Homolism' GOT7 : MarkBam BNior

ตอนที่ 17 : Chapter 12 งานเลี้ยงที่แสนยาวนาน (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,042
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    17 มิ.ย. 57



 

Chapter 12 งานเลี้ยงที่แสนยาวนาน (2)

 

 



 

ผมเองก็รักพี่มาร์คเหมือนกัน?”

แบมแบมทวนคำอีกครั้งด้วยน้ำเสียงเชิดสูง ร่างบางแค่นหัวเราะอย่างสมเพชเมื่อสบตากับมาร์คซึ่งกำลังมองเขาราวกับจะไม่เชื่อหูตัวเอง

“รุ่นพี่คิดว่าผมจะพูดแบบนี้เหรอ?” แบมท้ายทายด้วยถ้อยคำน้ำเสียงยียวน

“รุ่นพี่...??” มาร์คทวนคำสรรพนามที่ตัวเล็กเพิ่งจะเรียกตัวเองไปหมาดๆ คำเรียกที่แสดงถึงความห่างเหิน ซึ่งมันทำให้เขารู้สึกแย่ชะมัด

ท่าทีของแบมแบมที่ต่างไปจากวินาทีก่อนอย่างกะทันหันราวกับพลิกโลกทำเอาบรรยากาศยิ่งชวนพะอืดพะอมมากกว่าเดิม สายตาหลายคู่ของคนนอกจ้องตากันด้วยความรู้สึกเดียวกัน

เป็นอะไรของมันวะ???

ซอกจิน ฮิมชาน ยงกุก คงจะคิดเช่นนี้ ซึ่งอาจจะรวมมาร์คเข้าไปอีกคน แต่ก่อนที่ทุกคนจะหัวหมุนไปมากกว่านี้ การกระทำที่ชัดเจนของแบมแบมในเวลาต่อมาก็ทำให้เข้าใจมากขึ้น

“ผมจะขอพูดให้เคลียร์เลยนะรุ่นพี่มาร์ค” แบมเอ่ยเสียงเย็น ใบหน้าเรียบตึงและแสนกระด้าง “แค่เรื่องคืนนั้นคืนเดียว มันก็ไม่ได้หมายความว่าผมเป็นอะไรกับรุ่นพี่เลยนะ ใช่...ผมมันร่าน ไม่รู้จักพอ ส่วนคนเนี้ย...” ตัวเล็กชี้ไปทางซอกจินที่อยู่ไม่ไกล “ผู้ชายในสต็อกของผมเหมือนกัน และอีกนับไม่ถ้วน หึ”

คำหนึ่งคำที่แปะบนหน้าผากของมาร์คในตอนนี้คือคำว่า “เงิบ” อย่างแรง หน้าชาเหมือนโดนตบสักล้านครั้ง ใครจะคิดว่าแบมแบมจะเก็บเอาคำพูดร้ายๆ ของตนมาย้อนแบบนี้

ร่างสูงมองเจ้าของคำพูดเหล่านั้นด้วยหัวใจที่เจ็บจี๊ดอย่างบอกไม่ถูก

แบมแบมว่าต่อ... “ผมมันก็แค่รูมเมท เป็นแค่รุ่นน้องร่วมโรงเรียน ผมไม่ใช่คนดีเด่อะไร ไม่ต้องมาสนใจคนอย่างผม ไม่ต้องมาแสร้งทำเป็นหึงหวงทั้งที่ไม่ได้คิดอะไรลึกซึ้ง เอาเวลาที่มาทำเรื่องบ้าๆ กับผม ไปพลอดรักกับแฟนรุ่นพี่จะดีกว่า คุณฮิมชานเขาทั้งสวย หยาดเยิ้ม และดีเลิศประเสริฐศรีกว่าผมหลายเท่านัก!

“ห๊ะ? / หือ? / เห๋?”

