Homolism' GOT7 : MarkBam BNior

ตอนที่ 10 :

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,636
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    7 ส.ค. 57



Chapter 7 ฉันแค่อยากอยู่กับนาย”

 

 

 

 

ซุ่มแอบดู... แบมแบมถามตัวเองไม่รู้กี่ครั้งว่าทำไมเขาต้องมาแอบอยู่ตรงที่พุ่มไม้ในสวนหลังหอพัก เพียงเพื่ออยากจะรู้ว่ามาร์คกับผู้ชายที่ชื่อฮิมชานนั้นคุยอะไรกันอยู่ แต่ระยะที่ค่อนข้างห่างจึงทำได้เพียงแค่แอบดู แต่ไม่ได้ยินเสียง

คุยอะไรกันนะ...??

 

 

 

“รับไปสิ เดี๋ยวจะหาว่าแล้งน้ำใจ” ฮิมชานบอก ขณะยื่นกล่องขนาดเท่ากล่องรองเท้าให้มาร์ค

มาร์ครับมา และแกะออกดูโดยเร็ว ของที่อยู่ข้างในนั้นทำให้เขาดีใจจนยิ้มแก้มแทบแตก ถลาเข้าใส่ฮิมชานแล้วหอมแก้มเนียนทั้งสองข้าง

“ขอบใจเพื่อน!

“ไอ้สัส!!” ฮิมชานผลักหัวมาร์คอย่างแรง หน้าตาบูดบึ้งเมื่อโดนขโมยหอมแก้มอย่างไม่ทันตั้งตัว “ยังไม่เลิกนะ นิสัยแบบนี้”

“ทำไม? กลัวไอ้บังมาเห็นรึไง?” มาร์คถามแซวๆ

“ทำไมต้องเอาหมอนั่นมาเกี่ยว?” หน้าสวยๆ ยิ่งบูดเข้าไปกันใหญ่ มาร์คเอาแต่ยิ้มขำๆ พลางเข้าไปกอดคอลูบหัวเพื่อนรัก

“แล้วนายจะอยู่ที่โซลอีกนานแค่ไหน” ฮิมชานเอี้ยวคอไปถาม “ดูจะมีความสุขจังนะที่ได้อยู่นี่ ตอนแรกนึกว่าจะตบะแตกไปแล้วซะอีก”

“ก็นะ...” มาร์คยิ้มย่องอย่างไว้ท่า แววตากริ่มๆ เป็นประกายสดใส “ก็ที่นี่มันมีแต่เรื่องสนุกๆ นี่นา”

ฮิมชานได้แต่มองหน้ามาร์คอย่างคิดตาม แต่ก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าไอ้เรื่องสนุกที่ว่า.. มันคืออะไรกันวะ

 

 
 

 

โอ๊ย.. คุยอะไรกันไม่ได้ยินเลย!

ฝั่งแบมแบมก็ดูจะขัดใจตัวเองจริงๆ ที่มาแอบฟังตรงนี้แล้วไม่ได้ยินอะไรเลย นอกจากได้แต่เห็นภาพสะเทือนลูกกะตา ที่มาร์คดูจะสนิทสนมกับคนๆ นั้นซะเหลือเกิน

“พวกเขาเป็นอะไรกันนะ...?” ตัวเล็กรำพึงถามตัวเองเสียงอ่อย โดยไม่ได้หวังให้ใครมาตอบสักนิด แต่กลับมีเสียงหนึ่งฟังดูคุ้นหูตอบมาจากด้านหลังทำเอาสะดุ้ง

“มันก็ชัดเจนอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ” เป็นยูคนั่นเอง ที่ยืนอยู่ด้านหลังกับรอยยิ้มแบบเดิมๆ “ว่านายมาร์คกับรุ่นพี่ต้องเป็นแฟนกันอยู่แล้ว”

แฟน..????

รุ่นพี่....????????

แบมแบมรู้สึกเหมือนหน้าชาๆ ยังไงไม่รู้สินะ เมื่อได้ยินคำพูดจากยูคยอม หัวใจมันห่อเหี่ยวชอบกล แต่ เอ๊ะ...

