Fic EXO - Love Remember (lubaek)

ตอนที่ 7 : ตอนที่ 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 258
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    30 ธ.ค. 60






 

ตอนที่ 7












 

“สวัสดีโดโด้^__^



 

“หมาน้อยอา~~~คยองคิดถึงจัง” คยอง หรือโด คยองซูเพื่อนสนิทตั้งแต่เรียนชั้นประถมของแบคฮยอน อ้าแขนรอให้กอด






“ย่าส์ น้องคยอง ไปอังกฤษแค่ 3 เดือน ขี้อ้อนขนาดนี้เลยหรือ?” ร่างเล็กบ่นงึมงำให้ได้ยินกันสองคน

“ไม่ได้ขี้อ้อนเสียหน่อย หมาน้อยคิดไปเอง -3-”คยองซูยู่ปากอย่างไม่พอใจ ท่าทางนี้เรียกเสียงหัวเราะจากแบคฮยอนได้เสมอๆ






“จ้า ไม่ขี้อ้อนก็ไม่ขี้อ้อน...แล้วคุณพ่อคุณแม่ท่านสบายดีใช่ไหม?ฉันไม่ค่อยมีเวลาไปเยี่ยมท่านเลย”

“ท่านสบายดี อยู่ที่โน่นบ่นถึงแต่นาย จนฉันคิดว่าตัวเองเกิดผิดบ้าน”






“ฮ่าๆ โอ๋ๆๆๆน้องคยองอย่าน้อยใจไปสิ ท่านก็รักน้องคยองแหมือนกันนะ” ร่างบางสวมกอดเพื่อนตาโตแล้วลูบหัว โยกตัวเบาๆเหมือนปลอบเด็ก 3 ขวบ การกระทำทั้งหมดตกอยู่ในสายตาของนักศึกษาทั้งในคณะเดียวกัน ต่างคณะรวมไปถึงคนนอก ทุกคนยิ้มเอ็นดูในความน่ารักของเพื่อนรักตัวเล็ก ที่ไม่ได้มีให้เห็นบ่อยๆเพราะคนตาโต ไม่ได้เรียนที่นี่ บ้างน้ำลายไหลเดือดร้อนเพื่อนข้างๆต้องเช็ดให้ บ้างตาเยิ้มเหมือนเชื่อมด้วยน้ำหวาน ทั้งชายและหญิง



นางฟ้านี่มันนางฟ้าชัดๆ
!!!





“เออ โด้ แบคไปก่อนนะได้เวลาเรียนแล้ว”

“อ้อ ได้สิ ว่างๆฉันจะไปหาที่บ้านนะ”

“โอเค แล้วเจอกัน”








ร่างบางจ้ำอ้าวไปที่เชคของตนเพราะเหลือเวลาอีก 25 นาทีก่อนที่อาจารย์จะเข้าสอน

“เฮ้ยๆๆมึงนั่นนางฟ้าหรือคนวะ เหี้ย แม่งสวยสัส!”ชายคนหนึ่งในกลุ่มพูดขึ้น เมื่อเห็นร่างบางเดินมา

“หูยยยย...ผู้หญิงอะไรวะ ผิวนี่ข๊าววววขาว”







ตุ้บ ตุ้บ ตุ้บ








“คนนี้กูจอง พวกมึงถอยไปเลย หน้าไม่ให้แล้วเสือกอยากจีบคนสวย” หวาง จื่อเทา หนุ่มแดนมังกรตบหัวแล้วมองค้อนใส่เพื่อนตัวเอง


“โอ๊ยย...จะเอาก็พูดดีๆลูกพี่ พวกผมเจ็บนะ” คิมจงแด หรือเฉิน มือขวาของเทา เป็นคนเกาหลีโดยกำเนิด แต่ไม่รู้โชคดีหรือโชคร้าย พ่อกับแม่ตายเลยต้องมาอยู่ปักกิ่งช่วยป้าขาย “เป็ด”เสียอย่างนั้น


