Fic EXO - Love Remember (lubaek)

ตอนที่ 8 : ตอนที่ 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 250
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    30 ธ.ค. 60

 


















 ตอนที่ 8 




















 

 

ติ้ง!







 

ประตูเครื่องขนส่งขนาดกลางเปิดออกเมื่อถึงที่หมาย ร่างเล็กเดินออกมาอย่างไม่รู้จุดหมาย... บอกให้มาชั้น 28 แล้วห้องไหนล่ะ? มีตั้งหมายห้อง


 

“โอ๊ย!



 

“ขอโทษครับ คุณเจ็บตรงไหนไหม?”

ร่างบางที่มัวแต่ตกอยู่ในภวังค์ความคิดของตัวเอง ไม่ทันได้มอง ก็ชนเข้ากับผู้หญิงคนหนึ่ง หน้าตาสะสวย แต่งตัวเหมือนนางแบบหลุดมาจากนิตยสารสักเล่ม ชายหนุ่มโค้งขอโทษขอโพย พยุงเธอลุกขึ้น...












“ไม่เป็นไรค่ะ!”  หญิงสาวปฏิเสธเสียงแข็ง สะบัดมืออกจากการกอบกุมแล้วรีบเดินออกไปในทันที









ใครวะ?









 ชายหนุ่มเลยทำได้แค่เก็บความสงสัยไว้ในใจ เพราะตอนนี้ก็ยืนอยู่คนเดียวใครจะมาตอบให้...

แล้วห้องทำงานมันไปทางไหนเนี่ย? มีกำแพงๆๆๆๆๆๆไปหมด ประตูห้องอยู่หน๋ายยยยย...  















“คุณคะ? คุณ คุณ!

“ห้ะ..ครับ!



 

“มาทำอะไรตรงนี้คะ? มีธุระอะไรหรือเปล่า?”









ใครเนี่ย? แต่ไม่เป็นไร สวยดี คุยด้วยก็ได้  ><








“เอ่อ...มาหาคุณลู่หานครับ แต่หาห้องไม่เจอ”
 

“คุณชื่ออะไรคะ? ท่านประธานให้ฉันตามหาคนอยู่พอดี”
 

“ผม บยอน แบคฮยอนครับ” แน่ะ! อยากจีบผมอ่าดิ๊...

“ถ้าอย่างนั้นคงไม่ใช่คุณแล้วล่ะค่ะ ท่านประธานให้ตามหาคนชื่อ ลู่ แบค” ลู่ แบค คุ้นๆนะ เดี๋ยวๆๆๆๆๆๆ คุณสามีลู่หาน นามสกุล “ลู่” ชื่อ “หาน” ถ้าเราแต่งงานแล้ว นามสกุล บยอน ก็ต้องเปลี่ยนเป็น ลู่ เราชื่อ แบคฮยอน ก็ต้องเป็น “ลู่แบค” เพราะคนจีนเรียก บยอน ไม่ได้ ก็เลยตามหาชื่อ ลู่แบค สินะ







อร๊ายยยย...คุณสามีทำน้องแบคเขินนะ










“อ่ะ...เอ่อ..” หน้านิ่งๆไว้เดี๋ยวหลุด!

“คุณรู้จักไหมคะ? ”





 

“ลู่ แบค ที่เป็นภรรยาของ ลู่ หาน  หรือเปล่าครับ?”

“ใช่ค่ะ ฉันหาเธอได้สักพักแล้ว  ท่านประธานเกรงว่าเธอจะหลงทางน่ะค่ะ”












 

“ผมนี่แหละครับ ลู่ แบค ^__^











 

“อ๋อเหรอค่ะ แฮ่ๆ^^__^ ตามฉันมาค่ะ ท่านประธานรออยู่”
































 

แอ๊ด..ดด..ด













 

“เจอไหม?คุณเหม่ยลี่” ประธานสูงสุดของบริษัทเอ่ยถามเลขาสาวสวยที่ช้วยแบ่งเบาภาระหลายๆอย่างและทำงานร่วมกันมาเป็นเวลากว่า 4 ปี









 

“..........” เมื่อไม่ได้รับการตอบรับใดใด ชายหนุ่มจึงเงยหน้าขึ้นมาจากกองเอกสารที่กำลังตรวจดูความเรียบร้อย











 

“เธอ...มาแล้วทำไมไม่เรียกล่ะ หื้ม? มานี่หน่อยสิ” ชายหนุ่มกวักมือเรียกให้ร่างเล็กของภรรยาที่น่ารัก เดินอ้อมตัวทำงานตัวใหญ่ไปหาตน แบคฮยอนก็ทำตามอย่างว่าง่าย เพราะคิดว่าสามีคงมีอะไรอยากจะให้ช่วย ร่างบางหยุดยืนตรงข้างๆเก้าอี้ผู้บริหารที่สามีนั่ง...