“เมื่อกี้นายบอกว่ารุ่นพี่เหรอ?” แบมเลิกคิ้วสูงอย่างฉงน

ยูคแค่นหัวเราะเบาๆ ก่อนจะอธิบายให้แบมกระจ่าง “นายมาจากไทยคงไม่รู้จักอยู่แล้ว คนที่มาร์คมันกอดคือรุ่นพี่ฮิมชาน ที่จบไปจากที่นี่ได้ 2 ปีแล้ว เป็นนักเรียนดีเด่น เป็นประธานนักเรียน พอขึ้นปีสามก็ได้เป็นหัวหน้าผู้คุมกฎ ชื่อเสียงดังไปถึงฮวาซองแผนกมัธยมต้นที่ฉันเรียนอยู่เลย”

ทำไมกันนะ พอได้ฟังที่ยูคเล่าแล้ว แบมแบมรู้สึกว่าตัวเองที่ตัวเล็กอยู่แล้ว เหมือนโดนบางอย่างบดบี้ให้ตัวเล็กลงกว่าเดิม พอคิดว่าเมื่อเทียบกับคนๆ นั้นแล้ว เขามันก็แค่นักเรียนธรรมดาๆ คนหนึ่ง

“ถึงกับอึ้งไปเลยเหรอ?”

แบมรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงยูคถามมาลอยๆ แต่ประสาทเขาเหมือนไม่อยากรับอะไรอีกแล้ว ขาสองข้างมันเดินหนีไปจากตรงนั้นโดยไม่คิดจะสนใจสิ่งใดอีก






 

 

หลังจากที่เฝ้าชะเง้อคอรอรูมเมทรุ่นพี่อย่างมาร์คอยู่นาน ก็ไม่เห็นจะกลับมาที่ห้องซะที แบมแบมเลยต้องออกไปทานมื้อเย็นกับซอกจินและแจ็คสันที่เพิ่งจะกลับมาถึงหอพร้อมกัน การได้อยู่กับสองคนนี้ ก็ยังพอจะทำให้หายเหงาไปได้บ้าง

พอแยกกันแล้วแบมแบมก็กลับมาที่ห้องตัวเอง จัดการธุระส่วนตัวเองเสร็จก็ปีนขึ้นเตียงนอนก่ายหน้าผากครุ่นคิด

ภาพต่างๆ มากมาย กำลังลอยเข้ามาในสมอง ตั้งแต่วันแรกที่เจอกับมาร์คในห้องๆ นี้ ช่วงเวลาที่มีร่วมกันในห้องๆ นี้ ในโรงเรียน ที่ใต้สะพานแม่น้ำฮัน ที่หลังโบสถ์ ที่คอนโดของพี่ชาย มันล้วนแล้วแต่ทำให้แบมแบมเผลอยิ้มอยู่กับตัวเองอย่างเป็นสุข โดยที่เจ้าตัวอาจจะไม่รู้ตัวเองก็ได้

และภาพของผู้ชายที่ชื่อฮิมชานก็แทรกเข้ามา ความสนิทสนมที่ดูจะเกินเพื่อน ทำให้รอยยิ้มน้อยๆ ที่มุมปากหายไป กลายเป็นคิ้วบางเริ่มขมวด และใบหน้าบูดบึ้ง

กริ๊ก...

เสียงลูกบิดประตูดังขึ้น แบมแบมรู้ได้ทันทีว่าเป็นใคร ร่างเล็กดึงผ้าห่มมาคลุมร่างตนโดยไว พร้อมกับหันหน้าเข้าหาผนังห้อง

“แบม... แบมแบม” มาร์คเรียก พลางแตะที่บั้นเอวเขาเบาๆ “นอนแล้วเหรอ?”

แต่แบมแบมไม่ตอบ แม้จะรู้ตัวก็ตามที

ใบหน้ามาร์คฉายแววสลดนิดๆ เขาชะเง้อมองร่างที่นอนนิ่งอยู่หลายนาที กว่าจะหายเข้าไปในห้องน้ำ และออกมาแต่งตัวพร้อมจะออกไปข้างนอกอีกครั้ง

“นาย... นอนแล้วจริงๆ เหรอ”

ยังไม่นอน! แล้วจะทำไมเหรอ!? แบมแบมร้องตอบในใจอย่างหัวเสีย

“งั้นฉันไม่กวนแล้ว ฝันดีนะ”

มาร์คทิ้งท้ายไว้ ก่อนจะหยิบเอาของสำคัญ แล้วออกไปจากห้องนั้น โดยไม่ลืมที่จะหันกลับมามองร่างบางที่เขาคิดว่าหลับไปแล้ว

ทันทีที่ประตูห้องปิดลงอีกครั้ง แบมแบมก็กระเด้งตัวขึ้นมาทันที ดวงตาคู่สวยมองค้อนไปยังประตูที่มาร์คเพิ่งจะเดินออกไป

“หึ... คงไปหาแฟนล่ะสิ! ไปเลย แล้วอย่ามาให้เห็นหน้าอีกนะ บ้าจริง!! แล้วทำไมเราต้องโมโหด้วย โว้ย ไม่เข้าใจเลยโว้ย!!

