Homolism' GOT7 : MarkBam BNior

ตอนที่ 22 : Chapter 16 ลางแห่งพายุ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,153
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    9 ก.ค. 57



Chapter 16 ลางแห่งพายุ

 

 
 

 

นาฬิกาที่ข้อมือเดินไปอย่างต่อเนื่อง และบอกว่าตอนนี้ล่วงเลยเข้าสู่วันใหม่ได้กว่า 2 ชั่วโมงแล้ว เป็นอีกครั้งที่มาร์คแอบเข้าโรงเรียนในยามวิกาลในทางลับที่ผู้รักษาความปลอดภัยไม่มีทางจับได้ ทามกลางหมอกที่เริ่มลงจัดยิ่งทำให้ร่างกายหนาวสั่น แต่นั่นก็ไม่ได้ครึ่งของหัวใจที่สั่นสะท้านของเขาเลย

เมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน มาร์คเพิ่งไปพบผู้หญิงที่เขาเคยมีความสัมพันธ์อย่างลึกซึ้งชนิดที่เรียกได้ว่าคนรัก เขาเคยยอมทรยศต่อแม่บังเกิดเกล้าและแอบคบหากับเธอผู้ซึ่งมีศักดิ์เป็นพี่สาว ถึงแม้จะต่างสายเลือดก็ตาม และในช่วงเวลานั้นเขาคิดจริงจังกระทั่งอยากแต่งงานกับเธอด้วยซ้ำ

แต่แล้วความฝันทั้งหมดก็ต้องพังมลายไปพร้อมกับหัวใจที่แตกสลายเมื่อพบว่า เรนนี่ หญิงสาวที่เขามอบใจให้แอบมีความสัมพันธ์อย่างลับๆ กับเพื่อนสนิทของเขาเอง

มันยิ่งกว่าความเสียใจ มาร์คถูกหักหลังจากคนที่เขาไว้เนื้อเชื่อใจพร้อมกันถึงสองคน หลังจากวันนั้นเขาคิดว่าได้จบความสัมพันธ์กับเพื่อนเลวๆ และเรนนี่ไปสิ้นแล้ว เพราะความผิดหวังนี้เองจึงทำให้ยากเหลือที่เกินที่เขาจะกล้ามอบความไว้ใจกับใครสักคนได้ง่ายๆ และเป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้เคนหัวรั้นอย่างเขาเชื่อฟังแม่และยอมมาอยู่โซลจนถึงตอนนี้

แค่อยากจะหนีไปให้พ้นๆ

ท่ามกลางความเงียบสงัด ทางเดินตามหอพักมีเพียงแสงสว่างพอเล็กน้อยพอจะให้เขาเดินไปถึงยังห้องนอนหมายเลข 304 เป็นเพียงสถานที่เดียวในตอนนี้ ที่เขาจะสามารถพักพิงทั้งกายและใจได้อย่างสบายใจ และเมื่อเปิดประตูบานเดิมเข้าไป สิ่งแรกที่มาร์คเห็นมันทำให้หัวใจเขากระตุกเต้นแรง

ร่างของแบมแบมกำลังนอนฟุบหลับคอพับอยู่กับโซฟาตัวเก่าเหมือนวันวานไม่มีผิด มาร์คเดินเข้าไปอย่างเบาเสียง และไม่รีรอที่จะอุ้มร่างแน่งน้อยนี้ไปยังเตียงนุ่มๆ ของเขาเอง เพื่อให้ตัวเล็กได้นอนหลับอย่างสบายตัว

ชายหนุ่มพาร่างตัวเองขึ้นไปบนเตียง และสวมกอดร่างหลับปุ๋ยอย่างสนิทแนบแน่นราวกับกลัวว่าจะเสียแบมแบมไปก็ไม่ปาน ทั้งบรรจงพรมจูบเนื้อผม ลำคอ เรือนไหล่อย่างเสน่หา

ทว่า... แววตาของมาร์คกลับกำลังถลำลึกถึงห้วงคิดคำนึงอันแสนไกล เหมือนหัวใจไม่ได้สถิตอยู่กับเนื้อกับตัว

 


 

 

เช้าวันนี้จินยองตื่นเร็วกว่าทุกวัน ทั้งที่ปกติแล้วเป็นต้องใช้นาฬิกาปลุกถึง 3 เรือนถึงจะทำให้คนขี้เซาอย่างเขากระดิกตัวขึ้นมาได้ ตามจริงแล้วอาจจะเรียกตื่นได้ไม่เต็มปากนัก เพราะถ้าว่ากันตามจริงเขาแทบจะไม่ได้นอนด้วยซ้ำ ใครมันจะไปหลับลง หลังจากที่พบเจอเหตุการณ์เช่นเดียวกับเขา????

