Homolism' GOT7 : MarkBam BNior

ตอนที่ 18 : Chapter 13 สิ่งที่ต้องตัดสินใจ + NC?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,846
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    30 ต.ค. 57



Chapter 13 สิ่งที่ต้องตัดสินใจ

 

 



 

สุดท้ายแล้วจินยองก็ไม่ได้ถามอีกเลยว่าแจบอมเป็นอะไร จนกระทั่งเช้าวันใหม่ เมื่อคืนนี้แจบอมก็มาค้างด้วยกัน เป็นความเคยชินไปแล้วในสายตาของคนในบ้าน ทั้งพ่อแม่ต่างก็เข้าใจว่าแจบอมคือเพื่อนสนิทของจินยอง แถมยังเอ็นดูเสมือนลูกชายอีกคนด้วยซ้ำ

“เมื่อคืนไปงานมาด้วยกันใช่มั้ยจ๊ะแจบอม มาส่งจินยองเลยอยู่ค้างด้วยเลยใช่มั้ย” คุณนายปาร์คทักถาม หลังจากที่เห็นลูกชายเดินลงมากับเพื่อนคนสำคัญ

แจบอมโค้งอย่างสุภาพพร้อมกับยิ้มละมุน (โหมดเข้าสังคม)

“ใช่แล้วครับคุณแม่ ต้องขอรบกวนอีกแล้วนะครับ”

“ไม่เห็นจะรบกงรบกวนอะไรกันเลย แจบอมก็เหมือนลูกชายแม่คนหนึ่ง คิดถึงอยากให้มาบ่อยๆ ด้วยซ้ำ เสียดายพ่อจินยองไปสัมมนาต่างจังหวัดยังไม่กลับเลย วันก่อนก็บ่นถึงแจบอมอยู่ โอ๊ย พล่ามยาวไปแล้วแม่น่ะ ฮะๆ ไปเถอะ มื้อเช้าพร้อมแล้ว”

“ขอบคุณครับคุณแม่”

คุณนายปาร์คเดินนำไปยังโต๊ะอาหาร เบื้องหลังนั้นเธอจะรู้สึกได้ไหมนะว่าสองเด็กหนุ่มกำลังสบตากันอย่างลึกซึ้ง

บ้านของจินยองถือได้ว่าเป็นที่พำนักหลังที่สองของแจบอมเลยก็ว่าได้ บางทีก็ยังรู้สึกได้อย่างชัดเจนด้วยซ้ำว่าอยู่ที่นี่แล้วทำให้เขาสบายใจยิ่งกว่าบ้านตัวเองเสียอีก มันเป็นที่ที่เขาสามารถเป็นตัวของตัวเอง โดยไม่จำเป็นต้องใส่หน้ากากความเป็นคุณชายและภาระแสนหนักอึ้ง

ถามว่าพวกเขารู้สึกผิดไหมที่แอบคบกันลับหลังพ่อแม่ ทำลายความไว้เนื้อเชื่อใจที่พวกท่านมอบให้ ทว่าความรักครั้งนี้มันไม่อาจต้านทานได้จริงๆ

สำหรับแจบอมแล้ว... แม้จะต้องทรยศต่อคนทั้งโลกเขาก็ยอม ขอเพียงแค่ได้รักจินยองอย่างนี้ตลอดไป

 

หลังจากทานมื้อเช้าเรียบร้อย แจบอมก็ขอตัวกลับบ้าน จินยองเดินมาส่งหน้าบ้านตามคำสั่งของคนเป็นแม่ แต่จะว่าไปถึงไม่สั่งจินยองก็ทำอยู่แล้ว

“คืนนี้ไม่ไปไม่ได้เหรอ?” แจบอมพูดขึ้น เมื่อเดินมาถึงรถที่จอดอยู่ริมรั้วบ้าน

จินยองเลิกคิ้วสูงอย่างฉงน “คืนนี้? หมายถึงงานวันเกิดของยองแจน่ะเหรอ?”

