Lucky to be in love with my best friend ไอดอล โปรดูเซอร์ เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่่อ

ตอนที่ 6 : WHEN WE'RE TOGETHER

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    10 มิ.ย. 61

     รุ่งเช้าของอีกวัน มุนอาตื่นขึ้นมาตามเวลาเดิม วันนี้เธอไม่มีเวลาเช้า เธอว่าจะไปออกกำลังกายเสียหน่อย จริงๆมันเป็นกิจวัตรของเธอ แต่ตั้งแต่มีซ้อมคัมแบ็คก็ไม่ได้ไปเลย

 

     ว่าแล้วก็ลุกขึ้นแต่งตัว เสื่อกล้ามสีเทากับกางเกงวอร์มสีดำ ไม่พูดอะไรมาก สีดำทั้งตัวอยู่แล้ว

 

     ว่าแต่ ตอนนี้แทมินทำอะไรอยู่นะ?

 

     ~6:30 น. 

    

     ในแทแทแลนด์

 

      ไม่รู้เมื่อคืนนั่งทำงานจนเผลอหลับไปตั้งแต่ตอนไหน รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่นั่งตกเก้าอี้เมื่อตะกี้นี้แหละ

 

      ชายหนุ่มลุกขึ้นจากพื้นพรมสีดำของห้องสตูด้วยหน้าตามึนๆ

 

     นอกจากจะตกเก้าอี้แล้ว ยังทำแว่นหายด้วย... เออดี ขอบคุณ

 

         "ช่างงงงง แม่งงง-- "

 

      บ่นด้วยน้ำเสียงยานๆ และล้มตัวนอนลงบนพื้นต่อ

 

      ฝันดีรอบที่สอง

 

     มุนอาวิ่งไปเรื่อยๆ แฟนคลับหลายคนค่อนข้างให้ความเป็นส่วนตัวเหมือนทุกครั้ง ถือว่าขอบคุณจริงๆ

 

     เว้นแต่ ...

 

        'แก~~ ไปส่อง #แทมุน รึยังงงง โอ้ยยย ละมุนนนน'

 

        'เห็นละ นี่ล่าสุดเห็นว่าเมื่อคืนไปเที่ยวฮงแดกันด้วย'

 

        'ใช่ๆ เห็นอัพไอจีอยู่ แกกกก คู่ชิปชั้นฮืออออ'

 

     แทนที่จะอายแล้ววิ่งกลับ เธอกลับพบว่าบนใบหน้านั้น มีรอยยิ้มแทรกขึ้นทาอย่างห้ามไม่ได้

 

     ~07:30 น.

 

      แทมินตื่นพลางค่อยๆ ลุกขึ้นนั่งพิงกับโต๊ะในห้อง ค่อยๆ จูนสมองให้เข้าที่เข้าทาง

 

      แว่นที่ว่าหล่นหายไป ที่จริงก็วางอยู่บนโต๊ะนี่แหละ คาดว่าคนเองหน่ะแหละที่เป็นคนวาง

 

      ค่อยๆ หยิบแว่นมาใส่ แล้วเดินออกไปล้างหน้าแปรงฟัน ก่อนจะเข้าครัวไปหาอะไรกิน

 

      ดูท่ามื้อนี้ต้องทำเอง ไม่มีอะไรเลย จะมานั่งจกไก่สดกินก็ไม่ใช่เรื่อง

 

         "ไก่ผัดซอสพอ.. "

 

      หยิบวัตถุดิบออกมาแล้วลงมือทำอาหารแบบที่ไม่ได้ทำมานานมากแล้ว

 

      หลังจากที่วิ่งไปได้สักพัก มุนอาก็ตัดสินใจพักที่ร้านกาแฟแห่งหนึ่ง

 

     ขณะกำลังดื่มน้ำอยู่ เธอก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาส่งข้อความหาคนคนนึง

 

        <ข้อความ>

        MyPD : แทมินอ่า~ ตื่นรึยัง

 

     ชื่อนั้น เธอเมมเองแหละ พอใจจะเมมมีไรใหม! เขาไม่เห็นก็ไม่เป็นไรนี่

 

     ตนงม(?) ทำไก่ผัดอยู่สักพัก จึงเสร็จสมบูรณ์ออกมาสวยงาม น่ารับประทาน กินได้ ขอบคุณ อร่อยด้วย

 

      นั่งกินข้าวพร้อมกับดูทีวีไปด้วย ก่อนเสียงแจ้งเตือนแชทจะเด้งขึ้นมา

 

         'แทมินอ่า~ ตื่นหรือยัง?'

