Lucky to be in love with my best friend ไอดอล โปรดูเซอร์ เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่่อ

ตอนที่ 7 : CAUSE EVERYTHING HAS CHANGED

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    10 มิ.ย. 61

     ชายหนุ่มเดินออกมาจากห้องงงๆ ด้วยเสื้อแขนยาวสีชมพูหม่นคลุมทับด้วยเสื้อคลุมสีเทาตัวหนา และกางเกงขายาวดำ ใส่คู่กับหมวกสีดำ เรียบหรูดูโอเค มั้ง

 

     มุนอาเดินออกมาจากห้องน้ำในชุดที่เอามา แหม อยากจะแต่งให้หวานกว่านี้นะ แต่ในตู้เธอมันสีขาวดำน่ะ

 

        "เป็นไงบ้าง"

 

     เธอหมุนตัวให้ดู

 

        " โอเค... ดูดีแล้วครับคนสวย "

 

      ตอบยิ้มๆ แล้วเดินไปเก็บของจำเป็นใส่กระเป๋า ทั้งกล้อง โทรศัพท์ บลาๆ

 

        "ไปกันเถอะ"

 

     เธอยิ้มให้ชายหนุ่มจนตาหยี

 

     ถ่าย mv กับแทมินสนุกกว่าถ่ายกับกองถ่ายอีก เพราะเขาไม่เรื่องมากไงล่ะ

 

        " ไกลมากไหม กะว่าจะเดินไป... "

 

      ตนเดินออกมาจากบริเวณคอนโดพลางหันไปถามอีกฝ่าย

 

      อยากจะเดินถ่ายบรรยากาศด้วย อารมณ์เดินไปถ่ายไป ก็น่าจะออกมาดูดี

 

        "ก็ ไม่ไกลนะ เดินไปก็ได้"

 

     มุนอาทำท่าคิดสักครู่ก่อนจะตอบออกมา

 

     ตอนนี้ก็เริ่มสายแล้ว ผู้คนเริ่มพลุกพล่าน

 

     อยู่ดีๆก็นึก #แทมุน ขึ้นมาแฮะ

 

     ตนเดินตามหลังอีกฝ่ายไป พลางหยิบกล้องขึ้นมาถ่ายวีดีโอระหว่างทาง

 

     ถ่ายเอ็มวีแบบเรียลลิตี้ไง รู้จักไหม? ไม่ต้องมาแอ็ค มาแสดงอะไร นี่แหละเอ็มวีแบบที่ชอบ

 

        "..."

 

     มุนอาเดินไปเรื่อยๆ ให้ได้อารมณ์ตามเพลง รอยยิ้มผ่อนคลายประดับอยู่บนใบหน้า แฟนคลับที่เดินผ่านไปผ่านมาโบกมือให้เธอ และเธอก็ยิ้มตอบด้วย ในบางท่อนเธอก็หันมายิ้มให้แทมิน

 

     แทมินอ่า วันนี้นายหล่อมาก><

 

     ชายหนุ่มเดินถ่ายวีดีโอด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะเปลี่ยนมาถ่ายแบบเซลฟี่แทน

 

      โดยที่ตนเดินเข้าไปไกลอีกฝ่าย

 

        'แกเอ้ยยย แทมุนเว้ยแทมุน ><"

 

        'โอ้ยยย เรือชั่นนน เรือชั้นนน"

 

     และมุนอาก็ได้ค้นพบว่า แท็กนี้ มีบ้านแฟนไซน์ด้วย

 

     เรียลไปอี้ก!

 

     รอบๆ ตัวตอนนี้ ...ใช่ ฟังไปทางไหนก็มีแต่แทมุน แทมุน

 

      จ้า ตามสบายจ้า หมั่นใส่มากเดี๋ยวล่มเรือเลย แบบ ประกาศตัวคู่มั่นฟ้าแลบ อะไรแบบนี้เลย

 

      พูดเล่น ไม่มีหรอกเว้ย

 

      แต่มีคู่จิ้นอะไรแบบนี้ก็น่ารักดีนะ

 

        "แทมินอ่า ไปถ่ายฝั่งนู้นกัน"

 

     มุนอาชี้ไปที่ฝั่งตรงข้าม มีร้านดอกไม้อยู่ และที่สำคัญ เธอชอบดอกกุหลาบที่สุดเลย

 

     พยักหน้าเชิงตกลง และเดินตามอีกฝ่ายไปโดยที่ในมือยังถือกล้องวีดีโอที่กดถ่ายไว้อยู่

 

      ตนถ่ายทั้งหญิงสาวตรงหน้า บรรยากาศรอบๆ หรือแม้กระทั่งแฟนคลับก็ยังถ่ายเก็บไว้

 

      ต้องเป็นเอ็มวีที่ดีมากๆ แน่เลย

 

      จริงสิ ยังไม่ได้คิดชื่อเพลงเลย ก็เพราะมันเป็นเซอร์ไพรส์นี่หน่า

 

         " ... "

 

        "แทมิน อะ ให้"

 

     มุนอายื่นดอกกุหลาบสีขาวให้เขาหนึ่งดอก

 

        "กุหลาบขาว หมายความว่า ชั้นจะดูแลนาย ฉะนั้น ถ้าเป็นอะไรต้องบอกกันนะ"

 

     เธอยิ้มให้

 

        " โหว ลึกซึ้งจังครับ... "

 

      รับดอกไม้จากอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มหวาน

 

      ดูจากกล้องวีดีโอแล้ว ช๊อทนี้สวยมาก เห็นแล้วรู้สึกหลงรักไปเลย

 

      รักจริงๆ

 

      ...

