Love of me วิศวะกับหมอเป็นของคู่กัน (END)

ตอนที่ 11 : EP.9 คนตอแหล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,111
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    20 ก.ค. 60

วันนี้ผมเบื่อๆเลยอยากออกไปเที่ยว จะชวนพี่นัทกับไอเตอร์ก็ได้อยู่ แต่สองคนนั้นไม่รับสายผมอ้าสิ มันคงรู้ว่าผมโทรไปทำไมมันเลยชิ่งไม่รับสายเฉย จะชวนพี่มอสพี่มอสก็ทำงาน ช่วงนี้พี่มอสขี้โวยวาย ขึ้หึง ปากหมาปากจัดกว่าเดิมอีก เเต่จะอ้อนเฉพาะกับเมีย ผมเลยไปคนเดียวดีกว่า ผมขับรถออกมาเลย พอถึงห้างผมอยากกินฟูจิ เดินหาร้านตั้งนานเดินชนกับใครไม่รู้แม่ง ซวยชิบ ผมหงุดหงิด ผมหิวง้าา 

"ขอโทษครับ น้องเป็นไรป้าว" 
ไอคนที่เดินชนผมถาม(แทนชื่อว่าพี่เค) 

"ไม่เป็นไรครับ ขอบคุณน่ะคับ" 
ผมขอบคุณแล้วรีบเดินออกมาเลย พี่เคเรียกไว้ก่อน เอดอก กูหิว

"เดี๋ยวสิ พี่ชื่อเคน้ะ น้องอ่ะชื่อไร" พี่เคตาเยิ้มเชียวมาแนวนี้รู้เลยจีบกูชัว 
"ชื่อม่อนครับ มีผัวแล้ว"  

ผมพูดไปตรงๆ ผมรู้อีพี่เคมาไม้ไหน อีพี่เคหน้าเหว่อเลยไหมล่ะ ผมรีบเดินออกมาจากตรงนั้น แต่เชี้ยเอ๊ยยย วันนี้วันซวยไรเนี่ย เสือกเดินมาเจอพี่แนนคู่อริกผมอีก โลกกลมไปไหมว้ะ 

"เอ๊า! น้องม่อนนี่ มาคนเดียวหรอค่ะ มอสไม่มาหรอ" 
แหมเสียงตอแหลได้อีกก ผมกับพี่แนนไม่ถูกกันก็พี่แนนแม่งชอบมาอ่อยผัวผมตลอด ทั้งๆที่พี่มอสบอกอยู่ว่ามีแฟนเเล้ว ผมเลยเเสยะยิ้มส่งไปให้

"ไม่มาหรอกครับ 'ผัว' เอ๊ยพี่มอสติดงานอ่ะครับ"  
ผมเน้นคำโตๆตรงคำว่า ผัว
 
"หรอจ๊ะ งั้นพี่ไปก่อนน้ะ รักษา 'ผัว' น้องให้ดีๆล่ะไม่สิ รักกันนานๆน่ะจ๊ะ" 

อีพี่แนนมันแอ๊บเสียง ผมรู้ว่ามันคิดอะไรต่อหน้าผมมันร้ายต่อหน้าพี่มอสมันสำออย ทำตัวใสซื่อ ไม่มีพิษมีภัย หึตอแหลเก่งจังน่ะเอดอก ผมหมดอารมณ์กินข้าวเลย เลยเลือกที่จะเดินเล่นดีกว่า กริ๊งง กริ๊งง เสียงโทรศัพท์ผมเองไม่ต้องถามเลยว่าใครโทรมา

ม่อน:คร้าบพี่มอสว่าไง 
มอส:พี่คิดถึงง้า มาหาหน่อย
ม่อน:คิดถึงเหมือนกัน มากด้วย
มอส: ม่อนรีบมาน้ะ พี่หิวด้วย
ม่อน:พี่มอสอยากกินไรง้า 
มอส:พี่อยากกินม่อนได้ไหมค้าบบ

