Lucky to be in love with my best friend ไอดอล โปรดูเซอร์ เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่่อ

ตอนที่ 8 : IT'S YOU

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    11 มิ.ย. 61

        "ปะ กลับกัน อยากนอนแผ่แบบขี้เกียจเต็มทน"

 

     ว่าแล้วก็ทำหน้าเหนื่อยๆเบะปากออกมา

 

     ระหว่างทางกลับ หัวสมองก็คิดเมนูที่จะทำไปด้วย

 

        "วันนี้ทำอาหารไทยดีมั้ยน้า หรือฝรั่ง ญี่ปุ่น? หรือเกาหลีแบบเดิมดี?"

 

     เธอพึมพำ

 

        " กินได้หมด ขอแค่เป็นอาหารพอหน่า.. "

 

      ใช้เวลาสักพักก็กลับมาถึงห้องของแทมิน ก่อนจะตนจะเข้าไปหมกตัวล๊อกห้องอยู่ในแทแทแลนด์

 

      เพราะอยากทำอะไรที่อีกฝ่ายรู้ไม่ได้ไง

 

    

 

        "แทมินอ่า ขออาบน้ำนะ"

 

     เธอตะโกนขออนุญาติเขาก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป

 

     อาบน้ำไปก็ต้องตะโกนกลับออกมา

 

        "แทมิน 2 คำถามนะ หนึ่ง ชั้นยืมแชมพูได้ใหม สอง มีผ้าเช็ดตัวไม่ได้ใช้มั้ย"

 

     เริ่ดมากมุนอา วันนี้ลืมผ้าเช็ดตัวได้ด้วย

 

     ถอดเฮดโฟนออกจากหู เพราะรู้สึกเหมือนว่ามีคนเรียก

 

        " ตามสบาย... "

 

      ตะโกนตอบกลับไปก่อนจะหันมาสนใจงานตรงหน้า และหยิบเฮดโฟนกลับมาใส่ต่อ

 

      แบบนี้จะดีไหมนะ?

 

     ...

 

     เมื่อได้รับอนุญาติ มุนอาก็ลงมือจัดการกับผมของตัวเอง

 

     จริงๆเธอไม่ค่อยชอบใช้แชมพูคนอื่นเท่าไหร่ เพราะกลิ่นมันไม่ถูกใจ

 

     แต่แชมพูกับสบู่ของแทมิน เธอกลับชอบเอามากๆ

 

     เธอรีบแต่งตัวแล้วคว้าเอาผ้าเช็ดตัวออกมานั่งเช็ดผมที่โซฟา

 

     มือก็เลื่อนทวิตส่องแท็คที่ว่าไปโดยไม่รู้ตัว กลายเป็นว่าเธอเสพติดแท็คนี้ไปเล

 

        " ... "

 

        " ฮยอง ผมทำไงดี "

 

        " โอเคครับ เดี๋ยวจะส่งไปให้ดูนะครับ "

 

        " ขอบคุณสำหรับคำแนะนำเรื่องเนื้อเพลงเมื่อคืนมากครับ "

 

        " โอเคครับ "

 

      ตนวางโทรศัพท์ลงพร้อมถอนหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความโล่งอก

 

      เมื่อกี้คุยกับซูวอนฮยอง โทรไปขอบคุณหลายๆ เรื่อง ทั้งเรื่องเนื้อเพลง อารมณ์เพลง หรือแท้กระทั่งเรื่องอื่นอย่างเรื่องหัวใจ

 

     ...

