ภรรยาไร้รัก (ภาคต่อ ภรรยาสำรอง) reup

ตอนที่ 32 : ตอนที่ 10 เกมร้าย (04)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,376
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    16 ก.พ. 61

ตอนที่ 10 เกมร้าย

      “พ่อจะตามหาน้องกลับมาเอง ครามไม่ต้องกลัว

      เขาให้สัญญาว่าจะพาสมาชิกอีกคนในครอบครัวกลับมาให้ได้พร้อมกระชับอ้อมกอด ด้านหญิงสาวกัดปากแน่นเพราะรู้สึกผิดต่อชายหนุ่มมากขึ้นไปใหญ่ เธอมีแต่สร้างปัญหาให้เขา โดยหัวใจยังบรรจุรักไว้อย่างเต็มเปี่ยม เธอรักชายหนุ่มอย่างไรในวันนี้ก็ยังคงเดิม

      ส่วนติณภพรับรู้ถึงสายตาเศร้าๆ ปนรักของอดีตภรรยาดี แต่เขาพยายามจะไม่สนใจมัน ก่อนถอยห่างออกมาแล้วลูบผมของสีครามเบาๆ

      “แม่ไม่เจ็บแล้วใช่ไหมครับสีครามร้องถามมารดา ในหัวใจมีความเป็นห่วงและความกังวล

      “ครับ แม่ไม่เจ็บแล้วหญิงสาวยิ้มกว้างแสดงให้ลูกชายเห็นว่า ไม่ต้องมีอะไรให้กังวลอีกแล้วและจะอยู่ด้วยกัน ไม่พรากจากไปไหน แต่ก็อดมองหน้าของเจ้าของหัวใจไม่ได้ ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะเห็นด้วยหรือไม่ ซึ่งถ้าจะรังเกียจและกีดกันในครั้งนี้ก็เข้าใจดีเพราะบิดาเธอทำกับเขาไว้มากจริงๆ

      “เราจะกลับมาอยู่กับพ่อ ไม่ไปไหนแล้วใช่ไหมครับสีครามถามเสียงสั่นพร้อมตั้งความหวังแล้วหันมองบิดาอย่างวอนขอ ถึงจะไม่เข้าใจมากนักว่าเกิดอะไรขึ้น แต่รับรู้ได้ว่าบิดาคือผู้ตัดสินทุกสิ่ง

      “ครับ พ่อกับแม่เราจะกลับมาอยู่ด้วยกันติณภพบอกเสียงไม่มั่นคงเพราะกำลังโกหกลูกชาย และไม่สามารถทนเห็นสายตาผิดหวังของสีครามได้ อึดใจเดียวหันมองเพียงฟ้าประหนึ่งต้องการบอกอะไรสักอย่าง ส่วนหญิงสาวยิ้มเศร้ารู้ว่าทั้งหมดติณภพทำเพื่อลูก

      สีครามแทบกระโดดตัวลอยด้วยความดีใจและถลาตัวเข้าอ้อมกอดของมารดาอีกรอบ แต่ไม่วายหน้าเศร้าเมื่อยามนี้ไม่มีน้องอยู่ด้วย

      หญิงสาวกอดลูกไว้แนบอก ปลุกปลอบให้คลายจากอาการกลัวและต่อไปนี้จะปกป้องลูกชายสุดหัวใจ จะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายอีกแล้วแม้แต่บิดาของตนเอง

ฟากคนตัวโตปล่อยให้แม่ลูกได้อยู่คุยกัน ส่วนเขารีบเดินออกมาถามถึงความคืบหน้ากับลูกน้อง รวมถึงทำในสิ่งที่สมควร

     

      “แกนอนหลับไปแล้วค่ะ

      เสียงฝีเท้าดังใกล้เข้ามาเพียงฟ้าจึงหันมองหลังพาลูกชายขึ้นมายังห้องนอน ทำให้หวนคิดถึงวันนั้นซึ่งเธอย่างเท้าเข้ามาโดยไม่ได้รับการอนุญาตจากเจ้าของบ้าน ไม่นานเห็นติณภพเดินเข้ามาหาพร้อมมองไปยังเตียงกว้าง

      “ฉันขอคุยอะไรด้วยหน่อยชายหนุ่มบอกแล้วเดินออกจากห้อง ไม่อยากให้สีครามได้ยิน ส่วนคนตัวเล็กยิ้มเศร้าค่อนข้างมั่นใจว่าเขาต้องการเอ่ยเรื่องใด ก่อนเดินตามออกไป พอหยุดเท้าคนตัวโตเปล่งเสียงออกจากลำคอเพื่อบอกความต้องการ