ร่างสูงพยักหน้าเบาๆ ย้ำถาม “ได้มั้ย?”

จินยองกระพริบตาปริบๆ หน้าสลดอย่างเสียดาย

“ทำไมล่ะ หรือเพราะฉันไม่คู่ควร”

ตามจริงตอนแรกก็มีลังเลที่จะไปเหมือนกัน แต่พอคิดว่ายองแจจริงใจมาชวนตนไปงานวันเกิด ถ้าจะปฏิเสธอาจจะทำให้เขาสูญเสียมิตรภาพดีๆ ไปก็ได้

“อย่าคิดอย่างนั้น ที่พูดก็เพราะในงานมีแต่พวกไฮโซชอบใส่หน้ากากเข้าหากัน ถ้าจินยองไปก็จะอึดอัดเปล่าๆ”

“แล้วยองแจเขาจะไม่ว่าเอาได้เหรอ อุตส่าห์ชวนแท้ๆ”

“ไม่ว่าหรอก... จินยองไม่ต้องไปนะ เพราะฉันเองก็จะไม่ไปเหมือนกัน”

“ห๊ะ?? ทำไมล่ะ” จินยองขมวดคิ้วแน่น เมื่อไร้ซึ่งคำตอบจากคนตรงหน้า “แจบอมอย่าเงียบสิ!

“ไปนะ แล้วคืนนี้จะโทรหา”

นั่นคือประโยคสุดท้ายที่คนตัวเล็กได้รับ ก่อนที่แจบอมจะโบกมือลา ก้าวขึ้นรถแล้วจากไป... ทิ้งไว้เพียงจินยองที่ได้แต่มองตามด้วยความไม่เข้าใจ เป็นครั้งแรกตั้งแต่คบกันมาที่แจบอมทำให้เขารู้สึกสับสนจนตามไม่ทันได้ขนาดนี้

 

 









 

 

แม้จะยังไม่อยากตื่น ทว่าลำแสงของดวงตะวันในยามสายที่ส่องลอดเข้ามาตามไรม่านหน้าต่าง ทำให้ร่างอ่อนระโรยเริ่มขยับพร้อมกับเปลือกตาคู่สวยที่กำลังลืมขึ้นอย่างยากลำบาก

พวงแก้มที่เคยขาวซีดของแบมแบมเริ่มขึ้นสีระเรื่อนิดๆ เมื่อพบว่าตัวเองกำลังนอนอยู่ที่เตียงชั้นล่าง ในอ้อมกอดอันแนบแน่นของชายเจ้าของเตียง ร่างกายที่แนบชิด สัมผัสที่อบอุ่นนุ่มละมุนเหมือนถูกห่อหุ้มด้วยผ้านวมในวันอากาศหนาว ลมหายใจของมาร์คที่รินรดใกล้กระหม่อมบาง ทำให้รู้สึกดีหัวใจเริ่มเต้นถี่เป็นจังหวะ L.O.V.E (ว่าไปนั่น)

ตัวเล็กเอี้ยวคอไปมองเจ้าของอ้อมกอดอย่างระวังเพื่อไม่ให้ตื่น ใบหน้าที่ห่างกันเพียงแค่เส้นเชือกกั้นทำให้เขาได้เห็นใบหน้าของมาร์คอย่างชัดเจนกว่าทุกครั้ง แบมแบมเผยยิ้มบางในห้วงคิดคำนึง

เป็นแฟนกันอย่างนั้นเหรอ??

สำหรับแบมแบมแล้ว มันเลยเถิดกว่าที่คิดไว้อย่างมหาศาลมากทีเดียวกับการที่เด็กหนุ่มคนหนึ่งซึ่งไม่เคยมีความรักมาก่อน หนำซ้ำยังมารักผู้ชายด้วยกัน ถ้านี่เป็นความฝันมันยังจะน่าเชื่อมากกว่าเสียอีก

“เชอะส์!