 

      พักนี้รู้สึกแปลกๆ กับชีวิต อยู่ดีๆ ก็อยากจะอยู่กับเขา หรือไม่ก็นั่งคุยกันดีๆ ก็อยากจะไปกอดเขา

 

      บ้า.. ไอ้เรานี่แหละบ้า

 

        " อ่ะ เสร็จจริงจังหล่ะ จะอัพแล้วนะ... "

 

     นั่งคิดไปคิดมาจนทำงานของตัวเองเสร็จ

 

         " โอเค คอมพลีทไปอีกหนึ่งชิ้น "

 

      เอ็มวีที่ไปถ่ายกันมานั่นเอง ที่เสร็จเร็วก็เพราะแทบไม่ได้ทำอะไรเลย บอกแล้วไง เอ็มวีแบบเรียลลิตี้...

 

      กับเพลงที่ชื่อว่า 'it's you'

 

     มุนอาที่นอนแผ่หลาอยู่กับโซฟาหาวออกมาก่อนจะพลิกตัวมานอนคว่ำ

 

     อา ง่วงจัง

 

     เธอพยายามฝืนตาให้ลืม แต่ด้วยแอร์เย็นๆและอพาร์ตเม้นที่มีกลิ่นของเขา

 

     มันกล่อมเธอให้หลับไป

 

     ขอบคุณสวรรค์ที่ผมเธอแห้งแล้ว!

     แทมินเดินออกมาจากแทแทแลนด์ ทำเสร็จแล้วก็ขอพักสักหน่อย

 

      อ่ะ หลับแล้วเหรอ?

 

     ไปนั่งข้างๆ อีกฝ่ายที่นอนคว่ำอยู่ แล้วจัดท่านอนให้นอนได้สบายๆ

 

     ไม่รู้ในหัวเกิดคิดอะไรอยู่ แทมินดึงอีกฝ่ายเข้ามานอนอยู่ในอ้อมกอดของตนเอง

 

     ก่อนที่ทั้งสองคนจะหลับกันไปทั้งแบบนั้น...

 

     มุนอารู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างอยู่รอบตัวเอง ตอนแรกนั้น เธออึดอัดจนอยากจะลืมตาแล้วดิ้นออก ทว่า เธอกลับรู้สึกถึงความอบอุ่นที่ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยอย่างที่สุด

 

     เธอส่งเสียงในลำคอเล็กน้อย ก่อนจะซุกตัวเข้ากับ 'หมีเทดดี้ตัวใหญ่' ที่เธอกำลังกอดอยู่ในความฝัน

 

        "..."

 

      เวลาผ่านไปซักพัก ชายหนุ่มตื่นขึ้นมา ในอ้อมกอดมีหญิงสาวที่ยังหลับอยู่

 

        " Finally, I know myself"

 

        " yes, it's you "

 

      ท่อนสุดท้ายของเพลงที่แต่งไว้ ถูกร้องออกมาด้วยน้ำเสียงอันแสนอบอุ่น

 

      มือหน้าโอบอีกฝ่ายเอาไว้โดยที่ไม่ทำให้อึดอัดนัก ก่อนที่นั่งแบบนั้นอยู่สักพักและปล่อยอีกฝ่ายให้นอนลง และตนก็ลุกไปทำงานต่อ

 

      แค่นี้ก็พอ...

 

     เวลาผ่านไปไม่นานเท่าไหร่ หญิงสาวก็ตื่นขึ้นจากนิทรา เธอบิดขี้เกียจพลางยิ้มหวานถึงความฝัน

 

     อา เมื่อกี้ฝันดีจัง

 

     หมีเท็ดดี้ตัวเบ่อเร่อ นุ้มมมนุ่ม

 

     ว่าแล้วก็ลุกขึ้นทำอาหารอย่างมีความสุข

 

        "แทแทอ่า กินไก้ตุ๋นโสมนะ"

 

        " อื้ม.. "

 

      เดินออกมาจากห้องสตู หลังจากเมื่อกี้ส่งไฟล์บีทที่ทำจนเสร็จทั้งหมดแล้วไปที่ค่าย

 

      ง่ายๆ ก็คืองานเสร็จแล้ว มีเวลาว่างไปอีกสักพักแหละ

 

      สุดยอดไปเลย เวลาว่างเนี่ย///-//

 

      ตนนอนไถทวิตเตอร์รออีกฝ่ายทำอาหาร ซึ่งแท็คที่หนีไม่พ้นก็คือ แทมุน นั่นแล

        _________________

         <ทวิตเตอร์>

         TaeHolic @thetae1111

 

         ...Coming soon

        _________________

 

     โพสทวิตเตอร์ของตนเองด้วยข้อความที่มีความหมายคลุมเครือ เหมือนกับสร้างปริศนาให้คนได้คิด

 

      มันหมายความว่าไงนะ?

