Feriya [Spy] วายร้ายพันธุ์สายลับ

ตอนที่ 52 : Halloween Project SS II : THE PARK II

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,766
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    3 มี.ค. 60



F’SPY Halloween Project Season II

31st October 2016

Theme: The Park  ....มาเล่นกันเถอะ มาเล่นกันเถอะ...~~

Part II

-----------------------------------------------------------------------------------------



บ้านขนมหวาน : 21.15 น.

 

“แอ้อ๊ด...”

          “คุณว่าอะไรนะครับ?”

          “แอ๊อด...อังไอล่ะ”

          คราวนี้คู่สนทนาหมดความอดทน

          “เคี้ยวให้หมดปากก่อนได้ไหมครับ มารยาทแย่จริงๆ!” วาเนียร์ตะโกนใส่หน้าคนที่ยังกินไม่หยุดปาก แม้พวกเขาจะยังห้อยต่องแต่งอยู่ในสภาพหน้าสิ่วหน้าขวานเต็มทน 

          “จะพูดว่า...แม่มดสินะ” ร่างในผ้าคลุมสีดำสนิทช่วยเอ่ยเฉลยเสียงเย็น มอร์เฟียสซ์พงักหน้าหงึกหงัก

          “นั่นล่ะ”

          มันยังมีหน้ามาให้ชาวบ้านช่วยตอบอีก!!

         วาเนียร์กัดฟันกรอด ก่อนจะชะงัก

เดี๋ยวนะ...

          “มะ...แม่มด!!” หน้าหวานซีดสลดลงไปอีกรอบ มองร่างในความมืดข้างล่างที่เริ่มปล่อยไอหมอกเย็นๆออกมาแล้วขนลุกซู่ “คุณแม่มด...คุณจับพวกผมไว้ทำไมครับ!

          “โง่จริง นี่มันก็คือเรื่องต่อจากนิทานเมื่อกี้ยังไงล่ะ มันคงจะเห็นเราเป็นฮันเซลกับเกรเทล นักฆ่าผู้มีจินตนาการล้ำเลิศเอ่ยตอบ วาเนียร์ผู้ไม่นิยมอ่านนิทานจึงจำใจต้องถามอย่างช่วยไม่ได้

          “แล้วเรื่องเป็นยังไงต่อล่ะครับ?”

          “ฉันก็จะส่งพวกแกเข้าเตาอบ แล้วจับกินยังไงล่ะ... ฮิฮิฮิ”

          คำตอบของแม่มดทำเอาคนฟังลมจะจับ ร่างในเงามืดเดินไปจุดเตาอบขนาดใหญ่ เปลวไฟลุกโชติช่วงขึ้นมา วาเนียร์สะกิดคนข้างตัวยิกๆ

          “ทำอะไรซักอย่างสิครับ!

          “จะให้ทำอะไร ก็ห้อยอยู่ด้วยกันเห็นไหมเนี่ย”

          คราวนี้บ้านเริ่มสั่นสะเทือนขึ้นอย่างไม่ทราบสาเหตุ กลิ่นอายความมืดแผ่ขยายออกมาจนเย็นสันหลัง ราวกับมันกำลังขานรับมนตร์ดำของแม่มดร้ายตรงหน้า

          “ฮิ...ฮิ...ฮิ...”

          ประตูและหน้าต่างทุกบานเปิดตีเปิดพึบพับ รวมถึงประตูตู้เสื้อผ้าเองก็เช่นกัน น้ำเสียงหัวเราะเย็นเยือกกรีดวิญญาณดังสะท้านไปในบ้านหลังเล็กๆกลางป่า วาเนียร์ตัวสั่นเป็นเจ้าเข้า หนุ่มหัวดำเริ่มมีสีหน้าเขร่งขรึมขึ้นมา ในขณะที่ล้วงเอาใบมีดออกมาจากพื้นรองเท้า

          อิ่มละ ได้เวลาเผ่น...

