Love of me วิศวะกับหมอเป็นของคู่กัน (END)

ตอนที่ 14 : EP.12 พักใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,048
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    20 ก.ค. 60

"เตอร์ มึงไปเที่ยวเป็นเพื่อนกูหน่อยดิ กูอยากพักว่ะ กูเหนื่อย" 
เช้ามาผมโทรหาไอเตอร์ 

"เออๆ มึงอยู่ไหน กูไปรับ" 
มันเป็นห่วงผมมาก 
 
"กูจะไปที่ทำงานก่อนว่ะ จะไป ชวนพี่นัทพี่เคด้วย" 

หลังจากวางสายผมตรงดิ่งมาที่ทำงานเลย พนักงานบอกว่าพี่นัทพี่เคอยู่ข้างในพอดี เซอไพรดีกว่า

 "แฮร่~~ จ๊ะเอ๋ ทำไรกันเอ่ย" 

ผมพยายามไม่เศร้า ไม่อยากให้ทุกคนไม่สบายใจ  

"ม่อน พี่รู้เรื่องทุกอย่างเเล้วน้ะ เตอร์มันเล่าให้พี่ฟัง"  
พี่นัทพูดขึ้นมา 

"ม่อน พี่อยู่ข้างม่อนเสมอน่ะ มีไรอย่าลืมว่าพี่เป็นห่วง"  
พี่เคพูดอีก  

ผมวิ่งไปกอดพี่นัทกับพี่เค ผมร้องไห้ตัวผมสั่นมาก พี่เค้าคอยปลอบ ให้กำลังใจ อยู่เป็นเพื่อน ผมรู้สึกว่ามีกำลังใจขึ้นเยอะเลย 

"ผมโอเคแล้ว พวกพี่ไปเที่ยวกัน น้าๆ" 
ผมยิ้มแป้นเลย เจอลูกอ้อนเข้าไปหน้าแดงทั่งคู่เลย 

 "ไปสิ ที่ไหนล้ะ" พี่นัทถามขึ้นมา 

"ไม่รู้ง้าาา ไปเรื่อยๆม้าง" 

ผมทำหน้าสงสัย ไอเตอร์บอกว่ามีที่นึงอากาศดีมาก ไอเตอร์มันพาขึ้นเขา ต้องปีนนี่สิปัญหา ตายๆไอม่อนตาย เกิดมาไม่เคยปีนเขาเดินขึ้นตอกแรกๆก็ดีอยู่หรอก ยิ่งสูงมันยิ่งชันอ่ะ ผมเดินอยู่ดีๆ 
 "โอ้ย! ว๊ายยยย" 

พื้นมันลื่นอ้าผมสดุดกิ่งไม้ล้ม แต่ดีน้ะที่ไอเตอร์รับไว้ได้ทัน เราจ้องตากันซักพัก ผมอยากแกล้งมันจังง้า หน้าตาซื่อๆ ฟอดดดด ผมหอมแก้มมันแล้วรีบวิ่งไปหาพี่เคกับพี่นัทเลย สองคนนั้นหน้าบึ้งทันที เป็นไรอีกเนี่ย เมนส์มาหรอ  

"ไปได้ยัง เหนื่อย!" 

ทั้งสองคนพูดพร้อมกัน ผมกับไอเตอร์มองหน้ากันล้ะก็เดินทางต่อ พอมาถึงยอดเขา เอาซะขาแทบพลิก รู้สึกพี่เคพี่นัทจะดูแลเราดีเกิ๊นน 

เรากางเต้นท์นอน เต้นท์ให้ นอนกันสี่คนมีเตอร์ ผม พี่นัท พี่เค ตอนกลางคืนเราจัดปาร์ตี้เล็กๆ ต่างคนเมาไม่เป็นท่าเลย พี่นัทกับให้เตอร์นี่หลับเป็นตาย พี่เคยังพอมีสติน่ะ55 

ผมลากพี่เคเข้ามาในเต้นท์ กำลังจะออกไป พี่เคดึงเเขนผมไว้ ผมล้มไปทับตัวพี่เค เราสองคนสบตากัน พี่เคค่อยๆประกบปากผม พี่เคจูบผมอยากดูดดื่ม แค่นั้นผมก็ผลักพี่เคนอน ห่มผ้าด้วย เฮ้อออ ผมพ่นลมหายใจออกมาเหนื่อยอ่ะ

"พี่รักม่อนน้ะครับ พี่ขอโอกาศดูเเลเราได้ไหม ให้โอกาศพี่ได้ไหม" 
พี่เคยิ้ม สายตาเศร้าจัง 

"ผมจะลองเปิดใจดูน้ะ" 
ผมยิ้มเเล้วบอกให้พี่เคนอนได้เเล้ว ผมลากคนอื่นมานอน ตัวไม่ใช่เบาๆ 

 พอเช้าทุกคนมันขอบคุณผม ตามจริงผมจะปล่อยให้นอนนอกเต๊นท์อ่ะเเหละ55 

ผมเดินออกมาตรงที่เงียบ มันดูสงบดี พี่นัทเดินลงมานั่งข้างผม เราคุยกันทุกเรื่องผมรักพี่นัทมาก พี่นัทเหมือนพี่ชายผมอีกคน 

หน้าพี่นัทค่อยใกล้เข้ามา ริมฝีปากผมกับพี่นัทประกบกัน จูบแบบดูดดื่มจิงๆ พี่นัทถอนจูบออก แล้วดึงผมเข้าไปกอด

"อย่าเศร้าน่ะคนดี พี่อยู่ข้างม่อนเสมอ พี่รักม่อนน้ะรู้ไหม เปิดใจให้พี่บ้างได้ไหม" 

ผมร้องไห้ออกมา พี่นัทเช็ดน้ำตาให้ผม จากนั้นก็ลงจากเขา 

 หลังจากกลับจากเขา ทั้งพี่เคพี่นัทหวงผมจนลูกค้าผู้ชายไม่กล้าเข้าร้านเลย สองคนนี้คอยจับตาดูตลอด ผ่านมาหลายวันผมยังไม่เห็นพี่มอสเลย ผมไม่ได้มีอะไรกับพี่เคพี่นัทน้ะไม่เกินเลยซักครั้ง 

"รักน้ะครับ พี่ทั้งสอง ขอบคุณน่ะครับที่คอยดูแลผมเสมอ" 

ผมเดินเข้าไปกอดทั้งสองคนพร้อมกัน 

"อ้อนจังน่ะเรา" พี่นัทพูดขึ้น

"พี่ก็รักม่อนเหมือนกัน" พี่เคยิ้ม  

"รักมากด้วย"  ทั้งสองคนพูดพร้อมกัน 

กอดผมแน่นเลยทีนี้55 ผมก็มีความสุขดี แต่เป็นห่วงพี่มอสยังไงไม่รู้ 

#เม้นหน่อยน้ะread 
#พอไหวไม่ง้า
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

40 ความคิดเห็น

  1. #35 01104566 (@01104566) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 12:18
    รออ่าน
    #35
    0
  2. #11 Few-cmpp (@Few-cmpp) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 07:06
    รออ่านนะไรท์~~
    #11
    0