“พี่จินยอง หนีห่าววววววว ครับ”

น้ำเสียงที่คุ้นหูลอยมาทางระเบียง จินยองหันขวับไปมองก็พบว่ามีใบหน้าของแจ็คสันลอยเด่นมาพร้อมกับรอยยิ้มสดใสเช่นทุกวัน

จินยองเดินออกไปที่ระเบียง สีหน้าที่อิดโรยไร้เลือดฝาดทำให้แจ็คสันถึงกับหน้าเครียด จินยองยกยิ้มเข้าสู้ พอให้คนฝั่งตรงข้ามรู้ว่าเขาไม่ได้เป็นอะไร เขายังไหว เขายังสบายดี

“ขอโทษนะตี่ตี๋ เพราะฉันแท้ๆ นายเลยกลับหอไม่ทัน”

แจ็คสันส่ายหน้ายิ้มกว้าง “พี่ก็รู้ว่าผมไม่แคร์เรื่องกฎระเบียบอยู่แล้ว แต่ถ้าพี่อยากไถ่โทษละก็... เช้านี้ต้องไปโรงเรียนพร้อมผมนะ??”

สายตาของแจ็คสันจ้องมองมาด้วยความหวัง

ไม่มีเหตุผลใดที่จะสรรหามาปฏิเสธได้ทั้งนั้น จินยองคลี่ยิ้มบางและพยักหน้ารับเบาๆ



 

 

จวนจะสายแล้ว...

แบมแบมเพิ่งจะพาตัวเองงัวเงียออกจากอ้อมกอดของมาร์ค พาตัวเองออกมาจากฟูกที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของเจ้าของเตียง ความหอมละมุนอบอุ่นยังติดตามผิวกายและเสื้อผ้าของแบมแบมไม่จางหาย

แบมแบมยังไม่ยอมเข้าไปห้องน้ำเพื่อชำระร่างกายโดยทันที แต่เขายังยืนจดจ้องร่างหลับปุ๋ยด้วยรอยยิ้มปริ่มใจ มันรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกหลังจากพบว่าเมื่อตื่นขึ้นมาแล้วมีผู้ชายคนนี้อยู่ตรงนี้ ไม่ได้จากไปไหนเหมือนที่ผ่านมา

“ต้วนหลางตื่นได้แล้ว จะสายแล้วนะ!” แบมแบมตะโกนปลุกเสียงใส แต่ปฏิกิริยาที่ได้กลับมาก็เพียงแค่มาร์คขยับตัวไปอีกฝั่งแล้วหลับต่อ

“ฮือ.. หนวกหู คนจะนอน”

“ไม่ยอมตื่นใช่ไหม?? ดี!” แบมแบมเอื้อมไปหยิบนาฬิกาปลุกมาตั้งปลุกในอีก 3 นาที พร้อมปรับระดับเสียงปลุกเป็นสูงสุด “ได้หูแตกแน่ อิอิ”

ร่างบางโยนนาฬิกาไปที่เตียง พลางหัวเราะเหี้ยมในลำคอเดินหายเข้าไปในห้องน้ำอย่างสบายใจ พร้อมทั้งนับเวลาถอยหลังไปพลางๆ

1 นาทีผ่านไป...

2 นาทีผ่านไป...

และ 3 นาทีที่กำลังจะมาถึง

กรี๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

กรี๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

........

...............

“อ๊ากกกกกกกกกส์ ตื่นแล้วๆ โว้ย พอใจยัง ไอ้นาฬิกาบ้านี่ก็ดังอยู่ได้!!!” เสียงอันโหยหวนของมาร์คดังลั่นเข้ามาจนถึงห้องน้ำ แบมแบมหัวเราะร่าอย่างสะใจ

 



 

 

 

ตั้งแต่จินยองซ้อนท้ายแจ็คสันเข้าไปในโรงเรียนก็ว่าสัมผัสได้ถึงสายตาแปลกๆ และรอยยิ้มแปลกๆ ของประชาชนชาวฮวาซองแล้ว แต่หลังจากที่ออกจากโรงรถมากับแจ็คสันและเดินไปสมทบกับพวกแบมแบม ซึ่งนัดกันทานอาหารที่โรงอาหารกลาง (แต่ตอนนี้สายแล้วคงไม่ได้กิน) พวกเขาทั้งสองคนต้องเจอกับสายตาของประชากรฮวาซองที่มองมาด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่มซุบซิบนินทา

เกิดอะไรขึ้น???!!!!!

“ทางนี้!” เสียงของแบมแบมร้องเรียก ทำให้จินยองและแจ็คสันตรงปรี่เข้าไปหาทันที แบมแบมไม่ได้อยู่คนเดียว แต่พร้อมหน้าไปด้วยซอกจิน และมาร์ค เพื่อนร่วมชั้นที่แสนคุ้นเคยกันดี

“ฮั่นแน่ๆ ทำไมวันนี้สองคนถึงได้มาด้วยกันได้เนี้ย” ซอกจินแหย่เล่นด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ จนแจ็คสันออกอาการเขิน ผิดกับจินยองที่ยิ้มแห้งๆ ส่ายหน้างุดรีบเปลี่ยนเรื่อง

“พวกนายรู้สึกแปลกๆ มั้ย ทำไมฉันรู้สึกว่าพวกเรากำลังถูกจ้องมองจากทุกทิศทาง” จินยองถามพลางกวาดตามองบรรยายนักเรียนชายทั้งรุ่นพี่รุ่นน้องรุ่นเพื่อนมองมายังกลุ่มพวกเขาราวกับจ้องไอดอลชื่อดัง(?)