ร่างบางค้อนใส่คนหลับ ก่อนจะค่อยๆ ขยับตัวเพื่อเอาตัวเองออกมาจากกายของชายหนุ่มอย่างระมัดระวัง จากนั้นก็เดินเข้าห้องน้ำ

เมื่อได้มองตัวเองในกระจกห้องน้ำก็ถึงกับค้อนใส่ตัวเอง สภาพเสื้อผ้าที่หลุดลุ่ยยับยู่ยี่จากการถูกกอดรัดในเมื่อคืนนี้ทำเอาใบหน้าร้อนผ่าวๆ

“หยุดคิด หยุดคิด หยุดคิด!” แบมแบมบอกตัวเองอย่างหนักแน่น (เป็นภาษาไทย) พลางเปิดน้ำใส่อ่างจนเกือบปริ่ม เทครีมอาบน้ำสูตรพิเศษผสมกันจนหอมฟุ้งเป็นกลิ่นดอกมะลิ จากนั้นก็เปลื้องผ้าออกทุกชิ้นทิ้งใส่ตะกร้าเตรียมตัวชำระร่างกาย

“หยุนคิ๊ด? อะไรของนาย?” เสียงห้าวลอยมาจากด้านหลัง แต่ที่ทำให้แบมแบมสะดุ้งโหยงนั่นเพราะร่างกายอันเปลือยเปล่าของเขาตอนนี้เข้าไปอยู่ในอ้อมกอดจากคนข้างหลังอย่างไม่ทันตั้งตัว

“ปล่อยนะ!” แบมร้องสั่ง พลางดิ้นขลุกขลิก แต่ผลลัพธ์ที่ได้คือมาร์คยิ่งกระชับกอดแน่นกว่าเดิม

สัมผัสที่ใกล้ชิดสนิทแน่นทำให้แบมแบมรู้สึกได้ว่ามาร์คเองก็ไร้ซึ่งอาภรณ์หุ้มกายเช่นกัน!

“ถ้าไม่ปล่อย แล้วนายจะทำอะไรพี่ได้ หือ??” มาร์คยิ้มหน้าทะเล้น มือที่แสนซนลูบไล้ลวนลามไปทั้งเรือนร่างขาวเนียน ใบหน้าที่แสนจะเจ้าเล่ห์วางพาดที่ไหล่บางสูดดมความหอมหวานของกลิ่นกายร่างเล็กอย่างเสน่หา “เมื่อคืนยังไม่เห็นพูดแบบนี้เลย เอาแต่บอกว่า กอดเค้าหน่อยกอดเค้าแน่นๆฮะๆๆ”

 



 

CUT     
จำเป็นต้องตัดออก ไม่งั้นอาจจะโดนแบนได้

แต่ว่า...ขนาดตัดออกไปแล้วก็ไม่รู้จะรอดมั้ย แฮ่

จะเริ่มเอาไปลงในเพจแล้วล่ะ ขี้เกียจส่งเมล และขี้เกียจตื้อพวกไม่เม้น






 

มาร์คพรมจูบเรือนผมเปียกชุ่มอย่างรักใคร่ แบมแบมที่หมดเรี่ยวแรงไม่สามารถทำอะไรได้ถนัด เป็นหน้าที่ของคนรักอย่างมาร์คที่จะจัดการอาบน้ำให้จนเสร็จสรรพ ก่อนจะอุ้มพากลับมาที่เตียงของเขาเอง เนื้อตัวสวมเพียงผ้าคลุมตัวเดียวเท่านั้น

“คราวหน้าไม่เอาแล้วนะ...” แบมแบมบอกเสียงแผ่วใต้ผ้าห่มคลุมโปง โดยมีมาร์คยิ้มทะเล้นอยู่ข้างๆ ดูจะไม่สะทกสะท้านเอาเลย เพราะรู้แก่ใจดีกว่าคนตรงหน้าก็ปากแข็งไปอย่างนั้นเอง