 

“ขอมือหน่อย...” คิ้วสวยขมวดฉับ! สงสัยในการกกระทำของสามี เรียกมา ให้มาฉุดให้ลุก?











ฟุ่บ!







 

จุ้บ














































“คิดถึง”



















 

ผมกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น เพื่อสื่อถึงความรู้สึกคิดถึงคนตัวเล็ก วันทั้งวันได้แต่ยิ้ม เมื่อคิดถึงถึงเธอไม่ว่าจะเป็นกองเอกสารที่สูงท่วมหัว หุ้นส่วนอาวุโสที่กวนประสาท ผมผ่านมันไปได้สบายๆเลยนะ ตราบเท่าที่มีเธออยู่ข้างๆ  ;) จมูกโด่งกดลงสูดดมความหอมหวาน   แก้มเนียนนวลปลั่งดั่งสาวแรกแย้ม...








 

“อื้อ...อย่าทำแบบนี้ ไม่เอา”
 

“หื้ม?”
 

“อย่าทำแบบนี้อีกนะครับ”




 

ยังไม่ทันได้ชื่นใจกับการมาครั้งนี้ของภรรยาตัวน้อย แต่ แบคฮยอน กลับผลักไสลู่หานด้วยการดันหน้าหล่อๆ ของสามีออกด้วยมือสวยทั้งสองข้าง ใบหน้าสวยม่นๆเหมือนกำลังตกอยู่ในหลุมดำแห่งความเศร้า ลุกขึ้นยืน แล้วทำท่าจะวิ่งออกไป มือหนาคว้าให้หยุด จับใบหน้าเรียกเล็กมาสบตา ดวงตากลมใสมีน้ำหล่อเลี้ยงคลออยู่มากจนล้นออกมา... ลู่หานรั้งร่างบางของภรรยาเข้ามากอด ความรู้สึกโล่งๆในอกมันคืออะไร?  









 

“ฮื่อ...ฮึก...ฮึก...”







...เหมือนอ้อมกอดนี้เป็นตัวการสั่งเปิดก๊อกให้น้ำใสไหลรินออกมาจากตาคู่สวย  มือสากลูบขึ้น ลูบลงคล้ายผ่อนคลายให้อารมณ์อ่อน...มือเล็กทุบไหล่กว้างแรงๆไปหนึ่งที ระบายความอึดอัดในใจ สำหรับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้ คิดว่าเขาไม่รู้เหรอ? เขาโง่? เขาปัญญาอ่อน? พอที่จะไม่รู้อะไรเลยใช่ไหม?
ผู้หญิงที่โทรไปด่าเขากับผู้หญิงที่เดินชนกันเมื่อสักครู่ มันจะเป็นไปได้ไหม? ที่เสียงตวาดของคนสองคนจะเหมือนกันได้ขนาดนี้... และจะบังเอิญไปได้หรือไม่ เมื่อผู้หญิงคนนั้นบอกว่า ตอนนี้เขาอยู่กับฉัน 
ถึงอาจจะยังไม่แน่ชัด แต่ก็ขอโกรธก่อนได้ไหม? ไอ้หล่อ
! ไอ้น่าตาดี! ไอ้รวย! ไอ้ตาสวย!

ไอ้คนนิสัยไม่ดี! ถ้าอีป้านั่นมาหาเรื่องเค้านะ ตัวตายแน่! (นี่ขู่เหรอ?) อยากจะด่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
โอ๊ยยยยย...
T__T













“ตัวเล็ก...ไม่ร้องไห้นะ ตัวเล็กเป็นอะไร? บอกได้ไหมครับ?”  อยากจะว่า อยากจะตียังไง
ก็พูดออกไปไม่ได้อยู่ดี เดี๋ยวเป็นหม้ายไม่เอาอ่ะ เสียเครดิต น้องแบครู(กุญแจ)ฟิต หมดพอดี
!
จะพูดอะไรคิดไม่ออก...










“............”








เงียบแม่ง
!








 

“ตัวเล็ก...อย่าเงียบสิครับ” เดี๋ยวนะ! เดี๋ยวนะ!!!! ตัวเล็ก?


“..................”






 

“โอ๋ๆๆๆ...ไม่ร้องนะคนดี” มือสากลูบเรือนผมสีน้ำตาลอ่อนเบาๆ กระชับอ้อมกอด โยกตัวไปมา 2-3 ครั้งเหมือนโอ๋ลูกน้อยวัยละอ่อน...