แล้วทั้งคืนแบมแบมก็เอาแต่หงุดหงิดอยู่ใต้ผ้าห่ม กว่าจะข่มตาลงนอนได้เวลาก็ปาไปเกือบเที่ยงคืน แต่ถึงกระนั้น...

มาร์คก็ยังไม่กลับมา

 



 

 

จนกระทั่งเช้าของวันจันทร์มาร์คก็ยังไม่กลับ... แบมแบมเฝ้าแต่สงสัยว่ามาร์คจะไปที่ไหน กับใคร แล้วไปทำอะไรกัน แต่มันยังคงเป็นคำถามที่ไร้คนตอบต่อไป ลงเอยด้วยการเดินไปเรียนกับสองเพื่อนคือซอกจินและแจ็คสัน

คาบแรกในทุกๆ วันจันทร์จะเป็นชั่วโมงโฮมรูม ที่ส่วนใหญ่แล้วก็จะเป็นช่วงเวลาที่ครูประจำชั้นจะเข้ามาพูดคุยกับนักเรียนเป็นส่วนใหญ่ วันนี้ก็เช่นเดียวกัน คุณครูคังฮีวอนก็เข้ามาในห้องเกือบท้ายคาบพร้อมกับใบหน้าอันยิ้มแย้ม

“วันนี้ครูมีข่าวจะมาแจ้งนะ เงียบๆ ก่อนได้มั้ย”

ทุกคนเงียบเสียงทันทีเมื่อครูสาวออกอาการมีน้ำโหหน่อยๆ

“ดีมาก” ครูคังยิ้มหวานก่อนจะเข้าเรื่อง “ครูบรรณารักษ์ลาคลอด 2 อาทิตย์ ฉะนั้นเป็นหน้าที่ของนักเรียนที่ดีที่จะอาสาทำงานแทนช่วงที่เธอลาคลอด ห้อง B C D และอีกที่เหลือก็โดนเหมือนกันไม่ได้มีแต่ห้องเราหรอก แต่ห้อง A ของเราดีหน่อยคือได้เวรช่วงหลังเลิกเรียน ครูขออาสาสมัคร 2 คน ไหน... ใครอยากเสนอตัวบ้าง”

เงียบกริบ... ไม่มีแม้แต่เสียงหายใจ หลายคนเอาแต่หลบสายตาครูคัง  กลัวว่าจะโดนแจ็คพ็อต ยิ่งซอกจินนี่ยังทำตีมึนสุดๆ

“ไปทำด้วยกันดีมั้ยวะ?” แบมแบมแอบกระซิบถามซอกจินที่อยู่ด้านข้าง กับหวังที่อยู่ด้านหลัง

แต่คำตอบที่ได้คือ... NO!!

“พอเรื่องอย่างนี้ล่ะเงียบเชียวนะ...” ครูคังส่ายหน้าอย่างเหนื่อยอ่อน

แต่ความหนักใจของครูคังก็มีแค่ชั่วเคี้ยวหมากแหลก(?) เมื่อนักเรียนที่เก่งที่สุดในชั้นยกแขนขึ้นอย่างสง่างาม

“ผมครับ ผมจะทำ” ยูคอาสาตัวเอง พร้อมกับโปรยยิ้มให้ครูคังคนสวย

“โอ้ว.. ยูคยอมของเรานี่เอง ดีมากจ้ะ มันต้องอย่างนี้สิ สมกับเป็นนักเรียนดีเด่น” ครูสาวปรบมือยิ้มร่าอย่างออกหน้าออกตา

น่าหมั่นไส้ชะมัด!! แบมแบมลอบคิดอย่างเผ็ดร้อน

“มีใครจะอาสาอีกมั้ย?” ครูคังถามขึ้นอีกครั้ง แต่ในห้องก็ยังเงียบกริบ แม้แต่แบมแบมที่อยากจะทำงานเพื่อโรงเรียนก็ต้องขอบาย ถ้าคิดว่าจะต้องไปทำงานร่วมกับไอ้บ้าที่ไม่ชอบขี้หน้า

“ถ้าไม่มีใครอาสา งั้น... ยูคยอม เธอเลือกมาสักคนในห้องนี้ ครูให้สิทธิเธอเพราะเธอเป็นเด็กดีเสนอตัวเองทำประโยชน์ให้แก่โรงเรียน”

พลันเกิดความตึงเครียดครั้งใหญ่ขึ้นในห้อง... ใครกันที่จะเป็นผู้โชคร้ายคนนั้น??