“สัญญาครับ คราวหน้าจะไม่ทำแบบนี้แล้ว” มาร์คบอก ใบหน้าเริ่มฉายแววจริงจังอยู่เพียงครู่ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นกรุ้มกริ่มตามเดิม “เพราะคราวหน้าจะทำมากกว่านี้”

“ไอ้ต้วนหลางบ้า!!! ไปไกลๆ เลยไป๊!!!!!!!!!!

แบมแบมค้อนหน้ายักษ์ ทั้งยังจับหมอนฟาดใส่ไม่ยั้ง แต่ดูเหมือนคนถูกฟาดจะมีความสุขสนุกสนานมากที่ได้แกล้งคนตัวเล็กให้โมโหได้ เอาแต่ยิ้มหน้าระรื่นอยู่ตรงนั้นยอมให้ฟาดหมอนใส่ด้วยความเต็มใจ









 

 

เวลาล่วงเลยจนมาจนเกือบจะถึงหนึ่งทุ่มแล้ว เป็นเวลาที่ควรออกจากบ้านเพื่อไปงานเลี้ยงวันเกิดตามที่ยองแจนัดได้แล้ว แต่เพราะคำพูดของแจบอมเท่านั้น ที่ทำให้จินยองยังนอนกลิ้งไปมาอยู่บนเตียงของตัวเอง

เสียงมือถือที่ดังขึ้นทำเอาตัวเล็กสะดุ้งคว้าหยิบมารับทันที ไม่ทันได้ดูด้วยซ้ำว่าเบอร์ที่โชว์ขึ้นมานั้นใช่คนที่ตั้งตารอไม่

“ฮัลโหล แจบอม!

(ยองแจเองนะ ไม่ใช่แจบอม...)

“เห๋...???”

น้ำเสียงปลายสายทำให้แปลกใจจนต้องกลับมาดูหน้าจอ ซึ่งชื่อที่โชว์อยู่ก็คือยองแจจริงซะด้วย

“ขอโทษนะยองแจ ฉันนึกว่าเป็นแจบอมอ่ะ แหะๆ”

(ไม่เป็นไรๆ) แจยองขำลอดสายมาให้ได้ยิน ก่อนจะเข้าเรื่อง (ยังไม่ออกมาอีกเหรอ หรือว่าเปลี่ยนใจจะไม่มาหือ??)

น่าแปลกใจจริงๆ ที่ยองแจเหมือนจะรู้เลยว่าวันนี้เราจะไม่ไป หรือคิดมากไปเองวะเรา

“เอ่อ..คือ ยังไงดีล่ะ” จินยองอ้ำอึ้ง

(ถ้าห่วงเรื่องแจบอมก็ไม่เป็นไรหรอกนะ หมอนั่นก็จะมา ฉันอยากให้จินยองมาจริงๆ หรือว่าไม่อยากเป็นเพื่อนกับฉันแล้วเหรอ??)

น้ำเสียงที่เจือด้วยความตัดพ้อมาตามสายยิ่งทำให้จินยองลำบากใจ คิดหนัก แต่พอคิดว่า... พอคิดว่าแจบอมเองก็จะไป

เอาวะ!! ไปก็ไป

จินยองย้ำกับตัวเอง ก่อนจะตอบตกลงไปจนได้

“อื้อ แล้วเจอกันที่งานนะ แต่อาจจะถึงช้าหน่อย”

(โอเค ถ้าถึงแล้วเมสเซสมาบอกนะ บายครับ)

.......

.............

“เฮ้อ...!! นี่มันอะไรกันเนี้ย ไอ้ความรู้สึกพิลึกๆ ที่ไม่รู้ต้นสายปลายเหตุนี่มันอะไรก๊าน โว้ย!!!