คำถามของจินยองได้คำตอบอย่างรวดเร็ว เมื่อมาร์คเดินอ้อมโต๊ะแล้วเอามือถือมาจ่อให้เขาดูอยู่ตรงหน้า มันคือคลิปการแสดงสดในงานเลี้ยงที่มหาวิทยาลัยฮวาซองเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมานั่นเอง แค่เพียงไม่กี่ข้ามคืนยอดวิวรวมกันปาไปตั้งสองแสนกว่า

“เจ๋งไปเลย!” แจ็คสันตบมือลั่นยิ้มร่าอย่างสะใจในกระแสตอบรับที่เกินคาดขนาดนี้ “ก่อนที่พวกเราจะกลับ พี่ดาร่าก็บอกแล้วนะว่าจะเอาไปลงยูทูปและเว็บไซต์ของมหาวิทยาลัย แต่ Good Feedback นี่มันเหลือเชื่อจริงๆ เลยว่ะ ฮ่าๆๆ”

แจ็คยิ้มอย่างภูมิใจ ยิ่งพอเลื่อนลงมาดูคอมเม้นก็ยิ่งพึงพอใจอย่างที่สุด

- คู่ที่ร้องท่อนฮุกน่าร๊ากกกก เหมือนแฟนกันจริงๆ เลย เชิลล์ >//////<

- กรี๊ดดดดดด นั่นมันรุ่นพี่จินยองกับนายแจ็คสันห้อง A กรี๊ดดดดดด #แจ็คจิน คือดีงาม!! –

- ฟินแบบนี้ งาน Y ต้องมาจร้า อิอิ -

- เด็กที่ชื่อแบมแบมน่ารักดีอ่ะแกร!!!

- ตอนท้ายทำกูฟินสัส คือกรี๊ด คือดีงาม ซอกจินอุ้มแบมแบม คู่นี้เคมีสุดๆ ฮ่าๆๆๆ ชอบๆ –

และคอมเม้นอีกมากมาย... ที่บ่งบอกถึงความคลั่งไคล้ที่มีต่อกลุ่มนักร้องเฉพาะกิจกลุ่มนี้ ถึงแม้จะรู้สึกแปลกๆ ที่ถูกจับตามอง แต่ก็ต้องยอมรับว่ารู้สึกดีไม่น้อยเลย

ยกเว้นก็แต่... มาร์ค!!!!!

ที่ดูจะหงุดหงิดเหลือเกิน สาเหตุคงไม่พ้น “แบมแบม!!” คนรักที่ต้องตกเป็นเป้าสายตาเพิ่มมากขึ้น และยิ่งไปกว่านั้นก็คือ....

“ถ้าจะมองกูขนาดนั้น มึงก็ต่อยเลยไหม??” ซอกจินถามอย่างยั่วโทสะ กึ่งขำขัน เมื่อเห็นว่ามาร์คเอาแต่จ้องเหมือนอยากใช้กำลังประทุษร้ายเขาตั้งแต่ได้เห็นคลิปแสดงแล้ว

“มึงพูดเองนะ!” เมื่อยั่วกันขนาดนี้มีหรือมาร์คจะทน ว่าแล้วก็เดินอาดๆ เข้าไปหาคู่กรณีหมายจะต่อย

แต่กลับถูกฉุดรั้งมือไว้ด้วยแบมน้อยผู้น่ารัก และคำพูดที่แฟนคนไหนฟังแล้วก็ต้องยอมสยบ “ต้วนหลางจะไปสนเรื่องคลิปนั่นทำไม ตัวจริงก็ยืนอยู่ข้างๆ ให้กอดได้ตลอดแท้ๆ”

ตัวเล็กช้อนตามองเหมือนลูกแมวน้อยขี้อ้อน เรียวปากอวบอิ่มขยับยิ้มหวาน หน้ามาร์คร้อนผ่าวด้วยความเขิน... ผู้ชายอย่างเขากำลังเขินต่อหน้าหลายคน!!

ถามว่าอายมั้ยที่พูดแบบนี้ต่อหน้าใครๆ คำตอบคืออายโคตร โคตรจะอาย แต่มันสุขใจมากกว่าที่ได้แกล้งต้วนหลางได้สำเร็จบ้าง

“เจ้าเด็กบ้า..” มาร์คสบถเบาๆ พลางถูจมูกแก้เก้อเขิน มืออีกข้างก็ขยี้ผมเจ้าคนตัวเล็กอย่างแสนรักและเอ็นดู แบมแบมยิ้มร่าหัวเราะคิกคักชอบใจ

แต่ก่อนที่คู่รักมือใหม่จะทำเอาบรรยากาศหวานจนเลี่ยนมากไปกว่านี้ ก็มีอีกสิ่งมีชีวิตวิ่งกระหืดกระหอบมาที่โต๊ะ ในมือถือหนังสือปกแดงมาด้วย

มันคือเจ้าเรียวเฮเพื่อนร่วมห้องอีกคนของจินยองนั่นเอง

“พวกนายเห็นนี่กันรึยัง??” เรียวเฮว่าพลางกลางนิตยสารเล่มสวยให้จินยองดู รวมถึงทุกคนด้วย “เพิ่งวางขายที่ศูนย์หนังสือของโรงเรียน แม้แต่เด็กต่างโรงเรียนยังมาแห่กันมาแย่งซื้อทำเอาวุ่นวายไปหมด นี่เล่มสุดท้ายฉันเพิ่งได้มาโว้ย”

มันคือนิตยสารรายเดือนของชมรม Gossip ที่แสนคุ้นเคยกันดี โดยเฉพาะแบมแบมที่เคยมีเรื่องกับมินยุนกิ เมื่อครั้งเต้าข่าวเรื่องเขากับมาร์คและยูคยอมจนต้องไปอัดหน้าคว่ำเมื่อหลายสัปดาห์ก่อน

“โหสุดยอด!!!