 

“.................”ใบหน้าสวยงอง้ำ เชิดขึ้นอย่างถือดี จนจมูกของคนทั้งคู่แตะกัน สายตาประสานสื่อความนัยที่รู้กันอยู่สองคน ริมฝีปากหนาก้มลงกดจูบหวานล้ำให้แก่คนขี้งอน ลิ้นหนาสะกิดลิ้นเล็กเบาๆให้ตอบกลับ...

แต่ทุกอย่างยังคงนิ่ง







นิ่ง...





จนปวดใจ





 

“แบคฮยอนครับ...บอกผมมาเถอะนะ”น้ำเสียงเว้าวอนของสามี ไม่ได้ทำให้ภรรยาอย่างแบคฮยอนคนนี้แสดงความรู้สึกได้เลย ใช่ โกรธ งอน น้อยใจ บลาบลาบลา... แต่ก็นะ ผัว อุปส์! สามีอ้อนอ่ะ  คือแบบฟินไง หายตั้งนานแล้วป่ะ แต่ไม่อ่ะ! แบคฮยอนคนงามไม่ยอม! อีชะนีหน้าผีเหมือนสีคอลลีนปีนต้นไม้(?)
มันหยามน้องแบคอ่ะ
! เดี๋ยวจัดเต็ม! เพราะมัวแต่พร่ำพรรณาถึงอีปลาร้าหน้าไซ(?)
อยู่ภายใต้ใบหน้าที่ฉาบไปด้วยความเย็นชา คนตัวเล็กจึงไม่รู้สึกเลยว่า
ร่างของสามีได้ร่วงลงไปนอนกับพื้นห้องทำงานตั้งนานแล้ว...














 

“ที่รัก...อยู่ที่ไหนครับ?”

“เรื่องของฉัน”

“ชิงชิงอ่า...ผมคิดถึงคุณจัง”

“ไปแค่เกาหลี อีก 3 วันก็กลับแล้วไม่ใช่เหรอ?”

“ที่รักจำได้ด้วย”


 

สายจากต่างแดนเอ่ยด้วยน้ำเสียงมีความสุขระคนดีใจ อู๋ อี้ฟาน ชายหนุ่มผู้มีบุคลิกเงียบขรึม มีความเป็นผู้นำสูง เพียงแค่ชายผู้นี้กวาดสายตาไปทางทิศใด ก็จะพลันเสียบสงบไปเสียทุกที่ ยกเว้นก็เสียแต่ที่หนึ่ง
ที่ที่มี    จาง อี้ชิง     ร่างสูงหยอกเล่นกับแฟนคนสวย น้ำเสียงกระเง้ากระหงอดขัดกับฉายาที่หลายๆ
คนตั้งให้...




 

“นายเขียนแปะไว้ที่หัวเตียง”

“ง่ะ...หลอกให้ผมดีใจหน่อยก็ไม่ได้ T^T

“คริส...”

“ครับ..”

“ไม่ต้องโทรมาอีกนะ...”

“....”

“รำคาญ...ติ๊ด ”

 

มือหนาลดลงปล่อยไว้ที่ข้างตัวอย่างเลื่อนลอย รำคาญ คำๆนี้วนเวียนเหมือนรีเพลย์เทปซ้ำไปซ้ำมา



ทำไมเธอพูดแบบนี้ล่ะ? หรือว่า...?

 


 

“ฮุนนา~”  ร่างสูงเอ่ยออดอ้อนคนตัวบาง กระพริบตาปริบๆเอียงคอน่ารัก ยังไม่พอยังอายคอนแทค แถมอีกต่างหาก โอ๊ยยยย! ใจจะวาย!


 

“ยะ...ยอล มีอะไรหรือครับ?”

“กอดกัน^__^


 

“บ้า! เรายังไม่ได้แต่งงานกันนะ!” เซฮุนถึงกับเผลอตัวตวาดเสียงดังใส่แฟนหนุ่ม ยอมให้นอนด้วยก็เขินจะบ้าตายอยู่แล้วนะ! ถ้าฮุนหน้ามืดขึ้นมา ยอลนั่นแหละจะเสียใจ!(?)

“ไม่ได้เหรอ?” ใบหน้าคมสลดลง เมื่อได้รับการปฏิเสธจากอีกฝ่าย  ไม่ไหวแล้ววว หอมมม ขาววว อื้อออ ยอลอยากจิกรี๊ดดดดด



 

“เอ่อ...คือ...”