“พี่ๆคนสวยเดินมานี่แล้ว” จงออบลูกพี่ลูกน้องของจงแด มีแม่ขายเป็ด(ที่)ปักกิ่ง ฐานะยากจน แค่มีบ้านขนาด 1 ไร่ ที่ดิน 200 ไร่ เงินสด 500 ล้านหยวน บีเอ็มดับเบิ้ลยู 3 คัน มอเตอร์ไซค์อีก 2 คัน(ของจงแด)
ปล.จนของมันสินะ
-*-







...เทาลุกจากม้าหินที่ตัวเองนั่ง สืบเท้าเข้าไปหาร่างเล็กที่เพิ่งเดินออกมาจากกลุ่มรุ่นน้อง ใบหน้าสวยยิ่งเห็นใกล้ๆก็ยิ่งน่ารัก


“คนสวย จะเป็นอะไรไหม ถ้าผมจะขอให้คุณนั่งคุยกับเราสักครู่” มือแกร่งรั้งแขนเล็กแล้วเอ่ยถามด้วยน้ำสียงและท่าทีที่ใครหลายๆคนคิดว่า “หล่อสะท้านโลก”


“ขอโทษนะครับ ผมเป็นผู้ชาย” ร่างบางดัดเสียงให้ห้าวแล้วตอบกลับไป ใบหน้าบูดบึ้งเพราะใกล้จะถึงห้องเรียนอยู่แล้ว แต่ก็โดนใครไม่รู้มาจับแขนไว้ 


“อ้าว ขอโทษนะครับ แต่ผมไม่ถือ^__^”ชายหนุ่มยังไม่ละความพยายาม และยังแสดงความต้องการออกมาจนน่ารังเกียด


“แต่ผมถือ! ขอโทษนะครับ ช่วยเอามือคุณออกไปด้วย ผมรีบ” ร่างบางพยายามแกะแขนตัวเอง ออกจากมือของคนแปลกหน้า แต่ยิ่งแกะคนตรงหน้าก็ยิ่งจับแน่นขึ้น


“น้องครับ พี่ว่าพี่พูดดีๆกับเราแล้วนะ ไม่คิดจะทำความรู้จักกันหน่อยหรือครับ” ชายผิวแทนเอ่ยน้ำเสียงกระเหง้ากระหงอด แสดงสีหน้าน้อยใจ แต่ฝันไปเถอะว่าคนอย่าง พยอน แบคฮยอนจะสงสาร! ไปตายให้นอนรับประทานเถอะครับ!


“ผมมีสามีแล้ว ช่วยปล่อยด้วยครับ!”อาการไม่พอใจฉายชัดบนใบหน้าหวาน แต่คนอย่าง หวาง จื่อเทา ถ้าจะ “เอา” ก็ต้องได้!


“พี่ก็ทำให้เลิกได้ครับ -__^”  คำตอบยียวนกวนประสาทจากร่างสูง ปั่นความรู้สึกร้อนที่ใบหน้าได้อย่างดี ไม่ใช่ เขิน แต่มัน โกรธจนอยากจะฆ่าทิ้ง!


“ไอ้เ...”





หมับ! พลั่ก!






“พี่ลู่!!!” คิม จงแด ร้องเสียงหลงเมื่อเห็นว่าใครเป็นคนต่อยเพื่อนเขา จงออบก็เช่นกัน รีบดึง จื่อเทาให้ออกห่างรุ่นพี่หน้าหวานให้ได้มากที่สุด แน่ล่ะมหาลัยนี้ไม่มีใครไม่รู้จัก “เสี่ยว ลู่ หาน”



“แฮ่ๆๆ  ^__^ พี่ลู่หานครับ ไม่ได้เจอกันนาน หล่อขึ้นนะเนี่ย”

“......>__>

“อูยยยพี่ครับ อย่าทำหน้าอย่างนั้น ผมกลัวแล้วววT__T” หนุ่มมหาหน้ามนถึงกับเข่าอ่อน ตายๆๆๆแน่ ไอ้เทาเอ้ย  เจ้าพ่อโกรธเข้าแล้ว โอ้ยพ่อแก้วแม่แก้ว...ถ้ารอดไปได้ กูจะเต้นระบำหน้าคณะให้เลย เพี้ยง!