ฮิมชาน มาร์ค และยงกุกอุทานอย่างฉงนพร้อมกัน

“เดี๋ยวนะ... เดี๋ยวก่อน” ยงกุกที่ยืนเงียบมาตลอดเอ่ยขึ้น พลางขยับจะเดินเข้ามา แต่ก็ไม่วายโดนฮิมชานสกัดขวาง

ฮิมชานตั้งต้นหัวเราะ เป็นเสียงหัวเราะอันน่าสะพรึง “ไอ้มาร์ค ไอ้ลูกเต่าเส็งเค็ง ถ้ามึงไม่อยากโดนกูกระทืบจนตายห่าอยู่ตรงนี้ล่ะก็... ช่วยย้ำกับเจ้าหนูนั่นให้เข้าใจด้วยว่า คนอย่างกูไม่เคยเป็นแฟนกับมึง”

“ช่าย เพราะฮิมชานน่ะแฟนกู” ยงกุกเสริมขึ้นอย่างอารมณ์ดี แต่ทันทีที่ได้เห็นสายตาพิฆาตในยามโกรธของฮิมชานก็ทำเอาสะดุ้งปิดปากตัวเองแทบไม่ทัน

คดีพะ...พะ...พลิก!!!

ทุกสายตากำลังจดจ้องมายังแบมแบม ยกเว้นแต่มาร์คที่เอาแต่ก้มหน้ามาตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว ท่ามกลางความเงียบที่แสนตึงเครียด... เป็นซอกจินที่เอ่ยขึ้น “รุ่นพี่ครับ ผมว่าพวกเราน่าจะปล่อยให้สองคนนี้ได้เคลียร์กันเองดีมั้ยครับ?”

แม้จะดูหงุดหงิดอยากจะเหวี่ยงต่ออยู่บ้าง แต่เพราะคำนึงถึงเหตุผลมาก่อน ฮิมชานก็ยอมอ่อนลง แล้วทั้งสามก็ออกไปจากไปพร้อมกัน หายเข้าสู่ความมืด

 

“คือ...เอ่อ...”

แบมแบมอึกอักที่จะพูดในสิ่งต่อไปนี้ ในเมื่ออะไรที่คิดว่าถูกว่าใช่มันกลายเป็นธุลีดินไปในพริบตาเดียว ความรู้สึกอันหลากหลายกำลังวิ่งวุ่นกันสับสนปนเปจนแทบจับต้นชนปลายไม่ถูก และยิ่งไปกว่านั้นก็คือ

ชายหนุ่มตรงหน้า ที่กำลังเงยใบหน้าขึ้นมา และจ้องมองมายังเขาอย่างเว้าวอน

“ไปเถอะ ไปหาอะไรที่ทำให้รู้สึกดีดื่มกันดีกว่า แล้วต่อไป...นายจะทำยังไงกับรุ่นพี่คนนี้ก็ย่อมได้”

 

 






 

 

“แบมแบมหายไปไหน??”

คำถามนี้เกิดขึ้นเป็นรอบที่ 3 โดยยูคยอม หลังจากที่ก่อนหน้านี้ถูกถามโดยจินยองและแจ็คสัน คนถูกถามอย่างซอกจินเลือกตอบไปเท่าที่ควรเท่านั้น

“หมอนั่นมีอะไรที่ต้องไปทำ เราก็อย่าห่วงมันเลย มันมีคนดูแลแล้วล่ะตอนนี้”

จินยองและแจ็คสันพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ ก็มีแต่ยูคเท่านั้นแหละที่เอาแต่ทำหน้าเหมือนโดนผึ้งต่อยมาตั้งนานแล้ว

“ต้องกลับแล้วล่ะ พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าด้วยอ่ะ” จินยองบอกหน้าสลด ทั้งที่อยากจะอยู่ในงานจนเลิก แต่เพราะยังเด็ก (ในสายตาพ่อแม่) จึงต้องกลับบ้านก่อน 4 ทุ่มตามระเบียบ

“งั้นกลับกับผมก็ได้ ผมก็จะกลับอยู่พอดี” ยูคบอก ก่อนจะหันไปทางเพื่อนอีกสองคน “พวกนายก็ด้วย”

หลังจากตงลงกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ทั้ง 4 หนุ่มไม่ลืมที่จะไปร่ำลาคนเชิญมาอย่างฮิมชาน และพี่ดาร่าคนสวย จากนั่นก็มุ่งหน้ากลับบ้านที่บริการโดยรถลีมูซีนคันเท่าบ้านของยูคยอม

ท้องถนนในเวลานี้ช่างโปร่งโล่งเป็นใจเหลือเกิน ไม่นานก็มาถึงเป้าหมายแรกนั่นคือบ้านของจินยอง และแจ็คสัน ซึ่งบ้านของสองคนนี้ก็อยู่ตรงกันข้ามกันนั่นเอง

“แล้วเจอกันนะ ขอบใจมากที่มาส่ง” จินยองโบกมือลายิ้มร่า คนในรถก็โบกมือลากลับ หลังจากพ้นลีมูซีนคันหรูแล้ว จินยองจึงหันมามองรุ่นน้องตรงหน้า “นายก็รีบเข้าบ้านเถอะ”

“พี่เข้าไปก่อนดิ ผมอยากเห็นพี่ปลอดภัยเข้าบ้านซะก่อน”

“แต่ฉันอายุมากกว่านะ ต้องส่งนายเข้าบ้านสิ เข้าไปๆ เร็วเข้า”

เมื่อไหร่ก็ตามที่ต้องเอาเรื่องอายุมาพูด แจ็คสันเป็นต้องยอมจำนนทุกครั้งไป จะเรียกว่าอะไรดีนะ... จุดอ่อนของการที่ยังถูกมองว่าเป็นเด็ก?

“ก็ได้...” แจ็คบอกเสียงแผ่ว “ฝันดีนะครับ”

“อื้อ นายก็ฝันดี”

แจ็คสันหายเข้าไปในรั้วบ้านแล้ว จินยองเองก็ข้ามฝั่งมาจะเข้าบ้านตัวเองบ้าง แต่จังหวะที่มือเล็กกำลังจะไขกุญแจ มือแกร่งก็พรวดเข้ามาจับทำเอาสะดุ้งเพราะนึกว่าคนร้าย

แต่ทว่าเมื่อหันไปมอง... ร่างบางก็ตกเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของร่างสูงแล้ว

“แจบอม!” จินยองอุทานเสียงหลง ทั้งประหลาดใจ... และดีใจที่ได้เห็นคนรัก หลังจากต้องห่างกันตั้ง 3 วัน “กลับมานานแล้วเหรอ...หือ??” ท่าทีที่แปลกไปของเจ้าของอ้อมกอดทำให้จินยองชะงัก

“แจบอม.. เป็นอะไรไป มีเรื่องกับที่บ้านมาเหรอ??”

แจบอมไม่ตอบ เอาแต่กอดร่างบางแน่นไม่ยอมปล่อย จินยองได้แต่เก็บความสงสัยไว้ที่เดิม และตอบรับโอบกอดชายตรงหน้าแนบแน่น

ทั้งสองคนไม่อาจรู้ได้หรอกว่า ขณะที่พวกเขากำลังพร่ำพรอดกอดรัดกันอยู่นั้น ยังมีดวงตามากกว่า 1 คู่กำลังแอบมองดูอยู่จากความมืดมิด...

 

 




 

 

เวลา 22 : 50 นาที เครื่องบินลำยักษ์ของสายการบินอันดับหนึ่งของอเมริกาลงจอด ณ สนามบินนานาชาติอินชอนพาทุกชีวิตลงสู่ภาคพื้นดินอย่างปลอดภัย