 

      ตนอ่านข้อความพร้อมกับเผยรอยยิ้มบนใบหน้า

 

        <ข้อความ>

 

        มุนิมุนิมุนนี่ : ตื่นแล้ว กินแล้ว จะอิ่มแล้ว

        มุนิมุนิมุนนี่ : 'ส่งรูปภาพ 1 รูป'

 

      อะไรคือมุนิมุนิมุนนี่ ใช่ ผมเมมไว้เอง มันน่ารักจะตาย โถ่...

 

        <ข้อความ>

        MyPD : โหยยยย ใจร้ายยยย ยั่วกันนี่นาาา

 

     มุนอานั่งพิมพ์ไปยิ้มไป ในระหว่างที่กินแพนเค้กราสเบอรี่ของโปรดไปด้วย

       

        <ข้อความ>

        มุนิมุนิมุนนี่ : ไม่ได้ยั่ว... อย่าคิดไปเองดิครับคุณเธอ

        มุนิมุนิมุนนี่ : :D

 

      นั่งคีบไก่ผัดซอสกินพลางอ่านแชทไปยิ้มๆ

 

        <ข้อความ>

        MyPD : หึย นายกำลังทำให้ชั้นอยากทิ้งแพนเค้กนี่แล้วไปหาไก่นั่นกินนะ!

 

     เธอพิมพ์ข้อความกลับไปทั้งยิ้ม ซ้อมจิ้มราสเบอรี่ลูกโตเข้าปาก

 

        <ข้อความ>

        มุนิมุนิมุนนี่ : อ้าว ใครห้ามไม่ให้มาเหรอครับ ไม่มีหนิ

 

      ที่พิมพ์ไปก็แค่ล้อเล่น อย่ามานะ ไม่ต้องมาหรอก...

 

      แต่ถ้ามาก็ดี

 

      เอ๊ะยังไง คิดอะไรพันกันอยู่เต็มหัวไปหมดแล้ว..

 

     คำตอบของอีกฝ่ายทิ้งให้ใจของมุนอาเต้นตึกตัก

 

        <ข้อความ>

        MyPD : ก็ นายขาดอะไรมั้ยล่ะ ชั้นผ่านซูเปอร์นะ ผ่านคอนโดนายด้วย

        MyPD : หรือจะห้าง ร้านเครื่องเขียน เอ้อ ยูมีข้าวกินมั้ย?

 

     นอกเรื่องไปไกลโขเลยมุนอา

 

     ทำไมต้องอยากเจอเค้าขนาดนี้เนี่ย

 

     ก็ลงทุนถึงขนาดมานั่งอยู่ที่ร้านกาแฟตรงข้ามคอนโดเขาเลย แบบ เปิดม่านมาเห็นแน่อะ

 

        "อปป้าคะ ชากุหลาบแก้วนึงค่ะ..."

 

     ว่าแล้วก็หันไปสั่งชากับเจ้าของร้านหน้าตาดี ที่ชอบเดินป้วนเปี้ยนแถวๆเธอ จริงๆแล้วร้านนี้ติดโปสเตอร์เธอเพียบ ขนาดชื่อร้านยังเป็น ฮันคาเฟ่ เจอแฟนบอยเข้าให้แล้ว

     ตนนั่งขำข้อความของอีกฝ่าย ก่อนจะเอาจานข้าวที่ทานหมดแล้วไปเก็บดองไว้ ขยันค่อยมาล้าง

 

     ตั้งแต่เช้าแล้ว ตามจริงตื่นมาก็รู้สึกมึนหัวแปลกๆ เหมือนตัวจะร้อนขึ้นด้วย ให้ซื้อยามาเผื่อดีกว่า ไม่อยากเป็นไข้ กันไว้ก่อน งานสำคัญกว่า...

 

         <ข้อความ>

        มุนิมุนิมุนนี่ : ซื้อพารามาให้หน่อยแพ็คนึง เอามาติดห้องไว้เฉยๆ พอดีเมื่อกี้ค้นห้องเห็นว่าหมดแล้ว

        มุนิมุนิมุนนี่ : ทำงานเสร็จน่าจะไมเกรนรับประทาน ควรมีติดห้องไว้... แต้งกิ้ว

 

      ใช่ ตนโกหก ไม่ยอมบอกว่าไม่สบาย ไม่อยากให้คิดมาก ขี้เกียจฟังยัยนั่นบ่นด้วย ทำไมไม่ดูแลตัวเองงง บลาๆๆๆ

