Love of me วิศวะกับหมอเป็นของคู่กัน (END)

ตอนที่ 24 : EP.22 พบเจออีกครั้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,012
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    27 ก.ค. 60


"ยู ไปกันได้ยัง" เสียงไมค์เรียกเเต่เช้า

"ยูต้องช่วยไอถือของน้ะรู้ป่ะ ห้ามขัด"
ผมตอบไปด้วยท่าทางขำๆ

"ไอเคยขัดยูได้ด้วยหรอ~_~" ไมค์มันทำหน้าทะเล้นใส่

ที่พวกเราพูดคุยกันเเต่เช้าก็เรื่องไปซื้อของที่จะจัดเซอร์ไพรคืนนี้ มีนต้องเตรียมของเยอะ เพราะฉนั้นไมค์ก็ต้องเป็นคนถือของให้ผมทั้งหมด55 

"แล้วbabyละ ยูจะพาไปไหม" ผมถามคนตัวสูงออกไป

"ไอเอาbabyไปฝากไว้กับป๊าม๊าไอแล้ว ท่านอยากเจอbaby"
ก็ดีอยู่น้ะ จะได้ซื้อของสะดวก

"Ok งั้นไปเลยไหม" 

หลังจากนั้นพวกผมก็ขับรถออกมาห้างwwwห้างชื่อดัง พอถึงผมก็เดินทั่วห้างเลย จัดการหยิบโน่นหยิบนั้นหยิบนี่ ซึ่งตอนนี้เต็มตะกร้าแล้วครับ

"นี่ยูซื้อไปเซอร์ไพร หรือจัดปาร์ตี้สระน้ำกันแน่ เต็มตะกร้าเเล้วเนี่ย" บ่นๆๆ นี่ก็บ่นจัง พึ่งบอกว่าอย่าบ่น

"เอ๊า ก็ไอได้กลับบ้านทั้งทีน้า ยูก็ไม่บ่นสิ ไหนยิ้มหน่อยน้ะครับ" ผมอ้อนไอคนที่ทำหน้างออยู่ข้าง 

"อ่ะๆ ยูอ้อนแบบนี่ทีไร ไอแพ้ทางยูตลอดเเหละ ไปๆซื้อเสร็จยัง"
แหมๆ ตอนนี้หน้ายิ้มแย้มเชียวน่ะ

"เสร็จแล้ว จ่ายตังกัน ยูเลี้ยงน้ะ55"
ผมพูดไป ไมค์ทำหน้าอยากตายเลย

หลังจากนั้นผมกับไมค์ก็ไปบ้านผมเลยตอนนี้ก็จะทุ่มนึงเเล้ว เวลาผ่านเร็วใช่ไหมล่ะ ที่บ้านคงไม่อยู่ เพราะวันนี้วันเกิดพี่มาร์ค ออกไปข้างนอกหมด เหลือแต่พวกแม่บ้านที่อยู่ 

ผมเดินเข้าไปในบ้าน เรียกให้แม่บ้านมาช่วยถือของ จัดเตรียมงาน แม่บ้านเก่านี่อึ้ง เจอผมยังกับเห็นผี คนใหม่ยังไม่รู้ว่าผมเป็นใครไง ผมก็ยิ้มให้แล้วบอกให้เตรียมงานด่วนที่สุด 

ผมกับไมค์ก็ทำไปแกล้งกันไปตามนั้นแหละ มันเป็นเรื่องปกติอ่ะน่ะ จัดเสร็จก็ปาไปสองทุ่มครึ่งแล้ว ผมก็ให้พวกแม่บ้านกลับไปทำงานที่เดิม ห้ามทำตัวมีพิรุดเด็ดขาด

ซักพักครอบครัวผมก็กลับมา เหมืทุกคนเหมือนเดิมทุกอย่าง คิดถึงจัง พี่มาร์คดูหล่อขึ้นเยอะ พี่นัทกับเคสูงขึ้นหล่อมาก พ่อแม่เหมือนเดิม พี่มอสก็อยู่ทำไมโทรมจังเลย เฮ้ออ ไม่พร้อมเลย