“เป็นอะไรไหม?”เสียงนุ่มของรุ่นพี่หน้าหวานเอ่ยถามความเป็นไป ของคนตัวเล็กที่เกาะแขนของเขาไม่ยอมปล่อย ร่างบางสั่นน้อยๆ แต่ถึงอย่างนั้นก็ส่ายหน้าบอกไม่เป็นไร เพราะไม่อยากให้ “สามี” มีเรื่อง


“แกเป็นใคร?ฉันไม่คุ้นหน้า”ชายหน้าหวานละจากคนตัวเล็ก หันไปถามคนคนขอบตาคล้ำไอ้เด็กนี่เป็นลูกครึ่งแพนด้าป่ะวะ


“อ๋อ ไอ้แพนด้านี่ชื่อ เทา ครับพี่มีศักดิ์เป็นเหลนรหัสพี่นั้นแหละ” มหาหน้ามนตอบแทน เพราะกลัวคนไม่รู้อิโหน่อิเหน่อย่างเพื่อนเขาจะพูดไม่เข้าหู แล้วโดนกระทืบตายเสียก่อน


-*-”  ลู่หานใช้สายตาที่ใครๆมักจะบอกว่ามันน่ากลัว มองไปที่ไอ้ตัวแดกไผ่ (ตั้งให้เขาสะงั้น!) กดตาลงนิดๆเพื่อเพิ่มความน่าสะพรึง!


“ผะ...ผมชื่อ หวาง จื่อเทาคะ...ครับ” เทาพยายามอย่างมากเพื่อไม่ให้เสียงสั่น แสดงความหวาดกลัวคนที่จ้องตัวเองอยู่










“งั้นเหรอ? ;]”โอ๊ะ! นั่นไงมันมาแล้วไอเฉิน! สายตาแบบนี้ ใช่เลย! เวลาพี่แกมองคู่ต่อสู้ในวันแข่ง กูจะให้กำลังใจมึงห่างๆนะน้องเทา TYT



“ครับ ผมเป็นน้องรหัสพี่จงอิน” ชายผิวแทนร่วมหวั่นๆกับสายตาของท่านพี่หาน แม่งเอ้ยย แดกหัวกูเลยไหม?!!!


“ฉันไม่กินหัวนายหรอก และก็ไม่ต้องกลัวฉัน ฉัน ใจ! เย็น! พอ” จ๊ะ...เย็นมาก เย็นจนขนตูดลุกเลยอีเหี้ย!


“เอ่อ...พี่ลู่ครับ ไอ้เทาเพิ่งเข้ามาปีแรกมันเลยไม่รู้จักพี่ ผมขอโทษแทนมันด้วยนะครับ” เฉินพยายามเกลี้ยกล่อม พี่ครับ ผมยังอยากมีเพื่อนอยู่นะครับ T__T


“คุณ...ไปเถอะ” แบคฮยอนเขย่าแขนแกร่ง เฮ้อ...แต่งงานเมื่อวาน วันนี้มีเรื่อง ตายแล้วววววว...คุณแม่! น้องแบคเครียดนะ คนชอบเยอะอ่ะ =///=  พร่ำเพ้ออยู่คนเดียวจนเผลอหยิกแขนสามีตัวเอง จนเขียวไปหมด แต่ถึงขนาดนั้นคนหน้านิ่งก็ไม่แสดงอาการใดใดออกมาตามเคย


“พี่ลู่เป็นแฟนพี่คนสวยหรอครับ?” จงออบทำใจกล้าตามออกไป เพราะทนแรงกดดัน (ทั้งผลัก ทั้งดัน ทั้งหยิก ห่าน! ทำไมพวกมึงไม่ถามเองวะ!) ของเพื่อนไม่ไหว


“ไม่ใช่”


“เย่!!! เฮ้ย กูจองกะ....”