หนึ่งในนั้นคือหญิงสาวเจ้าของใบหน้ารูปไข่ที่จัดได้ว่าสวยงามหาตัวจับยาก เธอเป็นสาวร่างผอมเพรียวสูงประมาณร้อยหกสิบกว่า ใบหน้าสวยหวานนั้นออกจะขัดกับสไลต์การแต่งตัวที่ออกแนวเปรี้ยวผสมลุยๆ ด้วยเสื้อเชิ้ตผ้าซีฟองสีขาว กางเกงยีนส์รัดรูปสวมทับด้วยเสื้อโค้ดสีดำตัวยาวสุดเท่ห์ และรองเท้าคันชูปลายแหลมที่แสนจะเข้ากับเท้างามๆ ผมยาวสลวยนั้นถูกย้อมเป็นสีน้ำตาลอ่อนเข้ากับสีผิวขาวเนียนละเอียด ในมือเจ้าหล่อนมีกระเป๋าล้อเลื่อนใบใหญ่ ดวงตาอันกลมโตสดใสสอดส่องไปทั่วเพื่อหาทางเดินต่อไป

ระหว่างที่เรียวขาสวยก้าวอาดๆ อย่างมาดมั่น หล่อนก็ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อโค้ดควานหาโทรศัพท์สำหรับใช้ในเกาหลีใต้ที่เตรียมไว้ก่อนแล้ว

หญิงสาวกดเลื่อนมาจนถึงรายชื่อที่ต้องการ แต่จังหวะที่จะกดโทรออก เจ้าหล่อนก็เปลี่ยนใจกดออกแล้วเก็บมือถือเข้ากระเป๋าตามเดิม

“ไปเซอร์ไพรส์ดีกว่า เจ้าหมอนั่นจะทำหน้ายังไงนะถ้าเห็นเรามาหา”

หญิงสาวรำพึงกับตัวเองอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะก้าวฉับๆ ขึ้นแท็กซี่มุ่งหน้าสู่โรงแรมที่จองไว้ทันที

 

 





 

 

ท่ามกลางดวงจันทร์ ดวงดาว สายลมเอื่อยๆ อบอุ่นโบกพัดผ่านต้นไม้ในสวนละแวกใกล้เคียงส่งเสียงดังกรอบแกรบ ทิวทัศน์ของกรุงโซลในยามค่ำคืนสวยเด่นราวกับทะเลดาวบนพื้นโลก สองหนุ่มกำลังจ้องมองมันอย่างหลงใหล บนม้านั่งใต้ต้นไม้ใหญ่ที่แสนคุ้นเคย

“ทำไมจู่ๆ ถึงพามาที่โบสถ์นี้ล่ะ” แบมแบมถาม ซึ่งจะเรียกได้ว่าเป็นคำพูดแรกตั้งแต่ออกมาด้วยกันจากงานก็ว่าได้

มาร์คขยับยิ้มมุมปาก “คงเพราะที่นี่มันคือจุดเริ่มต้นละมั้ง”

“เห๋? จุดเริ่มต้นเหรอ?”

“เปล่าหรอก ไม่มีอะไร”

“อ๊าว ซะงั้นน่ะ”

“แบมแบม...”

“อะไร?” ตัวเล็กขานรับด้วยน้ำเสียงเชิด ใบหน้าบึ้งนิดๆ เหมือนกำลังงอน “เรียกทำไมไม่พูดล่ะ”

“นาย.. ไม่มีอะไรจะถามเรื่องระหว่างฉันกับฮิมชานบ้างเหรอ?”

อยากถามสิ! อยากถามเยอะแยะมากมายเลยด้วย!!

ถึงแม้จะคิดแบบนั้น ทว่าแบมแบมก็เลือกที่จะส่ายหน้าเบาๆ มาร์คเห็นแล้วจนต้องเอื้อมมือขยี้ผมคนข้างๆ อย่างหมั่นเขี้ยว