จินยองคำรามกับตัวเองอย่างหัวเสีย พลางถีบผ้าห่มออกจากตัวกลางอากาศ แล้วจีบกระโดดจากเตียงวิ่งเข้าห้องน้ำอย่างรีบร้อน ด้วยเกรงว่าจะไปไม่ทันงาน

 อาจจะเรียกได้ว่าวิ่งผ่านน้ำก็คงไม่ผิด แค่เพียงชั่วเคี้ยวหมากแหลก (?) จินยองก็วิ่งออกจากห้องน้ำ ด้วยตัวที่ยังไม่แห้งสนิทนัก เขารื้อของในตู้เสื้อผ้าเลือกชุดที่คิดว่าดูดีที่สุดมาใส่ เซ็ทผมพอเป็นทรง หยิบกระเป๋าตังค์ได้แล้วก็พุ่งออกจากห้อง วิ่งลงบันไดเสียงตึงตัง
 

“อ้าว! ไหนว่าจะไม่ไปไงลูก” ผู้เป็นแม่ร้องถามอยู่ในครัวเมื่อเห็นลูกชายรีบร้อนหารองเท้าใส่อยู่หน้าประตู

“เปลี่ยนใจแล้ว ไม่เกิน 4 ทุ่มจะกลับนะฮะ”

จินยองร้องบอกพอดีกับที่ใส่รองเท้าคู่โปรดเรียบร้อย จากนั้นเจ้าตัวก็ออกตัวไปจากบ้านด้วยความเร็วแสง

แต่ทว่ายังไม่ทันได้ออกจากปากซอย เขาก็ต้องหยุดชะงักอยู่หน้าบ้านของตัวเอง เมื่อเห็นรุ่นน้องบ้านหลังตรงกันข้ามกำลังนั่งพาดอยู่บนมอเตอร์ไซด์บิ๊กไบค์ราวกับกำลังรออะไรบางอย่าง

“ให้ผมไปส่งมั้ย??” แจ็คสันถามเสียงใสพร้อมยิ้มกว้าง

จินยองมองอย่างไว้ท่า ใจหนึ่งก็ไม่อยากรบกวน แต่อีกใจหนึ่งก็คิดว่าถ้าได้หมอนี่ไปส่งก็คงดี น่าจะไปถึงงานได้ทันการ

“พี่จินยองกำลังรีบใช่มั้ย ผมกำลังจะไปขับรถเล่นพอดี ให้ผมไปส่งเถอะน่า”

“ขอบใจนะตี่ตี๋”

หลังจากตัดสินใจแล้ว จินยองก็รับหมวกกันน็อคมาจากเจ้าของรถ ใส่มันอย่างดี แล้วก้าวพาดขาขึ้นนั่งบนรถ ขณะที่เครื่องเริ่มสตาร์ท

“ไปแล้วนะครับ!” แจ็คสันร้องบอก พร้อมกับบิดรถออกตัวไปอย่างเร็วแรง ทำเอาจินยองผงะคว้าจับเอวคนขับแทบไม่ทัน

นอกจากจะต้องผวากับการขับรถที่แสนผาดโผนของแจ็คสันแล้ว จินยองก็พบว่าน่าแปลกใจทีเดียว เพราะเป็นครั้งแรกที่ได้เห็นแจ็คสันในมุมนี้ ช่างดูเป็นผู้ใหญ่ผิดกว่าทุกครั้งที่เคยเจอมากมายนัก











 

 

 

 หลังจากที่กลับถึงบ้าน สิ่งแรกที่แจบอมทำก็คือหมกตัวอยู่แต่ในห้องนอน ไม่ลงไปทานมื้อเที่ยง ไม่ใส่ใจจะเรียนพิเศษ ไม่พูดไม่จากับใคร เฝ้าคิดคำนึงถึงแต่เรื่องเดิมซ้ำๆ