          ด้วยทักษะของคนรับบทนักฆ่ามาหลายปี ตวัดมือไม่กี่ทีเชือกตาข่ายก็ขาดฉึบ ร่างของสองหนุ่มร่วงตุบลงมาทีพื้น เป็นจังหวะเดียวกับที่มือซีดๆของแม่มดยื่นมือเข้ามา ในอุ้งมือนั้นมีของเหลวสีดำเหนียวข้นยืดย้อยชวนสยองขวัญ ขณะมองดูเหยื่อทั้งสองที่วิ่งป่าราบออกไปแบบไม่เหลียวหลัง

          ...คนเป็นแม่มดนิ่วหน้า เมื่อเห็นว่าไม่วายมีขนมปังไส้กรอกติดมือคนหัวดำออกไปด้วย

          มันกินยันวันโลกแตกเลยจริงๆ..

“จบซะที” เสียงเย็นๆพึมพำ สะบัดก้อนสลามของเล่นเด็กชวนแหยงออกไปจากมือ ในใจก็หมายมาดว่าจะได้กลับไปทำน้ำมันพรายล็อตใหญ่ที่ทำพิธีค้างไว้ให้เสร็จ

ไม่ได้หรอก ออเดอร์กำลังล้นหลาม ยิ่งใกล้คริสมาสต์ ปีใหม่ ยิงยาวไปถึงวาเลนไทน์ด้วยแล้วล่ะก็...เดี๋ยวของขาดสต็อกแล้วธุรกิจของเขาจะขาดรายได้ไปมหาศาล

แมทธิวคำณวนสระตะในใจ พลางถอดฮูทออกจากศีรษะ ในขณะที่กำลังจะเก็บของเตรียมกลับฐานบัญชาการของผู้กำกับ เสียงตู้เสื้อผ้าที่ปิดไปแล้วก็เปิดแอดขึ้นมาใหม่

ลมเหรอ...

พ่อหมอที่ขยับมารับจ็อบเป็นแม่มดหันกลับไปมองช้าๆ ไอหมอกที่เกิดจากน้ำแข็งแห้งพวยพุงออกมาจากตู้เสื้อผ้า ทั้งๆที่เขาคิดว่าใช้เอฟเฟ็กต์ไปหมดแล้ว

“ฮี้ ฮี้ ฮี้...”

เสียงแหบพร่าฟังสมจริงกว่าดังออกมาก่อน ตามมาด้วยท่อนแขนเหี่ยวๆสีคล้ำที่มีประดูกปูดโปน เล็บสีน้ำตาลเน่าๆนั่นทั้งยาวและแหลมคม

เขาคว้าวอร์คกี้ทอร์คกี้ขึ้นมากด

“บ้านขนมหวานเรียกฐานบัญชาการ...”

“ว่าไงแมทธ์”

“ตรงนี้บอสส่งฉันมาคนเดียวใช่ไหม...”

“ใช่สิ บทแม่มดมีคนเดียวนี่ จะมีใครได้อีก เสร็จแล้วกลับมาที่ฐานได้เลย”

สิ้นเสียงเครื่องสื่อสารในมือ แมทธิวก็หัวเราะหึๆ

งานเข้า...

 

 

[Dark Forest : 21.30 น.]

 

“ยะ...หยุด หยุดก่อนครับ แฮ่กๆ..ผม ไม่ไหวแล้ว”

“นายแน่ใจนะว่าจะหยุด”

“ขาสั่นไปหมด...แล้วครับ”

“ช่วยไม่ได้แฮะ” มอสหยุดฝีเท้าลง สูดหายใจลึกๆเข้าปอด คนหัวทองข้างตัวก้มลงจับหัวเข่าที่สั่นพับๆขณะหอบตัวโยน หลังจากที่พวกเขาหลับหูหลับตาวิ่งหนีแม่มดออกมาจากบ้านหลังนั้น

          พอใช้พลังงานเยอะๆก็ชักจะหิวขึ้นมาอีกแล้วแฮะ...

          คิดพลางเอาขนมปังไส้กรอกใส่ปากเคี้ยวกร้วมๆ นัยน์ตาสีอำพันหรี่ลงนิดๆ เมื่อจับได้ถึงบางสิ่งที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่ในความมืด แถมยังวิ่งตรงมาทางนี้อีกต่างหาก

          “นั่นมัน...” เขาเห็นหูกระต่ายสีชมพูๆ และจงอยปากเหลืองๆของเป็ดอยู่ลิบๆ ส่วนที่ตามมาอยู่ด้านหลังน่าจะเป็นฟ็อกซี่กับเท็ดดี้ “เจ้าพวกน่ารักนั่น สงสัยจะมาช่วยพวกเราแฮะ”

          คนช่างจินตนาการยิ้มอย่างตื่นเต้น แต่รอยยิ้มก็พลันหุบลงเมื่อเจ้าพวกน่ารักที่ว่าวิ่งเข้ามาใกล้...