มุนอาขมวดคิ้วทันที พารา ติดห้อง พูดอะไรของหมอนี่ เมื่อวานเธอจัดตู้ยาเห็นมีตั้งหลายแพ็ค ไม่มีทางที่แทมินจะปวดหัวขนาดที่จะกินพาราสิบยี่สิบเม็ดในคืนเดียว

 

     ดูท่าคงไม่อยากโดนบ่นน่ะสิ

 

     ให้ตาย น่าเอ็นดูชะมัด

 

        <ข้อความ>

        MyPD : โอเครับทราบ 5 นาทีถึงนะ

 

     เธอจ่ายเงินเเล้วมุงหน้าไปที่ซุปเปอร์ที่มีร้านยา โดยไม่ลืมแวะร้านซุปร้านโปรดด้วย

 

     ...

 

      ขี้เกียจทำงาน คือคำคำเดียวที่วนเวียนอยู่ในหัวสมองของแทมิน ณ ปัจจุบัน

 

         " โว้ยยยย "

 

      ไม่ไหวแล้ว จะระเบิดแล้ว จะตายแล้ว ควรจะหาอะไรฮิลใจตัวเอง

 

      ตนเดินไปเปิดเพลงเกิร์ลกรุ๊ปที่ตนรู้จัก ชอบ และเต้นเป็นดังลั่นห้อง

 

      ให้ทายเราทำอะไร?

 

         " มาจิมักซอรอมม มามามาจิมักซอรอม--- "

 

      ใช่อย่างที่คิดเลยครับ เต้นโคฟเวอร์นั่นเอง ถึงไลน์เต้นจะไม่ดี แต่ถ้าแค่คลายเครียดก็โอเค..

 

      ขอร้อง อย่ามีใครมาเห็นสภาพนี้ อาย

 

     มุนอาเดินขึ้นมาถึงหน้าห้อง เสียงเพลงที่ดังออกมานั้น ทำเธอกลั้นขำแทบตาย

 

     ก็แปลกดี ที่แทมินจะชอบเต้นเกิร์ลกรุ้ป ส่วนเธอ เต้นบอยแบนด์

 

     ก็ฮากันไป55555

 

     มุนอารวบรวมสติ ก่อนจะเคาะและพูดด้วยเสียงที่ฟังดูก็รู้ว่ากลั้นหัวเราะไว้

 

        "แทมินอ่า เปิดประตูหน่อย~~"

 

     ก่อนจะเสริมบางอย่างลงไป

 

        "มันหนาวนะแทมินนน เปิดเร็ววว"

 

        " แป๊ปปปปปป "

 

      ตอบกลับอีกฝ่ายไปด้วยไฮโน้ตแหว่งๆ ของตัวเอง แค่พูดเล่นไม่ต้องคุมเสียงหรอก สนุกดี...

 

      สักแป็ปตนก็เดินออกไปเปิดประตูให้อีกฝ่าย

 

        " เอาของมาแล้วก็กลับไปซะ... "

 

     ดึงของจากอีกฝ่ายมาแล้วปิดประตูใส่

 

         " พูดเล่นหน่า..  "

 

      ก่อนจะเปิดประตูอีกครั้งด้วยสีหน้ายิ้มๆ

        "บ้าจริง ปิดประตูใส่หน้าสาวๆระวังหาแฟนไม่ได้เอานะ"

 

     เธอพูดแบบไม่ได้คิดอะไร

 

     มุนอาเดินหายเข้าไปในครัวเพื่อจัดการกับอะไรบางอย่างที่ซื้อมา และเอาพาราที่ซื้อมาเพิ่ม ไปรวมกับพรรคพวกของมันอีกหลายแพ็ค

 

     ไม่บ่นหรอกนะ แต่เธอจะมาดูแลต่างหาก

 

        " แฟนหน่ะเหรอ ไม่เอาอ่ะ... "

 

         " ทำงานนะ "

 

      เดินเข้าไปในแทแทแลนด์แล้วนั่งทำงานต่ออย่างตั้งใจ

 

      พอดีเมื่อคืนมีไอเดียเยอะอ่ะครับ ทำเพลินเลย เย้

 

     อยู่ดีๆก็เจ็บจี้ดกับคำพูดของอีกคน

 

     เป็นอะไรเนี่ย ก็พูดออกไปเองไม่ใช่รึไง

 

     มุนอาสะบัดหัวไล่ความคิด ก่อนจะยกซุปออกมาให้

 

        "เอ้านี่ กินซะ จะได้หายปวดหัว"

        " แต้งกิ้ว วางไว้ตรงนั้นก่อน "

 

         " เออใช่ๆ มาช่วยหน่อย.. "

 

      หันไปหาอีกฝ่ายด้วยแววตาจริงจัง พร้อมกันเปิดบีทเพลงเพลงนึงให้ฟัง เป็นเพลงบัลลาดเลยแหละ..