 

     มุนอาขมักเขม้นทำอาหารอยู่ในครัว แหม ไก่ตุ๋นโสมนี่ก็แนวๆอาหารสุขภาพเลยนะ

 

     แต่จะให้เสิร์ฟเหมือนร้านอาหารแบบทั้งตัว ก็ดูจะกินยากไป เธอเลยค่อยๆฉีกไก้ออกเป็นคำๆ

 

     ทั้งซุปทั้งเครื่องส่งกลิ่นหอมไปทั่ว

 

     หญิงสาวทำอาหารไปนึกถึงคนกิน ก็พาลยิ้ม ฮัมเพลงออกมาไม่รู้ตัว

 

     หอม

 

      กลิ่นอาหารที่อีกฝ่ายทำ หอบตลบอบอวนไปทั่วห้อง เป็นเย็นที่สองแล้วที่อีกฝ่ายมาทำอาหารให้

 

      จนทำให้รู้สึก อยากจะให้มาทำให้ทุกวันเลย...

 

        " เสร็จแล้วเรียกนะ "

 

        "รับทราบค่ะพีดีนิม~"

 

     มุนอาตอบ

 

     ไม่นาน เธอก็ปิดเตาลง ก่อนจะค่อยๆตักข้าวใส่ชามและยกไปวางที่โต๊ะ

 

        "แทมินอ่า กินข้าวเร็ว"

 

     ว่าแล้วก็หันหลังกลับไปยกไก่ตุ๋นโสม

 

        " ครับๆ "

 

      เดินแบบคนขี้เกียจไปนั่งรอบนโต๊ะกินข้าว

 

      รู้สึกเหนื่อย อยากได้ฮิลลิ่ง

 

      ช่วงนี้ก็ว่างแล้ว อยากหนีไปอยู่ที่ไกลๆ สักพัก อยากไปต่างประเทศ ไปพัก ไม่ต้องคิดเรื่องงานสักพัก...

 

      คิดไปเองแหละ

 

         " หอม "

 

        "แน่นอนนนน ชั้นเป็นคนทำนะ"

 

     ยิ้มอย่างภูมิใจ

 

     เธอวางหม้อลงบนโต๊ะแล้วค่อยๆตักใส่ชามให้อีกคน

 

           " นี่เธอใกล้จะคัมแบ็คแล้วใช่ไหม? "

 

      ตักซุปในชามกินอย่างเอร็ดอร่อย โหวว อร่อยจริงจัง

 

         " กะว่าจะหนีเที่ยว อาทิตย์หน้าว่าง ฮะๆ "

 

         " เบื่อแทแทแลนด์แล้ว "

 

        "ก็ ถ้าคัมแบ็คมาสองเดือนแต่ยังทัวร์ไม่หมดนายเรียกใกล้ก็ใกล้แหละ"

 

   เธอนึกถึงตารางโล่งๆของตัวเองพลางคีบไก่เข้าปาก

 

        "ตารางชั้นจัดไว้ว่าให้คัมแบคอีกทีต่อจากนายxx อะ"

 

     คัมแบคอีกรอบหลังเค้า ยังไม่มีคนเตรียมอะไรเลย มีแค่เรียกซ้อมเพลงเก่าๆ ทั้วๆที่เธอคัมแบ็คบ่อยสุด สร้างรายได้มากสุด

 

        " งั้นไปคนเดียวดีกว่า ตอนแรกกะจะชวน ฮะๆ "

 

         " ไปซ้อมเหอะ "

 

     จะบอกว่าไปเที่ยวก็เหอะ ยังไม่ได้คิดเลยว่าจะไปไหน ไปสิงอยู่บ้านพี่สาวที่เมืองคยองจู ไปนั่นดีกว่า ไม่มีอะไรดี ไปปั่นจักรยานชิลๆ ดูดอกไม้ เออดี..