           กระต่ายตัวแรกมีรอยเย็บปุปะเต็มหน้า ลูกกะตาถลน หูซ้ายขาดแหว่ง มือขวาถือเลื่อยที่เปื้อนเลือดหยดแหมะๆ เจ้าเป็ด หมี และจิ้งจอกที่มาด้วยกันก็ไม่ได้มีใครสภาพดูดีไปกว่าใคร ตาของพวกมันทั้งหมดเป็นสีแดงแปร๊ดประหนึ่งเลือด

          เป็นภาพที่ทำลายฝันไวเด็กของคนมองจนไม่เหลือชิ้นดี

          “ว๊ากกกกกกกก!!!!!

สองหนุ่มพร้อมใจกันร้องลั่น ก่อนจับมือสามัคคีกันโกยอ้าวจนลับสายตาไป...

 ร่างสูงของไรอัลที่วันนี้รับหน้าที่เป็นตากล้องสนามกระโดดลงมาจากต้นไม้พร้อมกล้องวิดิโอขนาดพกพา มองบรรดาสัตว์สยองสี่ตัวที่พากันหัวเราะคิกคัก

“ก๊ากกกก ตลกไอ้มอสชิบเป๋ง แกถ่ายไว้ใช่ไหมไรอัล” พอหัวกระต่ายถูกถอดออกไป ก็เห็นใบหน้าของคู่แฝดตัวเองที่กำลังขำจนหน้าแดง พวกที่เหลือก็พอกันถอดหัวมาสคอตออกมาบ้าง

“โอย โคตรขำ หน้าวาเนียร์นี่ซีดเป็นไก่ต้มตรุษจีน ฮ่าฮ่าฮ่า” ทอมในคราบเป็ดผีหัวเราะลั่น

“ทำเป็นขำไปนะแก ถ้าถูกจับได้ ดาร์ควาเนียร์เชือดเรียงตัวแน่นอน” ลีโอในชุดเท็ดดี้ทำท่าปาดคอหอย ปิดท้ายด้วยเบนจามินในร่างฟ็อกซี่ที่ล้วงช็อกโกแล็ตออกมาจากกระเป๋าหน้าท้อง

ในขณะนั้นเอง วัตถุในชุดผ้าคลุมสีดำก็วิ่งมาด้วยความเร็วสูงยิ่งกว่ารถเมล์สายแปด ก่อนแหวกทะลุเข้ากลางวงผ่านไปจนบรรดาชายหนุ่มในชุดมาสคอตต้องหลีกให้แทบไม่ทัน ปอยผมยาวๆปิดหน้าปิดตานั่นทำให้เพื่อนๆจำได้ว่าเป็นพ่อหมอแมทธิว

“นั่นมันไอ้แมทธ์นี่นา”

“นั่นสิ รีบไปไหนของมันวะ”

“...ฉากนี้มันคุ้นๆแฮะ” เบนจามินกัดช็อกโกแล็ตกร็อบ ย้อนนึกไปถึงความทรงจำครั้งที่มันวิ่งหนีผีมาดอนน่าจนผ้าคลุมสะบัด เอาจริงๆความหลอนในครั้งนั้นก็เป็นแรงผลักดันให้พวกเขาอยากแก้แค้น จนมาร่วมแผนการหลอกผีไอ้พวกที่ไม่เคยโดนบ้างเนี่ยแหละ

“เฮ้พวก ที่วิ่งมานั่นใช่เทเลเทบบี้หรือเปล่าน่ะ?” คราวนี้เจมส์หยีตามองอาคันตุกะรายใหม่ที่วิ่งมาเป็นหมู่คณะ “ครบแก๊งค์เลย ทิงกี้วิงกี้ กิ๊บซี่ ลาล่า...อีกตัวชื่ออะไรนะ??”