“ถึงนายจะทำปากแข็งว่าไม่อยากถาม แต่ฉันก็จะบอก” มาร์คยกยิ้มขำๆ เขาถอนหายใจเสียเฮือกใหญ่ ก่อนจะเริ่มเล่า “ความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับฮิมชาน จะเรียกว่าไงดีล่ะ? ถ้าบอกว่าเพื่อนมันก็คงน้อยไปล่ะมั้ง เพราะฉันกับหมอนั่นเล่นด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก แถมยังเคยทำอะไรบ้าๆ ด้วยกันมาเยอะ เป็นคนที่ปากหมาหน้าหาเรื่อง แต่ก็คอยอยู่กับฉันตลอดเวลาที่ฉันมีเรื่องกับที่บ้าน คงเป็นยิ่งกว่าเพื่อนเลยล่ะ พอมีคนเข้ามาจีบมันก็เลยออกอาการหวงเพื่อนนิดๆ กลัวว่าจะมีคนทำมันเสียใจ”

“เป็นไงบ้าง” มาร์คโอบกุมมือเล็กอย่างแนบแน่น พลางขยับเข้าไปกระซิบถามที่ข้างหู “ได้ยินแบบนี้สบายใจขึ้นมั้ย”

“บ้า! ไม่เห็นจะอยากรู้เลย ทำไมต้องมาเล่าให้ฟัง” แบมแบมเบือนหน้าหนีเพื่อหลบซ่อนความจริงที่ประจานอยู่บนรอยยิ้มนิดๆ ที่มุมปาก

“ปากแข็ง!” มาร์คกระเซ้า ยิ้มยวนกวนประสาท “ไม่สิ จะว่าปากแข็งก็ไม่ถูก เพราะริมฝีปากนายทั้งเนียนทั้งนุ่ม น่า...”

“น่าอะไร!!!!

แบมแบมหันมาตวาดใส่ด้วยหน้าแดงก่ำเป็นลูกตำลึงสุก ใบหน้าแสนบึ้งตึง กับสายตาเขียวปั๊ดไม่ได้ทำให้มาร์ครู้สึกกลัวได้เลยสักนิดเดียว

ชั่ววินาทีนั้น มาร์คดึงแบมแบมเข้ามาซบที่ไหล่แกร่ง โอบกอดร่างเล็กไว้ด้วยวงแขนแข็งแรง แบมแบมอ่อนเปลี้ยราวกับจะสิ้นเรียวแรงทรงตัว โผลงซบอกซ้ายของชายหนุ่มอย่างลืมอาย

ใบไม้ร่วงโรยสู่พื้นดิน สายลมอ่อนๆ พัดโบกโบยทำให้บรรยากาศนั้นช่วยผ่อนคลาย เหมาะแก่การที่คนๆ หนึ่งจะพูดในสิ่งสำคัญ

“แบมแบม...”

“หืม..??”

“ขอโทษนะ ขอโทษสำหรับทุกอย่าง ขอโทษที่พูดจาร้ายๆ ขอโทษที่ชอบทำอะไรตามใจโดยไม่คำนึงถึงจิตใจนาย ขอโทษที่ทำให้นายสับสนในความไม่ชัดเจน ฉันผิดเอง รวมทั้งเรื่องคืนนั้น...” มาร์คหยุดเมื่อกล่าวถึงตรงนี้ หัวใจเขาบีบคั้นด้วยความเจ็บปวดเมื่อคิดว่าได้ทำเรื่องที่ชั่วร้ายกับแบมแบมไปอย่างไม่น่าให้อภัย

แบมแบมเองก็รู้สึกไม่ต่างกัน สำหรับเขาแล้วการถูกผู้ชายที่ตนรักทำแบบนั้นอย่างไร้ความปราณีมันทำให้เขาเจ็บปวด ทว่า...เหนือสิ่งอื่นใด หัวใจดวงน้อยนี้ก็ไม่อาจจะเกลียดชังมาร์คได้ลง

“แต่ว่าฉัน” มาร์คขยับตัวผละร่างบางออกมาจากอ้อมอก มือทั้งสองข้างประคองไหล่บางทั้งซ้ายขวา “ฉันอยากให้นายรู้ว่าที่ทำลงไปทั้งหมด นั่นเพราะ ฉันรักนาย”