หลายคนอุทานพร้อมกัน แต่ที่ดังกว่าใครคงเป็นแบมแบมที่รีบสลัดมาร์คออกจากตัวแล้ววิ่งมาแย่งหนังสือจากจินยอง มองปกชัดๆ ตาโตเท่าจานดาวเทียม

สาเหตุสำคัญก็เพราะว่า หน้าปกประจำเดือนนี้จัดได้ว่าเด็ดมาก เพราะได้รุ่นพี่คิมคิบอม ปี 3 ห้อง SS (ห้องพิเศษ) มาขึ้นปกให้ เป็นรุ่นพี่ที่มีดีกรีเป็นถึงหัวหน้าผู้คุมกฎแห่งฮวาซอง อดีตประธานนักเรียนผู้มีชื่อเสียง ครั้งแรกในรอบ 3 ปีที่รุ่นพี่จอมหยิ่งคนนี้ยอมขึ้นปก ย่อมได้รับความสนใจจากประชากรฮวาซองเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะแบมแบมที่แอบปลื้มมานานแล้ว แต่ที่น่าสนใจไม่แพ้กันก็คือไฮไลท์ประจำเดือนนี้....

วายทั้งแผ่นดิน!!!!

จัดอันดับ 10 หนุ่ม HOT มาแรงไม่หยุดฉุดไม่อยู่แห่งฮวาซองประจำภาคเรียนที่ 1  

คู่จิ้นที่เกิดมาเพื่อกระชากใจบรรดาสาววายทั้งหลาย โมเม้นสุดเด็ด พร้อมภาพประทับใจ!!

“มีพวกนายทุกคนเลย ไม่เชื่อเปิดเข้าไปดูดิ” เรียวเฮพูดขึ้นอย่างตื่นเต้นแทนเพื่อนๆ แบมแบมจึงเปิดหาไปยังหน้าไฮไลท์ แล้วก็เจอในที่สุด

“อันดับที่ 10 แจ็คสัน หวัง --- หนุ่มตี๋อารมณ์ดี มีรอยยิ้มแสนสดใสพิฆาตหัวใจเหล่าเคะ ดาวเด่นแห่งชมรมดนตรีของโรงเรียน ถือว่าเป็นม้ามืดที่มาแรงจนน่าตกใจเลยทีเดียว!” แบมอ่านดังๆ ให้ทุกคนได้ยินพร้อมกัน “โอ้โห! ไอ้หวัง นายแม่.งเจ๋งว่ะเพื่อน ฮ่าๆๆ”

“ช่วยไม่ได้ ก็คนมันหล่อ โฮะๆๆ”

แจ็คสันฉีกยิ้มกว้างโชว์ฟันสวยไปรอบบรรดาเพื่อนพร้อมโค้งคำนับราวกับได้ตำแหน่งประธานาธิบดีก็มิปาน ลงท้ายด้วยส่งยิ้มหวานๆ มาให้จินยองอย่างอวดๆ

“แบมอ่านต่อซิ” จินยองอย่างกระตือรือร้นไม่น้อย

แบมแบมพยักหน้ารับแล้วรีบอ่านต่อ... “อันดับที่ 9 เป็นเจ้าจอนจองกุก ห้อง 1SS เคยเห็นผ่านๆ หลายครั้งอยู่เหมือนกัน น่ารักมากเลย ต่อนะ... อันดับ 8 โอ้...คือคุณคิมซอกจินของเรานี่เอง อิอิ คนเขียนยังบรรยายอีกว่า หนุ่มหน้าใสจากห้อง 1A เขาซ่อนความน่ารักไว้ภายใต้การแผ่รังสีแกมมาฆ่าคน ฮ่าๆๆ เฮ้ยจินนี่ เขาบอกว่านายเป็นพวกชอบแผ่รังสีแกมมาว่ะ คือมันจริง!!

“โคตรจริง!! แต่แม่.งต้องตัดคำว่าน่ารักออกไปนะ ต้องบอกว่าชอบใช้กำลังเหมือนนางกอลิล่าป่า ถึงจะเข้าท่ามากกว่า กร๊ากกกกกกกกกก” หวังเสริมอย่างขำขันสะใจ หัวเราะปากอ้าจนแทบฉีก

ทำเอาทุกคนหัวเราะร่วนกันใหญ่ มันก็จริงอย่างที่เขาเขียนจริงๆ นั่นแหละ คิมซอกจิน... ผู้ชายประเภทที่ชอบแสดงออกอย่างแข็งกระด้าง แต่ก็มีมุมน่ารัก และมักจะเป็นคนที่สังเกตความเป็นไปของเพื่อนๆ เสมอ เรียกว่า “ชอบเอาใจใส่ในแบบขรึมๆ” จะถูกไหมนะ??