“โพล” ไรอัลช่วยตอบ อันที่จริงมันเป็นการ์ตูนเรื่องโปรดของพวกเขาตอนห้าขวบ

“เออ เหมือนจะใช่แฮะ แต่เจ๊ซาไม่เห็นบอกเลยว่ามีเทเลเทบบี้มาด้วย” ทอมทำท่าสนใจ แต่แล้วนัยน์ตาสีตัวกั่วก็เบิกขึ้นนิดๆ เมื่อพบว่าพวกมันเองก็อยู่ในสภาพที่ไม่แตกต่างจากพวกเขาเท่าไหร่

ทิงกี้วิงกี้ถือมีดอิโต้ ยิ้มปากฉีกถึงหู กิ๊บซี่ลูกกระตาโบ๋สองข้าง ลาล่าหน้าแดงแปร๊ด ราวกับโดนเลือดสาดกระเซ็นใส่ ส่วนโพลที่ตัวเล็กกว่าเพื่อนถือเลื่อยไฟฟ้า...

โอโห...อีกหนึ่งคอสตูมทำลายฝันวัยเยาว์ ผู้กำกับเขาไอเดียโคตรบรรเจิด!

“พวกเอ็กซ์ตร้าเหรอ เจ๊ซาใจโคตรป๋าเลยปีนี้” ลีโอยิ้มขำ ว่าจะไปคุยด้วยซะหน่อย แต่ก็ต้องชะงัก เมื่อโพลเดินเข้ามาแล้วอ้าแขนแบบที่ชอบทำในทีวี

“โอ๋กันนะ~~~ โอ๋กัน~~~~…..

ในขณะที่จะโอ๋ เลื่อยไฟฟ้าก็สะบัดไปโดนแขนกิ๊บซี่ขาดตุบ เลือดสีคล้ำสาดกระเซ็นออกมาราวกับก็อกแตก แล้วอิโต้ในมือทิงกี้วิงกี้ก็ฟันฉับลงกลางหัวลาล่าราวกับผ่าลูกแตงโม เลือดพุ่งเป็นน้ำพุ

ก่อนที่พวกมันทั้งหมดจะลากเท้าเขามาหาพวกเขาช้าๆ....

แก๊งค์สัตว์โลกน่ารักกับอีกหนึ่งตากล้องมองหน้ากัน แล้วทุกคนจึงพยักหน้าหงึกหงัก

มันอยู่ไม่ได้แล๊วววววว !!!!

 

 

[Black Chapel : 21.30 ]

 

โบร๋ววววว โบร๋ววววว.....

แว่วเสียงมาหอนดังถี่ๆ ในขณะที่ชายหนุ่มสองคนเดินทอดน่องผ่านสุสานที่เรียงรายอยู่สองข้างทาง ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่โบสถ์สูงสองชั้น ทำจากหินอ่อนสึดำเป็นมันทั้งหลัง

“ให้ตายเถอะ...”

อย่างกับช่วงล่าท้าผี...

แลนแซอร์เคี้ยวฟันกรอด ข้างๆตัวมีเจ้าของบทแม่ทัพที่กำลังเพ่งพิจารณารายละเอียดรอบตัว พลางพยักหน้ากับตัวเอง

“สมจริงดีแฮะ นายว่าไหม”

“ดีกับผี” ว่าแล้วก็ผลักประตูไม้บานใหญ่เข้าไปภายใน บรรยายภายในโบสถ์เงียบงัน ที่นั่งแถวยาวทุกแถวล้วนว่างเปล่า มองไปด้านหน้าก็พบไม้กางเขนขนาดใหญ่สีดำสนิท

สมชื่อแบล็คชาเปล...

“เหมือนจะอยู่ชั้นสอง” วาเนเซียสมองจีพีเอสในมือ พบจุดแดงๆอยู่ด้านบนที่พวกเขากำลังยืนอยู่ สองหนุ่มจึงต้องเดินเข้าไปด้านใน แล้วเลี้ยวเข้าไปทางขวาที่มีบันไดวนขนาดเล็กๆแอบมุมอยู่

ฟิ้ว~~~~ ฟิ้ว~~~~~~~

เสียงลมหวีดหวิวพัดเข้ามาตามช่องลม ด้านบนของตัวโบสถ์เต็มไปด้วยฝุ่นเขลอะและหยักไหย่ระโยงระยาง

“ฮัดเช่ยย!!” คนเป็นแม่ทัพคันจมูกจนจาม หนุ่มคนข้างๆขวางทางลมอยู่พอดี

“นี่แกบังอาจจามใส่ฉันเรอะ!