“เป็นผัว...”









“....อ่อน ห้ะ!!!” เสียงโห่ดีใจเมื่อสักครู่ หยุดชะงักเมื่อรุ่นพี่หน้าหวานบอกสถานะที่แท้จริงระหว่างรุ่นพี่หน้ากับพี่คนสวย เกิดสภาวะเงิบกันยกใหญ่

“พี่ว่าไงนะ?” เฉินเอานิ้วแคะๆหูเผื่อว่าพี่ได้ยินอาจจะไม่ชัด แบบ บอดี้การ์ดส่วนตัว คนชายดอกบัวไรงี้
(แกก็คิดได้เนาะ
?!?)



“นี่เมียกู”



“แฮ่ๆ อ๋อ เมียพี่ น่ารักดีนะครับ ^__^” มหายิ้มกลบเกลื่อนความผิด กูว่าแล้ว หน้าตาดีแบบนี้ ไม่มีโสดสักคน โอ้ยยย! เห็นแฟนคนอื่นแล้วอิจฉา โปรดส่งใครมาร้ากกฉ้านที อยู่ตรงนี้มันหนาวเกินปายยย (มันใช่เวลามั้ย?)



“รู้แล้วยังจะจีบอยู่ไหม?”



“ไม่ล่ะครับ จะตามอารักขาให้อย่างดี ถ้ายุงบินมาจะเหยียบหน้ามัน ถ้าไรไต่ผมจะไล่กระทืบแม่งเลยครับ”


“ดี ฝากด้วยนะ” พูดแล้วยิ้มละลายใจให้อีกหนึ่งที ผู้ชายก็ผู้ชายเถอะ! เอาใจเฉินไปเลย! เอาปายยยย


“ครับพี่”


“อ้อ แบคฮยอนอายุ 21 ให้เกียรติเธอด้วย”


“แก่กว่าพวกผม 2 ปีเลยดิ”


“ครับ ผมเรียนรัฐศาสตร์ปี4 ยินดีที่ได้รู้จักนะ^___^ น่ารักครับ น่ารักเหี้ยๆ จงอยากได้ๆๆๆๆๆ 


“ยินครับพี่ผมเรียนวิศวกรรมยานยนต์ปี 2 ครับเป็นเหลนพี่ลูหาน ผมจงแด เรียกว่าเฉินๆก็ได้ครับน่ารักดี กับไอ้ตาดำครับ ชื่อ เทาเทา”


“ผมชื่อมุน จงออบ ครับ เรียนสถาปัตถ์ ปี 2”


“อืม จงออบ พี่เรียกเราอุบอิบได้ไหม น่ารักดี”ร่างเล็กเอ่ยถามคนกล้ามน้อยนามว่าจงออบ


“อะ...อ่า ได้ครับ ก็น่ารักดีนะ” ไม่น่ารักก็โดนตีนสิครับ!


“เรียกพี่ว่าแบคเฉยๆนะ ไม่ต้องเรียกชื่อเต็ม”


“ไม่ได้หรอกครับ พี่เป็นเมียเฮียต้องเรียกว่าซ้อถึงจะถูก” เฉินเฉิน บอกตามลำดับเรียกขานของคนจีนได้ถูก
ต้อง และถูกใจเจ้าพ่อปักกิ่งเสียด้วย





=//=






“เอาล่ะ พวกนายไปเรียนได้แล้ว”