ยูคยิ้มกริ่ม พร้อมกับหันมาทางแบมแบมที่กำลังนั่งลุ้นจนเหยี่ยวเหนียว

“ผมเลือก กันต์พิมุกต์ ครับ”

“ห๊ะ!! เฮ้ย... เดี๋ยว.. เดี๋ยวก่อน!!!” แบมร้องลั่นหน้าตื่น

“โอเค กันต์พิมุกต์ เธอกับยูคยอมต้องทำเวรเจ้าหน้าที่ห้องสมุดเป็นเวลา 2 อาทิตย์ เริ่มจากเย็นวันนี้เลย เอาล่ะ เจอกันคาบหน้า”

ครูคังตัดบทอย่างฉับไว แล้วรีบเก็บของจรลีออกจากห้องเรียนราวกับรู้ว่าจะโดนนักเรียนอย่างแบมแบมประท้วงอย่างรุนแรง

อ๊ากกกกกกกกกกก ไม่จริง!!!!!!!!!

แบมแบมกรีดร้องในใจอย่างเดือดดาล ดวงตาคู่สวยที่เต็มไปด้วยไฟแค้นหันไปจ้องมองไอ้ตัวแสบราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ

“เปล่าประโยชน์ที่จะมองฉันด้วยสายตาแบบนั้น ยังไงนายก็ต้องไปทำงานกับฉันอยู่ดี”

“ฉันไม่ไป!!!” แบมตะคอกข้ามห้อง โดยมีเพื่อนสองคนขนาบอย่างอย่างเห็นด้วย

“ไม่ไป??” ยูคเหยียดยิ้มยียวน “นายคงจะกลัวที่ต้องมาอยู่กับฉันสองต่อสองล่ะสิ โอเคเข้าใจแล้ว”

“ใครกลัวคนอย่างนายกันวะ!!

“ถ้าไม่กลัวก็พิสูจน์สิ 2 อาทิตย์ทำงานที่ห้องสมุดคงไม่ตายหรอกมั้ง”

แบมแบมตั้งท่าจะตะโกนด่ากลับไป แต่ก็ต้องหยุดความคิดไว้ เมื่อครูสอนคณิตศาสตร์เดินหน้าขรึมเข้ามา พร้อมกับสายตาที่บอกให้ทุกคนนั่งที่

เลวร้าย!! เลวร้ายที่สุด!!!

อ๊ากส์ อยากจะบ้าตายโว้ย!!!!

แล้วตลอดทั้งคาบเช้า แบมแบมก็อารมณ์เสียไปเลย ยิ่งมองเห็นรอยยิ้มแห่งความมีชัยของไอ้บ้ายูคก็ยิ่งโมโห หนำซ้ำเมื่อหันออกไปนอกหน้าต่าง เฝ้ามองไปยังชั้นเรียนของ 2D ตรงที่ที่เคยมีชายหนุ่มที่มักจะมองมาทางเขาบ่อยๆ แต่ตอนนี้กลับว่างเปล่า ในหัวใจก็ยิ่งพลอยรู้สึกแย่เข้าไปใหญ่

 






 

 

หลังจากเสียงระฆังทองบอกเวลาพักเที่ยง สามสหายก็หากันออกไปทานมื้อเที่ยงด้วยกันที่โรงอาหารกลาง สิ่งที่เพื่อนทั้งสองจะปลอบใจได้เล็กๆ น้อยๆ ก็คือเลี้ยงข้าว!

“วันนี้คนเยอะกว่าทุกวันแฮะ” ซอกจินกว่าพลางสอดส่องหาที่ว่าง ซึ่งแทบจะไม่ค่อยมีแล้ว “อ้าว.. แล้วไอ้แจ็คมันหายไปไหนของมัน ไหนว่าจะไปซื้อน้ำ”

“โน่นไง...” แบมแบมชี้ไปยังแจ็คสันที่นั่งหน้าแป้นแล้นอยู่กับจินยอง ไม่ไกลนัก

“ไอ้ห่.านี่เห็นสาว(?)แล้วทิ้งเพื่อน” ซอกจินบ่นเสียงดุ ก่อนจะเดินดุ่ยๆ ตามที่ไปโต๊ะนั้น แบมก็ตามไปติดๆ

“อ้าวนายสองคน นั่งด้วยกันสิ นั่งเลยๆ” จินยองยิ้มร่า รีบขยับที่ท่าให้สองหนุ่มรุ่นน้องนั่งทันที ดูราวกับดีใจเหลือเกินที่ไม่ต้องนั่งกับแจ็คสันแค่สองต่อสอง ผิดกับแจ็คที่ทำหน้าเหมือนอยากจะฆ่าไอ้เพื่อนสองตัวซะเหลือเกินที่มาขัดจังหวะ

“จินยอง พอดีว่าแบมมันมีอะไรจะถาม” ซอกจินโพล่งขึ้น ทำเอาคนกล่าวถึงแทบจะสำลักกับข้าว

“อะไรเหรอ? มีอะไรรึเปล่า” จินยองเลิกคิ้วสูง มองหน้าแบมแบมที่เอาแต่ทำหน้าบอกบุญไม่รับ กับซอกจินที่เอาแต่ยิ้มหน้าทะเล้น “อ้าว เงียบ..”