 

        "อะไรเนี่ย หนีเที่ยวนี่นา!"

 

     มุนอาทำปากเบะๆ เธอก็อยากเที่ยวนะ!

 

     ว่าแล้วก็ขโมยไก่ในชามของอีกคน

 

        " ใครใช้ให้คัมแบ็คช่วงนี้หล่ะ... ไปซ้อมซะนะหนูน้อย "

 

      ซดซุปในชามจนหมด ให้แย่งแค่นั้นพอ อยากกินไปตักในหม้อเอานู่น มาแย่งทำไม๊?

 

        "งืออออ ก็ไม่ได้เป็นคนจัดตารางซะหน่อย"

 

     ว่าแล้วก็ฟุบลงไปกับโต๊ะแบบขี้เกียจเต็มทน

 

        "แล้วนายไม่อยู่ใครจะช่วยชั้นเขียนเพลงเล่า..."

 

     พูดว่าช่วยเหรอ? ป๊าว เค้าแต่งให้ต่างหาก55555

 

        " ในค่ายไม่ดีมีผมเป็นโปรดิวซ์เซอร์คนเดียวซักหน่อย "

 

      เบะปากเบาๆ เมื่อพูดถึงค่าย ตอนนั้นคิดอะไรอยู่ถึงเซ็นสัญญาเข้าค่าย ทั้งๆ ที่เป็นอิสระก็ดีแล้ว ไม่มีเดดไลน์ด้วย เห้อ

 

      ไปลาออกแม่ม(..)

 

        "แต่นายแต่งเพลงถูกใจชั้นที่สุดนี่นาเป็นเพื่อนคนเดียวที่ชั้นชอบทำงานด้วยด้วย"

 

        นึกถึงตั้งแต่เล็กๆ ก็เล่นกับแทมินคนเดียว เข้าโรงเรียนทำงานกลุ่มก็แทมิน งานคู่ก็แทมิน อะไรๆก็แทมิน คู่งานพรอมยังเป็นแทมินเลย ทั้งๆที่ตอนนั้นก็มีแฟนนะ ถถถถ

 

     ในขณะที่แทมินรู้สึกไม่ค่อยถูกใจที่บอกว่าชอบทำงานด้วย รู้สึกเหมือนหวังอะไรสูงกว่านั้น

 

      อะไรอีกว้ะเนี่ยย แทแกควรใจเย็นนนน โฮรวว

 

         " ... "

 

        " อ่อเหรอ ต้องเป็นชั้นคนเดียวเลยเหรอ? เห้ม "


        "ก็ ถ้าเป็นไปได้"

 

     มุนอาลุกขึ้นมานั่งตัวตรงแด่ว

 

        "ถ้าช่วยชั้นนะ คัมแบ็คเสร็จนะ มีทัวร์จะพาไปด้วยเลย อยากเที่ยวใหนบอก เมกามั้ย? ไปไทยป่าว?"

 

     เริ่มยิงข้อเสนอรัวๆ

 

        " เห้อ.. ช่วยไม่ได้ "

 

      ถอนหายใจยาวพร้อมมองอีกฝ่ายบวกกับยิ้มแหยะๆ ใส่

 

        " ค่อยคิดแล้วกันจะไปไหน "

 

        " ให้ทาย ยังไม่ได้เริ่มแต่งเพลงใหม่เลย? ใช่ไหม "

 

        "... นายเห็นชั้นเป็นคนยังไง!"