แจบอมมองมือถือตัวเองอย่างลังเล เขาควรโทรไปดีไหม? หรือจะปล่อยเรื่องราวเลยตามเลยไปอย่างน่าสังเวช แต่ก่อนที่ความคิดอันแสนตึงเครียดของแจบอมจะตกผนึก เสียงข้อความมือถือที่ดังขึ้นอย่างกะทันหันทำให้ตกใจเล็กน้อย

เขาเอื้อมมือไปหยิบมือถือมาเปิดอ่าน ข้อความในนั้นทำให้แววตาคมสั่นไหว

-ถ้าคืนนี้นายไม่มางานวันเกิดฉัน มิตรภาพสิบปีของเราถือเป็นอันจบกัน!-

หลังจากอ่านข้อความซ้ำอยู่หลายครั้ง ชั่งใจอยู่นาน แจบอมก็ตัดสินใจได้!

 

 

ผ่านไปกว่าครึ่งชั่วโมง... แจบอมก็มาหยุดอยู่หน้าคฤหาสน์หลังงามของตระกูลชเวแล้ว โดยรอบกำแพงบ้านมีรถเทียบจอดอยู่หลายคัน หน้าประตูใหญ่มีคนรับใช้คอยต้อนรับ ทันทีที่เห็นเขาซึ่งเป็นแขกพิเศษที่คุ้นหน้าคุ้นตาดีคนรับใช้ก็เปิดประตูต้อนรับทันใด

แจบอมเดินไปตามเส้นทางที่กำกับเอาไว้ แต่ถึงจะไม่มีสิ่งนี้เขาก็รู้ว่าควรจะเดินไปทางไหน ไม่นานก็มาถึงริมสระว่ายน้ำ ซึ่งเป็นที่จัดงานเลี้ยงวันเกิดของยองแจ ในงานเริ่มมีคนมาหนาตาบ้างแล้ว ซึ่งส่วนใหญ่ก็เป็นบรรดาเพื่อนของเจ้างาน แจบอมเองก็ไม่รู้จักเท่าไหร่ แต่จะเรียกว่าไม่สนใจอยากจะรู้จักน่าจะถูกมากกว่า

และนั่น.... ยองแจกำลังยืนคุยกับเพื่อนกลางงาน รอยยิ้มที่สดใส และความโดดเด่นของเพื่อนคนนี้ทำให้แจบอมหวนนึกถึงวันแรกที่ทั้งคู่ได้พบกัน

เป็นเด็กที่แปลกจริงๆ เป็นคนที่มองโลกในแง่ดี มีรอยยิ้มอยู่ตลอดเวลา จำได้ว่าตอนประถมเขาไม่มีเพื่อนเข้าใกล้เลยสักคนเดียว หลังจากที่ต่อยตีกับเด็กห้องข้างๆ เจ็บปางตาย จู่ๆ ก็มีเด็กชายชื่อชเวยองแจเดินมาหาเขาด้วยรอยยิ้มและชวนกินข้าวกล่องด้วยกัน นั่นคือจุดเริ่มต้นของมิตรภาพดีๆ จนถึงปัจจุบัน

และนั่นคือเหตุผลที่ทำให้คนอย่างเขาเลือกที่จะมายืนอยู่ตรงนี้

“ฉันนึกแล้วว่านายต้องมา” ยองแจทักทาย รอยยิ้มบางๆ ที่ปรากฏบนใบหน้าทำให้อีกคนรู้สึกวางใจ “นายทานอะไรก่อนมั้ย?”

“ไม่เป็นไร ตอนนี้ยังไม่หิว” แจบอมบอก

แม้จะยืนอยู่ห่างกันแค่คืบเหมือนทุกครั้ง แต่ราวกลับมีแรงต้านที่มองไม่เห็นพยายามผลักพวกเขาออกจากกัน มันอึดอัด แต่ก็บอกได้ชัดว่าไม่ได้รู้สึกแย่

“ฉัน../ฉัน..”