 

      แท แทใจเย็นนะ นี่เพื่อนสนิทแกไง เพื่อนแกเอง...

 

     มุนอามองรอยยิ้มของแทมินแล้วก็ต้องสงบสติอารมณ์ยกใหญ่

 

     แท! หยุดยิ้มเดี๋ยวนี้! อยากเห็นเพื่อนหัวใจวายตายรึไง!

 

     ไอเพื่อนใจร้าย! นายทำให้ชั้นเป็นโรคหัวใจ!

 

         " ถ่ายของมุนเสร็จหมดหล่ะ.. เปลี่ยนกันถ่ายเหอะ "

 

         " อย่างเธอเนี่ย ถ่ายเป็นไหม ฮะๆ "

 

      แซวเล่นๆ ก่อนจะเอากล้องยัดใส่มืออีกฝ่าย

 

        "ก็ พอถ่ายได้อะ แต่ต้องรื้อฟื้นความจำกันหน่อย"

 

     เธอรับกล้องมาแบบเก้กังๆ

 

     ไม่ได้จับกล้องตั้งแต่เดบิวต์แล้วนี่นา

 

        " ต้องให้ช่วยฟื้นความจำไหม? "

 

      เดินไปหลังอีกฝ่ายแล้วโอบมาจับกล้องทางด้านหลัง

 

         " กดตรงนี้ ตรงนี้ เสร็จแล้วก็ตรงนี้ "

 

         " และก็ตรงนี้ใช้ปรับแสง "

 

      พูดข้างหูอีกฝ่ายเบา เพราะตอนนี้หน้าของตนอยู่แถวๆ ซอกคอของอีกฝ่ายโดยที่ไม่ได้ตั้งใจ

 

         " มุน... "

 

         " หัวเหม็นอ่ะ "

 

     ตอนแรก มุนอาได้แต่ยืนนิ่งๆในวงแขนอีกฝ่าย

 

     อยากให้เวลาหยุดลง

 

     แต่พอได้ยินประโยคหลังเท่านั้นแหละแกเอ้ย

 

        "แท มิน!"

 

     ศอกเล็กๆกระทุ้งเข้าที่หน้าท้องของอีกฝ่ายทันที แต่ด้วยพื้นที่ที่จำกัดจึงทำให้ไม่ได้แรงมาก

        " อุ๊ก! "

 

         " แค่กๆ โอ้ยย "

 

      เดินหนีออกไปห่างจากอีกฝ่าย

 

        " ใครเอาผมไปจิ้นกับผู้หญิงใจร้ายแบบนี้เนี่ย ไม่เอาอ่ะ โฮ "

 

     ทำหน้าบู้ไม่สบอารมณ์ โอ้ยเจ็บเลยอ่ะ...

        "ใจร้ายที่สุด..."

 

     มุนอาหันหลังให้อีกคน

 

     ปกติคำพูดพวกนี้ทำอะไรเธอได้ที่ใหน  แต่ไม่รู้ทำไม พอมันออกมาจากปากของเขา มันถึงได้รู้สึกน้อยอกน้อยใจแปลกๆ

 

     อยู่ดีๆก็งอนขึ้นมา

 

     อยากให้ง้อด้วย

 

     บางทีมุนอาก็คิด ว่ามุนอาควรไปพบจิตแพทย์ได้แล้วแล้ว

 

     แบบ ใกล้วัยทอง ไรงี้

 

       " อะไรว้ะ? "

 

      ยืนเกาหัวเก้กังๆ ทำไงดี ยัยนั่นเป็นอะไรไปอีก งอนเหรอ

 

     ทำไม พูดจริงแล้วรับไม่ได้เลยงอนเหรอไง

 

      ได้! อยากงอนตามสบายเลย

 

     หันหลังให้อีกฝ่ายก่อนจะเดินออกไปจากตรงนี้ งอนให้สมใจแล้วกัน

 

     มุนอาแอบมองไปด้านหลัง

 

     นี่เธอ เผลองอนไปเหรอ?

 

     มือเล็กเอื้อมออกไปโดยอัตโนมัติเพื่อรั้งเสื้อเขาไว้

 

        "...อย่าไปดิ..."

 

     เธอก้มหน้าลงกับพื้น

 

        " หายแล้วเหรอ? "

 

        " ขอโทษ ไปเหอะ... "

 

      พูดเสียงนิ่งเรียบโดยที่ยังหันหลังให้อีกฝ่ายอยู่

 

      คำว่าไปเหอะนี่หมายความว่าอะไร?