"ยู พร้อมไหม" ไมค์บีบมือผมแน่น

"ยูห้ามปล่อยมือไอน้ะ" ผมบีบมือไมค์

"ไอไม่ปล่อยมือยูหรอกน้ะ ใช่ไหมbaby" ไมค์หันไปถามน้องโมสที่นั้งทำตาใสๆอยู่ข้างๆ

ระหว่างรอครอบครัวผม ไมค์กลับไปรับbabyมานี่ สงสัยbabyอยากเจอทุกคน

"ใช่ครับป๊า babyไม่ปล่อยมือม๊าแน่นอนครับ" เด็กน้อยพูดออกมา

"พร้อมยังครับคนดีไม่ต้องกลัวok" 
ไมค์พูดเสียงอ่อนโยน ผมมีความกล้าขึ้นเยอะมากเลย

"พร้อมแล้ว^^" ผมตอบไป

ไมค์ส่งสัญญานปิดไฟทั้งบ้าน ผมก็เดินถือเค้กร้องเพลงออกไป ไมค์ก็พาbabyตามมา ผมถือเค้กไปตรงหน้าพี่มาร์ค ทุกคนยืนนิ่ง น้ำตาผมค่อยๆไหลทุกคนก็เหมือนกัน 

"มีความสุขมากๆน้ะเฮีย ม่อนไม่รู้ว่าจะขอโทษเฮียยังไง ที่หายไปนาน ตอนนี้ม่อนพร้อมกลับมาเเล้ว เฮียให้อภัยม่อนน้ะได้ไหมม ฮืออ" 
ผมงอแงเหมือนเด็ก กระโดดเข้ากอดพี่มาร์คเลย

"พี่ไมเคยโทษหรือโกรธเราเลยน้ะม่อน พี่ดีใจซะอีกที่ม่อนยังจำวันเกิดพี่ได้ พี่ดีใจน้ะที่ม่อนกลับมา ม่อนรู้ไหมตอนม่อนจากไปทุกคนรักม่อนมากน้ะ พวกำร่กังวลว่าม่อนจะอยู่ยังไง ดีแล้วที่กลับมา อย่าหนีไปอีกน้ะคนดี" 
พี่มาร์คยิ้มอ่อนโยน

"ป๊าม๊า ม่อนขอโทษ ฮืออ"
ผมกอดป๊าม๊าเเล้วร้องไห้เลย

"ป๊ากับม๊าไม่ว่าอาตี๋เล็กหรอกน้า อย่างที่อาตี๋ใหญ่บอก ป๊าม๊าดีใจที่อาตี๋เล็กกลับมาน้ะ" พ่อแม่ผมพูดอย่างออนโยน

"พี่นัท พี่เค ม่อนขอโทษ ที่ทำให้เป็นห่วง พี่นัทพี่เคไม่โกรธม่อนน้ะ อึก"
ผมพูดไปสะอึกไป

"ไม่หายไปไหนอีกน้ะ รู้ไหมพวกพี่รักม่อนมาก เป็นห่วงอีก มาเป็นคนขี้อ้อนของพี่อีกน้ะ" พี่นัทพูดขึ้น

"ใช่แล้ว อย่างที่นัทมันพูด อย่าหายไปไหนอีกน้ะครับ" พี่เคพูดเสริม

"ครับผม รักทุกคนน้ะ คิดถึงจังเลย" 
ผมเดินเข้าไปกอดทุกคน คิดถึงจัง

"เกิดไรขึ้นอ่ะเฮีย ผมพึ่งมาถึง"
ไอเตอร์ค่ะทุกคน เดินหน้าซื้อบื้อเข้ามาเลย ยังบ้าบอเหมือนเดิมนี่55