ท่ามกลางบรรยากาศอีหลักอีเหลื่อทั้งสองเอ่ยขึ้นพร้อมกัน นัยน์ตาสองคู่ส่อประสานกันอย่างรู้ความนัย เป็นยองแจที่เอ่ยออกไปในที่สุด

“ฉันว่าเรามีเรื่องต้องคุยกัน”

 






.........................................................................................................


 

ต่างกันราวฟ้ากับดินเลยระหว่างมาร์คแบมกับทูแจเนียร์ เอาวะ ไงๆ ก็ช่วยเป็นกำลังใจให้พวกเขากัน ส่วนฉากเรทในอ่าง.... ไม่จำเป็นต้องอ่านก็ได้ เพราะมันไม่ยาวเหมือนฉาก อ๊อด อ๊อด แจ็กกิ้งแกร๊ด แต่ก็เรียกเลือดได้อยู่นะ 5555555555 อยากอ่านก็ตามกติกาเหมือนเดิม เห็นตอนที่ 9 มีคนขอมาหลายคนแล้วไม่ได้ สาเหตุก็น่าจะรู้ๆ กัน (สำหรับคนที่ได้เอ็นซีไปในตอนที่ 9 แล้วกลับมาเม้น ไรท์ก็ส่ง อันคัทของตอนนี้ ฉากในอ่างนี่แหละ ให้ทางเมลแล้ว ไปเปิดอ่านได้เลย แต่ตกหล่นใครทวงได้ อิอิ)

 




 

อัพเดต 04/06/2557


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

3,107 ความคิดเห็น

  1. #3101 markbam022 (@markbam022) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 21:32
    พอดีพึ่ง​เข้ามาอ่านค่ะ
    #3101
    0
  2. #3100 markbam022 (@markbam022) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 21:32
    แอดขาาาา อ่านncที่ไหนคะ
    #3100
    0
  3. #3090 ButanolBelle (@ButanolBelle) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 21:46
    สงสารจินยองอ่า
    #3090
    0
  4. #3064 Sita5715 (@Sita5715) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 09:42
    ขอncค่ะ
    Sita5715s@gmail. com
    #3064
    0
  5. #3030 yrpp28 (@yrpp28) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 15:46
    ขอ nc หน่อยค่าพอดีไม่ทันงะบ
    yrpp28@gmail. com
    #3030
    0
  6. #3027 79232 (@7923) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 12:58
    ขอncหน่อยน้าarissarazaza3@gmail.com
    #3027
    0
  7. #2997 Proyfha (@Proyfha) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2559 / 21:25
    เค้าพึ่งเข้ามาอ่านขอncหน่อยจิ
    ทันมั้ย
    #2997
    1
  8. #2979 Fongfodka_KPM (@Fongfodka_KPM) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 22:43
    ไรต์จ๋าาา ขอ NC น้าาา
    fongfodka_bambam1a@hotmail.com
    ชอบเรื่องนี้ รอติดตามน้า เค้าค้างอยู่????
    #2979
    0
  9. #2958 Ll.♥คลสวย (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 22:49
    ขอncหน่อยน้าาาไรต์ sudarathappy014@hotmail.co.th

    แจทำไมเรื่องนี้แกถึงร้ายยังงี้ ปล่อยให้บีเนียร์เค้ารักกันเถอะน่ะ ลูกอะไปหาหวังน่ะๆ