“เอ่อ...” แบมอ้ำอึ้ง

จึงเป็นแจ็กสันที่เสนอหน้าพูดแทนเพราะอยากมีส่วนร่วม

“แบมมันจะถามว่า เห็นพี่ต้วนของมันมาเรียนรึเปล่า”

“ไอ้หวัง!” แบมแทบจะปาช้อนเข้ากลางกะบาลให้เพื่อนปากดี แต่พอเห็นหน้าจินยองจึงง้างมือลง แล้วพยักหน้ายอมรับแต่โดยดี “ก็... ตามนั้นล่ะ”

“ถ้าถามฉัน ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ไม่เห็นตั้งแต่เช้าแล้ว เมื่อคืนเขาไม่ได้นอนที่หอเหรอ?”

แบมแบมส่ายหน้าเบาๆ รู้สึกแน่นที่หน้าอกชอบกล เมื่อคิดว่ารูมเมทตัวดีของเขาหายไปตั้งแต่เมื่อคืน และอาจจะกำลังอยู่กับใครบางคนที่เขาไม่อยากเอ่ยนาม

“ท่าทางจะอาการหนักนะนาย ชอบเขาเข้าแล้วล่ะสิ” ซอกจินแซะเบาๆ “ลืมเรื่องหมอนั่นไปก่อนเถอะ กินเยอะๆ เย็นนี้นายยังต้องเจอศึกหนัก”

“หือ? เมื่อกี้ว่าอะไรนะ ใครนะ? ใครชอบใคร??”

“ช่างเถอะ กินซะๆ”

ซอกจินส่ายหน้าอย่างเหนื่อยอ่อน พลางตักของโปรดให้ให้เพื่อนผู้ที่ตอนนี้จิตใจมันไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเอาซะเลย

 

 

 



 

กลายเป็นว่าตลอดทั้งบ่ายก็ไม่เห็นแม้เงาของมาร์ค ขณะที่มัวแต่ชะเง้อคอออกนอกหน้าต่างอย่างไม่มีใจจะเรียน กว่าจะรู้ตัวอีกทีเวลาก็ปาไปจนหมดคาบสุดท้าย เพื่อนในห้องก็เริ่มทยอยกลับ นั่นหมายความว่า... เขาต้องไปทำเวรเจ้าหน้าที่ห้องสมุดกับคนที่เหม็นขี้หน้าที่สุด!!

“ไหวมั้ย??” จินกับหวังถามอย่างพร้อมเพียง

แบมยักไหล่อย่างไม่ค่อยจะสนใจเท่าไหร่ แต่สีหน้ากลับไม่ใช่เลย “ทำไมฉันรู้สึกแปลกๆ ว่าหมอนั่นกำลังหาเรื่องจัดการฉันก็ไม่รู้สิ เฮ้อ...”

“ก็อาจเป็นได้ คนเจ้าคิดเจ้าแค้นอย่างมันไม่มีทางลืมเรื่องวันนั้นง่ายๆ หรอก” ซอกจินว่าพลางเดินเข้าไปแตะที่ไหล่เพื่อนตัวเล็กอย่างให้กำลังใจ โดยมีหวังยืนอยู่ข้างๆ เช่นกัน

“เอาเถอะ! มันคงไม่มีอะไรเลวร้ายไปกว่านี้แล้วล่ะ ฉันไปล่ะ แล้วเจอกันที่โรงอาหารหอพักนะ” แบมสะบัดกระเป๋าเป้ขึ้นพาดบ่า โบกมือลาสองเพื่อน ก่อนจะรีบก้าวฉับๆ มุ่งหน้าสู่ห้องสมุดของโรงเรียน

 

 

 

 

ถือได้ว่าเป็นครั้งแรกเลยที่แบมแบมเข้ามาในห้องสมุดของฮวาซอง กว้างใหญ่มากทีเดียวสำหรับห้องสมุดโรงเรียนมัธยมปลาย มีหนังสือมากมายแยกเป็นหมวดหมู่ ทั้งเกาหลีและต่างประเทศละลานตาเต็มไปหมด ซึ่งหน้าที่หลักๆ ที่เขาต้องทำคือจัดหนังถือกลับบนเชลล์ให้ตรงหมวดตรงที่ กับเช็คหนังสือขาเข้า ไม่ต้องห่วงเรื่องให้บริการยืมคืน เพราะที่นี่มีเครื่องยืม-คืนอัตโนมัติ