 

      ...

 

     มุนอาได้แต่ยืนนิ่งๆ

 

     เขา โกรธเธอเหรอ?

 

        "แทมินอ่า โกรธเหรอ?"

 

     ...

 

        "พี่แทมิน โกรธมุนเหรอ?"

 

        " อื้ม... ใช่ ฉันโกรธ "

 

       " ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว เธอเป็นอะไรไป? "

 

        " ทำท่าทีแปลกๆ ไม่เห็นเป็นเพื่อนแล้วเหรอ? หรือยังไง? "

 

      หันหน้ามาหาอีกฝ่ายด้วยแววตาที่มองแล้ว ไม่สบอารมณ์

 

         " ... "

 

        "ปล่าวนะ ชั้นแค่ มีเรื่องให้คิดเยอะ"

 

        "ขอโทษนะ อย่าโกรธกันเลยนะ"

 

     มุนอาเงยหน้าขึ้นมามอง เธอไม่ได้ร้องให้ เพราะมันก็เหมือนกับการบีบน้ำตาเรียกคะแนน

 

        " ... "

 

        " เข้าใจแล้ว "

 

        " หายโกรธหล่ะ ไปกันต่อเหอะ "

 

     ลูบหัวอีกฝ่ายเบาๆ พร้อมยิ้มให้อย่างอ่อนโยน เหมือนกับน้ำเสียงที่พูดกับอีกฝ่าย

 

        "ไม่โกรธแล้วแน่นะ"

 

     เธอมองหน้าอีกคนพลางกัดริมฝีปากอย่างไม่มั่นใจ

 

     อันที่จริง ถ้าหายโกรธแล้ว จะให้พากลับไปสระผมก่อนเลย

 

        " อื้ม... "

 

      ตอบด้วยน้ำเสียงอันแสนอ่อนโยน

 

      เอาตรงๆ นะ ไม่มีความรู้สึกที่จะโกรธเธอเลย แค่รู้สึกน้อยใจมั้ง ที่ถูกทำตัวแปลกๆ ใส่

 

        " รู้อะไรไหม ที่บอกว่าหัวเหม็นหน่ะ ล้อเล่น "

 

      เอาหน้าตนเองไปซุกคออีกฝ่ายเหมือนกับที่ทำก่อนหน้านี้

 

        " หอมจะตาย.. "

       

        "แกล้งกันนี่นา!"

 

     เสียงเหมือนโกรธแต่ก็ยิ้มออกมา

 

     ตึกตัก

 

     หัวใจไม่รักดี เต้นอีกแล้ว

 

     เธอควบคุมตัวเองจนเป็นปกติ

 

        "นี่ แทมิน จั้กจี้นะ555"

 

     มุนอาหัวเราะคิกๆ เธอรู้สึกบ้าจี้จริงๆนะ55

 

        " อ่ะออกหล่ะ พอๆ "

 

        " มากกว่านี้ค่อยไปทำกันสองต่อสองเนอะ คิๆ "

 

      เดินลั้ลลานนำอีกฝ่ายไป พร้อมกับหยิบกล้องขึ้นมาถ่ายสภาพหน้าแดงของอีกฝ่ายไว้

 

         " จะไปตั้งเป็นวอฯ คอมใหม่ คิๆ "

 

        "พ... พูดอะไรของนายน่ะ!"

 

     มุนอาพูดออกมาในขณะที่เดินตามอีกฝ่ายไป หน้าเธอยังแดงอยู่เลย! ดี ประหยัดบลัชออ----

 

     พนันได้ เย็นนี้ต้องมีแท็คแทมุนให้ส่องอีกแน่

 

     เธอรีบเดินตามให้ทันข้างๆเขา

 

        " โอ้ย สนุกจัง "

 

      แอบถ่ายรูปอีกฝ่ายตอนเผลอไปอีกหลายช๊อท สนุกจริงๆ เพลิดเพลินบันเทิงใจ~

 

         " งั้น กลับเลยไหม "

 

      ทำเป็นเนียนๆ กลับ จะได้ไม่ต้องถ่ายตัวเอง เฬวจริงๆ

 

      ให้เอ็มวีมีแค่เธอคนเดียวพอ..

 

        "อืม กลับเลยก็ได้"

 

     มุนอาก้มลงมองนาฬิกาข้อมือ ได้ฤกษ์ได้ชัยกลับไปสระผมซะหน่อย

 

        "ที่คอนโดมีของสดปะ มื้อนี้ทำให้"

 

     เธอพูดขณะที่รวบผมสั้นประบ่าขึ้นไปเก็บ

 

        " ถ้าเนื้ออ่ะ มีไก่อยู่ ผักอะไรอย่างอื่นมีหมด "

 

      เดินเก็บกล้องใส่กระเป๋า พร้อมกับดันแว่นกลมให้กลับเข้าที่เข้าทางอย่างเรียบร้อย

 

      สถานีต่อไป ตัดต่อเอ็มวี

0 ความคิดเห็น