เธอคงได้ยินแล้วที่ฉันบอกลูกไป

      “ค่ะเจ้าของร่างระหงครางรับสั้นๆ

      “เราจะกลับมาเป็นครอบครัวเดียวกันชายหนุ่มย้ำ ขณะหัวใจเต้นไวอย่างห้ามไม่อยู่

      “ค่ะ ขอบคุณนะคะไม่ว่าสิ่งซึ่งคนตัวโตกำลังทำอยู่จะทำไปเพื่อใครหรือว่าอะไร เธอขอขอบคุณจากหัวใจ

      “ฉันทำทุกอย่างไปเพราะลูกชายหนุ่มบอกเพราะไม่อยากให้เพียงฟ้าคิดว่าตนเองยังรักเจ้าหล่อนอยู่ โดยพยายามจะทำตัวเป็นคนเย็นชาและอยากจะเว้นช่องว่างระหว่างกัน แต่มันเหมือนยิ่งกระชับพื้นที่มากกว่า แล้วบอกอีกหนึ่งอย่าง

เธอเรียนรู้แล้วว่าการถูกขังไม่ว่าจะเกิดจากอะไรมันทรมานเท่าใด ฉะนั้นอย่าคิดทำอีก อย่ามาคิดพรากลูกไปจากฉัน

      ติณภพบอกราวย้ำเตือนอีกรอบและบทเรียนที่ผ่านมาเขาแค่อยากให้เพียงฟ้าเข้าใจความรู้สึก จะได้ไม่คิดทำอีกพร้อมยอมรับว่าตนเองเป็นคนใจร้าย ไร้ความเมตตา แต่หากไม่ทำอะไรเลยขืนมีปัญหาขึ้นอีก สาวเจ้าคงคิดทำแบบเดิมเลือกหนีปัญหาด้วยการหอบลูกหายไป

      “ทุกปัญหามีทางออกเสมอ ถึงตอนนั้นเราจะเลิกกัน ทะเลาะกัน แต่ลูกก็คือส่วนที่เราจะไม่แก่งแย่งในอดีตคิดเช่นนี้เสมอ แต่ ณ ปัจจุบันอาจเปลี่ยนไปนิดหน่อย เราจะเลี้ยงพวกแกด้วยกัน ไม่ว่าจะเกลียดกันมากเท่าใดชายหนุ่มคิดเสมอว่า ถ้าวันหนึ่งเลิกรากับเพียงฟ้าก็ยังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้ ทว่าหญิงสาวกลับทำให้เขาต้องเปลี่ยนความคิด

      คนฟังยิ่งรู้สึกผิดมากกว่าเดิม เธอเห็นแก่ตัวและอ่อนแอมากขึ้นไป ก่อนเงยหน้าขึ้นมองอดีตสามี ในวินาทีหนึ่งกลับมีหนึ่งสิ่งทำให้ปวดใจเพิ่มเติม

      “แต่ตอนนี้สิทธิ์ขาดในตัวลูกคือฉัน อย่าลืมว่าเธอเซ็นสัญญาไปแล้วนี่คืออีกหนึ่งบทเรียนที่เพียงฟ้าต้องเจอ

      “ถ้าฟ้ารู้ว่าคุณจะตุกติก ฟ้าคงไม่เซ็นหญิงสาวบอกเสียงอ่อน แต่ตอนนี้เข้าใจเขาเป็นอย่างดี

      คนมีอำนาจมากในมือเหยียดมุมปากออกแล้วไม่ได้พูดใดๆ อีก เลือกจะขยับเท้าเดินไปหาลูกน้องเพราะต้องการรู้ความคืบหน้า รวมถึงเขาต้องให้ปากคำเกี่ยวกับรายละเอียดทั้งหมด ด้านเพียงฟ้าเดินกลับเข้าห้องไปหาสีคราม ทอดสายตามองลูกพลันปรายตามองรอบๆ ห้อง

      หญิงสาวคิดว่าปลายฟ้าคงนอนกับพี่ชายในห้องนี้เพราะพบตุ๊กตาเจ้าหญิงวางไว้หัวเตียงและขอขอบคุณชายหนุ่มที่สรรหาของมาให้ลูกๆ