“ครับเฮีย” พอได้รับคำสั่งก็สลายหายตัวไปเหมือนใช้เทเลพอต  เหลือก็แต่คู่ข้าวใหม่ปลามัน ลู่หานจูงมือคนตัวเล็กเดินไปทางคณะที่ตนเดินเข้าออกเป็นประจำ อย่าเข้าใจผิดไป ผมไม่ได้เรียนรัฐศาสตร์เหมือนเธอ ผมเรียนวิศวยานยนต์เหมือนเจ้าพวกนั้นนั่นล่ะครับ ถามว่าทำไมถึงเข้าออก รัฐศาสตร์บ่อยๆนะหรือ? อยากรู้ไปทำไมล่ะ? ไว้อยากบอกเมื่อไหร่จะบอกแล้วกันนะ แต่ตอนนี้ขอบอกว่า เอ...จะใช้คำว่าอะไรดี “ฟิน” น่าจะได้มั้ง....

 

 

 

 

 

 

 

 

ครืด ~ ครืด ~

0XXXXXXXXX


“โอ๊ะ!เบอร์ใครอ่ะ?” คิม มินซอก หรือซิ่วหมินเพื่อนสนิทอีกคนของ บยอน แบคฮยอน เอ่ยถามเมื่อเหลือบเห็นเพื่อนรักนั่งจ้องโทรศัพท์ที่กำลังสั่นเตือนได้สักพัก วันนี้เลิกเรียนก่อนเวลา 2 ชั่วโมงเลยมาพากันนั่งผ่อนคลายกันที่ริมน้ำข้างๆตึก


“ไม่รู้สิ เปาจื่อ รับให้เราหน่อยได้ไหม?”


“อ่าได้ ส่งมาสิ”                         


เพื่อนแก้มกลมกดรับแล้วเปิดสปีคเกอร์โฟนให้เพื่อนตัวเล็กได้ยินด้วย


“สวัสดีขะ...”


“อีผู้ชายหน้าด้าน !ชอบแย่งผัวคนอื่น! ไม่มีปัญญาจะหาผู้ชายเองหรือไง! หน้าตาก็ดี แต่ทำตัวต่ำ!
โสโครก!...ตอนนี้เขาอยู่กับฉัน หึ อีกหน่อยแกก็จะโดนเฉดหัวทิ้ง! ตรูด ตรูด ตรูด”


“เอ่อ... แบคฮยอน ฉันว่าเขาคงโทรผิดนะ”


“คงงั้นมั้ง”

...ร่างบางบอกปัด แปลก? ผมไม่เคยมีแฟน แล้วผมจะไปแย่งผู้ชายของใครได้อย่างไร? แล้วเธอคน
นั้นเอาเบอร์ผมมาจากไหน? ผมก็อยากจะคิดอย่างที่ซิ่วหมินว่าเขาคงโทรผิด แต่มันจะไม่บังเอิญไปเหรอ? ที่เจ้าของเบอร์นี่เป็นผู้ชายนั่นก็คือผม? เฮ้อ...คิดไปก็หนักหัว ไปรอผัวดีกว่า เย้ย
! สามี จ้ะ สามี ^_^”  เดี๋ยวนะ! “สามี”  หรือเธอคนนั้นจะเป็นแฟนคุณลู่หาน?


“เปาจื่อ เราไปก่อนนะ มีธุระด่วน พรุ่งนี้เจอกันจ้า”


“อ่า โอเค พรุ่งเจอกัน ^__^” ผมรู้ดีว่าเพื่อนคนนี้อยู่เคียงข้างผมเสมอ และก็ใช่อีกซาลาเปาแสนซนกำลังยิ้มปลอบใจผมอยู่

ร่างบางโบกมือบ๊ายบายให้เพื่อนรักแล้วเดินไปทางที่มีป้ายเขียนว่า


คณะวิศวกรรมศาสตร์ เลี้ยวขวา


รำระบำชาวเกาะ ไพเราะเสนาะจับจายยยย สายน้ำหลั่งหลายยย สายน้ำหลั่งหลายยยยย
กะเทาะหาดทรายดัง ครื่น ครื่น 
กระเทาะหากทรายดัง ครื่น ครื่น





หากคุณกำลังสงสัยว่านี่มันบ้าอะไรกัน? กรุณานึกถึงคำที่ว่า...