"ไอเตอร์คิดถึงจังเลย"
ผมวิ่งไปกระโดดกอกมันที่ตอนนี้มันยืนเเข็งเลย สงสัยอึ้งอยู่55

"มะมึง อ่อม่อน มึงมาได้ไง มึงหายไปไหนมา ทำไมไม่ติดต่อกุบ้าง รู้ไหมกูเป็นห่วง" จากนั้นมันก็ร่ายยาว

"กูขอโทษ กูกลับมาเเล้วไง กูคิดถึงมึงมากน้ะเว้ย" พวกผมก็กอดกัน

มาถึงคนสุดท้ายแล้วสิน้ะ ไมค์เดินเข้ามากำมือผมไว้เพื่อให้กำลังใจ

"เป็นไงบ้างพี่มอส สบายดีใช่ไหมครับ พี่ดูผอมไปน้ะ กินข้าวบ้างไหมเนี่ย55"
หน้าผมขำแต่ในใจผมร้องไห้ ทำไมพี่มอสผอมแบบนี้

"พี่สบายดี พี่คิดถึงม่อนน้ะ ขอโทษสำหรับทุกสิ่งจริงๆน้ะม่อน พี่ยังรักม่อนเสมอ เเล้วจะรอให้ม่อนกลับมา"
พี่มอสยิ้ม ผมก็ยิ้มตอบ

"ทุกคน ผมมีคนอยากแนะนำทุกคนให้รู้จักครับ" ผมพาไมค์เดินออกมา

"baby มาหาป๊าเร็ว" ไมค์เรียกน้องโมสให้เดินออกมา

"ทุกคนครับ นี่ไมค์เพื่อนผม คนที่คอยดูเเลผมตอนที่อยู่เยอมันมาตลอด"
ผมส่งยิ้มไปให้ทุกคน 

"ยู นี่ครอบครัวไอน้ะ" ผมพูดกับไมค์

"สวัสดีครับ ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนน้ะครับ" ไมค์พูดท่าทางสุภาพ

"และอีกคน นี่ลูกชายผม ยูพาbabyมาหาไอหน่อย ชื่อน้องโมสครับ 4ขวบกว่าๆแล้ว" ผมยิ้มให้อย่างอ่อนโยน

ทุกคนเดินเข้ามาหาน้องโมส แต่มีคนนึงที่เป็นพ่อยืนน้ำตาไหลอยู่ข้างๆไม่ยอมเดิรเข้ามา

"พี่มอส มานี่สิ" ผมเรียกพี่มอสให้มา 

"ป๊ามอส ป๊าของbabyใช่ไหมครับ"
น้องโมสหันมาถามผม

"ใช่ครับ babyมาหาป๊ามอสเร็ว" ผมบอกออกไป 

คนตัวเล็กก็วิ่งเข้าไปกอดพี่มอสที่ตอนนี้ยิ้มออกมาอย่างดีใจ พวกเราก็คุยๆไป หลังจานั้นทงานเลี้ยงก็ต้องมีเลิกลา ทุกคนกำลังทยอยกลับบ้าน

"ยูนอนนี้น้ะ ดึกแล้ว ห้ามขัดไอด้วย" ผมบอกไมค์ไป ขั้นสั่งมากกว่า55

"ไอเคยขัดยูได้ซักครั้งไหมล้ะ"
ไมค์ยิ้มส่งมาให้ผม
พวกผมก็แยกย้ายกันเข้านอน
พรุ่งนี้จะเป็นยังไงน้าา^o^

#วันนี้ไรท์อัพช้า ขอโทษน้าread การบ้านเยอะอ่ะ เผลอหลับด้วย55
#เม้นหน่อยน้า เป้นไงบ้าง ใกล้จบล้ะน้าread^^



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

40 ความคิดเห็น

  1. #39 01104566 (@01104566) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 13:34
    ชอบมาก อัปอีกน่ะครับ
    #39
    0