 

     เงียบ...

 

        "ใช่! ก็ชั้นไม่ถูกใจพีดีนั่นนี่นา!"

 

     ฟุบหน้าลงกับโต๊ะอีกทีนึง

 

        " เห็นเป็นคนแบบนี้แหละ.. "

 

        " อย่าเยอะนักสิ ถ้าชั้นแต่งเพลงไม่ถูกใจเธอหล่ะ โถ่ "

 

     นั่งเท้าคางเซ็งๆ กับคำพูดอีกฝ่าย

 

        "ย่า ไม่ต้องมาทำเป็นพูดเลย ถามตรงๆ ตั้งแต่คัมแบคมาชั้นเคยไม่ให้เพลงนาย 3 ผ่านบ้างมั้ย?"

 

     มุนอาเบ้ปากใส่

 

     ทำเป็นพูด ตั้งแต่เดบิวต์มาทั้งตอนรวมวงแยกวง เพลงที่มันดังออกมาได้ก็เพราะเพลงที่หมอนี่แต่งมันถูกใจเธอนี่ล่ะ

 

        " ... "

 

     " คราวนี้อยากได้เแบบไหน? "

 

      ยังไงก็ใจอ่อนยอมทำให้อีกฝ่ายจนได้ ใจแข็งได้ไม่นานหรอก กับผู้หญิงคนนี้เนี่ย...

 

      มีอิทธิพลกับชีวิตจริงจัง ยิ่งกว่าพ่อแม่อีก ฮะๆ

 

      ขนาดตอนหนีออกจากบ้านยังปลงได้ แต่กับยัยนี่.. เห้อ

 

        "อืม... อยากกลับไปน่ารัก เหมือนแต่ก่อน..."

 

     สมัยที่เธอยังอยู่เป็นวง เพลงของเธอจะมีสไตล์น่ารักหวานแหววมาก แต่ตอนนี้ เพลงทุกเพลงหลังจากยุบวง มันไปคนละทางหมดเลย ทำเอาเธอเสียลุคสาวน่ารักไปเลย

 

        "ต้องเป็นนาย ถึงจะแต่งเพลงได้ละมุนถูกใจ"

 

     เธอนึกถึงเพลงที่เขาเพิ่งแต่ง

 

        " อยากได้เนื้อเพลงแบบไหน ไปเขียน main story มาให้อปป้านะครับ "

 

      ตอนนี้ในหัวเริ่มมีไอเดียขึ้นมาบ้างแล้ว อย่างเช่น

 

      ความรักของคนสองคนที่สนิทกัน แต่คงเป็นไปไม่ได้ หล่ะมั้ง

 

        " แหม ได้ทีมาอปป้าเลยน้าาา"

 

     มุนอาหยิกจมูกอีกฝ่ายเบาๆ

 

     อยู่ๆก็นึกถึงเพลงของเทเลอร์สวิฟท์ที่เพื่อนสนิทสองคนโตไปด้วยกัน

 

     คิดอะไรอยู่นี่

 

        " ... "

 

        " ก็นี่อปป้าไง "

 

     ใช้มือดันกลางหน้าผากอีกฝ่ายเบาๆ พร้อมยิ้มแบบที่อปป้าเค้ายิ้มกัน

 

        "ยิ้มขนาดนี้ อปป้าก็อปป้าค่ะ"

 

     มุนอายิ้มกว้างแล้วเอามือแตะแก้มอีกคนเบาๆสองสามที

 

     ภาวนาให้ไม่เป็นโรคหัวใจตายก่อน

 

        " อื้อ แล้วแต่จะเรียกเหอะ.. "

 

        " จะไปแทแทแลนด์นะ "

 

     เอาชามข้าวไปหย่อนไว้ในอ่างล้างจาน ใครจะล้างก็ล้างนะ แต่ไม่ใช่ตอนนี้

 

     ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องสตูของตนเอง

 

0 ความคิดเห็น