“เดี๋ยวเหอะ ให้มันน้อยหน่อยๆ” ซอกจินตาเขียวใส่ตามประสาพวกชอบเก๊ก

“เออๆ” แบมกระแอมเบาๆ เพื่อกลบเสียงหัวเราะสุดท้าย มีแวบหนึ่งตาคู่สวยแอบเหลือบไปมองมาร์คที่จ้องมาที่ตนอยู่ตลอดเวลา “งั้นต่อเลยนะ อันดับ 7 คือ เอ่อ... คือคิมยูคยอม..”

แบมแบมอดไม่ได้ที่จะลดน้ำเสียงลงต่ำเมื่อพูดชื่อของยูคต่อหน้ามาร์ค หลังจากที่เป็นเคยเป็นคู่กรณีหึงหวงกันจนถึงขั้นชกต่อย ร่างบางเลือกที่จะข้ามการบรรยายไป แล้วรีบอ่านที่เหลือต่อ

“อันดับที่ 6 ตกเป็นของจินยองของพวกเรา อันดับ 5 คือรุ่นพี่ชเวยองแจ ปี 2 ห้อง SS อันดับ 4 เป็นของท่านประธานนักเรียนมาดขรึมคนนั้น ที่เคยเอาน้ำเน่าไปสาดใส่ไอ้หวังนั่นเอง ฮ่าๆๆๆ”

จินยองและแจ็คสันขำไม่ออกเลยสักนิด...ด้วยเหตุผลที่ต่างก็ล่วงรู้กันแค่สองคน มีเพียงซอกจินเท่านั้นที่สังเกตเห็นถึงความผิดปกตินี้

แบมแบมว่าต่อ...

“อันดับ 3 คือฉันอย่างนั้นเหรอ ล้อเล่นน่า!!!” ตัวเล็กอุทานลั่น พร้อมกับชะโงกหน้าเข้าไปอ่านชัดๆ ก็พบว่าตนอ่านไม่ผิดไปจริงๆ “ที่ 2 คือต้วนหลาง ลอยลำมาด้วยคะแนน สูสีกับที่ 1 อย่างรุ่นพี่คิบอม สุดยอด!!

แบมกระดี๊กระด๊าอย่างออกนอกหน้า ทั้งจูบทั้งหอมรูปรุ่นพี่คิบอมชนิดที่ว่าไม่เกรงกลัวภัยจะมาถึงตัวแม้แต่น้อย และนั่นยิ่งทำให้มาร์คออกอาการ...หึงจนหน้าเขียว!!??

“ห้ามหึง ห้ามงอนนะ คนนี้เค้าปลื้มแบบไม่ได้คิดอะไรเกินเลย อิอิ”

มาร์คเองก็ได้แต่จำยอม ยอมแพ้ในความน่ารักของแบมแบม ถึงแม้เขาจะหึวงหวงมากแค่ไหนก็ตาม ยอมรับแบบไม่อายเลยว่าแม้แต่แบมแบมพูดคุยกับบรรดาเพื่อนๆ อย่างพวกจินยอง ซอกจิน หรือแจ็คสัน ลึกๆ แล้วมันก็ยังแอบหวาดระแวง ทั้งหวงทั้งห่วงได้ตลอด

อาจจะเพราะว่าเขาเคยเจอการทรยศจากคนไว้ใจมาก็เป็นได้

ส่วนแบมแบม ทั้งที่อยากจะอ่านสกู๊ปพิเศษเรื่องคู่จิ้นต่อ แต่พอก้มมองนาฬิกาตัวเองแล้วพบว่าได้เวลาเข้าเรียนแล้วจริงๆ

แต่ยังไม่ทันได้บอกบรรดาเพื่อนๆ

ปี๊ดดดดดดด!!!!!

เสียงนกหวีดมหาประลัยก็ดังลั่นโรงอาหาร การปรากฏตัวของผู้คุมกฎโรงเรียนทำเอานักเรียนแตกตื่นรีบวิ่งหนีกันเป็นระวิง

ปี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!

“อ้าวๆๆๆๆๆ นี่มันเวลาอะไรกันแล้ว ยังไม่แยกย้ายขึ้นชั้นเรียนอีก!!!

“ไปเถอะพวกเรา เดี๋ยวได้โดนทำโทษล้างห้องน้ำเหมือนไอ้หวัง” ซอกจินว่าพลางลุกพรวดขึ้นจากโต๊ะ แล้วทั้งหมดก็พากันแยกย้ายกลับห้องของตัวเอง

พอมาถึงจุดแยกย้ายไปคนละตึก มาร์คยัดของบางอย่างใส่เข้าไปในกระเป๋ากางเกงของตัวเล็ก และไม่ลืมที่จะพูดทิ้งท้ายกับแบมแบม “วันนี้คาบสุดท้ายของช่วงเช้าแบมเรียนพละที่โรงยิมใช่มั้ย”

แบมแบมพยักหน้าแทนคำตอบ ตากลมโตกลอกนิดๆ อย่างใช้ความคิด มือนุ่มนิ่มก็ลูบที่กระเป๋านูนๆ อย่างสงสัย “นี่มันอะไรกัน”

“แค่จะบอกว่าพี่ก็เรียนเหมือนกัน ส่วนของนั่นถึงห้องเรียนค่อยดู แล้วเจอกันนะ”

“อื้อ...โอเค”