“ฮึ้บ...” แบมแบมพยายามที่เก็บหนังสือประวัติศาสตร์เล่มหนาขึ้นบนชั้น แต่เพราะความที่ตัวเล็กเกินไป จึงเป็นเรื่องลำบากเหลือเกิน บันไดเล็กก็หายไปไหนไม่รู้

“มานี่ ฉันจัดการเอง”

ร่างของยูคยอมโผล่มาจากด้านหลังอย่างไม่ทันให้ร่างบางได้ตั้งตัว ร่างสูงแย่งหนังสือไปแล้วเก็บมันเข้าที่อย่างง่ายดายโดยไม่จำเป็นต้องเขย่งเท้า

แบมแบมหันขวับไปหมายจะหาเรื่อง แต่ก็ป๊ะเข้ากับหน้าหล่อๆ ที่ยื่นมาใกล้พอดีเหมือนจงใจ

“อ๊ะ.. จะเอาหน้าเข้ามาใกล้ทำไมวะ หลบไปๆ” แบมแบมผลักเจ้าคนหน้ากวนออกไปสุดแรง แล้วรีบแทรกตัวออกมาจากรัศมีความไม่น่าไว้วางใจ ดวงตาคู่สวยก็เอาแต่จ้องจิกเขม็ง “นายคิดอะไรอยู่กันแน่...”

“คิดว่านาย...” นัยน์ตาคมกวาดมองร่างบางอย่างพินิจ และยิ้มกริ่มมีเลศนัย “คิดว่านายก็น่ารักดี”

“อย่ามาตลก! โกหกชัดๆ”

“อ้าวรู้ด้วยเหรอ ฮ่าๆๆๆๆๆ”

“ไอ้บ้า ตกลงคิดจะกวนประสาทใช่มั้ย?”

ตัวเล็กตั้งท่าจะฟาดฝ่ามือใส่ แต่ยูคยกมือขึ้นห้าม ใบหน้าคมคายผิดแปลกไป คิ้วเข้มเริ่มขมวดเป็นปมน้อยๆ พลางเอียงหูเหมือนตั้งใจฟังอะไรบางอย่าง

“ทางนี้!

ว่าแล้วก็กระชากตัวแบมแบมลอยหวือไปหลบที่หลังชั้นหนังสือแถวสุดท้าย ร่างบางตกใจแทบจะร้องออกมาแต่ยูคส่งสัญญาณ “ชู่..” เบาๆ ให้เงียบเสียง

แม้จะขัดใจอยู่บ้าง แต่ก็ยอมเงียบ ยูคจึงชี้ให้มองลอดผ่านช่องหนังสือใกล้ตัว เท่านั้นแหละดวงตาคู่สวยก็ลุกวาวเท่าไข่ห่าน

สิ่งที่กระแทกเข้าเต็มเบ้าตาคู่โตก็คือนักเรียนสองคนที่กำลังแอบผู้คนเข้ามาแสดงความรักกัน ทั้งกอด ทั้งจูบ ลูบไล้คลอเคลีย นัวเนียจนแทบจะได้เสียกันอยู่แล้ว

“เฮ้ย! นี่มันห้องสมุดนะ” แบมตั้งท่าจะลุกเข้าไปห้ามคู่รักนั่น แต่ยูครีบดึงกลับมาก่อน

“นายจะเข้าไปห้ามเหรอ?”

“เออสิ” แบมแบมผู้ตั้งมั่นผลักยูคออกไป พร้อมจะลุกขึ้นไปแสดงตัวเต็มที่

แต่ทว่า... ขาเล็กก็ต้องชะงักงัน ดวงแก้มแดงฉ่ารีบย่องกลับคืนมาที่เดิมโดยพลัน เมื่อเห็นเข้าเต็มตาว่าสองคนนั้นกำลังเริ่มเข้าด้ายเข้าเข็ม พร้อมเผด็จศึก

อื้อ... อ๊ะ... อ๊า...