“นายยืนบังเองต่างหาก”

“เด๋วปั๊ด!” ร่างสูงกำยำของคนผิวแทนชูหมัดขึ้น เตรียมปล่อยใส่หน้าเจ้าของบทผู้บังคับบัญชา จังหวะเดียวกับที่ประตูห้องๆหนึ่งเปิดแอ๊ดออกมา....

เสียงดนตรีที่มักเปิดในโบสถ์ดังแว่วออกมาจากหลังบานประตู พอก้มหน้าดูจีพีเอสก็พบว่าจุดสีแดงอยู่ในห้องนั่นพอดี...

“ไปเอาตุ๊กตากันเถอะ” วาเนเซียสว่าด้วยสีหน้าเขร่งขรึม ไม่รู้ทำไมจู่ๆก็รู้สึกเย็นสันหลังขึ้นมาอย่างประหลาด

ทันทีที่พวกเขาเข้าไปก็พบว่าหน้าต่างด้านในสุดเปิดอยู่ เผยให้เห็นดวงจันทร์เต็มดวงสีเงินยวงลอยเด่นอยู่บนฟ้า ข้างๆหน้าต่างมีภาพเขียนรูปหนึ่งที่อยู่บนขาตั้งไม้ คล้ายกับว่ามันยังวาดไม่เสร็จสมบูรณ์...

แล้วคนมองก็ถึงกับอุทานลั่น เมื่อเห็นรูปนั่นได้ถนัดตา

“วอท เดอะ....ฟฟฟฟฟ !!!

มันเป็นใบหน้าขาวซีดของแม่ชีในชุดดำ รอบดวงตาเป็นวงดำๆราวกับหมีแพนด้า ดวงตาสีเหลืองทองที่อยู่ตรงกลางวาววับราวกับมีชีวิต ปากเหี่ยวๆสีคล้ำเป็นด่างเป็นดวงราวกับคนทาลิปสติกเลอะ...

          นี่มัน...

          “หน้าคุ้นๆนะ...” วาเนเซียสยิ้มแหย รู้สึกเหมือนเห็นใบหน้าแบบนี้จากหนังผีซักเรื่องที่โดนฮีลเลอร์บังคับให้ดู

          “เรื่องนั้นแน่ๆ...” แลนเซอร์ขนลุกเกรียว เสียงเพลงของโบสถ์ยังคงดังมาจากที่ใดซักที่หนึ่งในห้อง คลอไปด้วยแว่วเสียงลมหวีดหวิด และเสียงหมาหอนโหยหวน...

          “เฮ้ย นั่นไงตุ๊กตา! รีบหยิบแล้วรีบเผ่นเหอะ” วาเนเซียสเหลือบไปเห็นเจ้าหมีเท็ดดี้ตัวเล็กๆวางอยู่บนชั้นหนังสือ สองหนุ่มรีบวิ่งไปคว้าหมับ จังหวะเดียวกับที่บานประตูตีปิดดังปึ้ง!

          “ชิบหาย...” แลนเซอร์หน้าซีด เมื่อหันไปอีกที รูปภาพสีน้ำมันเมื่อครู่กลายเป็นรูปเปล่าๆไปแล้ว

          “.....ซา ชา ฟฟ ชา ซ...”

เสียงกระซิบดังขึ้นอย่างไร้ที่มา สองหนุ่มเหงื่อแตกพลั่กๆ มองเงาดำของใครบางคนในชุดกระโปรงปรากฏขึ้นที่กำแพงเบื้องหน้า มันชัดขึ้นเรื่อยๆราวกับเจ้าของเงาเดินเข้ามาใกล้กำแพง สองหนุ่มถึงกับถอยกรูด เมื่อเงาสีดำนั่นหยุดเคลื่อนไหวในตอนที่มันมีขนาดเท่าคนจริงพอดี

แฮ่......

เงานั่นกระโจนพรวดออกมาจากกำแพง ลักษณะเป็นแม่ชีในรูปไม่มีผิดเพี้ยน ทั้งคู่ร้องลั่น เมื่อมันแสยะปากจนเห็นฟันแหลมๆสีแดงสด

        “ว๊ากกกกกกกก!!!!” 

