ภรรยาของแถม

ตอนที่ 3 : ตอนที่ 1 คืนรัง (01)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30,816
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 258 ครั้ง
    3 มิ.ย. 62



     “ช่อไม่มีสิทธิ์ขออะไรจากผมทั้งนั้นเขาบอกเสียงเข้มดังประกาศิต หากไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องของชินดนัย ช่อมาลีไม่มีสิทธิ์ที่จะมาเอ่ยปากขอร้องและเขารู้ว่าอีกฝ่ายหมายจะขอในเรื่องใด

      ฟังช่อสักนิดเถอะค่ะช่อมาลีพยายามจะขอร้อง

      ช่อคงไม่อยากกลับไปที่ไร่ของผม?”

      ค่ะ ช่อไม่อยากไปเจอทุกคน ช่อละอายใจเธอบอกเสียงเศร้า ก่อนจะจุกเจ็บไปทั่วอก

      โดยเฉพาะพี่สาวของช่อใช่ไหม

      น้ำเสียงของภาคินัยอ่อนลง เนื่องด้วยเขาเองก็ผิดอยู่มาก เพียงไม่ชอบวิธีการที่ช่อมาลีกระทำ หัวใจของเขาไม่ใช่สิ่งที่จะมาล้อเล่น โยนไปโยนมา ด้านช่อมาลีเม้มปากเพราะรู้สึกผิดกับพี่สาวที่เข้าไปแทรกกลางความรักที่กำลังจะไปได้สวย เพียงเธอไม่ได้จงใจให้เกิดขึ้น

เก็บเสื้อผ้าต่อเถอะ ยังไงช่อก็ต้องกลับไร่จอมใจกับผมน้ำเสียงคราวนี้คือการสั่งกำชับ ก่อนจะให้ความสนใจกับบุตรชายที่เพิ่งได้เจอหน้า แววตาเปี่ยมด้วยรัก ใบหน้าผุดยิ้มขึ้นคงเป็นยิ้มแห่งความสุขแรกในรอบวัน และจะมีให้แต่คนที่เขารัก

      ช่อมาลีเคยได้มันไป...แต่ต่อไปนี้ไม่มีทางแน่นอนเพราะหัวใจของเขาไม่ใช่ของเล่น


 

ตอนที่1 คืนรัง

      เสื้อผ้าถูกพับเก็บใส่กระเป๋าเรียบร้อยแล้ว ส่วนใหญ่จะเป็นของลูกชายวัยเก้าเดือน โดยหลายหนที่สายตาชำเลืองมองไปยังบุรุษบนเตียง
      โครงหน้าของเขาคนนั้นแทบไม่ละจากเด็กตัวเล็กๆ ซึ่งเป็นทายาท ชินดนัย...ลูกที่เพิ่งจะมีโอกาสเจอกับพ่อ วงหน้าหวานอมเศร้ามีความหม่น ก่อนจะคลี่ยิ้มบางๆ ให้แก่ชายที่มองมา
      ภาคินัยยกมือที่ด้านจากการทำงานลูบแก้มยุ้ยของลูกเบาๆ ช่างเหมือนเขาเสียจริง ไม่น่าเชื่อเลย ทั้งปาก จมูกและดวงตา แต่ผิวขาวละเอียดเหมือนแม่ทำให้อกสะท้าน มีทั้งความรู้สึกดีและผิดหวัง อึดใจต่อมาเรียวปากของช่อมาลีต้องเม้มแน่นยามเห็นชายหนุ่มลุกขึ้นไปยืนมองเม็ดฝน
      เสียงที่เคยดังซู่ๆ ได้ซาลงแล้วคงถึงเวลาคืนกลับรัง ภาคินัยหันมาพยักหน้าให้ช่อมาลีเตรียมพร้อม เขาจะพาเธอและลูกกลับไร่จอมใจ
      กระเป๋าทั้งหมดถูกฝ่ายชายถือ ในรอบแรกเลือกจะนำข้าวของไปไว้บนรถก่อนแล้วกลับมาอีกหนเพื่อนำพาคนสำคัญไป
     
ช่ออุ้มลูกนะ เดี๋ยวผมกางร่มให้
      สิ้นถ้อยคำภาคินัยกางร่มที่มีเพียงคันเดียวออกแล้วยกขึ้นสูงเพื่อป้องกันเม็ดฝนไม่ให้ตกโดนสายเลือด รวมถึงแม่ของลูก แต่ช่อมาลีไม่ยอมขยับตาม หากทำเช่นนั้นเขาจะเปียกจึงมองอย่างไม่เห็นด้วย
     
ฝนแค่ปรอยๆ ผมเปียกไม่มากนักหรอก
น้ำเสียงในหนนี้แฝงด้วยความจริงจังกลายๆ ว่าเป็นคำสั่ง หน้าพยักบอกเพื่อให้ก้าวเท้า โดยช่อมาลีไม่มีสิทธิ์คัดค้านจำใจต้องขยับตัวและจากที่พักพิงตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา จะว่าไปแล้วใจหายเหมือนกัน แต่ดีใจที่ได้กลับบ้าน
      บ้าน...ที่ไม่สมควรจะเป็นของเธอ
      การเดินทางเริ่มต้นทันทีที่ทุกคนประจำตำแหน่งอยู่บนรถ ชายหนุ่มอยู่ที่เบาะคนขับ ช่อมาลีนั่งอยู่ด้านหลังกับลูกที่อยู่ในคาร์ซีต เบาะนั่งสำหรับเด็กในรถยนต์ ภาคินัยเตรียมไว้ตั้งแต่รู้ว่ามีลูก ในวันที่ได้เจอกับช่อมาลีโดยบังเอิญ
      หญิงสาวนั้นสัมผัสได้ถึงความห่างเหิน ไม่รู้จะเอ่ยถ้อยคำใดจึงได้แค่นั่งเงียบๆ คล้ายมีกำแพงสูงกั้นกลางระหว่างกัน ทว่าก็มองไปยังชายหนุ่มอยู่บ่อยหน แต่เมื่อรถเลี้ยวเข้ามาภายในไร่จอมใจหัวใจดวงเล็กก็เต้นรัว การได้กลับบ้านเป็นสิ่งที่ดี แต่เธอกลับอยากจะร้องไห้ 


          -เกี้ยวเกล้า-

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 258 ครั้ง

821 ความคิดเห็น

  1. #629 Chalala (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 22:36

    ไม่ว่าจะอ่านกี่ครั้งๆก็จุก

    #629
    0
  2. #590 jmbpxx (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 10:19

    สงสารๆช่อ

    #590
    0
  3. #17 Irish66 (@Irish66) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 23:51
    อ้าว...ตกลงนางไปชิงผช.มาจากพี่สาวเหรอท่าจะยังไงละเนี่ยะ
    #17
    1
    • #17-1 kiaoklao_kiao (@kiaoklao_kiao) (จากตอนที่ 3)
      11 เมษายน 2560 / 00:09
      ต้องรออ่านค่ะ เรื่องนี้มีเงื่อนงำ
      #17-1