ดวงตาคู่สวยกระตุกกว้าง เมื่อได้ยินคำบอกรักอย่างไม่คาดฝัน คำบอกรักที่เฝ้ารอมาตลอด แบมแบมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนนี้เขาควรจะเอื้อนเอ่ยถ้อยคำใดออกไปดี ยากนักที่จะสรรหาคำพูดเพื่อบอกกับคนตรงหน้า มันเต็มเปี่ยม เอ่อล้นเสียจนจุก

ในตอนนี้มีเพียงประกายน้ำตาเท่านั้นที่จะสามารถพรรณนาถึงความในใจของแบมแบมได้

“ฉันรักนายแบมแบม” มาร์คย้ำอีกครั้งอย่างเต็มปากเต็มคำ ชัดเจนกว่าครั้งไหนๆ และถ้อยคำต่อมายิ่งทำให้หัวใจของคนรับฟังอย่างแบมแบมแทบระเบิด

“เป็นแฟนกับฉันนะ แบมแบม”

ไร้การต่อต้าน ไร้ซึ่งการคัดค้าน ไม่มีความจำเป็นใดๆ ที่จะบอกปัดสิ่งนี้ไปจากหัวใจ สักครั้งที่คนอย่างเขาจะยอมปล่อยให้ทั้งร่างกาย จิตใจ ให้มันเดินทางไปพร้อมๆ กัน

ท่ามกลางหมู่ดาว พระแม่จันทรา และพี่หิ่งห้อยนับหมื่นเป็นพยาน พวกเขาประทับจุมพิตแสนละมุน สัมผัสที่เปี่ยมล้นและซาบซึ้ง ความรักของทั้งสองได้เดินทางมาบรรจบกัน ณ ที่แห่งนี้แล้ว

 

 

 

 

ติดตามตอนต่อไป.... 

 

...............................................................................................................................................................................................


 

ยัง... ยังไม่จบนะ นี่แค่การเริ่มต้นของเส้นทางรักของมาร์คแบมเท่านั้น รวมทั้งคู่บีเนียร์เช่นกัน ยังมีอุปสรรคครั้งใหญ่รอพวกเขาอยู่ แต่ในตอนนี้.... ฟินมาร์คแบมกันไปก่อน คิคิคิคิ. (ปล. ตอนนี้แอบน้อยไปหน่อย แต่ไม่เป็นไร ยกยอดไปตอนหน้าไง คิคิ)

อัพเดต 01/06/2557


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

3,107 ความคิดเห็น

  1. #3089 ButanolBelle (@ButanolBelle) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 21:21
    เธอคนนั้นคือใคร??
    #3089
    0
  2. #3085 uromtbb (@uromtbb) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 17:35
    งืออแบมม
    #3085
    0
  3. #3008 Hukbam02 (@Hukbam02) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 16:36
    คดีพลิกไหมละ5555 ก็นึกว่าแบมนะเป็นนางเอกที่ไม่เหมือนเรื่องอื่นๆ5555
    #3008
    0
  4. #2957 Ll.♥คลสวย (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 22:46
    แบม... คดีพลิก555+

    บีไปจัดการเรื่องด้วยน่ะเห้ย อย่าทำให้เนียร์เสียใจ เข้าใจบ่
    #2957
    0
  5. #2909 mellow_aa (@mellow-aa) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 มีนาคม 2559 / 21:16
    มาร์คแบมจะมีอุปสรรคอะไรอีกคะ คนที่มานี่แม่? รึเปล่านะ ? 
    แต่บีเนียร์นี่อุปสรรคใหญ่จิงๆนั่นลา เฮ่อ 
    #2909
    0
  6. #2869 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 มกราคม 2559 / 01:36
    คดีพลิกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    ฮาาาาาาาาาาาาาาาาา
    บีจะบอกเนียร์มั้ย
    อยากให้บีบอกเนียร์
    ดีกว่าเนียร์รู้เอง
    คนที่มองอยู่คือแจ๊คหรือแจ
    แล้วใครมาาาาาาาาาาาาาาาา
    #2869
    0
  7. #2762 Hermione (@pare1direction) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2558 / 17:51
    สุดท้ายแบมนี่เงิบ5555ไม่นะบีเนียร์
    #2762
    0
  8. #2735 Wrp (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2558 / 18:09
    เป็นแฟนกับฉันนะแบมแบม