เสียงครางกระเส่าที่ลอยมาเป็นระยะๆ ทำเอาแบมแบมต้องปิดหูหันหน้าหนี แสนจะอับอายแทน

“ไงล่ะ ไหนว่าจะไปห้าม” ยูคกระเซ้า พลางกระทุ้งศอกใส่สีข้างร่างบางอย่างยียวน “อยู่ตรงนี้ล่ะ เดี๋ยวสองคนนั่นก็ไปเอง”

“เฮ้อ... ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย ถ้าอยากได้กันขนาดนั้นทำไมไม่ไปที่อื่นนะ” แบมบ่นอุบลอดไรฟันข่มเสียงให้เบาที่สุด

“พวกเขาคงคิดว่าไม่มีอาจารย์บรรณารักษ์อยู่มั้ง”

“ถึงอย่างนั้นก็เถอะ... แต่เอ๊ะ? นาย.. นายอย่าบอกนะว่าที่รับอาสาเพราะรู้เรื่องนี้อยู่แล้ว ชอบดูหนังสดเหรอ?”

ยูคไม่ตอบเอาแต่ยิ้มเย็น

“แล้วก็ลากฉันมาเจอภาพแบบนี้ด้วย ตั้งใจจะแกล้งฉันรึไง”

แบมแบมค้อนใส่ตาเขียวปั๊ด มือน้อยๆ ก็ระบายโทสะด้วยการขยำเศษกระดาษใกล้ตัวจนบดบี้

“ในสายตานายฉันมีอะไรดีบ้าง?” อยู่ๆ น้ำเสียงยูคก็แปลกไป จนร่างบางต้องเหลือบมามอง ก็พบว่าใบหน้าคมคายนั้นฉายแววกระด้างชาอยู่ห่างกันแค่คืบ

“นาย...”

“ฉันก็แค่อยากอยู่กับนายเท่านั้นเอง”

ห๊ะ!! อะไรนะ!!!

นี่ฉันกำลังหูฝาดไปหรือเปล่า? หรือนายสมองเพี้ยนไปแล้ว????

แบมแบมอึ้งระคนงงงวยเหมือนคนโดนของ กับสิ่งที่ได้ยินจนพูดไม่ออก เรียวปากอ้าหวอ สมองตื้อมึนราวกับโดนกระแทกด้วยของแข็งอย่างแรง คิดได้อยู่แค่ว่า “นายคงบ้าไปแล้ว นายโกหกอยู่ล่ะสิ แกล้งฉันใช่ไหม??” แทบอยากจะโพล่งด่ากลับไปด้วยซ้ำ แต่ก็ต้องเก็บความคิดนี้เข้าลิ้นชักหัวใจ เมื่อเห็นใบหน้าคนตรงหน้า กับแววตาที่ดูจริงจังกว่าทุกครั้งที่เจอมา

ฉันไม่เข้าใจนายจริงๆ นายยูค!!!






..............................................................


 

อย่าว่าแต่แบมตกใจและงงเลย คนอ่านก็อาจจะเป็นเหมือนแบม 555555555 ยูคยังไง?? ยูคคิดอัลไลหรอออ เดี๋ยวมีเฮ 5555555 มาร์คแกรควรรีบกลับมาได้แล้วมิเช่นนั้นว่าที่แฟนแกจะเป็นอันตรายจากชายอื่น หึหึหึ... (ส่วนใครสงสัยว่าฮิมชานเป็นใคร นางคือตัวเอกใน ฮมลซ ภาคแม่ ซึ่งกำลังจะมีผัวเป็นตัวของนางเอง ไม่ต้องห่วงว่าจะมาแย่งมาร์คไป เน๊อะ แบมนางมโนไปเอง 555555)

 

 

 

 

อัพเดต 09/04/2557 (แก้ไข 07/08/2557)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