 

         " ร้องไกด์เสียงเพลงนี้ให้หน่อย... "

 

     มุนอาถอนหายใจเบาๆก่อนจะเดินไปนั่งข้างๆ ใจจริงอยากให้เขาหยุดงานแล้วพัก แต่ดูท่าพูดไปก็ไม่ฟัง

 

     เธอลองจับคีย์เสียงแล้วร้องตาม

 

        "คีย์นี้โอใหม"

 

     เธอถาม เพราะคีย์ที่เธอใช้มันค่อนข้างจะสูง

 

        " โหยย ตาย เอาคีย์นี้ให้ผู้ชายร้อง ตายจ้า... "

 

         " ลดคีย์ลงมาเหลือ 3 พอ ปกติเธอจะร้อง 4-5 ใช่ไหม? ลองลดดู "

 

      กดลิ่มคีย์บอร์ดคีย์ประมาณ A3 ให้อีกฝ่ายฟังเป็นไกด์ว่าให้ต่ำประมาณนี้...

 

     มุนอาพยักหน้าสองสามทีก่อนจะปรับคีย์ลง

 

     จริงๆร้องเสียงต่ำก็สบายคอดีนะ ไม่ต้องมากรี้ดๆให้ถึง Bb5 กรี้ดไปได้ เหนื่อยชะมัด

 

        "ประมาณนี้โอเคใหม?"

 

     เธอถามหลังจากร้องเสร็จ

 

        " ได้... เอ่อ แล้วทีนี้ เดี๋ยวเราจะร้องฟีทเข้าไปด้วยนะ... "

 

        " สังขารจะไหวไหม แรปเมโลดี้คีย์นี้ คิๆ "

 

      หันไปหาไมค์แล้วร้องไกด์ตามโน้ตที่จดเนื้อเพลงและไกด์คีย์ต่างๆ ไว้

 

     ...

 

     มุนอาร้องตามอีกคน ตอนแรกแทบจะลืมตัวนั่งฟังอย่างเดียว

 

     มันต่างจากแร็ปดิสเมื่อวานมาก วันนี้มันละมุนสุดๆ

 

     มุนอาปล่อยให้เสียงของเธอไหลไปตามเพลงและเสียงแร็ปของเขา

 

        "โอโห ไม่ได้ยินเสียงนายแบบนี้นานมากแล้วนะ"

 

      เธอชมหลังจบเพลง

 

        " ไม่ได้ร้องนานเหมือนกัน.. "

 

         " แค่กๆ "

 

      ด้วยความเจ็บคอ ตนไอออกมาเสียงดัง มือทั้งสองข้างป้องปากเอาไว้

 

         " ตายแล้ว ฮะๆ "

 

     มุนอามองอีกฝ่าย ทั้งขำทั้งสงสาร

 

     แบบนี้แล้วยังจะปากแข็งบอกเธอว่าสบายดี

 

     เธอเอื้อมไปหยิบถ้วยซุปร้อนๆ มือเล็กตักซุปพอดีคำก่อนจะเป่าให้พออุ่น แล้วจ่อมันที่ริมฝีปากอีกคน

 

        "เอ้า กินซะ ถ้าคิดจะนั่งทำงานอยู่แบบนี้ ชั้นก็จะป้อนแบบนี้นี่แหละ"

 

     อ้าปากให้อีกฝ่ายป้อนอย่างว่าง่าย

 

      หลังจากร้องไกด์เสร็จแล้ว ตนนั่งมิกซ์เสียงพลางกินซุปที่อีกฝ่ายป้อน สักพักตนก็ทำงานเสร็จ...

 

         " เสร็จแล้ว ลองฟังไหม? "

 

        "เอาสิ"

 

     เธอเขยิบเข้าไปนั่งใกล้ๆเพื่อรอฟัง มือยังทำหน้าที่ป้อนซุปไปด้วย

 

     จริงๆแอบกลัวนะว่าเสียงที่ร้องออกมาต่ำๆจะแปลกๆ

 

     แทมินเปิดเพลงให้ฟังผ่านลำโพงในห้องสตูฯ

 

      เสียงที่ถูกปรับคีย์ให้เข้ากันเล็กน้อย ฟังแล้วรู้สึกละมุนสุดๆ ไปเลย

 

      จนรู้สึกว่า ver. ไกด์เสียงน่าจะดีกว่าเวอร์ที่นักร้องร้องซะแล้ว

 

         " โอเคป่ะ? "

 

        "โอ้ยยย ละมุนไปอีกก"

 

     มุนอาหลับตาลงฟังเสียงเพลงที่ดูเข้ากันอย่างไม่น่าเชื่อ

 

     ฮือออ ชักอยากได้เพลงนี้แล้วสิ; ;

 

        "โหหหห นายนี่เทพมาก!"