แบมแบมพยักหน้ารับ ดวงแก้มขึ้นสีระเรื่อบางๆ มือน้อยล้วงเข้าไปกุมของขวัญไว้แน่นราวกับสมบัติอันล้ำค่า

 

 

“ตกลงว่าคบกันแล้วเหรอ”

จินยองยิงคำถามใส่ทันทีระหว่างทางเดินร่วมกันไปยังห้องเรียน (เจ้าเรียวเฮขาเนิร์ดวิ่งนำลิ่วไปก่อนแล้ว) มาร์คยักไหล่เบาๆ ยิ้มกรุ้มกริ่มอย่างสุข “ก็อย่างที่เห็น”

“พวกนายนี่ดีจังเลยนะ รักกันได้แบบไม่ต้องแคร์สายตาใครๆ” จินยองพูดด้วยน้ำเสียงหมองเศร้าอย่างปิดไม่มิด

มาร์คหุบยิ้มทันที สีหน้าฉงนปนเครียด มองตามร่างของเพื่อนที่เดินนำหน้าไปด้วยความเป็นห่วง

 

 

 




 

ชั่วโมงแรกเป็นคาบโฮมรูม อาจารย์ประจำชั้นลาพักร้อน 2 อาทิตย์ทั้งห้องเลยพากันกระดี๊กระด๊าเต็มที่เพราะได้มีเวลาว่างได้ 1 ชั่วโมงเต็มๆ ซอกจินก็นั่งอ่านหนังสือพวกวรรณกรรมแนวสืบสวนสอบสวนตามประสาที่โต๊ะ แจ็คสันรายนี้แอบอู้ไปไหนก็ไม่รู้ สงสัยหนีไปนอนห้องพยาบาล หรือไม่ก็ไปสิงที่ห้องดนตรี ส่วนยูคยอมรายนี้ไม่เห็นตั้งแต่เช้า แต่ได้ข่าวว่าลาป่วย แบมแบมอดสงสัยไม่ได้ว่าตัวใหญ่เท่าหมีควายอย่างเจ้านั่นจะป่วยเป็นกับเขาด้วยหรือ??

แบมแบมถือโอกาสล้วงเอาของที่มาร์คให้ออกมาดู พอได้เห็นเท่านั้นแหละ ดวงตาคู่สวยก็เบิกโต ริมฝีปากคลี่เป็นรอยยิ้มหวานทันที

“มีมุมโรแมนติกกับเค้าด้วยเหรอเราน่ะ” ร่างบางแยกเขี้ยวใส่ของในมืออย่างหมั่นไส้

มันคือพวงกุญแจหุ่นโมเดลสูงขนาด 10 เซนติเมตร เป็นหุ่นจำลองที่มองออกได้ทันทีว่าสั่งทำมาแบบพิเศษ หน้าเหมือนคนให้เด๊ะอย่างไม่ต้องสงสัย

ตะดึ้ง ตะดึ้ง

เสียงไลน์ดังขึ้นพร้อมกับหน้าจอมือถือบนโต๊ะสว่างวาบ แบมแบมหยิบมาเปิดอ่านโดยพลัน ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นข้อความไลน์จากหนุ่มมาร์คนั่นเอง

ไม่มีตัวหนังสือ แต่มีรูปแทรกมา เป็นรูปมาร์คถ่ายกับโมเดลอีกตัวที่ขนาดเล็กกว่าตัวที่เขามีอยู่นิดหน่อย แต่ดูก็รู้ได้ทันทีว่ามันคือตัวแบมแบมนั่นเอง

ข้อความเด้งขึ้นมาอีกครั้ง - ห้อยไว้ติดตัวนะ เอาไว้เตือนใจว่านายต้องสนใจแค่พี่เท่านั้น ห้ามสนใจคนอื่น เข้าใจไหม?? - ลงท้ายด้วยสติกเกอร์ไลน์หน้าออกคำสั่งของนายเจมส์

แบมแบมหัวขวับ มองออกไปยังหน้าต่าง ก็เห็นเป็นมาร์คส่งยิ้มอย่างเผด็จการมาแต่ไกล ตัวเล็กเบ้ปากเป็นรูประฆังคว่ำทั้งจิกตาใส่อย่างหมั่นไส้ นิ้วเล็กๆ ก็จิ้มที่คีย์บอร์ดมือถืออย่างรวดเร็ว พร้อมส่ง

- บอกตัวเองเถ๊อะ อย่าให้รู้ละกันว่าแอบหายไปหาคนอื่นอีก ไม่งั้นต้วนหลางได้ตายใต้เบื้องบาทาเค้าแน่เลย แบร่!! -

ตะดึ้ง ตะดึ้ง

- จ้า จ้า กลัวแล้วจ้าแม่คนหึงโหด! ^O^ -

- ดีมาก!! -

 

 

 




 

อีกฟากหนึ่งของโรงเรียน บริเวณหลังตึกเก่าที่ไม่ได้ใช้งานแล้ว กำลังรอผู้อำนวยการสั่งการซ่อมบำรุง เป็นส่วนที่ไม่มีผู้คนพลุกพล่านเท่าไหร่นัก แต่ในเวลานี้มีนักเรียนสองคนมาอยู่ตรงนี้แทนที่จะนั่งประจำที่อยู่ที่ห้องเรียนของตัวเอง

“ตอนที่เห็นโน๊ตของรุ่นพี่อยูในล็อกเกอร์ของผม รุ่นพี่ทำผมแปลกใจมาก” เจ้าของคำพูดนี้กำลังมองไปยังร่างของคนที่เขาเรียกขานว่ารุ่นพี่ด้วยสายตาแปลกประหลาด และไม่ไว้วางใจ

รุ่นพี่คนนี้ก็คือ...