    ส่วนยูคยอมไม่ต้องนอยว่าไม่มีคู่มาหาเค้ามา เอ้ย555+
    #2958
    0
  10. #2948 maiccst (@maiccst) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 เมษายน 2559 / 19:53
    ขอncหน่อยนะค้าา
    maiccst@gmail.com
    //พึ่งเข้ามาอ่านอ่าา
    #2948
    0
  11. #2910 mellow_aa (@mellow-aa) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มีนาคม 2559 / 21:26
    ทำไมดูยองแจมีอะไรลึกๆมากๆเลยอะ สงสารจินยองอะ ไม่รู้สิ น่ากลัวอะ กับแจคสันไม่รักยังไงก็ไม่รักสินะ 
    มาร์คแบมเขาหวานกันแล้วค่าาา ชอบๆๆ
    #2910
    0
  12. #2870 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 มกราคม 2559 / 01:51
    อิพี่มาร์คนี่ชอบแกล้งน้อง
    ฮาาาาาาาาาา
    เจ้าเล่ห์เกิ้นนนนนนนน
    ยองแจคิดจะทำไรกันแน่
    #2870
    0
  13. #2829 khim_41 (@khim_41) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2558 / 20:56
    ขอncตอนนี้ได้มั้นไรท์555
    parkaikan41@gmail.com
    #2829
    0
  14. #2764 Hermione (@pare1direction) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2558 / 17:59
    ขอ nc ด้วยนะค้าาา*^* pareatthesin@gmail.com ค่าาาา
    //เค้าเพิ่งมาอ่านอ่าาา
    #2764
    0
  15. #2763 Hermione (@pare1direction) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2558 / 17:58
    ไม่เอาาาา ยองแจอย่าทำแบบนี้เส่ รู้ว่ามีแผนไรอยู่แน่ๆ-*-
    #2763
    0
  16. #2736 Wrp (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2558 / 18:18
    อย่าพรากแจบอมไปจากจินยองนะ ยองแจอย่าร้ายเลยได้โปรด TT
    #2736
    0
  17. #2710 DefSoul_GD (@DefSoul_GD) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2558 / 01:38
    สงสารนยองจัง
    #2710
    0
  18. #2687 Jaeybaby_GOT7 (@Jaeybaby_GOT7) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 กันยายน 2558 / 01:36
    ไรต์คนดีขอncหน่อยค่ะ ขอรวดเดัยวเลยได้ไหมค่ะ สนุกมากไม่อยากขาดตอนเลยค่ะ yangyoseob1212@gmail.com
    #2687
    0
  19. #2667 PukyViolet (@PukyViolet) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 กันยายน 2558 / 16:45
    ไรท์คนดี ส่งให้เค้าบ้างนะ ทั้งตอน9ทั้งตอนนี้เลย ฮืออออ puky.fountainpen@gmail.com
    #2667
    0
  20. #2655 Piyatida Chakornbandit (@tang22660205) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 กันยายน 2558 / 08:27
    tungbua_kaew43@hotmail.com#ขอ nc ด้วยคะ
    #2655
    0
  21. #2626 Supitcha Kaikoson (@mayyyyyyyyy2309) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2558 / 21:42
    may2309may@hotmail.com
    #2626
    0
  22. #2622 Supitcha Kaikoson (@mayyyyyyyyy2309) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2558 / 20:19
    may2309may@hotmail.com
    #2622
    0
  23. #2618 inkza-555 inkza (@inkforever) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2558 / 21:36
    ตี่ตี๋ หูยยยตั้ลล้ากก
    #2618
    0
  24. #2549 lalissa (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 12:26
    ยองแจเหมือนคิดอะไรจะทำอะไรแอบกลัว

    อยากได้พี่บีมาเป็นของตัวเองมากๆอะไรอาจจะเกิดขึ้นได้

    อ่านยองแจไม่ออกนิ่งๆนี่ละตัวดีเลย

    มาร์คแบมหวานๆๆ

    แต่บีเนียร์หน่วงๆแถมลุ้นมาก
    #2549
    0
  25. #2498 pong narak (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 23:17
    ตกลง ยองแจเป็นเพื่อนดี หรือร้ายอ่ะ แอบกลัวเด็กตี๋หน้าใสนะเฮ้ย
    #2498
    0