 

     เธอยกนิ้วโป้งให้

 

        " ระดับนี้แล้วครับแม่คุณ แค่นี้สิวๆ... "

 

      คิดถึงภาพที่หัวร้อนเมื่อวานนะ ไม่งั้นคงได้ปาคอมทิ้งจริงๆ เห้ม

 

         " งั้น อยากได้ไหม เดี๋ยวส่งไฟล์เพลงให้ "

 

        "ได้เหรอ?"

 

     มุนอาถามอย่างตื่นเต้น

 

     แหม จะไปทำปกนู่นนี่อย่างดีอัพลงยูทูบซะเลย

 

     บังทันก็อัพไกด์เสียงลงยูทูบนี่!

 

        " โอเค แป็บนะ ขอใส่ watermark ก่อน... "

 

      เพลงที่ตนเป็นคนทำทุกเพลง มักจะมีคำว่า 'taeminoholic' อยู่ในเพลงเสมอ ให้มันรู้ว่าใครเป็นคนทำ... โปรดิวซ์เซอร์เค้าก็มีกันหมดแหละ..

 

         " โอเค ส่งให้แล้วนะ "

 

         " ให้ทาย จะไปลงยูทูปใช่ไหม? ให้ถ่ายเอ็มวีให้ไหม555 "

 

        "โอโห ทายแม่นปานนี้ไปเป็นหมอดูเถอะนะ555"

 

     มุนอาบีบจมูกอีกฝ่ายเบาๆ

 

     อืม จริงๆถ่าย mv ก็น่าสนอยู่นะ

 

        "งั้นก็มาถ่ายด้วยกันสิ มีเสียงนายแร็ปด้วยนี่นา"

 

     เธอหันไปอ้อน

 

        " ก็ได้ๆ.. "

 

         " งั้นท่อนที่เธอร้อง จะทำเป็นนั่ง จะทำอะไรแล้วแต่เลย เดี๋ยวถ่ายให้ แลกกันถ่าย ส่วนท่อนที่ร้องกับแรปรวมกัน ก็ใช้เป็นเซลฟี่ โอเคเนอะ... "

 

 

      เดินไปหยิบกล้องวีดีโอที่ตนมี แต่หมกไว้ในห้องนี้นานแล้ว ซื้อมาแล้วไม่ได้ใช้

 

        "โอเคค่าาาาาา พ่อผู้กำกับสุดหล่อ~~~"

 

     ว่าแล้วก็หยิบกลอสมาแต่งปาก

 

     มุนอาเปิดกูเกิ้ลหาสถานที่สวยๆใกล้ๆที่จะถ่าย mv ได้ ไม่นาน ก็เจอสวนสาธารนะที่ค่อนข้างร่มรื่นเข้ากับเพลง

 

        "ไปนี่กัน ขึ้นรถแปปเดียว"

 

     เธอยิ้ม

        " ครับ ตามใจครับ... "

 

      รู้สึกจะลืมไปแล้วนะว่านี่แค่ไกด์เสียง แต่ก็ดี...

 

      เนื้อเพลงที่เราแต่งไว้ อารมณ์ประมาณ ผู้ชายคนนึงที่พึ่งรู้ใจตัวเอง หล่ะมั้ง

 

        "ไปเปลี่ยนชุดเร็วววววว"

 

     มุนอาผลักเขาห้องนอนไป ส่วนตัวเธอเองก็คว้ากระเป๋าเข้าห้องน้ำ

 

     แหม ออกมาวิ่งก็เตรียมชุดมาเปลี่ยนอยู่แล้ว

 

        " ? "

 

      โดนอีกฝ่ายผลักเข้าไปในห้อง เปลี่ยนชุด แล้วชุดอะไรหล่ะ?

 

      เปิดตู้เสื้อผ้าตัวเองดู มีแต่เสื้อผ้าแนวเดิมๆ เสื้อแขนยาวสีหม่นๆ เสื้อคลุมแขนยาว ก็แค่นั้น...

 

      แต่งให้เข้ากับฟิลเพลงแล้วกัน

0 ความคิดเห็น