“ฉันก็แค่อยากลองคุยกับนายดูสักครั้งก็เท่านั้นเอง เผื่อว่าเราอาจจะมีอะไรบางอย่างที่กำลังคิดเหมือนกันอยู่ก็ได้...” ยองแจว่าพลางยกยิ้มหวานละไม นัยน์ตาที่กำลังยิ้มตี๋อยู่นั้นได้ซ่อนบางอย่างเอาไว้ บางอย่างที่คนฟังทำได้แค่สงสัย

แจ็คสันขมวดคิ้วอย่างฉงน

“ผมไม่เข้าใจ รุ่นพี่กำลังจะสารภาพรักกับผมรึไง??” ร่างสูงพูดไปทั้งๆ ที่ใจจริงก็ไม่ได้คิดและรู้สึกอย่างนั้นเลย เขากำลังยั่งเชิงร่างบางตรงหน้าอยู่

“ฉันไม่ทำเรื่องโง่ๆ แบบนั้นหรอกน่า วางใจได้” ยองแจพูดทั้งกลั้วหัวเราะ พลางมองแจ็คสันอย่างเอ็นดู “เพราะฉันรู้ว่ายังไงนายก็ไม่คิดจะรักใครนอกจากปาร์คจินยอง”

“ครับ???” ใบหน้าแจ็คสันเข้มเครียดยิ่งกว่าเก่า ลอบคิดในใจว่าคนๆ นี้ต้องการอะไรกันแน่ แต่เขาก็ไม่ต้องเก็บความสงสัยนี้ไว้นานเลย เมื่อในนาทีต่อมาเขาก็ได้รับคำตอบ

“ฉันสามารถทำให้จินยองที่นายรัก ได้เป็นคนรักของนายอย่างแท้จริง”

“หึหึ... ฮ่าๆๆๆ ฮ่าๆๆๆๆ ” สิ่งที่แจ็คสันได้สดับฟังทำให้เขาถึงกลับหัวเราะอย่างบ้าคลั่งราวกับฟังนิทานตลกก่อนเข้านอน แต่มันช่างเป็นเสียงหัวเราะที่แฝงไว้ด้วยความรู้สึกอันเร้นลับจริงๆ

“ฮ่าๆๆๆ ฮ่าๆๆๆๆ”

ผ่านไปกว่าหลายนาทีหลังจากที่หัวเราะจนพอใจแล้ว แจ็คสันเปลี่ยนเป็นอมยิ้มที่มุมปาก พลางขยับเข้าไปใกล้รุ่นพี่ร่างบาง แววตาของเขาราวกับคนละคนที่แสดงออกต่อหน้าคนอื่นๆ

“แหม.. รุ่นพี่นี่ช่างใจตรงกับผมซะจริง ผมเองก็กำลังจะพูดแบบนั้นกับรุ่นพี่อยู่เหมือนกัน”

ยองแจยกยิ้มอย่างพึงใจ ทั้งสองสบนัยน์ตากันอย่างรู้เท่าทันกันอย่างลึกซึ้ง ช่างแปลกจริงๆ ทั้งที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยได้คุยกันเลยสักครั้ง มีเพียงแค่สายตาของคนแปลกหน้าเวลาเดินผ่านมอบให้แก่กัน ทว่าในตอนนี้ พวกเขาเหมือนล่วงรู้ใจกันราวกับรู้จักกันมามากกว่าสิบปีเสียอีก

ไม่แน่ว่า... พวกเขาอาจจะเป็นคนประเภทเดียวกันก็เป็นได้

 

 





........................................................................................................................................................................................

 

 

อ่านตอนนี้ไปแบบชิลๆ สบายๆ ยังไม่มีใครได้แผลเพิ่ม... ติดตามตอนหน้านะก๊ะ อาจจะน่วม???

 

1 เม้น 1 ความรู้สึก 1 กำลังใจให้ไรท์และความรักของเหล่ากัซทุกคน

 