โอ้ยพ่อแก้วแม่แก้ว...ถ้ารอดไปได้ กูจะเต้นระบำหน้าคณะให้เลย เพี้ยง!  

ของน้องมหาหน้ามนคนงานนามว่าเฉิน 
นั่นแหละครับ ท่านคิดถูกแล้ว เสียงเพลงที่ได้ยินนั่นก็คือ


รำแก้บน



ของท่านเฉินผู้น่าเกรงขามแห่งคณะวิศวกรรมศาสตร์

เรียกเสียงหัวเราะสนุกสนานของนักศึกษาได้ดี  แต่มีสายตาคู่หนึ่งที่หันมาแล้วมีความรู้สึกเสี่ยวสันหลังวาบ...


“ซ้อ!” เสียงสามสหายอุทานพร้อมกัน เข่าสามคู่อ่อนปวกเปียก ลงไปคุกเข่าที่พื้น รอยยิ้มที่ใครๆก็คิดว่าน่ารัก ถูกส่งไปยังสามหนุ่มสามมุม ที่มองหน้ากันเลิ่กลั่ก


เหี้ยเฉินมึงก่อนดิ


สัสออบมึงนั่นแหละ สัส


อีน้องเทามึงกล้าสุด ลุกเลย


พรึ่บ!





“แฮ่ๆ อ่ะ..อาซ้อมีไรให้พวกเราช่วยเหรอครับ^__^” ด้วยความรักที่มอบให้และส้นตีนที่หมั่นประเคนให้กันมา ทูจงจึง(ถีบ)ส่งจื่อเทาไปก่อน เพื่อความปลอดภัยใน(ส้นตีนพี่ลู่)ตัวเอง


“คือผมอยากรู้ว่าบริษัทคุณลู่หานอยู่ที่ไหนครับ? ผมไม่เคยไป” อาซ้อหน้าหวานตามอย่างคนใจดี แต่ไม่ได้
ทำให้ความอึดอัดมันลดลงเลย เพราะ(ตีน)คุณลู่หานแท้ๆ


“อ๋อ HUNHAN MOTOR จำกัดมหาชนครับ อยู่ที่ถนน R แถว Y ตึกเป็นรูปตัว H ห่างจากที่นี่ไม่ไกลมาก ว่าแต่อาซ้อจะไปทำไมเหรอครับ?”


“วันนี้เลิกเร็ว เลยจะไปหาคุณลู่ที่บริษัทครับ จะได้ไม่ต้องรอนาน^__^


“แหม่....อาซ้อนี่น่ารักจังเลย ถ้าผมได้เป็นเฮียลู่ผมจะดิ้นๆๆๆๆ โอ๊ยย ดีใจแทน” มหาเฉินพูดแซวอาซ้อคนสวยให้เขิน แม่งเอ้ยย กูรู้แล้ว ทำไมเฮียถึงหวง น่าฟัดชิบหาย!


“เอ่อ...ขอบคุณมากนะครับ” แบคฮยอนจดรายละเอียดลงบนกระดาษเลคเชอร์สีอ่อน เก็บลงในกระเป๋า MCM ใบสวยของสามีที่มาเมื่อเช้า


“ด้วยรักและห่วงใย เคารพใน(ตีน)เฮียลู่ครับซ้อ”


^__^

 

...ร่างบางโบกแท็กซี่จากหน้ามหาลัย ระหว่างทางที่อยู่บนรถ ใบหน้าสวยหวานที่สดใส มีรอยยิ้มอยู่ตลอดเวลา บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความเศร้าหมอง คนตัวเล็กไม่สามารถหยุดความคิดที่แตกออกไปต่างๆนาๆ ทั้งกังวล ทั้งกลัว กลัวว่าเรื่องทุกอย่างมันจะยุ่งยาก กลัวใครหลายคนเสียใจ กลัว...