          แกร๊งงง!!!

           วาเนเซียสและแลนเซอร์ยกท่อนแขนขึ้นกั้นตามสัญชาติญาณ ผลคือฟันแหลมๆนั่นพลาดเป้า กัดเข้าที่โซ่กุญแจมือจนขาดกระจุย

          สองหนุ่มสามัคคีกันยันโครมจนประตูเปิดผ่างออก ก่อนวิ่งแตกฮือไปคนละทาง เจ้าของบทแม่ทัพที่มีปัญหาเรื่องแผนภูมิวิ่งวนเข้าห้องซ้าย ทะลุห้องขวา รู้ตัวอีกทีแลนเซอร์ก็หายเงียบไปแล้ว

          “ตายห่าน...” เจ้าของนัยน์ตาสีไพลินพึมพำด้วยสีหน้าเคร่งเครียดขั้นสุด เขามาหยุดอยู่หน้าห้องๆหนึ่ง พอดีกับเสียงซู่ซ่าของอะไรบางอย่างดังขึ้น

          “ชะ...ช่ว... ย ด้ ว..ย  ใ ครก็.. ได้”

          ขนหัวเกือบลุกตั้ง ถ้าไม่ทันเห็นเสียก่อนว่ามันเป็นวอร์คกี้ทอร์ดกี้ที่นอนแอ่งแม่งอยู่กับพื้น

          “ช่ ว ย...  ด้ ว ย...”

          เสียงขอความช่วยเหลือแบบขาดๆหายๆยังคงดังออกมาอย่างต่อเนื่อง เขาเก็บวอร์คกี้ทอร์คกี้ขึ้นมาด้วยสีหน้าลังเล

          “ใครน่ะ?”

          เสียงที่กำลังสื่อสารด้วยเงียบไปชั่วอึดใจ

          “นะ นั่น..เฮี ..ยเ..หรอ...?”

          นัยน์ตาสีไพลินหรี่ลง

          “เฟรย์ ??”

 

       

 

สิบนาทีก่อน....

“โอ๊ย มองไม่เห็นเลยแฮะ!

เควินในคราบผีแม่ชีเดินวนไปวนมา ตามหาแว่นตาที่จำไม่ได้ว่าหล่นหายไปตอนไหน เนื่องจากคอนแทคเลนส์ที่ฮีลเลอร์บังคับให้ใส่มันโดนลมพัดหลุดกลางทาง

“ว๊ากกกกกกกก....”

แว่วเสียงร้องลั่นดังมาจากที่ไหนซักแห่งในโบสถ์ เขาถึงกับสะดุ้ง

ตกใจอะไรกัน??

“เจ๋งมากเควิน นายเล่นได้สมบทบาทมาก รอวาเนเซียสกับแลนเซอร์วิ่งไปจากโบสถ์ก่อนนะ แล้วนายค่อยออกมา”

อ้าวแล้วกัน วาเนเซียสกับแลนเซอร์มาถึงแล้วเรอะ!

เควินมุ่นคิ้ว เสียงผู้กำกับดังออกมาจากทอร์คกี้ทอร์คกี้ที่เขาทำหล่นหายไปพร้อมกับแว่น แน่นอนว่าโรคสายตาสั้นระยะสุดท้ายทำให้โลกเบลอราวกับอยู่ใต้น้ำ อยากจะไปเก็บแต่ก็หาไม่เจอ

เควินในชุดผีแม่ชีจึงเดินคลำทางสะเปะสะปะต่อไป...ในใจก็คิดสงสัย

เขาอ่ะเหรอ เล่นสมบทบาทมาก...??

“ประทานโทษนะ ตั้งแต่เข้ามายังไม่ทันเจอใครซักคนเลย...”





