปากมันกลับไม่ขยับตามใจที่แบมแบมคิดเอาเลย! เพราะอะไรกันเหรอ หรือว่าหมอนั่นยิ้มให้ หรือเพราะว่าเป็นคำขาดที่มาจากผู้ชายที่คนอย่างเขาไม่อาจต่อรองได้?

ค่ำคืนนี้ของการมีเพื่อนร่วมห้องเป็นครั้งแรกในชีวิตของแบมน้อยไม่ได้ราบรื่นอย่างที่คาดหวังเสียแล้ว

เฮ้อ... พ่อครับ แม่ครับ พี่ชาย

ผมคิดถึงบ้าน!!

 


 

 โปรดติดตามตอนต่อไป 



 เอาแล่ว เอาแล่ว เจอกันแล้วววว ต้วนแบม อิอิ แถมมาเจอกันในสภาพ... คริคริ ฟินเบาๆ หรือไม่เบา?? 

 เจอกันใหม่ตอนหน้า... เมื่อรีดเดอร์แสดงความต้องการ คิคิคิ


 อัพเดต 12/03/2557 (แก้ไข 07/08/2557)

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

3,107 ความคิดเห็น

  1. #3076 uromtbb (@uromtbb) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 15:17
    งือฟินจร้าคือดี
    #3076
    0
  2. #2986 ayumikimlee (@ayumikimlee) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 12:28
    เจอกันครั้งแรกก็ประทับใจเลย5555
    #2986
    0
  3. #2963 agnessyy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2559 / 22:52
    วรั้ยส์ แบมโป๊พี่มาร์คอุ้มมาตายแล่วๆ
    #2963
    0
  4. #2937 NewLoly PanTanyakit (@ninewloly) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 มีนาคม 2559 / 19:29
    คนที่พี่มาร์คมองคือแบมแน่ๆ
    #2937
    0
  5. #2928 N.Carrot20 (@NCarrot20) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มีนาคม 2559 / 19:35
    อ่านมาถึงตรงนี้มีปุ่มกรี๊ดให้กดมั้ย(?) เราเมนพี่คิบอมและน้องแบม งื้ออออ ฉากเปิดตัวพี่คิบอมคืออะไรที่ เผลอกรี๊ดตามแบมเลย 😂😂😂 แอบบอกว่าพึ่งมาเจอเรื่องนี้
    #2928
    0
  6. #2899 mellow_aa (@mellow-aa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มีนาคม 2559 / 14:26
    ทำไมพี่มาร์คยิ้ม มันน่าคิด ลุคออกจะหยิ่งๆไม่ใช่เหรอ วรั้ยย 
    #2899
    0
  7. #2859 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 มกราคม 2559 / 22:14
    รุ่นพี่คิบอมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

    ง่อววววววววววว

    เป็นการพบกันที่เด็ดจริง
    #2859
    0
  8. #2781 bankbank919 (@bankbank919) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2558 / 22:43
    พี่มาร์คนี่มาซะแนวเซ็กซี่ขยี้ใจเลย
    #2781
    0
  9. #2726 Wrp (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2558 / 12:56
    มาร์ครูมเมทแบมเองหรอกเนี่ย นึกว่ายูคยอมซะอีก 5555555
    #2726
    0
  10. #2718 June-2533 (@June-2533) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2558 / 16:27
    ฮือ มียิ้มกรุ่มกริ่มด้วยแกร -//////-.พี่ต้วนอ้ะะ
    #2718
    0
  11. #2703 Mkalxe (@sky-12345) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กันยายน 2558 / 18:58
    เค้าเป็นรูมเมจกันแหละแม่-////-
    #2703
    0
  12. #2641 Beebeewondercream (@anglebee) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 กันยายน 2558 / 13:13
    ยิ้มแบบนี้ต้องมีซัมติงแน่ๆเลยช้ะ
    #2641
    0
  13. #2628 Park Ha Jin (@hcorio) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2558 / 23:56
    ว๊ายย เจอกันครั้งแรกก็เปลือยเลย 555
    #2628
    0
  14. #2608 inkza-555 inkza (@inkforever) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2558 / 10:50
    มาร์คต่องเห็น.... >/////<
    #2608
    0
  15. #2598 Mild5401 (@Mild5401) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2558 / 19:07
    มัคๆหื่นนะเราอ่ะ
    #2598
    0
  16. #2539 lalissa (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 01:32
    น้องมานอนอยู่บนเตียงเพราะเผลอหลับอยู่ในห้องน้ำละ

    พี่มาร์คมาอุ้มน้องมานอนบนเตียงละไงอ่าอ๊ายยยยยยย

    แสดงว่าเห็นฟดแพดนบสมมสวบบ อ๊ายยยยยย

    ไม่คิดไม่คิด พี่มาร์คตอนแรกเหมือนดีนี่ไล่น้องละไง
    #2539
    0
  17. #2538 lalissa (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 01:31
    น้องมานอนอยู่บนเตียงเพราะเผลอหลับอยู่ในห้องน้ำละ

    พี่มาร์คมาอุ้มน้องมานอนบนเตียงละไงอ่าอ๊ายยยยยยย

    แสดงว่าเห็นฟดแพดนบสมมสวบบ อ๊ายยยยยย

    ไม่คิดไม่คิด พี่มาร์คตอนแรกเหมือนดีนี่ไล่น้องละไง
    #2538
    0
  18. #2457 Pround Sutita Jee-Iam (@bambam1aa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 เมษายน 2558 / 22:03
    อย่าบอกนะว่าตอนพี่ต้วนอุ้มแบมมาแบบ.......เอ่อ..มะ ไม่ ใส่อะไรเลย อ้รายยยยยยยยยยยยยยยยจะฟินไปเเล้วนะ
    #2457
    0
  19. #2437 Babala nells (@sataangg) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 มีนาคม 2558 / 14:17
    ตอนแรกคิดว่ารุมเมทแบมคือยูคซะอีก นี่ต้วนเลย สนุกแน่
    #2437
    0
  20. #2386 Little Prae (@praerupie) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มีนาคม 2558 / 08:27
    เอาแล้วๆน้องแบมน่าสงสาร
    #2386
    0
  21. #2359 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 12:43
    แบม ไม่เงียบโดนทำเมียแน่ แต่ถึงไม่เงียบก็คงโดนอยู่ดี 5555
    #2359
    0
  22. #2350 Layfa (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 01:20
    ตอนแรกนึกว่าพี่มากจะดาร์คใส่น้อง ผิดคาดมากกกกกกกก แต่แบบนี้ก็ดีแล้วนะ น่ารักดีๆๆๆๆ 😍😍😍
    #2350
    0
  23. #2337 Lukin_ALY (@aul-j) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มกราคม 2558 / 13:10
    แอบดีใจที่เจอกันแบบดีๆ 55555
    #2337
    0
  24. #2309 paripuri (@paripuriparipuri) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มกราคม 2558 / 17:11
    อุ้ยยยย เค้าเป้นรูมเมทกันอะแกรรร พี่แลมโบกับน้องคนไทย ตายๆๆๆ แบมเปิดเผยตั้งแต่คืนแรกเลยยยย บ้าาาาา ฮ่าๆๆๆๆ
    #2309
    0
  25. #2273 lc_bbie (@lc-bbie) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 00:45
    เอ๊ะๆมีอะไรในก่อไผ่ (?) ต้วนหลางงงง :) แอบสงสารแจ็คเบาๆ 555
    #2273
    0