3,107 ความคิดเห็น

  1. #3080 uromtbb (@uromtbb) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 00:00
    เอาละสิพี่มาร์คหึๆ
    #3080
    0
  2. #2966 agnessyy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2559 / 22:56
    พี่มาร์คหายหัว ส่งยูคไปค่ะ55
    #2966
    0
  3. #2904 mellow_aa (@mellow-aa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มีนาคม 2559 / 16:59
    พี่มาร์คไปไหนคะะะ เหมือนยูคจะชอบแบมแล้วอาตจะเริ่มจีบแล้วนะคะะะ
    #2904
    0
  4. #2864 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 มกราคม 2559 / 00:05
    โอ้วววววววววววว
    ยูคคิดไรกับแบม
    อีพี่มาร์คหายไปไหน
    #2864
    0
  5. #2785 bankbank919 (@bankbank919) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 23:18
    เอาแล้วววววววว พี่ต้วนหาย น้องยูคนี่รีบมาทำคะแนนเลยครัชชชช ลุ้นๆๆๆ
    #2785
    0
  6. #2729 Wrp (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2558 / 16:39
    ยูคคิดอัลไลกกับแบม งื้อออ ไม่นะ นร.สองคนนั้นคือใคร นี่แบมคือผู้พิทักษ์สัติราษฎร์หรอ ? 55555555
    #2729
    0
  7. #2647 Beebeewondercream (@anglebee) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 กันยายน 2558 / 20:17
    ไปชอบแบมตั้งแต่เมื่อไรอ่ะ งงมาก
    #2647
    0
  8. #2632 Park Ha Jin (@hcorio) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2558 / 07:19
    ยูคชอบแบมแยมหรอ
    #2632
    0
  9. #2613 inkza-555 inkza (@inkforever) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2558 / 10:55
    อื้อหืออออ ห้องสมุดด
    #2613
    0
  10. #2602 Mild5401 (@Mild5401) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2558 / 19:11
    ห้ะ!!!!
    #2602
    0
  11. #2561 PP Tuan (@PinkTuan) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2558 / 18:11
    แอร้ยนี่มันยูคแบมชัดๆ
    #2561
    0
  12. #2544 lalissa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 02:31
    เอ๊ะอย่างไงค่ะคยอมลูก

    ชอบแบมหราาาาาา

    แซวววว ยิางชอบยิ่งอยากใกล้อยากแกล้งงี้หรอ
    #2544
    0
  13. #2461 Pround Sutita Jee-Iam (@bambam1aa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 เมษายน 2558 / 23:14
    พี่มาร์คไปใหนนนนนนนน้องแบมคิดถึง
    #2461
    0
  14. #2398 Khampoohnaka (@Khampoohnaka) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 15:58
    เหอะๆตั้งหลักไม่ทันเลยนู๋แบม
    #2398
    0
  15. #2391 Little Prae (@praerupie) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 มีนาคม 2558 / 10:20
    อารายของพี่ยูคคคคคคคคคคต แต่ก้นะแบมๆ ออกจะน่ารัก><
    #2391
    0
  16. #2375 Jackshare (@ttlovesu) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:19
    อ๊ากกก ยูคแบมแปป >///<
    #2375
    0
  17. #2365 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 16:32
    ยูคหลงแบมเข้าแล้ว
    #2365
    0
  18. #2346 Layfa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 01:05
    ว่าแล้วว่ายูคต้องแอบชอบแบมแบม จะแห้วป่าวน้อออออ ถึงไรต์ โปรดเห็นใจน้องยูคบ้างงงงง 555555555
    #2346
    0
  19. #2264 Dadeii (@udi234) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 มกราคม 2558 / 20:13
    ผมนี่อึ้งเลยครับ ฉันแค่อยากอยู่กับนายเท่านั้นเอง ในสายตานายฉันดีบ้างไหม โอ้ยย ละลาย ยูคแบมก็โอ้นะ เฮ้ย!!!ใครโยนรองเท้ามาวะ -_° เฮ้ย เฮียมาร์ค หนีก่อน
    #2264
    0
  20. #2152 아이언 (@baronest) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2557 / 21:18
    เห้ย ยุค??? ตกลงนี่ยังไงๆ บอกด่วนเลย แกชอบแบมแล้วอ่ะเด้
    #2152
    0
  21. #2129 mmmm (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2557 / 21:31
    หือ ตอนแรกนายยังเกลียดแบมอยู่เลย

    พอมาตอนนี้ งงแทนเจ้าค่าาาาาาาา



    ปล.พี่ต้วนหายไปหนายยยยยยยยยยยยยยยยย
    #2129
    0
  22. #2109 Pent SG (@porpentt) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2557 / 01:24
    ยูคชอบแบมหรอ
    ไม่รู้จะมาร์คแบมดีหรือยูคแบมดีแล้วเนี้ย
    #2109
    0
  23. #2059 DREAM_WH (@dream97) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2557 / 09:30
    ยองแจเป็นคนดีใช่มั้ย? คิดจะทำอะไรเนียร์เปล่าเนี่ย
    #2059
    0
  24. #2058 DREAM_WH (@dream97) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2557 / 09:19
    อึ้ง ทึ้ง ตะลึง ตะลึง ตะลึง ตึง ตึง ตึง ตึง ตะลึง ตึง ตึง เธอทำให้ฉันตะลึง หาเรื่องเขาวันแรก ที่ไหนได้ ก็ชอบเขานี้เอง พี่มาร์คอยู่ไหนน
    #2058
    0
  25. #1965 38 68 233 GRTKC (@golf_ryoma) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2557 / 14:56
    ยูคแอบจีบแบมใช่ไหมมมมมมม 5555 แบมัวคยอมอยู่นะ
    #1965
    0