----------------------------------------------------------------------------------



โอยยย ใกล้ละฮะ 555

แปบนะ งานเยอะจนปั่นไม่ทัน ชีวิตโคตรเศร้า

Happy Halloween นะ ชุบๆ 

พาร์ทหน้าตอนสุดท้ายละ 



                                                                                                    To be continued >>>>>




                  


           


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,894 ความคิดเห็น

  1. #1864 prince.phychosis (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 เมษายน 2553 / 02:02
    เวริสพอเมาแล้วทำตัวน่ารักขึ้นเยอะเลยแหะ
    น่าจะมีบทเสื่อมแบบนี้อีก น่าสนุกดีพิลึก
    #1,864
    0
  2. #1861 Vivian^O^ (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 28 เมษายน 2553 / 20:50
    ขำอ่ะ

    เวริสตอนเมาแล้วน่ารักดี^^

    ยังคงเชียร์เฟรย์ให้คู่กับเวริส

    แต่คงยาก

    ในเมื่อทั้งคู่ไม่มีทีท่าว่าจะชอบกันเลย - -"

    (อ่านจนจะจบภาค 1 อยู่ละ ก็ไร้แวว)
    #1,861
    0
  3. #1819 black joker of die (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 19 เมษายน 2553 / 18:35
    อ่านแร้วขากรรไกรจาค้าง =.,=
    รั่ว+เสื่อมสุดจัยขาดดิ้น
    นี่นั่งอ่านตั้งแต่เช้ายันค่ำ
    โดนแม่เทศน์ต่อข้อหาใช้คอมนาน
    เริ่ดมั่กๆชีวิต
    แร้วรีบๆต่อนร๊ะคร๊ะ
    #1,819
    0
  4. #1804 VS-DeviL (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 17 เมษายน 2553 / 19:01

    มาอ่านแล้วซาจัง ^^
    รั่ว+เสื่อมมากมาย 555

    อ่านแล้วหุบยิ้มไม่ได้อะ อ๊ายยย

    #1,804
    0
  5. #1802 Winter-Angel (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 17 เมษายน 2553 / 15:01
    ทั้งง
    เหม่อม
    เบนจามินคอสติน -> ต้องเว้นวรรคด้วยหรือป่าว?

    แด่ลอร์ดเฟรย์ ฟีเลตัส ลอร์ดผู้มาดแมนที่สุดในเทศกาล! เชียรส์! อิอิ
    555+ เวริสเสื่อมแล้วน่ารักขึ้นนะท่านซา บ่นเหมือนเด็กเลย หุหุ

    โอเช ไปอ่านต่อ ^O^
    #1,802
    0
  6. #1790 KKJJ (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 14 เมษายน 2553 / 13:40
    เพิ่งเข้ามาอ่าน
    ตอนนี้น่ารักจังเลยอ่ะ
    อยากรู้ว่าตื่นมาจะเปนยังไง
    รีบมาอัพไวไวนะคะ
    #1,790
    0
  7. #1738 Miss GT (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 7 เมษายน 2553 / 12:39

    ฮ่าๆๆ หมอนข้างดิ้นได้
    ว่าแต่ ไหงท่านประธานแกเดินไปห้องเฟรย์ล่ะหว่า?
    หรือเป็นจิตใต้สำนึก อิอิ
    บทนี้แจ่มค่ะ
    d(^^)b

    #1,738
    0
  8. #1734 THEMoviiE (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 6 เมษายน 2553 / 18:40
    หนูชอบบทเสื่อม!!
    #1,734
    0
  9. #1731 ---- (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 6 เมษายน 2553 / 17:32
    พี่ซาคะ



    เสื่อมแบบนี้หนูรับได้นะคะ > <



    เอามาเยอะๆ เลยก็ได้ค่ะ 555+



    น่ากลัวแบบแปลกๆ แต่ก็ตลกสุดๆ



    มาอัพไวๆ นะคะ



    อยากอ่านต่อแล้ว ^^



    #1,731
    0
  10. #1726 ]b'ditxJV' (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 6 เมษายน 2553 / 10:45
    สงสัยเวริส กรี๊ดแตกแน่เลย...
    โดนกระเทยล่วงเกิน 0.0
    เห็นใจคุณซาเหมือนกัน แต่ก็อยากอ่านต่อ
    สู้ๆ นะจ้ะ
    #1,726
    0
  11. #1725 VS-DeviL (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 5 เมษายน 2553 / 22:48

    โอ๊ะ เห็นแล้วท้อ = =
    21 หน้า !!!