 

“ผมเข้าใจ ช่างมันเถอะ” ร่างสูงพูดเหมือนว่าเข้าใจ แต่ความหมายของมันไม่ใช่อย่างที่พูดเลย สรรพนามที่เปลี่ยนไปทำให้คนตัวขาวใจเสียไม่น้อย ใบหน้าสมบูรณ์แบบเสมองออกนอกหน้าต่าง ชมนก ชมไม้ เหมือนไม่สนใจ แต่ใครจะรู้ว่า...




 

ฟุบ!.




 

“ยอลอย่างอนนะ”  คนตัวเล็กสอมกอดชานยอลจากทางด้านหลัง โดยที่เขายังไม่ทันได้ตั้งตัว คนตัวขาวเอ่ยเสียงอ่อย ไม่ใช่ว่าไม่ชอบ ไม่ใช่ว่ารังเกียด เขาแค่กลัว กลัวว่ามันจะไม่หยุดแค่นั้น แต่เหนือสิ่งอื่นใด ความรู้สึกของคนตัวโตก็สำคัญ...





 

“..........”



 

“ยอล...”





ถึงจะลงทุนเข้ากอดก่อน แต่ก็ไม่สามารถเรียกความสนใจจากคนรักได้ ทุกอย่างยังคง นิ่งและเงียบ ร่างบางผละออกจากกอดทางด้านหลังแล้วมานั่งลงบนตัก สองแขนเรียวโอบและรั้งคอคนขี้งอนให้ซุกหน้าอกที่มีเพียงเสื้อกล้ามบางๆสีขาวกั้นอยู่ ริมฝีปากกดลงบนหน้าผากมน แล้วลากไล่มาตามเปลือกตา ปัดป่ายจมูกรั้นของตนไปทั่วใบหน้าของคนรัก เหมือนจะปลอบโยนในสิ่งที่ตัวเองทำ หรือจะเรียกง่ายๆว่าง้อนั่นแหละ มือหนาค่อยๆวางลงบนเอวคอดกิ่ว ลูบไล้ไล่วนผิวเนียนนุ่ม ริมฝีปากหนาประกบลงเกี่ยวลิ้นหยอกล้อ
อย่างเอาแต่ใจ ดูดดุนเลียไรฟันอย่างเป็นเจ้าของ จูบที่หวาน และอ่อนโยน  เซฮุนรู้ดีเสมอว่าแฟนหนุ่มของตนต้องการอะไร และก็เข้าใจว่ามันเป็นเรื่องธรรมดาของผู้ชายที่มีความต้องการในเรื่องนี้
แต่บางทียอมมากไปก็มักจะไม่เห็นค่า



 

“อื้มมม....ยอล”เสียงเล็กเอ่ยประท้วงเมื่อรู้สึกเหมือนจะหมดอากาศหายใจ สูดลมเข้าปอดจนอกขาวกระเพื่อมขึ้นลงตมแรง
 

“ครับ”

“ระ.......”








 

ShaLa~~~ La~~~







 

“อ่ะ!ของฮุน” ยังไม่ทันจะได้เอ่ยคำที่สำคัญก็มีโทรศัพท์เข้ามาก่อน เป็นแบคฮยอน พี่สะใภ้ของเซฮุนนั่นเอง
 

“สวัสดีครับ”
 

“คุณเซฮุนครับ ฮึก คะ... คุณลู่เป็นอะไรไม่รู้ อยู่ดีๆก็ล้มแล้วหมดสติไป”




น้ำเสียงร้อนรนของคนอายุน้อยกว่า ตกใจและเสียขวัญอย่างเห็นได้ชัด
 






 

“แล้วตอนนี้แบคอยู่ที่ไหน?”




 

“โรงพยาบาล OH ครับ”





 

“โอเค! พี่จะไปเดี๋ยวนี้รออยู่ที่นั่นแหละ”












"อุ้ย!"


...คนตัวเล็กสะดุ้งกับแรงสวมกอดจากทางด้านหลัง กายสั่นระริกเพราะตกใจคนตัวใหญ่ที่มาไม่ให้สุ่มให้เสียง



“ทำอะไรอยู่ครับ?”


“ไอ้บ้า!ตกใจหมดเลย” มือสวยตีเข้าที่แขนแกร่ง ลงโทษคนเล่นพิเรนทร์ หัวใจจะวาย หน้าสวยงอง้ำเง้างอน แล้วหัวหันไปสนใจผักที่หั่นใกล้จะเสร็จแล้วเชียว ถ้าไม่ติดว่าอีตาบ้านี่มาขัดนะ ฮึ่ย!