หลังจากวางสายเสร็จผมอมยิ้มแก้มแทบปริเลย เดี๋ยวนี้เพิ่มสกิลการอ่อยมาหลายเลเวลเเล้วน่ะพี่มอส ผมเลยมาหาพี่มอสตามใจหน่อยเดะงอนอีก ผมเดินเข้ามาพยาบาลบอกว่าพี่มอสตรวจคนไข้อยู่ ผมเลยรอหน้าห้องพอประตูเปิดเท่านั้นแหละ ผมแทบอยากตบไอคนที่อยู่ตรงหน้าเลย ได้ข่าวพึ่งเจอกันเมื่อกี้ ใครซะอีกล่ะอีพี่แนนจอมตอแหลไง 

"มอสเราไปก่อนน่ะ" 
เสียงนี่หวานเยิ้ม ผมเบะปากมองบนเลอะ คนไรตอแหลเก่งจัง หึ

"พี่ไปก่อนน่ะน้องม่อน แล้ว
เจอกันน่ะ" 
ทีนี้พูดดีเจอที่ห้างจิกกูซะ ดอกทองง 

"คิดถึงที่ร้ากกจางง" 

ผมไม่สนใจพี่แนน ผมวิ่งไปกอดพี่มอสเลย พี่มอสหน้านิ่งง้า เป็นไรอีกเนี่ย พี่มอสเรียกผมเข้าไปคุย หน้าเครียดจัง 

"ม่อน เมื่อกี้เเนนเล่าให้พี่ฟังว่า ม่อนไปด่าเเนนหรอ แนนเห็นม่อนเดินคุยกับผู้ชาย แนนเเค่เข้าไปทัก แนนยังไม่ทำไรให้เลยแนน
บอกว่าม่อนด่าแนนจริงไหม" 

กูว่าล่ะ บอกแล้วอีแนนจอมสร้างภาพ ผมนิ่ง เงียบ ไม่ตอบ ผมไม่ผิดผมไม่ได้ด่าอีแนน พี่มอสเริ่มเก็บอารมณ์ไม่อยู่ ตะวาดใส่ผมเลย 

"ม่อน!!! กูถามตอบดีว่ะ" 

พี่มอสบีบเเขนผมแน่นมาก น้ำตาผมคลอ พี่มอสไม่เชื่อใจผม พี่เค้าเชื่ออีแนนมากกว่าผม 

"กูไม่ได้ทำ อีนั้นมันสร้างภาพถ้ามึงเชื่อมันก็แล้วแต่มึงเลย"

ผมโคตรนอยด์อ่ะผมเป็นแฟนมัน แต่มันกับเชื่อคนอื่นมากกว่าผม
ผมกำลังเดินหนีผมเหนื่อย
ไอพี่มอสกอดผมจากด้านหลัง น้ำตาผมไหลเลยผมเก็บอาการไมอยู่จิงๆ 

"พี่ขอโทษ ขอโทษที่ไม่เชื่อใจ พี่จะฟังม่อนทุกอย่างพี่จะไม่วู่วามแล้ว พี่ขอโทษ"
พี่มอสพูดไปเสียงสั่นไป
 
"ทีหลังฟังม่อนน่ะ อย่าฟังจากคนอื่นม่อนพร้อมอธิบายให้พี่ฟังเสมอ อย่าเป็นแบบนี้อีกน้ะ"

ผมรักพี่มอสมาก ผมให้โอกาสกับพี่มอสเสมอ หลังจากที่เราทะเลาะกัน พี่มอสทำนิสัยเหมือนเด็กหนักกว่าเดิม ผมเห็นเเล้วหมั่นเขี้ยวว่ะ55

#มานิดหน่อย
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

40 ความคิดเห็น

  1. #30 kgolf (@kgolf) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 22:46
    อยากตบชะนีแนน เลยอ่ะ
    #30
    0
  2. #8 Few-cmpp (@Few-cmpp) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 10:02
    รีบมาต่อนะไรท์เค้าตามอยู่ๆ
    #8
    0