    เดี๋ยวมาอ่านวันหลังแล้วกัน 555

    #1,725
    0
  12. #1724 kono_setsu (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 5 เมษายน 2553 / 22:23
    ว้ากกก ชอบบทนี้มาก
    เป็นความเสื่อมที่มันส์จริงๆ
    #1,724
    0
  13. #1722 Ritchan (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 5 เมษายน 2553 / 19:54

    ถ้าเสื่อมต่ออีกซักสองสามบทคงไม่เป็นไร

    ว่าแต่... ห้องที่นอนกันอยู่นี่ห้องใคร

    #1,722
    0
  14. #1719 MoOk (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 5 เมษายน 2553 / 17:36
    อยากให้ตื่นมาแล้วยูเกรซิสหรือพ่อของเวริสมาเห็นจัง

    คงจะมันพิลึก
    #1,719
    0
  15. #1718 I-am-ism (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 5 เมษายน 2553 / 12:15
    พอตื่นสภาพมันจะเป็นอย่างไร?

    จิ้นวอดวาย
    #1,718
    0
  16. #1717 choki (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 5 เมษายน 2553 / 00:28
    ดูจากการกระทำเล็กๆของบทที่แล้วและบทนี้ เหมือนวาเนียร์จะคู่กับมอส

    ขอเดาว่าวาเนียร์น่าจะเป็นผู้หญิงอีกคน หาไม่แล้วเรื่องนี้

    ขอเชียร์คู่เฟรย์ มอส ได้มะ ไม่เห็นมีให้โหวตเลย
    #1,717
    0
  17. #1716 fFfFrailty_zZ (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 เมษายน 2553 / 20:50

    กรี๊ดดดดดดดดด!!!  >////<

    เวริสเอ๊ย เมาแล้วหมดสภาพเลย มาดหายหมด หมอนข้างมันพูดไม่ได้หรอกนะหนูน้อย

    #1,716
    0
  18. #1715 แฝดนรก ณ ริงดิงดอง (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 เมษายน 2553 / 19:19
    เป็นความเสื่อมที่แฟนคลับกรี๊ดกร๊าด><
    #1,715
    0
  19. #1713 {..GX-{ (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 เมษายน 2553 / 17:29
      ตอนนี้ชอบสุดๆเรยค่ะ ไม่เสื่อมหรอก 55+

      ท่านประธานน่ารักอะไรขนาดนี้...  รักมอสด้วย มอสก็น่ารัก
    #1,713
    0
  20. #1711 fFfFrailty_zZ (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 เมษายน 2553 / 14:31

    ตอนนี้น่ารักจัง  >///<

    สนุกมากๆ ส่งท้ายเทศกาลที่สุดยอดมากกก

    #1,711
    0
  21. #1710 Alliar (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 เมษายน 2553 / 13:17

    ทำไมท่านประธานน่ารักจัง
    เดี๋ยวตื่นมามีเฮแน่ๆ
    เวริสช่างถูกใจจริงจริ๊ง

    #1,710
    0
  22. #1707 123 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 3 เมษายน 2553 / 22:55
    เวริส ปีนขึ้นเตียงไปเลย \^o^/



    เสื่อมกันต่อ 0[]0 ฮา
    #1,707
    0
  23. #1706 คนคนหนึ่ง (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 3 เมษายน 2553 / 22:16
    เวริสแบบนี้น่ารักจัง...

    พอหายแฮงค์ขึ้นมาจะเป็นยังไงกันนะ??

    อิอิ



    แต่งได้สนุกมากเลยนะคะ

    เป็นกำลังใจให้



    มาอัพต่อเร็วๆนะคะ

    สู้ๆ
    #1,706
    0
  24. #1705 _wlkin_ (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 3 เมษายน 2553 / 21:00
    อ๊าก ทำไมไม่นอนคู่ไปเลยแว๊
    (หื่นอีกแก)

    ตื่นมาเฟรย์จะได้ไปสู่ขอรับผิดชอบไง หุหุ
    (เห้ย สลับกันเปล่า =_=?)

    รอตอนต่อไป ลุ้นๆ
    #1,705
    0
  25. #1702 >>night_girl<< (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 3 เมษายน 2553 / 19:45
    หมดกันท่านประธาน(ฮา)
    สนุกมากๆค่ะ รอตอนต่อไปนะคะ ^^
    #1,702
    0