    - คดีพลิกมาก // ตอนนี้ติดไรท์แล้วนะ อย่าเลิกเขียนฟิค สร้างผลงานดีๆออกมาเยอะนะฮับ ^_^
    #2735
    0
  9. #2709 DefSoul_GD (@DefSoul_GD) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2558 / 01:27
    เขินอ่าา มาคคึโรแมนติกมากกก
    #2709
    0
  10. #2617 inkza-555 inkza (@inkforever) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2558 / 21:29
    หูยยย โรแมนติกกก
    #2617
    0
  11. #2548 lalissa (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 12:21
    อ๊ายยยยยย

    เค้าขอกันเป็นแฟนละ

    เข้าใจกันซะทีเฮ้อๆๆๆๆๆ

    ละบีเนียร์จะอย่างไงเฮ้ออออ
    #2548
    0
  12. #2497 pong narak (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 22:34
    เฮ้อ!!!!!!!! เข้าใจกันสักที
    #2497
    0
  13. #2443 Babala nells (@sataangg) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 มีนาคม 2558 / 19:38
    ละมุนได้อั้กกก
    #2443
    0
  14. #2400 Khampoohnaka (@Khampoohnaka) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 20:59
    เป็นแฟนกันแล้วววว
    #2400
    0
  15. #2373 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:22
    ดีกันแล้วอ่ะืฟิน แต่ผู้หญิงคนนั้นใครอ่ะ
    #2373
    0
  16. #2372 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:21
    เข้าใจกันอ่ะ ฟิน แต่ผู้หญิงคนนั้นใครนะ
    #2372
    0
  17. #2280 lc_bbie (@lc-bbie) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 15:38
    ขอแบมแบมเป็นแฟนแล้วอึ้ยย *-* เขินนนนน -///- สู้ๆนะบีเนียร์ 
    #2280
    0
  18. #2269 muklz (@muklz) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 มกราคม 2558 / 01:46
    งุ้ยยยยยย อ่านแล้วบิดเปนเกลียว เขิลลลลล
    #2269
    0
  19. #2233 cj4030 (@cj4030) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2557 / 18:34
    คู่บีเนียร์เนี้ย จัดว่าหนักนะ ดราม่าแน่รอรับเลย
    #2233
    0
  20. #2148 mmmm (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2557 / 18:45
    ก็ฮิมชานทำให้คิดไปไกลนิ

    น้องแบมก็ต้องคิดแบบนั้นอยู่แล้ว

    แต่ก็ลงเอยด้วยดี^^ รึป่าว

    #2148
    0
  21. #2113 Pent SG (@porpentt) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2557 / 02:55
    คดีพลิกจ้า

    แบมหน้าแตกเลยอ่ะ

    ไม่เป็นไรทำให้มาร์คเข้าใจว่าเป็นอะไร
    #2113
    0
  22. #2083 Mayro (@mayromun) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2557 / 20:15
    สงสารอีปู๋ อ๊าาาา TT คือเข้าใจฟิลลิ่งงงงงง.....ณ จุดนั้นที่กอด เนียร์ T.T

    #2083
    0
  23. #2065 DREAM_WH (@dream97) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2557 / 10:37
    จินยองงงงง อย่ามาเลยนะมันคงมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น
    #2065
    0
  24. #2007 Miniminor (@217akmu) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2557 / 22:59
    แบมมมมม จะไม่เสียใจเรื่องคืนนั้นหน่อยเรอะะะ บ้าจริงงงงง ><
    #2007
    0
  25. #2004 JUNLINEZ (@pipo_gummy) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2557 / 20:02
    สงสารมาร์คแบมอุปสรรคเยอะเหลือเกินนนนน
    #2004
    0