“สวัสดีค่ะ ติดต่ออะไรค่ะ?”


“อ่ะ..เอ่อ...มาพบคุณ เสี่ยว ลู่หานครับ” หนุ่มน้อยหลุดจากภวังค์ ไม่รู้ตัวว่าตัวเองเดินเข้ามาในบริษัทตอนไหน
เดินมาได้อย่างไร แต่ก็ป่วยการจะคิดก็เลยหยุดไว้แล้วสนใจ คุณประชาสัมพันธ์คนสวยดีกว่า


“ค่ะ ได้นัดท่านไว้ไหมค่ะ?”


“ไม่ครับ...”


“ดิฉันขอทราบชื่อของคุณ...”


“บยอน แบคฮยอนครับ”


“ค่ะ คุณแบคฮยอนเอาบัตรนี่ติดไว้ที่อกนะคะ แล้วขึ้นไปที่ชั้น 28 ได้เลย”


“ขอบคุณครับ ^__^” ชายหนุ่มยิ้มให้พนักงานประชาสัมพันธ์คนสวย แล้วเดินไปทางลิฟขนส่งผู้โดยสาร


“แกๆ นั้นใครหรอ หล่ออ่า~~~อร๊ายยย ฉันท้องลูกของเขาอยู่แน่เลย”


“นั่น สามีในอนาคตฉันย่ะ!~ แกอย่ามามั่ว!


"เอ๊ะ อีนี่! จะเอาใช่ไหม!"

"เออ!"



 

แล้วตอนนี้ก็จบลงด้วยสงครามของชะนีมีนมทั้งสอง ครัช!



 

TBC. 

 

 

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

79 ความคิดเห็น

  1. #65 -[**Jha...JaA**]- (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2557 / 06:28
    เห็นนอกจากผู้ชายจะมาตามจีบแล้ว ผู้หญิงกัอไม่พลาดนะครัช แล้วใครกันโทรมาป่วนน้องแบคเนี่ยยย
    #65
    0
  2. วันที่ 8 เมษายน 2557 / 04:50
    กรี๊ดดด น่ารักก-///////////////////////- รอค่าาา
    #54
    0
  3. วันที่ 1 เมษายน 2557 / 22:30
    อพล.รู้คงไล่พนักงานออกอ่ะ หวงไง ><
    #50
    0
  4. วันที่ 1 เมษายน 2557 / 18:31
    แบคเสน่ห์แรงทั้งชายทั้งหญิง ฮาตอนจบ555 ว่าแต่คนที่โทรมาคือใคร ทำไมบริษัทชื่อฮุนฮานมอเตอร์ มันแปลกๆแหะ รอค่ะๆ^__^
    #49
    0
  5. #48 มานลู่เหีย...เมียลู่หาน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มีนาคม 2557 / 14:13
    อิจฉาแบคมีแต่คนแย่ง.....5555+
    #48
    0
  6. #46 tip_tip (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 มีนาคม 2557 / 13:16
    สามีน้องแบคมาแล้วเทาเทาตายแน่


    #46
    0
  7. #40 May_LuBaekShipper (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 มีนาคม 2557 / 01:40
    โดนพี่ลู่เลย หึหึ รอค่าาา^___^
    #40
    0
  8. #39 ksjal (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 มีนาคม 2557 / 17:00
     พี่ลู่น้องแบคน่ารัก ลู่แบคสไตล์เป็นแบบนี้ มุ้งมิ้งๆๆ อิพี่ลุ่มันแอบรักน้องแบคเหรอ มีงอลมีง้อ เห็นฉากง้อแล้วอยากจิให้แบคงอนบ่อยๆ หึหึหึ ชอบอ่ะ ง้อได้หื่นมากพี่ลู่ (เมื่อไรจะได้กัน อิอิ) 
    #39
    0
  9. วันที่ 22 มีนาคม 2557 / 15:21
    มาแต่งต่อเถอะๆ พี่ลู่เย็นไว้
    #38
    0