อัพเดต 08/07/2557 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

3,107 ความคิดเห็น

  1. #3106 2000_M (@Greentea_cafe) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 14:38
    ความสัมพันธ์ของแต่ละคู่ช่างบอบบางเหลือเกิน พร้อมจะแตกได้ตลอดเวลา ไม่สามารถวางใจอะไรได้เลย
    #3106
    0
  2. #3092 ButanolBelle (@ButanolBelle) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 23:30
    ภูมิมากไหมที่ทำลายความรักของคนอื่นเนี่ย โอ้ยอิน!!
    #3092
    0
  3. #2976 pingpongcrazy (@ficexo) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2559 / 14:09
    เพิ่งผ่านเรื่องมาร์คกับจิ้นยองวางเเผนให้เเบมกับเเจบอมเเยกกันมา ก็มาเจอคู่เเจคเเจวางเเผนอีก =4=;;
    #2976
    0
  4. #2913 mellow_aa (@mellow-aa) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 มีนาคม 2559 / 22:06
    เอิ่มแจคแจ ไม่เอาสิ ไม่ร้ายสิ นี่ก็ว่าว่าแจอาจจะมีแผน นี่ยังไม่เลิกจิงๆสินะ เฮ่อออ 
    คู่มาร์คแบมนี่ บางทีพี่มาร์คก็หวงแบมไปนะคะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ก็เป็นแฟนกันละมั้ยล่ะ 
    แล้วเจ้คนนั้นอะ กลับไปเลยไป 
    #2913
    0
  5. #2873 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 มกราคม 2559 / 02:40
    อร๊ากกกกกกกกกกก
    อีพี่มาร์คแกไปจัดการความรู้สึกตัวเองให้เคลียร์
    แจ็คคคคคคอย่าไปร่วมมือกับแจเด้
    #2873
    0
  6. #2798 earn_prd (@earn_prd) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2558 / 17:56
    แจ็คอย่าเลวตามแจสิ ให้แจเลวคนเดียวก็พอแล้ว~ สงสารบีเนียร์
    #2798
    0
  7. #2767 Hermione (@pare1direction) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2558 / 07:53
    เห้ยยย แจ็คแจจ ไปคบกันเองเล้ยยย555555 อย่าทำกะบีเนียร์นะะะ
    #2767
    0
  8. #2739 Wrp (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2558 / 19:09
    แจ็ครักจินยองจะตาย ไม่ทำรา้ยจินยองหรอกมั้ง ....
    #2739
    0
  9. #2713 DefSoul_GD (@DefSoul_GD) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2558 / 02:24
    แจ็คแจ มาเเล้วว เจ้าข้าาาา!! 555 มาคแบมนี่ก็จะหวานกันไปไหน ยังคงสงสารเนียร์อีกเช่นเคย
    #2713
    0
  10. #2693 lookpla_2002 (@lookpla_2002) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 กันยายน 2558 / 18:18
    เด้วเเจ้คแจจะได้กันเอง มั้ย?555555
    #2693
    0
  11. #2668 PukyViolet (@PukyViolet) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 กันยายน 2558 / 21:03
    โห หวังกับแจ ใจเย็นๆก่อนนะ ได้กันเองดีกว่านะจริงๆ อย่าทำอะไรเลยมันบาปนะ
    #2668
    0
  12. #2552 lalissa (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 12:46
    อ้าวเอาละไงแจ็คสันอย่าทำแบบนี้เลยนะ

    ความรักมันบังคับกันไม่ได้หรอก

    อย่าเอาความต้องการมาเป็นที่ตั้ง

    รวมมือกันอย่างงี้บีเนียร์จะทำไงเฮ้ออออ

    มาร์คนายแน่ใจกับคงามรู้สึกตัวเองใช่มั้ยละเรนนี่จะเคลียร์อย่างไง
    #2552
    0
  13. #2500 pong narak (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 00:27
    ร้ายนักนะ ยองแจผู้ใสซื่อ
    #2500
    0
  14. #2405 Khampoohnaka (@Khampoohnaka) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 23:29
    มุ้งมิ้งมาเลยMB แล้วแจ๊คนี่จะร่วมมือกับเขาจิงเหรอ
    #2405
    0
  15. #2376 ant (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:22
    แจ๊คแจนี่ท่าทางจะเข้ากันได้ดีน้ะ เรื่องแบบนี้555
    #2376
    0
  16. #2327 Gybzie1a (@nuucocoz) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 มกราคม 2558 / 09:55
    แจคแจนี่มันแจคแจจริงๆ -*- แตงใสใสไม่มีจริงใช่มั้ยยย
    #2327
    0
  17. #2284 lc_bbie (@lc-bbie) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 17:25
    ยองแจใสๆไม่มีจิง *0* ลากชายหวังไปร่วมแผนซะแล้ว -.- เนียร์น้อยผ่านมันไปให้ได้นะสู้ๆ
    #2284
    0
  18. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  19. #2255 viewmarkkk (@viewpakjira) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มกราคม 2558 / 20:17
    อิจแบม แค่นี้ จบ แง้
    #2255
    0
  20. #2236 ปากวัยรุ่น (@prang_kanlayanee) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2557 / 20:08
    ตายๆๆ ยองเเจนางร้ายกาจจ
    #2236
    0
  21. #2160 아이언 (@baronest) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2557 / 07:37
    ตายละเครียดเลย แจ็คแจ คู่ร้ายสินะ
    #2160
    0
  22. #2117 Pent SG (@porpentt) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2557 / 03:18
    จะร้ายคู่เลยหรอ
    #2117
    0
  23. #2074 jomkuzaa (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2557 / 16:08
    จริงๆแล้ว ยองแจร้ายสินะ หึหึ
    #2074
    0
  24. #2069 DREAM_WH (@dream97) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2557 / 15:09
    วุ่นวาย วุ่นวายกันไปหมด คนร้ายๆมันเยอะนัก หึยยยยย
    #2069
    0
  25. #1928 jingde (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2557 / 15:08
    เอ่อเหมือนแจ๊คแจเป็นพวกโรคจิตเลยเนอะ ดูเห็นแก่ตัวอ่ะใจร้ายที่สุด
    #1928
    0