      ‘ฟ้าขอบคุณและฟ้ายังรักคุณอยู่นะคะคุณติณได้แค่บอกประโยคนี้อยู่ในใจ ไม่กล้าบอกเขาออกไปเนื่องด้วยไม่มีค่าอะไรแล้ว

 

      เจ้าของร่างระหงซึ่งเคยถูกสามีแซวว่าระวังจะอ้วนกำลังเดินกลับเข้ามาในบ้าน วันนี้เธอมีนัดกับเพื่อนๆ จึงทำให้กลับมาถึงช่วงประมาณหนึ่งทุ่มตรง แต่ได้โทรบอกให้บิดากินข้าวไปก่อนแล้ว ไม่อยากให้ท่านต้องรอ ซึ่งพรุ่งนี้วรพรตมีนัดสำคัญ พอมาถึงก็รีบเดินเข้าไปหา

      “พรุ่งนี้คุณพ่อต้องไปตรวจสุขภาพประจำปีนะคะบิดาอายุมากแล้วจึงต้องใส่ใจเรื่องสุขภาพเป็นพิเศษ

      “ปันก็ตรวจกับพ่อเลยนะวรพรตยิ้มและเตรียมตัวไปพบคุณหมอ แอบกลัวอยู่บ้างว่าจะเจอกับโรคร้ายเพราะยังอยากอยู่กับปนัสยาและวาคิมอีกนานๆ ยังไม่ได้อุ้มหลานอย่างตั้งใจเลยพร้อมเอ่ยบอก

ถึงลูกสะใภ้จะยังอายุไม่เยอะแต่ก็สมควรจะตรวจเช็กสุขภาพในทุกปี

      “ได้ค่ะปนัสยาพยักหน้า ไม่มีปัญหาอะไรอยู่แล้ว ก่อนเจอกับคำถามให้ปวดใจ

      “พี่เขาโทรมาหาบ้างไหมปัน

      “ไม่ค่ะ

      “ทะเลาะอะไรกันหรือเปล่าวรพรตสังเกตุมาหลายวันว่า หลังปนัสยากลับมาจากรีสอร์ตของลูกชายก็ไม่เคยพูดถึงวาคิมเลย

      “เปล่า ปันไม่ได้ทะเลาะกับพี่คิมหญิงสาวปดคำโตเพราะเรื่องแหวนในวันนั้นเป็นสาเหตุให้เหินห่างกันมากกว่าเดิม ถึงจะนอนร่วมเตียงกันแต่ทำเหมือนต่างคนต่างเป็นแค่อากาศธาตุ เธอเองยังไม่พร้อมจะสู้ขอพักอีกสักหน่อย แต่ไม่เคยคิดจะถอย

      “ไม่รุกเข้าไปบ้างแล้วจะได้หัวใจเขามาได้อย่างไร อยากได้ลูกเสือก็ต้องเข้าถ้ำเสือนะปันวรพรตยกมือขึ้นราวต้องการให้กำลังใจ ส่วนคนฟังยิ้มแห้งๆ ใช่ว่าไม่อยากเดินเข้าไปในถ้ำเสือ แต่ไม่รู้จะเข้าทางไหนต่างหาก เมื่อเสือตัวโตเอาหินดินทรายมากลบทับปิดปากถ้ำเสียสนิท      มือน้อยๆ ที่ใช้ตะกุยเลือดออกซิบๆ แล้วแต่เธอกลับยังไม่สามารถเข้าไปภายในได้เลย จนนึกน้อยใจขึ้นมา ทำไมคนตัวโตถึงไม่หันมามองเธอบ้าง

      ‘ไม่เอาน่าปัน อย่าอ่อนแอ

-เกี้ยวเกล้า-

เมียริมรั้ว
https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1749899


EBOOK

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

1,432 ความคิดเห็น

  1. #1372 kittyapplesnow (@kittyapplesnow) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:41
    รอค่ะ สู้ๆ
    #1372
    0
  2. #1371 ณัชพล / supawit (@supawit-1234) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:13
    รอมาต่อนะครับ^^
    #1371
    0
  3. #299 อ้อนจัง (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 00:27
    รออยู่จร้าาาา
    #299
    0
  4. #298 Pornnipa Soonsomboon (@ps1990) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 00:15
    รอๆติดตามค่ะชอบๆทุกเรื่อง ขอบคุณที่แต่งนิยายสนุกๆให้อ่านนะค่ะ ^___^
    #298
    0