ภรรยาไร้รัก (ภาคต่อ ภรรยาสำรอง) reup

ตอนที่ 62 : ตอนที่ 15 หวั่นไหวหรือว่าแค่สงสาร (01)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,649
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 82 ครั้ง
    8 มี.ค. 62




      “แม่มานอนกอดพ่อสิครับสีครามหันมองมารดาพร้อมตั้งตารอ ส่วนหญิงสาวยิ้มไม่ออกยามเห็นแววตาของลูกทำให้เท้าขยับเดินเข้าไปสวมกอดติณภพอีกต่อ ความอบอุ่นบางๆ เริ่มก่อตัวประหนึ่งก่อกองไฟท่ามกลางลมหนาว แต่สักวันมันจะกลับมาเหมือนเดิม เพียงฟ้าได้แค่หวัง
      หัวใจสองดวงเต้นไวและถี่ มีหลายครั้งที่ทั้งคู่หันมาสบตากัน บรรยากาศเก่าวนเวียนกลับมาให้คิดถึงและช่วงเวลาเหล่านั้นมีค่าเป็นอย่างมาก
      ติณภพจำเป็นต้องระงับอาการของหัวใจ ไม่รู้ว่าทำไมแค่มีสิทธิ์ที่หญิงสาวอาจไม่ใช่คนทำร้ายบิดาเขาจึงดีใจขนาดนี้ ทว่าอีกใจมันเจ็บปวดเพราะสิ่งเหล่านี้จะติดอยู่ในหัวใจของสีคราม และบางทีความผิดอยู่ที่ตัวเขาทั้งสิ้นพร้อมลอบถอนหายใจออกมาช้าๆ จากนั้นปล่อยให้ความคิดหลุดเข้าไปสู่ความเศร้า
      สีครามหลับตาลงอย่างมีความสุข ไม่รู้หรอกว่าพ่อกับแม่จะคืนดีกันหรือไม่ แต่ตอนนี้เขาดีใจที่ได้กลับมาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันอีกครั้ง ฝ่ายร่างระหงก็ปิดเปลือกตาลงนอน หัวใจของเธอกำลังอิ่มเอมกับความรู้สึกและวงแขนกำยำ ถึงเธอจะกอดเขาอยู่แต่ใจกลับรู้สึกเหมือนชายหนุ่มก็โอบกอดตอบกลับ
      เจ้าของบริษัทกาแฟรู้สึกว่าชีวิตมีค่ามากกว่าทุกวัน ได้ลูกคืนมาว่าสุขแล้ว ทว่าการได้แม่ของลูกคืนมาอีกคนทำให้ยิ่งสุขเข้าไปใหญ่ แม้มันอาจจะยังไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์ แถมยังอาจต้องเตรียมใจไว้เจ็บถ้าไม่ใช่เรื่องจริง
      จากนั้นเปลือกตาค่อยๆ ปิดลง เขากักตุนความสุขนี้ไว้เผื่อวันหนึ่งอาจจะเจ็บอีก แต่ขอต่อคนบนฟ้า ผู้กำหนดโชคชะตาทั้งหมดว่าอย่าได้พรากดวงใจไปจากเขาอีกเลย

ตอนที่ 15 หวั่นไหวหรือว่าแค่สงสาร



      คนซึ่งอยู่ระหว่างความเป็นและความตายนึกหวาดกลัวยามต้องเข้ารับการผ่าตัดอีกครั้ง หลังครั้งแรกได้ผ่าเอาชิ้นเนื้อไปตรวจแล้วพบกับข่าวร้าย แต่เธอหอบกำลังใจมามากเพราะได้ชาร์ตพลังจากภูเก็ตมาเต็มเปี่ยม แค่แววตาห่วงใยของวาคิมก็สามารถต่อลมหายใจของเธอ เพราะเขาคือทั้งหมดของใจดวงน้อยซึ่งเต้นอยู่และจะพยายามเข้มแข็ง
      ถึงอย่างนั้นปนัสยาเลือกจะไม่บอกชายหนุ่ม มีแต่วรพรตอยู่ข้างๆ และทันทีที่ฟื้นขึ้นมาเธอมีหนึ่งเรื่องจำเป็นต้องบอกบิดา โดยหวังว่าท่านจะเข้าใจ
      ใจหวิวไหวและมันค่อยๆ เต้นช้าลง ถึงเวลาแล้วที่หญิงสาวจะเดินทางไกลไปหลายชั่วโมงและต้องกลับมาให้ได้เพราะมีคนข้างหลังรออยู่
      สีหน้าของวรพรตเคร่งเครียดพร้อมเฝ้ารอลูกสาวอย่างใจจดจ่อ เชื่อในฝีมือของคุณหมอว่าอย่างไรปนัสยาต้องออกมาอย่างมีชีวิตและต้องหายจากสิ่งที่เป็นอยู่ ทว่าลึกๆ แล้วเขารู้ว่าลูกอ่อนแอและการผ่าตัดที่ยาวนานทำให้ใจกลัว แทบนั่งไม่ติดเก้าอี้ รวมถึงอยากโทรบอกวาคิมใจจะขาด
      แต่เขาย่อมต้องทำตามความต้องการของคนป่วยแล้วเฝ้ารอด้วยใจทรมาน ทว่าสุดท้ายรอยยิ้มก็ผุดขึ้นยามทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี ปนัสยาออกจากห้องผ่าตัดมาอย่างปลอดภัย

      ตลอดหลายวันที่ผ่านมาวรพรตเฝ้ารอให้ลูกสาวฟื้นตัวจากการผ่าตัดและปนัสยายังต้องฝ่าฟันกับปัญหาอีกมาก มันยังไม่จบ ซึ่งวันนี้ตัวของหญิงสาวเองพร้อมจะทำในสิ่งซึ่งตัดสินใจไว้

      “อยากโทรหาพี่เขาไหมลูกวรพรตเอ่ยถาม เมื่อลูกสาวออกจากห้องผ่าตัดก็ไม่พูดถึงเรื่องของวาคิมเลย เขาคิดว่าลูกชายสมควรจะรู้สักที ปนัสยาจะได้มีอีกหนึ่งกำลังใจ ทว่าทุกอย่างขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของคนบนเตียง

      ไม่ค่ะ แต่ปันจะส่งข้อความไปแทน หญิงสาวบอก
     
ทำไมทำแบบนั้นล่ะลูกวรพรตถามเพราะไม่เข้าใจ
      เจ้าของร่างบอบบางเงียบไปสักพักใหญ่ หญิงสาวคิดทบทวนดูแล้วและมั่นใจจะทำแบบนี้พลางเงยหน้ามองบิดาแล้วยิ้มไม่ออก 
       “ปันอยากจะหย่าค่ะพ่อ



อีบุคเรื่องใหม่วางจำหน่ายแล้วค่ะ
วิวาห์ที่(ไม่)ปรารถนา

มีโปรโมชั่นให้ด้วย 
129 บาท

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 82 ครั้ง

1,432 ความคิดเห็น