“ฮ่าๆ ชินได้แล้วนะ คนมันคุ้นเคย” น้ำเสียงกรุ้มกริ่มกับดวงตาคมมีแววล้อเล่น ก่อความร้อนเอ่อขึ้นบนใบหน้า

จาง อี้ชิง

ห่อไหล่ด้วยความเขิน คนบ้า
!คุ้นเคยอะไรเล่า!





“ทะลึ่ง! อื้อออ ไม่เอา อี้ทำกับเข้าอยู่นะ”








“มอนิ่งคิสก่อนสิคะ...นะ นะ” อร๊ายยยยย ใครสั่งให้พูด คะ กับอี้ๆๆๆๆๆ ใจแข็งไว้อี้ ใจแข็งไว้...เอ๊ะ! อะไร
แข็งๆตรงหลังอ่ะ?





“...............”







“อี้ขาๆๆๆๆๆ...หอมเค้าหน่อยสิคะ” แน่ะๆอะไรคือการอ้อน? อะไรคือถู? อะไรคือไถ?....



























อี้จะไม่ทน!!!!


























ฟอดดดดดด



 




“หอมแล้วก็ได้อาบน้ำได้แล้วนะ”



“จ้า..”






จุ้บ!

 

 






จริงๆเลยน้าๆๆๆๆ สามีใครน่ารักจัง คิคิ




ของอี้ห้ามแย่ง!!!


ถ้าแย่ง?


"จะแรงให้ดู"

จะลองดูก็ได้นะ

 

..........................จางอี้ชิง

 

 


 

Coming Soon 

 

 







 

ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนะครับ!













 








 

ช่วงนี้ไรท์ไม่ค่อยว่างนะครับ  
พอดีเปิดเรียนเเล้วเรียนตั้งแต่ 08.00-19.30
มันสุดๆมาก โรงเรียนก็อยู่ไกลจากบ้าน
นั่งรถ 1-2 ชั่วโมง ไกลโฮกกกกก
อย่างก็ต้องขอโทษรีดเดอร์ทุกท่าน
ที่เป็นกำลังใจและรอคอยนะครับ 
สุดท้ายนี้ จะผุดๆโผล่ๆนะฮะ ต้องติดตามน้าาา
รักนะ จ๊วบ!















 


 

 







 

TBC




















 

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

79 ความคิดเห็น

  1. #69 peem_zaza (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 กันยายน 2557 / 00:02
    รีบอัพนะคะรอมานานแล้ว สนุกมากฟินด้วย -///-   😊😍
    #69
    0
  2. #68 noona (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2557 / 02:29
    แบคไหวนะ?55555 ไรท์เหมือนเค้าเลยรร.ไกลนั่งรถเหนื่อยมาก TT สู้ๆน้างับเป็นกำลังใจให้ มาอัพบ้างน้า
    #68
    0
  3. #67 sarunya (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2557 / 17:11
    มาอัพต่อนะไรท์รอยุ่ๆๆๆๆๆๆๆ
    #67
    0
  4. #66 -[**Jha...JaA**]- (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2557 / 06:33
    น้องชิงน่าแกล้งงงงง โถ่ว น้องแบค ตัวอย่าคิดมากนะ อาจจะไม่มีอะไีก้อได้ #ไรเตอร์งับอย่าลืมมาต่อนะฮับ #เด่วรีดจะฟ้องน้องแบค
    #66
    0
  5. #58 มานลู่เหีย...เมียลู่หาน (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 เมษายน 2557 / 15:48
    ทำไมคนแต่งไม่รีบแต่ง อยากรู้แล้วลู่หานเปนไร 555555+



    เปนกำลังใจให้คนแต่งเค้าจะไปออดิชั่นแล้ว เย้ๆๆๆๆ
    #58
    0
  6. วันที่ 10 เมษายน 2557 / 02:17
    อะไรกัน อผญ.คนนั้นมันคือคนที่ด่าแบคหรอ แล้วพี่ลู่เป็นไร รอค่าา
    #57
    0
  7. #56 Baeking (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 เมษายน 2557 / 01:26
    รอค่า ตัวเล็กน่ารักมากมาย

    ลู่หานกับลู่แบค ขอกริ๊ดค่ะ

    ฟินมากกก

    รอครบ100นะค่ะ
    #56
    0
  8. วันที่ 8 เมษายน 2557 / 04:51
    กรี๊ดดด น่ารักกกกก-//////////////////////- รอค่าาาาา
    #55
    0
  9. #53 Byun Baek Master (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 เมษายน 2557 / 08:48
    น่ารักอ่ะ ><

    มาอัพไวๆนะค่ะ ไรท์
    #53
    0
  10. วันที่ 6 เมษายน 2557 / 16:39
    มาอัพไวๆน่ะค่ะ รอออ!
    #51
    0